กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 219 : ปล่อยให้รอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5253
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 360 ครั้ง
    26 ธ.ค. 61


"ระ...ระเบิดอักขระ!" 



จินยงที่เห็นสิ่งที่ปรากฎขึ้นมาในมือของหวังเจี้ยน ใบหน้าของเขาถึงกับซีดเผือกลงอย่างรวดเร็วก่อนจะพยายามรีบชักหอกของตนออกจากร่างของหวังเจี้ยนเพื่อต้องการจะถอยหนี 


แต่ทว่าทางหวังเจี้ยนกลับใช้อีกมือนึงดึงรั้งหอกเอาไว้อย่างสุดแรง จึงทำให้จินยงที่เห็นว่าไม่อาจดึงหอกออกมาได้แล้ว ตัวเขาจำต้องปล่อยมือออกจากมันแล้วรีบดีดตัวถอยหลังไปทันที 



"คิดจะหนีหรือ?  ไม่มีทาง!" 



หวังเจี้ยนไม่รอช้าที่จะให้จินยงได้คิดหนี ตัวเขารีบขว้างระเบิดอักขระในมือเข้าใส่ร่างของจินยงอย่างรวดเร็ว จนทำให้ใบหน้าของจินยงบิดเบี้ยวจนหน้าเกลียด 



"ไม่...."ตูมมมม! 



เพียงพริบตาเดียวเมื่อลูกกลมๆเข้าปะทะกับร่างของจินยง ลูกบอลกลมๆพลันระเบิดออกด้วยแรงมหาศาลในระยะประชิดจึงทำให้บริเวณรอบๆต่างถูกกระแสพลังที่ระเบิดออกครอบคลุมเป็นบริเวณกว้างในทันที 



"นายท่าน!" 



ทางจวนจ้าวเมื่อเห็นว่ามีเสียงระเบิดดังขึ้นมา ตัวเขารีบหันไปทางต้นเสียงก่อนจะตะโกนออกมาเสียงดังอย่างรวดเร็ว เพียงแต่ว่าด้วยการที่ตนเองยังคงติดพันการต่อสู้อยูนั้นจึงทำให้ไม่อาจเข้าไปหาหวังเจี้ยนได้เลย 



"บัดซบ! เจ้านั่นเล่นขี้โกง!"



ทางหลงฉวนเองที่มองดูการต่อสู้อยู่ตลอดถึงกับหน้าซีดเมื่อเห็นว่าหวังเจี้ยนใช้ระเบิดอักขระออกมา ต่างกับซวนจิงที่ปรากฎรออยยิ้มเล็กๆขึ้นมาที่มุมปากขณะเหลือบมองหลงฉวนด้วยแววตายินดี 



"ดูเหมือนครั้งนี้ข้าจะชนะสินะ!" 



หลังจากผ่านไปไม่ถึงสามสิบลมหายใจ 


กลุ่มควันมากมายที่เข้าปกคลุมในบริเวณที่หวังเจี้ยนและจินยงเคยต่อสู้กันค่อยๆจางหายไปอย่างช้าๆ ก่อนที่จะปรากฎเงาร่างหนึ่งที่ยังคงยืนอยู่ด้วยรอยยิ้มขณะมีพลังงานบางๆปกคลุมรอบๆตัวเขาเป็นวงกลมอยู่ และเงาร่างผู้นี้คือหวังเจี้ยนนั้นเอง 



"ฮ่าๆ! แค่กๆ เจ้าโง่!"  



หวังเจี้ยนหัวเราะออกมาอย่างซะใจขณะดึงหอกที่ปักอยู่กับร่างของตนออกไปและมองดูเศษส่วนชิ้นเนื้อของจินยงที่กระจัดกระจายอยู่ตามพื้นดินอย่างน่าสยอง 


โดยที่ตัวเขาในก่อนหน้านี้นั้นก่อนที่จะสู้กับจินยงตัวเขาได้คิดแผนการณ์นี้ขึ้นมาเอาไว้แล้ว เพียงแต่ว่าตนเองยังหาจังหวะที่ดีงามไม่ได้จึงไม่คิดที่จะใช้มัน แต่ก็ด้วยเพราะพลังของเขาใกล้จะหมดลงเต็มที จึงทำให้เขายอมเสี่ยงชีวิตของตนเพื่อให้จินยงเข้ามาในระยะใกล้และเผลอตัวเพื่อใช้มัน 


อีกทั้งแน่นอนว่าตัวเขานั้นได้คิดวิธีป้องกันเอาไว้แล้วถึงใช้ระเบิดอักขระในระดับที่ไม่สูงเท่าไหร่ออกมา และใช้ลูกกลมๆอักขระอีกลูกที่มีลักษณะคล้ายๆกันเพียงแต่มันเอาไว้ใช้ป้องกันจึงทำให้ตนเองนั้นรอดอยู่ได้จากแรงระเบิดในระยะประชิดเช่นนี้ 



"นายท่านขอรับ! ตายซะเจ้าพวกบัดซบ!" 



แต่ขณะนั้นเอง เสียงของจวนจ้าวก็ดังขึ้นมาทำให้หวังเจี้ยนรีบหันไปมองทางต้นเสียงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเห็นจวนจ้าวที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก เนื่องจากตอนนี้ทางฝ่ายศัตรูของเขาที่เหลืออยู่อีก4คนกลับพากันร่วมมือเพื่อจะสังหารจวนจ้าวเพียงคนเดียวจึงทำให้จวนจ้าวนั้นแทบจะไม่สามารถรับมือพวกมันพร้อมกันได้เลย แถมยังได้รับบาดเจ็บเพิ่มขึ้นอีกเรื่อยๆด้วยเช่นกัน 



"หึ! สมควรตกตายกันให้หมดได้แล้ว!" 



ส่วนทางหวังเจี้ยนที่เห็นเช่นนั้น ตัวเขากลับไม่คิดที่จะเข้าไปช่วยเลยแม้แต่น้อยและยังคงยืนอยู่ที่จุดเดิมของตน ก่อนจะหยิบระเบิดอักขระออกมาอีก2ลูกและซัดพวกมันไปทางจวนจ้าวอย่างรวดเร็วทันที



ฟิ้ว! "ซวยแล้ว!"  


"อย่าได้คิดว่าจะหนีพ้น!" 


"ไม่...ปล่อยข้า!" 


ทั้ง4คนรวมถึงจวนจ้าวที่สังเกตุเห็นในขณะนั้น ใบหน้าของแต่ละคนถึงกับซีดเผือกลงด้วยความกลัว ต่างกับจวนจ้าวที่ใบหน้าของเขาปรากฎรอยยิ้มขึ้นมาแทนและรีบรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายพุ่งตัวเข้าไปกอดรัดร่างของผู้คนทั้ง4โดยไม่สนว่าใครจะโจมตีใส่เขายังไงให้รวมกับอยู่ในจุดเดียวอย่างรวดเร็ว 



ตูมมมม! ๆ



และเมื่อระเบิดอักขระทั้ง2ระเบิดออกมา เสียงระเบิดดังสนั่นตามด้วยเศษชิ้นเนื้อและกลุ่มควันพลันกระจายออกไปในบริเวณกว้างอย่างรวดเร็ว



"ในที่สุด! ข้าก็ชนะเสียที!" 



หวังเจี้ยนถอนหายใจออกมาเบาๆด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันไปทางหลงฉวนและซวนจิง 



"พวกท่านคงไม่ผิดสัญญาใช่หรือไม่!" 



หวังเจี้ยนกล่าวถามออกมาเพื่อทวงสัญญาขณะมีท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อยต่อร่างอันใหญ่โตของทั้ง2ตนที่อยู่ไม่ไกล 



"หึหึ! แน่นอนว่าข้าพูดความจริง!"



หลงฉวนผงกศรีษะตอบรับออกมาเบาๆ จึงทำให้หวังเจี้ยนยิ้มออกมาด้วยความยินดี



พรึ่บๆ! 



แต่ทันใดนั้น ทางด้านประตูมิติศักดิ์สิทธิ์ก็ปรากฎเงาร่างของบุคคล2คนหนึ่งหญิงสาวและหนึ่งเด็กหนุ่มก้าวเดินออกมาอย่างช้าๆทันที 



"พวกท่านเล่นอะไรกัน?" 



เมื่อร่างทั้ง2ก้าวเดินออกมาแล้วอย่างเต็มตัว เสียงกล่าวของเด็กหนุ่มหรือหรงเฟยก็ดังถามขึ้นมาพร้อมด้วยสายตาของเขาที่กวาดมองรอบๆอย่างสงสัย 



"หึ! นี่เจ้าหายไปนานเลยนะ!"



ทางหลงฉวนไม่ตอบคำถามของหรงเฟยขณะหันหน้าไปถามหรงเฟยกลับไปอย่างรวดเร็ว 



"ฮึ่ม! ก็นะ! แต่ว่าทำไมท่านถึงปล่อยให้มีคนรอดกัน? อ้ะ นั่นใช่ท่านเฉินหวังเจี้ยน บุตรคนที่7ของทางราชวงศ์หรือเปล่านะ!"



หรงเฟยพยักหน้าตอบออกมาเบาๆก่อนจะเหลือบไปเห็นร่างของหวังเจี้ยนและยิ้มออกมาบางๆ



"จะ...เจ้า! หรงเฟย!"



ทางหวังเจี้ยนที่เห็นร่างของเด็กหนุ่มถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งตัว เพราะตัวเขานั้นจำใบหน้าของเด็กหนุ่มได้ดีที่เป็นคนๆเดียวกันกับที่นำวิชา "ลำแสงแห่งสวรรค์" ไปจนทำให้ตัวเขาต้องส่งคนออกไปไล่ล่าอยู่นาน แต่ในเวลานี้ หรงเฟยกลับกลายเป็นเจ้านายของตัวตนอันยิ่งใหญ่ไปแล้ว ไหนเลยตัวเขาจะไม่หวาดกลัวหรงเฟยกัน



"อ่า...จำข้าได้ด้วยหรือนี่! แต่เอ๊ะ! พวกท่านปล่อยเขาไปงั้นหรือ?"



หรงเฟยยิ้มออกมาทำทีแสร้งแปลกใจ ก่อนจะหันไปถามหลงฉวนและซวนจิงที่อยู่ข้างๆ 



"อืม!" หลงฉวนผงกศรีษะตอบกลับเบาๆ เพียงแต่ทางหรงเฟยที่ได้ยินก็ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายก่อนจะหันไปถามหนิงฮวาที่อยู่ข้างๆตน 



"ฮูหยิน! หากพี่ชายของเจ้าตกตายมันจะเป็นอะไรหรือไม่?"



สิ้นเสียงกล่าวของหรงเฟย ทางด้านหวังเจี้ยนถึงกลับมีใบหน้าซีดเผือกลงอย่างเห็นได้ชัดขณะทำท่าทางรุกรนเตรียมที่จะหนีตลอดเวลา เพียงแต่ว่าม่านพลังมันยังคงอยู่จึงทำให้เขาไม่อาจที่จะหนีออกไปได้เลย 


ต่างกลับทางหนิงฮวาที่บัดนี้ถึงแม้ว่าหรงเฟยจะกล่าวออกมาเช่นนั้นแต่ใบหน้าของนางก็ยังคงนิ่งเฉยไม่สนใจต่อคำกล่าวของหรงเฟย ทำให้ตัวเขาพยักหน้าตอบเบาๆอย่างเข้าใจในทันที 



"เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรต้องพูดอีก!"


......



กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา ในกลุ่มมีฟรีอีก1ตอน

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่636ครับ 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 360 ครั้ง

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1683 นักอ่านสายฟรี (@wuttichaiwutti) (จากตอนที่ 219)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 18:38

    ตายอยู่ดี

    #1683
    0
  2. #1681 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 219)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 06:21
    ขอบคุณครับ
    #1681
    0
  3. #1680 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 219)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 17:09

    ขอบคุณค่าา

    #1680
    0
  4. #1679 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 219)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 13:52
    ขอบคุณมากครับผม
    #1679
    0