LOVE SICK : ชุลมุนหนุ่มกางเกงน้ำเงิน [YAOI]

ตอนที่ 71 : 60th CHAOS - Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    6 เม.ย. 63

60th CHAOS - Prologue
 

หลังจากเรื่องร้าย ๆ (สำหรับผม) ผ่านพ้นไป ชีวิตของพวกเราก็ปกติสุขอยู่สองสามวันครับ เป็นสองสามวันที่สุดแสนสงบ เหมือนเวลาฟ้าใสก่อนพายุมา จนพวกผมแทบไม่ทันระวังว่านี่มันใกล้มรสุมเข้าไปทุกทีแล้ว แถมยังเป็นมรสุมลูกใหญ่ด้วย เพราะมันคือ...

มรสุมไฟนอล!

ฉิบหายแล้วแม่งงง ณ จุด ๆ นี้ฆ่าผม ฆ่าผมให้ตายดีกว่าาา (ก่อนจะโดนอาป๊าฆ่าตอนเกรดออก) ฮือ ๆๆ Y_Y ก็ไม่ให้รู้ชะตากรรมตัวเองได้ไงอะครับ ในเมื่อวัน ๆ เอาแต่นอน ครูสอนก็เล่น PSP กลับบ้านไปเอาแต่ตีดอท แถมตื่นเช้ามายังลอกการบ้านไอ้เก่งอีก แล้วแบบนี้จะเอาความรู้ที่ไหนไปสอบวะนั่น! เมื่อคิดได้ดังนั้นผมจึงต้องรีบหอบผ้าหอบผ่อนไปค้างบ้านดร.แหวน ซะหลายคืน เพื่อตีดอทกับไอ้โอม ไม่ใช่! เพื่ออ่านหนังสือต่างหากครับ!!! (หลุดปากจนได้นะเรา) แหะ ๆๆ แต่อ่านกับมันสองคนก็ใช่ว่าจะประเทืองปัญญาอะไรขึ้นมา สุดท้ายเลยต้องโทรลากไอ้เก่ง ไอ้ปาล์ม ไอ้พ้ง ไอ้รถเก๋ง (ที่พอจะมีสมองเหลืออยู่บ้าง) ให้มาช่วยกันติวหน่อย แต่พอไอ้โด่งไอ้เคนไอ้เอ็มรู้ข่าว เลยตามมาขอแบ่งส่วนบุญ เอ้ย ส่วนกุศล เอ้ย! ความรู้ บ้าง (กูไม่ตั้งใจพูดผิดจริง ๆ น้า)

แล้วมหกรรมติวระดับชาติก็เริ่มขึ้นครับ (เว่อร์ไป ๆ) ผมนอนคว่ำกับพื้นโดยที่มือก็ช็อตโน้ตเนื้อหาสำคัญที่พวกมันช่วยกันทวนให้ฟังไปด้วย แต่โคตรมึนเป็นระยะ ๆ ไม่ดิ มึนตั้งแต่ต้นจนปัจจุบันเลยต่างหาก เพราะไอ้ติวเตอร์รับเชิญที่มานั่งติวกันแต่ละคนแม่งโคตรจะไม่สามัคคีเลยครับ มึงเรียนห้องเดียวกันจริงเปล่าวะ ผมละถึงกับต้องกุมขมับตอนไอ้เก่งกับไอ้ปาล์มเถียงกันเป็นวรรคเป็นเวรเรื่องความต่างศักย์ไฟฟ้า การต่อเซลส์ไฟฟ้า วงจรไฟฟ้าห่าเหวอะไรนั่นกันฉิบหาย โอยยย แล้วกูจะได้รู้เรื่องกับเขาไหมเนี่ยวันนี้ งั้นเปลี่ยนวิชาแล้วกัน! พวกผมตัดสินใจปิดหนังสือฟิสิกส์ (เพราะหาฝ่ายถูกฝ่ายผิดไม่ได้) แล้วเปลี่ยนเป็นชีวะแทน แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย ไอ้เก่งกับไอ้ปาล์มยังคงเดินหน้าตีกันไม่หยุดเหมื๊อนเดิมทุกประการ เรียกได้ว่าพอเก่งพูดปาล์มแย่ง พอปาล์มแย้งเก่งขัด ความซวยเลยตกที่คนฟัง เพราะทั้งมึนและงง จนต้องปล่อยไอ้ติวเตอร์สองคนเถียงกันไป ก่อนที่โทรศัพท์มือถือผมจะร้องลั่น พลางโชว์ชื่อพ่อพระประจำงานซะหรา หึหึหึ

กดโหวต ปุณณ์ ภูมิพัฒน์ เป็นคำตอบสุดท้ายครับ!

ก็ช่วยไม่ได้ อยากซวยโทรมาตอนพวกกูกำลังเดือดร้อนอยู่ทำไม เลยต้องรับกรรมไป ฮ่า ๆๆ ปุณณ์มันเป็นพวกหัวดีครับ เด็กห้อง Gifted ก็งี้ ถึงจะเห็นวัน ๆ เอาแต่ไร้สาระกับผม แต่เวลาเรียนมันคงตั้งใจอะ เพราะคะแนนสอบหรูตลอดจนแอบอิจฉา เรื่องของเรื่องคือวันนั้นปุณณ์มันจะโทรมายืมซีดี Nirvana อัลบั้มแรกที่รู้ว่าผมมีในครอบครองครับ (ของหายากนะนั่น ขอบอก ว่าแต่ใกล้สอบแล้วยังมีอารมณ์ฟังเพลงว่ะ ชิลจริงนะมึง) แต่ปัญหาคือผมไม่ได้อยู่บ้าน และที่สำคัญ ถ้าอยากได้ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน หึหึหึ

ปฏิบัติการติวแบบเร่งรัดจึงเกิดขึ้น โดยคุณครูปุณณ์ ภูมิพัฒน์ ผู้น่าสงสารโคตร ๆ เพราะมีนักเรียนเป็นพวกผม ฮา ๆๆ ปุณณ์แม่งน่าสงสารจริง ๆ ว่ะ ผมละเครียดแทน ยิ่งตอนไอ้โอมพยายามถามซอกแซกว่าไอ้ออยเลอร์มันเป็นใคร บ้านอยู่ที่ไหน จะได้ไปตีหัวพ่อออยเลอร์ถูก โทษฐานคิดทฤษฎีกราฟมาให้มันปวดหัว (เขาตายแล้วมั้งมึง) ไอ้นี่ก็คิดได้ งั้นกูฝากตีด้วยคน กูก็เกลียดมันเหมือนกัน -_-

สุดท้ายสรุปว่า ไป ๆ มา ๆ ปุณณ์เลยต้องติดแหง็กในบ้านดร.แหวนถึง 3 วัน 2 คืนเต็ม ๆ (ทำยังกะเข้าค่าย) จนพวกผมเกรงใจตงิด ๆ แต่เพราะมันบอกว่าไม่เป็นไร ถือซะว่าทบทวนบทเรียนไปในตัว ผมที่ค่อนข้างเป็นคนขี้เกรงใจอยู่แล้วก็เลยบอกให้หลังมันติวเลขเสร็จ ช่วยติวฟิสิกส์ต่ออีกวิชาแล้วกัน (ฮา)

แน่นอนว่าตั้งใจติวขนาดนี้ พอถึงเวลาสอบก็ต้อง...

ทำไม่ได้อยู่ดี -_-"

โว่ยยย ต้องการอะไรจากผมเนี่ยมาสเซอร์! แม่งงง...จริง ๆ ที่ไอ้ปุณณ์เก็งข้อสอบไว้มันก็ออกอะนะ แต่ตอนที่มันสอนอยู่ผมก็แค่เคลิ้มไปหน่อย แหะ ๆๆ ก็แอร์บ้านดร.แหวนอยากเย็นเองทำไมอะ แถมน้าเพ็ญ (คนเก่าคนแก่บ้านดร.แหวนเขา) ยังชอบยกน้ำอัดลม ขนม ผลไม้ แห่มาปรนเปรอพวกผมซะเต็มอัตรา โอย เรียกได้ว่าสมาธิ 60% จดจ่ออยู่กับกระป๋องพริงเกิลส์ 20% อยู่กับข้าวเกรียบปากหม้อ 10% อยู่กับโค้ก ส่วนที่เหลือ 10% สุดท้ายจึงได้เป็นหนังสือ ฮ่า ๆๆ เกรดเทอมนี้กูจะกินไข่เปล่าเนี่ย -_-

แต่เอาเถอะครับ อะไรที่ผ่านไปแล้วก็ให้แล้วไป (เหรอ T_T) เพราะยังไงพวกผมก็ได้มีปิดเทอมที่แสนสำราญกันอยู่ดี =D ช่วงต้นปิดเทอมเราไปเที่ยวทะเลกันมาครับ มีโอม เก่ง รถเก๋ง พ้ง เอ็ม โด่ง ปาล์ม แล้วก็ผม บุกเกาะช้างกัน 4 วัน 3 คืน กลับมาอย่างดำ! (โดยเฉพาะไอ้โอม ซ่านัก ตอนนี้ตัวดำเป็นเมี่ยง) มีเรื่องสยอง ๆ เกิดขึ้นด้วย แต่ไม่เล่าหรอกครับ อิอิ (ความลับ) แต่ก็ใช่ว่าปิดเทอมจะมีแต่เรื่องสนุกสนานโอ้ลันล้าไปซะทีเดียว เพราะทางโรงเรียนดันหน้าเลือดบังคับนักเรียนม.ปลายทุกคนลงเรียนซัมเมอร์ช่วงเดือนมีนาถึงเมษาอีก ฮือ T_T ใจร้ายที่สุด

แต่ก็ยังดีครับที่มีค่ายเภสัชฯ เหลือ ช่วยเยียวยาแผลใจให้พวกผมอยู่ อิอิอิ หวังว่าที่ค่ายคงมีสาว ๆ น่ารักมาให้มองเป็นอาหารตาอย่างที่ไอ้โอมโม้ไว้นะ หึหึ

 

เช้าวันที่รุ่นพี่คณะเภสัชศาสตร์นัดผม เป็นเช้าที่โคตรรรเช้าครับ! กำหนดการนัดหมายคือเวลา 7 โมงเช้าที่สถานีรถไฟหัวลำโพง โอย...กูจะบ้าตาย ปกติปิดเทอมแบบนี้ 7 โมงเพิ่งเป็นเวลานอนเองนะ -_- แต่นับว่าโชคยังดีที่ไอ้ปุณณ์ไหวตัวทัน เพราะมันเล่นโทรมาปลุกผมตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ครับ ไม่งั้นคงได้มีเด็กตกรถไฟบ้างละ ก็กว่าผมจะหายเห่อเกม Wii ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ก็ล่อไปโน่น เกือบตีสี่ ดังนั้นเรื่องจะให้ตื่นตรงเวลาเองนี่ลืมไปได้เลย ผมคิดพลางเดินสะโหลสะเหลลงจากแท็กซี่เพราะนั่งสัปหงกมาตลอดทาง (แถมรถยังติดอีกต่างหาก)

ผมเดินเซตุปัดตุเป๋ไปหน้าประตูที่ปุณณ์นัดไว้ เห็นแล้วว่าไอ้หน้าหล่อยืนยิ้มเผล่มาแต่ไกล ท่าทางมันคงลุ้นอยู่ว่าผมจะเดินไปถึงมันโดยสวัสดิภาพมั้ย เพราะจะว่าไปผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหลับตาเดินเลยว่ะ -_-

"นอนดึกดิมึง กูบอกให้รีบนอนไม่เชื่อ"

"กูไม่ได้นอนดึกซักหน่อย กูนอนเช้า" เชี่ย แล้วพูดผิดตรงไหนวะ ถึงได้ตบหัวกูรับอรุณแบบนี้! ผมลูบหัวตัวเองอย่างเคือง ๆ ผสมมึน ๆ (เพราะยังไม่ตื่นดี) ขณะที่โดนปุณณ์ลากแขนให้เดินไปทางชานชาลาด้วยกัน

ระหว่างเรากำลังจะเดินเข้าประตูชานชาลา ก็เสือกเจอหน้าตาตื่น ๆ ของไอ้โอมโผล่มาขวางทางเอาไว้ก่อน

"เฮ้ยไอ้ปุณณ์!" แถมไม่ทักทายกู เสือกเรียกชื่อไอ้ปุณณ์เลยซะงั้น ทำเอาผมรู้สึกตื่นขึ้นมาครึ่งหนึ่งทันที

"ไรครับ" แถมไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า ว่าสำเนียงไอ้ปุณณ์ที่ขานกลับถึงจะฟังดูสุภาพ แต่จับพลังได้ว่ามันกวนตีนแปลก ๆ

ผมยืนมองทั้งสองคนตาปริบ ๆ ก่อนที่ไอ้โอมจะแยกเขี้ยวใส่เลขาสภาฯ อดีตผู้มีพระคุณของมัน (เมื่อครั้งไฟนอล)

"มึง! ไหนบอกว่าค่ายเภสัชฯ ไงวะ แล้วนี่อะไรเนี่ย!!!"

"อะไรอะ" คราวนี้เป็นผมเองครับที่เจ๋อถามขึ้นมา เพราะอดใจไม่ได้จริง ๆ ว่าแต่นี่ไม่ใช่ค่ายเภสัชฯ หรอกเหรอวะ

โอมส่งสายตาเคือง ๆ มาทางผมก่อนจะตอบ "ก็มันเป็นค่ายปลูกป่าไง ไอ้ปุณณ์ มึงอธิบายมาเดี๋ยวนี้!" แถมไม่ถามเปล่ายังดึงเสื้อไอ้ปุณณ์อีก!

แต่ไอ้ห่าเลขาสภาฯ แค่ทำท่าขำ ๆ ก่อนจะตอบ "แล้วมันเขียนว่าคณะไรเป็นคนทำค่ายอะโอม"

"เภสัชฯ"

"เออ แล้วกูผิดตรงไหน กูบอกค่ายเภสัชฯ ไม่ได้บอกว่าค่ายแนะแนวเภสัชฯ หึหึ" โหไอ้ชั่ววว มึงหลอกพวกกู! ผมกับโอมอ้าปากค้างพร้อมรู้สึกฝันสลายอย่างยับเยิน ก็แม่งจะมีเด็กผู้หญิงที่ไหนมาออกค่ายปลูกป่าถึก ๆ อย่างนี้กันล่ะครับ เซ็งโว้ย!

เป็นอย่างนั้นผมกับโอมเลยทำหน้าเหมือนกันเปี๊ยบ คือบ่งบอกว่าอยากกลับบ้านสุด ๆ แต่ท่าทางไอ้ปุณณ์จะไม่ยอมให้กลับ เพราะรีบดันหลังทั้งผมและโอมยกใหญ่

"เออ ไปเหอะน่า! สนุกดีเหมือนกันละ มึงจะไปทำไมวะค่ายแนะแนว อยากเรียนเภสัชฯ เหรอ เออ ไม่ได้อยากเรียนซักหน่อย ไปค่ายปลูกป่าแบบนี้ดีกว่า ได้ประโยชน์กว่าด้วย" เหอะ ๆ ดีเนอะมึง พูดเองตอบเองก็เป็น ผมกับโอมเบะปากแข่งกันอย่างสุดจะทนในความขี้โมเมของไอ้คนที่มาดันหลังอยู่นี่ แต่ให้ทำไงได้วะ ก็คนมันถ่อมาถึงที่แล้วนี่หว่า เอาเป็นว่าฝากไว้ก่อนเถอะมึง

สุดท้าย เราก็มายืนกันตรงนี้จนได้ ผมฉีกยิ้มแหย ๆ ให้รุ่นพี่สาว ๆ มากหน้าหลายตาที่มายืนรอต้อนรับพวกเราอยู่ โดยมีป้าย 'ค่ายปลูกป่าพัฒนาชุมชน โดยคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัย xxx' กางหรา เฮ้อ ไอ้ปุณณ์นะไอ้ปุณณ์ อำกูได้!

แต่ดูท่าตอนนี้ไอ้โอมจะไม่ผิดหวังเลยสักนิดครับ เพราะมันกำลังส่งยิ้มเคลิบเคลิ้มให้รุ่นพี่นิสิตสาวหน้าหวาน ที่รับชื่อลงทะเบียนพวกเราอยู่

"ชื่ออะไรกันคะ"

"โอมครับ พี่ล่ะ" เก็บงูหน่อยมึง

พี่สาวคนสวยของไอ้โอมฉีกยิ้มหวานเจี๊ยบอีกหนึ่งที (ขออนุญาตเคลิ้มด้วยคนครับ โอ๊ย น่ารัก! ว่าแต่ไอ้ปุณณ์เหี้ยติดคอเหรอ ไออยู่นั่น) ก่อนจะตอบโอมด้วยสำเนียงสดใสรื่นหูว่า "พี่หมายถึงชื่อที่น้องใช้ลงทะเบียนน่ะ ชื่ออะไรคะ จะได้หาป้ายชื่อให้" ป่อยยย ไอ้โอมหน้าแหก ก๊ากกก ผมหลุดขำอย่างสะใจ ขณะที่เชี่ยแม่งลอบกระทืบเท้าผมอย่างไวเช่นเดียวกัน อูยยย เจ็บนะไอ้สัด!

หลังจากเราได้ทำการหน้าม่อ หลอกล่อจนรู้ชื่อพี่เขามาแล้ว (พี่เขาชื่อหลิวครับ โอ๊ย คนอะไรไม่รู้รูปก็งามนามก็เพราะ ผมกับโอมนี่แอบกระทุ้งกันไปกระทุ้งกันมาหลายทีจนซี่โครงแทบหัก) เราจัดแจงลงทะเบียนเป็นคนมาค่ายพร้อมรับป้ายชื่อด้วยกัน จึงพบว่า...

ป้ายชื่อสามอันมันต่างสีกันอย่างสิ้นเชิง

อะไรวะ

ผม โอม ปุณณ์ มองหน้ากันเองอย่างงง ๆ เพราะป้ายผมที่มีคำว่า N'โน่ เขียนอยู่เป็นสีแดงเถือก ส่วนไอ้ปุณณ์เหลืองอ๋อย แต่ที่เด็ดสุดต้องของโอมเพราะมัน ชมพูแป๋นนน กร๊ากกก

แต่ไม่ทันที่ไอ้โอมจะได้โวยวายอะไร รุ่นพี่ชายหญิงกลุ่มหนึ่งก็แห่มากระโดดขวางหน้าเราไว้อย่างรวดเร็ว! เหย ตกใจหมด ผมยืนอ้าปากค้างมองดูรุ่นพี่พวกนั้นที่แหกปากตีกลองร้องเพลงสันทนาการลั่นชานชาลาอย่างกับลืมไปว่าตอนนี้น่ะ เจ็ดโมงเช้านะ!

ปกติตื่นมาเต้นเวลานี้กันทุกวันเหรอครับพี่

ผม โอม ปุณณ์ ยืนกันแบบกะพริบตาไม่ลงสักปริบ เมื่อเหล่าพี่ ๆ ฝ่ายสันทนาการวิ่งมาล้อมรอบพวกเราไว้เป็นวงใหญ่พลางส่งเสียงเอ็ดตะโรโห่ร้องและกระโดดโลดเต้นไปมาอย่างบ้าคลั่ง (ผีเข้ารึเปล่าครับ) แล้วจะให้เด็กไม่รู้อีโหน่อีเหน่อย่างพวกผมทำยังไงได้ นอกจากยืนสงบนิ่งอยู่กลางวง ปล่อยให้พี่เขาได้บ้า ๆ บอ ๆ สมใจอยากไป (แต่พี่พอใจเมื่อไหร่ก็ปล่อยผมออกจากวงด้วยแล้วกัน Y_Y)

ไป ๆ มา ๆ ไอ้ที่คิดว่าจะได้ยืนมองเฉย ๆ ก็กลายเป็นผิดถนัด เพราะหลังจากที่พี่เขาทั้งร้องทั้งเต้นเพลงสันทนาการกันพักใหญ่ พี่ผู้หญิงคนหนึ่งในหมู่นั้นก็กำมือเป็นไมโครโฟนมาจ่อที่ปากไอ้ปุณณ์ก่อนจะร้องเพลงถามมันพร้อมเสียงกลองดังกระหึ่มว่า...

"น้องชื่ออะรายยย น้องชื่ออะรายยย" ทั้งที่แขวนป้ายชื่ออยู่บนคอเนี่ยนะ -_-" ผมหลุดขำทันที เพราะไอ้ปุณณ์สะดุ้งโหยงเหมือนคนเจอผีตอนถูกพี่เขาประชิดตัว แถมยังเหงื่อตกตอนเจ็ดโมงอีกแน่ะ ตลก! ผมละขำที่เห็นเหงื่อเม็ดเล็กผุดบริเวณขมับเลขาสภาฯ พลางรู้สึกเป็นบุญตายิ่งนักที่ได้มีโอกาสเห็นปุณณ์ ภูมิพัฒน์คนเก่งกำลังตกในที่นั่งลำบากเช่นนี้ ฮ่า ๆๆ "เอ่อ...ชื่อปุณณ์ครับ"

แล้วไอ้เสียงกรี๊ดรอบทิศทางนี่มันอาราย! พวกผมถึงกับผงะไปนิดหนึ่งก่อนพี่ ๆ ต้นเสียงนั้นจะตีกลองร้องเพลงต่อ "น้องชื่อปุณณ์! น้องชื่อปุณณ์! ต้องทำท่า อย่างงี้ อย่างงี้! ต้องทำท่า อย่างงี้ อย่างงี้!!!" แล้วมันท่าอะไรวะนั่น ก๊ากกก ผมหลุดขำก๊าก เมื่อรุ่นพี่ผู้ชายคนหนึ่งกระโดดออกมาทำท่าแอ่นก้นไปทางขวา แล้วใช้มือขวาตบก้นสองที เพี้ยะ ๆ ฮ่า ๆๆๆ ไอ้ปุณณ์หน้าเสียว่ะ แต่ไม่กล้าหือ (ตอนนี้รุ่นพี่มาล้อมวงพวกผมอย่างเยอะอะครับ มองเผิน ๆ นึกว่าโดนรุมกระทืบ) สุดท้ายไอ้ปุณณ์ ภูมิพัฒน์ คนเก่งทุกสถานการณ์ เลยต้องยอมแอ่นตูดงอน ๆ ของมันไปทางขวา แล้วตบตูดตัวเองแบบอาภาพรในเพลงเชพบ๊ะสองที ก๊ากกก กูละอยากถ่ายคลิปเก็บจริง ๆ

แน่นอนว่าปุณณ์โดนไอ้โอมก็ไม่เหลือ ผมเลยยิ่งฮาหนักเข้าไปอีก ตอนที่มันโดนเขาสั่งให้ทำท่าเป็ดน้อยเดินรอบชานชาลา ฮ่า ๆๆ มึงช่วยสงสารบุคคลไม่เกี่ยวข้องมั่งเถอะ! ผมแอบเห็นคุณยายหัวหงอกสะดุ้งเฮือกตอนมันเดินขาเป็ดเข้าไปใกล้ ๆ เขา ก๊ากกก บาปกรรม!

แต่ไปขำคนอื่นไว้มาก ตัวเองก็ใช่ว่าจะรอดครับ เพราะจนแล้วจนรอด หลังจากขำไอ้พวกห่านี่ฟันแทบร่วง วงจรอุบาทว์ก็วกเข้าตัวผมอยู่ดี Y_Y

"น้องชื่ออะรายยย น้องชื่ออะรายยย!" นั่นไงมาแล้ว ทำไงดีเนี่ยยยกู

"น...โน่ครับ" เอ้า กรี๊ดอีก -_-" สรุปว่ากรี๊ดทุกคนใช่ปะพี่ (สงสัยเผลอกลืนนกหวีดเข้าไปตอนตีห้า) ผมได้แต่ฉีกยิ้มแหะ ๆ ระหว่างรอลุ้นว่าจะโดนท่าอะไรเป็นรายต่อไป "น้องชื่อโน่! น้องชื่อโน่! ต้องทำท่า อย่างงี้ อย่างงี้ ต้องทำท่า อย่างงี้ อย่างงี้!" เฮ้ยยย แล้วอะไรวะนั่น! ผมอ้าปากค้างเมื่อไอ้รุ่นพี่คนเดิม (ที่เพิ่งคิดท่าแต๋วแตกกับเป็ดน้อยให้ไอ้ปุณณ์ไอ้โอมเมื่อกี้) ตอนนี้ออกมายัดเยียดท่าโคตรแย่ยิ่งกว่านั้นให้ผม! นั่นคือการ...ควักขี้เต่าแล้วเอามาดม กูจะบ้าาา เมื่อเช้าตื่นสายโรลออนก็ไม่ได้ทา แถมขนจั๊กแร้ยังรกเป็นป่าแอมะซอนอีก เอาจริงเหรอพี่!

ผมส่งสายตาเว้าวอนอย่าง(หวังว่าจะ)น่าสงสารไปทางพวกพี่เขา โดยคิดว่าอาจมีใครเห็นใจผมบ้าง แต่ก็ม่ายยย ทุกคนยังเอาแต่ตีกลอง เขย่าแทมบูรีนบิวท์อารมณ์ผมต่อ ฮือ ๆๆ ใจร้าย ทำก็ทำวะ อุ๊บ แหวะะะ เหม็นเป็นบ้า จั๊กแร้ใครเนี้ยยย!

หลังจากจบการทักทายตามประสาคนทำค่ายและลูกค่าย (ทักกันโหดจังครับ Y_Y) พวกผมก็เคว้งคว้างไปพักใหญ่ เพราะพี่เขารีบย้ายวงไปล้อมชาวค่ายอีกกลุ่มที่เพิ่งมาถึงแทน ดูดิ ทิ้งผมเลยนะนั่น แล้วกูจะไปรอตรงไหนต่อดีวะเนี่ย

"ปุณณ์! โน่! โอม! ทางนี้ ๆๆ" อ้อ แต่นั่นไงครับพวกเพื่อน ๆ ผม ผมหันไปโบกมือตอบไอ้พ้ง โจ๊ก แล้วก็นันท์ ที่คงมาถึงก่อนหน้าแล้ว แต่แอบดูเงียบ ๆ อย่างงี้จะเก็บไว้กัดกูใช่ไหมล่ะ!

"เมื่อกี้ทำเชี่ยไรวะ ดมขี้เต่าตอนเจ็ดโมง กุเห็นแล้วจะอ้วก ก๊ากกก" นั่นไงไอ้ฟวย! ไม่คิดจะช่วยแล้วยังกระทืบซ้ำอีก! ผมจัดแจงยกนิ้วกลางใส่หน้าคุณหนูพ้งอย่างคาดโทษ โดยมีโจ๊กหัวเราะตัวงอเป็นแบ็กกราวด์

"ของพ้งดีกว่าโน่นักเหรอ ให้เต้นท่าไมเคิลแจ็กสันลูบเป้ารอบชานชาลาเนี่ย ฮ่า ๆ" ก๊ากกก จริงเหรอวะ! นับว่าเป็นบุญที่กูมาช้ากว่ามันจริง ๆ เพราะไม่อยากภาพหลอนติดตาไปหลายคืน

ผมอ้าปากขำก๊ากใส่หน้ามัน (ฟันแปรงสะอาดเปล่าก็ไม่รู้) ก่อนไอ้โอมจะยื่นมือไปลูบตูดใหญ่ ๆ ของพ้งจนเจ้าของตูดกระโดดเหยง "เหี้ยไรวะไอ้โอม!"

"แหม กูแค่อยากรู้ว่าจะพลิ้วแค่ไหน ก๊ากกก"

ผัวะ!

"กูไม่ใช่น้องมิกนะสัด! วางกระเป๋าไว้นี่เลย พี่เขาบอกตอนขึ้นขบวนค่อยช่วยกันแบก" ฮ่า ๆ ไงล่ะมึง โดนเลย ผมยืนขำโดยลืมไปว่าไม่น่าสะใจเลยกู เพราะไอ้โอมมันหน้าด้านไม่แคร์สื่ออยู่แล้ว อย่างตอนนี้มันก็แค่ยักไหล่ชิล ๆ ก่อนจะโยนเป้ไปรวมกับกระเป๋าลากใบโตของคุณหนูพ้งเท่านั้น (โหคุณพ้ง ไปต่างจังหวัดนะครับไม่ใช่ต่างประเทศ แบกกระเป๋าซะกูตกใจ)

"เออเฮ้ย แล้วทำไมป้ายชื่อคนละสีกันเกือบหมดเลยวะ มีแต่มึงกะนันท์อะที่สีเดียวกัน" เพราะแม้จะดีใจไม่น้อยที่ได้สีแดง ไม่ใช่สีชมพูสะท้อนแสงอย่างไอ้โอม แต่ผมก็ยังสงสัยอยู่ดี คิดได้ดังนั้นเลยต้องคว้าป้ายชื่อสีแดงของตัวเองไปเทียบกับป้ายสีม่วงของพ้งและนันท์อย่างอดประหลาดใจไม่ได้

"อ๋อ ไอ้ป้ายนี่อะเหรอ" โจ๊กร้องตอบผมก่อนจะช่วยไขข้อกระจ่างให้ "พี่เขาบอกว่าเหมือนเล่นกีฬาสีอะโน่ เวลาเล่นเกม ทำงาน หรือสันทนาการไรงี้ คนละสีกันก็แข่งกัน นี่สงสัยเค้าเห็นเรามาจากโรงเรียนเดียวกันมั้งเลยจับแยกแม่งหมด มีแต่ไอ้นันท์กับพ้งเนี่ยที่ได้อยู่สีเดียวกัน แต่รอดูคนอื่นอีกที โรงเรียนเรายังมาไม่ครบนี่หว่า" เออก็จริงว่ะ เพราะเพื่อนผมเองนี่แหละที่ยังไม่ครบ

"เออใช่ แล้วไอ้โด่งไอ้ปาล์มอะ ไอ้ปาล์มสายอีกแล้วใช่มะ" นึกออกดังนั้นผมจึงรีบหันไปถามพ้งทันที แต่ก็ฉุกคิดได้ว่ากูไม่น่าเปลืองน้ำลายเลยว่ะ เพราะคนอย่างไอ้ปาล์ม ขนาดแค่มาเรียนยังเหมือนกับสั่งให้วิ่งกระโดดข้ามรั้ว แม่งประตูไม่ปิดไม่วิ่งเข้า ไม่รู้คนห่าไร วิ่งสี่คูณร้อยจากท่าน้ำได้ทุก ๆ เช้า ไม่เหนื่อยมั่งรึไง

ไอ้พ้งเลยได้ทีบ่นถึงเพื่อนเวร "เออ ไอ้ปาล์มอะบอกกูว่าตื่นสาย กำลังรีบมา แต่ไอ้โด่งไม่ไปแล้ว เห็นว่าติดธุระ ไม่รู้ธุระห่าไร" อ้าว เป็นงั้นไป ผมถึงกับหงอยไปครึ่งวิเพราะอยากไปกับเพื่อนเยอะ ๆ ก่อนเสียงไอ้โอมจะหัวเราะแทรก "สงสัยแม่งกลัวค่ายไม่ให้สูบบุหรี่ ฮ่า ๆ" เชี่ยนี่ก็ใส่ร้ายมันจัง กูเห็นแม่งเลิกมาพักหนึ่งแล้วเถอะ! คิดได้ดังนั้นจึงหันไปโบกไอ้โอมปากหมา ก่อนจะนึกออกว่ายังเหลือไอ้ฟิล์มอีกคน

"อ้าว แล้วฟิล์มอะ ทำไมยังไม่มาอีก มันโทรหามึงปะ" คราวนี้คนที่ให้คำตอบได้น่าจะเป็นไอ้โอมที่กำลังพยักหน้าหงึก

"โทร ไอ้นี่ก็ไปไม่ได้แล้วเหมือนกันเพราะไอ้อาร์ทป่วย เลยต้องแบกหน้าไปต้อนรับคุณป้านายกสมาคมในงานเลี้ยงขอบคุณแทน ก๊ากกก สมน้ำหน้ามัน!" ฮ่า ๆๆๆ เออ สมน้ำหน้าจริง! แต่แบบนี้แก๊งโรงเรียนเราก็สมาชิกน้อยเลยดิว้าาา

ผมถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ พลางกวาดตามองรอบชานชาลาที่ชาวค่ายกำลังยืนออรอรถไฟกันแน่นขนัด เลยเพิ่งสังเกตว่าค่ายนี้ก็มีผู้หญิงเยอะกว่าที่คิด เพราะจากตอนแรกที่พวกผมรู้ว่าจริง ๆ แล้วเป็นค่ายปลูกป่า ความฝันว่าจะได้มาค่ายกับสาว ๆ เลยสลายวับไปกับตา แต่พอมาเจอประชากรค่ายจริง ๆ ถึงได้รู้ว่า ก็มีหญิงชายเป็นจำนวนครึ่งต่อครึ่งเหมือนกันนะเนี่ย สงสัยเพราะแบบนี้ไอ้โอมเลยอารมณ์ดี ไม่นั่งบ่นไอ้ปุณณ์เป็นวรรคเป็นเวรเหมือนตอนแรก ๆ ตรงหน้าประตู

ผมยืนคุยเล่นหัวกับเพื่อน ๆ ห้องตัวเองบ้าง ห้องไอ้ปุณณ์บ้าง เพราะโจ๊กแบกกีตาร์มาแต่ดันลืมจูนสาย เลยวานผมช่วยจูนให้หน่อยเพราะเห็นเป็นประธานชมรมดนตรี (เกี่ยวเหรอวะ) แต่ด้วยความที่ไม่ได้ทำเองมานานมากแล้ว (แถมไม่ได้พกเครื่องเทียบสายมาอีกต่างหาก) ผมเลยนั่งมึนอยู่พักใหญ่ จูนเพี้ยนไปเพี้ยนมาจนโดนไอ้โอมโบกกบาลแล้วเอาไปจูนแทนให้ แถมยังบอกว่าผมทำเสียชื่อชมรมดนตรีอีก! โว่ยยย ก็ปกติกูจูนกับเครื่องนี่หว่า สาดดด (แต่ทำไมไอ้โอมจูนเองได้วะ แม่ง หมั่นไส้ไอ้หูเทพ แต่มันเก่งจริง) สุดท้ายผมที่กลายเป็นหมาหัวเน่าเพราะไร้ประโยชน์ เลยได้แต่ยืนเท้าเอวรอระหว่างโอมกำลังจูนกีตาร์ทั้ง 6 สายอยู่

ขณะกำลังมองอะไรเพลิน ๆ สายตาผมก็เหลือบไปเห็นเด็กผู้หญิงกลุ่มใหญ่ ขาวหมวยยกกลุ่ม (อะไรจะยั่วน้ำลายกันขนาดนี้ครับ) หน้าตาก็มาตรฐานอาหมวยไทย แต่ที่สำคัญคือดูคุ้นมาก ๆๆๆ จนผมแอบสงสัยว่าใช่พวกสาว ๆ คอนแวนต์ข้างโรงเรียนเรารึเปล่า

แล้วคำตอบก็ดูเหมือนจะค่อย ๆ เฉลยออกมา เพราะผมคุ้นตากับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มนั้นเหลือเกิน เธอนั่งตรงที่วางกระเป๋าดูเหมือนไม่ได้กำลังคุยกับใครอยู่ ก่อนจะหันมาสบตากับผมและยิ้มให้

นั่นมันคนที่อยู่ชมรมดนตรีของคอนแวนต์นี่หว่า ผมพยายามคิดชื่อเธออย่างหงุดหงิด แต่ยังคิดไม่ออก แม่งชื่ออะไรนะ มันติด ๆ อยู่ที่ปาก ปิ๊ด ๆ นิด ๆ อะไรสักอย่าง โอ๊ย นึกไม่ออก แต่ต้องเป็นคนเดียวกันแน่ ๆ

แต่ถึงจะยังนึกชื่อเธอไม่ออก ผมก็เป็นคนมีมารยาทพอที่จะรีบผงกหัวพร้อมส่งยิ้มทักทายกลับไปให้ ก่อนสายตาจะเหลือบเห็นร่างขาว ๆ อีกร่างที่คุ้นมาก และมั่นใจว่าคุ้นเคยกว่าคนที่ยังนึกชื่อไม่ออกคนนั้นแน่นอน เธอกำลังยืนหัวเราะปะปนกับเพื่อนในกลุ่มนั้นอยู่

ผมไม่เคยลืมใบหน้าสดใสกับเสียงหัวเราะกังวานแบบนั้นเลย

"ยูริ"

"เห็นแล้วดิมึง ตาบอดกว่าที่คิดนะ" โอมพูดต่อจากผมทันที หมายความว่ามันก็คงเห็นนานแล้วเหมือนกัน แล้วปุณณ์ล่ะ

ผมเหลือบมองปุณณ์ด้วยสายตาตื่น ๆ แต่มันกลับคลี่ยิ้มมาทางผมอยู่แล้ว ก่อนจะยักคิ้วกลับมาให้ข้างหนึ่ง ราวกับต้องการบอกว่า ไม่ต้องกังวลอะไร

คนสุดท้ายที่รู้คงเป็นผมเอง

ผมถอนหายใจยาว เพราะไม่รู้จะทำอะไรที่ดีกว่านี้ "กูกลับบ้านดีกว่าปะวะ"

"กลับเพื่อ? มึงเกลียดเค้าเหรอ"

และผมรู้ว่าโอมไม่ได้คิดอย่างที่ถาม "เปล่า มึงก็รู้ กูไม่อยากให้เค้าอึดอัด"

"เค้าเห็นมึงตั้งแต่เดินมาละ ถ้าเค้าอึดอัดคงลากกระเป๋ากลับบ้านไปแล้ว ฟายยย" แล้วแม่งจะบอกดี ๆ ก็ไม่ได้ ต้องพูดไปด่ากูไปนะไอ้ห่า ผมมองไอ้โอมที่ทำเป็นจูนสายกีตาร์ต่อไม่สนใจ แล้วก็ต้องถอนหายใจยาวขึ้นกว่าเดิม

"เฮ้อ"

"ทำตัวปกติไปเหอะมึง เดี๋ยวไอ้ปุณณ์ก็คิดมากอีกหรอก" จริงของมัน ผมเหลือบมองปุณณ์ที่กำลังยืนคุยกับโจ๊ก นันท์ แล้วก็พ้งอยู่ไม่ไกล แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังมีแก่ใจหันมาส่งยิ้มให้ผมเป็นระยะ ๆ อีก ผมรู้ดีว่าในดวงตาคู่ที่หยียิ้มมาทางนี้นั้นยังแฝงด้วยความลังเลอยู่ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาปุณณ์ไม่เคยหยุดคิดเลย ว่าเรื่องของยูริกับผมแย่ลงก็เพราะมัน ทั้งที่ผมไม่เคยคิดโทษคนอื่นเลยแม้แต่น้อย

เฮ้อ

ถอนหายใจหนึ่งครั้งอายุสั้นลง 7 วิฯ ตอนนี้ผมเหลืออายุขัยเท่าไหร่แล้ววะเนี่ย เฮ้อ (อีกแล้ว) แต่ค่ายนี้ดูท่าจะไม่ยอมให้ผมตายไว เพราะพอกำลังจะถอนหายใจเป็นครั้งที่ร้อยกว่า ๆ เสียงเอ็ดตะโรลั่นชานชาลาก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน

ผมกับโอม (ที่กำลังจูนสายกีตาร์อยู่) สะดุ้งเฮือกเมื่อกลองสันทนาการรัวพร้อมเสียงรุ่นพี่หญิงแท้หญิงเทียมกรี๊ดกันระงมเหมือนเจอของเล่นถูกใจอยู่ อะไรวะ ผมคิดพลางเขย่งตัวมองฝ่าวงล้อมของกองสันทนาการเข้าไปเพื่อจะพบกับ

เอิ้น

ที่ห้อยป้ายชื่อสีแดงเหมือนกับผม

 

TBC.

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31,671 ความคิดเห็น

  1. #30724 Lucia Eve (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 11:26
    ค่ายคราวนี้ท่าจะมันส์
    #30,724
    0
  2. #30394 pinpin (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 มกราคม 2557 / 17:02
    มาทั้งเอิ้นทั้งยูริเลย -0-
    #30,394
    0
  3. #30182 InLove (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 21:14
    อ้าวเจอเอิ้นเฉลเลย
    ว่าแต่เอิ้นทำใจได้ยัง??
    #30,182
    0
  4. #30119 แรมน้อย (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 01:19
    ทั้งเอิ้น ทั้งยูริ โคจรมาเจอโน่

    เอิ้นจะตัดใจได้ยังนะ

    ยูจะให้อภัยโน่ป่าว

    ปุณณ์จะกังวลไรมั้ย

    โน่จะทำไง


    โอ๊ยยยยย ฮ่าๆ

    ปล. เชียร์ให้เอิ้นคู่ยูริ
    #30,119
    0
  5. วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 11:45
    ทั้งเอิ้นทั้งยูริ อื้อหืออออ 555555555


    เอิ้นคัมแบ็คแล้ววว
    #30,038
    0
  6. #29601 ELFIM_JUNG (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 23:46
    เอิ้นมาอีกแล่ว หายไปนาน อย่ากินโน่น้าาาาาาา
    #29,601
    0
  7. #29426 MayKamon (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 21:43
    บอกตามตรงยูริไม่กลัว เรากลัวเอิ้นมากกว่านะ 555 น้องโน่งานเข้า^^
    #29,426
    0
  8. #29322 gemello (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 17:57
    เอิ้นมาไง
    #29,322
    0
  9. #29162 ฮอลล (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 20:41
    เอิ้นนนน
    #29,162
    0
  10. #28943 โส-มม (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 21:32
    กิ๊กโน่มาครบเลยว่ะปุณณ์ เอาไง 555555555555555555555
    #28,943
    0
  11. #28803 Princecloudye (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 07:23
    ต้องมีเรื่องอะไรสักอย่างแน่ๆ 

    มากันครบ -..-
    #28,803
    0
  12. #28767 Cartoon_Ppan (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:17
    มันล่ะสิงานนี้ ขาดก็แต่เอมสินะ หึหึ
    #28,767
    0
  13. #28653 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:25
    เออนั่น..ให้มันได้แบบนี้สิ..ทั้งจิ๊ด ทั้งยูริ ทั้งเอิ้น ตายๆ โน่เอ้ย...หวังว่าจะมไม่มีเรื่องให้ได้ผิดใจกันอีกนะ..
    ดราม่าตั้งแต่ตอนแรกยีนตอนสุดท้ายจริงๆ.. T T
    #28,653
    0
  14. #28552 JENNYHA (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 31 มกราคม 2556 / 00:19
    มาด้วยเหรออ
    #28,552
    0
  15. #28463 Purich28 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 23 มกราคม 2556 / 03:58
    กลับมาทั้ง ยูริ ทั้ง เอิ้ม กร๊ากกกก ปุณณ์เอ้ย สู้ๆ



    หรือ ยูกับเอิ้นจะได้กัน?
    #28,463
    0
  16. #28376 KiHaE*129 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 19 มกราคม 2556 / 00:19
    งานงอกป่ะ
    #28,376
    0
  17. #28282 E.L.F.&SUJU13~~ (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 00:54
    เอ้นก็มา ยูริก็มา 
    #28,282
    0
  18. #28057 berry berry (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 17:40
    พี่ปุณณ์มีหนาวนะคะ เด็กโน่มาครบ ฮ่าๆๆ
    #28,057
    0
  19. #27901 ผู้หญิงติดเกาะ>< (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 13:57
    เฮ้ยยยย เอิ้นมา #กำลังบ่นๆอยู่เลยเอิ้นหายไปไหน
    #27,901
    0
  20. #27816 `specialguys13 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 21:50
    โน่งานเข้าว่ะ
    ทั้งยูริและพี่เอิ้น
    #27,816
    0
  21. #27734 ด้งคุณเรีล~~ โซนิว Y You (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 09:13
    ทั้งเอิ้นทั้งยูริ โอ้วววโน่จ๊าาา

    #27,734
    0
  22. #27640 kego_jung (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2555 / 01:59
    อยากให้เคลียร์กับยูริใจจะขาดเลยค่ะ
    มันคาๆ ใจอ่ะ
    แต่ยังไงก็วกมาที่เอิ้น แม่เจ้าาาาา
    #27,640
    0
  23. #27550 mirchullove (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 14:58
    กิ๊กโน่ทั้งนั้นเลย 55555

    สงสารปุณณ์เบาๆนะ
    #27,550
    0
  24. #27465 What_ปaวก? (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 17:09
    งง อ่านตอนเเรกเห็น เอม เป็นเอิ้น (นี้เราจะหลอนอะไรวะเนี้ย= =!!)
    #27,465
    0
  25. #27461 kik (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 16:26
    เอิ๊กกกก เด็กโน่เต็มเลย

    ค่ายนี้คงวุ่นวายน่าดู
    #27,461
    0