กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 255 : ระดับพลังของหรงเฟย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4082
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 328 ครั้ง
    29 มี.ค. 62

จากนั้นไม่นาน หรงเฟยกับหนิงฮวาก็กลับมาถึงราชวงศ์เฉิน โดยที่หรงเฟยเดินไปส่งหนิงฮวาหน้าห้องพักของนางก่อนที่เขาจะเดินกลับไปที่ห้องพักของคนเองเพื่อพักผ่อน 


"เฮ้อ...ท่านหลงฉวน ท่านซวนจิง อย่างนี้ข้าคงจะโดนลงโทษจากราชวงศ์เฉินใช่หรือไม่?" 


หลังจากที่หรงเฟยกลับมาถึงห้องพักของเขา ตัวเขาก็เอนกายลงบนเตียงก่อนจะบ่นออกมาอย่างช่วยไม่ได้  


"อืม...ก็จริง! แต่เจ้าจะกลัวอะไรละ?" 


หลงฉวนพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะถามออกมา เนื่องด้วยหรงเฟยในตอนนี้หากเขาต้องการเป็นศัตรูกับใครก็ไม่ง่ายนักที่คนพวกนั้นจะจัดการหรงเฟยลงได้ 


"ข้าน่ะไม่เป็นอะไรหรอก! แต่หากว่าข้าจำต้องเป็นศัตรูกับราชวงศ์เฉินขึ้นมา อย่างนั้นหนิงฮวากับข้าก็คงไม่อาจจะได้พบเจอกันอีกสินะ!" 


หรงเฟยกล่าวตอบออกมาอย่างเอื่อยเชื่อย เพราะด้วยตามกฎของราชวงศ์เฉินแล้วหากเป็นการสังหารภายในหอคอยบรรพชนพวกเขาก็คงไม่เอาเรื่องอันใด แต่นี่คือท่ามกลางเมืองหลวงที่มีผู้คนมากมายรู้เห็นหากเขาไม่โดนลงโทษนั่นก็จะทำให้ราชวงศ์เฉินเริ่มถูกประนามเป็นแน่


 "...เช่นนั้นนายท่านก็หนีไปกับหนิงฮวาซะสิ!" 


ซวนจิงกล่าวแสงดความเห็นออกมา ทำให้หลงฉวนที่ได้ยินถึงกับหัวเราะลั่น 


"ฮ่าๆ จริงของเจ้าแมวนี้ว่า หากเจ้าเป็นศัตรูกับราชวงศ์เฉินแล้วละก็ ทางเดียวที่เจ้าจะได้อยู่กับหนิงฮวาก็คือพาหนี!" 


หลงฉวนกล่าวตอบเห็นด้วยอย่างพึงพอใจ แต่หรงเฟยเพียงแค่ส่ายศรีษะเบาๆตอบกลับด้วยรอยยิ้มเท่านั้น 


ก๊อกๆๆ! 


แต่ทว่าในขณะนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น 


"มาแล้วสินะ! ข่าวนี่มันไวเสียจริงๆ!" 


หรงเฟยที่นอนอยู่บนเตียงได้ยินเสียงเคาะประตู ตัวเขาก็บ่นพรึมพรำขึ้นมาเบาๆกับตนเอง แต่ก็เดินไปเปิดประตูออกอย่างว่าง่าย


"ท่านหรงเฟย! โปรดตามข้ามาด้วย!" 


เมื่อหรงเฟยเปิดประตูออก แน่นอนว่ามันย่อมเป็นดั่งที่เขาคิด เพราะด้วยตอนนี้เบื้องหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยทหารในชุดเกาะมากกว่าสิบคนกำลังยืนรายล้อมประตูเอาไว้อยู่ 


"อืม!" 


หรงเฟยพยักหน้าก่อนจะเดินออกจากห้องพร้อมกับหลงฉวนและซวนจิงตามทหารชุดเกาะไป 


เพียงแค่ไม่ถึง100ลมหายใจ หรงเฟยก็มาหยุดยืนภายในห้องโถงที่เขาเคยมาเมื่อครั้งแรกที่เข้ามาในราชวงศ์เฉินนั้นเอง 


"หนิงฮวาก็อยู่ด้วยแฮะ!" 


หรงเฟยกวาดสายตามองไปรอบๆก็พบเข้ากับผู้คนไม่น้อยที่กำลังจับจ้องมาที่ตนเอง รวมถึงหนิงฮวาที่ยืนอยู่ข้างๆจักรพรรดิ์เฉินซึ่งนั่งอยู่บนบัลลังค์ด้วยเช่นกัน


"สหายน้อยหรงเฟย เจ้าสังหารผู้คนในเขตของเมืองหลวงจริงหรือไม่?" 


ในขณะนั้น เสียงของจักรพรรดิ์เฉินก็ดังขึ้นมาพร้อมกับแรงกดดันที่กวาดผ่านทั่วทั้งห้องโถงอย่างรวดเร็ว 


"ขอรับ! เป็นข้าเอง!" 


หรงเฟยที่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา ทำเพียงยืนนิ่งอยู่เช่นเดิมและกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง 


"ฮึ่ม! เจ้าไม่รู้หรือว่ามันผิดกฎของราชวงศ์ที่ห้ามสังหารกันในเขตเมืองหลวง!" 


จักรพรรดิ์เฉินที่ได้ยินก็กล่าวดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มีความไม่พอใจแฝงเอาไว้อยู่ในน้ำเสียง 


"ข้าก็พอจะรู้!" 


หรงเฟยกล่าวออกมาโดยไม่คิดจะปิดบัง ทำให้ผู้คนรวมถึงจักรพรรดิ์เฉินแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา ต่างกับหนิงฮวาที่ใบหน้าของนางดูเศร้าสร้อยลงแปลกๆ 


"อืม...ในเมื่อเจ้ายอมรับเช่นนี้ ดูเหมือนเจ้าคงจะเตรียมใจที่จะโดนลงโทษเอาไว้แล้วสินะ!" 


จักรพรรดิ์เฉินกล่าวขึ้นมาอีกครั้งอย่างเข้าใจที่หรงเฟยกล้ายอมรับออกมาตรงๆเช่นนี้ 


"ไม่ขอรับ!" 


แต่ทว่าหรงเฟยกลับปฎิเสธออกมา ทำให้ทุกคนที่คาดว่าหรงเฟยจะยอมรับโทษกลับพากันสงสัยปนความตกใจอย่างช่วยไม่ได้ที่หรงเฟยจะตอบเช่นนี้ออกมา 


"หืม...ไม่คิดที่ยอมโดนลงโทษ?" 


จักรพรรดิ์เฉินเอ่ยถามดังขึ้นมาอีกครั้งด้วยความสงสัย 


"ขอรับ!" 


หรงเฟยก็ยังยืนยันคำเดิมอย่างมั่นคง เพราะด้วยตนเองไม่อาจจะยอมรับการลงโทษจากใครหน้าไหนทั้งนั้นเพียงด้วยเหตุผลที่ตนเองสังหารผู้ที่กล้าคิดที่จะท้าทายตนเอง 


"ดีๆ! เช่นนั้นหากเจ้าคิดว่ามีความสามารถมากพอก็จงหนีออกไปให้ได้แล้วกัน!" 


เพียงสิ้นเสียงของหรงเฟย จักรพรรดิ์เฉินก็กล่าวดังขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังพร้อมกับเงาร่างของผู้คนที่เป็นผู้อาวุโสนับสิบที่พุ่งเข้ามารายล้อมตัวเขาตามด้วยพลังปราณที่มองไม่เห็นกดดันเข้าใส่หรงเฟยทั่วทิศทางอย่างรวดเร็ว 


"ไม่..ท่านพ่อ หรงเฟยไม่ผิดนะเจ้าค่ะ!" 


เมื่อเห็นเช่นนั้น หนิงฮวาก็ตะโกนออกมาอย่างสุดเสียงด้วยความเป็นห่วงหรงเฟย แต่ดูเหมือนว่าจักรพรรดิ์เฉินจะไม่สนใจต่อคำพูดของหนิงฮวามากนักก่อนจะเอ่ยออกมา 


"จับเขา!" 


เพียงสิ้นเสียงของจักรพรรดิ์เฉิน ผู้คนที่ไม่ได้เข้ามาเกี่ยวข้องก็ต่างถอยหนีห่างออกไปไกล หลงเหลือเพียงผู้อาวุโสนับสิบที่เข้ามากดดันหรงเฟยด้วยระดับสวรรค์ขั้นที่9ทุกทางนั่นเอง 


"อย่าให้เรื่องมันบานปลายเลยขอรับ!" 


ถึงแม้ว่าจะถูกกดดันด้วยผู้คนระดับสวรรค์ขั้นที่9นับสิบคน แต่หรงเฟยกลับไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวออกมาให้ได้เห็นเลย ต่างกัน ตัวเขากลับยังคงนิ่งสงบพร้อมกับเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพเช่นเดิมต่อจักรพรรดิ์เฉินผู้เป็นบิดาของหนิงฮวา 


"ในเมื่อเจ้าทำผิด ข้าที่เป็นผู้ปกครองของทวีปฟ้าคำรนก็ไม่อาจเมินเฉยได้!" 


เสียงกล่าวของจักรพรรดิ์เฉินดังขึ้นมาด้วยความเย็นชา ก่อนที่พวกผู้อาวุโสที่ยืนรายล้อมหรงเฟยอยู่จะพุ่งตรงเข้าหาร่างของเขาหมายจับจับตัวเอาไว้ในทันที 


ครืนนนน! 


แต่ทว่าในเวลาเดียวกัน ไม่ทันที่ผู้อาวุโสนับสิบที่พุ่งเข้ามาจะได้ก้าวไปมากกว่าหนึ่ง ร่างของพวกเขาก็ราวกับมีบางสิ่งเข้ามากระแทกจนกระเด็นถอยไปหลายเมตรอย่างรวดเร็ว จนผู้คนทั้งหมดได้แต่ทำสีหน้าตกตะลึงกันอย่างบอกไม่ถูก 


"...ระดับสวรรค์ขั้นที่9!"



..........................

กลุ่มคลิก กำเนิดราชันย์ดารา มีถึง701ครับ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 328 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1828 oolnwoo (@hartjub) (จากตอนที่ 255)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 01:52

    ค้างงงแต่ก้ขอบคุนที่แต่งให้อ่านคับ

    #1828
    0
  2. #1827 Thank You (จากตอนที่ 255)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 19:45

    ขอบคุณครับ

    #1827
    0
  3. #1825 EternalLight (@EternalLight) (จากตอนที่ 255)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 01:16
    Thank you
    #1825
    0
  4. #1822 ปล่อยไปเลย (จากตอนที่ 255)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:51

    ถ้าจะลงโทษคนที่ตัวเองขอร้องให้ช่วยเพื่อสวะกระจอกล่ะก็...หรงเฟยไม่ต้องไปลงแข่งให้พวกมันหรอก ปล่อยมันไปแข่งกันเอง แล้วก็ตายไปให้หมดสะ...จะได้รู้สึกตัวว่า ขอความช่วยเหลือคนอื่นเค้าอยู่

    #1822
    1
  5. #1821 conun5557 (@conun5557) (จากตอนที่ 255)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 19:22
    ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
    #1821
    0