กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 220 : เจ้าบ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 404 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61

"เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรต้องพูดอีก!"


หรงเฟยกล่าวออกมาอย่างเย็นชาก่อนจะสะบัดมือไปทางด้านหวังเจี้ยนเบาๆ 


"มะ...ไม่! ได้โปรดอย่าสังหารข้า!" 


เพียงแต่ทางหวังเจี้ยนที่เห็นเช่นนั้นก็แสดงท่าทางหวาดกลัวต่อหรงเฟยไม่น้อย เพราะด้วยตอนนี้เขานั้นไม่มีพลังเหลือจะใช้ต่อสู้อีกแล้ว หรือแม้กระทั่งทางหรงเฟยยังเป็นถึงเจ้านายของสัตว์อสูรระดับสวรรค์ทั้ง2ตัว ทำให้เขาเข้าใจดีว่าการครอบครองสัตว์อสูรระดับสวรรค์นั้น บุคคลผู้นั้นจำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งถึงในระดับใด


"หืม...ไหนก่อนหน้านี้ยังส่งคนมาตามหาข้าอยู่เลย แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้ทำตัวเช่นนั้นกันเล่า?"


หรงเฟยที่ได้ยินก็หยุดชะงักมือลงเล็กน้อยก่อนจะยิ้มกล่าวออกมาอย่างเย็นชาขณะมองดูหวังเจี้ยนที่กำลังสั่นเทาไปด้วยความกลัว 


"ขะ...ข้าแค่ตะ...ต้องการวิชาระดับ5คืนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาจะสังหารเจ้าเลยและก็...."


หวังเจี้ยนกล่าวออกมาอย่างติดๆขัดๆ โดยที่ไม่สนว่าตนเองจะพูดแถอะไรออกไป แต่ก็ขอเพียงให้ตนเองมีชีวิตรอดต่อไปเท่านั้นทำให้เขายังคงกล่าวออกมายาวเป็นหางว่าว 


"หึ! เช่นนั้นหรือ? แต่ว่าข้าไม่คิดเช่นนั้นนะสิ!"


ครั้งนี้หรงเฟยยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายมากกว่าเดิมเมื่อได้ฟังคำแก้ตัวของหวังเจี้ยนสักพัก มือของเขาค่อยๆขยับอีกครั้งอย่างช้าๆก่อนจะมีลำแสงสีทองพุ่งออกมาจากฝ่ามือตรงเข้าหาหวังเจี้ยนอย่างรวดเร็ว 


"ขะ..." ตูม! 


ทางหวังเจี้ยนที่เห็นก็พยายามจะกล่าวบางสิ่งออกมาขณะที่หันไปมองทางหลงฉวนด้วยแววตาที่อ้อนวอน แต่ทว่าด้วยความเร็วของลำแสงทำให้ตนเองไม่อาจจะพูดในสิ่งที่คิดออกมาได้ทัน พร้อมกับที่ลำแสงปะทะเข้ากับร่างของเขา เสียงระเบิดก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมาก่อนจะตามด้วยเศษชิ้นเนื้อของหวังเจี้ยนที่หลุดลอยออกไปกันคนละทางในทันที 


"เฮ้อ...หมดปัญหาไปอีกหนึ่ง!"


เมื่อหรงเฟยจัดการหวังเจี้ยนได้เรียบร้อยแล้ว ตัวเขาก็ถอนหายใจออกมาเบาๆอย่างเบื่อหน่าย 


"หึ! อย่าคิดว่ามันจะจบเพียงเท่านี้สิ! ตอนนี้เจ้าที่ได้สังหารหวังเจี้ยนไปแล้ว แต่แน่นอนว่าพี่ชายของมันย่อมต้องมาตามล้างแค้นเจ้าอย่างแน่นอน!"


หนิงฮวากล่าวขึ้นเมื่อเห็นว่าหรงเฟยทำทางท่างผ่อนคลายลง 


"ให้พวกมันมาสิ! ข้าจะกวาดล้างในทีเดียวเลย!"


หรงเฟยที่ได้ยินก็กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม ทำให้หนิงฮวาถึงกับเบือนหน้าหนีอย่างเอือมระอา


"เจ้าหนู! แล้วจะเอายังไงกับพวกข้างนอก?"


แต่ในขณะนั้นเอง เสียงของหลงฉวนก็ดังขึ้นมา พร้อมกับที่หรงเฟยและหนิงฮวาจะหันมามองทางเขาด้วยความสงสัย 


"พวกข้างนอก?...อ้ะ!" 


หรงเฟยถามออกมาอย่างไม่รู้ ก่อนจะเหลือบไปเห็นทางด้านนอกม่านพลังสีดำ ใบหน้าของเขาถึงกับเปลี่ยนเป็นยิ้มเจือนๆออกมาอย่างช่วยไม่ได้ 


"อืม...พวกมันโจมตีใส่ม่านพลังของข้ามาสักพักแล้ว!"


หลงฉวนพยักหน้าตอบเบาๆก่อนหันไปมองในทิศทางที่หรงเฟยมองดูอยู่ ซึ่งด้านนอกม่านสีดำของหลงฉวนในตอนนี้ต่างรายล้อมไปด้วยเงาร่างของผู้คนจำนวนมากที่กำลังโจมตีใส่ม่านพลังวีดำกันอยู่อย่างไม่ขาดสาย เพียงแต่ว่าด้วยม่านพลังของหลงฉวนนั้นเป็นการยากที่จะสามารถทำลายลงได้ด้วยผู้คนจำนวนมากเท่านี้ที่มีพลังต่ำกว่าระดับสวรรค์ขั้นที่9 ทำให้ทางหลงฉวนนั้นไม่มีความกังวลว่าพวกมันจะพังลงเลยสักนิดเดียว 


"ข้าว่าตอนนี้อย่าได้สนใจพวกเขาเลยรีบมุ่งหน้าไปสู่เป้าหมายของพวกเรากันดีกว่า! ว่าแต่ฮูหยิน! เจ้าจะทำยังไงต่อไป?"


หรงเฟยที่กำลังมองดูอยู่สักพักในที่สุดตัวเขาก็เลิกสนใจภาพที่เห็นไปเพราะด้วยพวกมันไม่มีอะไรให้เขาต้องกังวล ก่อนจะหันไปถามกับหนิงฮวาที่อยู่ข้างๆอย่างรวดเร็ว 


"ข้าหรือ? ก็กลับไปรวมกลุ่มต่อนั้นแหละ!" 


หนิงฮวาที่ได้ยินก็ตอบออกมาด้วยใบหน้าที่ดูเศร้าลงเล็กน้อย 


"หืม? เป็นอะไรหรือ"


หรงเฟยเอ่ยถามขึ้นมาอย่างสงสัยเมื่อสังเกตุเห็นใบหน้าของหนิงฮวา 


"อ้ะ!...เปล่าหรอก!"


หนิงฮวาเพียงส่ายศรีษะของตนเบาๆก่อนจะตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ 


"อืม! เดี๋ยวข้าจะไปส่งเจ้าให้ที่กลุ่มของเจ้าเอง..."


เมื่อหรงเฟยเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว ตัวเขาก็อาสาจะไปส่งหนิงฮวาที่กลุ่มของนางทันทีเนื่องด้วยเป็นห่วงในความปลอดภัยของนาง 


"ไม่เป็นไร! เดี๋ยวข้าไปเอง!"


เพียงแต่ว่าทางหนิงฮวากลับปฎิเสธออกมา ทำให้หรงเฟยที่ได้ยินก็ทำสีหน้าสงสัยเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมาด้วยใบหน้าที่จริงจังและรีบพานางไปอยู่บนศรีษะของหลงฉวนอย่างรวดเร็ว โดยไม่ปล่อยให้นางได้ขัดขืนเลย 


"ไม่ต้อง! ข้าจะไปส่ง! ท่านหลงฉวนตรงไปที่กลุ่มคนเลย!" 


หลังจากที่หรงเฟยขึ้นมาอยู่บนศรีษะของหลงฉวนแล้ว ทางหลงฉวนที่ได้ยินคำสั่งก็เอ่ยตอบออกมาเล็น้อยก่อนจะกางปีกลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว 


"อืม" 


จากนั้นเพียงพริบตาเดียวที่ร่างของหลงฉวนลอยขึ้นสูงพร้อมกับร่างของซวนจิงที่ตามขึ้นมาติดๆ ม่านพลังสีดำของหลงฉวนก็ค่อยๆสลายหายไป ก่อนจะมีเงาร่างของผู้คนด้านนอกที่เห็นเช่นนั้นก็รีบพุ่งตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว 


"ดูนั่น!" 


เมื่อทางผู้คนที่เห็นร่างอันใหญ่โตของหลงฉวนและซวนจิง พวกเขาได้แต่รีบหยุดชะงักเท้าของตนและทำสีหน้าตื่นตกใจขณะมองทั้ง2ด้วยแววตาที่หวาดกลัว เพราะด้วยตอนนี้ทั้งขนาดตัวของหลงฉวนกับซวนจิง อีกทั้งยังกลิ่นอายระดับสวรรค์ที่ถูกปลดปล่อยออกมาตลอดเวลา ทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าไปเผชิญหน้ากับทั้งเลยแม้แต่น้อย 


"ไปเร็ว!" 


แต่ในกลุ่มคนมากมายที่หยุดชะงัก ก็ปรากฎกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่ไม่สนว่าตัวตนของหลงฉวนและซวนจิงจะน่าหวาดกลัวขนาดไหน พวกเขาทั้งหมดรีบพุ่งตัวเข้าไปใกล้ร่างของทั้ง2ที่กำลังลอยมาทางพวกเขาอยู่เช่นกันอย่างรวดเร็ว ก่อนที่พวกเขาทั้งกลุ่มที่พุ่งเข้ามาจะหยุดยืนนิ่งเงยมองร่างของหลงฉวนและซวนจิงที่หยุดอยู่เหนือศรีษะของพวกเขาไม่ไกลทันที 


ฟิ้ววๆ  


ในเวลาเดียวกันกับที่พวกเขาหยุดนิ่ง เงาของบางสิ่งบางอย่างก็ลอยลงมาจากร่างของหลงฉวนทางที่พวกเขาอยู่ทั้งหมดอย่างช้าๆ 


"น้องหญิง!" 


"ท่านรอง!" 


และเมื่อพวกเขาที่เห็นได้ชัดว่าเป็นเงาร่างของคน2คนและหนึ่งในนั้นยังเป็นที่รู้จักกันดี จึงทำให้ใบหน้าของเขาทั้งหมดแสดงความยินดีออกมา 


"ข้าส่งเจ้าเพียงแค่นี้นะฮูหยิน!" 


หลังจากนั้น เมื่อเงาร่างของ2คนหรือหรงเฟยและหนิงฮวาที่ลอยลงมาจนถึงพื้นอย่างช้าๆ หรงเฟยก็กล่าวออกมาเมื่อมองเห็นว่ากลุ่มคนที่อยู่รอบๆนั้นเป็นพวกของหนิงฮวา  


"อืม!" 


หนิงฮวาเพียงพยักหน้าเบาๆตอบด้วยรอยยิ้มให้กับหรงเฟย ก่อนที่นางจะหันหน้าเดินไปทางกลุ่มคนอย่างช้าๆ 


"เดี๋ยวสิ! ฟึด! แล้วเดี๋ยวข้าจะกลับมาหาเจ้า!" 


แต่ทว่าในขณะเดียวกันที่หนิงฮวากำลังจะก้าวเดินออกมา ทางหรงเฟยก็ดึงแขนนางกลับมาเบาๆ พร้อมด้วยจมูกของเขาที่เข้ามาแตะที่แก้มของหนิงฮวาอย่างรวดเร็วก่อนจะตามด้วยเสียงกระซิบเบาๆที่ทำให้หนิงฮวาถึงกับหย้าแดงในทันที 


"เจ้าบ้า!" 


หนิงฮวาเพียงฅักร่างของหรงเฟยออกไปเล็กน้อยด้วยความเขินอายก่อนจะหันไปมองรอบๆและเห็นผู้คนที่เป็นพวกของตนเองกำลังยืนอ้าปากด้วยความตกตะลึง 


"ท่านรองของพวกเรา....เสร็จมันแล้ว!" 





......



กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา ในกลุ่มมีฟรีอีก1ตอน

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่640ครับ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 404 ครั้ง

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1682 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 14:42
    ขอบคุณครับ
    #1682
    0