กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 185 : สัตว์อสูรแน่นอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 457 ครั้ง
    25 ต.ค. 61


หวยเหลียงที่รู้ว่าตนทำอะไรไม่ได้แล้วก็ทำเพียงพ่นหายใจออกมาอย่างเย็นชาขณะหันไปตะโกนกล่าวกับพวกของตนเองที่ด้านหลังและพากันตรงไปยังประตูมิติเพื่อขึ้นไปที่ชั้นต่อไปตามหาหรงเฟยอย่างรวดเร็ว 


"เฮ้อ...!" 


เมื่อทุกคนเห็นว่ากลุ่มของหวยเหลียงจากไปแล้ว ทั้งหมดก็ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะกระจายตัวกันกลับไปพักผ่อนและบางคนก็ถามคำถามในเรื่องนี้กับสหายสนิทของตนอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ 


กลับมาทางหรงเฟย! 


หลังจากที่เขาก้าวข้ามประตูมิติมาแล้วนั้น แน่นอนตัวเขาเองยังคงไม่ได้จากไปไหนไกลเท่าไหร่ ได้แต่เพียงก้าวเดินออกมาอยู่ในจุดที่เขาปรากฎขึ้นในก่อนหน้าเพียงแค่50เมตรเห็นจะได้พร้อมทั้งสายตาที่จ้องมองไปทางที่ตนเองปรากฎขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม 


"เจ้าหนู! เจ้ากำลังจะทำอะไร!"


ในขณะนั้น เสียงของหลงฉวนพลันดังถามขึ้นมาอย่างสงสัย เนื่องด้วยตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมหรงเฟยถึงไม่ออกเดินทางเสียทีทั้งๆที่ผ่านประตูมิติออกมาแล้ว 


"ใช่ขอรับนายท่าน! ข้าว่าพวกเราสมควรรีบเร่งเดินทางกันเถอะ! เพราะตอนนี้ดูจากที่เจ้ามนุษย์มิงฉวงกงอะไรนั่นเล่ามา ชั้นที่60ตอนนี้ยังสมควรมีพื้นที่ให้เก็บเกี่ยวอยู่ไม่น้อย!"


ซวนจิงเองก็กล่าวเสริมด้วยความเบื่อหน่าย เนื่องด้วยตัวเขาไม่เข้าใจการกระทำของหรงเฟยเท่าไหร่นักเช่นเดียวกับหลงฉวน 


"อ่า...พวกท่านโปรดรอสักหน่อยเถอะ! ครั้งนี้ข้าจะให้พวกท่านได้เล่นกัน ฮ่าๆ!"


หรงเฟยที่ได้ยินคำกล่าวของทั้งสอง ตัวเขาก็กล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้มก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังตามขึ้นมาเช่นกัน 


"..."


ทั้งหลงฉวนและซวนจิงที่ได้ยินก็เกิดความสงสัยขึ้นมาทันที ก่อนที่เขาจะมองไปทางที่หรงเฟยมอสลับกับใบหน้าของหรงเฟยช้าๆ 


ฟุบๆๆๆๆๆ*! 


แต่ทว่า...เมื่อเวลาผ่านไปเพียงหนึ่งก้านธูปเท่านั้นหลังจากที่หรงเฟยยืนนิ่งอยู่กับที่ 


เบื้องหน้าของหรงเฟยในตอนที่ตนเองปรากฎขึ้นมาเมื่อผ่านประตูมิติในชั้นที่50 ต่างก็ค่อยๆปรากฎหลุดสีดำสนิทหมุนวนเป็นวงกลมกันกลางอากาศจนขนาดของมันค่อยๆกว้างขึ้นจนเกือบ3เมตร


ก่อนจะตามมาด้วยเงาร่างของผู้คนนับร้อยคนที่กำลังก้าวเดินออกมาจากหลุมสีดำกลางอากาศนั้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับที่ร่างของคนสุดท้ายในกลุ่มที่ก้าวออกมาจากหลุมดำและตัวของหลุมดำเองก็ค่อยๆหดเล็กลงอย่างรวดเร็วจนสลายหายไปทันที 


"วันนี้คงจะเป็นวันของพวกท่านแล้ว!"


เมื่อทางหรงเฟยเห็นกลุ่มคนนับร้อยเบื้องหน้าที่ปรากฎออกมาจากหลุมดำ รอยยิ้มที่มุมปากของเขาก็เผยอขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยนที่แฝงไปด้วยเจตนาบางอย่างที่ง่ายจะเข้าใจ 


"หึ! ข้าเข้าใจแล้วว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่เจ้าหนู ฮ่าๆ!"


หลงฉวนที่เห็นกลุ่มคนเบื้องหน้าก็กล่าวออกมาเบาๆพร้อมทั้งหัวเราะอย่างมีความสุขไม่ต่างจากซวนจิงเลยแม้แต่น้อยที่กำลังจ้องมองไปที่กลุ่มคนทั้งหมดด้วยแววตาที่ปรากฎความสุขขึ้นมาเช่นกัน 


"เฮ้ย! เจ้ากล่าวอะไรออกมาไอ้เด็กเปรต!"


ทางกลุ่มของผู้คนนับร้อยที่สวมใส่ชุดดำแน่นอนว่าพวกเขาได้ยินเสียงกล่าวและหัวเราะออกมาทำให้ทั้งหมดมองไปที่เด็กหนุ่มด้วยความแปลกใจ 


โดยไม่มีใครสังเกตุเลยว่าเสียงที่ถูกเปล่งออกมารอบสองนั้นจะเป็นคำกล่าวของสัตว์อสูรตัวเล็กๆสีดำที่อยู่บนศรีษะของเขา 


"เอ่อ...ไม่ทราบว่าข้าขอถามได้หรือไม่ว่าพวกท่านมาจากกลุ่มไหน?"


หรงเฟยที่ได้ยินคำกล่าวของคนผู้หนุึ่งในกลุ่มเบื้องหน้า ตัวเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายก่อนจะตะโกนถามสวนกลับไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า 


"เหอะ! เจ้าเด็กเวร! เจ้าไม่รู้หรือว่ากลุ่มของพวกข้าคือกลุ่ม "อสูรมายา" ที่ยิ่งใหญ่!"


เสียงกล่าวตอบกลับจากบุคคลผู้หนึ่งก็ดังขึ้นมาอย่างเย่อยิ่งโดยที่ตัวมันนั้นกล่าวออกมาด้วยความภาคภูมิในชื่อของกลุ่มตนเอง 


"ฮ่าๆ! เจ้าคงจะกลัวสิท่าเมื่อได้ยินชื่อกลุ่ม "อสูรมายา" แต่ตอนนี้พวกข้าไม่ว่างที่จะเล่นกับเจ้าหรอกนะ! แต่ยังไงซะข้าขอเป็นคนสังหารมันจะได้หรือไม่ท่านหวยเหลียง!"


เสียงของอีกคนหัวเราะดังออกมาขณะหันไปกล่าวถามกลับบุรุษชุดดำที่อยู่เบื้องหน้าสุดอย่างนอบน้อม 


"เจ้าเองหรือ หรงเฟย?"


เพียงแต่คำกล่าวของบุรุษที่อยู่ด้านหน้าสุดหรือหวยเหลียงนั้นกลับดังขึ้นมาทำให้ทุกคนในกลุ่มของตนเงียบกริบเป็นป่าช้าอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งสายตานับร้อยคู่จะจ้องมองไปที่เบื้องหน้าอย่างจริงจัง 


"ฮ่าๆ! ตายแล้วสิท่า ข้าดันถูกศัตรูรู้ตัวจนได้!"


หรงเฟยที่ได้ยินถึงกับหัวเราะดังออกมาอย่างพอใจ เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นใบหน้าของเขาที่ยังเต็มไปด้วยรอยยิ้มกว้างกลับส่งสายตาอันเย็นชาจ้องมองไปที่กลุ่มคนของหวยเหลียงเบื้องหน้าก่อนจะกล่าวต่อ


"เช่นนั้นสมควรที่ข้าจะเลิกเล่นละครแต่เพียงเท่านี้แล้ว! ขอให้พวกเจ้าโชคดี!" 


ทันทีที่หรงเฟยกล่าวจบ ผู้คนนับร้อยที่มองมาที่หรงเฟยอยู่ก็หัวเราะออกมาอย่างตลกๆ โดยมีเพียงคนเดียวคือหวยเหลียงที่ยังคงนิ่งเงียบจ้องมองหรงเฟยอยู่ด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรนัก


"หากว่าเจ้าจะอวยพรพวกข้าเช่นนี้ ข้าว่ามันสายไปหน่อยนะ! ตอนนี้พวกข้ากำลังตามตัวเจ้าอยู่และดันมาเจอเจ้าแล้วในตอนนี้ พวกข้าสมควรโชคดีก่อนที่เจ้าจะเอ่ยอวยพรแล้ว ฮ่าๆๆ!"


เสียงกล่าวของบุคคลผู้หนึ่งดังขึ้นมาทำให้ทุกคนที่เหลือในกลุ่มต่างหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน 


"เช่นนั้นหรือ? ก็ดี! พวกเจ้าจะได้โชคดีรอบสอง! ท่านหลงฉวนท่านซวนจิง! ข้าขอแค่เจ้าคนที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดคนเดียวพอ ที่เหลือพวกท่านเชิญเล่นได้ตามสบาย!"


หรงเฟยที่เห็นพวกคนเบื้องหน้าหัวเราะกันอย่าสนุกสนาน ตัวเขาก็ไม่กล่าวให้มากความก่อนจะกล่าวขอหวยเหลียงที่อยู่เบื้องหน้าสุดให้ตนจัดการในทันที 


"ย่อมได้!"


หลงฉวนกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบาๆพร้อมทั้งร่างของเขาและซวนจิงจะพุ่งตรงขึ้นไปบนฟ้าเหนือหัวของหรงเฟยเพียง30เมตรเท่านั้น 


"นั่นอะไร? สัตว์อสูรหรือตัวอะไรทำไมมันตัวเล็กจังวะ!"


กลุ่มคนนับร้อยทีีเห็นเงาร่างเล็กๆพุ่งสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า พวกเขาต่างก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่ามันคืออะไร 


"นั่นเป็นสัตว์อสูรแน่นอน! แต่ว่าตัวเล็กขนาดนั้นมันจะทำอะไรได้! ฮ่าๆ!"


บุคคลผู้หนึ่งที่ตาดีหน่อยก็ตาโกนกล่าวออกมาพร้อมทั้งหัวเราะเยาะเย้ยอย่างสนุก  


ครืนนน! 


แต่ทว่าทันใดนั้น เสียงพูดคุยของกลุ่มคนนับร้อยต่างเงียบสนิทพร้อมทั้งดวงตาของพวกเขาทุกคนที่เบิกกว้างออกมาด้วยความตกใจ 


"นะ...นั่นใช่สัตว์อสูร2ตัวที่ต่อสู้กันในชั้นที่50ก่อนหน้านี้หรือเปล่า?"


เสียงของคนผู้หนึ่งตะโกนดังออกมาอย่างหวาดกลัวที่เห็นร่างของหลงฉวนและซวนจิงเต็มๆตา  




............................

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา 

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่534ครับ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 457 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1530 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 18:46

    ขอบคุณค่า

    #1530
    0
  2. #1529 puie25462 (@puie25462) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 10:17
    ค้างอ่าาา
    #1529
    0
  3. #1528 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:52
    รออ่านนะคะ
    #1528
    0
  4. #1527 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:15
    ขอบคุณครับ
    #1527
    0