กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 261 : บังเอิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4260
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 308 ครั้ง
    14 เม.ย. 62

"เดี๋ยวก่อนสิน้องชาย!" 


แต่ทว่าไม่ทันที่หรงเฟยจะได้เดินออกจากร้านซาลาเปา เสียงของบุรุษผู้หนึ่งก็ดังไล่หลังเขาขึ้นมา 


"หืม...?" 


หรงเฟยหันกลับไปมองเล็กน้อยก่อนจะพบกับบุรุษรูปร่างสูงผอม ใบหน้าหล่อเหลา และแน่นอนว่าหรงเฟยย่อมรู้จักเขา 


"พี่จื่อขง! ท่านมาทำอะไรที่นี่กัน?" 


หรงเฟยอุทานขึ้นด้วยความแปลกใจก่อนจะถามออกมา เพราะบุรุษที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเขานั้นคือจื่อขง พี่ชายที่หรงเฟยรู้จักในหอคอยบรรพชนนั่นเอง  


"ฮ่าๆ! ข้าก็มาเข้าร่วมการประลองในนามของทวีปฟ้าคำรนนะสิ!" 


จื่อขงพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้มพร้อมกับที่เดินเข้ามาหาหรงเฟยช้าๆและกล่าวต่อ 


"ว่าแต่...เจ้ามาที่นี่ได้ยังไงกัน?" 


สิ้นเสียงของจื่อขง หรงเฟยที่ได้ยินก็ได้แต่ยิ้มเจือนออกมา 


"เอ่อ....ข้า!" 


หรงเฟยพยายามกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่ค่อยๆดูกังวลพร้อมกับหันมองซ้ายมองขวา 


"ไม่เป็นไร! งั้นเราไปหาที่เงียบๆคุยกันเถอะ!" 


จื่อขงที่เห็นท่าทีลำบากใจของหรงเฟยก็กล่าวขึ้นแนะนำให้ไปหาที่พูดคุยกันในทันทีก่อนจะเดินนำออกไป 


"ขอรับ!" 


จากนั้นหรงเฟยก็พยักหน้าตอบรับเบาๆและเดินตามจื่อขงไปติดๆ ไม่นานนัก จื่อขงก็พาหรงเฟยมาในสถานที่แห่งหนึ่งที่เป็นร้านน้ำชาและมีความเป็นส่วนตัวอยู่ไม่น้อยก่อนจะเริ่มยิงคำถามใส่หรงเฟย 


"เจ้ามาที่นี่ได้ยังไง?" จื่อขงถาม 


"เอ่อ...ข้าเดินทางมาจากทวีปฟ้าคำรนคนเดียวขอรับ!" หรงเฟยตอบออกมา 


"ห้ะ! แล้วทำไมเจ้าถึงได้เดินทางมาคนเดียว? ไม่ใช่ว่าเจ้าสมควรเป็นรุ่นเยาว์1ใน10ผู้เป็นตัวแทนทวีปฟ้าคำรนเข้าร่วมการประลองระหว่างทวีปในครั้งนี้หรือ?" 


จื่อขงแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาเล็กน้อย เนื่องจากเขาไม่ค่อยรับรู้ข่าวคราวอะไรมากนัก และด้วยการวิธีการเดินทางมาที่นี่ทำให้เขาไม่อาจรู้ได้เลยว่าหรงเฟยนั้นเดินทางมากับใคร เพราะทุกอย่างถูกเก็บเป็นความลับทั้งหมดเนื่องจากความปลอดภัยของทุกคน


"เอ่อ...คือเรื่องมันเป็นเช่นนี้ขอรับ..."


หรงเฟยทำเพียงยิ้มออกมาและค่อยๆเรื่องราวทั้งหมดให้จื่อขงฟัง เนื่องจากความไว้ใจ โดยที่ตัวเขารู้ดีว่าจื่อขงนั้นเป็นมิตรสหายที่เหมือนพี่ชายและไว้ใจได้ 


"อืม...เป็นเช่นนี้สินะเจ้าถึงได้เดินทางมาคนเดียว!" 


หลังจากได้ยินหรงเฟยเล่าจนเข้าใจ จื่อขงก็พยักหน้าตอบออกมาช้าๆ 


"ขอรับ! ว่าแต่ท่านมาเดินเล่นคนเดียวหรือ?" 


หรงเฟยพยักหน้าตอบก่อนจะถาม 


"ฮะๆ! ข้าน่ะรึจะมาคนเดียว?" 


จื่อขงตอบออกมาด้วยรอยยิ้ม ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่มีทางมาเดินเล่นในตลาดแบบนี้คนเดียวได้ 


"แล้วท่านมากับใคร? หรือว่าที่ชุนเยี่ย" 


หรงเฟยยิ้มกล่าวออกมา


"อืม...แต่ตอนนี้นางกำลังเลือกเสื้อผ้าอยู่ที่ร้านค้าตรงโน่น! ข้าเลยออกมาหาน้ำชาดื่มรอนางเลือกซื้อเสื้อผ้าเท่านั้น!" 


จื่อขงกล่าวตอบพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ร้านค้าแห่งหนึ่งที่ค้าขายผ้า ทำให้หรงเฟยมองตามไปพร้อมกับพบหญิงสาวที่น่ารักกำลังเลือกหาเสื้อผ้าอยู่ภายในร้านทั้งๆที่ในมือของนางนั้นถืออยู่เอาไว้มากกว่า10ตัว 


"ฮะๆ! แล้วท่านไม่ช่วยพี่ชุนเยี่ยเลือกหรือขอรับ?" 


หรงเฟยหัวเราะแห้งๆเมื่อเห็นเช่นนั้น 


"เจ้านี่ก็ไม่รู้อะไร! เวลาชุนเยี่ยเลือกซื้อของน่ะ อย่างน้อย2ชั่วยามเป็นเวลาต่ำสุดที่นางจะใช้แล้ว! แล้วหากข้าต้องไปยืนเลือกด้วยแล้ว..." 


จื่อขงกล่าวขึ้นด้วยความข่มขื่น เนื่องจากเขาอยู่กับชุนเยี่ยมานานจนรู้นิสัยและการกระทำของกันและกันดี 


"เอ่อ...ผู้หญิงนี้ชอบแบบนี้สินะ!"


หรงเฟยพยักหน้าตอบอย่างเข้าใจขณะมองชุนเยี่ยเลือกซื้อเสื้อผ้าอย่างมีความสุขก่อนจะหันกลับมามองทางจื่อขง 


"อืม...แล้วเจ้าไม่ไปดูการประลองหรือ?" 


จื่อขงพยักหน้าก่อนจะถามออกมาเพื่อเปลี่ยนเรื่องในทันที 


"ไปสิขอรับ! แต่ยังเหลือเวลาอีกกว่า1ชั่วยาม ข้าจึงมาเดินเล่นอยู่แถวนี้!" 


หรงเฟยตอบออกมา เนื่องจากเขาต้องไปชมเพื่อเฝ้าระวังบางสิ่งอยู่แล้ว ทำให้ตนเองไม่ไปไม่ได้


"เช่นนั้นก็ดี! ข้าจะได้โชว์ฝีมือบ้างสักที!" 


จื่อขงยกยิ้มที่มุมปากกล่าวขึ้นพร้อมกับแสดงสีหน้าภูมิใจออกมาให้ได้เห็น 


"ฮะๆ! ขอรับๆ!" 


หรงเฟยหัวเราะตอบเบาๆขณะผงกศรีษะของตน 


"แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้หนิงฮวาเป็นเช่นไร?" 


เพียงแต่ในขณะนั้น เสียงกล่าวของหญิงสาวก็ดังขึ้นมาขณะที่หรงเฟยและจื่อขงกำลังสนทนากันอยู่ 


"หืม...พี่ชุนเยี่ย!/เอ้า เสร็จแล้วหรือ?" 


ทั้ง2ต่างหันไปมองทางต้นเสียงก่อนจะอุทานออกมา เพราะด้วยเสียงที่กล่าวขึ้นมาคือเสียงของชุนเยี่ยที่กำลังเดินมาหาพวกเขานั่นเอง 


"เสร็จแล้ว! แต่น้องเฟย เหตุใดเจ้าถึงประกาศตัดขาดกับหนิงฮวาเช่นนั้นเล่า ข้าไม่เข้าใจเลยจริงๆ!" 


ชุนเยี่ยที่ได้ยินก็พยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้มก่อนจะมานั่งข้างๆจื่อขงแล้วหันไปถามหรงเฟยทันที 


"ข้าแค่...!" 


หรงเฟยได้แต่ยิ้มเจือนๆออกมาก่อนที่เขาจะถอนหายใจยาวและกล่าวต่อออกมาอย่างแผ่วเบา 


"เฮ้อ....ข้าก็แค่ไม่ต้องการให้นางลำบากใจที่ต้องเลือกระหว่างข้ากับบิดาของนางก็เท่านั้น!" 


"ยิ่งเจ้าทำแบบนี้หนิงฮวาก็ยิ่งเสียใจมากกว่าเดิมน่ะสิ!" 


เพียงแต่ชุนเยี่ยที่ได้ยินก็กล่าวดังขึ้นด้วยน้ำเสียงดุๆ เพราะยิ่งหรงเฟยกระทำเช่นนี้มันยิ่งเพิ่มความลำบากใจและเสียใจให้หนิงฮวามากเข้าไปอีก เนื่องด้วยทุกคนเองก็รู้ทั้งรู้ว่าหนิงฮวานั้นรักเขามากเพียงใด หรือแค่ดูจากตอนนี้ที่หนิงฮวาเอาแต่เก็บตัวและซึมเศร้าไปก็พอจะรู้แล้ว 


"ข้าก็ไม่อยากทำเช่นนี้นักหรอกพี่ชุนเยี่ย แต่ถ้าเกิดนางมากับข้า นางก็จะขึ้นชื่อว่าหนีตามผู้ชายที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า...และข้าก็ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น!" 


หรงเฟยพยักหน้าตอบอย่างเข้าใจ แต่มันก็จำเป็นต้องเลือกสักทางและแน่นอนว่าหนทางนี้คือดีที่สุดแล้วสำหรับความคิดของเขา


"เจ้านี่ทึ่มจริงๆ!" 


ชุ่นเยี่ยส่ายหัวกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มเล็กๆบนใบหน้า 


"เอาเถอะ! ข้าว่าเรื่องนี้ปล่อยให้หรงเฟยและหนิงฮวาจัดการกันเองเถอะ! เพราะพวกเราจำต้องไปยังสนามประลองได้แล้ว!" 


เพียงแต่จื่อขงที่เห็นสถานการณ์เครียดๆก็เอ่ยแนะนำขึ้นมาก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืน 


"อืม...ข้าก็เกือบลืมไปแล้วเชียว!"


ชุนเยี่ยพยักหน้าตอบรับเล็กน้อยก่อนจะหันไปหาหรงเฟย 


"แล้วเจ้าจะไปด้วยมั้ยน้องเฟย?" 


"ไปขอรับ!" 


หรงเฟยตอบกลับด้วยน้ำเสียงซึมๆเล็กน้อย พร้อมกับที่เขาจะลุกขึ้นยืนและออกเดินตรงไปยังสถานจัดงานประลองพร้อมกับจื่อขงและชุนเยี่ยกันในทันที 


กลุ่มคลิก กำเนิดราชันย์ดารา มีถึง715ครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 308 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1912 Parichat1009 (@Parichat1009) (จากตอนที่ 261)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 08:43
    ไม่ต้องเอานางมาทำเมียอีกก็ดีนะ
    #1912
    0
  2. #1862 EternalLight (@EternalLight) (จากตอนที่ 261)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 01:36
    Thank you
    #1862
    0
  3. #1858 Thank You (จากตอนที่ 261)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:33

    ขอบคุณครับ

    #1858
    0
  4. #1857 Doctor_Gee (@Doctor_Gee) (จากตอนที่ 261)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 07:36

    สวัสดีวันสงกรานต์ ขอให้ประสบแต่โชคลาภ โชคดี สุขภาพแข็งแรง ชีวิตเต็มไปด้วยความรื่นเริง

    #1857
    1
    • #1857-1 0852861479 (@0852861479) (จากตอนที่ 261)
      14 เมษายน 2562 / 21:19
      ขอบคุณค่ะ
      #1857-1