กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 182 : ขออภัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 432 ครั้ง
    21 ต.ค. 61


สตรีนางนี้อุทานออกมาโดยมีท่าทางเช่นเดียวกับบุรุษหนุ่มหลังจากตรวจสอบแหวนมิติในมือ สายตาของนางจับจ้องมองไปที่หรงเฟยด้วยความนับถือ เพราะผู้ที่สามารถมอบเม็ดยาแบบนี้ให้กับผู้คนอื่นๆได้ง่ายๆ นั่นแสดงว่าตัวเขายังมีอีกมากมายแน่นอน ก่อนที่ผู้คนรอบๆจะพากันก้าวเดินเข้ามาหาสตรีที่ถือแหวนมิติและเริ่มตรวจสอบกันอย่างช้าๆ 


"ของจริงเว้ยเห้ย! พวกเรารีบนำมันไปให้กับผู้บาดเจ็บคนละเม็ดเสีย!"


เสียงตะโกนดังขึ้นมาจากฝชนเบื้องหน้าหรงเฟยอย่างต่อเนื่อง โดยที่ในตอนนี้พวกเขาบางคนอาจจะลืมถึงการคงอยู่ของหรงเฟยไปแล้วก็ได้ 


"เฮ้อ...ในเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว! พวกเราก็ไปกันเถอะท่านหลงฉวน ท่านซวนจิง!"


หรงเฟยที่เฟย ห็นผู้ทั้งหมดนำเม็ดยาที่ตนให้ไปแจกจ่ายกันอย่างมีระเบียบ ตังเขาก็ไม่คิดที่จะเสียเวลาอยู่รั้งรออีกต่อไปก่อนจะรีบหันไปทางประตูมิติและออกก้าวเดินต่อไปอย่างช้าๆ 


"เดี๋ยวก่อนน้องชาย!"


แต่ขณะนั้น เสียงตะโกนเรียกหรงเฟยพลันดังขึ้นมาทำให้หรงเฟยที่กำลังจะก้าวเดินไปจำต้องหยุดชะงักลงกับที่และหันกลับมามองทางต้นเสียง


"หืม?...มีอะไรหรือ!"


หรงเฟยกล่าวถามออกมาเมิื่อเห็นร่างบุรุษชุดขาวหน้าตาหล่อเหลาเอาการณ์ ดูเป็นคุณชายกำลังก้าวเดินมาทางตนด้วยรอยยิ้ม โดยที่ผู้คนมากมายรอบๆที่เห็นบุรุษผู้นี้กำลังเดินเข้าไปทางเด็กหนุ่มต่างก็หันมองอย่างสงสัย 


"เอ่อ...นี่คือเม็ดยาที่เหลืออยู่28เม็ดภายในแหวนมิติที่เจ้าให้มา! ผู้คนที่ได้รับบาดเจ็บมีเพียงแค่72คนเท่านั้นข้าจึงคิดว่าจะนำมาคืนให้น้องชายเท่านั้น!"


บุรุษชุดขาวก่อนตอบพร้อมกับยื่นแหวนมิติในมือใฟ้กับหรงเฟยอย่างช้าๆ เพียงแต่แน่นอนทางหรงเฟยย่อมต้องสังเกตุเห็นมือของเขาที่กำลังยื่นเข้ามานั้นสั่นไหวอยู่เล็กน้อย แต่หรงเฟยก็ไม่ได้ติดใจอะไรยื่นมือไปรับแหวนมิติเอามาไว้แล้วกล่าวขอบคุณเล็กน้อย 


"ขอบคุณพี่ชาย!"  


จากนั้นหรงเฟยก็หันหลังกับและเดินจากไปอย่างรวดเร็ว โดยที่ครั้งนี้ไม่มีเสียงเรียกเขาอีก จะมีก็เพียงแต่สายตาที่มากไปด้วยอารมณ์จ้องมตัวเขาอยู่ตลอดทาง ทำให้หรงเฟยเดินมาถึงหน้าประตูมิติอย่างง่ายดายในที่สุด 


"หืม...? กระดานอันดับ?"


หรงเฟยที่มาหยุดยืนหน้าประตูมิติพลางสายตาของเขาเหลือบไปเห็นแท่งศิลาสี่เหลี่ยมสูงพอๆกับประตูมิติตั้งอยู่ข้างๆกันอย่างสนใจ 


"มันคืออะไรหรือ?"


หรงเฟยชี้นิ้วไปที่ศิลาสี่เหลี่ยมเบื้องหน้าก่อนจะหันไปถามผู้คนรอบข้างด้วยความสงสัย 


ทางผู้คนมากมายที่กำลังยืนจ้องมองเด็กหนุ่มอยู่ เมื่อเห็นว่าหรงเฟยหันมาถามแบบไม่เจาะจง ทุกคนได้แต่เบือนหน้าหนีไม่อยากยุ่งพร้อมทั้งจะกระจายตัวแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็วปล่อยทิ้งให้หรงเฟยยืนงุนงงอยู่คนเดียว 


"น้องชาย! เจ้าถามใครหรือ?"


แต่ขณะนั้น เสียงกล่าวอันคุ้นเคยก็ดังขึิ้นมาที่ด้านหลังของเขาเช่นเดิม โดยที่หรงเฟยหันกลับไปมองต้นเสียงที่กล่าวออกมา เขาก็คือ บุรุษชุดขาวเมื่อกี้นี้เอง! 


"เอ่อ...ข้าอยากรู้ว่าศิลานี้คืออะไรกัน? ไม่ทราบว่าพี่ชายช่วยตอบข้าได้หรือไม่?"


หรงเฟยยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะกล่าวถามด้วยถ้อยคำสุภาพกับบุรุษชุดขาวเบื้องหน้าตน


"อ้อ! ศิลานี้หน่ะหรือ? มันก็มีไว้บอกอันดับของผู้คนที่ขึ้นไปอยู่ในชั้นสูงๆเท่านั้น ดูนั่นสิ! อันดับหนึ่งนั้นคือบุรุษในตำนาน ท่านตวงเฉินมู่เมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนได้กระมั้ง ส่วนอันดับ2ก็คือท่านเจ้าสำนักหยวนแห่งสำนักตะวันเบิกอรุณ! น้องชายรู้จักหรือไม่?"


บุรุษชุดขาวกล่าวตอบออกมาขณะมองทางหรงเฟยด้วยรอยยิ้มเช่นเดิม 


"เอ่อ..พอจะรู้จักมาบ้าง! แต่ข้าก็ยังสงสัยว่าทำไมมันถึงไม่มีอะไรบอกว่าพวกเขาขึ้นไปถึงชั้นไหนกัน?"


หรงเฟยพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะกล่าวถามขึ้นมาอีกครั้งอย่างสงสัย 


"เอ่อ...เรื่องนี้ข้าเองก็อาจรู้ได้! ว่าแต่เจ้าเถอะน้องชาย! เจ้าเป็นคนจากกลุ่มไหนกัน...ไม่สิ! ขออภัยที่เสียมารยาท ข้า มิงฉวงกง! ยินดีที่ได้พบ!"


บุรุษชุดขาวส่ายศรีษะกล่าวออกมาเบาๆ ก่อนจะถามถึงชื่อหรงเฟยและสะบัดความคิดเอ่ยชื่อตนเองอย่างรวดเร็ว 


"ยินดีที่ได้พบเช่นกัน! ข้า หรงเฟย! ไม่มีกลุ่มหรอกขอรับ!"


หรงเฟยกล่าวออกมา ก่อนที่เขาจะหันไปสนใจศิลาสี่เหลี่ยมอย่างรวดเร็ว 


"คะ..แค่กๆ!....น้องชายหรง! นี่เจ้าเข้ามาในที่แห่งนี้คนเดียวเช่นนั้นหรือ? ไหนจะยัง..."


ต่างกับมิงฉวงกงที่เมื่อได้ยินคำกล่าวจของหรงเฟย ตัวเขาได้แต่สำรักอากาศออกมาขณะกล่าวถามขึ้นมาอย่างแผ่วเบาพร้อมทั้งสายตาที่เหลือบไปมองทางด้านหลังซึ่งเป็นทิศทางที่กลุ่ม "อสูรมายา" เคยตั้งอยู่ก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้มันเป็นเพียงหลุมสีดำลึกลงไปแล้วเท่านั้น นี่จึงทำให้เขาไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไหร่กับคำกล่าวของหรงเฟย 


"อ่า...ถึงข้าไม่มีกลุ่ม แต่ข้าก็มีพี่ชายอยู่บ้างในกลุ่มภายในหอคอย!"


หรงเฟยที่ได้ยินก็ตอบคำถามออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ขณะนึกถึงพวกจื่อขงขึ้นมา


"ถ้าอย่างนั้น! น้องชายสนใจเข้าร่วมกลุ่มของพวกข้ามั้ย? ตอนนี้กลุ่มของพวกเรากำลังจะตรงขึ้นไปในชั้น60แล้ว!"


มิงฉวงกงที่เห็นว่าหรงเฟยยังไม่มีกลุ่ม ตัาเขาก็ถามออกมาเพื่อชวนหรงเฟยเข้าร่วมกลุ่มของพวกเข้าด้วย เพราะในตอนนี้ดูจากฝีมือของหรงเฟยแล้วนั้นนับว่าเป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดาเป็นอย่างยิ่ง หากตัวเขาได้หรงเฟยเข้ามาร่วมกลุ่ม แน่นอนว่ากลุ่มของเขาย่อมต้องแข็งแกร่งขึ้นไปอีกอย่างแน่นอน 


"ข้าคงต้องขอปฎิเสธท่านเสียแล้ว! ด้วยเพราะข้าอยากเดินทางเพียงลำพังเท่านั้น ต้องขออภัยด้วย!"


หรงเฟยหันมากล่าวขอโทษมิงฉวงกงด้วยรอยยิ้ม ทำให้มิงฉวงกงรีบยกมือส่ายไปมาอย่างรวดเร็ว 


"ไม่....ไม่เป็นไร! เป็นข้าเองที่เสียมารยาทน้องชาย! ข้าต้องขออภัยด้วย! แต่ทว่าหากว่าน้องชายไม่ว่าอะไร! ข้าอยากจะขอถามได้หรือไม่ว่าน้องชายกำลังจะไปที่ชั้นใด?"


มิงฉวงกงกล่าวออกมาด้วยความเกรงใจและเอ่ยขอโทษหรงเฟยตอบ เนื่องด้วยเป็นเขาเองที่เสียมารยาทเช่นนี้ ก่อนจะเอ่ยถามหรงเฟยอีกครั้ง 


"เอ่อ...มันก็ไม่ได้เป็นความลับอะไรหรอกขอรับ! ตอนนี้ข้ากำลังเดินทางไปยังชั้นที่60!"


หรงเฟยหันมากล่าวด้วยรอยยิ้มแบบส่งๆ เพียงแต่ตัวเขาเองยังคงครุ่นคิดถึงการเดินทางอยู่ไม่น้อย เพราะไหนเลยเขาจำต้องหาสมบัติรอบๆนั้นอีก คงจะเสียเวลาไปไม่น้อยเลยทีเดียว 


"อ่อ...เช่นนั้นน้องชายร่วมทางเดินกับพวกข้าเป็นเช่นไร! พวกข้าเองก็กำลังเดินทางไปที่ชั้น60เสียด้วย ไหนเลยพวกข้าจะได้ช่วยน้องชายอธิบายเรื่องราวภายในหอคอยแห่งนี้ได้อีกด้วย!"


มิงฉวงกงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง ด้วยเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงได้ชวนหรงเฟยเข้าร่วมเดินทางกับตนนั้น เป็นเพราะเขาต้องการได้กำลังเพิ่มขณะเดินทางไปยังชั้นที่60ด้วยเท่านั้น 


"เรื่องนี้ข้าต้องขออภัยท่านอีกครั้ง เพราะข้าจำเป็นต้องเก็บเกี่ยวทรัพยากรในชั้นต่างๆเรื่อยๆ....!"


แต่ไม่ทันที่หรงเฟยจะกล่าวจบ เสียงกล่าวของมิงฉวงกงก็ดังขัดขึ้นมาทันที 


"โอ้ว...น้องชายหรง! เจ้าคงจะเป็นพวกที่เพิ่งเข้ามาในหอคอยแห่งนี้ใช่หรือไม่ถึงไม่รู้ว่าชั้นที่51-59นั้นมีพวกกลุ่มต่างๆเข้ายึดพื้นที่ในจุดสำคัญๆกันหมดแล้ว!"



............................

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา 

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่529ครับ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 432 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1545 Nanaso4450 (@Nanaso4450) (จากตอนที่ 182)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 15:22
    เนื้อเรื่องยืนยาว และ ก็หน้ารำคาญ โดนเฉพราะกับตัวประกอบ จริง ไม่รู้เป็นอะไรของพวกมัน ถามอยู่ได้ ผมว่าไปคนเดียว หน้าสนุกกว่าเยอะ มีพวกเ-้ย

    เนี่ยไปด้วย มันเลยดูหน้าเบื่อ นิยายเลย ไม่ค่อยจะสนุกเท่าไหร่ ......(ไม่ได้ว่านะแค่แสดงความคิดเห็น)
    #1545
    1
    • #1545-1 FerinFern (@FerinFern) (จากตอนที่ 182)
      15 พฤศจิกายน 2561 / 17:11
      ทำไมไม่สนุกแล้วอ่านมาได้ถึงตอนนี้ล่ะคะ

      ตั้ง 182 ตอน

      ไม่ได้ว่าอะไรนะคะ

      แต่สงสัยเฉยๆ
      #1545-1
  2. #1521 Gade-Smile2112 (@Gade-Smile2112) (จากตอนที่ 182)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 02:36

    ดีค่ะ สนุกมากๆเอาอีกได้มั้ย555+
    #1521
    0