กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 34 : #32 หยุดก่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 872 ครั้ง
    26 ม.ค. 61


อย่าลืมติดตามกลุ่มด้วยครับ ขอบคุณครับ

กลุ่มฟรี กำเนิดราชันย์ดารา. เร็วกว่าครับ

.....

"เจ้าหัวเราะอะไร?" 


อู๋เหมยที่ได้ยินเสียงหัวเราะของหรงเฟย ตัวนางก็ถามออกมาอย่างสงสัยเพราะนางแค่พูดถึงตละกูลหวาง 


ทำไมหรงเฟยจะต้องหัวเราะออกมาและแสดงท่าทางที่น่ากลัวเช่นนั้นด้วย


 "ไม่ๆ...! หึหึ! ไม่มีอะไรหรอก! เอาละ พวกเจ้าพักผ่อนเถอะ เดี่ยวคืนนี้ข้าเฝ้ายามให้ เอง พวกเราต้องออกเดินทางกันตั้งแต่เช้า!"


หรงเฟยส่ายศรีษะเบาๆขณะกล่าวออกมา


ก่อนที่บรรยากาศรอบๆตัวของมันจะพลันสลายหายไปอย่างรวดเร็วราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นในทันที 


จากนั้นตัวมันก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับเดินออกไปอย่างรวดเร็วด้านหลังในทันที


อู๋เหมยพยักหน้าตอบรับเบาๆก่อนหันไปมองรอบๆตนเองในทันที


"อืม...เอ๊ะ! พวกท่านหลับแล้วรึ? เฮ้อ! ข้าก็ควรจะนอนหลับมั้งสินะ!!" 



อู๋เหมยที่เห็นพี่ชายของตนกับคนรับใช้หลับกันหมดแล้วนั้น 


ตัวนางก็หาวออกมาเบาๆก่อนจะลุกขึ้นเดินไปนอนใต้ต้นไม้ใกล้ๆที่มีใบไม้ซ้อนทับกันเป็นเตียงนอนในทันที 


โดยที่ตัวนางไม่รู้เลยว่าคนรับใช้ของนางนั้นยังไม่ได้หลับสนิท แต่ทางด้านพี่ชายของนางนั้นจะเรียกว่าหลับก็คงไม่ถูกนัก


เพราะพี่ชายของนาง ตอนที่หรงเฟยหัวเราะออกมา ตัวมันก็เรียกได้ว่าช็อคจนหมดสติไปด้วยความกลัวอย่างรวดเร็ว 


ต่างกับทางคนรับใช้ที่พวกมันทั้งหมดไม่รู้จะทำยังไงกับสถานการณ์เช่นนี้ 


พวกมันจึงตัดสินใจพร้อมกันแกล้งหลับอย่างพร้อมเพียงในทันที



....หลังจากที่หรงเฟยเดินออกมาจากกลุ่มของอู๋เหมยแล้วนั้น ตัวมันก็เดินออกมายังสถานที่แห่งหนึ่งไม่ไกลจากกลุ่มของอู๋เหมยมากนัก


ตลอดเส้นทางที่หรงเฟยเดินผ่านมา ต้นไม้รอบๆรวมถึงพื้นดินเหี่ยวเฉาลงอย่างน่าประหลาดใจ 


แต่บนใบหน้าของหรงเฟยกลับยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้มที่ดูชั่วร้าย พร้อมกับนัยย์ตาสีดำสนิทที่กำลังจ้องมองไปยังทางที่ตั้งของเมืองนภาสีครามอยู่จนดูน่ากลัว 


"ไอ้พวกตละกูลหวาง! พวกแกจงเสพสุขกันให้พอเถอะ! เพราะอีกไม่นานความเจ็บปวดที่พวกแกเคยมอบให้กับข้า ข้าจะคืนมันให้กับพวกเจ้าทุกคนเป็นร้อยเท่าพันเท่า"


(เหมือนตัวร้ายเลยนะครับ555) 


ทันทีที่มันกล่าวจบ! หรงเฟยก็หลับตาลงอย่างช้าๆ 


และใบหน้าที่เคยยิ้มในก่อนหน้านี้ก็กลับกลายเป็นใบหน้าสงบนิ่งปกติ 


ก่อนที่จะมีคลื่นพลังสีดำสนิทระเบิดออกจากร่างกายของหรงเฟยคล้ายกับลมพัดผ่านออกไปในทันที 


ฟู่วววววว! แกร๊ก แกร๊กก แกร๊ก! 


ทันทีที่คลื่นสีดำกระจายพัดผ่านไปในบริเวณรอบๆนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างที่ถูกมันสัมผัสก็ค่อยๆเหี่ยวเฉาลงอย่างรวดเร็วพร้อมกับที่พวกมันกลายเป็นเศษธุรีสีดำสนิทก่อนจะล่องลอยหายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว


หลังจากที่หรงเฟยหลับตายืนนิ่งอยู่สักพักใหญ่ๆ


ตัวมันก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆก่อนนัยย์ตาของมันที่ก่อนหน้านี้เคยเป็นเป็นสีดำสนิท 


ก็กลับมาเป็นสีฟ้าครามสดใสดั่งเช่นปกติของทุกที


หรงเฟยไม่สนใจสิ่งที่อยู่รอบๆข้างเลยแม้แต่น้อย พร้อมกับที่มันจะหันหลังกลับและเดินกลับไปหากลุ่มของอู๋เหมยและกับเฝ้าระวังอันตรายให้อย่างรวดเร็ว



........ เช้าวันใหม่มาถึง 


กลุ่มของอู๋เหมยก็ตื่นขึ้นมาจากการนอนหลับทั้งหมดแล้ว 


ส่วนทางหรงเฟยนั้น ตัวมันใช้เวลาตลอดทั้งคืนเพื่อปรับพลังปราณภายในร่างการของตนเองให้มีความเสถียรมากยิ่งขึ้น 


เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายและพื้นฐานพลังปราณให้มั่นคง 


แต่ทันทีที่อู๋เหมยตื่น ตัวมันก็ออกจากสมาธิอย่างรวดเร็ว เพื่อรอพวกของนางตื่นจนครบ และออกไปหาลำธารที่อยู่ใกล้ๆใช้อาบน้ำในทันที


จนในที่สุดหลังจากผ่านไปเกือบ1ชั่วยามหลังจากที่กลุ่มของหรงเฟยออกเดินทาง


ในตอนนี้กลุ่มของหรงเฟยก็พบเข้ากับน้ำตกแห่งหนึ่งที่ดูสวยสดงดงามเป็นอย่างมาก 


ในพื้นที่แห่งนี้ราวกับว่าเป็นสรวงสรรค์ก็ไม่ปาน เพราะน้ำในแอ่งที่อยู่เบื้องหน้าของทุกคนนั้น 


มันใส่กระจ่างจนมองเห็นพื้นทรายที่อยู่เบื้องล่างของน้ำเลยทีเดียว 


ปลาตัวเล็กตัวน้อยเกาะกลุ่มว่ายกันไปมา ปลาใหญ่ก็มีบ้างในบางครั้งแต่ก็ไม่ได้อันตรายแต่อย่างใด 


ทั้งกลุ่มจึงตัดสินใจใช้ที่แห่งนี้ในการอาบน้ำกัน โดยผู้หญิงให้ขึ้นไปอาบแถวโขดหินด้านบนโดยมีเป็นแอ่งน้ำเล็กๆที่มีหินปิดกั้นเอาไว้อยู่! 


ส่วนผู้ชายก็อาบในแอ่งน้ำด่านล่างโดยไม่มีทางที่จะมองเห็นกลุ่มของผู้หญิงได้เลย 


ทุกคนก็อาบน้ำกันอย่างปกติ แต่ยกเว้นคนเดียวที่ดูเหมือนจะอาบน้ำแบบไม่สงบสุขเท่าไหร่นัก 


คนผู้นั้นก็คือ อู๋หลง นั้นเอง


ขณะอาบน้ำอยู่นั้น อู๋หลง มองไปที่หรงเฟยอย่างไม่วางตาเลยแม้แต่น้อย 


ตัวมันพยายามตีตัวออกห่างจากหรงเฟยและมาอาบน้ำไกลจากหรงเฟยมาก 


แต่เมื่อหรงเฟยสัมผัสถึงการถูกจ้องมองจากมัน 


หรงเฟยจะหันมายิ้มให้อย่างเป็นกันเองในทันที


แต่สำหรับอู๋หลงนั้น รอยยิ้มจากหรงเฟยมันไม่ใช่ความเป็นกันเองอย่างแน่นอน


ตัวมันรู้ดีว่าภายใต้รอยยิ้มของหรงเฟยนั้นมันมีความน่ากลัวที่สุดจะหยั่งถึงอยู่ภายใน 


เพราะในครั้งแรกที่มันโจมตีใส่หรงเฟยนั้น การโจมตีของมันทำอะไรหรงเฟยไม่ได้เลย 


แต่ในเสี้ยววิของการโจมตีในครั้งนั้น 


บนใบหน้าของหรงเฟยก็ปรากฎรอยยิ้มที่ดูคล้ายๆกับรอยยิ้มของเด็กน้อยที่กำลังร่าเริงขึ้นมาทันที 


รอยยิ้มนั้นมันมาพร้อมกับภาพของบางอย่างสีดำที่มีดวงตาสีแดงโตปรากฎขึ้นที่ด้านหลังของหรงเฟย 


ความน่ากลัวของมันดูน่ากลัวจนไร้จินตนาการราวกับว่ามันไม่มีที่สิ้นสุด 


ก่อนที่มือของหรงเฟยจะปรากฎขึ้นมาจากที่ไหนไม่รู้ พร้อมกับที่ใบกระบี่ของมันจะห่างจากมือของหรงเฟยเพียง1นิ้วเท่านั้น 


จู่ๆ ที่ฝ่ามือของหรงเฟยก็ปรากฎคลื่นพลังสีดำขึ้นมาปกคลุมฝ่ามือของหรงเฟยในทันที


พร้อมกับคลื่นสีดำสนิทปะทะเข้ากับดาบของมันเต็มๆ 


แต่ ดวงตาของมันกลับไม่ได้ปิดสนิทในขณะนั้น ทำให้ตัวมันเห็นเหมือนกับมีมือของเทพแห่งความตายที่ค่อยๆยื่นมาที่คอของมัน


ก่อนความรู้สึกที่เจ็บปวดจะแล่นเข้าสู่ร่างกายมันอย่างมหาศาลจนตัวมันทนไม่ไหวและหมดสติไปในตอนนั้นทันที 


เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น มันรู้ดีว่าตัวของหรงเฟยไม่ได้ตั้งใจที่จะสังหารมันแต่อย่างใด 


แต่ที่หรงเฟยทำนั้นเป็นเพราะต้องการที่จะขู่ตัวมันเพียงเท่านั้น 


แต่ทว่า...หรงเฟยจะหารู้ไม่ ว่าสิ่งที่มันทำกับอู๋หลงนั้น 


มันทำให้ชีวิตน้อยๆของอู๋หลงหวาดระแวงในตัวของหรงเฟย 


ราวกับว่าหรงเฟยคือปีศาจที่จะตามมาสังหารมันเมื่อมันเผลอนั้นเอง


....... หลังจากที่ทุกคนอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จแล้ว ทั้งหมดก็มารวมกลุ่มกันอย่างรวดเร็วเพื่อที่เตรียมตัวจะออกเดินทางต่อในทันที 


"หยุดก่อน!.." 


ยังไม่ทันที่ทั้งหมดจะได้เดินไปไหน เสียงของหรงเฟยก็ดังขึ้นมาหยุดทุดคนในทันที


ทุกคนต่างสงสัยว่าหรงเฟยสั่งหยุดทำไมเพราะนี่ก็ดวงตะวันขึ้นเหนือหัวแล้ว 


ทุกคนจึงต้องการที่จะรีบเดินทางไปให้ถึงเมืองนภาสีครามก่อนที่ดวงตะวันจะตกดิน


เพราะไม่มีใครที่อยากจะอยู่ในป่าแห่งนี้นานโดยไม่มีความจำเป็นอะไรอย่างแน่นอน


 "มีอะไรหรือ?" 


อู๋เหมยที่เห็นท่าทีแปลกๆก็ถามออกมาอย่างสงสัยในทันที 


"หึ! ไม่ออกมาหน่อยรึ? มาเล่นซ่อนแอบอะไรเอาตอนนี้เล่า?"


หรงเฟยแสยะยิ้มก่อนจะกล่าวออกมาโดยไม่สนใจอู๋เหมยเลยแม้แต่น้อยขณะที่สายตาของมันมองไปรอบๆทันทีก่อนจะพรึมพรำขึ้นมาเบาๆกับตนเอง


 "มี21คนรึ...?"




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 872 ครั้ง

1,987 ความคิดเห็น

  1. #1985 0933143217pk (@0933143217pk) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 14:11
    ขอบคุณคับ
    #1985
    0
  2. #1873 198851988 (@198851988) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 19:07
    นี้เหรอต่อสู้ กูนึกว่าฮาเร็มสัสกูอ่านตั้งนานไม่เห็นจะต่อสู่เลย
    #1873
    0
  3. #948 อาริกาโตะ Yass (@Chai996) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 21:35
    เก็บสมบัติระหว่างทางสินะ
    #948
    0
  4. #840 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 21:39
    ขอบคุณครับ
    #840
    0
  5. #482 Spirit-Step (@ddbird028) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 21:23
    มีคนมาให้ ทดสอบฝีมือ
    #482
    0
  6. #280 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 19:19
    กำลังคันมือเลยยย
    #280
    0
  7. #272 Tababuya (@Tababuya) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 13:42
    ใครกัน ไม่รอดสายตาท่านหรงหรอก ตายซะแค่ 21 คน ไม่ครณามือ
    #272
    0
  8. #271 Panita0591 (@Panita0591) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 13:20
    ไรท์#มันค้างเดะนิ
    #271
    0
  9. #268 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 12:00
    ขอบคุณครับ
    #268
    0
  10. #267 serapong (@serapong) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 10:54
    ไรท์ ครับ แบบนี้ค้างอย่างแรงเลยครับ
    #267
    0
  11. #266 OXEEVOLAJ (@jajahunhan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 10:26
    หนุกมากกกกกและค้างอีกแล้ววว
    #266
    0