กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 36 : #34 กำลังมองหาข้าอยู่หรือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 862 ครั้ง
    29 ม.ค. 61

อย่าลืมติดตามกลุ่มด้วยครับ ขอบคุณครับ

กลุ่มฟรี กำเนิดราชันย์ดารา. มีถึงตอนที่35
กลุ่มVip-1 มีถึงตอนที่58 แล้วครับ

...........................................


"เจ้า!...เป็นแค่แมลงตัวเล็กๆริอาจจะต่อกรกับพญาเสือเช่นข้า? 


วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าทรมานจนร้องขอให้ข้ารีบปลิดชีวิตของเจ้าแน่นอน!


หึ! ฆ่ามันทุกคนยกเว้นผู้หญิง!" 


หัวหน้าโจรเสือดำตะโกนออกมาด้วยความโกรธเกรียว 

 

ตัวมันที่เป็นถึงหัวหน้าของกลุ่มโจรเสือดำกลับถูกเด็กหนุ่มที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงมาลูบเคราต่อหน้าลูกน้องของตน! นี่จะไม่ทำให้ตัวมันเสียศักดิ์ศรีต่อหน้าลูกน้องเช่นนั้นรึ?


หัวหน้าโจรเสือดำรีบสั่งให้ลูกน้องของตนจัดการสังหารกลุ่มของหรงเฟยโดยละเว้นผู้หญิงในทันที


ชายชุดดำทั้ง19คนที่ได้ยินหัวหน้าของตนเองตะโกนออกมา 


พวกมันทั้งหมดก็รีบชักอาวุธคู่กายของตนเองขึ้นมาก่อนจะพุ่งเข้าหากลุ่มของหรงเฟยอย่างรวดเร็ว 


ฟุบๆ ๆ ๆ


ทันทีที่กลุ่มของอู๋เหมยเห็นกลุ่มชายชุดดำพุ่งเข้ามาหาพวกตน


ความหวาดกลัวในก่อนหน้านี้แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ต้องสู้ถวายชีวิตแทนในทันที 


"ปกป้องคุณหนูกับคุณชาย!" 


อู๋กงตะโกนออกมาเสียงดัง 


ก่อนที่คนรับใช้คนอื่นๆจะล้อมเป็นวงกลมและให้สองพี่น้องชายหญิงอยู่ตรงกลางและพวกมันหันหน้าออกไปเผชิญกับศตัตรูในทันที


ฟู่ววววววววววว! 


ในขณะที่กลุ่มโจรเสือดำพุ่งเข้ามานั้น 


หรงเฟยที่ยืนนิ่งอยู่ก็เริ่มที่จะลงมือในทันที 


ตัวมันรีบระเบิดพลังปราณระดับกำเนิดขั้นที่9ออกมาจากร่างกายอย่างรวดเร็ว


คลื่นพลังงานสีดำสนิทกระจายตัวออกไปในบริเวณรอบๆทันที 


บรึม! 


คลื่นพลังสีดำมากมายพุ่งเข้าไปกระแทกร่างของกลุ่มโจรเสือดำที่กำลังพุ่งเข้ามา


จนพวกมันทั้ง19คนกระเด็นถอยหลังออกไปไกลหลายเมตรในทันที 


ตุบ ตุบ ตุบ ๆๆ


"..." 


ทุกคนในกลุ่มของอู๋เหมยที่เห็นภาพที่เกิดขึ้นนี้ต่างก็ตกตะลึงจนต้องอ้าปากค้างอย่างรวดเร็ว


 หัวหน้ากลุ่มโจรเสือดำเองถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากันในทันที


"เจ้าเป็นใคร?" 


หัวหน้าโจรเสือดำกล่าวออกมาอย่างไม่เชื่อสายตาตนเองเท่าไหร่นัก 


เพราะลูกน้องของมันทั้ง19คนนั้น 


ทุกคนที่มีพลังต่ำกว่าระดับกำเนิดขั้นที่6 ต่างกระเด็นออกไปไกลพร้อมกับ นอนสลบอยู่ที่พื้นในทันที


จะมีเหลือก็เพียง4คนสุดท้ายที่มีพลังระดับกำเนิดขั้นที่7-9เท่านั้นที่ยังพอจะต่อสู้ไหว  


"โอ้วว! เจ้าจะรู้ไปทำไมในเมื่อเจ้าเองก็ต้องตกตายไปอยู่แล้ว?"


หรงเฟยไม่สนใจ4ร่างที่กำลังยืนอยู่ได้หลังจากถูกพลังปราณของมันผลักกระเด็นไปไกลเลย 


สายตาของมันจับจ้องไปที่ร่างของหัวหน้ากลุ่มโจรเสือดำเพียงคนเดียวเท่านั้น


"เจ้า...เจ้ามีพลังแค่ระดับกำเนิดขั้นที่9เท่านั้น ถึงแม้ว่าพวกเราจะมีพลังห่างกันเพียงแค่ขั้นเดียว! มั..มันก็ไม่ใช่อะไรที่คนอยู่ในระดับกำเนิดจะต่อกรกับระดับวิญาณได้หรอก!" 


หัวหน้าโจรเสือดำกล่าวขึ้นมาอย่างกังวล แต่มันก็ยังทำใจดีสู้เสืออยู่ 


ในใจของมันตอนนี้ร้อนรุ่มไปหมดแล้ว 


หรงเฟยที่ได้ยินก็หัวเราะออกมาอย่างเย็นชา


"ฮ่า ๆ ๆ! เช่นนั้นรึ? ไหนให้ข้าลองดูหน่อยละกัน!" 


"ดัชนีทลวงฟ้า!" 


ขณะที่หรงเฟยกล่าวออกมานั้น มือของมันก็ค่อยๆยกขึ้นมาอย่างช้าๆก่อนจะชี้ไปที่สี่ร่างของลูกน้องกลุ่มโจรเสือดำที่กำลังยืนมองดูอยู่จากไกลๆ และพรึมพรำขึ้นมาเบาๆในทันที



ทันทีที่หรงเฟยใช้วิชา


"ดัชนีทลวงฟ้า" 


ออกมานั้น 


ที่นิ้วของมันก็ปรากฎพลังปราณอ่อนๆสีดำขึ้นมา 

ก่อนที่มันจะกลายเป็นลำแสงขนาดเล็กๆ4สายพุ่งเข้าใส่ลูกน้องทั้งสองของกลุ่มโจรเสือดำอย่างรวดเร็ว 


ฟิ้วววว! 


เสียงแหวกอากาศดังขึ้นมาเบาๆขณะที่ลำแสงสีดำพุ่งไปทางร่างทั้งสี่ของลูกน้องกลุ่มโจรเสือดำในทันที 


ตุบ ตุบ! 


พวกมันทั้งทั้ง4มองเห็นลำแสงที่พุ่งเข้ามาหาตนก็พยายามที่จะกระโดดหลบลำแสงสีดำในทันที


แต่ด้วยความที่ลำแสงสีดำนั้นมีความรวดเร็วเป็นอย่างมาก 


นั่นจึงทำให้ปฏิกิริยาการตอบสนองของมันไม่ทันการ 


ลำแสงทั้งสี่สายพุ่งเข้าใส่กึ่งกลางหน้าผากของมันอย่างแม่นยำในทันที


 ร่างทั้ง4ของพวกมันยืนนิ่งไม่ไหวติ่งก่อเอนตัวล้มลงกับพื้นและสิ้นลมหายใจไปในที่สุด


เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ทำให้ทุกคนตะลึงกว่าในครั้งก่อนทันที 


โดยหัวหน้าโจรเสือดำก็ตะลึงไม่แพ้กัน 


ตัวมันที่เห็นลูกน้องทั้งหมดของตนถูกเด็กหนุ่มตรงหน้าสังหารลงอย่างรวดเร็วราวกับมดปลวก 


ความหวาดกลัวในจิตใจของมันก็ปรากฎขึ้นมาและแสดงออกมาผ่านทางใบหน้าของมัน 


จนตอนนี้ ในหน้าของมันเริ่มที่จะบิดเบี้ยวไปมาอย่างน่าเกลียดอยู่ภายใต้หน้ากากที่ปกปิดเอาไว้แล้ว  


"ไม่! ถึงแม้ว่าเจ้าจะสังหารลูกน้องของข้าได้ แต่เจ้าก็มีพลังที่ต่ำกว่าข้าอยู่ดี! มันไม่มีทางที่เจ้าจะชนะข้าได้แน่!"


หัวหน้าโจรเสือดำกล่าวออกมาอย่างรอบครอบ ตัวมันไม่เคยจะเห็นใครที่มีพลังจะสามารถต่อสู้ข้ามระดับได้เลยสักคน 


นั่นก็ทำให้มันเชื่อว่าเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าก็ไม่มีทางที่จะทำได้เช่นกัน 


ตัวมันรีบดึงดาบจากแหวนมิติที่สวมอยู่ที่นิ้วออกมาทันที ก่อนจะชี้ไปที่หรงเฟยพร้อมกับรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีและพุ่งเข้าใส่หรงเฟยอย่างรวดเร็ว 


"วันนี้เจ้าต้องตายด้วยน้ำมือของข้า ที่มาบังอาจมาฆ่าลูกน้องของข้า! ตายซะ!" 


"ดาบผ่าปฐพี"


ย้ากกก


 ตัวมันตะโกนออกมาเสียงดังก่อนที่มันจะอยู่ห่างจากร่างของหรงเฟยเพียง10ก้าวอย่างรวดเร็ว 


พร้อมกับดาบในมือของมันที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณทั้งหมด ฟาดฟันออกมาเข้าหาหรงเฟยในทันที 


ครืนน! 


พลังปราณที่ถูกอัดแน่เข้าไปในดาบและปล่อยออกมาทางหรงเฟย 


ถูกก่อตัวกันเป็นรูปของคมดาบใหญ่สีทองขนาดใหญ่ที่กำลังพุ่งเข้าหาหรงเฟยอย่างรวดเร็วในทันที 


ตูมมมมม! 


เสียงคล้ายระเบิดดังสนั่นขึ้นมาทันที เมื่อคลื่นพลังที่ก่อตัวเป็นคมดาบปะทะเข้ากับบริเวณที่หรงเฟยยืนอยู่ทันที 


กลุ่มควันฟุ้งกระจายปกคลุมไปทั่วอย่างรวดเร็ว 


ก่อนที่หัวหน้าโจรเสือดำจะกระโดดถอยหลังออกมาตั้งหลักไกลถึง10เมตรอย่างเหนื่อยหอบ


แฮกๆ! 


"เฮ้อออ...ยังไงมันก็แค่เด็กเท่านั้น! นี่ข้ากลัวอะไรอยู่...!"


ตัวมันหลังจากที่เห็นคมดาบของวิชา

"ดาบผ่าปฐพี"

โจมตีเข้าใส่หรงเฟยในเต็มๆนั้น 


นั่นก็ทำให้ตัวมันมั่นใจเต็มร้อยว่า หรงเฟยไม่มีทางที่จะรอดไปจากดาบนี้ของมันได้อย่างแน่นอน และถึงแม้ว่าจะรอดออกมาได้ เด็กหนุ่มก็คงจะบาดเจ็บสาหัสอยู่อย่างแน่นอน


แต่เมื่อฝุ่นควันค่อยๆเริ่มที่จะจางลง 


ตัวมันก็ขมวดคิ้วอย่างกังวลพร้อมกับหันหน้ามองซ้ายมองขวาในทันที  


สาเหตุที่ทำให้มันกังวลก็คือ เบื้องหน้าของมันห่างออกไปประมาณ10เมตรที่ฝุ่นควันจางลงนั้น 


ร่างที่ปรากฎขึ้นมาสู่สายตาของมันก็คือร่างของกลุ่มเด็กหนุ่มเช่นเดิมที่มันเคยเห็น 


เพียงแต่ว่าในกลุ่มๆนั้นมีร่างๆหนึ่งที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นด้วย ทำให้มันมองหารอบๆในทันที


 "กำลังมองหาข้าอยู่รึ?" 


ทันใดนั้น ราวกับว่าฟ้าผ่าลงกลางกระบาลของมัน 


ข้างๆหูของมันมีเสียงกระซิบที่คุ้นเคยดังขึ้นมาเบาๆในทันที 


ตัวมันรีบหันหลังกลับอย่างรวดเร็วก็เจอเข้ากลับมือข้างหนึ่งที่โผล่เข้ามาคว้าเข้าที่คอของมันอย่างรวดเร็ว 


พรึ่บ! 


"ไม่.." 


ตัวมันพยายามดิ้นร้นที่จะให้หลุดออกจากมือที่กำลังจับเข้าที่คอของมันอยู่ไปมา แต่ก็ไม่ว่าตัวมันจะออกแรงมากเท่าไหร่ มือที่คว้าจับคอของมันอยู่ก็ไม่ได้ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว!  


ฉึก! อึก!...


 จู่ๆ หลังจากที่มันถูกมือของเด็กหนุ่มคว้าเข้าไปที่คอแล้วนั้น


ความรู้สึกที่เจ็บปวดอย่างรุนแรงของปรากฎขึ้นที่แขนขวาของมันข้างที่ใช้จับดาบในทันที



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 862 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1168 trachoophaithoon (@trachoophaithoon) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 22:21
    ในทันที ในทันที ในทันที ในทันที ในทันที ในทันทร
    #1168
    1
    • #1168-1 Leafre Ennuy (@mini-liang) (จากตอนที่ 36)
      6 ธันวาคม 2561 / 17:45
      ในทันที ในทันที ในทันที ในทันที ในทันที ในทันที พยายามจะไม่สนใจ แต่อ่านละติดขัดมาก หงุดหงิดลึกๆ
      #1168-1
  2. #296 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 17:15
    ค้างครับ 555
    #296
    0
  3. #295 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 15:27
    สนุกดีครับ
    #295
    0
  4. #293 chartres1747 (@chartres1747) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 14:06
    ขอบคุณครับ
    #293
    0
  5. #292 jjpp5678 (@Pear5678) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 13:47
    แอบสะใจให้นิดๆ เเต่ดูเธอช่างเฉยเมย 555+
    #292
    0
  6. #291 jjpp5678 (@Pear5678) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 13:45
    รออ่านจ้าาาสู้ๆตายเลย
    #291
    0
  7. #290 serapong (@serapong) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 13:07
    รออ่านต่อนะครับ ขอบคุณครับ
    #290
    0
  8. #289 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 12:34
    ขอบคุณครับ
    #289
    0
  9. #288 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 12:27
    จะ

    เว้น

    บรร

    ทัด

    เยอะ



    ทำ

    ไม

    ปั๊ด

    โถ่ว
    #288
    0
  10. #287 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 11:10
    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #287
    0