กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 269 : ลอบทำร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1677
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    22 มิ.ย. 62

"เจ้าไม่อยากแต่งกับข้าหรือ?" 


หนิงฮวาที่เห็นใบหน้าของหรงเฟยก็เอ่ยตอบขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ  


"ไม่ใช่! ข้าเองก็อยากแต่งงานกับเจ้า แต่ว่าข้า...ไม่อาจอยู่ที่ดินแดนแห่งนี้ไปได้ตลอด!" 


หรงเฟยกล่าวตอบขึ้นมาเมื่อได้ยินหนิงฮวาถามซ้ำ เพียงแต่เมื่อกล่าวถึงท่อนสุดท้ายเขากลับเอ่ยขึ้นมาเบาๆ โดยที่ตัวเขานั้นหากจะบอกว่าต้องแต่งงานกับหนิงฮวาก็เป็นเรื่องที่ดีและไม่มีอะไรเสียหาย แต่เรื่องที่ทำให้เขาคิดมากมีเพียงหนึ่งเดียวนั่นคือเขาไม่อาจอยู่ในดินแดนแห่งนี้ไปได้ตลอด 


"ไม่เป็นไร! หากเจ้าไปที่ใด ข้าก็จะไปกับเจ้าด้วย!" 


หนิงฮวาที่รับรู้เหตุผลทำให้หรงเฟยลำบากใจในการตัดสินใจนี้แล้ว นางก็ยิ้มกล่าวขึ้นทาอย่างมีกำลังใจ 


"แต่ว่ามันอันตรายนะหนิงฮวา!" 


หรงเฟยกล่าวเตือนขึ้นมา หลังจากได้ยินคำพูดของหนิงฮวา 


"ไม่ต้องห่วง! ข้าไม่เป็นภาระของเจ้าแน่นอน!" 


หนิงฮวากยิ้มยิ้มอย่างพึงพอใจ เพราะในเมื่อตัวนางตัดสินใจแล้ว ไม่ว่ายังไงนางก็จะไม่เปลี่ยนแน่นอน 


"เอ่อ...ในที่นี้ไม่ได้มีแค่พวกเจ้าสองคนนะ!" 


เมื่อทุกคนที่เห็นหรงเฟยกับหนิงฮวาคุยกันจนไม่สนใจคนอื่นๆและทำราวกับพวกเขาไม่มีตัวตน  ถูหยิงที่ทนไม่ได้ก็กล่าวขึ้นมาจนทำให้หนิงฮวาและหรงเฟยสะดุ้งเล็กน้อย 


"เอ๊ะ...ขอโทษ ข้าลืมน่ะพี่ถูหยิง!" 


หนิงฮวาหันไปหาถูหยิงก่อนจะกวาดสายตามองที่ทุกคนที่กำลังมองมาทางตนเองอยู่อย่างซับซ้อน ทำให้นางรู้สึกเขินๆขึ้นมาทันที 


"ว่าแต่เจ้าไม่คิดที่จะถามพ่อคนนี้เลยหรือ?" 


สิ้นเสียงขอโทษของหนิงฮวา จักรพรรดิ์เฉินที่นิ่งเงียบอยู่ก็เอ่ยขึ้นมา 


"เอ่อ...ท่านพ่อ!" 


หนิงฮวาที่ได้ยินก็รู้สึกตกใจไม่น้อย เพราะด้วยนางลืมไปเลยว่าในตอนนี้มีบิดาของตนเองรับรู้อยู่ด้วย 

"ไม่เป็นไร! ข้าเข้าใจหากว่าเจ้าจะแต่งงานกันข้าก็ไม่ห้าม เพียงแต่เจ้าหรงเฟยเจ้าต้องยอมรับโทษก่อน!" 


จักรพรรดิ์ส่ายศรีษะตอบด้วยรอยยิ้มขณะมองหนิงฮวาบุตรสาวขตน แต่ทันทีที่หันไปหาหรงเฟย แววตาของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปทันที 


"ข้าตกลง!"


หรงเฟยที่ต้องยอมเพื่อหนิงฮวา เขาก็พยักหน้าตกลงตอบไป ซึ่งจริงๆแล้ว หลังจากคิดไปคิดมา หรงเฟยคิดว่าอย่างน้อยหากตัวเขาสามารถยอมทำอะไรได้บ้างต่อความรักของตนเองและหนิงฮวาเขาเองก็ติดจะกระทำมันทั้งหมดอยู่แล้ว 


"ดี! ถ้าหากกลับไปทวีปฟ้าคำรนเมื่อไหร่ เจ้าต้องรับโทษและจากนั้นถึงจะเป็นงานแต่งของพวกเจ้า!" 


"ฮิ้ววว!" 


ทันทีที่จักรพรรดิ์เฉินกล่าวจบ เสียงวี๊ดวิ้วก็ดังแสดงความยินดีขึ้นมาจากเกือบทุกคนในทันที มีเพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่ยังคงนั่งนิ่งไม่รู้สึกยินดีอะไรกับการแต่งงานของหรงเฟยและหนิงฮวาเลย จากนั้นจักรพรรดิ์เฉินก็ได้ให้หรงเฟยและหนิงฮวาเข้ามานั่งร่วมวงสังสรรค์กันด้วยก่อนจะพากันพูดคุยเรื่องราวต่างๆกันไปอย่างสนุกสนาน และแน่นอนว่ามีหนึ่งคนที่กำลังนั่งกำหมัดแน่นและมีสีหน้าที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจเอาสุดๆประดับเอาไว้อยู่ขณะมองดูหรงเฟย และคนผู้นี้ก็คือ เฉินหวังคง นั่นเอง 


ผ่านไปเกือบ2ชั่วยามหลังจากที่ทุกคนสังสรรค์กินดื่มกันอย่างเมามันส์จนหลายๆคนเริ่มที่จะล้มฟุบลงไปนอนบนโต๊ะบ้าง ที่พื้นบ้าง แต่ทว่าก็มีคนที่โชคดีอยู่บ้าง นั้นคือพวกที่มีคู่รักเป็นของตนเอง พวกเขาทุกคนต่างก็มีหญิงสาวอันเป็นที่รักคอยดูแลอยู่ไม่ห่างและพากันกลับไปนอนที่ห้องพัก พร้อมกับพวกที่มียังคงประคองสติของตนได้อยู่บ้างเล็กน้อยก็พาร่างของตนเองแยกย้ายกันไปในทันที 


"หนิงฮวา! วันนี้ข้าไม่มีที่นอนฉะนั้นห้องเ้จาคือที่นอนของข้า!" 


ในเวลาเดียวกัน ทางหรงเฟยที่ไม่ค่อยจะมึนเมาเท่าไหร่ก็เอ่ยขึ้นมาขณะเดินตามทางกลับห้องพักกับหนิงฮวากัน2ต่อ2 

"อือ" 

หนิงฮวาไม่ตอบอะไรมาก นางเพียงพยักหน้าแดงๆของนางเบาๆตอบเท่านั้น 

พรึ่บ ๆๆ! 

แต่ทว่าในขณะนั้น เบื้องหน้าทางเดินของหนิงฮวาและหรงเฟยก็ปรากฎเงาร่างสายหนึ่งที่สวมใส่ชุดคลุมสีดำพุ่งเข้ามายืนขวางหน้าของพวกเขาไว้อย่างรวดเร็วตามด้วยอีก2ร่างในชุดคลุมสีดำเช่นกันยืนล้อมร่างของหนิงฮวาและหรงเฟยอยู่ 


"พวกเจ้าเป็นใคร?" 


เมื่อเห็นเงาร่างทั้ง3ปรากฎขึ้นมา ทางหนิงฮวาก็ตั้งท่าเตรียมต่อสู่อย่างรวดเร็วเช่นเดียวกับหรงเฟยที่จากอาการมึนเมาเล็กน้อยของเขาก็ถึงกับสร่างหายไปทันทีก่อนจะเอ่ยถามออกมา 


"เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ จงรู้เพียงแต่ว่าวันนี้คือวันตายของเจ้าเท่านั้นก็พอ!"


สิ้นเสียงของหรงเฟย เงาร่างชุดดำที่อยู่อยู่เบื้องหน้าของเขาก็เอ่ยตอบออกมาอย่างเย็นชา 


"หืม...เจ้ามีความสามารถ?" 


หรงเฟยที่ได้ยินก็ทำเพียงเลิกคิ้วสูงขณะกล่าวถามด้วยรอยยิ้ม 


"หึ! เดี๋ยวเจ้าก็รู้!" 


บุคตลชุดดำเพียงแค่เสียงตอบเบาๆก่อนที่บนมือของทั้ง3คนจะปรากฎบางสิ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว 


"พิษแทรกวิญญาณ?" 


เมื่อหรงเฟยที่เห็นเช่นนั้นก็เอ่ยออกมาเบาๆ แต่ยังคงไว้ซึ่งท่าทีสงบและรอยยิ้มอยู่เช่นเดิม เพียงแต่ทางหนิงฮวาที่ได้ยินกลับมีสีหน้าที่ดูตื่นตระหนกไม่น้อย เนื่องด้วยสิ่งที่อยู่ในมือของทั้ง3นั้นคือเม็ดกลมๆสีดำและตามที่หรงเฟยกล่าวว่ามันคือพิษแทรกวิญญาณ แต่ถึงแม้นางจะไม่รู้จักมัน แต่อย่างน้อยมันก็ย่อมต้องอันตราย 


"โอ้...นี่เจ้ารู้จักพิษนี่ด้วยรึเนี่ย!" 


บุคคลชุดดำที่ได้ยินก็กล่าวขึ้นมาอย่างแปลกใจ 


"หึ! แค่พิษกระจอกเช่นนี้คิดว่าจะทำอะไรข้าได้รึ?" 


หรงเฟยยกยิ้มกล่าวอย่างดูถูก ซึ่งหากจะบอกจริงๆก็คือ พิษชนิดนี้ไม่ได้กระจอกอย่างที่หรงเฟยกล่าวออกมา เพราะด้วยสรรพคุณของมันนั้นทำให้ผู้ที่ถูกพิษชนิดนี้เล่นงานจะเป็นอัมพาตภายในเวลาเพียงแค่สิบลมหายใจ ก่อนที่คนผู้นั้นจะทำได้เพียงแค่กรอกตาไปมา และค่อยๆถูกพิษชนิดนี้กัดก่อนร่างกายของตนเองจนถึงแก่ความตายในเวลาแค่3วันเท่านั้น 


"กระจอกรึ? เช่นนั้นก็ลองดูหน่อยเป็นยังไง?" 


เมื่อได้ยินคำดูถูก บุคคลชุดดำที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของหรงเฟยก็ดึงพลังปราณออกมาทำลายเม็ดกลมๆสีดำบนที่ถือเอาไว้อย่างรวดเร็ว 

เปรี๊ยะ! ๆๆ 

และแทบจะในทันทีที่มันถูกทำลาย ควันสีดำก็พุ่งพรวดกระจายออกมาจากภายในเม็ดกลมๆปกคลุมทั่วทั้งบริเวณอย่างรวดเร็ว  


"ฮูหยินอย่าสูดดมมันเข้าไป!" 


หรงเฟยที่อยู่ภายใต้กลุ่มควันก็ตะโกนเตือนหนิงฮวาก่อนที่ร่างของเข้าจะวูบหายไปและปรากฎขึ้นมาอีกทีที่ด้านหน้าของบุคคลชุดดำเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว 

ครืนนนน! 

เพียงแต่ทางบุคคลชุดดำกลับไม่ได้ตกใจอะไรมากมาย ตัวเขาเพียงระเบิดพลังปราณระดับสวรรค์ขั้นที่7พร้อมกับกำหมัดแน่นชกร่างของหรงเฟยที่ปรากฎขึ้นมาทันที 

ปัง! อั่ก! 

แต่ทว่าหรงเฟยกลับไวกว่า หมัดของเขาที่ถูกวาดออกมาพุ่งเข้าปะทะกับหน้าอกของบุคคลชุดดำอย่างจัง ทำให้ร่างของบุคคลชุดดำถึงกับกระเด็นออกไปไกลทันที 

ครืนนน! 

จากนั้น หรงเฟยก็ไม่รอช้าควบคุมพลังปราณของตนปัดสะบัดสายลมให้พัดพากลุ่มควันกระจายออกไปจนหายไปจนสิ้น 

"เป็นไปไม่ได้! ระดับสวรรค์ขั้นที่9!" 


เมื่อบุคคลชุดดำอีก2คนที่สัมผัสได้ถึงพลังปราณของหรงเฟย แววตาของพวกเขาก็เผยออกมาถึงความตกใจและเตรียมที่จะหนีอย่างรวดเร็ว 


"จะไปไหน?!" 


เพียงแต่เมื่อหรงเฟยที่เห็นเช่นนั้นก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างเย็นชา 

ฉึบๆ! 

พร้อมกับที่ร่างของเขาจะพุ่งตัวเข้าหาทั้งคู่และวาดมือที่ปกคลุมไปด้วยพลังปราณตัดศรีษะของทั้งคู่ลงอย่างง่ายดายจนศรีษะของพวกมันล่วงหล่นลงบนพื้นทันที 


"หึ! ใครเป็นคนส่งพวกเจ้ามาสังหารข้ากันหรือ?" 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1900 EternalLight (@EternalLight) (จากตอนที่ 269)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 05:08
    ขอบคุณครับ
    #1900
    0