กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 244 : มุ่งสู่ราชวงศ์เฉิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 337 ครั้ง
    3 มี.ค. 62

"หรงเฟย! เจ้าหยุดเสียเถอะ!" 


ทันทีที่ทั้ง9ร่างยืนหยัดลงบนพื้นดิน เสียงกล่าวอันนุ่มนวลของสตรี1ใน9คนก็กล่าวดังขึ้นมาด้วยความเป็นห่วงทันที 


"หนิงฮวา?" 


หรงเฟยที่เห็นสตรีเบื้องหน้าก็อุทานขึ้นมาด้วยความแปลกใจก่อนจะหันมองรอบๆอีก8คนที่เหลือ พบว่ายังมี3คนที่หรงเฟยรู้จักอยู่ด้วยนั่นคือหยางจุน ลู่จิน และซ่งช่างที่อยู่กับหนิงฮวาตลอดเวลา เพียงแต่ด้วยอีก5คนนั่นกลับเป็นพวกที่เขาเคยพบเจอกันในกลุ่มที่อยู่กับหนิงฮวาที่ชั้น60นั่นเอง 


"หรงเฟย เรื่องนี้พอแค่นี้เถอะ! หากทำให้เรื่องมันบานปลายไปมากกว่านี้ข้าเกรงว่าทางราชวงศ์อาจทำเรื่องไม่ดีกับเจ้าก็ได้!" 


หนิงฮวาที่ยืนอยู่เบื้องหน้าหรงเฟยกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้แววตาของนางกลับปรากฎน้ำใสๆที่ไหลรินออกมาเช่นกัน 


"เรื่องไม่ดี! มีเรื่องอะไรเช่นนั้นหรือ!" 


หรงเฟยรีบกล่าวถามเข้ามาอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่หนิงฮวากำลังจะสื่อก่อนที่จะหันมองทุกคนที่ดูมีสีหน้าไม่ต่างกันกับหนิงฮวามากเท่าไหร่นัก 


"เรื่อง..."


หนิงฮวาที่ถูกถามก็มีสีหน้าลำบากใจไม่น้อยขณะพยายามกล่าวออกมา แต่ทว่าเสียงของสตรีอีกคนในกลุ่มกับดังขัดขึ้นมาก่อนทำให้หรงเฟยหันไปมองทางต้นเสียงอย่างรวดเร็ว 


"ก็เรื่องที่เจ้าสังหารหวังเจี้ยนในชั้นที่57น่ะสิ! ตอนนี้ทางราชวงศ์ต้องการตัวเจ้าไปสอบปากคำมากที่สุด หากเจ้ายังขืนสังหารหวังเจี้ยนกับชิงหนานไปอีก รับรองว่าราชวงศ์จะไม่ทำเพียงแค่สอบปากคำเจ้าแน่นอน!" 


สิ้นเสียงของสตรี หรงเฟยก็เริ่มที่จะเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้วก่อนจะผ่อนคลายร่างกายของตนเองลงอย่างช้าๆ 


"แล้วพวกท่านเป็นใครกัน? เหตุใดถึงได้บอกเรื่องนี้กับข้า!" 


หลังจากนั้น หรงเฟยก็กล่าวถามกับสตรีและหันไปมองผู้คนทั้ง4ที่ตนเองไม่รู้จักด้วยความสงสัย เพราะตัวเขาไม่รู้ว่าพวกเขาคือใครถึงแม้จะอยู่กับหนิงฮวาก็ตามที 


"เฮ้อ...ข้าเฉินถูหยิง บุตรตรีลำดับที่2ของราชวงศ์เฉินและยังพี่สาวของหนิงฮวาด้วย ส่วน4คนนี้คือสมาชิกระดับสูงของกลุ่มเทพอาลัย" 


สตรีที่ถูกหรงเฟยถามหรือที่อ้างตนว่าคือเฉินถูหยิงถอนหายใจดังขึ้นมาเมื่อเห็นว่าท่าทีของหรงเฟยดูสงบลงแล้ว ก่อนที่จะทำหารแนะนำตนเองและอีก4คนที่เหลือทันที 


"เช่นนั้นเป้าหมายของพวกท่านคือพาข้าไปที่ราชวงศ์เฉินงั้นรึ?" 


หรงเฟยที่ได้ยินถูหยิงแนะนำตนเองเสร็จ ตัวเขาก็ไม่ถามให้มากความก่อนจะกล่าวเข้าประเด็น 


"ใช่! ที่ข้ามาที่นี่เพราะได้รับคำสั่งมากจากบิดา..." 


ถูหยิงพยักหน้าตอบเบาๆขณะแววตายังคงจ้องมองหรงเฟยอยู่ แต่ทว่าไม่ทันที่นางจะกล่าวจบ หรงเฟยก็กล่าวขัดดังขึ้นมาก่อน 


"ข้าไม่ไป!" 


สิ้นเสียงของหรงเฟย ใบหน้าของทุกคนที่อยู่รอบๆถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากันในทันที 


"ทำไม! หากเจ้าไม่ไปทางราชวงศ์จะส่งคนไปตามล่าเจ้าแน่!"


หนิงฮวาเป็นคนแรกที่กล่าวถามหรงเฟยขึ้นมา


"...ข้าต้องไปหาเจ้าสำนักหยวนก่อน!" 


หรงเฟยพยักหน้า อย่างเข้าใจในสิ่งที่หนิงฮวาเอ่ยออกมา แต่ตัวเขาเองก็ต้องไปหาเจ้าสำนักหยวนก่อนว่าเรื่องนี้จะเอายังไง หากเขาไปแล้วทำอะไรขึ้นมา เจ้าสำนักหยวนจะเดือดร้อนไปด้วยเช่นกัน 


"เรื่องนั้นไม่จำเป็นต้องกังวล!" 


เพียงแต่ถูหยิงที่สงบอารมณ์ของตนเองลงแล้วก็รีบกล่าวออกมาเมื่อได้ยินเหตุผลของหรงเฟย 


"ทำไม?" 


หรงเฟยกันไปกล่าวกับนางด้วยความสงสัย 


"ก็เพราะตอนนี้ท่านเจ้าสำนักหยวนได้อยู่ที่เมืองหลวงแล้ว" 


ทันทีที่สิ้นเสียงของถูหยิง หรงเฟยที่ได้ยินถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความกังวลก่อนจะถามออกมา 


"อยู่ที่เมืองหลวง? ไปทำไมกัน" 


ทุกคนที่ได้ยินและเห็นท่าทางของหรงเฟยดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย พวกเขาก็ทำสีหน้าไม่สู้ดีทันที ซึ่งกลัวว่าหรงเฟยจะอาละวาดในที่แห่งนี้ 


"เจ้าไม่ต้องกังวล เจ้าสำนักหยวนแค่ถูกเชิญไปร่วมหารือเรื่องบางอย่างเท่านั้น!" 


แต่ในขณะนั้นหนิงฮวาก็รีบเข้ามาจับมือของหรงเฟยอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งกล่าวออกมา 


"เฮ้อ...อืม!" 


สิ้นเสียงของหนิงฮวา หรงเฟยที่ได้ยินก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะพยักหน้าเบาๆแทนคำตอบ 

หลังจากนั้นเมื่อหรงเฟยและกลุ่มของหนิงฮวาเข้าใจกันทั้งหมดแล้ว ผู้คนที่อยู่ในบริเวณรอบๆรวมทั้งชิงหนานที่ได้ยินก็พากันสงสัย ว่าเหตุใดหรงเฟยถึงได้พูดออกมาราวกับว่าตนเองสนิทสนมกับเจ้าสำนักหยวนแห่งาำนักอรุณเบิกตะวันมากนัก แต่ก็เพียงไม่นานที่ทุกอย่างจะกระจ่าง เพราะบัดนี้ หรงเฟยที่ยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มของหนิงฮวาจะหยิบบางสิ่งออกมาสวมทับกับชุดที่ตนเองใส่ ซึ่งมันเป็นชุดของสำนักอรุณเบิกตะวัน อีกทั้งยังเป็นถึงศิษย์หลักด้วย 


ทำให้ทั้งต่างพากันตกใจต่างจากชิงหนานที่ใบหน้าของเขากับแสดงความตกใจออกมาให้ได้เห็นมากกว่าผู้คนรอบๆอยู่ไม่น้อยพร้อมด้วยพรึมพรำกับตนเองเบาๆอะไรสักอย่างที่แทบจะไม่ได้ยินขณะมองหรงเฟยด้วยสายตาที่ซับซ้อน ส่วนทางหวังคงเองนั้น ตอนนี้ตัวเขาไม่ได้รับรู้เรื่องราวอะไรอื่นเลย เพราะหลังจากที่หมัดของหรงเฟยปะทะเข้ากับที่หน้าอกของเขา กระดูกบริเวณหน้าอกของเขาถึงกับถูกบดจนแหลกละเอียด แต่ก็ไม่ถึงกับตายเพียงแค่สาหัสเท่านั้น ทำให้เขาจำต้องหมดสติลงเช่นนั้น


หลังจากนั้น ผู้คนกลุ่มหนึ่งที่อยู่ในบริเวณรอบๆหรือจะเรียกว่าเป็นพวกลูกน้องของหวังคงก็ตรงเข้ามาดูแลร่างของหวังคงที่หมดสติไปและนำตัวจากไปอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกับทางชิงหนานที่ตอนนี้ตัวเขาก็ไม่รั้งรอจะอยู่ต่อพร้อมกับจากไปกับกลุ่มของหวังคงทันที 


ส่วนทางหรงเฟยนั้น เวลานี้ตัวเขาก็ยินดีที่จะไปกับกลุ่มของถูหยิงแล้วทำให้ทั้งหมดตรงออกเดินทางสู่โลกภายนอกอย่างรวดเร็ว ซึ่งเพียงแค่3วันเท่านั้นหลังจากที่หรงเฟยออกมาจากชั้นที่100 เรื่องของเขาก็ถูกกล่าวขานในหมู่รุ่นเยาว์ทั่วทั้งหอคอยบรรพชนที่มีทั้งเรื่องการสังหารกลุ่มคนมากมายในชั้นที่57 อีกทั้งยังมีชื่ออยู่อันดับหนึ่งของศิลาอันดับบนชั้นที่50 และข่าวที่เรียกว่าร้อนแรงที่สุดก็คงจะไม่พ้นการที่ตัวเขาชนะเฉินหวังคงกับลื่อชิงหนานได้ในชั้นที่60 ทำให้ผู้คนพากันเรียกตัวเขาว่าเป็นปีศาจในหมู่อัฉริยะเลยทีเดียว หรือมีกระทั่งบางคนที่ถึงกับนำเขามาเป็นแบบอย่าง และอีกมากมายที่หลายๆคนต่างพากันคิดไปไกล 


ส่วนเจ้าตัวนั้นในเวลานี้ก็ได้เดินทางออกมาจากหอคอยบรรพชนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะด้วยการเดินทางที่ไม่จำเป็นต้องหยุดพักของกลุ่มถูหยิงที่ใช้สัตว์อสูรเป็นตัวขับเคลื่อน ทำให้ทั้งหมดออกมาจากหอคอยบรพชนได้อย่างรวดเร็ว พร้อมกับโผล่มาอยู่ที่โลกภายนอกซึ่งเป็นเขตของสำนักหนึ่งในเมืองหลวงทันที


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 337 ครั้ง

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1784 suwitnaja555 (@suwitnaja555) (จากตอนที่ 244)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 12:28
    ขอบคุณครับ
    #1784
    0