กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 154 : ฝึกฝนวิชา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8266
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 549 ครั้ง
    1 ก.ย. 61

โดยวิชา "เคลื่อนเท้าเหยียบนภา" ตามที่หรงเฟยอ่านในหนังสือนั้น มันบอกเอาไว้ว่าวิชานี้แบ่งออกเป็น3ขั้นย่อย และการฝึกฝนในแต่ละขั้นจะต่างกันออกไป โดยขั้นแรกมีชื่อว่า "เคลื่อนเท้ามายา" ซึ่งขั้นนี้ หากผู้ฝึกฝนสามารถฝึกสำเร็จ คนผู้นั้นจะสามารถก้าวเท้าเคลื่อนตัวไปมาราวกับภาพมายาหายวูบวับได้ตามใจปราถนาคล้ายกับตนเองเป็นภูติผีก็ไม่ปาน 


แต่ด้วยความสามารถของมันยังไม่จบเพียงเท่านั้น เพราะการก้าวเท้าในแต่ละจังหวะของผู้ใช้จะเต็มไปด้วยความสับสนและยากจะคาดเดาได้ เนื่องจากผู้ใช้สามารถก้าวเท้าหลอกล่อคล้ายกับเบี่ยงเท้าจะพุ่งไปด้านหน้า แต่ทว่าตัวกลับพุ่งไปด้านหลังแทน สุดแล้วแต่ตามที่ผู้ใช้จะพลิกแพลง นี่จึงทำให้หรงเฟยสนใจมันอยู่ไม่น้อย เพราะเพียงขั้นแรก หรงเฟยก็รู้สึกว่าวิชา"เคลื่อนเท้าเหยียบนภา" มีอะไรให้ตื่นเต้นมากกว่าวิชา "ย่างก้าวอัสนี" ของเขามากมายแล้ว 


แต่เพียงขั้นแรกของวิชา "เคลื่อนเท้าเหยียบนภา" ยังไม่ใช่สิ่งที่หรงเฟยต้องการจะหยุด เพราะดูเหมือนว่าขั้นที่2กับขั้นที่3บองวิชานี้จะร้ายกาจเป็นอย่างมาก 


เนื่องด้วยขั้น2ที่มีชื่อว่า "เคลื่อนเท้าสัมผัสเวหา" ที่ความสามารถของขั้นนี้ช่างคล้ายคลึงกับขั้นแรกไม่มีผิด เพียงแต่ความรวดเร็วของขั้นนี้ช่วยเพิ่มความเร็วของผู้ใช้ได้มากมายกว่าขั้นก่อนหน้าเป็นอย่างมาก อีกทั้งหากผู้ฝึกฝนใช้มันออกมา เท้าของเขาจะสามารถใช้อากาศเหยียบไต่ขึ้นไปบนท้องฟ้าได้ถึง3ขั้นเลยทีเดียว 


และแน่นอนว่า ด้วยขั้นที่3ถัดมานี้ฝึกฝนยากที่สุดนั้น ความสามารถของมันย่อมต้องเหนือกว่า2ขั้นแรกอย่างเทียบไม่ติด ทั้งความเร็วและการเหยียบอากาศด้วยเช่นกัน เพราะขั้นนี้ที่มีชื่อเรียกว่า "เคลื่อนเท้าเหยียบนภา" ความสามารถของมันจึงช่าวยเพิ่มความเร็วให้กับผู้ใช้ได้อย่างมากมายทั้งการเคลื่อนไหวหลบหลีกในระยะใกล้เวลาต่อสู้ หรือกระทั่งใช้หลบหนีในระยะไกลเพียงพริบตา 


สุดท้ายหากใช้ออกยังสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ราวกับว่าผู้ใช้อยู่ในระดับปราณนภาที่สามารถเดินบนอากาศได้เลยก็ไม่ป่าน เพียงแต่ทว่าพลังปราณที่ใช้ออกสำหรับเหาะเหินเดินอากาศของวิชานี้มีความแตกต่างจากการใช้ออกโดยผู้ที่อยู่ในระดับนภาเล็กน้อย

โดยที่ผู้เหาะเหินเดินอากาศได้ด้วยการข้ามพ้นระดับปฐพีไปยังนภานั้นจะใช้ออกด้วยพลังปราณภายในร่างกายที่มากอยู่พอตัว ส่วนการเหาะเหินเดินอากาศโดยใช้วิชา "เคลื่อนเท้าเหยียบนภา!" นั้นมันช่างสูญเสียพลังปราณเพียงน้อยนิดเท่านั้นจากคำให้การของหนังสือทักษะ 

และทางหรงเฟยเองก็รู้สึกปรื้มปริ่มไม่น้อยที่ตนเองจะได้ท่าร่างที่ดีขึ้น เพราะแน่นอนหากใช้ออกเพียงแค่ขั้นที่1 หรงเฟยก็อาจจะมีความเร็วที่เพิ่มมากขึ้นกว่าตอนที่ใช้ "ย่างก้าวอัสนี" อย่างแน่นอน 


"ฮ่าๆ ๆ! ข้าคงต้องรีบฝึกเสียแล้ว!" หลังจากที่หรงเฟยศึกษาวิชา "เคลื่อนเท้าเหยียบนภา" อย่างละเอียดเรียบร้อยถึง2ครั้ง2คราเพื่อความแน่ใจ เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขก็ถูกเปล่งออกมาจากเขาในทันที ก่อนที่หรงเฟยจะตั้งมั่นเตรียมตัวจะฝึกฝนวิชานี้อย่างรวดเร็ว 


เพียงแต่ว่าขณะที่หรงเฟยศึกษาวิชา "เคลื่อนเท้าเหยียบนภา!" อยู่นั้น ตัวเขาหาได้รู้สึกเลยแม้สักนิดเดียวว่าภายในหนังสือเล่มนี้มีพลังงานบางๆที่มองไม่เห็นและสัมผัสไม่ได้กำลังไหลผ่านจากตัวหนังสือซึมซับเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างช้าๆ 


"หึหึ! เจ้าหนูนี่มันจะดวงดีไปถึงไหนกัน?" หลงฉวนที่มองหรงเฟยหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขอยู่ ตัวเขาก็เอ่ยขึ้นมาด้วยรอยยิ้มในทันที เพราะหรงเฟยนั้นช่างดวงดีไม่น้อยตามคำกล่าวของเขาจริงๆ โดยทั้งที่หรงเฟยเจอกับสวนสมุนไพรขนาดใหญ่ที่อยู่ในถ้ำแห่งนี้ อีกทั้งยังพบเจอกับวิชาระดับ7 ไหนเลยยังจะได้ฝึกฝนกับ...อีก? 


นี่ถ้าหากเป็นบุคคลอื่นที่พบเจอถ้ำแห่งนี้แทนหรงเฟย แน่นอนว่าคนผู้นั้นคงจะไม่มีวันได้ตั้งแต่เก็บเกี่ยวสมุนไพรไปแล้ว เพราะบุคคลผู้นั้นคงจะไม่มีวันผ่านเงื้อมมือของหลงฉวนที่คอยปกป้องอาณาเขตอยู่ด้วยความเกรี้ยวกราดจากการเกลียดมนุษย์เหมือนกับหรงเฟยที่อยู่เบื้องหน้าของหลงฉวนในตอนนี้แน่นอน


"เอาละ! พวกท่านทั้ง2ช่วยรอข้าฝึกฝนวิชานี้ให้รู้แจ้งก่อน แล้วถึงเมื่อเวลา พวกเราจะออกเดินทางไปยังชั้นที่สูงๆกว่านี้ทันที!" ทันทีที่หรงเฟยตั้งมั่นจะฝึกฝนวิชา ตัวเขาก็กล่าวขึ้นมาเสียงเรียบขณะหันมองหลงฉวนสลับกับซวนจิงอย่างรวดเร็ว 


โดยที่ทางทั้งหลงฉวนและซวนจิงเองก็พยักหน้าตอบอย่างเข้าใจ ถึงแม้พวกเขาอยากจะรีบออกไปยังโลกภายนอกอยู่ก็ตามที 


"อืม...เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน!" หรงเฟยที่เห็นทั้งคู่ไม่ได้คัดค้านอะไรก็ได้แต่พยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นขอตัวไปฝึกฝนอย่างตื่นเต้น


หลังจากนั้น เมื่อหรงเฟยแยกตัวออกมาได้ไม่ไกลจากที่อยู่ของพวกหลงฉวนและซวนจิงแล้ว ตัวเขารีบเร่งเร้าพลังปราณภายในร่างให้ขับเคลื่อนไปตามแบบที่ในหนังสือวิชา "เคลื่อนเท้ามายา" ขั้นที่1 เพื่อฝึกฝนอย่างรวดเร็ว 


'อ๊าาา! นี่มันสุดยอดจริงๆ!' ทันทีที่หรงเฟยเร่งเร้าพลังไปทั่วทั้งร่างตามแบบฉบับที่เรียนรู้จากในหนังสือ ร่างกายของหรงเฟยพลันรู้สึกถึงความสบายที่ยากจะบอกออกมาได้ ราวกับว่าตอนนี้ร่างกายของเขาเป็นเพียงปุยนุ่นที่ไม่มีน้ำหนักเลยยังไงยังงั้น 


"ลองดูหน่อยดีกว่า!" หรงเฟยยิ้มพรึมพรำออกมาอย่างตื่นเต้นก่อนที่เขาจะค่อยๆเริ่มเร่งเร้าพลังปราณภายในร่างตามแบบในหนังสือบอกคงเดิม พร้อมทั้งเท้าที่กำลังยืนอยู่กับพื้นจะขยับอย่างรวดเร็วตามความคิดของเขา


พรึ่บ! 


แต่ทว่าเพียงแค่หรงเฟยขยับเท้าไปเบื้องหน้าเบาๆ ร่างของเขาพลันพุ่งออกไปเบื้องหน้าเกือบ10เมตร ทำให้หรงเฟยอดที่จะตะลึงกับความสามารถของทักษะ "เคลื่อนเท้าเหยียบนภา" ไม่ได้ 


"นี่มัน...?" หรงเฟยตื่นเต้นพร้อมทั้งแปลกใจว่าเหตุใด เขาเพียงแค่ฝึกเร่งพลังปราณภายในตามแบบฉบับเพียงเท่านั้น มันจึงราวกับว่าตัวเขารู้สึกเหมือนกับตนเองได้สำเร็จวิชาขั้นที่1แล้วยังไงยังงั้นเลย ก่อนที่หรงเฟยจะเริ่มลองขยับตัวไปมาบริเวณรอบๆอีกหลายๆครั้งเพื่อให้แน่ใจอย่างรวดเร็ว


พรึ่บๆๆ! 


"ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ทำไมการฝึกฝนมันถึงได้ง่ายดายเพียงนี้? ข้าแค่ทำตามคำบอกในหนังสือแต่รู้สึกเหมือนมันไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย?" หรงเฟยที่ทดลองขยับเท้าไปมาอยู่หัวเราะร่าออกมาอย่างดีใจ 

เพราะเพียงหรงเฟยขยับเท้าเล็กน้อย ร่างของเขาก็ถูกส่งพุ่งออกไปเบื้องหน้าตามความคิดของเขาและหยุดลงดั่งใจนึก


โดยการขยับเท้าเคลื่อนไหวในแต่ละครั้งของหรงเฟย เท้าของเขาเพียงแค่แตะสัมผัสกับพื้นดินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ร่างของเขาก็ถูกส่งออกไปหลายเมตรในจุดถัดไป


แต่ในขณะที่หรงเฟยเคลื่อนที่ไปมา ตัวเขาไม่ได้รับรู้เลยว่า ตนเองที่ใช้วิชา "เคลื่อนเท้ามายา" ออกมาได้อย่างง่ายดายทั้งๆที่นี่มันเป็นเพียงการฝึกฝนในครั้งแรกของเขานั้น มันเป็นเพราะความเคยชินจากการเคลื่อนไหวร่างกายในตอนที่หรงเฟยใช้วิชา "ย่างก้าวอัสนี" อยู่บ่อยๆ 


ซึ่งถ้าเทียบจากตามความเป็นจริง ไม่ว่าผู้ฝึกตนคนใดก็ตามที่ฝึกฝนวิชาทะษะต่างๆนั้น บุคคลผู้นั้นจำเป็นที่จะต้องพยายามฝึกฝนซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้เข้าใจถึงหลักการในการใช้วิชานั้นๆออกมาไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายถึงเพียงนี้ 


เพียงแต่ต่างจากหรงหรงเฟยที่ในก่อนหน้านี้ เขาเคยใช้วิชา "ย่างก้าวอัสนี" ราวกับเป็นส่วนหนึ่งในการขยับเท้าของตนเองอยู่ตลอดเวลา ทำให้เขาลืมสังเกตุไปว่าเพียงแค่การเคลื่อนไหวธรรมดาๆทั่วไปของตนเองก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความนุ่มลื่นและคล่องแคล่วอยู่ก่อนแล้ว 


และยิ่งเมื่อหรงเฟยได้ฝึกฝนวิชาท่าเท้าที่ต้องควบคุมพลังปราณภายในร่างไปด้วยในตัว การควบคุมพลังปราณของเขานั่นจัดอยู่ในขั้นที่เรียกว่าดีเกินคาดนั่นจึงทำให้การใช้ออกด้วยวิชา "เคลื่อนเท้ามายา"ขั้นที่1 จึงเป็นเพียงเรื่องง่ายดายสำหรับเขาเช่นนี้


และยังมีอีกเรื่องที่หรงเฟยไม่รับรู้เลยก็คือ  เวลาที่เขาขยับเท้าไปมา ตัวตนของเขาจะถูกลบออกไปคล้ายกับว่าหรงเฟยกำลังใช้อะไรบางอย่างลบตัวตนของตนเองอยู่ในทุกๆครั้งเมื่อตนเองเคลื่อนไหว


พรึ่บๆๆ!  


แต่ในเมื่อหรงเฟยก็ยังไม่ได้รับรู้ถึงเรื่องนั้น ตัวเขายังคงก้าวเท้าไปมาอย่างสบายอารมณ์วูบไหวไปมาอยู่อย่างนั้น จนบางครั้งเขาเองก็คิดที่จะก้าวถอยหลัง แต่ขยับเท้าผิดไปด้านหน้า ร่างของเขาก็ไถลตัวออกไปตามความคิดของเขาไม่ได้ไปด้านหน้าเหมือนการตั้งเท้า ทำให้หรงเฟยค่อยๆมีความเข้าใจถึงวิชา "เคลื่อนเท้ามายา" มากยิ่งขึ้นในทันที...


......

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา ในกลุ่มมีฟรีอีก3ตอน

ส่วนปัจจุบันมีถึงตอนที่436ครับ หายไปหลายวันเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 549 ครั้ง

1,990 ความคิดเห็น

  1. #1346 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 20:17
    ทำไมไม่ไปฝึกวิชาในมิติของซวนจิงอะ เวลาแตกต่างตั้ง 10 เท่า จะได้ไม่เสียเวลา อุตส่าห์มีของดีแล้ว
    #1346
    0
  2. #1204 EternalLight (@EternalLight) (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 03:57
    ชอบมากคับ ผมอ่านตอนที่1-154ใน2วันเลย
    ความรู้สึกกับผู้เขียน: ผมคาดเดาว่าผู้เขียนต้องมีหนึ่งในชื่อเล่นว่า “ในทั้นที่” แน่นอนเห็นใช่คำนี่ตลอดเลย
    ความคิดส่วนตัวคับ: ตอนที่พระเอกใช่พลังของความมืดและแสงสว่างฆ่าคนไป3000คนนั้นไม่เหมือนนิยายกำลังภายในเลยแต่เหมือนนิยายแฟนตาซีมากกว่านะคับ ตอนนั้นผมเสียความรู้สิ่งไปไม่น้อยเลย
    #1204
    0
  3. #1197 chalor13101967 (@chalor13101967) (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 13:47

    ขอบคุณค่ะ

    #1197
    0
  4. #1196 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 12:33
    ขอบคุณครับ
    #1196
    0
  5. #1194 l3oot (@l3oot) (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 10:58
    ขอเข้ากลุ่มด้วยครับ
    #1194
    0