กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 223 : เริ่มต้นเดินทางต่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 366 ครั้ง
    5 ม.ค. 62


"เฮ้อ...แค่นี้ก็คงจะพอ!" 


เมื่อหรงเฟยจัดการปรุงเม็ดยาที่ตนจำเป็นต้องใช้เสร็จแล้ว ตัวเขาก็ถอนหายใจออกมาเบาๆอย่างเบื่อหน่ายขณะวางมือจากการปรุงยาเบื้องหน้าของตน  


"เสร็จแล้วอย่างนั้นหรือเจ้าหนู?" 


ทันทีที่หรงเฟยถอนหายใจออกมา เสียงของหลงฉวนที่นั่งอยู่บนพื้นดินไม่ไกลก็ดังขึ้นพร้อมกับสายตาของเขาที่มองหรงเฟยอย่างสงสัย 


"อืม" หรงเฟยทำเพียงพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้มบางๆพร้อมด้วยหันไปมอง 


"เช่นนั้นเจ้าจะใช้พวกมันเลยหรือไม่?"


หลงฉวนที่ได้ยินคำตอบของหรงเฟยก็กล่าวถามขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยเหตุผลที่ว่าตอนนี้หากหรงเฟยจะใช้เม็ดยาที่เพิ่งจะปรุงเสร็จมันก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรมาก เพียงแค่เสียเวลาในการเดินทางต่ออยู่เล็กน้อยเท่านั้น โดยที่หลงฉวนเองก็ไม่ได้ใส่ใจกับการเร่งออกเดินทางนัก 


"ใช่ ข้าจะใช้พวกมันทั้งหมดในตอนนี้เลย คาดว่าอีกสัก1สัปดาห์หรือไม่ก็ช้ากว่านั้นพวกเราคงจะออกเดินทางกัน!"


หรงเฟยที่ได้ยินก็ทำสีหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกมา  


"ตกลง! เช่นนั้นเจ้าก็จัดการปัญหาของตนเองก่อนเลย ข้ากับเจ้าแมวนี่จะคอยเฝ้าดูรอบๆให้เอง!"


หลงฉวนที่ได้ยินก็กล่าวตอบออกมาเสียงเรียบ พร้อมทั้งตาของเขาที่ค่อยๆปิดลงจนสนิทเมื่อตนเองพูดจบ 


"หึ! จะหลับก็บอกมา!"


ทางซวนจิงเพียงแค่นเสียงกล่าวออกมาเบาๆหลังจากที่เห็นว่าหลงฉวนนั้นงีบหลับไปแล้ว พร้อมด้วยทางหรงเฟยที่ยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะเก็บสำภาระทุกอย่างของตนและเริ่มหยิบเม็ดยา "เสริมกายา" ออกมาโยนเข้าปากอย่างรวดเร็ว 


อึก! 


เมื่อหรงเฟยกลืนเม็ดยา"เสริมกายา"ลงไปได้ไม่นาน ความรู้สึกเจ็บปวดก็ค่อยๆแล่นผ่านโสตประสาทของเขาไปทั่วทั้งร่างกายในทันที  


อั่ก!  


แต่ทว่าทางหรงเฟยนั้นกลับกัดฟันแน่นด้วยสีหน้าที่ดูเจ็บปวดไม่ได้ส่งเสียงร้องอื่นใดออกมาให้ได้ยิน  


กร๊อบๆๆ! 


หลังจากนั้นเมื่อความเจ็บปวดภายในร่างของหรงเฟยค่อยๆเพิ่มมากขึ้น เสียงคล้ายกระดูกของเขาก็ดังออกมาโดยที่มันนั้นสร้างความเจ็บปวดให้กับหรงเฟยอย่างมหาศาลเข้ามาในคราวเดียว ซึ่งเสียงของกระดูกที่ดังออกมานั่น 


แน่นอนว่ามันเกิดจากการที่กระดูกของหรงเฟยค่อยๆถูกทำลายลงไปอย่างช้าๆจนกระทั่งกระดูกภายในร่างกายของเขานั้นสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย และเมื่อกระดูกทั้งหมดของหรงเฟยได้หายไปแล้ว บางสิ่งเล็กๆก็ค่อยๆปรากฎขึ้นมาจากภายในร่างของหรงเฟยช้าๆ 


โดยที่สิ่งนั้นมันมีสีฟ้าอ่อนๆพร้อมด้วยจากที่มันเป็นเพียงสิ่งเล็กๆที่ปรากฎขึ้นมา บางสิ่งสีฟ้าอ่อนก็ค่อยๆแทรกซึมผ่านอวัยวะตามร่างกายของหรงเฟย ซึ่งมันนั้นค่อยๆมีรูปร่างที่เป็นดั่งของแข็ง อีกทั้งพวกมันยังลามเลียไปอยู่ในจุดต่างๆที่กระดูกของหรงเฟยเคยหายไปในก่อนหน้านี้อย่างช้าๆ จนผ่านไปราวๆ3วันเต็มหลังจากที่หรงเฟยใช้เม็ดยา "เสริมกายา" 


บัดนี้ภายในร่างกายของหรงเฟยนั้นปรากฎกระดูกสีฟ้าที่ดูอ่อนโยนขึ้นมาแทนที่กระดูกแบบเก่าของเขาจนสมบูรณ์แล้ว  เพียงแต่ว่ากระดูกสีฟ้านี้กลับมีความมั่นคงและแข็งแกร่งกว่ากระดูกเก่าของหรงเฟยที่เคยสลายหายไปถึงสิบเท่า อีกทั้งความแข็งแกร่งของหรงเฟยทางร่างกายยังเพิ่มขึ้นมาอย่างมหาศาล 


โดยที่ถึงแม้ว่าการต้องพลัดเปลี่ยนกระดูกเช่นนี้จะได้รับความทรมานจนแสนสาหัส แต่ทางหรงเฟยก็ไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย และตัวเขายังสามารถประคองสติให้คงอยู่ได้ตลอดเวลา 


ซึ่งอาจจะบอกได้ว่าความเจ็บปวดทีีหรงเฟยได้รับในครั้งนี้ หากเทียบกับการที่ตัวเขาต้องผสานเข้ากับกลุ่มก้อนดาราภายในมิติตันเถียนแล้วนั้น ความเจ็บปวดเพียงเท่านี้ราวกับเป็นสายลมที่กระทบเข้ากับหน้าเขาเบาๆเทานั้นก็ไม่ป่าน ต่างจากการผสานเข้ากับกลุ่มดาราที่หากจะบอกว่ามีใครกำลังใช้เข็มนับไม่ถ้วนแทงตามร่างกายของเขาอยู่ก็ไม่เกินจริงเลยแม้แต่น้อย 


"ฟู่ววว! ต่อ!" 


เมื่อหรงเฟยจัดการร่างกายของตนเองจนเข้าที่เข้าทางแล้ว แน่นอนว่าตัวเขาไม่ได้คิดจะหยุดพักแต่อย่างใด โดยที่เขานั้นรีบหยิบเม็ดยา "กระดูกมังกร" ออกมาและโยนใส่เข้าไปในปากอย่างรวดเร็ว 


ซึ่งเม็ดยา "กระดูกมังกร" ที่หรงเฟยกลืนเข้าไปในครั้งนี้ ถึงแม้ว่าชื่อของมันจะมีคำว่ามังกรอยู่ก็ตาม แต่แน่นอนว่ามันไม่ได้มีส่วนผสมมาจากมังกรเลยสักนิด เพียงแต่ด้วยความสามารถของมันที่จะช่วยทำให้กระดูกในร่างกายของผู้ใช้นั้นเพิ่มขึ้นราวๆ100เท่าจากปรกติหรืออาจจะเทียบได้กับ10ใน1000ส่วนของกระดูกมังกรที่แท้จริง 


ทำให้เม็ดยา"กระดูกมังกร"เป็นที่ต้องการมากในหมู่ของมนุษย์ แต่เพราะด้วยสมุนไพรในการปรุงที่หายากทำให้ไม่ค่อยมีใครได้เห็นเท่าไหร่นัก 


หลังจากนั้นผ่านไปอีกราวๆ6ชั่วยาม  เม็ดยา "กระดูกมังกร" ที่หรงเฟยกลืนเข้าไปก็ช่วยส่งเสริมกระดูกภายในร่างของเขาให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นจนตอนนี้ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์หมดแล้วและกระดู กของเขาก็กลายเป็นสีเทาที่หลงเหลือไว้เพียงสิ่งสกปรกที่ยังคงตกค้างไว้อยู่บ้าง 


ซึ่งก็แน่นอนว่าหรงเฟยได้เตรียมการในเรื่องนี้มาแล้วนั่นคือเม็ดยา "ล้างมณทิล" ที่ช่วยชำระล้างสิ่งสกปรกภายในร่างกายของผู้ใช้จนหมดสิ้น และทางหรงเฟยก็ใช้เวลาไปกับมันอีก4ชั่วยามก่อนที่เขาจะเริ่มใช้เม็ดยา "ก้าวข้ามสวรรค์" ที่มีอยู่ราวๆร้อยกว่าเม็ดจนหมดสิ้นภายใน5วัน 


ปังๆ! 


และเมื่อครบทั้ง5วัน บัดนี้พลังฝึกตนของหรงเฟยนั้นก้าวข้ามจากระดับนภาขั้นที่1ขึ้นมาหยุดอยู่ที่จุดสูงสุดของระดับนภาขั้นที่4เป็นที่เรียบร้อยและอีกก้าวเดียวเท่านั้นเขาก็จะสามารถทะลวงขึ้นไปยังชั้นที่5ได้ 


แต่ทว่าด้วยเม็ดยาที่เขานั้นปรุงมาในก่อนหน้าหมดลงไปแล้ว และทางหรงเฟยเองก็ไม่คิดที่จะปรุงมันเพิ่มก่อน เพราะด้วยการเดินทางสู่จุดหมายที่เขาตั้งไว้มันได้ล่าช้ามากว่า20กว่าวันแล้ว 


"เฮ้อ...เสียเวลาไปตั้งมากมาย! เห็นทีครานี้ข้าคงต้องฟาดสมบัติที่มีในหอคอยบรรพชนทั้งหมดเสียแล้วกระมั้ง?" 


หลังจากที่หรงเฟยใช้เวลามายาวนานในการเพิ่มทั้งความแข็งแกร่งของร่างกายกับพลังบ่มเพาะของตน ตัวเขาก็ค่อยๆถอนหายใจออกมาเบาๆขณะคิดถึงกับเวลาที่ตนเองนั้นเสียไปใน20วันที่ผ่านมาก่อนที่เขาจะหันไปมองดูร่างของหลงฉวนและซวนจิงที่อยู่ข้างๆและยกยิ้มกล่าวออกมา 


"ท่านหลงฉวน ท่านซวนจิง! พร้อมหรือยัง?" 


สิ้นเสียงของหรงเฟย ทางหลงฉวนและซวนจิงที่กำลังนอนหลับอยู่ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาช้าๆ ก่อนที่ทั้งคู่จะหันมามองหรงเฟยด้วยแววตาที่ตื่นเต้น 


"ไป! ข้าต้องการไปในชั้นที่สูงเร็วๆ!"


หลงฉวนรีบกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น ขณะที่ซวนจิงพยักหน้าเห็นด้วยช้าๆ 


"อืม...เช่นนั้นก็ไปกัน!"


หรงเฟยที่ได้ยินก็ตอบออกมาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับที่ร่างของหลงฉวนและซวนจิงจะพุ่งขึ้นมาอยู่ที่ร่างของเขา ตามด้วยร่างของหรงเฟยที่ไม่รอช้ารีบพุ่งตัวไปยังใจกลางของชั้นที่60ทันที




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 366 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1942 poomelnw (@poomelnw) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 13:56
    เข้าไปบ่มเพาะในมิติไม่ดีกว่าหรอคับ
    #1942
    0
  2. #1767 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:45

    ทำไมไม่เปิดประตูมิติเวลา

    #1767
    0