กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 129 : สัญญารับใช้นิรันดร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 711 ครั้ง
    19 ก.ค. 61



"อักขระ? เอ๋...อ้อ!"ในขณะนั้น หรงเฟยที่ได้ยินคำกล่าวของหลงฉวน ตัวเขาก็จมอยู่ในความคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะพลันนึกออกในทันทีว่าในตอนที่มีบางสิ่งควบคุมร่างของตนนั้น ในตอนนั้นมือของตนก็วาดบางสิ่งบนอากาศและยั่นก็คงจะเป็นอะขระละมั้ง จึงทำให้หรงเฟยส่ายหัวกล่าว


"ข้าเองก็ไม่รู้เหมือน!"


"ไม่รู้รึ?"หลงฉวนที่ได้ยินก็อดเอ่ยออกมาอย่างแปลกใจไม่ได้ เพราะอักขระที่หรงเฟยเขียนนั้น มันไม่ใช่อักขระระดับทั่วๆไปทำให้มันส่งสัยในที่มาของหรงเฟยไม่น้อย


"ใช่! ข้าไม่รู้อะไรเกี่ยววิชาอักขระเลย!"หรงเฟยพยักหน้าตอบด้วยความสัตย์จริง เพราะเขาเองก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวิชาอักขระเลยเช่นกัน และที่บางสิ่งควบคุมร่างกายและใช้อักขระออกมาเอง นั่นก็ไม่อาจที่จะปลิดปากบอกออกไปได้


"อืม...เช่นนั้นข้าจะบอกว่าอะไรคือสิ่งที่เจ้าใช้อักขระใส่ข้าในตอนนั้น วิชาที่ว่ามาคือ สัญญาสัตว์อสูรรับใช้ !"หลงฉวนกล่าวออกมาเสียงเรียบขณะมองท่าทางของหรงเฟยอยู่ด้วยแววตาที่สั่นเครือ 


"ห้ะ! สัญญาสัตว์อสูรรับใช้!"ทางหรงเฟยอุทานออกมาเสียงดังลั่นเมื่อได้ยินสิ่งที่หลงฉวนกล่าวออกมา ตัวเขาถึงแม้จะไม่เข้าใจถึงวิชาที่ว่ามามากนัก แต่ชื่อของมันก็บอกอยู่พอที่จะให้เข้าใจได้ไม่น้อย และยิ่งก่อยหน้านี้ตัวเขาสนใจเรื่องอักขระอยู่ก่อนแล้ว อีกทั้งยังเคยเห็นสัตว์อสูรรับใช้ของผู้อาวุโสหยวนและของชุนเยี่ย นั่นก็ทำให้หรงเฟยพอที่จะเข้าใจมาได้


"อืม...แต่สัญญาสัตว์อสูรที่เจ้าใช้นั่นแตกต่างจากของผู้อื่น!"หลงฉวนกล่าวต่อโดยไม่ใส่ใจกับท่าทางตกใจของหรงเฟยมากนัก


"ต่างกันยังไง?"หรงเฟยรีบกล่าวถามออกมาอย่างสงสัยหลังจากที่สงบสติลงได้แล้วเล็กน้อย 


"สัญญาสัตว์อสูรที่เจ้าใช้นั้น ชื่อของมันจริงๆแล้วคือ วิชา "สัญญารับใช้นิรันดร์!" โดยวิชานี้ ผู้ใช้จำเป็นต้องมีความรู้ความเข้าใจอย่างน้อยเกี่ยวกีบวิชาอักขระในระดับที่สูงมาก และการใช้ออกด้วยวิชา "สัญญารับใช้นิรันดร์"นั้น มันจะทำให้เจ้าที่ใช้วิชานี้ใส่ข้า จะกลายเป็นเจ้านายของข้าอย่างสมบูรณ์ หากเจ้าตาย ข้าจักต้องตายตาม หากข้าตาย เจ้าจักอยู่รอดปลอดภัยและข้ามิอาจทำอันตรายเจ้าได้เพราะมันจะทำให้ข้าทรมานซึ่งข้อนี้ มันก็เหมือนกับสัญญาสัตว์อสูรรับใช้โดยทั่วๆไป  เพียงแต่สิ่งที่แตกต่างกันก็คือสัญญาสัตว์อสูรรับใช้นี้จะมิมีวันถูกยกเลิกได้!ยกเว้นข้าจะตกตายไป ถึงสัญญานี้จะยกเลิกออกจากกัน! และสุดท้าย! พลังของข้า เจ้าสามารถดึงมันมาใช้ได้เช่นกัน!"หลงฉวนกล่าวอธิบายจบ หรงเฟยได้แต่ยืนตะลึงกับสิ่งที่ได้ยินจากมังกรดำ


"ท่านจะบอกว่า...ข้าสามารถยืมพลังของท่านมาได้เช่นนั้นหรือ?"หรงเฟยกล่าวถามออกมาอย่างตื่นเต้น เพราะหากเขาดึงพลังจากหลงฉวนมาได้ในการต่อสู้กับศัตรู นั่นก็อาจจะทำให้ผลการต่อสู้นั้นพลิกลับให้ตนเป็นฝ่ายชนะได้อย่างง่ายดาย ถึงแม้จะแค่เล็กน้อยก็ตามที




"อืม...เป็นเช่นนั้น!"หลงฉวนผงกศรีษะของตนเองเบาๆตอบรับคำที่หรงเฟยกล่าวมา


"เดี๋ยวก่อน! ...เหตุใดท่านถึงได้บอกเรื่องพวกนี้แก่ข้ากัน?"แต่ทว่าในขณะนั้น หรงเฟยกลับคิดถึงเรื่องที่เขาเจอกับหลงฉวนเป็นครั้งแรก อีกทั้งหลงฉวนยังคงดุร้ายโจมตีใส่เขาอย่างบ้าคลั่งทำให้เขาเกือบตาย แต่มาในตอนนี้ หลงฉวนกลับบอกถึงเหตุผลต่างๆให้เขาฟังอย่างง่ายดาย นี่จะไม่ทำให้เขาแปลกใจหรือ


"หึ! เจ้าจะแปลกใจอะไร? ในเมื่อข้าถูก "สัญญารับใช้นิรันดร์" ไปแล้ว นั่นจึงไม่มีทางที่ข้าจะหลุดพ้นไปจากเจ้าได้ และในทางกลับกันหากข้าอยู่หากจากเจ้าเกิน5หมื่นลี้หรือทำร้ายเจ้า ข้าจะต้องทรมานอย่างสาหัสสากันต์และหากข้าเกิดสังหารเจ้าขึ้นมา ข้าเองก็จะต้องตกตายไปด้วยเช่นกันแล้วในเมื่อเป็นเช่นนั้นสู้ข้าติดตามเจ้าไปอย่างง่ายดายำไม่ดีกว่าหรือ?!"หลงฉวนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลัง และสาเหตุที่มันทำแบบนี้ หนึ่งคือมันที่ถูกกักขักอยู่ในถ้ำแห่งนี้มาอย่างยาวนาน แต่ทว่าหลังจากนี้มันจะไม่ได้ถูกกักขังในถ้ำแห่งนี้อีกต่อไป เนื่องด้วยวิชา "สัญญารับใช้นิรันดร์" ที่ทั้งร่างกายและดวงจิตของมันจะถูกผูกกับเด็กหนุ่มเบื้องหน้า และสามารถตามเด็กหนุ่มไปได้ในทุกๆที่ สองตัวมันเองในตอนแรกก็คิดแค้นคลั่งใจกับเด็กหนุ่มไม่น้อยที่บังอาจมาใช้วิชาเช่นนี้กับมัน 


แต่ทว่าหลังจากที่เห็นเด็กหนุ่มสามารถที่จะล้มตนเองลงได้เนื่องจากพลังที่ห่างกันมากโขทำให้มันคิดเกี่ยวกับเด็กหนุ่มเบื้องหน้ามาตลอดระยะเวลาที่เด็กหนุ่มหมดสติไป แล้วมีอยู่ครั้งหนึ่ง ที่มันกำลังตัดสินใจที่จะสังหารเด็กหนุ่มเบื้องหน้า แต่ทว่าในตอนนั้น เสียงที่ฟังดูทรงพลังและน่าหวาดหวั่นกลับดังขึ้นมาในหัวของมันว่า 


"หากเจ้าจะตาย! ข้าจะสงเคราะห์เอง!" 


ทำให้มันรู้สึกกดดันอย่างบอกไม่ถูกพร้อมทั้งหวาดกลัวเป็นอยากมาก แต่มันเองก็ไม่อาจรู้ได้เช่นกันว่าต้นเสียงนั้นดังมาจากที่ใด และมันก็ตัดสินใจอีกครั้งจนยอมจำนนต่อเด็กหนุ่มเบื้องหน้าไปเสียดีกว่า


"อืม...!"หรงเฟยพยักหน้าเบาๆขณะจมอยู่กับความคิดของตนเอง


'ข้าไม่รู้เกี่ยวกับวิชาที่ว่ามาเลยแหะ! แต่เอาเถอะอย่างน้อยก็คงต้องลองดู!'


ในขณะนั้น หรงเฟยที่คิดบางอย่างขึ้นมาได้ ตัวเขาก็เงยหน้าจ้องมองไปทางมังกรดำ


"เช่นนั้น! ข้าอยากจะขอให้ท่านพิสูจน์ว่าเรื่องราวที่ท่านกล่าวมาเป็นความจริง เนื่องจากตัวข้าเองยังไม่ค่อยมีความรู้มากนัก!"หรงเฟยกล่าวออกมาเสียงเรียบขณะมองท่าทางของหลงฉวนอย่างไม่วางตา


"ฮื้ม!...เจ้าจะพิสูจน์อันใดกันในเมื่อบนแขนขวาของเจ้าเป็นตัวพิสูจน์ชั้นดี!"หลงฉวนกล่าวตอบพร้อมทั้งพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ

ขณะที่ทางหรงเฟยหลังจากได้ยินก็รีบยกแขนขวาขึ้นมาตรวจสอบดูอย่างรวดเร็ว


"เอ๊ะ! นี่มัน?"


ทันทีที่หรงเฟยยกแขนขวาขึ้นมาตรวจสอบ ใบหน้าของมันแสดงออกถึงความสับสนในทันที เพราะตอนนี้บนแขนขวาของหรงเฟย ปรากฎสัญลักษณ์รูปมังกรสีดำขดคล้ายกับมังกรดำตรงหน้าอยู่พันอยู่ตั้งแต่ข้อมือถึงหัวไหล่ขึ้นมาทำให้ดูคล้ายกับรอยสักและอีกทั้งยังดูคล้ายกับสัญญาลักษณ์ที่ปรากฎขึ้นมาเมื่อผู้อาวุโสหยวนหรือชุนเยี่ยเรียกใช้สัตว์อสูรของตน


"นั่นคือตราอสูรรับใช้! เจ้าลองตรวจสอบมันด้วยลมปราณดูสิ!"เสียงของหลงฉวนกล่าวดังขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่หรงเฟยจะทำตามอย่างรวดเร็ว


วิ้ง!


ทันทีที่หรงเฟยอัดพลังปราณเข้าไปในตราอสูรรับใช้ แสงสีดำเรืองรองก็ค่อยๆเข้มข้นขึ้นพลันร่างของมังกรดำเบื้องหน้าค่อยๆเรืองแสงตามไปด้วย ก่อนที่ร่างของมันจะกลายเป็นลำแสงสีดำพุ่งเข้าสู่ตราอสูรรับใช้


"อ้ะ...! นี่มัน! เหมือนกับของผู้อาวุโสหยวนและพี่ชุนเยี่นเลยนี่!"หรงเฟยอุทานออกมาอย่างตื่นตระหนกเพราะมังกรดำในตอนนี้ เขาเองสัมผัสได้ว่ามันกำลังอาศัยอยู่ในตราบนแขนของเขาเหมือนกับของพวกที่มีอสูรรับใช้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 711 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1473 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 129)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 10:18

    ขอบคุณ
    #1473
    0
  2. #1322 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 129)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 17:43
    มีอสูรรับใช้สุดโหดระดับสวรรค์เชียวนะ # ที่แท้ก็โดนควบคุมเลยใช้วิชาอักขระได้นี่เอง
    #1322
    0
  3. #1111 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 129)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 16:09
    ขอบคุณครับ
    #1111
    0