กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 247 : ตกลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 279 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

"กระประลองเช่นนั้นหรือ? แล้วเหตุใดต้องเป็นข้าด้วยขอรับ!" 


หรงเฟยทวนคำพูดของจักรพรรดิ์เฉินเล็กน้อยก่อนจะกล่าวถามออกมาอย่างแปลกใจ เนื่องด้วยตนเองนั้นเพิ่งจะเคยพบกับจักรพรรดิ์เฉินเป็นครั้งแรก แต่ทว่าตัวเขาก็กลับถูกชักชวนเช่นนี้เลยทันที นี่จะไม่เขาสงสัยได้ยังไง


"ฮ่าๆ! ทำไมข้าถึงเลือกเจ้าน่ะรึ? ก็ในตอนแรกข้าแค่อยากจะลองชมฝีมือของเจ้าเพียงเท่านั้น เพราะชื่อเสียงของเจ้าในหอคอยบรรพชนนั้นโด่งดังไม่น้อยเลยทีเดียว แต่ทว่าลูกถูหยิงของข้ากลับกล่าวว่าเจ้าสามารถล้มลื่อชิงหนานและหวังคงบุตรของข้าอีกคนได้ เช่นนี้ก็ไม่ต้องทำอะไรให้มากความแล้ว!" 


จักรพรรดิ์เฉินหัวเราะขึ้นมาเสียงดังขณะกล่าวด้วยความพึงพอใจ 


"เช่นนั้นหรือขอรับ แต่ข้าขอปรึกษากับท่านเจ้าสำนักดูก่อนจะได้หรือไม่?"


หรงเฟยที่ได้ยินก็ผงกศรีษะเบาๆ เพียงแต่ยังไม่ตอบตกลงไปในทันที เพราะด้วยเขายังไม่รู้อะไรเกี่ยวการประลองระหว่างทวีป และด้วยภายในห้องนี้มีเพียงเจ้าสำนักหยวนอูคนเดียวที่ตัวเขาเชื่อใจมากที่สุด  ทำให้เขาจำต้องถามไถ่เรื่องราวต่างๆให้ละเอียดมากกว่านี้ก่อนถึงจะกล้าตกลงได้


"ไม่ต้องห่วงหรงเฟย การประลองนี้ไม่มีอะไรหนักหนาสำหรับเจ้า และเรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับการประลองข้าจะเป็นคนอธิบายให้เจ้าฟังเอง!" 


เพียงแต่ในขณะนั้น ผู้อาวุโสหยวนอูก็กล่าวดังขึ้นมาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าเมื่อได้ยินว่าหรงเฟยจะมาปรึกษาตนเอง ซึ่งตัวเขานั้นรู้อยู่แล้วว่าหรงเฟยต้องการจะถามเกี่ยวกับเรื่องอะไร ทำให้ไม่มีความจำเป็นที่จะให้หรงเฟยปฎิเสธจักรพรรดิ์เฉินในตอนนี้ 


"ถ้าอย่างนั้นข้าก็ตกลงขอรับ!" 


หรงเฟยพยักหน้าตอบกลับเบาๆขณะหันมองจักรพรรดิ์เฉิน 


"ดีๆ! เช่นนั้นเรื่องราวประชุมครั้งนี้ก็สิ้นสุดลง! แต่ให้หยวนอูกับล่วนชูหยงอยู่คุยกับข้าก่อน ที่เหลือเชิญพวกเจ้าไปพักผ่อรได้!" 


จากนั้นจักรพรรดิ์เฉินเมื่อเห็นว่าหรงเฟยยอมตกลงแล้ว ตัวเขาก็กล่าวสิ้นสุดการประชุมในครั้งนี้และให้ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อนทันที เพียงแต่ขอให้ผู้อาวุโสหยวนอูและผู้อาวุโสล่วนชูหยงอยู่ต่อเท่านั้น 


"ขอรับ/เจ้าค่ะ!" 


เมื่อทุกคนที่ได้ยินก็ต่างยืนขึ้นทำความเคารพจักรพรรดิ์เฉินอย่างรวดเร็วก่อนจะพากันทยอยจากไปอย่างรวดเร็ว และไม่นาน ภายในห้องโถงแห้งนี้ก็เหลือเพียงแค่3คนเท่านั้น 


"ชูหยง หยวนอู! การประลองในครั้งนี้จะถูกจัดขึ้นในเขตของทวีปอสูรพฤกษาพวกเจ้ารู้แล้วใช่หรือไม่?" 


ในขณะนั้น เสียงของจักรพรรดิ์เฉินก็ดังขึ้นมากล่าวกับทั้ง2คนที่อยู่ข้างๆตัวเขา เพียงแต่ครั้งนี้ใบหน้าของเขานั้นกลับดูเคร่งขรึมไม่น้อยขณะกล่าวถึงทวีปอสูรพฤกษา 


"อืม!" 


ทั้ง2พยักหน้าตอบกลับเบาๆ เพียงแต่ด้วยในตอนนี้เมื่อไม่มีผู้คนอยู่ด้วย ท่าทีของทั้ง3จึงเปลี่ยนไปราวกับว่าเป็นการพูดคุยของคนสนิทที่ดูเหมือนไม่มียศศักดิ์ค้ำคออยู่ ทันที


"เช่นนั้น เจ้าก็รู้แล้วใช่หรือไม่ว่าทวีปอสูรพฤกษานั้นเลวร้ายเพียงใด!" จักรพรรดิ์เฉินกล่าวต่อ 


"ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพวกมันนั้นโฉดชั่วเพียงใด!" เสียงของผู้อาวุโสล่วนชูหยงกล่าวดังขึ้นด้วยความไม่พอใจ  


"ข้าเองก็ไม่มีทางลืมเรื่องการประลองที่เคยถูกจัดขึ้นที่ทวีปอสูรพฤกษาเมื่อสองปีก่อนแน่นอน!" ทางผู้อาวุโสหยวนอูเองก็มีท่าทีไม่พอใจไม่ต่างจากผู้อาวุโสล่วนชูหยงมากนัก  


"เฮ้อ...ครั้งนั้นมันเป็นความประมาทของพวกเราเองที่เชื่อใจจักรพรรดิ์เจามากเกินไป ทำให้มีรุ่นเยาว์ของพวกเราต้องตกตายลงไปถึง5คน เช่นเดียวกับทางทวีปตะวันค้ำฟ้าที่สูญเสียรุ่นเยาว์มากถึง10คน! อีกทั้งพวกเรายังไม่สามารถหาหลักฐานมาเอาผิดทางฝั่งจักรพรรดิ์เจาได้!" 


สิ้นเสียงของจักรพรรดิ์เฉิน แววตาของเขาปรากฎความสร้อยเศร้าแฝงอยู่ภายในอย่างชัดเจนเมื่อกล่าวถึงเรื่องในอดีตที่ผ่านพ้นมาเนิ่นนานแล้ว ต่างกับทางฝั่งของผู้อาวุโสชูหยงและผู้อาวุโสหยวนอูที่บัดนี้ความเครียดแค้นอาฆาตกำลังเกาะกุมขึ้นมาในใจอย่างช่วยไม่ได้เมื่อนึกถึงเรื่องวันวานเช่นเดียวกับจักรพรรดิ์เฉิน  


"ไม่ต้องกังวลมากจนเกินไป! ครั้งนี้ข้าได้ข่าวมาว่าทางดินแดนบรรพชนได้ส่งคนลงมาควบคุมด้วยตนเอง ซึ่งพวกเขานั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับทวีปอสูรพฤกษา ทำให้ครั้งนี้พวกเรายังพอวางใจได้อยู่บ้าง!" 


จักรพรรดิ์กล่าวออกมาเมื่อเห็นท่าทีของผู้อาวุโสทั้ง2 เนื่องด้วยข่าวคราวที่เขาได้ยินมานั้นพอจะเชื่อถือไม่น้อย และแน่นอนว่าหากผู้คนจากดินแดนบรรพชนลงมาควบคุมการประลองด้วยตนเอง ทางฝั่งจักรพรรดิ์เจาก็คงจะไม่กล้าคิดร้ายอีกแน่นอน 


"แต่ข้าก็ไม่อาจวางใจได้!" 


เพียงแต่ในขณะนั้นทางผู้อาวุโสชูหยงกล่าวดังขึ้นมาเสียงแข็ง ด้วยสาเหตุที่ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่อาจวางใจว่าจักรพรรดิ์เจาจะไม่ทำเรื่องชั่วๆอีก 


"ไม่เป็นไร! ครั้งนี้พวกเราทั้ง3คนจะไปด้วยตนเอง!" 


จักรพรรดิ์เฉินกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่ามันจะพอทำให้ผู้อาวุโสชูหยงสงบสติอารมณ์ลงได้บ้างเล็กน้อย 


"หากเช่นนั้น! พวกเราจำต้องมีแผนเพื่อป้องกันสถานการณ์ไม่คาดฝัน!"


ผู้อาวุโสหยวรอูที่นิ่งเงียบอยู่ก็กล่าวออกมาด้วยแววตาที่ครุ่นคิด ทำให้ทางฝั่งจักรพรรดิ์เฉินและปู้อาวุโสชูหยงต่างมองที่ตัวเขาด้วยความสงสัยทันที 


"เจ้ามีแผนอะไรหยวนอู!"  จักรพรรดิ์เฉินกล่าวถามออกมา 


"หึ! ง่ายมาก...!" 


จากนั้นผู้อาวุโสหยวนอูก็เล่าแผนการณ์ของตนเองให้ทั้ง2ฟังอย่างละเอียด และแน่นอนว่าบางครั้งจักรพรรดิ์เฉินและผูัอาวุโสชูหยงก็ดูมีท่าทีตกใจอยู่ไม่น้อย แต่ทั้งหมดก็ตกลงใช้แผนของผู้อาวุโสหยวนอูอย่างว่าง่ายก่อนที่จะพากันแยกย้ายออกไปพักผ่อน... 


กลับมาทางด้านหรงเฟย 


หลังจากที่หรงเฟยออกมาจากห้องโถงพร้อมกับทุกคนแล้วนั้น ทั้งหมดก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนตามห้องพักที่ตนเองได้รับ และแน่นอนว่าหนิงฮวาก็อาสาพาหรงเฟยไปห้องพัก ซึ่งห้องพักของหรงเฟยได้ถูกจัดเตรียมเอาไว้เป็นอย่างดี เพียงแต่ดูเหมือนว่าในตอนนี้หรงเฟยที่เดินมาถึงหน้าห้องพักของตนเองและเปิดประตูมองเข้าไปจะดูไม่พอใจเท่าไหร่นัก 


"เจ้าเป็นอะไรไปหรงเฟย?" 


หนิงฮวาที่เห็นสีหน้าของหรงเฟยดูไม่ดี ก็ถามออกมาด้วยความสงสัยปนความเป็นห่วงเล็กน้อย 


"เปล่า!" 


หรงเฟยตอบกลับเพียงคำสั้นๆขณะยืนมองภายในห้องพักอยู่อย่างซับซ้อน 


"เปล่าอะไรก็ดูหน้าเจ้าสิ!" 


หนิงฮวาที่ได้ยินก็เริ่มกังวลไม่น้อยเกี่ยวกับหรงเฟยก่อนจะชี้ใบที่ใบหน้าของหรงเฟยที้ทำสีหน้าเคร่งขรึมอยู่ 


"เอ่อ...!" 


เมื่อถูกถามซักไซร้ หรงเฟยก็ค่อยๆหันมองหนิงฮวาด้วยใบหน้าที่จริงจังพร้อมกับกล่าวออกมา 


"เจ้าจะให้ข้าอยู่ห้องนี้หรือ?" 


สิ้นเสียงของหรงเฟย หนิงฮวาก็กวาดสายตามองไปภายในห้อง ซึ่งภายในห้องพักก็ไม่ได้ดูแย่อะไร จัดว่าดีด้วยซ้ำเพราะมีพื้นที่กว้างไม่น้อย อีกทั้งยังถูกจัดแต่งด้วยความสวยงามและไม่เห็นอะไรผิดปรกติเลยแม้แต่อย่างเดียวจึงทำให้นางรีบหันมากล่าวกับหรงเฟย 


"เจ้าไม่พอใจห้องพักสวยๆแบบนี้? หรือว่าเจ้าต้องการห้องที่ดีกว่านี้!" 


ทางหรงเฟยที่ได้ยินก็มองใบหน้าหนิงฮวาเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าตอบเบาๆ 


"ใช่! ข้าต้องการห้องที่ดีกว่านี้!" 


ในทันทีที่หรงเฟยพูดจบ ทางหนิงฮวาก็แสดงสีหน้าปั้นยากออกมา เพราะด้วยในตอนนี้ห้องที่อยู่เบื้องหน้าของนางถือว่าดีที่สุดแล้ว และแน่นอนว่ามันย่อมเหมือนกับห้องพักของแขกคนอื่นๆทั่วทั้งราชวงศ์เฉิน แต่ทว่าหรงเฟยกลับไม่พอใจและต้องการห้องที่ดีมากกว่านี้ ทำให้หนิงฮวาเองก็ไม่รู้จะไปหาห้องพักที่ดีกว่านี้ที่ไหนเช่นกัน 


"หากเจ้าต้องการห้องพักสำหรับแขกที่ดีกว่านี้...ข้าคิดว่าในราชวงศ์เฉินคงไม่มีแล้ว!" 


หนิงฮวากล่าวออกมาด้วยใบหน้าที่สลดเล็กน้อยขณะก้มมองพื้นด้วยความความเสียใจ ทำให้หรงเฟยที่มองดูนางอยู่ถึงกับยกยิ้มขึ้นมาอย่างเจ้าเลห์ในทันที 


"แต่ข้าว่ามีนะ!" 


ทันทีที่เสียงของหรงเฟยถูกเปล่งออกมา หนิงฮวาก็รีบเงยหน้าขึ้นมาหรงเฟยด้วยความรวดเร็วพร้อมทั้งเห็นใบหน้าที่ดูจริงจังของหรงเฟยที่กำลังมองมาทางนางอยู่ 


"มี?...ที่ไหน!" 


หนิงฮวากล่าวถามออกมาด้วยความสงสัย เพราะหรงเฟยที่เพิ่งจะมาที่นี่เป็นครั้งแรกจะรู้ได้ยังไงว่าภายในราชวงศ์มีห้องที่ดีกว่านี้อยู่ แต่ก็ไม่นานที่นางจะสงสัยหรงเฟย เนื่องด้วยความพูดของหรงเฟยที่ดังขึ้นมาในครั้งนี้ทำให้หนิงฮวาถึงเปลี่ยนแปลงสีหน้าในทันที 


"ห้องเจ้าไง?"




#กำลังเข้าสู่ช่วงเตรียมตัวจับทหารครับ...ส่วนเรื่องรีไรท์นั้นผมจะแก้ไขให้ตั้งแต่วันนี้ไปเลยนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 279 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1959 นักอ่านสายฟรี (@wuttichaiwutti) (จากตอนที่ 247)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 15:46
    ระ ร้ายกาจ
    #1959
    0
  2. #1801 Thank You (จากตอนที่ 247)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 11:08

    ขอบคุณครับ

    #1801
    0