กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 29 : ตอนที่27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 788 ครั้ง
    16 ม.ค. 61

หวางเฟยที่ได้ยิน ตัวมันก็พยักหน้าเบาๆก่อนจะหยุดร้องไห้ได้แล้วใช้มือปาดน้ำตาพร้อมยื่นมือไปรับแหวนมิติจากมือของหรงเต๋อทันที


 "ขอรับอาจารย์! ส่วนเรื่องความเป็นอยู่ของข้า! ท่านไม่จำเป็นที่จะต้องกังวล เพราะข้าจะต้องแข็งแกร่งยิ่งๆขึ้นไปให้เร็วที่สุด และจะไม่มีใครหน้าไหนอีกที่สามารถมารังแกข้าได้อีก!"


 หวางเฟยกล่าวออกมาอย่างเข้มแข็งเพราะตัวมันกลัวว่าหรงเต๋อที่กำลังจะเดินทางจะเป็นห่วงตนเองจนทำอะไรได้ไม่เต็มที่


 "อืม...! ส่วนนี่คือลูกแก้วนำทาง หากว่าเจ้าตกอยู่ในสถานการณ์ความเป็นตายที่ตัวเจ้าต้องการความช่วยเหลือ เจ้าจงบีบมันให้แตกซะ แล้วเมื่อนั้น ข้าจะมาปรากฎข้างๆตัวเจ้าในทันที!"


 ขณะที่หรงเต๋อกล่าวออกมา ในมือของมันปรากฎลูกแก้วกลมๆสีแดงเข้ม1ลูก ก่อนจะยื่นมันให้กับหวางเฟยในทันที


 "ข้าไม่ใช่เด็กๆแล้วนะอาจารย์!"


 หวางเฟยเบ้ปากออกมาอย่างน่ารักก่อนจะยื่นมือไปคว้าลูกแก้วนำทางจากมือของหรงเต๋อมาอย่างรวดเร็ว

เมื่อหรงเต๋อเห็นการกระทำของหวางเฟย ตัวมันก็หัวเราะออกมาเบาๆอย่างเอ็นดู


"ฮ่าๆ เสี่ยวเฟย! เจ้านี่มันจริงๆเลย! แต่ก็เอาเถอะ! นี่มันก็ถึงเวลาที่ข้าจะต้องไปแล้ว...!"


ไม่ทันทีหรงเต๋อจะกล่าวจบ หวางเฟยก็กล่าวขัดขึ้นมาในทันที


"เดี่ยวก่อนท่านอาจารย์ ข้ามีเรื่องบางอย่างอยากจะขอท่าน!"




"หืม...? เสี่ยวเฟย! เจ้าจะขออะไร?"


 หรงเต๋อกล่าวออกมาด้วยความสงสัยทันที


 "ตัวข้าอยากจะขอเปลี่ยนแซ่จากหวาง เป็นแซ่หรงจะได้หรือไม่!"


หวางเฟยกล่าวออกมาขณะสายตาเต็มไปด้วยความวิงวอน


"ทำไมรึ? แซ่เจ้ามันก็ดีอยู่แล้วนี่?"


 หรงเต๋อยิ้มออกมาก่อนจะถามขึ้นมาอีกครั้ง


 "สาเหตุที่ข้าต้องการเปลี่ยนแซ่นั้น มันเป็นเพราะว่าข้าต้องการที่จะล้างแค้นไอ้พวกตละกูลหวางทุกคน ให้พวกมันได้ชดใช้ในสิ่งที่พวกมันทำกับข้า 

 และข้าเองก็ไม่ได้อยากจะใช้แซ่ของตละกูลหวางหลังจากที่ท่านปู่ของข้าเสียไปแล้ว 
ข้าเองก็คิดว่าท่านปู่ก็คงจะเข้าใจเหตุผลที่ข้าทำเช่นนี้!"


หวางเฟยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
จนทำให้บรรยากาศรอบๆเริ้มที่จะดูน่ากลัว 

 แต่เมื่อมันพูดถึงปู่ของมัน บรรยากาศรอบๆพลันสลายหายในทันที


 หรงเต๋อที่เห็นท่าท่างของหวางเฟยขณะพูดออกมา ตัวมันก็ส่ายหัวไปมาเล็กน้อยก่อนจะกล่าวขึ้นมา


"ในเมื่อเจ้าต้องการเช่นนั้น ข้าก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร ปู่ของเจ้าจะต้องเข้าใจแน่นอน นับจากนี้ไป...แซ่ของเจ้าจะไม่ใช่หวาง แต่แซ่ของเจ้าคือหรง หรงเฟย!! นั้นคือชื่อของเจ้า!"



หวางเฟยที่ได้ยินคำพูดของหรงเต๋อ ตัวมันก็ยิ้มออกมาทันที


 "ข้าแซ่หรง นามว่าเฟย! ขอคาราวะอาจารย์!"


ทันทีที่หวางเฟยหรือหรงเฟยพูดจบ มันก็คุกเข่าก่อนจะก้มหัวลงแนบพื้นในทันที

หรงเต๋อที่เห็นก็ประคองร่างของหรงเฟยขึ้นมาอย่างช้าๆ


"เสี่ยวเฟย! นับจากนี้ เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ! อย่าไว้ใจใครง่ายๆ ข้าคงต้องไปจริงๆแล้ว!"


 หรงเต๋อกล่าวออกมาก่อนจะใช้มือลูบไปที่ผมหรงเฟยเบาๆ


 "ขอรับอาจารย์! ท่านเองก็รักษาสุขภาพให้ดีๆนะ แล้วข้าจะรีบตามไปหาท่านอย่างแน่นอน!"


 หรงเฟยกล่าวออกมาอย่างมุ่งมั่นพลางประสานมือเข้าด้วยกันขณะก้มหัวลงเล็กน้อยไปทางหรงเต๋อทันที


"โชคดีเสี่ยวเฟย...ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่ดินแดนบรรพชน!"


 หรงเต๋อกล่าวออกมาพร้อมกับร่างของมันที่วูบหายไปต่อหน้าต่อตาของหรงเฟยในทันที


 เมื่อหรงเต๋อได้จากไปแล้ว หรงเฟยยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ สายตาของมันเลื่อนลอยมองไปข้างหน้าซึ่งเป็นทางออกของถ้ำอยู่อย่างนั้น


จนเวลาผ่านไปนาน


 หรงเฟยก็พรึมพรำออกมา


"อาจารย์! ข้าจะต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้นกว่านี้ และส่วนพวกไอ้พวกตละกูลหวาง! พวกแกรอข้าก่อนเถอะ!"


 ขณะที่หรงเฟยพูดถึงพวกตละกูลหวาง จิตสังหารมากมายกระจายออกมาจากร่างของมันอย่างรวดเร็ว ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะสลายหายไปในอากาศเมื่อหรงเฟยหันหลังและเดินเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำทันที


.........................................


1ปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว


บริเวณข้างๆสระน้ำภายในถ้ำแห่งหนึ่งที่แสนจะคุ้นเคย


ฟุบ ฟิ้ว ฟุบ ฟู่วว!


 เสียงบางอย่างคล้ายกับมีอะไรแหวกอากาศดังขึ้นมาจากด้านข้างของสระน้ำเล็กๆที่ตั้งอยู่ใจกลางถ้ำ 


ห่างจากตัวสระน้ำขึ้นไปบนพื้นดินประมาณ5เมตร ปรากฎร่างของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งซึ่งเป็นเจ้าของเสียงที่ดังขึ้นมาอยู่นี้



 เด็กหนุ่มผู้นี้มีผมสีดำสลวยยาวถูกมัดรวบเอาไว้คล้ายหางม้าโดยเชือกบางๆ ร่างกายของมันกำยำเล็กน้อย แต่ก็พอจะมองเห็นว่ามีกล้ามเนื้อแน่นๆอยู่ตามบริเวณส่วนต่างๆอย่างชัดเจน! 


 ใบหน้าของมันดูหล่อเหล่าและมีผิวพรรณขาวใสเปร่งประกายคล้ายสตรีวัยแรกแย้ม และดวงตาของมันก็กำลังปิดสนิทอยู่ 


 แต่ในมือของเด็กหนุ่มกลับถือดาบยาวประมาณ1.4เมตร ที่มีใบดาบสีดำยาว ส่วนด้ามจับถูกพันเอาไว้ด้วยผ้าสีขาวดูเรียบง่าย และถ้าหากสังเกตุดูดีๆ จะสามารถมองเห็นได้ว่าบนใบดาบสีดำจะมีตัวอักษรสีขาวเล็กๆที่สลักคำว่า "ดาบจันทร์ดับ" เอาไว้อยู่


 เด็กหนุ่มผู้นี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจาก หรงเฟย  ตัวมันในขณะนี้กำลังร่ายรำดาบในมือและฝึกฝนกระบวนท่าดาบระดับ1อยู่ 


 ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงวรยุทธระดับ1 แต่ทุกครั้งที่หรงเฟยขยับดาบฟาดฟันไปมานั้น ทุกดาบทุกการเคลื่อนไหวมันยากมากที่จะหยั่งถึงได้ 


 หากจะบอกว่ามันสมบูรณ์ก็คงจะไม่ถูกนัก ต้องบอกว่ามันสมบูรณ์แบบจนไม่กล้าที่จะคิดเลยว่า เด็กหนุ่มหรงเฟยกำลังฝึกฝนวิชาดาบพื้นฐานระดับ1อยู่ มันราวกับว่าหรงเฟยกำลังฝึกฝนวิชาดาบระดับสูงน่าจะถูกซะกว่า



 ตั้งแต่ที่หรงเต๋อได้จากไปยังดินแดนบรรพชนแล้ว หรงเฟยก็เก็บตัวฝึกฝนอย่างจริงจังทันที 

โดย1ปีที่ผ่านมานี้

 ตัวมันได้ฝึกฝนทักษะวิชาต่างๆที่มีทั้งหมดจนถึงขั้นสมบูรณ์หมดทุกอย่างแล้ว และไม่เว้นแม้แต่กับวิชา "คลื่นดาบสวรรค์" ที่ไม่เคยมีใครฝึกฝนจนถึงขั้นสมบูรณ์ได้ 

ส่วนวิชา"ดาราดับตะวัน"นั้น 

เมื่อหรงเฟยได้หลอมรวมเข้ากับดวงดาราสีขาวแล้ว การใช้ออกวิชา "ดาราดับตะวัน" ของหรงเฟยก็สมบูรณ์ในทันที ซึ่งมันราวกับว่าไม่ต้องทำการฝึกฝน หรงเฟยก็สามารถที่จะใช้ออกมาอย่างสมบูรณ์แล้ว 


ส่วนพลังบ่มเพาะของมันก็ก้าวหน้าขึ้นไปมาก จนตอนนี้ พลังบ่มเพาะของมันอยู่ในระดับวิญญาณขั้นที่6แล้ว 


 แต่หากจะวัดรวมพลังต่อสู้ของมันละก็ ต่อให้ศัตรูที่อยู่ในระดับปฐพีขั้นที่5 นั่นก็ไม่ใช่คู่มือของมันแต่อย่างใด 


 จะมีก็เพียงแต่ระดับปฐพีขั้นที่6เท่านั้นถึงจะสามารถต่อสู้ได้สูสีกับมัน 


และการปรุงยาของมันเองก็ไม่ได้น้อยหน้าแต่อย่างใด มันสามารถที่จะปรุงยาระดับสูงคุณภาพ10/10ส่วนได้อย่างสมบูรณ์แล้ว 


 จะเหลือก็แต่เพียงยังขาดส่วนผสมที่จะใช้ฝึกฝนปรุงยาระดับสวรรค์อยู่ 


ทำให้ในตอนนี้ ตัวมันต้องติดแง๊กอยู่ในการปรุงยาระดับสูงคุณภาพ10/10ส่วนเท่านั้น 


และสุดท้ายก็คงไม่ได้พูดถึง วิชาแพทย์ ของมันเลย 


เพราะต่อให้หรงเฟยไม่ฝึกฝนมัน หรงเฟยก็สามารถใช้ออกมาได้อย่างสมบูรณ์อยู่แล้ว และทั้งหมดนั่นก็เป็นเพราะตัวมันมีภาพความจำการรักษาอยู่ในหัวแล้วทั้งหมด 


เพียงแค่มันนึกถึงโรคหรืออะไรก็ตามที่เกี่ยวกับการแพทย์ในหัวของมัน สมองของมันจะประมวลภาพความความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องแพทย์ออกมาในรูปแบบภาพขึ้นในความคิดทันที นี่อาจจะเรียกมันได้ว่า หรงเฟยคือผู้สืบทอดของ "แพทย์พระเจ้า" อย่างสมบูรณ์แบบทีเดียว
..............


 ขณะที่หรงเฟยกำลังร่ายรำดาบอยู่นั้น อยู่ๆตัวมันก็หยุดลงขณะหันหน้าไปทางสระน้ำเล็กๆก่อนที่จะยืนนิ่งในท่าถือดาบค้างเอาไว้เหนือหัว


ครืนนนน!


อยู่พลังปราณสีดำทมิฬก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของหรงเฟยจำนวนมหาศาล ทำให้รอบๆตัวของหรงเฟยมืดมิดลงอย่างรวดเร็วก่อนจะลามออกไปยังๆรอบๆบริเวณเป็นวงกว้าง จนทำให้มองเห็นราวกับว่าปราณสีดำทมิฬของหรงเฟยนี้ พวกมันกำลังกลืนกินแสงสว่างรอบๆอย่างรวดเร็ว


ทันใดนั้น

ดวงตาที่ปิดสนิทของหรงเฟยก็ลืมขึ้นทันที 
เผยให้เห็นนัยย์ตาที่ส่องแสงสีดำสนิทพร้อมกับดาบในมือที่ค้างไว้เหนือหัวถูกวาดลงไปยังเบื้องหน้าเป็นเส้นตรงอย่างรวดเร็ว

"ดาราดับตะวัน!"


หรงเฟยเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบาขณะที่ดาบในมือถูกวาดออกไปยังเบื้องหน้าของตน


ครืนนนน! 
โฮกกกกกกก!



 คลื่นพลังสีดำที่กระจายออกมาจากหรงเฟยทั้งหมดพุ่งไปยังด้านหน้าของมันในทันที ก่อนที่พวกมันจะรวมตัวกันกลายเป็นสัตว์ประหลาดและคำรามออกมาเสียงดังจนพื้นดินและอากาศที่อยู่ภายในถ้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง


ตูมมมมมมม!


 คลื่นพลังที่รวมตัวกันเป็นสัตว์ประหลาดสีดำพุ่งปะทะไปที่สระน้ำ จนทำให้น้ำที่อยู่ในสระสาดกระจายและแห้งเหือดจนหมดสระในทันที


ความรุนแรงของพลังนี้น่าเกรงกลัวเป็นอย่างมาก 
เพราะด้านหน้าของหรงเฟยที่เคยเป็นสระน้ำในก่อนหน้านี้นั้น 


 ตอนนี้มันหลงเหลือเพียงลุมสีดำลึกกว้างใหญ่ ไม่สามารถวัดความลึกของหลุดมนี้ได้
ปรากฎอยู่เบื้องหน้าของหรงเฟยแทน


ฟู่ววว!


"พลังของวิชา "ดาราดับตะวัน" ช่างน่ากลัวจริงๆ แต่ว่าการที่จะใช้มันออกมากลับต้องแลกไปด้วยพลังปราณของข้าจนหมดสิ้นเลย!..."


 หลังจากที่หรงเฟยใช้วิชา "ดาราดับตะวัน" ออกมาแล้วนั้น พลังปราณที่อยู่ภายในร่างกายของมันก็เหือดแห้งลงในทันที 


วิชา "ดาราดับตะวัน" ของหรงเฟยถึงแม้ว่ามันจะพลังทำลายล้างที่รุนแรง แต่มันเองก็ต้องแลกมากับพลังปราณภายในร่างที่มหาศาล และนี่จึงทำให้ตัวของหรงเฟยคิดว่า วิชา "ดาราดับตะวัน" เหมาะสมกว่าในการใช้จบการต่อสู้ที่รวดเร็ว


 หลังจากพลังปราณภายในร่างของหรงเฟยแห้งเหือดไป 


 ตัวมันก็ทรุดเข่าลงกับพื้นพร้อมกับดวงตาที่เคยดำสนิทกลับกลายมาเป็นสีฟ้าครามที่สดใสทันที


 หรงเฟยไม่รอช้ารีบหยิบเม็ดยาฟื้นฟูพลังปราณออกมาจากแหวนมิติก่อนจะโยนมันเข้าไปในปากและรีบกลืนมันลงไปอย่างรวดเร็ว 
จากนั้น หรงเฟยก็รีบขดตัวนั่งสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลังปราณที่เสียไปทันที


ผ่านไป2ชั่วยาม


 เมื่อหรงเฟยฟื้นฟูพลังปราณภายในร่างจนเรียบร้อยแล้ว ตัวมันก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะส่ายหัวเบาๆและมองไปทางหลุมลึกที่ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของสระน้ำทันที


"เฮ้ออ...! แล้วข้าจะอาบน้ำที่ไหนเนี้ย?" 


 หลังจากหรงเฟยพรึมพรำออกมาเบาๆ 

ตัวมันก็เลิกสนใจหลุมลึกสีดำตรงหน้าก่อนจะหันหลังและเดินออกไปยังด้านทางออกของถ้ำทันที


30ลมหายใจผ่านไป


หรงเฟยเดินออกมาจากบริเวณสระน้ำได้ประมาณ10-20เมตร ตัวมันก็หยุดเดินก่อนจะนั่งลงกับพื้นและก่อกองไฟพร้อมกับหยิบเนื้อออกมาจากแหวนมิติและย่างมันในทันที


ผ่านไปครึ่งชั่วยาม


"เฮ้ออ...แล้วข้าจะไปอาบน้ำที่ไหนดีละเนี้ย?"


หรงเฟยบ่นออกมาขณะที่ตัวมันนอนกางพุงอยู่บนพื้นด้วยความอิ่มเอม


"เอ้ะ..ข้าจำได้แล้ว ตอนออกไปล่าสัตว์อสูร มันมีลำธารตั้งอยู่ห่างจากถ้ำไปทางทิศตะวันออกประมาณ3กิโลเมตรนี่!"


 เมื่อหรงเฟยคิดได้ว่าตัวมันเคยเห็นว่ามีลำธารอยู่ไม่ไกลจากที่ถ้ำมากนัก ตัวมันก็ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วก่อนจะมุ่งหน้าออกจากถ้ำเพื่อไปยังลำธารที่มันเคยเจอทันที


............................

 หลังจากหรงเฟยออกจากถ้ำมาได้ไม่นาน ตัวมันก็มาถึงลำธารพร้อมกับอาบน้ำทันที


ตูม!


หรงเฟยกระโดดลงไปในน้ำก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนานราวกับว่าตัวมันเป็นเด็กเพิ่งเจะเจอสิ่งที่ชอบยังไงยังงั้น


"ฮ่าๆ น้ำในลำธารนี้เย็นจริงๆ ข้าอาบแต่น้ำที่อยู่ในสระน้ำภายในถ้ำ มันให้ความรู้สึกที่ดีไม่เหมือนที่นี้เลย!"


 หรงเฟยพูดออกมาคนเดียวราวกับคนบ้า ก่อนจะว่ายน้ำไปว่ายน้ำมาอย่างสนุกสนาน
ประมาณครึ่งชั่วยาม ก่อนที่หรงเฟยจะเดินออกจากลำธารเพื่อจะแต่งตัวในทันที


"...เอิ่ม!"

กรี๊ดดดดดดดดด!


#เพิ่ง กินข้าวเสร็จ แล้วเข้ามาดู ไม่โกรธกันเนอะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 788 ครั้ง

1,987 ความคิดเห็น

  1. #1980 0933143217pk (@0933143217pk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 13:47
    ขอบคุณคับ
    #1980
    0
  2. #1232 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 20:08
    สาวที่ไหนมาอาบน้ำที่ลำธารในป่าลึก??
    #1232
    0
  3. #836 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 21:14
    ขอบคุณครับ
    #836
    0
  4. #479 Spirit-Step (@ddbird028) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 20:59
    เจอใคนอะ
    #479
    0
  5. #207 Dechamak (@Dechamak) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 20:28
    เจอสาวๆด้วยหรอ
    #207
    0
  6. #206 ตามทาง (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 18:58
    ตอนนต่อไปปป มาวันนไหน
    #206
    0
  7. #205 ntt_namtan (@ntt_namtan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 17:26
    รอๆๆๆๆๆ
    #205
    0
  8. #204 mba1216 (@mba1216) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 01:30
    มาต่อเร็วๆนะรอจ้าาาา
    #204
    0
  9. #203 mok12369 (@mok12369) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 21:04
    ตายละนิยายดีๆกับมาน้อยยิ่ง
    #203
    0
  10. #201 chartres1747 (@chartres1747) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 16:10
    ใครละนั้น
    #201
    0
  11. #200 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 15:18
    แอบมาดูสาวอาบน้ำ ก็ไม่บอก 5555
    #200
    0
  12. #199 katty2017 (@katty2017) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 11:56
    รออยู่น้า มาต่อเร็วๆ
    #199
    0
  13. #197 coco24571 (@coco24571) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 08:52
    รอน้าาา
    #197
    0
  14. #196 l_Nightmare_l (@l_Nightmare_l) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 07:18
    ขอบคุณครับ
    #196
    0
  15. #195 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 07:13
    ขอบคุณครับ โรคจิตตตตตต
    #195
    0
  16. #194 Reezas (@Reezas) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 07:00
    ขอบคุณครับ
    #194
    0
  17. #191 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 00:19
    ขอบคุณมากครับ
    #191
    0
  18. วันที่ 16 มกราคม 2561 / 23:46
    เม้นที่2. 5555รออยุ่นร้าไรท์
    #190
    0
  19. #188 TEVARITBUALUANG (@TEVARITBUALUANG) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 23:30
    ได้เวลาออกจากป่าแล้วสินะ
    #188
    0