กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 200 : เรียบร้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 436 ครั้ง
    21 พ.ย. 61


อื้มมม...อ๊าา 


เพียงแต่ทว่าแค่ชั่วอึดใจเดียว ริมฝีปากของนางกลับถูกบางสิ่งที่นุ่มนวลแฝงด้วยความดุดันพุ่งเข้ามาประกบด้วยอย่างรวดเร็ว 


หรงเฟยที่รู้สึกเหมือนควบคุมอารมณ์ตนเองไม่ได้ก็พลอยใช้ริมฝีปากของเขาประกบเข้ากับริมฝีปากของหญิงสาวก่อนที่มือของตนจะเลื้อยไปมาบนร่างกายของนางช้าๆพร้อมทั้งขย้ำหน้าอกของนางตามด้วยสวมกอดร่างของหญิงสาวอีกครั้งพลันยกร่างของนางขึ้นทั้งๆที่ริมฝีปากยังประกบกันอยู่และพาร่างของนางไปที่เตียงทันที 


"ไม่...อื้ออ!" 


หญิงสาวได้แต่ดิ้นรนขัดขืนหลุดจากการประกบริมฝีปากก็ได้จะพยายามกล่าวห้ามออกมา แต่ก็เป็นดั่งเช่นเดิม ริมฝีปากของหรงเฟยที่หลุดออกไปก็พุ่งเข้ามาประกบต่ออย่างรวดเร็ว 


อีกทั้งด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดของนางเองบวกกับการจูบของหรงเฟยที่ทำให้ร่างของนางอ่อนระทวยจึงทำให้นางไม่อาจขัดขืนหรงเฟยได้เลยแม้แต่นิดเดียว 


หลังจากนั้นเมื่อร่างของหญิงสาวที่ค่อยๆลดการขัดขืนลง ความรู้สึกฮึกเฮิมของบุรุษภายในตัวของหรงเฟยก็ค่อยๆทวีมากยิ่งขึ้นจนทางหรงเฟยไม่อาจหยุดยั้งอารมณ์ของตนได้อีกต่อไปพร้อมทั้งมือของเขาที่ค่อยๆเลื่อนไปปลดเสื้อผ้าของนางแล้วจะตามด้วยการบทบรรเลงอันเร้าร้อนทันที 


"..." 


แต่ทว่าในเวลาเดียวกัน หรงเฟยกลับหลงลืมไปว่าภายในถ้ำแห่งนี้ไม่ได้มีแค่ตัวเขากับหญิงสาวแค่2คนเท่านั้นที่อาศัยอยู่ เงาร่างเล็กๆ2ร่างหรือหลงฉวนและซวนจิงที่เห็นการกระทำของหรงเฟยกับหญิงสาวทั้งหมดได้แต่เบื้อนใบหน้าที่แดงระรื่นหนีของตนไปทางด้านข้างด้วยความเขินอายและทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้นปล่อยให้หรงเฟยบรรเลงความรู้สึกใส่หญิงสาวต่อไปเรื่อยอยู่อย่างนั้น.... (ขำฉากนี้มาก....คิดตามแมวกับงูจะทำหน้าแดงระรื่นยังไงตอนเขินอาย) 


ผ่านไปนานนับชั่วยาม  การบรรเลงบทเร้าร้อนของหรงเฟยและหญิงสาวก็จบลง  


"ข้า...!" 


หรงเฟยที่เห็นหญิงสาวกำลังหลับไหลไปด้วยความอ่อนเพลีย ทำให้เขาจำต้องหยุดชะงักขณะจ้องมองหญิงสาวด้วยแววตาที่ซับซ้อนทันที 


"เมีย!"


แต่ในเวลาเดียวกันกับที่หรงเฟยหยุดการกระทำและกำลังจ้องมองหญิงสาวอยู่นั้น เสียงอันทุ้มต่ำของหลงฉวนก็ดังขึ้นมาด้วยความเขินอายทันที 


โดยที่ทางหลงฉวนและซวนจิงเองที่สัมผัสได้ว่าหรงเฟยอยุดการกระทำของเขาลงแล้ว ทั้ง2จำค่อยๆหันมาเห็นร่างที่เปลือยเปล่าของหรงเฟยและหญิงสาว ทำให้พวกเขาจำต้องรีบเบือนหน้าหนีไปอีกครั้งด้วยความเร็ว 


"ข้าลืมพวกท่านไปเสียสนิทเลย...!"


หรงเฟยที่ได้ยินคำกล่าวของหลงฉวน ตัวเขาก็พลันนึกขึ้นได้ว่ามีหลงฉวนและซวนจิงอยู่ด้วย ทำให้ตนเองค่อยๆเขินอาย ก่อนจะรีบนำเสื้อผ้ามาสวมใส่ร่างกายและเอาเสื้อผ้าที่เป็นชุดขาวผืนใหญ่ออกมาคลุมร่างของหญิงสาวเอาไว้ช้าๆ 


"หึหึ! ลืมพวกข้าไปบ้างก็ดี! เฮ้อ..."


หลงฉวนหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อได้ยินคำกล่าวของหรงเฟย ตัวเขาค่อยๆเหลือบหางตามามองทางหรงเฟยครั้งหนึ่งและเมื่อเห็นว่าหรงเฟยสวมใส่เสื้อผ้าแล้ว  เสียงถอนหายใจเบาๆก็ดังขึ้นมา 


"ข้าเป็นอะไรไปเนี้ย!"


แต่เมื่อหรงเฟยทบทวนเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นอีกครั้ง ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความสับสนอย่างบอกไมาถูก เพราะความรู้สึกที่ตนเองมีในก่อนหน้านี้นั้น มันเหมือนกับว่าร่างกายของเขาไม่อาจควบคุมได้ดั่งใจนึก ราวกับตนเองกำลังถูกอะไรบางอย่างควบคุมอยู่ยังไงยังงั้น 


"ฮะๆ! เจ้าอย่าได้แปลกใจไปว่าเหตุใดเจ้าถึงได้กระทำเช่นนี้!"


หลงฉวนกล่าวออกมาเหมือนกับรู้อะไรบางสิ่งเมื่อเห็นท่าทางสับสนของหรงเฟย 


"หมายความว่ายังไง?"


หรงเฟยกล่าวถามออกมาเบาๆด้วยความสงสัยขณะหันไปมองหลงฉวนอย่างรวดเร็ว 


"หึ! ก็จะอะไรอีกละนอกเสียจากจิตใต้สำนึกของบุรุษทุกคน ฮ่าๆๆ!"


หลงฉวนหัวเราะร่าเบาๆในลำคอครั้งหนึ่งก่อนจะกล่าวและตามด้วยเสียงหัวเราะที่ดังสนั่นอย่างขบขัน


"อย่างที่เจ้างูเน่ากล่าวขอรับนายท่าน!"


ทางซวนจิงเองก็กล่าวเสริมด้วยใบหน้าที่สงบนิ่ง เพียงแต่จิตใจของเขานั้นไม่ยากจะสงบลงได้จากการที่ต้องอยู่ใกล้กับการกระทำของหรงเฟย 

เพราะถึงแม้ว่าเขาจะเป็นสัตว์อสูร แต่แน่นอนว่าตัวเขาก็เป็นอสูรเพศผู้มีความต้องการกับเพศตรงข้ามเช่นกัน อีกทั้งยังมีอายุมานับหลายแสนปี ไหนเลยเรื่องแค่นี้ตัวเขาจะไม่รู้ 


"ข้า...!"


เพียงแต่ทางหรงเฟยที่ได้ยินก็หยุดชะงักพลันรู้สึกผิดกับหญิงสาวในทันที ก่อนที่เขาจะหันกลับไปมองร่างของหญิงสาวอีกครั้งช้าๆ และได้แต่ถอนหายใจดังออกมาอีกครั้งขณะกล่าวต่อ 


"เฮ้อ...เอาเถอะ! ไม่ว่ายังไงข้าก็ต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตน!"


เมื่อสิ้นเสียงของหรงเฟย หลงฉวนและซวนจิงที่ได้ยินก็ยิ้มออกมาอย่างภูมิใจที่เห็นว่าหรงเฟยจะรับผิดชอบเรื่องที่ตนกระทำ


"เอาละๆ! เรื่องนี้ปล่อยผ่านไปก่อนเถอะ! เจ้ารีบๆเอาเนื้อออกมาเสียที ข้าหิวอีกแล้ว!"


หลังจากนั้น หลงฉวนที่เป็นว่าบรรยากาศค่อยๆอึ้มครึ้ม ตัวเขาก็รีบกล่าวเปลี่ยนเรื่อง


"อ่า..."


หรงเฟยรีบนำเนื้ออกมาจากแหวนมิติของตนในปริมาณมาก ก่อนจะเลิกสนใจเกี่ยวกับหญิงสาวและค่อยๆก่อกองไฟอีกครั้งที่ใกล้จะดับพลางนำเนื้อไปย่างไว้อย่างรวดเร็ว เวลาค่อยๆผ่านไปนานเกือบ3ชั่วยาม 


"อือ....!"


ร่างของหญิงสาวค่อยๆบิดตัวไปมาเบาๆก่อนที่ดวงตาของนางที่เคยปิดสนิทจะถูกเปิดออกมาช้าๆ 


"ตื่นแล้วหรือ?"


แต่ทันทีที่นางลืมตาตื่นขึ้นมา เสียงอันคุ้นเคยก็ดังตามมาก่อนที่สายตาของนางจะจับจ้องไปที่ต้นเสียงและพบกับร่างของเด็กหนุ่มนั่งอยู่ข้างๆกองไฟไม่ไกล


"เจ้า! อร๊ายย!"


หญิงสาวที่เห็นร่างของหรงเฟยก็พลันดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรู้สึกตัวว่าตนเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอยู่จึงทำให้นางรีบหยิบชุดคลุมสีขาวขึ้นมาปกปิดร่างกายของตนพร้อมทั้งดวงตาแดงๆและมีน้ำใสๆไหลรินออกมาจะจ้องมองไปที่หรงเฟยด้วยความโกรธแค้น 


"ข้า...ขอโทษ!"


หรงเฟยที่เห็นสายตาของหญิงสาวมองมาที่ตน ตัวเขาก็ถึงกับก้มหน้าลงขณะกล่าวขอโทษเบาๆอย่างสำนึกผิด 


"เจ้าทำร้ายข้า!"


หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ เพราะในเวลานี้ ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นค่อยๆปรากฎขึ้นมาอย่างแจ่มชัดจนทำให้นางจดจำเรื่องทั้งหมดได้อย่างรวดเร็วและรู้สึกเสียใจทันที 


"เอาน่าๆ! เจ้าอย่าได้โกรธเคืองไปเลย! ยังไงซะเจ้าหนูของพวกข้าก็มีความรับผิดชอบอยู่แล้ว!"


หลงฉวนที่เห็นท่าว่าบรรยากาศไม่ค่อยจะดี ตัวเขาก็กล่าวขึ้นมาขณะส่ายหัวเบาๆ 


"ใช่! นายท่านของพวกข้าเป็นคนเช่นนั้น!"


ทางซวนจิงเองก็กล่าวเสริมขึ้นมาติดๆขณะเอ่ยชมหรงเฟยเจ้านายของตนด้วยความภาคภูมิ 


"พะ...พวกท่านพูดได้!"


เพียงแต่ทางหญิงสาวนั้นกลับเปลี่ยนจากความโกรธที่มีต่อหรงเฟยอยู่เป็นเริ่มให้ความสนใจกลับหลงฉวนและซวนจิงที่พูดได้ ตัวนางรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากเมื่อได้ยินเสียงที่เอ่ยออกมาของพวกเขาทั้ง2ตน 


"หืม...เจ้าจะตกใจอะไรก็ในเมื่อเสือน้อยของเจ้ายังพูดได้?"


หลงฉวนกล่าวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าหญิงสาวมีท่าทางตกใจ โดยที่ตัวเขาก็ไม่เข้าใจว่าหญิงสาวที่ทำราวกับไม่เคยเห็นสัตว์อสูรพูดได้ทั้งๆที่ตนเองมีมันอยู่กับตัว


"นะ...นั่นมีเป็นความสามารถพิเศษของเขา! แต่พวกท่าน...!"


............................

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา ในกลุ่มมีฟรีอีก1-2ตอน

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่577ครับ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 436 ครั้ง

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1910 Parichat1009 (@Parichat1009) (จากตอนที่ 200)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 22:10
    เอานางไปทิ้งไกลๆไปรำคาญ
    #1910
    0
  2. #1597 £uifer (@Czar-1) (จากตอนที่ 200)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 17:49
    พวกเราเจ๋ง
    #1597
    0
  3. #1596 LachitaChadow (@LachitaChadow) (จากตอนที่ 200)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 11:58
    ฆ่าทิ้งเถอะรำคาญ
    #1596
    0
  4. #1595 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 200)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 07:14
    ขอบคุณครับ
    #1595
    0