LOVE SICK : ชุลมุนหนุ่มกางเกงน้ำเงิน [YAOI]

ตอนที่ 66 : 56th CHAOS - There's nothing I can do.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,231
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 153 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

 


56th CHAOS - There's nothing I can do.
 

ตอนเช้าปุณณ์มีอาการคลื่นไส้เล็กน้อย เข้าใจว่าเกิดจากความเครียด แต่ก็ไม่มีอะไรร้ายแรงมากครับ เพราะหลังจากมันขย้อนเอาเนื้อย่างที่เพิ่งสวาปามไปเมื่อวานออกมา (เห็นแล้วกูจะอ้วกตาม) ปุณณ์ก็ดูสบายดีมากพอที่จะแต่งตัวไปโรงเรียน

"ไหวแน่นะมึง"  ผมถามย้ำไอ้หน้าหล่อที่เดินยิ้มกริ่มออกมาจากขบวนรถไฟฟ้า แต่ยิ่งเห็นรอยยิ้มสบาย ๆ นั่นแล้วก็ยิ่งรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมา

"สบ๊าย"  เหอะ ขอโทษที่เป็นห่วงละกัน นี่มันคนเดียวกับที่นอนร้องไห้ แถมยังตื่นมาหน้าซีดอ้วกแตกตอนเช้าจริงปะวะ

เราสองคนวิ่งเหยาะ ๆ ลงบันไดชานชาลา แต่เท้ายังไม่ทันแตะพื้นสถานีดีก็มีเสียงตะโกนลั่นดังมา

"เฮ้ยไอ้เชี่ย!!!"  ใครวะเรียกชื่อจริงกูแต่เช้าเลย แต่ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ครับว่าเสียงแบบนี้มันมีอยู่คนเดียว

ผมหยุดรอไอ้โอมกับเก่งพ่วงด้วยรถเก๋งที่เดินกึ่งวิ่งมาทางเราทั้งคู่จากบนชานชาลา แน่นอนว่าพอพวกมันประชิดตัวผม ไอ้ห่าโอมก็ทักทายด้วยภาษากายคนป่าของมันทันที

ผัวะ!

"นี่แน่ะ! กูอยู่โบกี้ข้าง ๆ เรียกตั้งนานก็ไม่เสือกหัน ไอ้หูหนวกเอ้ย!"  อ้าววว แล้วไม่เดินมาล่ะวะ!

ผมลูบหัวที่โดนโบกรับอรุณอย่างเคือง ๆ ขณะไอ้ปุณณ์เอาแต่เดินขำ (ไม่เคยคิดจะช่วยกูเลยนะ) เราห้าคนสอดบัตรรถไฟฟ้าตรงประตูทางออก ก่อนเดินลงบันไดสถานีด้วยกัน

"แล้วโง่เรียกอยู่ไม ไม่เดินมาล่ะ"

"ก็กูขี้เกียจ"  เออ สมควร ผมโบกหัวมันคืนสองทีเมื่อได้ยินคำตอบกวนประสาท โดยมีเสียงไอ้รถเก๋งหัวเราะรับเป็นแบ็กกราวด์

เราห้าคนเดินกันไป ด่ากันไป แวะซื้อของกินกันไป ทำร้ายร่างกายกันไป (อย่างหลังเยอะหน่อย) จนเกือบถึงประตูโรงเรียนแล้ว และผมก็คงได้เดินเข้าโรงเรียนแบบสบาย ๆ ถ้าไอ้โอมไม่ดันตาดี เห็นว่าเสื้อผ้าผมมีบางอย่างแปลกไปก่อน

"เฮ้ยหยุด!"  แถมไม่สั่งเปล่ายังคว้าคอเสื้ออีก! แค่ก ๆๆ ผมไอเพราะถูกมันรั้งคอเสื้อ ก่อนจะยอมหยุดตามที่มันสั่ง  "ไรวะ ไอ้ห่าาา"  อยู่ดี ๆ มาดึงแบบนี้กูตกใจหมด

ผมมองตอบสายตามันที่สำรวจมาตามตัวไม่หยุด  "เสื้อไอ้ปุณณ์นี่ เมื่อคืนมึงนอนบ้านมันเหรอ"  เอ่อ ตอบไงดีวะ ผมนิ่งไป (เพราะอึ้งอยู่) ขณะปุณณ์หลุดหัวเราะพรืด

"ตาไว"  มันชมโอมพลางยกนิ้วให้ โดยมีไอ้คนถูกชมยืนยืดอย่างภาคภูมิใจ โว้ยยย ไอ้นี่ก็เล่นกับเขา! มึงช่วยเปิดเผยให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยได้มั้ยยย

ผมโบกหัวไอ้คนของประชาชนไปหนึ่งที (โทษฐานเกิดมาเปิดเผยแม่งทุกเรื่อง) ก่อนจะดึงให้ทุกคนเดินเข้าโรงเรียนต่อ แต่ไอ้รถเก๋งยังไม่วายย้อนกลับไปพูดเรื่องเมื่อกี้อีก  "เฮ้ย เพื่อนกูมีไรดีวะปุณณ์ ถึงได้เอาไปกกโคตรบ่อย"  โห พูดยังกะปุณณ์กับกูเป็นครอบครัวแม่ไก่

คนถูกถามหันไปยิ้มกริ่มให้รถเก๋งแบบที่ผมเสียวสันหลังวาบ  "ก็เพื่อนมึงน่ารักอะ"  ไหมล่ะ! กูว่าแล้วว่ามึงนี่มันปากไม่มีหูรูดตัวพ่อจริง ๆ ไม่รู้จะแก้ตัวยังไงแล้วโว้ยยย -_- แต่เอาเถอะช่างแม่ง อยากพูดไรพูดเลย กูไม่สนใจมึงและ ผมเกาหัวตัวเองแรง ๆ เป็นการระบายอารมณ์(โมโห) ขณะถูกเพื่อนพ้องหัวเราะลั่น

เราเดินกันไปแซวกันไปอีกพักหนึ่ง (จริง ๆ แล้วคือผมโดนแซวคนเดียวมากกว่า -_-) ก่อนปุณณ์จะขอตัวแว่บไปห้องธุรการ เพราะมีไอ้ฟี่ยืนทำหน้ายักษ์ขมูขี เรียกชื่อเลขาสภาฯ จากตรงนั้นอยู่ เหอ ๆๆ ไอ้นี่ก็ผีหลอกวิญญาณหลอนอีกคนครับ ยิ่งใกล้ช่วงพ้นตำแหน่งยิ่งเห็นมันชอบงอแงใส่ปุณณ์ ว่าแล้วก็คันปากอยากรู้เหมือนกันว่าเรื่องของมันกับแฟนที่ว่าแง่ง ๆ ใส่กันน่ะไปถึงไหนแล้วบ้าง

แต่ช่างเถอะ เรื่องของชาวบ้านเขาเราไม่เกี่ยว (เหรอ) (เปล่าหรอกครับ ไว้ค่อยถามจากปุณณ์เอาวันหลังก็ได้ หึหึ) จริง ๆ เป็นเพราะพอเดิน ๆ ไปสักพักผมเริ่มสำเหนียกได้ว่ามีเรื่องสำคัญอย่างอื่นต้องทำมากกว่า

คือกูยังไม่ได้ทำการบ้านชีวะมานี่หว่า!

บรรลัยละ โดนมิสลัดดาฟ้อนเล็บแน่วันนี้!

"ไอ้เหี้ย! ชีวะเจ๊ดา!!!"

"เออ เหี้ยยย!!!"  ตายห่ายกกำลังสามอีก! ก็ลองไอ้รถเก๋งกับไอ้โอมอุทานเหมือนกันแบบนี้แสดงว่าลืมยกกลุ่มแหง (เพื่อนชั่ว จะมาลืมพร้อมกูทำไมวะ!) เป็นอย่างนั้นพวกเราจึงรีบพากันโกยแน่บขึ้นลิฟต์รีบไปหาต้นฉบับลอกทันที นับว่ายังโชคดีที่เก่งมันทำมาแล้ว เพราะอย่างน้อย ๆ ก็ยังมีต้นฉบับไว้ให้อุ่นใจสักเล่มบ้าง ว่าแต่เกือบลืมไปเลยนะเนี่ยว่าเก่งก็เดินมากับพวกเราตั้งแต่สถานีรถไฟฟ้า

แล้วทำไมมันถึงเงียบแปลก ๆ วะ

หรือว่าผมแค่คิดไปเอง

 

***
 

และแล้วสิ่งที่ผมแอบคิดเงียบ ๆ เมื่อตอนเช้า ก็เริ่มส่อเค้าเป็นจริงทีละน้อย

เก่งเงียบไปจริง ๆ ครับ แต่เงียบเฉพาะกับผมเท่านั้น เพราะมันก็เฮฮาโวยวายกับเพื่อนคนอื่นปกติ แค่ไม่ยักเข้ามากวนอารมณ์ผม ตามแบบที่มันชอบทำจนแทบกลายเป็นงานประจำเหมือนทุกวัน (ชั่วพอกับไอ้โอม)

แต่ถึงจะเงียบ มันก็ยังยื่นแบบฝึกหัดวิชาชีวะของมันให้ผมลอกครับ แถมยังแบ่งขนมที่ซื้อมาให้ผมกินอีกต่างหาก นอกจากนั้นก็ยังช่วยกระซิบคำตอบตอนบราเดอร์เรียกถามผมในคาบด้วย! สรุปว่ามันยังเป็นเพื่อนที่ดีเหมือนเดิมเพียงแค่ดู เงียบไป

ผมลอบมองเก่งขณะเรากำลังทำเทสต์ย่อยท้ายบทวิชาภาษาอังกฤษอยู่ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่มันสบตาผมพอดี แต่มันคงคิดว่าผมอยากลอกมั้ง เลยช่วยเอนกระดาษคำตอบมาให้

ซึ่งจริง ๆ ก็อยากลอกอะนะ แต่ที่มองไม่ใช่เพราะเรื่องนี้สักหน่อย ผมยิ้มพลางส่ายหัวตอบ ก่อนจะก้มหน้าเขียนคำตอบข้อสุดท้ายลงไป

"หมดเวลาค่ะ ใครทำเสร็จแล้ววางกระดาษคำตอบตรงนี้แล้วไปพักได้"  เสียงมิสร้องบอกพวกผมเมื่อนาฬิกาบอกเวลาพักเที่ยง ก่อนเพื่อน ๆ จะทยอยกันไปส่งข้อสอบรวมถึงผมที่เดินไปพร้อมเก่งพอดี

"ทำได้เปล่าวะ"  ผมกระซิบถามมันขณะต่อแถวรอส่งข้อสอบอยู่ แต่อีกฝ่ายเพียงพยักหน้าช้า ๆ โดยไม่ได้เงยจากพื้นนมามองผม

อืม เป็นอะไรรึเปล่าวะ

..

..

"เฮ้ย แดกไรดี เชี่ยโน่มีตังป่าวเนี่ย"  แล้วจะตะโกนเสียงดังทำเพื่อออ ผมหันไปโบกหัวไอ้โอมทันทีหลังจากมันเล่นแหกปากช่วยประจานผมลั่นแคนทีน

"บัตรกูยังมีตังค์อยู่โว้ย"  สาดดด มึงพูดงี้เดี๋ยวป้าที่กำลังทำก๋วยเตี๋ยวให้กูตกใจหมด ผมเหล่ไอ้โอมที่ลูบหัวตัวเองป้อย ๆ ก่อนจะตะโกนสั่งก๋วยเตี๋ยวต้มยำต่อจากผม

"แล้วเมื่อคืนทำอีท่าไหนไปนอนบ้านไอ้ปุณณ์ได้วะ ไหนมึงบอกจะกลับบ้านตัวเอง"  หลังจากได้ชามก๋วยเตี๋ยวในมือคนละชามแล้ว มันก็ป้อนคำถามต่อทันทีขณะกำลังปรุงก๋วยเตี๋ยวอยู่

"ก็มีปัญหานิดหน่อยว่ะ ช่างเหอะ"

"แนะ แนะ แน๊ ปัญหาด้านร่ายกายเหรอหนุ่มน้อย งี้แหละนะ ฮอร์โมนวัยรุ่นมันแรงงง"  โหไอ้ควาย ความคิดมึงแต่ละเรื่องเนี่ยนะ! ผมหันไปใช้ตะเกียบแทงหูแม่งทันที  "โอ๊ยเชี่ยยย เดี๋ยวขี้หูกูไหล!"  เออว่ะ! แบบนี้ตะเกียบกูก็มีมลทินแล้วดิ ผมยกตะเกียบชี้หน้ามันอย่างเคือง ๆ (โทษฐานมาทำตะเกียบกูเปื้อนขี้หู) ก่อนจะเดินไปเปลี่ยนคู่ใหม่มา

"เฮ้ยโน่! เดือนนี้มึงเหลือเงินเท่าไหร่เนี่ย ได้ข่าวว่าเมื่อวานทำตัวเป็นเสี่ยเลี้ยงเด็กชมรมเหรอวะ"  แต่ทันทีที่ผมหย่อนตูดลงเก้าอี้ยาว ซึ่งมีเพื่อน ๆ นั่งอยู่สลอน เสียงไอ้เคนก็หอนแซวขึ้นมาอย่างว่อง แล้วใครล่ะจะคาบข่าวกูหมดตูดไปแฉ ถ้าไม่ใช่...

"ไอ้โอม ปากมากนะมึง!"  ผมเคาะศอกลงบนหัวเกรียน ๆ ของแม่งซ้ำอีกทีอย่างมันเขี้ยว โดยมีเพื่อนคนอื่นหัวเราะครืน

"เฮ้ย นี่กูถามเพราะเป็นห่วงหรอก กู้กูก่อนป่าว ไว้มีแล้วค่อยคืนก็ได้"  แต่เสียงไอ้เคนยังถามต่อ ทำผมซาบซึ้งน้ำใจเพื่อน ฮือ แบบนี้สิวะถึงจะเรียกว่าเพื่อนแท้ ผิดกับไอ้โอมราวฟ้ากับเหวจริง ๆ Y___Y

และผมก็คงอ้าปากตอบมันไปแล้ว ถ้าไม่เสือกชิงพูดอีกประโยคขึ้นมาก่อน  "แต่ดอกเบี้ยร้อยละห้าสิบต่อวันนะ ฮ่า ๆๆ"  ไอ้เพื่อนเวรรร กูน่าจะรู้ว่าคนอย่างมึงมันชั่ววว!

ผมชูนิ้วกลางโชว์กลางวงทำเอาคนอื่นยิ่งหัวเราะตบมือกันใหญ่ โดยเฉพาะไอ้เคนที่ขำจนข้าวแทบออกจมูกก่อนจะแค่นคำต่อไปออกมา  "เฮ้ย กูล้อเล่น เอาเปล่ามึง บัตรแคนทีนเหลือเท่าไหร่เนี่ย"

"เกือบสามร้อย เออ ไม่เป็นไรหรอก เก็บตังค์ไว้ผ่อนแมคกับแม่มึงเหอะ ได้ข่าวเหลืออีกหลายเดือน"  เพราะเคนมันเพิ่งถอยแมคบุ๊กป้ายแดงมาเมื่อเดือนก่อนครับ ตัวละเกือบแสนแน่ะ โดยใช้บัตรวีซ่าแม่มันรูด แล้วค่อยผ่อนคืนทีหลัง (แต่ก็ไม่รู้ตกลงซื้อมาทำห่าอะไร เพราะเห็นมันเอาแต่เล่นเกมกับโหลดหนังโป๊ไม่คุ้มราคาแมคเลย) เป็นงี้ยังกล้ามาทำใจป้ำกับกูอีกนะ ไอ้พ่อพระ!

"หรือจะเอาเงินกูก็ได้นะ พอดีบ้านกูรวยอะ เก็บตังค์ไว้เล่น ๆ ไม่รู้จะทำไร ปลวกใกล้ขึ้นแล้วเนี่ย"

"โห่ยยย!"  หลังจบคำไอ้ปาล์ม เสียงโห่จากเพื่อนรอบโต๊ะก็ดังขึ้นทันที ฮ่า ๆ ถุย ไอ้ซุยเอ๊ยยย เลยโดนพวกผมรุมขว้างทิชชูทั้งใช้แล้วและยังไม่ได้ใช้ใส่มันอย่างไม่ยั้ง

แต่ขณะเรากำลังสนุกสนานกับการเล็งทิชชูลงหัวไอ้ปาล์มอยู่ เสียงไอ้โอมเคาะตะเกียบลงชามก๋วยเตี๋ยวตัวเองก็เรียกร้องความสนใจทั้งหมดไปได้ก่อน  "นี่ ๆๆๆ พวกมึงไม่ต้องช่วยไอ้โน่มันหรอก เพราะมันอะนะ..."  อะไร! กูทำไม! มึงจะพูดเชี่ยไรอีก!!! ผมรู้สึกหนังตาขวากระตุกถี่ปะแล่ม ขณะมองไอ้โอมยืนพูดปาว ๆ โดยมีลางสังหรณ์ว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

มันหันมาหลิ่วตาใส่ผมก่อนจะพูดต่อ  "เพราะมันอะนะ มีเลขาสภาฯ เลี้ยง ฮิ้ววว"  ไอ้ชั่ว! กูว่าแล้ววว

ผมเกาหัวตัวเองจนกบาลแทบร่นเมื่อเพื่อนทุกคนรุมโห่ร้องรับกันอย่างกับมีงานเลี้ยงรื่นเริง ทั้ง ๆ ที่ดูไปคล้ายงานฌาปนกิจผมมากกว่า น้อย ๆ หน่อยเถอะไอ้พวกนี้ ที่นี่มันโรงอาหาร ไม่ใช่โรงมหรสพนะมึง!

ท่ามกลางเสียงโวยวายของพวกเพื่อนตัวดีทั้งหลาย (จนผมละแทบอยากมุดแคนทีนหนี หรือไม่ก็ตะโกนบอกคนอื่นว่า กูไม่รู้จักม้านนน!) สายตาผมเหลือบเห็นเก่งที่ยังคงนั่งข้าวเงียบ ๆ อยู่

บางทีผมอาจรู้ว่าเก่งเป็นอะไร

 

***
 

"มึงเป็นไรเปล่าวะเก่ง"  ผมตัดสินใจถามเจ้าตัวขึ้นในคาบธุรกิจ ที่มาสเซอร์เอาพวกเรามาปล่อยไว้ห้องสมุด เพื่อค้นคว้ารายงานส่งท้ายคาบ

แต่เก่งแค่ละสายตาจากชั้นหนังสือมามองหน้าผมแว่บหนึ่ง ก่อนจะสนใจหนังสือต่อ  "ก็เปล่านี่"

โกหกชัด ๆ ผมถอนหายใจพลางตัดสินใจคุยกับเพื่อนแบบตรง ๆ  "คือถ้าหมายถึงเรื่องที่มึงถามกูเมื่อคืนอะ กูไม่มีเจตนาปิดจริง ๆ นะเว้ย พอดีมีเรื่องยุ่ง ๆ นิดหน่อยอะ กูเลยต้องปิดคอมว่ะ ขอโทษที"  ผมว่าพลางยกมือไหว้ขอโทษมัน จนเก่งต้องหันมารับไหว้ผมด้วยท่าทีตกใจ

"เฮ้ย ไหว้ไม!"  มันโวย แต่ก็ยอมมองหน้าผมแล้ว

ระหว่างเราเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเก่งจะเป็นฝ่ายพูดต่อ  "จริง ๆ กูก็ไม่มีสิทธิ์เคืองว่ะ กูเป็นคนบอกเองด้วยซ้ำว่าถ้าไม่อยากพูดก็ไม่เป็นไร"

"..."

ลมหายใจยาวของเก่งกระทบแขนผมวูบหนึ่ง บ่งบอกว่าเจ้าของมันสับสนไม่น้อย  "แต่กูก็ไม่รู้ว่ะ...อือ ช่างเถอะ ขอโทษมึงด้วยละกัน"  มันผงกหัวให้ผมเบา ๆ ก่อนทำท่าจะคว้าหนังสือออกไปทางโต๊ะที่เพื่อนนั่งสุมอยู่ แต่ไม่ไวกว่าผมที่คว้าแขนมันทัน  "เฮ้ย!"  ฟังกันก่อนได้มั้ยเนี่ย

ผมสบตามันด้วยความตั้งใจจริงที่จะพูดคำต่อไป  "มึงช่วยถามกูอีกรอบดิ แล้วเดี๋ยวกูจะตอบให้ฟัง"

"แน่นะ"

"อือ"

"งั้นมานี่"  อะไรวะ ผมมองตามเก่งที่อยู่ดี ๆ ก็ยิ้ม แถมยังลากแขนผมออกจากชั้นหนังสือเพื่อมุ่งไปยังโต๊ะที่เพื่อน ๆ นั่งอยู่อีก ก่อนมันจะเคาะโต๊ะเบา ๆ แล้วกระซิบเข้าไปกลางวงด้วยสำเนียงปนขำว่า

"ไอ้โน่แม่งยอมพูดแล้ว ใครจะฟังมั่ง"

ไอ้สาดดด สรุปว่าพวกมึงหลอกกูใช่มั้ยเนี่ย!

 

และแล้ว หลังจากเพิ่งรู้ตัวว่าถูกเพื่อนเวรรวมหัวกันหลอก โดยส่งไอ้เก่งมาเป็นหน้าม้ารางวัลตุ๊กตาทอง (ฝากไว้ก่อนเหอะมึง Y_Y) พวกเราก็พากันย้ายสำมะโนครัวจากโต๊ะค้นคว้าบริเวณโถงห้องสมุด เป็นนั่งล้อมวงบนพื้นในซอกเล็ก ๆ ตรงชั้นหนังสือที่ไม่ค่อยมีใครสนใจแทน

ผมนั่งเซ็งพลางไล่มองหน้าไอ้เพื่อนตัวดีทีละคนอย่างโคตรซึ้งงง ตรงนี้มีทั้งไอ้เก่ง ปาล์ม คม พ้ง เอ็ม โด่ง รถเก๋ง เคน รวมถึงไอ้โอม กำลังนั่งล้อมวงรอฟังความจริงจากปากผมอยู่

"แม่งงง กว่าไอ้โน่จะรู้ตัวว่ะ เชี่ยเก่งเก๊กซะเมื่อย อย่างฮาอะมึง"  ไอ้เคนเปิดประเด็นคนแรกพลางหัวเราะเอิ๊กอ๊ากโดยมีไอ้โด่งเสริม

"เออ ตอนแรกกูจะบอกให้แม่งเมินไอ้โน่เลยเว้ย แบบไม่ต้องยุ่งเลยอะ แต่ไอ้โน่เสือกไม่ยอมทำการบ้านชีวะมา กูล่ะเซ็งงง ไอ้เก่งก็พ่อพระอี๊ก เอาการบ้านไปให้ลอกซะงั้น กูนึกว่าแผนจะเสียซะละ"

แต่ไอ้เก่งเสือกนั่งยืดราวกับว่ามันเป็นฮีโร่เต็มประดา  "ถึงกูจะพ่อพระ กูก็ตีบทแตกเว้ยยย ฮ่า ๆๆ"

"โห่ยยย!"  เรียกเสียงโห่จากเพื่อนได้รอบวงแถมด้วยขนมตุ้บตั้บคนละหมัดครับ ฮ่า ๆ แต่พอสำเหนียกได้ว่าเสียงชักดังเกินไป พวกมันก็เอื้อมมือปิดปากกันเองเป็นพัลวัน  "ชู่ววว์!"

แต่กูว่าเสียง ชู่ววว์ ของพวกมึงเนี่ย ได้ยินไปถึงสีลมว่ะ...เหอ ๆๆ

ผมนั่งขำพวกแม่งจนเกือบลืมแล้วว่าตัวเองมานั่งตรงนี้ทำไม กระทั่งไอ้ปาล์มเริ่มได้สติ  "เฮ้ย ๆๆ ไร้สาระว่ะ เดี๋ยวเวลาหมด เรามาเข้าเรื่อง"  เอ่อ...จริง ๆ แล้วไม่ต้องเข้าก็ได้ กูชอบออกนอกเรื่องนาน นานนน Y_Y

ผมเริ่มรู้สึกกลืนน้ำลายลำบากขณะไอ้เอ็มเริ่มสอยต่อ  "เออ ไอ้โน่ พวกกูขอถามตรง ๆ นะ"  น้ำเสียงจริงจังอีกว่ะ กูเพื่อนนะไม่ใช่นักโทษ T_T ผมสบตามันปิ๊ง ๆ อย่างขอความเห็นใจ แต่มันไม่ปราณี ซ้ำยังชี้ให้ไอ้รถเก๋งจัดสำรับใหญ่ต่อไปอีก

"มึงกับไอ้ปุณณ์เป็นอะไรกันวะ"  เอ่อ ตรงประเด็นดีมาก

"..."  ความเงียบเริ่มปกคลุมทุกสิ่ง เมื่อทุกสายตาจ้องผมเป็นตาเดียว คือ...มึงอย่าทำงี้ดิ...กูเกร็ง

ผมขยับปากช้า ๆ แบบไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่  "ย...ยังไงล่ะวะ"

แต่ใบหน้าเคร่งขรึมของไอ้รถเก๋งดันเขยิบมาใกล้ผมอย่างต้องการจับผิด  "มึงไม่ต้องมาแถเลย เพราะกูหลอกถามไอ้ปุณณ์มาแล้ว เหลือแต่มึง จะบอกหรือไม่บอก!"  อ้าวเชี้ยยย สรุปว่ารู้แล้วจะถามเพื่อ! (ว่าแต่ไอ้ปุณณ์นี่เป็นห่าไร วันหลังมึงปรินท์โฆษณาแปะให้ทั่วโรงเรียนเลยก็ได้นะ ว่ากูเป็นแฟนมึงอะ แม่ง)

ผมรู้สึกเหมือนแอร์ไม่เย็นกะทันหัน ทั้งที่ตอนเดินหาหนังสือมันก็ยังหนาวดี  "ก็มึงรู้จากไอ้ปุณณ์แล้ว แล้วมาถามกูไม"

"ก็กูอยากฟังจากมึงอะ!"  คราวนี้เป็นเสียงไอ้ปาล์มครับที่แหวมา ทำเอาเพื่อนทั้งวงพยักหน้าเห็นด้วยกันหงึกหงัก โอยยย ไอ้พวกโรคจิต จะอยากฟังไรซ้ำ ๆ ซาก ๆ นักหนาว้าาา

"อะ ๆๆ เอางี้"  ไอ้เก่งตัวดีตัดบทด้วยคำที่ผมชอบได้ยินมันพูดบ่อย ๆ เวลามันพยายามหว่านล้อมอะไรสักอย่าง  "ไอ้โน่"  สงสัยว่าเหยื่อคราวนี้จะเป็นผม T_T

ผมเลิกคิ้วข้างหนึ่งอย่างกลัว ๆ ให้ไอ้เพื่อนที่ทำเอาผมปั่นป่วนตลอดวัน  "ร...ไร"

"กูถามแบบตรง ๆ เลยนะ มึงอะ..."  แล้วจะเว้นช่วงให้กูลุ้นทำไมฟะ จะถามไรก็รีบ ๆ ถาม! ผมแทบกลั้นลมหายใจระหว่างรอฟังเก่งพูดคำต่อไป

"คบกับไอ้ปุณณ์อยู่ใช่ปะ"

"อ...เออ"

"แบบแฟนน่ะนะ"

"อื้อออ"  หลับหูหลับตาตอบแล้วครับทีนี้ โว้ยยย ก็รู้กันหมดแล้วจะมาคาดคั้นอะไรอีกกก เสียงพวกมันหัวเราะกันคิกคักรอบวงอย่างกระชุ่มกระชวยหลังได้ฟังคำตอบผม ในขณะที่ผมอะ ถ้าเอาหัวกระแทกพื้นแล้วมุดดินหนีกลับบ้านได้คงทำไปแล้ว

"งี้ใครขอใครคบก่อนวะมึง"  แล้วเกี่ยวไรกับมึงวะพ้ง! ผมละอยากด่ากลับไปแบบนั้นจริง ๆ ถ้าไม่ติดว่าสายตาอยากรู้อยากเห็นจากคนทั้งวงจ้องรวมมาเป็นตาเดียวก่อน

"ก็...ไอ้ปุณณ์มั้ง"  เป็นอย่างนั้นเลยได้แค่ละล่ำละลักตอบอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ เพราะสมองเริ่มเบลอ ๆ รวน ๆ ไปหมด ได้ยินแต่เสียงไอ้พวกห่านี้ผิวปากแซวกิ๊วก๊าวกันอย่างสนุกในอารมณ์มันเหลื้อเกิน (ทำนาบนหลังคนนะมึง!)

"มีแฟนแล้วเงียบนะ ไม่ยอมแจ้งข่าวอะมึง"  ไอ้โด่งแหย่พลางกระทุ้งศอกเข้าแขนผมหลังจากพวกมันหัวเราะเสร็จกันเรียบร้อย เออ ก็ดูปากพวกมึงแต่ละคนดิ กูคงอยากบอกอยู่อะ

"ก็พวกมึงแม่ง ชอบแซวกู"

"เฮ้ย พูดไรงั้น พวกกูแซวเพราะไม่รู้หรอก ถ้าพวกกูรู้พวกกูไม่แซวอะ"  ผมเหล่มองไอ้รถเก๋งที่ทำเป็นพูดดี  "เจงปะ"

"ไม่จริง ฮ่า ๆๆ"  แล้วมึงพูดเพื่อออ เดาผิดที่ไหนล่ะ! ผมเกาหัวตัวเองอย่างสุดจะเซ็ง เพราะหลังจากนี้มีหวังโดนล้อเช้าสายบ่ายเย็นก่อนนอนแหง Y_Y แต่ยังไม่ทันหายเซ็งดี ไอ้เอ็มก็พูดประโยคที่ทำเอาผมตกใจโคตร ๆ ออกมา

"เนี่ยแม่งอุบเงียบกันทั้งมึงทั้งไอ้โอมอะ มึงเชื่อปะ ว่ากูบีบคอถามไอ้โอมเป็นสิบล้านรอบแล้วแต่ไม่ยอมบอก บอกแต่ให้มาถามมึงเอง"  เข้! คนอย่างไอ้โอมมีอุดมการณ์แบบนี้ด้วยเหรอวะ!!! ผมหันไปมองหน้ามันแบบอึ้ง ๆ แต่เห็นแม่งกำลังนั่งทำหน้าเหนืออยู่ ถุย หมั่นไส้

"แต่มึงไม่ต้องซาบซึ้งไปหรอก เพราะไอ้โอมเป็นคนคิดแผนนี้ให้พวกกูเอง ฮ่า ๆๆ"  อ้าวไอ้ชั่ว หลอกให้กูปลื้มได้ไม่ถึงนาที สันดานมึงก็โผล่อีกละ!

ผมนั่งส่ายหัวอย่างจนปัญญาขณะที่ฟังพวกมันหัวเราะครื้นเครงอยู่ ก่อนไอ้พ้งจะจุดประเด็นสำคัญขึ้นมา  "เฮ้ยมึง แล้วแฟนไอ้ปุณณ์อะ"

คำถามแจ็กพ็อตว่ะ ผมยอมรับว่าตัวเองอึ้งไป ก่อนจะอ้อมแอ้มตอบไม่เต็มเสียง  "...ก็เลิกแล้ว"

"เลิกเพราะมึงเลยเหรอวะ"  เสียงไอ้โด่งถามต่อ แต่ผมค่อย ๆ ส่ายหัว  "เปล่า เขาก็มีปัญหากันนิดหน่อย"

"แต่มันมายุ่งกับมึงตั้งแต่ก่อนเลิกกันแล้วใช่ปะ"  เป็นเพราะคำถามนี้ ผมจึงได้เห็นว่าโอมหันไปใช้หลังมือแตะปากปาล์มเหมือนให้เงียบไป ขอบใจว่ะ แต่ผมคงปฏิเสธไม่ได้ว่าก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ

คิดแล้วรู้สึกแย่แฮะ

พวกเราเงียบไปพักใหญ่ ก่อนเสียงคมจะถามต่อ  "แล้วมึงกับยูริล่ะ"

"ก็..."  ผมไม่รู้จะตอบยังไง ในเมื่อความสัมพันธ์ของผมกับยูริมันมึนงงมาตั้งแต่ต้น จนถึงปัจจุบัน ผมก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้เรียกว่าอะไร

ไอ้โอมสั่นกระดิ่งห้ามยกด้วยการตัดบทสนทนา  "ถามมากว่ะพวกมึงอะ พอ ๆๆ จะหมดคาบอยู่แล้ว ถ้ากลับห้องเรียนไปไม่มีหนังสือส่งมาสเซอร์ มึงเละแน่"  มันว่าพลางลุกขึ้นยืนคนแรก ทำเอาเพื่อนคนอื่นบ่นงึม แต่ก็ยอมแยกย้ายกันไปหาหนังสือทำรายงานโดยดี

ผมหันไปยิ้มให้เพื่อนชั่วที่รู้ใจผมเสมอ  "ขอบใจนะมึง"

"เหอะ หาหนังสือเผื่อกูด้วยแล้วกัน เดี๋ยวกูนอนรอ ก๊ากกก"  ไอ้เชี่ย!

 

***
 

หลังจากหมดคาบเรียนประจำวันแล้ว ผมกับไอ้โอมที่เพิ่งทำเวรเสร็จ (หรืออีกนัยหนึ่งคือ เพิ่งเอาไม้กวาดกับที่ตักผงสู้กันเสร็จ) ก็มุ่งหน้าไปยังห้องธุรการทันที เพราะได้รับแจ้งว่าสมาคมที่จะพาชมรมเราไปแข่งวงโยฯ ที่ยุโรป เพิ่งส่งแฟ็กซ์มาหาพวกผมผ่านทางเครื่องของห้องธุรการ (แล้วเครื่องในห้องชมรมก็มี ไม่แฟ็กซ์มาล่ะค้าบบบ) ทำเอาผมกับโอมต้องวิ่งหน้าตั้งลงมาติดต่อห้องออฟฟิศด้วยสภาพเรียบร้อยสุด ๆ เนื่องจากมีมิสโคตรเฮี้ยบบบ อยู่ในนั้นหลายคน

"ชมรมดนตรีมารับแฟ็กซ์ครับ"  ผมโผล่หัวเข้าไปในห้องออฟฟิศอย่างเกร็ง ๆ เพราะหลังเลิกเรียนแบบนี้บุคลากรเล่นอยู่กันครบทีม

"มาเอาโต๊ะนี้จ้ะ"  เสียงมิสคนหนึ่งที่ผมไม่รู้จักดังขึ้นไกล ๆ เรียกให้ทั้งผมและโอมเดินไปรับแฟ็กซ์ซะลึกเชียว โอย แต่จะทำไงได้ ก็ต้องค่อย ๆ เดินตัวลีบผ่านโต๊ะทำงานนับสิบไปยังจุดหมาย โดยไม่ทันสังเกตว่ามีใครอีกคนอยู่ในห้องเหมือนกัน

ผมยื่นมือไปรับแฟ็กซ์จากมิสท่าทางใจดี แล้วก็คงเผ่นออกนอกห้องออฟฟิศไปไกลแล้ว ถ้าไม่ถูกเรียกชื่อเอาไว้ก่อน  "โน่! โอม!"

"อ้าว ผัวมึง"  ไอ้เชี่ยยย เรียกชื่อมันก็ได้ มันชื่อปุณณ์! ผมกระทืบเท้าไอ้โอมทีนึงก่อนจะมองตอบคนที่ถือใบอะไรไม่รู้ในมือเหมือนกัน

"มาส่งใบค่ายเหรอ"  ปุณณ์ถามผมเมื่อเห็นว่ามีเอกสารในมือเหมือนมัน แต่ค่ายอะไรวะ

"เปล่า กูมาเอาแฟ็กซ์"  ผมชูแฟ็กซ์หมึกเยิ้มให้อีกฝ่ายดู เห็นมันพยักหน้าเข้าใจก่อนจะถามต่อ

"แล้วโน่กับโอมไปค่ายเปล่าอะ"

"ค่ายไรวะ"  เป็นไอ้โอมนั่นเองที่สอดถามขึ้นมาอย่างขี้เสือกไม่แพ้ผม (แค่แย่งถามไม่ทัน) เออนั่นดิ ค่ายไรวะ กูก็อยากรู้เหมือนกัน

ปุณณ์ดูจะแปลกใจไม่น้อยที่เราไม่รู้เรื่องค่าย  "ค่ายเภสัชฯ อะ อ้าว มิสไม่ได้บอกห้องมึงเหรอวะ"  เอ่อ อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามิสไม่บอกหรือกูไม่ฟัง เพราะขนาดค่ายวิศวะคราวก่อนผมยังไม่ได้ไปเลย ดันมัวแต่หลับตอนเขาประกาศเรื่องค่ายกัน

ปุณณ์เลิกคิ้วมองพวกผมอย่างงง ๆ ก่อนจะพลิกกระดาษในมือมันดู  "ห้องโน่ก็มีมาลงชื่อไว้หลายคนนะ ปาล์มก็ไป พ้งก็ไป โด่งด้วย"  อ้าวไอ้พวกเชี่ย ไม่มีชวนกูอะ สงสัยคิดว่าผมไม่สนใจค่ายเภสัชฯ มั้ง ซึ่งมันก็จริง

"กูไปด้วย! ลงชื่อกูให้หน่อย!"  ว่าแต่ไอ้เหี้ยนี่สนกับเขาตั้งแต่ตอนไหน ผมหันไปมองหน้าโอมแบบมึน ๆ  "จะเข้าเภสัชฯ เหรอมึงอะ"

"เปล่า แต่กูว่าต้องมีสาว ๆ ไปค่ายเยอะชัวร์! งั้นกูไปด้วยคน"  โหไอ้เชี่ย ตรรกะอย่างเลว แต่น่าสน (หึหึ) ระหว่างผมกำลังคิดอยู่นั้นว่าจะไปกับมันดีมั้ย เสียงปุณณ์ที่กำลังเขียนชื่อเพิ่มอยู่ก็ทวนสิ่งที่มันเขียนมาเป็นคำพูดเบา ๆ

"งั้นธัชกรกับนภัทรห้อง5ไปด้วยนะ"  อ้าวเฮ้ย นั่นมันชื่อกู!

"ตลกละสัด กูบอกตอนไหนเนี่ย"  ผมกระซิบพลางตบหัวมันเบา ๆ (เพราะยังอยู่ในห้องออฟฟิศครับ ขืนห้าวมากอาจโดนบราเดอร์เดินมาบ้องแทนได้) ขณะที่ปุณณ์หัวเราะร่า  "ไปเถอะ กูก็ไป"

"อ้าว มึงอยากเรียนเภสัชฯ เหรอวะ"  ก็เห็นปกติแม่งสนใจแต่เศรษฐศาสตร์มหภาค การแลกเปลี่ยนการค้าระหว่างประเทศ อัตราดอกเบี้ย จนผมนึกว่ามันอยากเป็นนักเศรษฐศาสตร์ซะแล้ว แต่เอ๊ะ หรือจะใช้ตรรกะเดียวกันกับไอ้โอม

"เปล่า ก็ไปงั้น ๆ อะ ไอ้โจ๊กกับไอ้นันท์มันอยากไป"  อ๋อ เออ ไปก็ไป ผมยืนเท้าเอวมองมันที่เขียนชื่อผมกับโอมใส่ใบทะเบียนอย่างสมยอม

"งั้นกูเอาใบไปส่งมิสก่อน เพื่อนมึงคนไหนอยากไปเพิ่มก็มาลงชื่อกับมิสเองแล้วกันนะ"  อืม ๆ ผมพยักหน้ารับคำพลางโบกมือให้ แต่ขณะที่กำลังจะหมุนตัวกลับเพื่อหนีจากห้องออฟฟิศไปห้องชมรมนั่นเอง เสียงปุณณ์ก็ดังขึ้นมาก่อน

"โน่"

"หือ?"  ผมหันไปรับคำเรียกนั้น แต่ใบหน้าคมที่ดูเหมือนมีเรื่องจะพูดของปุณณ์ กลับแปรเปลี่ยนเป็นคลี่ยิ้มคืนมา

"ไม่มีอะไร บาย"

"อ่า...บาย"  อะไรของมันวะ

 

 

TBC.

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 153 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31,673 ความคิดเห็น

  1. #30720 Lucia Eve (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 10:03
    พี่โอม เผลอซึ้งไปได้ไงเนี่ย - -
    ปุณณ์จะพูดไรอ่า เรื่องคู่หมั้นเหรอ
    #30,720
    0
  2. #30599 mitake (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:41
    มีเพื่อนแบบนี้คือประสาทจะกินหัวตาย 55555555555555555
    #30,599
    0
  3. #30390 pinpin (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 14:46
    ตกลงทั้งหมดนี่คือแผน?
    โหยยยยยยยยย เจ๋งมากกกกก 5555555555
    #30,390
    0
  4. #30180 InLove (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 19:53
    เป็นแผนล้วงความลับที่เลวมากค่ะ 55555555555555
    #30,180
    0
  5. #30115 แรมน้อย (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 00:33
    โอ๊ยยยยย นึกว่าเก่งจะโกรธ

    ไอ่พวกเพื่อนเลววววว ฮ่าๆๆๆๆ คิดแผนกันได้นะ


    แต่แอบรู้สึกผิดพอได้ยินชื่อยูริ

    ยังอยากให้ยูริให้อภัยโน่อยู่อ่ะ
    #30,115
    0
  6. วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 10:39
    ตีบทแตกมากอ่ะเก่งสมชื่อ 555555555555


    ยอมบอกเพื่อนซะทีนะ 5555555555
    #30,034
    0
  7. #29582 ELFIM_JUNG (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 01:18
    ขำอ่ะ แต่ละคน 5555555555555
    #29,582
    0
  8. #29564 Nut (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 21:41
    ชอบตอน อ้าว......ผัว

    #29,564
    0
  9. #29415 MayKamon (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 16:26
    เก่งอย่างเนียนอ่ะ แอบคิดถึงโอมมิกนะ^^
    #29,415
    0
  10. #29368 Otama (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 13:13
    "อ้าว...ผัว" ชอบประโยคนี้ของโอมมากอะ 555
    #29,368
    0
  11. #29318 gemello (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 17:04
    เก่งแม ร่งเนียน
    #29,318
    0
  12. #29158 ฮอลล (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 18:46
    เก่งเอารางวัลตุ๊กตาทองไปเลย
    #29,158
    0
  13. #28977 SomHzKs (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 13:09
    555 เพื่อนรู้หมดแล้ววววว จะมีดราม่าอีกมั้ยนะ TT
    #28,977
    0
  14. #28939 โส-มม (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 21:28
    เก่งเนียนว่ะ 55555555555555555

    รู้งี้แกล้งไอ่โอมอีกคนซิ ปากแข็งจังเลยยยยยยยยย
    #28,939
    0
  15. #28799 Princecloudye (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 18:47
    ชอบเพื่อนโน่อะ 5555 
    #28,799
    0
  16. #28763 Cartoon_Ppan (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:15
    ลุ้นอ่ะ
    #28,763
    0
  17. #28647 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:19
    เฮ้อออออออ ดราม่ากันไม่จบไม่สิ้น สงสารปุณณ์โน่แท้.. พวกเพื่อนน้องโน่นี่แสบใช่เล่นนะเนี่ย..น้องเก่งเล่นทำเป็นซึมซะเนียนเชียวสมควรได้รับรางวัลตุ๊กตาทองจริงๆอ่ะ แล้วนี่น้องปุณณ์จะไปเครียดเรื่องอะไรมารึเปล่าเนี่ย เห็นเรียกโน่แล้วไม่พูดอ่า..
    #28,647
    0
  18. #28580 *CassEM~! (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:34
    พี่โอมทั้งฮาทั้งเกรียน อ่านกี่รอบก็ไม่เบื่อจริงๆ 555
    #28,580
    0
  19. #28548 JENNYHA (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 มกราคม 2556 / 21:50
    เเพื่อนน่ารักอัะ
    #28,548
    0
  20. #28459 Purich28 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 มกราคม 2556 / 00:30
    อ้าว ผัว ฮ่ามาก ฮ่าๆ
    #28,459
    0
  21. #28372 KiHaE*129 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 มกราคม 2556 / 01:54
    ชอบเวลาพวกโน่อยู่ด้วยกันอ่ะ

    ฮาดี

    ปุณณ์จะบอกไร
    #28,372
    0
  22. #28278 E.L.F.&SUJU13~~ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2555 / 15:27
    ในที่สุดโน่ก้ยอมรับ 555
    #28,278
    0
  23. #28053 berry berry (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 16:29
    กว่าจะเปิดปากได้นะค๊าาา น้องโน่
    #28,053
    0
  24. #27964 hyukjoong (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 / 22:45
    ฮามากอ่ะ เพื่อนแต่ละคน
    #27,964
    0
  25. #27899 ผู้หญิงติดเกาะ>< (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 23:10
    มีเพื่อนแบบโน่กูคงโคตรมีความสุข ปากแต่ละคน ดีๆทั้งนั้น555555555555
    #27,899
    0