กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 143 : จ้าวอสูร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 548 ครั้ง
    13 ส.ค. 61


ณ บริเวณป่าแห่งหนึ่ง 

ท่ามกลางบริเวณพื้นที่โล่งกว้างปรากฎเงาร่างของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งที่มีเส้นผมสีดำสนิทกำลังยืนจ้องมองออกไปเบื้องหน้าด้วยท่าทีที่สงบ

พรึ่บ! 


ขณะนั้น ในมือของเด็กหนุ่มพลันค่อยๆถูกยกขึ้นกางออกไปเบื้องหน้าอย่างช้าๆ


จากนั้นเพียงแค่พริบตาเดียว บนฝ่ามือของเขาก็ค่อยๆปรากฎกลุ่มก้อนพลังที่ดูคล้ายกับดวงไฟสีดำทมิฬขนาดเท่ากับกำปั้นที่กำลังโบกสะบัดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว 


"ดาราดับตะวัน!"


ทันใดนั้น จู่ๆเสียงพรึมพรำของเด็กหนุ่มผมสีดำก็ดังขึ้นมาเบาๆพร้อมกับที่มือของเขาจะถูกสะบัดออกไปเบื้องหน้าของตนอย่างช้าๆ


ครืนนน! 


คลื่นพลังปราณสีดำสนิทพวยพุ่งออกจากฝ่ามือของเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็วก่อนที่พวกมันจะค่อยๆก่อตัวกันจนมีรูปลักษณ์คล้ายกับสัตว์ประหลาดชนิดหนึ่งสูง5เมตรยืนอยู่ห่างจากเด็กหนุ่มเพียง10-15เมตร


โฮกกกก! พรึ่บๆๆ 


ทว่าสัตว์ประหลาดสีดำที่ปรากฎขึ้นมากลับส่งเสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมทั้งแรงกดดันมหาศาลที่ค่อยๆเข้าปกคลุมทั่วทั้งพื้นที่ในระยะ1กิโลเมตรอย่างรวดเร็ว และเพียงพริบตาเดียวในขณะที่สัตว์ประหลาดสีดำคำรามออกมานั้น 


จู่ๆบริเวณลำตัวของมันก็ปรากฎกลุ่มก้อนกลมๆสีดำขนาดเท่ากำปั้นของเด็กหนุ่มที่แยกออกมาอีกจำนวน3จุด


โฮกกก!*** 


เมื่อจุดสีดำพลันแยกออกมาได้ไม่นานนัก พวกมันทั้ง3ก็ก่อตัวคล้ายกับสัตว์ประหลาดสีดำในตัวแรกและก่อนจะคำรามออกมาเฉกเช่นเดียวกันอย่างรวดเร็ว 


เมื่อสัตว์ประหลาดทั้ง4ตัวที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเด็กหนุ่มนั้นสงบลง แววตาของเด็กหนุ่มพลันเต็มไปด้วยจิตสังหารมากมายปนความตื่นเต้นปรากฎขึ้น


"ฆ่า!" 


สิ้นเสียงของกล่าวออกมาอย่างเย็นชาของเด็กหนุ่ม สัตว์ประหลาดทั้ง4ตัวต่างกระโจนพุ่งออกไปเบื้องหน้าของพวกมันด้วยความเร็ว


ตูม ตูมๆๆ! 


เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมาอย่างต่อเนื่องเมื่อสัตว์ประหลาดสีดำทั้ง4ตัวปะทะเข้ากับบริเวณพื้นดินเบื้องหน้าไม่ไกลพร้อมกับฝุ่นควันมากมายที่ฟุ้งกระจายปกคลุมทั่วทั้งบริเวณอย่างรวดเร็ว 


เพียงไม่ถึง10ลมหายใจกลุ่มควันเหล่านั้นก็ค่อยๆเลือนลางสูญสลายหายไปทีละเล็กทีละน้อยจนเผยให้เห็นหลุมดำกว้าง50เมตรลึก3เมตรจากจุดกึ่งกลาง4จุดปรากฎขึ้นมาเข้าสู่สายตาของเด็กหนุ่ม 


"หึ! " เด็กหนุ่มที่เห็นเช่นนั้นก็แสยะยิ้มออกมาทันที ก่อนที่สายตาของเด็กหนุ่มจะมองเห็นร่างของสัตว์อสูรจำนวนที่ไม่น้อยนอนกลายเป็นศพเกลือนอยู่บนพื้นดินบริเวญหลุมลึกและรอบๆ 


"เฮ้อออ...ในที่สุดข้าก็สามารถแบ่งวิชา "ดาราดับตะวัน" ออกมาได้อีก3ตัวสักที!"จากนั้นเสียงถอนหายใจของเด็กหนุ่มก็ลากยาวดังขึ้นมา โดยที่เด็กหนุ่มผู้นี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากหรงเฟยนั่นเอง 


ตอนนี้หรงเฟยเองก็กำลังยืนมองไปที่ซากสัตว์อสูรกลายเป็นศพอย่างเบื่อหน่าย เพราะตั้งแต่ที่เขาสามารถดึงวิชา "ดาราดับตะวัน" ออกมาเพิ่มได้อีก3ตัวนั้น สัตว์อสูรที่มีพลังต่ำกว่าระดับนภาขั้นที่9ทุกตัวต่างตกตายภายใต้การโจมตีหรงเฟยที่ใช้วิชา "ดาราดับตะวัน" เพียงครั้งเดียวทั้งหมด 


และที่แน่นอนกว่านั้นคือตอนนี้หากหรงเฟยต้องต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับสวรรค์ขั้นที่1 เขาเองก็มั่นใจเต็มสิบส่วนว่าจะสังหารพวกมันได้ไม่ยากมากนัก ยกเว้นเพียงสัตว์อสูรอีกประเภทหนึ่งเท่านั้นที่พอจะทำให้เขาค่อนข้างลำบากในการสังหารพวกมันอยู่นั่นคือพวก อสูรสายธาตุ  


ซึ่งตั้งแต่ที่หรงเฟยมาอยู่ในที่แห่งนี้ เวลาก็ล่วงเลยผ่านไป3เดือนแล้ว โดยเวลาส่วนใหญ่หรงเฟยจะหมกตัวอยู่ภายในถ้ำเพื่อฝึกฝนตนเองพร้อมทั้งวิชา "ดาราดับตะวัน" ด้วยเช่นกัน และเมื่อหนึ่งเดือนก่อนหรงเฟยได้ฝึกฝนวิชานี้สำเร็จถึงขั้นให้สัตว์ประหลาดสีดำหยุดการเคลื่อนไหวได้และควบคุมมันให้เคลื่อนไหวได้ดั่งใจที่ตนเองต้องการ 


จากนั้นหรงเฟยก็ค่อยๆทำให้มันแบ่งแยกร่างออกมา1ตัว ซึ่งพื้นฐานที่หรงเฟยทำได้นั่นคือต้องใส่พลังปราณในจำนวนที่มากถึง2เท่าในการเรียกสัตว์ประหลาดออกมา2ตัว จากนั้นหรงเฟยก็ได้รับรู้เคล็ดลับในการเพิ่มร่างของสัตว์ประหลาดสีดำนั่นออกมาให้ได้มากยิ่งขึ้นอีก คือการเพิ่มพลังให้ตนเองมีระดับสูงๆขึ้นไป 


จนจวบบัดนี้ พลังปราณของหรงเฟยไต่เต้าขึ้นมาอยู่ในระดับปฐพีขั้นที่6เรียบร้อยแล้ว  


"นี่! ข้าฝึกฝนถึงระดับนี้แล้วมันยังไม่ถึง6ในสิบ10อย่างที่ท่านว่ามาอีกหรือ?"


ในขณะนั้นหรงเฟยที่ยืนอยู่พลันตะโกนออกมาเสียงดังพร้อมทั้งเงยหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้าอย่างสงสัย 


"หากจะบอกว่าวิชาที่เจ้าใช้ออกมาถึง6ในสิบส่วนแล้วมันก็ออกจะผิดไปเล็กน้อย!"ไม่นานนัก เสียงกล่าวตอบที่ทรงพลังก็ลอยดังขึ้นมาโดยที่หรงเฟยไม่มีทางจับต้นเสียงได้เลยว่าเสียงๆนี้ดังขึ้นมาจากที่ใด 


"หืม...? เพราะเหตุใดกัน?"หรงเฟยที่ได้ยินก็กล่าวออกมาอย่างสงสัย โดยไม่สนใจต้นเสียงเลยว่าจะดังมาจากที่แห่งใด เพราะตั้งแต่2เดือนก่อน เสียงอันทรงพลังนี้ก็ดังขึ้นมาพูดคุยกับหรงเฟยอยู่เป็นระยะๆ ทำให้หรงเฟยเฝ้าถามออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า เพียงแต่ไม่ว่ายังไงเสียงอันทรงพลังนี้ก็ไม่เคยตอบออกมาเลยว่ามันดังออกมาจากที่ใด จนสุดท้ายเป็นทางหรงเฟยเองที่ต้องยอมแพ้และเลิกสนใจไปในที่สุด 


"หึ! วิชา "ดาราดับตะวัน" นี้ หากเจ้าฝึกฝนมันจนสามารถแบ่งแยกตัวตนของมันออกมาได้ นั่นก็นับได้ว่าสมบูรณ์แบบไปเรียบร้อยแล้ว เพราะวิชา "ดาราดับตะวัน" มันขึ้นอยู่กับระดับผู้ใช้ โดยที่ยิ่งผู้ใช้มีระดับที่สูงขึ้นมากเท่าไหร่ พลังทำลายและการแบ่งแยกตัวตนของวิชา "ดาราดับตะวัน" ก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน!"น้ำเสียงที่ทรงพลังกล่าวตอบออกมาอีกครั้งโดยอธิบายออกมาให้หรงเฟยฟังอย่างช้าๆ 


"หาาา! แล้วทำไมท่านไม่บอกข้ากันเล่า? รีบๆพาข้าออกไปสักทีสิ!"หรงเฟยตะโกนตอบออกมาอย่างหัวเสียหลังจากที่ได้ยินคำกล่าวของเสียงทรงพลัง 


ตัวเขาที่วันๆใช้ชีวิตอยู่ในที่แห่งนี้มันช่างเป็นวันที่เบื่อหน่ายเป็นอย่างมาก เพราะภายในที่แห่งนี้มีแต่สัตว์อสูรแถมพลังสูงสุดที่พวกมันมีคือระดับสวรรค์ขั้นที่1เท่านั้น 


และหรงเฟยเองก็สามารถที่จะล้มพวกมันได้ทั้งหมดทำให้เขาไม่มีสิ่งที่ช่วยให้ตนเองพัฒนาขึ้นไปอีก นั่นจึงเป็นเหตุให้เขาต้องการที่จะออกไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุด 


"หึ! หากเจ้าอยากจะออกไปจากที่นี่ไม่ยากเลยเพียงแค่เอาชนะจ้าวอสูรสิงโตสวรรค์ให้ได้เสียก่อน เจ้าจึงจะออกไปได้!"เสียงอันทรงพลังกล่าวตอบทำให้หรงเฟยที่ได้ยินขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างสงสัยในทันที 


"จ้าวอสูรงั้นหรือ?...แล้วข้าจะไปหาตัวมันที่ไหนเล่า?"หรงเฟยตะโกนถามออกมาอย่างสงสัย เพราะตั้งแต่ที่เขาอาศัยอยู่ ณ ที่แห่งนี้มา หรงเฟยยังไม่เคยพบเจอกับสัตว์อสูรตัวใดที่จะพอให้เรียกว่าจ้าวอสูรได้เลย นี่จึงทำให้มันอยากรู้ไม่น้อยว่าตัวอะไรที่จะพอให้เรียกว่าเป็นจ้าวอสูรได้ในที่แห่งนี้ 


"หึหึ! เจ้าลองหันกลับไปดูที่ด้านหลังเองสิ แล้วจะรู้เอง!" ฮึ่ม! ฟู่ววว! แทบจะทันทีที่เสียงทรงพลังกล่าวจบ เสียงถอนหายใจของสิ่งมีชีวิตก็ดังขึ้นมาพร้อมกับความเย็นที่แล่นผ่านผิวหนังของหรงเฟยที่ด้านหลังไม่ไกล


ควับ! 


หรงเฟยรีบพลิกตัวหันกลับหลังอย่างรวดเร็วก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับสิ่งที่พบเห็นอยู่ห่างจากตนเองเพียงแค่50เมตรเท่านั้น 




"บัดซบ! อสูรสายธาตุระดับสวรรค์ขั้นที่5!"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 548 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1335 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 19:36
    ไฟท์ๆๆๆ
    #1335
    0