กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 237 : พลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5020
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 365 ครั้ง
    4 ก.พ. 62

"..." 


หรงเฟยที่เห็นสัตว์อสูรทั้งหมดภายใต้คำสั่งของวิหคราชันย์หิมะเตรียมพร้อมต่อสู้ ใบหน้าของเขาถึงกับซีดเผือกลงอย่างรวดเร็ว  



'ข้าต้องทำอะำรสักอย่าง' 



หรงเฟยตะโกนขึ้นมาในใจของเขาขณะที่ตนเองกำลังคิดหาวิธีทางที่จะล้มสัตว์อสูรเบื้องหน้าให้ได้ทั้งหมดโดยไม่มีความคิดที่จะหนีออกไปจากตรงนี้เลย 


ฟุบบบๆๆๆ 


ทันใดนั้น  สัตว์อสูรที่มากกว่าสิบตัวก็พลันกระโจนเข้าหาหรงเฟยด้วยความเร็ว ซึ่งพวกมันไม่รอให้หรงเฟยได้ตั้งตัวแน่นอนบวกกับเวลานี้พลังใจของมันเต็มเปี่ยมเนื่องจากท่าทางของศัตรูมันที่ดูอ่อนล้าลงเต็มที 



"บัดซบ! ข้าไม่ยอมหรอกเว้ย!" 



แต่ทางหรงเฟยเองก็ไม่ยอมเช่นเดียวกัน เมื่อเขาเห็นว่าสัตว์อสูรทั้งหมดพุ่งตรงมาด้วยความเร็วที่สูงมาก ตัวเขาก็ตะโกนออกมาเสียงดังลั่นก่อนจะรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายของเขาออกมาอย่างรวดเร็ว 


"ดาราดับตะวัน" 


สิ้นเสียงของหรงเฟย มือของเขาก็ปรากฎดวงเพลิงสีดำขนาดกำปั้นลุกโชกลอยอยู่อย่างรวดเร็ว ก่อนที่ดวงเพลิงสีดำจะถูกซัดเข้าหากลุ่มของอสูรที่กำลังพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็ว


โฮกกกกกก! 


ขณะที่ดวงเพลิงสีดำพุ่งตรงเข้าหาสัตว์อสูรหลายสิบตัว ดวงเพลิงก็ค่อยๆบิดเบี้ยวจนมีรูปลักษณ์เป็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่คำรามออกมาด้วยความเกรี้ยวกราดอย่างรวดเร็ว พร้อมด้วยดวงตาสีแดงฉานที่กำลังจับจ้องไปเบื้องหน้านั้นสร้างความหวาดกลัวให้กับกลุ่มอสูรทุกตยได้อย่างดี เพียงแต่ทางสัตว์อสูรเองถึงแม้จะปรากฎความหวาดกลัวขึ้นมาให้เห็นผ่านแววตา แต่ทว่าราวกับพวกมันเมื่อกับต้องการอะไรบางอย่าง ทำให้พวกมันไม่ได้หยุดจู่โจมเลยแม้แต่นิดเดียว ก่อนที่ร่างของมันจะปะทะเข้ากับสัตว์ประหลาดสีดำจนเกิดการระเบิดขึ้นมาทันที 


ตูมมมมม! 


เมื่อแรงระเบิดสงบลง ลำแสงหลากสีก็พุ่งตรงขึ้นไปบนเพดานห้องโถงอย่างรวดเร็ว อีกทั้งในเวลานี้ ภายในห้องโถงใหญ่แห่งนี้ก็หลงเหลือเพียงแต่หรงเฟยกับวิหคราชันย์หิมะเท่านั้นที่กำลังจ้องมองกันอยู่ 


กร๊าซววว! 


เสียงขู่คำรามของวิหคราชันย์หิมะดังขึ้นมาอย่างผู้ชนะ เพราะด้วยในตอนนี้ท่าทางของหรงเฟยนั้นเกิดกว่าที่จะต่อสู้แล้ว เพราะด้วยในก่อนหน้านี้ ตัวมันรู้ว่าหรงเฟยยังคงเหลือพลังอยู่พอที่จะเรียกสัตว์ประหลาดออกมาได้ ทำให้มันออกคำสั่งกับสมุนของตนเพียงทำให้หรงเฟยใช้วิชานั้นออกมาในทันที และตอนนี้ก็ป็นดั่งที่มันคิดไว้ ทำให้มันนั้นรู้สึกว่าศึกครั้งนี้เป็นมันที่ชนะแล้ว 


ตุบ! 


ทางหรงเฟยที่ใช้พลังปราณเฮือกสุดท้ายออกไป ตัวเขาก็ทรุดลงกับพื้นด้วยความอ่อนล้า 



"บัดซบ! ข้าจะแพ้อย่างนั้นหรือ!" 



หรงเฟยสถบขึ้นมาเบาๆกับตนเองด้วยความเจ็บใจอย่างที่สุด เพราะความหวังที่ตนเองตั้งไว้ว่าจะพิชิตชั้นที่100กลับต้องมลายหายไปในตอนนี้ แล้วใครเล่าจะไม่รู้สึกเจ็บใจบ้าง 



"อาจารย์! ข้า...เรื่องแค่นี้ข้ายังทำไม่ได้เลย ข้าคงไม่มีหน้าไปพบอาจารย์อีกแล้ว!" 



หรงเฟยกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบาด้วยความเสียใจ โดยที่ตอนนี้เสียงของหลงฉวนและซวนจิงก็ดังขึ้นมาอย่างไม่ขาดเช่นกัน แต่ทว่าตัวของหรงเฟยนั้นกำลังจมอยู่กับความคิดของตนเองทำให้ตัวเขาไม่ได้ยินคำกล่าวใดๆหรือรับรู้อะไรรอบๆตัวเลย 


กรี๊ซ! ฟิ้ว! 


และแน่นอนว่าทางวิหคราชันย์หิมะที่เห็นมนุษย์เบื้องหน้าตนกำลังจมอยู่กับความสิ้นหวัง ตัวมันก็ยิ่งรู้สึกถึงชัยชนะที่อยู่ไม่ไกล ทำให้มันไม่รอช้าสะบัดขนที่ยาวกว่า2เมตรคล้ายดั่งใบดาบบนปีกของมันพุ่งเข้าหาหรงเฟยหลายสิบอันในทันที



"รับ..."ตูมมม! 



หรงเฟยที่กำลังจมอยู่กับความอ่อนแอของเขา จู่ๆ ภายในหัวของตนก็ปรากฎเสียงๆหนึ่งดังขึ้นมาในหัวของตนเองอย่างรวดเร็วพร้อมกับขนของวิหคราชันย์หิมะก็พุ่งมาถึงเขาและระเบิดออกด้วยแรงมหาศาลในทันที 


กร๊าซๆๆ พรึ่บๆๆ! 


เมื่อทางวิหคราชันย์หิมะที่เห็นว่ามนุษย์เบื้องหน้าตนได้ตกตายลงไปแล้วอย่างแน่นอน ตัวมันก็แสดงท่าทีพึงพอใจออกมาพร้อมด้วยขยับปีกของตนกระพืออยู่หลายครั้ง  


พรึ่บ วืดดด! 


เพียงแต่ว่าท่าทีของวิหคราชันย์หิมะกลับแสดงอาการพอใจอยู่ได้ไม่นาน เนื่องด้วยเวลานี้กลุ่มควันที่เกิดจากแรงระเบิดปกคลุมทั่วทั้งบริเวณที่หรงเฟยเคยอยู่ในก่อนหน้าก็ถูกบางสิ่งที่สะบัดจนกลุ่มควันทั้งหมดกระจายตัวออกไปรอบๆอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตามด้วยเงาร่างของของมนุษย์ผู้ที่มันคิดว่าตกตายไปแล้วก็ถูกเผยออกมาให้เห็นในทันที 



"เจ้าสวะ!" 



ทันทีที่เงาร่างของเด็กหนุ่มเผยออกมาอย่างชัดเจน เสียงกล่าวสั้นๆแต่กลับเต็มไปด้วยพลังพลันดังขึ้นมาอย่างเย็นชา อีกทั้งแรงกดดันที่มาพร้อมกับเสียงกล่าวกลับทำให้ร่างของวิหคราชันย์หิมะถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความหวาดกลัว 


กะ...กร๊าซซ! 


วิหคราชันย์หิมะที่มองเห็นถึงการเปลี่ยนไปของเด็กหนุ่มก็ปรากฎความรู้สึกตกใจปนความหวาดกลัวออกมาผ่านแววตา เพราะด้วยออร่าแปลกๆที่ปกคลุมร่างของเด็กหนุ่มอยู่นั่นมันช่างให้ความรู้สึกที่น่าสะอิดสะเอียนปนความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์จนยากจะอธิบายออกมาเป็นคำพูด ทำให้วิหคราชันย์หิมะรีบถอยหลังห่างออกมาจากร่างของหรงเฟยอย่างรวดเร็ว



"ข้า...ควรขอบคุณเจ้ายังไงดีเจ้านกน้อย?



เสียงกล่าวของหรงเฟยดังออกมาอีกครั้งอย่างเย็นชา เพียงในตอนนี้ด้วยรูปลักษณ์ของหรงเฟยนั้นค่อนข้างที่จะดูแตกต่างจากรูปลักษณ์เช่นเดิมของเขาในก่อนหน้านี้มากเกินกว่าจะบรรยาย 


เพราะด้วยบนศรีษะของเขาด้านซ้ายกลับปรากฎเขายาวสีดำเรียวงามขึ้นมาท่ามกลางเส้นผมสีดำสนิทของตน ต่างจากศรีษะอีกซีกหนึ่งของเขาที่เป็นด้านขวากลับปรากฎเศษส่วนคล้ายดั่งหน้ากากสีขาวรูปลักษณ์คล้ายนกชนิดหนึ่งที่ดูแปลกประหลาดเกาะติดอยู่กับเส้นผมสีขาวสลวยของเขาที่ตัดกับสีดำของอีกซีกหนึ่งอย่างลิบลับ 


และเป็นเช่นเดียวกับนัยย์ตาของเขาทั้ง2ข้าง เพราะด้วยที่นัยย์ตาด้านขวาชของเขากำลังเรืองแสงสีดำที่ให้ความรู้สึกไร้ที่สิ้นสุดอยู่เหมือนกับนัยย์ตาที่ด้านซ้ายของเขากำลังเรืองแสงสีขาวให้ความรู้สึกว่างเปล่ากำลังจ้องมองร่างอันใหญ่โตของวิหคราชันย์หิมะ


และที่สำคัญในตอนนี้พลังของหรงเฟยนั่นกลับพุ่งทะยานสูงขึ้นมา2ขั้นจนอยู่ในระดับสวรรค์ขั้นที่1อย่างน่าประหลาดใจ 



"ลงมา!" 




.............................

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา ในกลุ่มมีฟรีอีก1-2ตอน

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่687ครับ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 365 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1956 นักอ่านสายฟรี (@wuttichaiwutti) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 14:48
    เฮนชิน
    #1956
    0
  2. #1732 HunterJ (@HunterJ) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:52
    อิจิโกะ​ ร่างราชันย์​ยมทูตลอยมาเลย
    #1732
    1
    • #1732-1 HunterJ (@HunterJ) (จากตอนที่ 237)
      5 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:52
      หรือราชันย์​ฮอลโลววะ
      #1732-1
  3. #1731 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:04

    ขอบคุณค่า

    #1731
    0
  4. #1730 Doctor_Gee (@Doctor_Gee) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:16

    ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ : ปีใหม่ขอให้ทุกอย่างสมหวัง ปีใหม่ขอให้ร่ำรวย

    #1730
    0
  5. #1729 EternalLight (@EternalLight) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:33
    Thank you
    #1729
    0