กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 238 : ได้รับพลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 362 ครั้ง
    7 ก.พ. 62


....ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่อาจรู้      


ท่ามกลางห้องโถงที่กว้างใหญ่ปรากฎเงาร่างของหรงเฟยที่ยังคงนอนอยู่บนพื้นดินอย่างไร้สติเฉกเช่นเดิม รอบๆร่างของเขานั้นต่างเต็มไปด้วยสมุนไพร อาวุธ เม็ดยา กระทั่งหนังสือที่เป็นทักษะวางเกลื่อนกลานอยู่ด้วยเช่นกัน 


'เจ้าหนูๆ!.../นายท่านขอรับ!' 

   

ลึกเข้าไปภายในร่างของหรงเฟยที่ไร้สติ เสียงเรียกขานของหลงฉวนและซวนจิงระดมดังขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย เนื่องด้วยหรงเฟยในตอนนี้ตัวเขาได้หมดสติไปแล้วกว่า3วัน อีกทั้งยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อยทำให้หลงฉวนและซวนจิงอดที่จะเป็นห่วงหรงเฟยไม่ได้ 

     

งึกๆ! 

     

แต่ทว่าทันใดนั้น จู่ๆดวงตาที่เคยปิดสนิทของหรงเฟยก็ค่อยเปิดอย่างอย่างเชื่องช้า ก่อนที่ตัวเขาจะขยับปากของตนเบาๆเมื่อได้ยินเสียงของหลงฉวนและซวยจิงที่ดังเรียกตนเองอยู่หลายครั้ง   


"ข้าเป็นอะไรไปท่านหลงฉวน ท่านซวนจิง?" หรงเฟยเอ่ยถามขึ้นมาอย่างแปลกใจ

     

'นี่เจ้าไม่รู้ตัวเลยเช่นนั้นหรือว่าได้ทำอะไรลงไปบ้าง!' 

     

เสียงของหลงฉวรกล่าวดังขึ้นมาภายในร่างของหรงเฟยด้วยความสงสัย เนื่องจากถึงแม้ตนเองจะไม่ได้อยู่ภายนอกและเห็นทั้ง2ด้วยตาของเขา แต่เรื่องราวที่หรงเฟยได้กระทำก็ส่งผ่านมาสู่เขาเช่นเดียวกัน ทำให้ทั้ง2ตนนั้นรับรู้เรื่องราวทุกอย่างก่อนที่หรงเฟยจะหมดสติไปนั่นเอง 


"อืม...งั้นหรือ  ไม่สิ! ข้าจำได้ทั้งหมด!" 

     

หรงเฟยพยักเบาๆขณะตอบกับหลงฉวน เพียงแต่ว่าความทรงจำก่อนที่ตนเองจะหมดสติไปก็ผุดขึบ้นมาอย่างรวดเร็ว ทำให้เขารับรู้เรื่องราวที่ตนเองกระทำก่อนจะหมดสติไปในครั้งนี้ทันที       


'เจ้าจำได้เช่นนั้นหรือ! เจ้าช่วยบอกข้าทีว่าเจ้าใช้ทักษะอะไรสังหารวิหคราชันย์หิมะนั่น!'


หลงฉวนที่ได้ยินคำพูดของหรงเฟย ตัวเขาก็รีบกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น 

"...ข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ที่แน่ๆเลยก็คือข้าจำได้ดีถึงพลังมหศาลในตอนนั้นที่จู่ๆพวกมันก็ไหลออกมาจากจุนตันเทียนทำให้ร่างกายของข้ามีพลังมากขึ้น!" 


หรงเฟยส่ายหังกล่าวเล็กน้อยก่อนจะรำลึกถึงความหลังที่ตนเองรู้สึกได้ขณะกำลังถูกขนของวิหคราชันย์หิมะเข้าโจมตี 


'เช่นนั้นนายท่านพอจะควบคุมพลังนั้นได้หรือไม่?' 

ซวนจิงกล่าวถามขึ้นมาอย่างสงสัย  

"ไม่แน่ใจ! แต่ข้าคิดว่าได้!" 

หรงเฟยตอบออกมาอย่างไม่มีความมั่นใจมากนัก เพียงแต่เขาก็คิดว่าตนเองจะสามารถดึงพลังนั้นออกมาใช้ได้ในเวลาเดียวกัน 

 'หืม...งั้นเจ้าก็ลองดู'      


หลงฉวนกล่าวออกมาอย่างเรียบเฉย       


"อืม!"      


ทางหรงเฟยเองก็เพียงพยักหน้าตอบกลับเบาๆ ก่อนที่เขาจะใช้เวลาฟื้นฟูพลัง และบาดแผลเล็กๆน้อยตามร่างกายของตนอยู่เกือบครึ่งชั่วยาม  

      

 พรึ่บ! 

      

จากนั้น เมื่อหรงเฟยฟื้นฟูร่างกายของตนเองจนสมบูรณ์ ตัวเขาก็ไม่รอช้ารีบตั้งสมาธิพร้อมด้วยที่จิตใจของเขาจะจมดิ่งเข้าสู่จุดตันเทียนของตนอย่างรวดเร็ว 

       

"นี่...นี่มันอะไรกัน!"     


เมื่อหรงเฟยเข้ามาในจุดตันเทียนของเขานั้น ตัวเขาก็ต้องอุทานขึ้นมาอย่างประหลาดใจ เพราะในเวลานี้ สภาพบริเวณรอบๆของจุดตันเทียนของตนเองไม่ได้เป็นดั่งอดีตอีกแล้ว       


"ทำไม? ทำไมท้องฟ้าถึงกลายเป็นแบบนี้!"  


หรงเฟยพรึมพรำกับตนเองเบาๆอย่างสงสัยขณะจ้องมองท้องฟ้าเหนือศรีษะของเขาอยู่ โดยที่ตอนนี้ท้องฟ้าทั่วทั้งมิติในจุดตันเทียนของหรงเฟยกำลังถูกแบ่งออกเป็น4สี นั่นคือ สีดำ สีขาว สีเขียวและสีแดง         ส่วนบริเวณใจกลางจุดตัดของทั้ง4สีนั้นยังคงมีดวงดาราอีก4สีที่ยังคงลอยอยู่เฉกเช่นเดิม ทำให้หรงเฟยรู้สึกสงสัยไม่น้อยว่าการที่ท้องฟ้าถูกแบ่งออกเป็น4สีนี่หมายความถึงอะไร 

       

ครืนนนนน! 

       

แต่ทว่าทันใดนั้น หรงเฟยที่กำลังจ้องมองท้องฟ้าด้วยความสงสัย แรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงราวกับท้องฟ้าจะถล่มแผนดินจะทลายก็ค่อยๆปรากฎขึ้นมา ทำให้หรงเฟยหันมองรอบๆด้วยความแปลกใจ 

       

"อะไร? มันเกิดอะไรขึ้น?"  


หรงเฟยที่ตอนนี้ไม่อาจจะสงบสติของเขาได้ ทำให้ตนเองแสดงท่าทีกระวนกระวนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว 

       

ฟิ้ววๆๆๆ! 

       

แต่ไม่นานนัก หรงเฟยที่กำลังมีท่าทีกระวนกระวายอยู่ก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่กำลังพุ่งเข้ามาหาตนจากท้องฟ้า ทำให้เขารีบเงยหน้าขึ้นไปมองก่อนจะพบกับลำแสง4สาย อีกทั้งยังเป็นสีดำ สีขาว สีเขียว สีแดงที่กำลังพุ่งตรงมาหาเขาด้วยความเร็ว     

"นี่ข้า..จะถูกพวกมันเล่นอีกเป็นครั้งที่5เช่นนั้นหรือ?" 

      

หรงเฟยที่เห็นก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก   


"ไม่สิ! นี่มันยังไม่ถึงเวลาเลย!...แต่ทำไม อึก!" 

      

หรงเฟยส่ายหัวปัดความคิดของตนทิ้งทั้งหมดก่อนจะรวบรวมสติแล้ววิเคราะห์ใหม่อีกครั้ง แต่ทว่าลำแสงทั้ง4สีนั้นไม่ได้หยุดรอให้หรงเฟยคิด พวกมันทั้งหมดพุ่งตรงเข้าสู่ร่างของหรงเฟยในทันที ก่อนที่จู่ๆ ภายในร่างของหรงเฟยจะรับรู้ถึงพลังมหาศาลที่ยากเกินจะคาดเดาหลั่งไหล่ทั่วทั้งร่างกายของเขาอย่างรวดเร็วโดยไร้ซึ่งความเจ็บปวดใดๆ 


'นี่มันพลังอะไรกัน?' 

 หรงเฟยคิดดังขึ้นมาในใจของเขาอย่างช่วยไม่ได้ขณะที่ร่างกายของตนเองนั้นไม่สามารถขยับได้เลยแม้แต่นิดเดียว ทำให้เขาได้แต่คิดวนไปภายในใจอยู่ตลอดเวลา         แต่ก็เพียงแค่ครู่เดียวที่ลำแสงทั้ง4พุ่งตรงลงมาจากท้องฟ้าจะจางหายเข้าไปในร่างของหรงเฟยจนหมด และเป็นเวลาเดียวกันกับที่ท้องฟ้าด้านบนจะกลับมาถูกแสงสว่างของดวงดาราอีก4สีที่เหลือเข้าปกคลุมอยู่เช่นเดิมทันที 

    

"ทำไมข้ารู้สึกถึงพลังที่เอ่อล้นมากกว่าปรกติ?" 

        

ในตอนนี้หรงเฟยสามารถขยับร่างกายได้เป็นปรกติแล้ว เพียงแต่ด้วยพลังในร่างของเขาที่ดูจะเพิ่มขึ้นมาอย่างน่ากลัวทำให้เขาสงสัยเล็กน้อยว่าพวกมันเกิดมาจากอะไร แต่หรงเฟยก็เข้าใจอย่างแจ่มชัดไดในเวลาไม่นานว่าตอนนี้พลังที่ตนเองได้รับนั่นคือพลังของดวงดาราทั้ง4สีที่เคยผสานเข้ากับตนเองในก่อนหน้านี้ ทำให้หรงเฟยเลิกคิดถึงเหตุผลต่างๆทั้งหมดแล้วตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง 

       

"ย๊ากกกกก!" 

       

ทันทีที่หรงเฟยตะโกนออกมา ตัวเขานั้นก็ระเบิดพลังปราณภายในร่างของตนเองออกมาด้วยเช่นกันเพื่อต้องการจะลองอะไรบางสิ่ง แต่ทว่าทันทีที่พลังปราณพวยพุ่งออกมาจากร่างของเขา พวกมันกลับปรากฎสีออกมาถึง5สี คือสีเหลือง สีแดง สีเขียว สีขาว และดำที่ดูเข้มข้นมากกว่าสีอื่นๆถึง10เท่า   


"หึ! ข้ากะเอาไว้แล้วเชียว! แต่เหมือนจะยังไม่ใช่ในตอนที่ข้านั้นรู้สึกขณะที่สู้กับวิหคราชันย์หิมะเลย!" 





.............................

ที่ตัดจบแบบนี้เพราะยังไม่อยากจะให้เห็นวิธีการสู้ครับ...พลังมันเกินไป555

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา ในกลุ่มมีฟรีอีก1-2ตอน

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่688ครับ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 362 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1734 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:49
    รอคอยยยย
    #1734
    0
  2. #1733 แกมครับ (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:02

    ซะงั้นนนน

    #1733
    0