กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 232 : หวาดกลัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 321 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

ตูมๆๆๆๆๆ! 


ทันทีที่คลื่นพลังของทั้ง2ปะทะเข้าหากัน เสียงระเบิดก็ดังกึก้องขึ้นมามากมาย อีกทั้งท่ามกลางกลุ่มคลุมดูเหมือนว่าการปะทะของคลื่นพลังจะไม่จบในเวลาเพียงพริบตา ส่งผลให้กลุ่มที่เกิดจากแรงระเบิดปกคลุมพื้นที่ทั่วทั้งบริเวณบดบังเงาร่างจองหนึ่งเด็กหนุ่มกับหนึ่งปักษาไปด้วยทันที 


ฟิ้ววว! 


แต่ทว่าไม่นานมากนัก เสียงระเบิดก็หยุดดังขึ้นพร้อมด้วยเงาร่างๆหนึ่งที่พุ่งออกมาจากลุ่มควันคล้ายกับสายว่าขาดล่วงหล่นกระแทกลงสู่พื้นดินทำให้กลุ่มควันเข้าปกคลุมร่างที่ว่ามาอย่างรวดเร็ว 


ตูมมม! 


หลังจากเงาร่างที่ล่วงหล่นกระแทกพื้นไม่นาน ท่ามกลางอากาศที่สิ้นแรงระเบิดก็ค่อยๆถูกลมบางอย่างพัดพากระจายออกไปในบริเวณกว้างอย่างรวดเร็วพร้อมด้วยร่างเงาที่เผยออกมากำลังใช้สายตามองบริเวณที่ร่างอีกร่างหล่นลงกระแทกพื้นดินด้วยความเยาะเย้ยในทันที 


ซึ่งร่างที่เผยออกมาจากกลุ่มควันบนอากาศนั้น เงาร่างที่ว่ามาถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงสีแดง หรือก็คือปักษาเพลิงสวรรค์ที่กำลังกระพือปีกของมันเบาๆอยู่บนอากาศ โดยที่ลำตัวของมันนั่นไร้ซึ่งบาดแผลใดๆทั้งสิ้นขณะแววตาของมันแปรเปลี่ยนเป็นความพึงพอใจที่ปรากฎขึ้นมาอยู่ข้างในลึกๆเมื่อเห็นว่าตนเองสามารถทำร้ายมนุษย์ผู้ที่คิดจะต่อกรของตนเองได้  


ถุ้ย! 


เพียงแต่ทว่าเวลานั้น จู่ๆเสียงบางอย่างก็ดังขึ้นมาในบริเวณที่ปกคลุมไปด้วยกลุ่มควันจนทำให้แววตาของปักษาเพลิงสวรรค์เปลี่ยนกลับไปเป็นเยาะเย้ยอย่างรวดเร็ว 



"สงสัยข้าจะดูถูกเจ้ามากเกินไปสินะ!" 



เมื่อเงาร่างที่เผยออกมาท่ามกลางกลุ่มควัน เสียงสถบก็ดังตามขึ้นมาอย่างรวดเร็วพร้อมด้วยแววตาของหรงเฟยที่จ้องมองร่างของปักษาเพลิงสวรรค์ด้วยความเย็นชา 


ซึ่งหรงเฟยในตอนที่ปะทะกับปักษาเพลิงสววรค์บนอากาศนั้น เหตุผลที่ทำให้เขาล่วงลงมากระแทกกับพื้นดินเป็นเพราะตนเองที่มีแต่โจมตีใส่ร่างของปักษาเพลิงสววรค์อย่างบ้าคลั่ง ทำให้ตัวเขาลืมคิดที่จะป้องกันลำแสงสีแดงที่มีพลังทำลายล้างสูงของปักษาเพลิงสววรค์ไปครู่นึง และเพียงเสี้ยววิที่ลำแสงสีแดงพุ่งตัดคลื่นพลังเขามาหาตน ทางหรงเฟยก็ไม่อาจที่จะป้องกันมันได้ทันท่วงที ทำให้เขาจำต้องรับผลกระทบจากพลังของลำแสงดีแดงไม่น้อยจนต้องปลิวกระเด็นออกมาอย่างสภาพที่เห็นๆอยู่นั่นเอง 



"หึ! ถึงแม้ข้าจะประมาทไปเล็กน้อยแต่เจ้าก็ไม่สามารถที่จะการข้าลงได้ในทีเดียว สงสัยข้าคงต้องสอนการสังหารในทีเดียวให้ตัวเจ้าได้นับรู้เสียแล้วว่ามันควรจะทำกันยังไง!" 



หลังจากนั้นเมื่อหรงเฟยเช็ดคราบเลือดของเขาที่มุมปากเบาๆ เสียงกล่าวที่เต็มไปด้วยความดูถูกก็พลันดังขึ้นมาอย่างเย็นชาจากร่างของหรงเฟยพร้อมด้วยมือของเขาที่ค่อยๆยื่นออกมาเบื้องหน้าและปรากฎกลุ่มก้อนเปลวเพลิงกลมๆสีดำขึ้นมา จนทำให้ปักษาเพลิงสวรรค์ที่กำลังลอยอยู่ถึงกับชังักไปครู่นึง 


กร๊าซซซซ! 


และแทบจะในทันทีที่ปักษาเพลิงสวรรค์เห็นสิ่งที่อยูาบนมือของหรงเฟย ตัวมันก็ส่งเสียงร้องขู่ดังออกมา เพียงแต่ว่าแววตาของมันที่จับจ้องไปที่เปลวเพลิงสีดำบนมือของหรงเฟยกลับปรากฎความหวาดกลัวขึ้นมาแทนทีอารมณ์ในก่อนหน้านี้อย่างรวดเร็ว



"หึ!" "ดาราดับตะวัน"  



แต่ก่อนที่มันจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น หรงเฟยที่เห็นท่าทีของปักษาเพลิงสวรรค์ก็ส่งเสียงดังขึ้นมาในลำคอเบาๆตามด้วยเสียงตวาดและมือที่สะบัดไปทางร่างของปักษาเพลิงสวรรค์อย่างช้าๆ 


กรี๊ซซซซ! 


เมื่อปักษาที่เห็นหรงเฟยสะบัดเปลวเพลิงบนมือมาทางตน ตัวมันที่สัมผัสได้ถึงความอันตรายอย่างสุดขีดก็ไม่มีท่าทีที่จะคิดสู้เลยแม้แต่น้อยพร้อมด้วยตัวมันที่นำร่างของตนเองหันตัวไปในทิศตรงกันข้ามหรงเฟยแล้วกระพือปีกออกไปจนสุดแรง 


โฮกกกกก! 


แต่ทว่าทันทีที่มันกระพือปีกบินมาได้ไม่ไกล เสียงร้องคำรามของบางสิ่งก็ดังตามขึ้นมาที่ด้านหลังของมันอย่างน่ากลัว ทำให้มันที่กำลังพุ่งกระพือหนีอยู่ค่อยๆเหลือบสายตาไปมองช้าๆขณะไม่ลดละปีกที่ถูกกระพืออย่างรวดเร็วของตน 


และทันทีที่สายจาของปักษาเพลิงสวรรค์เหลือบเห็นสิ่งที่อยู่ด้านหลังตน ดวงตาของมันถึงกับเหลือกว้างด้วยความกลัวอย่างสุดขีด เพราะด้วยในตอนนี้เงาร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่มหึมาที่อาจจะเรียกได้ว่าใหญ่กว่าร่างของปักษาเพลิงสววรรค์กำลังไล่ตามมาอยู่ติดๆพร้อมด้วยดวงตาสีแดงคู่โต อีกทั้งยังปากของมันที่ถูกอ้าออกกว้างเผยให้เห็นความไม่สิ้นสุดที่อยู่ภายใน 


กรี๊ซซซ! 


และเมื่อปักษาเพลิงสวรรค์ที่เห็นเช่นนั้น ตัวมันก็รีบหันหน้ากลับด้วยความเร็วก่อนจะพุ่งตรงหนีอย่างสุดชีวิต เพียงแต่ว่าจู่ๆ ภาพเบื้องหน้าของมันก็กลับกลายเป็นมือมิดลงทันที ก่อนที่มันจะหยุดชะงักลอยอยู่กับที่และค่อยๆเลื่อนสายตาของตนจ้องมองขึ้นไปเหนือศรีษะของตนเองก็พบกับดวงตาสีแดงฉานที่เต็มไปด้วยความดุร้าย กำลังจ้องมองมาที่ตนเองอยู่  


กึกๆๆๆ! 


ร่างของปักษาเพลิงสวรรค์ค่อยๆสั่นทั่วทั้งตัวอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่นานเท่าไหร่เมื่อความมืดมิดสีดำค่อยๆคืนคลานเข้าหามันอย่างรวดเร็วก่อนจะตามด้วยแรงระเบิดมหาศาลที่ดังขึ้นมาในทันที 


ตูมมมมมมมม! 


หลังจากเสียงระเบิดที่ดังกึกก้องภายในห้องโถงชั้นที่80ได้ไม่นาน เสียงๆนั้นก็ค่อยๆเงียบสนิทลงก่อนจะตามด้วยลำแสงสีแดงสายหนึ่งที่พุ่งตรงจากกลุ่มควันในบริเวณที่เกิดแรงระเบิดอย่างรุนแรงตรงขึ้นสู่เพดานถ้ำอย่างรวดเร็ว 



"หึ! สงสัยข้าจะรุนแรงเกอนไปสินะ!" 



เมื่อหรงเฟยที่เห็นลำแสงสีแดงกลับขึ้นไปบนเพดานถ้ำ ตัวเขาก็รับรู้ได้ไม่ยากว่าปักษาเพลิงสวรรค์นั่นได้ถูกสังหารลงไปแล้ว แต่ทว่าในตอนนี้สิ่งที่หรงเฟยกลับให้ความสนใจก็คือบริเวณรอบๆพื้นที่ที่ใกล้เคียงกับแรงระเบิดของสัตว์ประหลาดสีดำของเขา 


เพราะด้วยบริเวณพื้นเบื้องล่างนั่นกลับปรากฎหลุมกว้างกว่า10เมตรและถึงแม้ว่ามันจะไม่ลึกมากก็ตามที แต่ในก่อนหน้านี้หรงเฟยที่ใช้การโจมตีใส่สัตว์อสูรหรือแม้แต่สัตว์อสูรเองที่โจมตีใส่เขาจนมีพลาดไปบ้างในบางครั้งแต่ก็ไม่เคยแม่จะปรากฎรอยขีดข่วนขึ้นมาบริเวณพื้นดินเลยแม้แต่นิดเดียว 


แต่ด้วยตอนนี้มันกลับถูกแรงระเบิดจากทักษะ "ดาราดับตะวัน" ของเขาทำให้เกิดความเสียหายได้ หรงเฟยจึงอดที่จะรู้สึกพึงพอใจไม่ได้เช่นกัน 


พรึ่บ! 


แต่ทว่าในเวลาเดียวกันกับที่หรงเฟยให้ความสนใจร่องรอยความเสียหายบนพื้นดิน จู่ๆเหนือขึ้นไปบนศรีษะของเขาก็ปรากฎเม็ดกลมๆสีเหลืองลอยลงมาหาตนอย่างช้าๆในทันที 



ควับ! "หืม? นี่มันไข่มุขแห่งธาตุนี่!"


.....


จะพยายามลง2วันต่อ1ตอนให้จริงจังนะครับ

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา ในกลุ่มมีฟรีอีก1ตอน

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่675ครับ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 321 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น