กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 168 : รายงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 482 ครั้ง
    26 ก.ย. 61


..... 


ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ที่หรงเฟยกำลังเดินทางมา "โรงเตี้ยมตะวันฉาย" 


ภายใน "โรงเตี้ยมตะวันฉาย"


ร่างของบุรุษ2คนท่ามกลางกลุ่มคนผู้นั่งทานอาหารกันอย่างคึกครื้น แต่ทว่าทั้ง2คนนี้กลับมีอารมณ์ที่แตกต่างไปจากผู้อื่นภายในโรงเตี้ยมอย่างสิ้นเชิง 


"เฮ้ย! ลู่จิน! ข้าอยากระบายอารมณ์กับพวกสวะนั่น!"


ขณะนั้น เสียงกล่าวทุ่มต่ำของบุรุษผู้หนึ่งกล่าวดังขึ้นมาอย่างแผ่วเบา พร้อมทั้งแววตาของเขาในยามนี้ปรากฎโทสะแล่นผ่านอยู่ภายในตลอดเวลาขณะคิดถึงเรื่องบางอย่างในหัวของตน 


"หืม?...ข้าคิดว่าเจ้าควรสงบอารมณ์ลงหน่อยนะหยางจุน! ถึงแม้ว่าตอนนี้ข้าเองจะโกรธอยู่ไม่น้อยไปกว่าเจ้าก็ตาม 


แต่เวลานี้พวกเราควรเฝ้ารอกันก่อนและปล่อยให้จื่อขงแก้ไขสถานการณ์ไป ส่วนพวกเราเองก็จำต้องทำตามภารกิจเช่นเดิมให้สำเร็จลุล่วงเรียบร้อยไปก่อน ไม่เช่นนั้นแล้ว ทางพวกของจื่อขงจะต้องเสียใจที่พวกเราถอนตัวเป็นแน่!"


หลังจากนั้น เสียงตอบกลับของบุรุษที่อยู่ข้างๆหรือลู่จินก็กล่าวดังขึ้นมาปลอบบุรุษอีกคนหรือหยางจุนให้ใจเย็น 


เพียงแต่ว่าถึงแม้ลู่จินเองจะปรากฎความรู้สึกโกรธขึ้นมาอยู่ภายในจิตใจลึกๆก็ตามด้วยเหตุผลเช่นเดียวกับหยางจุนหลังจากที่ทั้ง2นั่งฟังผู้คนซุบซิบพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องความขัดแย้งระหว่างกลุ่ม "ราตรีมรณะ" กับกลุ่ม "อสูรมายา" มาสักพัก 


แต่ทั้งคู่เองก็อดที่จะโมโหตนเองไม่ได้ทั้งๆที่กลุ่มของพวกตนกำลังต่อสู้อยู่กับอีกกลุ่มอยู่ แต่ด้วยความที่ทั้ง2กำลังดำเนินการณ์ตามภารกิจของตนเอง 


นี่จึงทำให้ทั้งคู่ต้องคอยระงับโทสะของตนไม่ให้ทำอะไรพลีพลามมากนักสำหรับการณ์เคลื่อนไหวของพวกตน และคอยปลอบใจอีกฝ่ายเพียงเท่านั้น


"ชิ! อย่างน้อยข้าก็สามารถจัดการกลุ่มของพวกมันได้อย่างลับๆในชั้นนี้ใช่หรือไม่?"


แต่ทว่าด้วยความที่หยางจุนในตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยโทสะอยากที่จะระบายออกมา นั่นจึงทำให้เขาคิดหาวิธีการต่างๆเพื่อต้องการระบายอารมณ์ของตนเองกับพวกสมาชิกกลุ่ม "อสูรมายา" ที่เพ่นพล่านอยู่ภายในชั้นนี้ทันที และแน่นอนว่าความคิดของเขายังเป็นการช่วยกำจัดสมาชิกของพวกศัตรูได้อย่างลับๆอีกด้วย 


"เฮ้อ...หากเจ้าคิดที่จะทำเช่นนั้นข้าก็จะไม่ห้ามแล้ว แต่อย่างน้อยพวกเราต้องปิดบังตัวตนอย่าให้พวกมันได้รู้ว่าพวกเราคือใคร และระวังทางราชวงศ์ด้วยเช่นกัน เพราะภายในเมืองนี้ ถูกคุ้มครองด้วยทางราชวงศ์เอาไว้อยู่เจ้าอย่าลืม!"


ลู่จินที่เห็นว่ายังไงก็ไม่สามารถห้ามความคิดของหยางจุนได้อยู่แล้ว ตัวเขาจึงกล่าวออกมาเสียงเรียบในทันที และอีกอย่างความคิดของเขาในตอนนี้ก็คล้ายกับอย่างจุนที่ต้องการกำจัดสมาชิกของกลุ่ม "อสูรมายา" แบบลับๆด้วยเช่นกัน นั่นจึงเป็นให้เขาคิดจะเล่นไปตามน้ำกับหยางจุนไปนั่นเอง


"อืม...เช่นนั้นพวกเราควรไปหาพวกมันกัน! ข้าสัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่มีผู้ใดรู้แน่นอน!"


หยางจุนกล่าวออกมาพร้อมทั้งใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูน่ากลัว ก่อนที่ลู่จินจะส่ายหัวให้กับหยางจุนเบาๆพลางสายตาของเขากวาดมองไปรอบๆสังเกตุเห็นว่าการพูดคุยของหยางจุนและตนเองไม่มีใครได้ยินอย่างแน่นอน 


เพราะตอนนี้ผู้คนภายในโรงเตี้ยมเองก็ต่างสนใจแต่เรื่องของกลุ่มตนเองอย่างจริงจังจนไม่มีเวลาจะฟังเสียงซุบซิบของผู้อื่น  


จากนั้น หยางจุนกับลู่จินจึงได้เรียกเถ้าแก่ร้านเก็บเงินและตัดสินใจพากันเดินออกไปนอกร้านอย่างเงียบๆทันที


เมื่อทั้ง2ออกไปจาก "โรงเตี้ยมตะวันฉาย" ได้ไม่นาน ร่างของเด็กหนุ่มผมสีดำ ดวงตาสีฟ้าครามหรือหรงเฟยกับสัตว์อสูร2ตัวหลงฉวนและซวนจิงที่เกาะอยู่บนศรีษะและไหล่ของเขาก็พลันเดินเข้ามาภายในโรงเตี้ยมอย่างรวดเร็ว 


........ 


ภายในชั้นที่40


ณ ห้องโถงแห่งหนึ่ง 


ปัง! ตึกๆๆ "แฮ่กๆ! ท่านจวนจ้าวขอรับ ท่านจวนจ้าว!"


เสียงก้าวฝีเท้าอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งตามด้วยเสียงกล่าวพลันดังขึ้นมาอย่างรีบร้อนจากร่างของบุรุษชุดดำที่วิ่งเข้ามาหยุดลงและคุกเข่าอยู่บริเวณใจกลางห้องโถงแห่งนี้ทันที 


"มีอะไร?"


ห่างออกไปเบื้องหน้าของบุรุษชุดดำไม่ไกลมากนัก ปรากฎเงาร่างของบุคคลที่คุ้นเคย นามว่า จวนจ้าว กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวสูงขณะรีบกล่าวถามออกมาอย่างสงสัย 


"แฮ่กๆ! เด็กหนุ่ม...เด็กหนุ่มขอรับ...!"


เสียงหอบหายใจยังคงดังขึ้นมาจากบุรุษชุดดำอย่างหนักหน่วง เนื่องด้วยตัวเขาที่เพิ่งจะวิ่งเดินทางมาจากระยะไกลด้วยความรีบร้อนของตน จึงทำให้ตัวเขากล่าวออกมาอย่างไม่รู้เรื่องเท่าไหร่นัก


ปัง! "เด็กหนุ่มทำไม? รีบๆกล่าวมาก่อนที่ข้าจะสะบั้นคอเจ้าทิ้ง!"


ทางจวนจ้าวที่จับใจความได้เล็กน้อยบังเกิดโทสะขึ้นมาก่อนทุบหัวเก้าอี้ที่ตนเองนั่งอยู่จนแหลกละเอียดคามืออย่างหงุดหงิด 


"โปรดอภัยขอรับ!...ข้ามารายงานท่านเรื่องเด็กหนุ่มที่ท่านให้ไปตามหาเมื่อ1ปีที่แล้ว ไม่กี่ชั่วยามก่อนหน้านี้สายของเรารายงานมาว่าพบเด็กหนุ่มเดินทางเข้ามาภายในเมืองชั้นที่49แล้วขอรับ!"


บุรุษชุดดำที่เห็นจวนจ้าวกล่าวออกมาด้วยโทสะ ตัวเขาพลันหวาดกลัวอย่างสุดขีดก่อนจะสงบความเหนื่อยหอบลงอย่างฉับพลันและรีบกล่าวออกมา 


"ว่างไงนะ? เด็กหนุ่มนั่นตอนนี้มันอยู่ในเมืองชั้นที่49เช่นนั้นรึ?"


จวนจ้าวที่ได้ยินถึงกับลุกพรวดกล่าวถามออกมาอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ ขณะแววตาของเขากำลังจ้องมองไปที่บุรุษชุดดำอย่างน่ากลัว


"...ขะ...ขอรับ! ทางสายของเรารายงานมาเช่นนี้ขอรับ!"


บุรุษชุดดำที่สัมผัสได้ถึงการจ้องมองของจวนจ้าวถึงกับกล่าวตอบออกมาอย่างตะกุตะกักทันที โดยที่ตัวเขาเองแน่นอนว่าเขาย่อมไม่บังอาจที่จะกล้าคิดโกหกจวนจ้าวเองแล้วแต่น้อย เพราะขืนเขาทำเช่นนั้น จวนจ้าว คงไม่ปล่อยให้เขามีชีวิตรอดต่อไปอย่างแน่นอน


"สายข่าวผู้นี้เชื่อถือได้ใช่หรือไม่?"


จวนจ้าวที่ได้ยินดังนั้น ตัวเขาก็กล่าวถามออกมาอย่างจริงจัง เพราะหากข่าวที่ได้มาเป็นข่าวลวง แน่นอนว่าข่าวเช่นนี้ย่อมสร้างขึ้นมาเพื่อลอกล่อให้ตนเองแบ่งกำลังคนออกไปเพื่อตามหากเด็กหนุ่มและตลบหลังตนเองได้อย่างง่ายดายโดยต้องการทำลายลูกน้องของตนที่กำลังต่อสู้อยู่กับพวกกลุ่ม "ราตรีมรณะ"นั่นเอง


"เชื่อถือได้ขอรับ! สายข่าวผู้นี้คือทหารยามเฝ้าประตูเมืองหน้าด่าน! อีกทั้งตัวมันย่อมไม่กล้าที่จะเล่นลิ้นกับทางเราแน่นอน เพราะครอบครัวของมันเป็นทาสรับใช้อาศัยอยู่ภายในตำหนักของนายท่านขอรับ!"


บุรุษชุดดำกล่าวออกมาอย่างจริงจัง โดยที่ตัวเขาเองก็มั่นใจเต็มร้อยว่าสายข่าวผู้นี้ย่อมไม่โกหกอย่างแน่นอนเพราะทั้ง2รู้จักกันมาเนิ่นนาน


"ดี! หากเป็นเช่นนั้น เจ้าจงสั่งการคนของเราแบ่งออกไปตามล่ามันในชั้นที่49ซะ แต่เอาไปเพียงพอดีเท่านั้น เพราะตอนนี้ข้าเองคงไม่อาจสงบศึกกับพวกของกลุ่ม "ราตรีมรณะ" ได้อีกแล้ว!"


จวนจ้าวที่ได้ยินก็กล่าวออกมาอย่างพอใจ เนื่องด้วยหากตัวเขาจับเด็กหนุ่มและนำวิชาของนายท่านตนเองกลับคืนมาได้ ภารกิจในครั้งนี้ก็จะถือว่าจบสิ้น แล้วตัวเขาย่อมนำกำลังคนไปสมทบกับกลุ่มของนายท่านของตนที่กำลังก่อสงครามอยู่ได้อย่างแน่นอน 


"ขอรับ!"


บุรุษชุดดำพลันรับคำสั่งอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนและวิ่งออกไปนอกหเ้องโถงทันที หลังจากที่บุรุษชุดดำจากไปได้ไม่นาน จวนจ้าวที่สงบสติของตนเองลงแล้วรีบหยิบหินสีขาวออกมาจากแหวนมิติพร้อมทั้งอัดแน่นลมปราณใส่เข้าไปภายในอย่างรวดเร็ว 


พรึ่บ! "นายท่านขอรับ! ตอนนี้ทางเราพบเจอเด็กหนุ่มแล้ว อีกไม่นานพวกเราคงจะได้ตัวมันอย่างแน่นอนขอรับ!"


จวนจ้าวรีบกล่าวออกมาทันทีที่หินในมือของตนเรืองแสงสีฟ้า 


"หืม...เช่นนั้นหรือ?"


ไม่นานหลังจากสิ้นเสียงของจวนจ้าว เสียงตอบกลับพลันดังออกมาจากหินในมือของเขาทันที


"ขอรับ! ตอนนี้เด็กหนุ่มผู้นั้นได้อาศัยอยู่ในเมืองหน้าด่านแล้วขอรับ ตัวข้าเพิ่งจะสั่งลูกน้องออกไปตามล่ามัน และอีกเดี๋ยว ข้าเองจะเป็นคนไปตามจับมันไปส่งนายท่านเองขอรับ!"


.............................

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา ในกลุ่มมีฟรีอีก2-3ตอน

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่480+ครับ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 482 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1948 นักอ่านสายฟรี (@wuttichaiwutti) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 00:12
    ส่งมาตายแท้
    #1948
    0
  2. #1395 suwitnaja555 (@suwitnaja555) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 15:22

    ขอบคุณครับ

    #1395
    0
  3. #1394 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 13:58
    ขอบคุณครับ
    #1394
    0