กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 194 : รีบจากไปเสีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 432 ครั้ง
    10 พ.ย. 61


หรงเฟยกล่าวขึ้นมาขณะหยิบเศษไม้ที่พอจะเป็นฟืนก่อกองไฟได้รอบตัวเอามากองไว้ที่เบื้องหน้าของตนช้าๆ 


"อืม.!"


หลงฉวนและซวนจิงพยักหน้าตอบรับเบาๆ ก่อนที่ทั้งคู่จะขอให้หรงเฟยนำเนื้อสดออกมาให้พวกตนทานรอเนื้อย่างพลางพูดคุยเรื่องที่หรงเฟยจะขอความช่วยเหลือกันไป 


เวลาค่อยๆผ่านไปอย่างเชื่องช้าจนกระทั่งตะวันตกดินไปเป็นเวลากว่า2ชั่วยามเห็นจะได้ 


"อ่า...เจ้าหนู! ข้าขอนอนหลับก่อนแล้วกันตอนนี้ข้าไม่ไหวแล้ว!"


เสียงบ่นดังขึ้นมาจากหลงฉวนที่กำลังขดตัวนอนอยู่บนพื้นดินข้างๆหรงเฟย ในเวลานี้หากจะบอกว่าตัวเขาทำไมถึงได้งัวเงียนัก อาจจะเป็นเพราะตั้งแต่ที่พวกเขาเริ่มทานอาหารกันมา หลงฉวนนั้นทานเนื้ออย่างไม่หยุดปาก ถึงแม้ว่าตัวเขาจะค่อยๆทานน้อยลงไปทีละนิดๆ แต่แน่นอนว่าหลายชั่วยามมานี้ เขาเพิ่งได้จะหยุดทานจึงหนังท้องตึงหนังตาหย่อน  


ส่วนทางซวนจิงนั้น ตัวเขาไม่ได้ตละกะตละกามแบบหลงฉวนนัก เพียงแค่ทุกๆครึ่งชั่วยาม ซวนจิงจะหยุดพักทานเนื้อเป็วเวลาครึ่งชั่วยามและเริ่มทานต่ออีกครึ่งชั่วยามหมุนวนกันไปเรื่อยๆทำให้ตัวเขาสามารถทานอาหารที่หรงเฟยนำออะมาได้อย่างไม่จำกัดนั่นเอง 


แต่ก็ต่างจากหรงเฟย ที่ตัวเขาเพียงทานเนื้อได้เพียง2ชั่วยามเท่านั้น หรงเฟยก็หยุดพักเป็นระยะยาวได้แต่นั่งย่างเนื้อให้ทั้ง2ตนทานอยู่เรื่อยมาจนกระทั่งหลงฉวนนั้นหยุดทาน ทางซวนจิงจึงได้หยุดทานเช่นกัน 


"ท่านซวนจิง! ข้าจะออกไปเดินเล่นสักหน่อย ท่านจะไปด้วยหรือไม่?"


หรงเฟยที่หยุดย่างเนื้อและได้แต่เหม่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้ากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย 


"ตัวข้าตามแต่นายท่านขอรับ!"


ซวนจิงกล่าวออกมาเบาๆเมื่อได้ยินสิ่งที่หรงเฟยกล่าว 


"อืม! เช่นนั้นพวกเราก็ไปกันทั้งหมดนี่แหละ!"


หรงเฟยพยักตอบเบาๆขณะค่อยๆเลื่อนใบหน้าของตนเองลงมาจ้องมองไปที่ซวนจิงสลับกับหลงฉวน ก่อนที่ร่างของซวนจิงจะพุ่งตัวขึ้นมาอยู่บนไหล่ของเขา ทางหรงเฟยจึงขยับๆพร้อมทั้งมือทั้ง2ข้างโอบอุ้มร่างของหลงฉวนที่กำลังนอนหลับเบาๆมาอุ้มไว้ 


จากนั้น หรงเฟยก็ค่อยๆใช้เท้าดับกองไฟที่เหลือเพียงเถ้าถ่านก้อนแดงๆจนดับสนิทพร้อมทั้งเขาค่อยๆก้าวเดินไปในที่แห่งหนึ่งซึ่งเป็นบริเวณโล่งเล็กน้อยพอจะมองเห็นท้องฟ้าได้ทั่วถึง ทำให้หรงเฟยหาก้อนหินขนาดใหญ่บริเวณนั้นและพลันนั่งลงเหม่อมองท้องฟ้าด้วยแววตาสีฟ้าครามของเขาที่เมื่อถูกกระทบด้วยแสงจันทร์ทำให้มันดูเด่นขึ้นมาในทันที 


เมื่อซวนจิงที่เห็นหรงเฟยเป็นเช่นนั้น ตัวเขาก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกมาทำเพียงนั่งศรีซบไหล่ของหรงเฟยและพลอยหลับไปอย่างไม่ใส่ใจ 


'เหตุใดข้าถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างขาดหายไป...'


ขณะที่หรงเฟยกำลังเหม่อมองพระจันทร์ดวงโตบนฟากฟ้าอย่างเลื่อนลอย ภายในใจของเขากลับปรากฎคำๆนึงขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุทำให้แววตาของเขาค่อยๆเปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นซับซ้อน 


'พี่หญิง...ท่านเป็นใครสำหรับข้า!'


เสียงความคิดของหรงเฟยยังคงดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่องในใจ โดยที่ว่าในเวลานี้ความคิดของเขานั้นสงบลงเป็นอย่างมากจนทำให้ความคิดของหรงเฟยค่อยๆปรากฎเรื่องราวต่างๆที่ตนเองเคยพบเจอผุดขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ 


'เหตุใดข้าจึงรู้สึกปวดใจเวลาข้าคิดถึงท่านกัน...'


ความคิดของหรงเฟยยังคงดังขึ้นมาอีกครั้ง แต่ทว่าในตอนนี้ ดวงตาของเขาที่เหม่อมองพระจันทร์ในยามค่ำคืนกลับปรากฎน้ำใสๆไหลรินออกมาอย่างไม่รู้ตัว


พร้อมทั้งแววตาของเขาจะขณะนี้เวลาแหงนมองพระจันทร์กลับเห็นเงาร่างหนึ่งอันเลือนลางที่อยู่บนท้องฟ้าอันห่างไกลออกไปปรากฎขึ้นมาโดยที่หรงเฟยไม่รู้เลยว่าเงาร่างที่ว่านั้นคือผู้ใด ก่อนที่ความรู้สึกเจ็บปวดบริเวณที่หน้าอกของเขาจะตามขึ้นมาเมื่อหรงเฟยคิดถึงบุคคลผู้นี้ 


"ทำไมข้าถึงจำท่านไม่ได้...พี่หญิง!"


แต่ทว่ายิ่งเวลาผ่านไปนาน หรงเฟยค่อยๆเอื้อนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ้อนวอนต่ออะไรบางอย่าง ซึ่งเขาเองพยายามทบทวนว่าเหตุใดตนเองถึงได้ลืมเลือนใบหน้าของบุคคลที่ตนเรียกเอาไว้ว่าพี่หญิงไปได้กันพร้อมทั้งความรู้สึกที่คุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกจะถาโถมเข้าหาตัวเขาจนยากจะอธิบาย 


"สักวันข้าจะต้องรู้ให้ได้ว่าท่านนั้นคือใคร...แต่ในตอนนี้ภารกิจของข้าที่แบกเอาไว้อยู่ช่างมากมายเสียจนไม่เคยมีเวลาอื่นใดที่จะไปสืบหาความจริงของท่านได้...!"


หรงเฟยกล่าวพรึมพรำออกมาอย่างแผ่วเบา ซึ่งตัวเขาในตอนนี้มีเพียงแค่หัวใจที่รู้สึกเจ็บปวด อีกทั้งยังมีภาระมากมายที่ตนจะต้องทำให้สำเร็จก่อนจะเสียเวลาไปสืบหาความจริงของบุคคลผู้นี้  


ตึกๆๆ! 


แต่ในขณะเดียวกัน เสียงบางอย่างที่คล้ายกับเสียงก้าวเดินค่อยๆดังขึ้นมาที่เบื้องหน้าของหรงเฟยไม่ไกลมากนัก ทางหรงเฟยค่อยๆลดหน้าลงจากท้องฟ้าอย่างช้าๆพลันจ้องมองไปที่ต้นเสียงด้วยความใคร่รู้ 


"ใครกัน?"


หรงเฟยกล่าวถามออกมาอย่างแผ่วเบา 


โดยที่ในก่อนหน้านี้ที่ตนกำลังเหม่อมองท้องฟ้าอยู่นั้น ตัวเขากลับไม่ได้ให้ความสนใจบริเวณรอบๆตนเองเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่ทางหลงฉวนและซวนจิงเองก็เหมือนจะไม่ได้มีท่าทีตื่นจะการพักผ่อนแต่อย่างใด และไม่รู้ว่าทั้ง2ตนรู้หรือไม่ว่าตอนนี้มีบางสิ่งที่กำลังใกล้เข้ามาหาพวกเขา 


"ท่านเป็นใคร?" 


ห่างออกไปเพียง10ก้าวที่เบื้องหน้าของหรงเฟย เงาร่างของบางสิ่งที่เดินเข้ามาหยุดยืนห่างจากตัวเขาค่อยๆถูกแสงจันทร์สาดส่องกระทบร่าง ก่อนจะเผยรูปลักษณ์อันสง่างามปานเทพธิดาลงมาจุติพร้อมทั้งรูปร่างของนางที่ถูกปกคลุมไปด้วยผ้าไหมสีทองบางๆซึ่งอาจจะเป็นที่ดึงดูดใจสำหรับบุรุษทุกคนให้มองนางเป็นตาเดียวเลยก็ว่าได้ ดวงตาอันสดใสสีเงินประกายสะท้อนแสงแวววาวกำลังจับจ้องหรงเฟยอย่างไม่วางตา 


"เจ้าเป็นใคร?"


เพียงแต่ทางหรงเฟยดูเหมือนจะไม่สนใจรูปลักษณ์ของหญิงสาวเบื้องหน้านี่เท่าไหร่ ตัวเขากล่าวถามออกมาขณะยังคงนั่งนิ่งมองดูหญิงสาวเบื้องหน้าด้วยความสงสัย 


"หากเจ้าไม่บอกข้า...ข้าก็จะไม่บอกเจ้า!"


หญิงสาวเบื้องหน้าของหรงเฟยไม่ตอบคำถามของเขา ตัวนางไดเแต่กล่าวถามกลับเพียงเท่านั้น 


"หืม?...ข้าหรงเฟย! ไม่ทราบว่าเจ้าเป็นใคร?"


หรงเฟยหลี่ตามองหญิงสาวเบื้องหน้าด้วยความหงุดหงิด ตัวเขาในตอนนี้ถึงแม้จะกล้าบอกออกไปด้วยนามเต็มๆของตน แต่แน่นอนว่าสตรีเบื้องหน้าได้กระทำการเสียมารยาทเขาที่เดินเข้ามาหาตนอีกทั้งยังไม่เอ่ยนาม เมื่อตัวเขาถามก่อน นี่จึงทำให้หรงเฟยไม่พอใจเท่าไหร่นัก 


"ข้าหรือ...?"


หญิงสาวเบื้องหน้าหรงเฟยที่ได้ยินคำตอบ ใบหน้าของนางก็ปรากฎรอยยิ้มอันงดงามที่อาจจะทำให้บุรุษทั้งหลายที่ได้เห็นหัวใจละลายกลายเป็นละอองอากาศเลยก็ว่าได้ 


"ใช่!...เจ้าคือใคร?"


หรงเฟยขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยขณะเอ่ยถามออกมาอีกครั้ง 


"ข้าเป็นใครไม่สำคัญ! เพียงแต่ข้าสนใจในสัตว์อสูรทั้ง2ตนของท่าน! ไม่ทราบว่า...!"


หญิงสาวไม่ตอบคำถามของหรงเฟย ได้แต่เพียงกล่าวออกมาด้วยความพึงพอใจของนางเองซึ่งในตอนนี้ แววตาของนางค่อยๆเลื่อนผ่านหรงเฟยไปจ้องมองหลงฉวนสลับกับซวนจิงอย่างช้าๆ 


เพียงแต่ว่าไม่ทันทีนางจะกล่าวจบ หรงเฟยกลับกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยขณะค่อยๆเงยหน้ามองดูท้องฟ้าของตนต่อ


"ไม่! รีบจากไปเสีย!" 




.............................

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา ในกลุ่มมีฟรีอีก1-2ตอน

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่554ครับ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 432 ครั้ง

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1849 saynaka (@bboykoratnng) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 08:59
    เริ่มน้ำเน่า
    #1849
    0
  2. #1787 tong09090099 (@tong09090099) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 16:18

    สุดท้าย ความคิดก็วนเวียน อยุ่กับ นางโลมนี้แหละ เดียวก็แต่งเข้าไป มั่วเกี่ยวกับ นางโลมอีก

    #1787
    0
  3. #1697 mwrq (@mwrq) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 15:51
    ถึงจะไม่ค่อยเม้นแต่ก็กดหัวใจทุกตอนนะ😄
    #1697
    0
  4. #1573 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 09:38

    ขอบคุณมาก
    #1573
    0
  5. #1572 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 09:26
    ขอบคุณครับ
    #1572
    0
  6. #1571 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 08:37
    รออ่านนะคะ
    #1571
    0