กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 24 : ตอนที่22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 844 ครั้ง
    9 ม.ค. 61


"อาจารย์! ท่านเรียกพบข้าทำไมหรือ?"

 หลังจากที่หวางเฟยกับหลินหลานเดินมาได้สักพัก ทั้ง2คนก็เห็นร่างของชายชราหรือหรงเต๋อกำลังนั่งอยู่ข้างๆกองไฟก่อนที่หวางเฟยจะกล่าวขึ้นมาทันที

หรงเต๋อที่ได้ยินเสียงของหวางเฟยนั้น ตัวเขาก็ค่อยๆหันหน้ามาทางที่หวางเฟยกับหลินหลานอยู่ทันที


"หืม..! พวกเจ้ามานั่งลงตรงนี้ก่อนสิ! ข้ามีบางสิ่งที่จะมอบให้พวกเจ้า!"


 หรงเต๋อกล่าวออกมาพร้อมกับใช้มือตบไปบนท่อนไม้ที่อยู่ใกล้ๆตนเองทันที


"ขอรับ!/ค่ะ!"


 จากนั้นทั้ง2ก็ไปนั่งข้างๆหรงเต๋ออย่างรวดเร็ว


 "หลินหลาน! เจ้าฝึกฝนเป็นยังไงบ้าง?"


 หรงเต๋อกล่าวออกมาขณะมองไปทางหลินหลานที่มานั่งข้างๆตนเองทันที


"ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ!"

 
 หลินหลานกล่าวตอบออกมาอย่างนอบน้อม


"อืม!...เอาละ พวกเจ้าสองคน ข้ามีบางสิ่งที่จะมอบให้!!"


 ทันทีที่หรงเต๋อพูดจบ ในมือของเขาก็พลันปรากฎหนังสือ5เล่มขึ้นมาทันที หรงเต๋อยื่นให้กับหลินหลาน2เล่ม และ หวางเฟยอีก3เล่ม ก่อนจะพูดขึ้นมา


 "หลินหลาน! หนังสือทั้ง2เล่มนี้คือทักษะวิชา"ฝ่ามือพิทักษ์!"กับ"ท่าเท้าวิญญาณ" ข้าจะให้เจ้าฝึกฝน2ทักษะนี้เป็นเพราะทักษะที่เจ้ามีนั้น 

 มันเป็นเพียงแค่ทักษะระดับ2เท่านั้น ยกเว้น ทักษะ"หงส์ฟ้าสยายปีก"ของเจ้า ที่เป็นทักษะระดับสูง ข้าจึงอยากจะให้เจ้าฝึกฝน2ทักษะระดับ4เอาไว้ติดตัวสำหรับตอนที่เจ้าไม่สามารถใช้กระบี่ได้! !"

"ขอบคุณค่ะ อาจารย์!"

หลินหลานที่ได้ยินคำพูดของหรงเต๋อ นางก็ประสานมือขึ้นมาก่อนจะกล่าวออกมาในทันที และก้มมองดูหนังสือที่ตนเองรับมาจากหรงเต๋อและเริ่มศึกษาเปิดดูเนื้อหาอย่างรวดเร็ว

หรงเต๋อเพียงพยักหน้าเบาๆก่อนจะหันไปหาหวางเฟยอย่างช้าๆ


"ส่วนเจ้า! เด็กน้อย!  หนังสือทั้ง3เล่มที่ข้ามอบให้เจ้าไปนั้น มันคือวิชา"ดัชนีทะลวงฟ้า!" "ย่างก้าวอัสนี!" และสุดท้าย"คลื่นดาบสวรรค์!" 

โดยวิชา"ดัชนีทะลวงฟ้า"กับ"ย่างก้าวอัสนี!"นั้น ทั้ง2ทักษะมีระดับอยู่ที่4 เพียงแต่ความสามารถของมันหากใช้ออกมาได้อย่างสมบูรณ์ มันทั้ง2ทักษะก็จะมีพลังเทีบเท่ากับทักษะระดับ5เลยทีเดียว 

 ส่วนวิชา"คลื่นดาบสวรรค์"  ข้าเองก็ไม่แน่ใจว่ามันอยู่ในระดับไหน เพราะทักษะนี้ มันไม่เคยมีใครที่สามารถฝึกฝนสำเร็จและแสดงพลังของมันออกมาให้เห็นได้ แต่โดยทั่วไปมันถูกจัดอยู่ในระดับที่5 และข้าก็รู้ว่าเจ้าสามารถที่จะฝึกฝนจนสำเร็จได้ !"

"ขอบคุณขอรับอาจารย์!"


หวางเฟยตอบรับขณะประสานมือเข้าด้วยกันก่อนจะก้มหัวลงเล็กน้อยไปทางหรงเต๋อทันที


 "อืม! เอาละ ข้ามีบางสิ่งที่จะมอบให้เจ้าเอาไว้ไปศึกษาดู!"


 หรงเต๋อกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะแบมือออกมาพลันปรากฎหนังสือเก่าๆขึ้นบนฝ่ามือของเขาในทันที


หนังสือที่อยู่บนมือของหรงเต๋อนั้น มันดูแตกต่างจากหนังสือทักษะก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด กลิ่นอายที่เล็ดลอดออกมาจากตัวหนังสือนั้น มันเปล่งแสงสีเขียวอ่อนไหลเวียนไปมารอบๆหนังสืออย่างลึกลับ 


ทันทีที่หนังสือปรากฎขึ้นมานั้น ความรู้สึกสงบ สบาย อย่างบอกไม่ถูกพลันถาโถมเข้าใส่หวางเฟยกับหลินหลานในทันที ความรู้สึกทั้งหมดนี้ มันราวกับว่าหวางเฟยและหลินหลานนั้นกำลังได้รับชีวิตใหม่ก็ไม่เชิง


หรงเต๋อที่เห็นทั้ง2กำลังเคลิบเคลิ้มก็ทำแกล้งไอออกมาก่อนจะพูดขึ้น


"อะแฮ่ม! เจ้าเด็กน้อย! นี่คือหนังสือทักษะวิชา"นรก-สวรรค์" เป็น1ใน12ทักษะศักดิ์สิทธิ์ โดยทักษะศักดิ์สิทธิ์นั้น พวกมันแตกต่างจากทักษะธรรมดาทั่วไปคือ มันมีจิตวิญญาณของคนสร้างทักษะนั้นๆขึ้นมาแฝงอยู่ในตัว"

 "มันจะเลือกเจ้านายของมันเอง ต่อให้เจ้าใช้กำลังสยบพวกมัน เจ้าก็ไม่มีทางที่จะได้มันมาครอบครองเอาไว้ 

 ทักษะวิชา"นรก-สวรรค์!"นั้น มันเป็นทักษะวิชาแพทย์ที่ลึกลับ และในอดีตเคยมีคนที่ได้ครอบครองทักษะวิชานี้เพียงคนเดียว นั่นคือผู้ที่สร้างมันขึ้นมา คนๆนั้นมีชื่อว่า ตว๋อเทียน แต่ผู้คนทั่วไปมักรู้จักในชื่อ "แพทย์พระเจ้า" 

 "ฉายานี้ไม่ใช่ได้มาแค่โชคช่วยหรืออะไรหรอกนะ แต่เป็นเพราะวิชา"นรก-สรรค์!"นี้ ที่ทำให้เขาถูกเรียกว่า"แพทย์พระเจ้า" และเป็นเพราะผู้คนไม่อาจที่จะอยู่เหนือกาลเวลาได้ จึงทำให้วิชา"นรก-สวรรค์"ต้องสาปสูญไป"

" จนวันหนึ่ง ตอนที่ข้ายังหนุ่มๆ อาจารย์ของข้าจึงมอบหนังสือเล่มนี้ให้กับข้า แต่ด้วยความที่มันไม่ยอมรับข้าเป็นเจ้านายข้าจึงได้แต่เก็บมันเอาไว้เพื่อสักวัน ศิษย์ที่ข้าเฝ้าหาอาจจะเป็นเจ้านายของมันได้... " หรงเต๋อชะงักเพียงชั่วครู่ก่อนที่ใบหน้าจะยิ้มแย้มออกมาและกล่าวต่อ
"...แต่เจ้าไม่ต้องกดดันหรืออะไรไป ข้าแค่อยากจะส่งสิ่งที่ข้าได้รับมาจากอาจารย์ให้กับเจ้าเท่านั้น และถ้ามันไม่ยอบรับเจ้าเป็นเจ้านายของมัน ข้าแค่อยากจะให้เจ้าส่งสิ่งนี้ต่อไปให้กับศิษย์ของเจ้าหรือลูกของเจ้าก็เท่านั้น...!"

"ขอรับอาจารย์! ข้าจะทำตามคำขอของอาจารย์!"


 ทันทีที่หรงเต๋อพูดจบ หวางเฟยก็กุมมือขึ้นมาประสานไว้ขณะพูดออกมา ก่อนที่ตัวมันจะยื่นมือออกไปรับหนังสือทักษะ"นรก-สวรรค์"ที่อยู่ในมือของหรงเต๋อทันที

วิ้งงงงง!


ทันทีที่หวางเฟยสัมผัสกับหนังสือทักษะ"นรก-สวรรค์"นั้น ตัวของหนังสือก็ค่อยๆส่องแสงสว่างสีเขียวออกมาทันที หลินหลานที่นั่งมองดูอยู่ก็หลับตาปี๋  


 เนื่องจากแสงที่ส่องออกมาจากตัวของหนังสือนั้นมันสว่างเกินไป ส่วนหรงเต๋อนั้นไม่ได้หลับตาเลยแม้แต่น้อย ตัวมันเบิกตากว้างจนนัยย์ตาที่อยู่ในเบ้าของมันจนหลุดออกมาด้วยความตกตะลึง


 แสงที่ส่องสว่างออกมาจากหนังสือค่อยๆไหลเข้าสู่มือของหวางเฟยช้าๆ ส่วนตัวของหวางเฟยเองก็ค่อยๆหลับตาลงอย่างเคลิบเคลิ้มในทันที

 ก่อนจะล้มลงตัวนอนกับพื้นพร้อมกับสลบไป 


ผ่านไปเพียง10ลมหายใจ


 แสงสีเขียวที่ไหลเข้าสู่มือของหวางเฟยนั้น ตอนนี้ได้ไหลเข้าสู่มือของหวางเฟยจนหมดสิ้นแล้ว ส่วนหนังสือทักษะ"นรก-สวรรค์"เองก็หายไปเช่นกัน


"นี่...นี่มัน!"

 
 หรงเต๋อที่เห็นทุกอย่างก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ แต่ตัวมันก็ตกใจได้เพียงครู่เดียวก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นถ้ำทันที


 "ฮ่าๆ ๆ ๆ สวรรค์โปรดข้าแล้ว! ในที่สุด! ท่านก็มอบศิษย์ที่วิเศษให้กับข้า ยอดเยี่ยมจริงๆ!"


 หรงเต๋อหัวเราะออกมาพลางพูดขึ้นมาอย่างมีความสุขทันที จากนั้นไม่นานหรงเต๋อก็หยุดหัวเราะก่อนจะจ้องมองไปยังร่างของหวางเฟยที่หมดสติและยิ้มออกมาอย่างมีความสุข 


"ความหวังของข้าอยู่ที่เจ้าแล้ว เด็กน้อย...!"หรงเต๋อกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบาก่อนจะเลิกสนใจร่างของหวางเฟยและหันหน้ากลับไปย่างเนื้อของตนเองต่อทันที


 หลินหลานที่มองดูท่าทางของชายชราตรงหน้าตั้งแต่ต้นจนจบก็ทำให้ตัวนางถึงกับงงเป็นไก่ตาแตกในทันที แต่เมื่อเห็นว่าหรงเต๋อกำลังมีความสุขอยู่และดูเหมือนว่าหวางเฟยไม่ได้เป็นอะไรมาก นางก็ถอนหายใจเบาๆออกมาพร้อมกับช่วยหรงเต๋อย่างเนื้อในทันที


......


ณ สถานที่แห่งหนึ่ง

 
ทุกอย่างภายในบริเวณนี้นั้นช่างดูสวยงามและสงบเป็นอย่างมาก แสงสีที่ส่องลงมาจากฟากฟ้านั้นถูกแบ่งออกเป็น7สีอย่างเท่าเทียม คือ สีขาว สีเขียว สีแดง  สีเหลือง สีม่วง สีน้ำเงิน และสีทอง 


 บนพื้นดินเองก็ปรากฎสระน้ำที่มีขนาดใหญ่พร้อมกับของเหลวสีฟ้าที่ดูสวยงามไหลเวียนอยู่ภายใน

กลางอากาศปรากฎร่างของเด็กหนุ่มผมสีดำ นัยย์ตาสีฟ้าคราม กำลังยืนมองไปรอบๆอย่างสงสัย 
เจ้าของร่างของเด็กหนุ่มผู้นี้ก็คือ เด็กหนุ่มหวางเฟย


 "นี่ข้าเข้ามาอยู่ภายในจุดตันเทียนเช่นนั้นหรือ?..."


 หวางเฟยพรึมพรำขึ้นมาด้วยความสงสัย

ตัวมันเองจำได้แค่ว่าตนเองก่อนหน้านี้ มันกำลังรับหนังสือทักษะ"นรก-สวรรค์"จากอาจารย์ของมันหรือหรงเต๋ออยู่ 


 แต่เมื่อมันสัมผัสเข้ากับตัวหนังสือ ความรู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูกก็ถาโถมเข้าหาตัวมันในทันที


พรึบ!


 ขณะนั้นเอง บนศรีษะของมันปรากฎบางสิ่งขึ้นมา 
สิ่งที่ปรากฎขึ้นมานั้นมันคือตัวอักษรสีเขียวที่เขียนว่า"นรก-สวรรค์"ที่กำลังลอยอยู่เหนือศรีษะของมัน


 หวางเฟยมองไปที่ตัวอักษรสีเขียวอย่างสงสัยก่อนจะยื่นมือออกไปหามัน โดยไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย มันราวกับว่ามือของหวางเฟยขยับเข้าไปหาตัวอักษรสีเขียวนั้นเองอย่างควบคุมไม่ได้


วิ้งง! ฟุบ!


ทันทีที่หวางเฟยสัมผัสเข้ากับตัวอักษรสีเขียว"นรก-สวรรค์!" อยู่ๆตัวอักษรสีเขียวก็แปรเปลี่ยนกลายเป็นลำแสงสีเขียวเล็กๆสายหนึ่งอย่างรวดเร็ว ก่อนที่มันจะพุ่งเข้าสู่หน้าผากของหวางเฟยในทันที


อ๊ากกกกก!


 ทันทีที่ลำแสงพุ่งเข้าสู่กลางหน้าผากของหวางเฟย ความเจ็บปวดมากมายคล้ายกับเข็มนับหมื่นกำลังทิ่มแทงก็ถาโถมเข้ามาที่ภานในหัวของหวางเฟยทันที 

หวางเฟยกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่ตัวมันก็พยายามฝืนกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ แต่ความเจ็บปวดยังคงถาดถมเข้ามาเรื่อยๆและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆเช่นเดียวกัน นั่นเป็นเพราะว่าลำแสงสีเขียวยังคงไหลเข้าสู่หน้าผากของมันอยู่อย่างช้าๆ


"นั่งสมาธิ ทำจิตใจให้สงบ!"

 ราวกับว่ามีใครกระซิบข้างหูของมัน และหวางเฟยเองก็ไม่รอช้ารีบฝืนทนความเจ็บปวดเอาไว้พร้อมกับนั่งขดตัวทำสมาธิอย่างรวดเร็ว


ทันทีที่แสงสีเขียวไหลเข้าสู่กลางหน้าผากของหวางเฟยนั้น เหนือขึ้นไปบนท้องฟ้าหลายพันหรือหลายหมื่นเมตร  ปรากฎกลุ่มก้อนกลมๆทั้ง7สี กำลังหมุนวนกันอย่างบ้าคลั่งในทันที
ราวกับว่าพวกมันกำลังโกรธเกรี้ยวบางสิ่งอยู่





วูบบ!


ทันใดนั้น!

  ขณะที่ลำแสงสีเขียวพุ่งเข้าสู่หน้าผากของหวางเฟยอยู่นั้น ลำแสงสีเขียวก็เกิดอาการสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่ามันกำลังสั่นไหวเพราะความหวาดกลัวอะไรบางอย่างอยู่

 บนท้องฟ้าเหนือหัวขึ้นไปของหวางเฟยในตอนนี้ ปรากฎลำแสงสีเขียวเข้มสายหนึ่งกำลังพุ่งลงมาทางหวางเฟยอย่างรวดเร็ว 

 เมื่อมันมาถึงร่างของหวางเฟย มันก็ขยายออกและห่อหุ้มเข้าที่ร่างของหวางเฟยทันที 

ทันทีที่ลำแสงที่พุ่งมาจากท้องฟ้าได้ห่อหุ้มร่างของหวางเฟยนั้น ลำแสงสีเขียวที่ออกมาจากตัวอักษร"นรก-สวรรค์"มันก็ค่อยๆจางลงกว่าเดิม แต่มันเองก็ยังคงไหลเข้าสู่หน้าผากของหวางเฟยอยู่อย่างต่อเนื่อง


 เพียงแต่ตอนนี้สีหน้าของหวางเฟยจากที่เคยขมขื่นก็ค่อยๆรู้สึกดีขึ้นมาเรื่อยๆทันที 


เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ไม่มีผู้ใดรู้แม้กระทั่งตัวของหวางเฟยเองก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย 


 จนในที่สุด ลำแสงสีเขียวที่ออกมาจากตัวอักษร"นรก-สวรรค์"ก็ไหลเข้าสู่หน้าผากของหวางเฟยจนหมดสิ้น แต่ลำแสงสีเขียวที่พุ่งมาจากบนท้องฟ้าก็ยังคงห่อหุ้มร่างหวางเฟยอยู่อย่างนั้นประมาณครึ่งชั่วยาม 

ก่อนที่มันจะกลายเป็นลำแสงอีกครั้งและพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าหายไปอย่างรวดเร็ว


#ให้อีกตอน แต่ตอนนี้รีบจริงๆ หากอ่านแล้วมึนๆขอโทษด้วยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 844 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1227 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 19:40
    ปริศนาของหวางเฟย เยอะมากกกก
    #1227
    0
  2. #474 Spirit-Step (@ddbird028) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 20:32
    ค้างงงงงงง
    #474
    0
  3. วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 12:31
    เดี่ยวๆๆตว๋อเทียนนี่คุ้นๆนะนึกถึงอสูรพิกฟ้าเลย
    #442
    0
  4. #357 whan_yen (@whan_yen) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:47
    ใช้คำว่า เจ้าค่ะ แทน ค่ะ
    จะอ่านลื่นขึ้นค่ะ
    #357
    0
  5. #346 biskitezii (@biskitezii) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:01
    ชุเฟิงชัดๆ 55
    #346
    0
  6. #70 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 17:30
    ขอบคุณค่ะ
    #70
    0
  7. #69 สายมุก (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 15:07
    เราโลภอยากอ่านต่อ สนุกมาก
    #69
    1
  8. #68 thig (@thig) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 13:30
    อยากได้พระเอกหน้าหวานอะไม่เป็นไรเรื่องนี้ขอไม่วายนะ
    #68
    0
  9. #67 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 09:14
    ขอบคุณครับ
    #67
    0
  10. #65 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 00:58
    ไม่มึนแต่ค้างงงง ขอบคุงคร้าบ
    #65
    0