LOVE SICK : ชุลมุนหนุ่มกางเกงน้ำเงิน [YAOI]

ตอนที่ 64 : 54th CHAOS - effects

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    31 มี.ค. 63


54th CHAOS - effects
 

และแล้วจากเหตุการณ์ผีอาเสี่ยเข้าสิงเมื่อตอนกลางวัน พอเวลาผ่านไปได้สามชั่วโมง (จนผีอาเสี่ยคงเริ่มออก) ผมจึงรู้สึกตัวกับเขาสักทีว่า ไอ้พวกเวรนั่นทำค่าขนมผมโบ๋เบ๋ทั้งเดือน T_T ฮือ ไอ้ชั่ว แล้วเดือนนี้กูจะเอาเงินที่ไหนใช้! ผมนั่งคิดพลางกุมขมับ เพราะขืนบากหน้าไปขออาป๊าเพิ่มมีหวังโดนเขกกบาลยุบกลับมาแหง ๆ แต่เอาเถอะ นับว่ายังดีที่พอมีเงินเหลือในบัตรแคนทีนอยู่บ้าง ปัญหาใหญ่เลยมีแค่งดออกเที่ยวตลอดเดือนเท่านั้นเอ๊งงง ฮือ T_T เกิดเป็นโน่ช่างรันทดจริง ๆ T_T
 

ผมคิดอย่างโคตรจะเซ็งระหว่างนั่งฟังบ้าง งีบหลับบ้าง แอบเล่นเกม OX บ้าง ในคาบเรียนสุดท้ายของวันที่มิสพัชรีกำลังพูดอะไรไม่รู้อยู่หน้าห้อง อือ ผมนั่งตาลอยปล่อยให้เสียงมิสทะลวงเข้าหูซ้าย แล้วทะลุออกหูขวาอย่างง่ายดาย โดยไม่คิดจะดันความรู้ขึ้นสมองเท่าไหร่ เฮ้อออ อีกกี่นาทีจะถึงเวลากลับบ้านวะ ผมนั่งเพ่งมองเข็มยาวของนาฬิกาหน้าชั้นเรียนที่ค่อย ๆ เคลื่อนไปหาเลข 8 ด้วยใจระทึก

ออดดด

นี่ไง ใช่เลยยย! ฮ้าาา ความง่วงตะกี้หายวับเป็นปลิดทิ้งทันทีที่ออดเลิกเรียนดัง ก่อนมิสพัชรีจะสั่งการบ้านทิ้งทวนไว้กองเท่าภูเขาแล้วจากไป

"เฮ้ย เตะบอลเปล่า!"  เสียงไอ้ปาล์มตะโกนถามเพื่อนลั่นห้องก่อนคนอื่นจะวิ่งเฮโลไปสมทบกับมัน รวมถึงไอ้โอมด้วย (ไอ้ห่านี่ไปคนแรกเลยเถอะ)  "ไอ้โน่ ไปเปล่า!"  เสียงพ้งหันมาถามผมย้ำ ซึ่งไม่มีหรอกที่จะปฏิเสธ แต่ขอเวลากูเก็บของแป๊บบบนึง

เพียงไม่ถึงสิบนาที พวกเราห้อง 5 ก็ลงมาวิ่งชายเสื้อหลุดลุ่ยกันสลอน บนสนามของโรงเรียนที่มีวงเตะบอลตั้งอยู่นับสิบ เออ มันก็แยกประสาทกันเล่นได้ว่ะ เรื่องนี้เป็นพรสวรรค์เฉพาะโรงเรียนครับ ยากแก่การลอกเลียนแบบ

แต่เตะบอลคราวนี้แม่งซวยฉิบหาย เพราะผมดันโอน้อยออกได้อยู่คนละทีมกับไอ้เชี่ยโอม คือเมื่อก่อนไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่หรอกครับ เพราะอาศัยว่าอยู่ทีมเดียวกับมันมาตลอด แต่พอครั้งนี้ได้แยกทีมกันแล้วจึงได้ซึ้งว่าแม่งโคตรรรสันดานเสียเลย!

"ไอ้เชี่ยยย! แม่งขี้โกง!"  ก็คิดดูแล้วกันว่าผมต้องตะโกนคำนี้เป็นครั้งที่ร้อยกว่าได้แล้วมั้ง! เพราะล่าสุดไอ้ห่านั่นแย่งบอลผมด้วยการชาร์จเข้าข้างหลังแล้วเอามือปิดตา ปล่อยให้ไอ้เคนซิวลูกบอลปลายเท้าผมไปได้อย่างง่ายดาย สาดดด มีคำไหนให้กูด่ามึงอีกมั่งไหมเนี่ย!

แถมสิ่งที่ได้รับกลับมายังเป็นเสียงหัวเราะเอิ๊ก ๆ ของไอ้เชี่ยโอมที่ไม่สนใจคำด่าผม แล้วยังแปะมือแท็กกับไอ้โด่งเย้ยกันอีก! เออ ฝากไว้ก่อนเถอะ แต่พอตาผมจะเล่นสกปรกใส่มันบ้าง (เช่นแกล้งเหยียบถุงเท้าให้แม่งดำ หรือไม่ก็พยายามดึงกางเกงนักเรียนมันให้หลุดตูด) ดันไม่มีอะไรเป็นผลเลยเพราะเชี่ยโอมเสือกรู้ทันหมด! เออ ก็งี้แหละวะ ลืมไปว่าไอ้โอมมันชั่วตัวพ่อ ใครจะไปชั่วกว่าคนอย่างมันได้ แต่อย่าเผลอละมึง!

พวกผมเตะบอลกันไปไล่ด่ากันไปดังลั่นสนามอยู่พักใหญ่ จนในที่สุดก็เริ่มเปลี่ยนเป็นเล่นแจมกับน้องม.ต้นที่เตะร่วมสนามเดียวกันแทน ปรากฏการณ์รุ่นพี่แกล้งรุ่นน้องจึงเกิดขึ้น (ฮ่า ๆ) เพราะแค่เด็ก ๆ จะเข้ามาแย่งบอลจากพวกเรา ไอ้รถเก๋งก็ไปแกล้งยกน้องซะตัวลอย จนต้องตีขาหน้าเหวอในอากาศ กลายเป็นการทรมานเด็กซะงั้น! (ฮ่า ๆๆ) จนผมต้องนั่งยอง ๆ กับพื้นสนามแล้วขำกลิ้งเมื่อเห็นไอ้รถเก๋งอุ้มน้องม.ต้นคนหนึ่งวิ่งชูรอบสนาม ทำยังกะแห่ฮีโร่โอลิมปิก เล่นเอาขำแตกทั้งสนาม

แต่เรื่องพรรค์นี้อย่าหวังว่าไอ้โอมยอมจะน้อยหน้า เพราะตอนนี้มันวิ่งไปแบกน้องม.ต้นอีกคนหนึ่งขึ้นบ่าครับ แถมยังมุ่งหน้าไปปะทะกับเด็กที่ไอ้เก๋งกำลังอุ้มอยู่ทันที จนกลายเป็นศึกยุทธหัตถีเด็กม.ต้นขึ้น ฮ่า ๆๆ (พวกมึงแปลงร่างเป็นช้างกันเหรอวะ) ผมนั่งขำเมื่อน้องในสังกัดพวกมันต่างเอื้อมมือจะแกล้งตีฝ่ายตรงข้ามยกใหญ่ แต่พอเอื้อมใกล้ถึงตัวฝ่ายนั้นทีไร เชี่ยโอมเป็นต้องแกล้งถอยออกมาทู้กกกที นี่มึงกวนตีนเด็กนะ รู้ตัวปะเนี่ย

ทุกคนเริ่มหยุดมายืนขำระหว่างดูรุ่นน้องบนคอไอ้โอมที่เริ่มเปลี่ยนจากตีเพื่อนเป็นตีพี่โอมแทนอย่างขัดใจ เพราะแม่งกวนส้นตีนอย่างกับอะไร ฮ่า ๆๆ เออ สม กวนตีนเพื่อนไม่พอยังจะลามปามไปกวนตีนเด็กไม่รู้อีโหน่อีเหน่อีก เอาเลยครับน้อง ตีแม่งแรง ๆ เลยครับ พี่สะใจ

"ทำไรอยู่โน่ ไมมานั่งตรงนี้"  อ้าววว แล้วเสียงคุ้น ๆ แบบนี้จะเป็นใครได้ ถ้าไม่ใช่เลขาสภาฯ คนเดิม ผมหันไปมองปุณณ์ที่ก้มลงมานั่งยอง ๆ คุยกับผมอยู่บริเวณข้างสนามบอล (ซึ่งผมนั่งขัดสมาธิไปแล้ว) จึงชี้ให้มันดูศึกยุทธหัตถีในสนาม (ที่ใช้หลังไอ้เชี่ยโอมกับรถเก๋งแทนหลังช้าง)  "ดูไอ้เชี่ยโอมแกล้งเด็กดิ อย่างฮา"  เพราะตอนนี้น้อง ๆ เริ่มเปลี่ยนมาเล่นงานพาหนะตัวเองแทนแล้ว โทษฐานกวนอารมณ์ดีนัก ฮ่า ๆๆ

"อ้าวโอมแกล้งเด็กเหรอ นึกว่าจะเปลี่ยนใจมารักเด็กแล้วนะเนี่ย"  แต่น่านนน มันอยู่ตั้งไกลยังอุตส่าห์นินทาอีก ผมหันไปขำคำพูดปุณณ์ ก่อนจะช่วยเสริม  "เหอะ ขนาดเด็กที่มันรักมันยังแกล้งเล้ย"  ก็งี้แหละครับ ความเลวแม่งคงฝังอยู่ในสันดานจริง ๆ

ปุณณ์หัวเราะร่วนก่อนจะล้มตัวลงนั่งขัดสมาธิข้าง ๆ ผม อืม...ไอ้คุณหนูปุณณ์นั่งกับพื้นไม่กลัวกางเกงนักเรียนเปื้อนรึไง ก็ว่าจะลองแซวมันอย่างนั้น แต่อีกฝ่ายเสือกชิงหันมาถามอย่างอื่นกับผมก่อน  "โน่กลับตอนไหนเนี่ย"

ผมจึงเลิกคิ้วมองหน้ามันงง ๆ  "ก็กลับตอนไหนก็ได้ วันนี้ชิล ๆ"

"งั้นไปหาไรกินกันมั้ย วันนี้กูก็ว่าง แวะไปหาแป้งด้วยดิ บ่นคิดถึงมึงจะแย่แล้วเนี่ย"  หืม ไอ้เจ้าเล่ห์ ยกเอาน้องมาอ้างว่ะ ผมเลิกคิ้วพลางพยักหน้าล้อเลียนมัน แต่ก็เอาวะ ไปก็ไป เตะบอลจนเหนียวตัวแล้วด้วย ไม่มีแรงเหลือเตะต่อแล้ว

"เฮ้ย! กูกลับก่อนนะ!"  ดังนั้นผมจึงลุกขึ้นปัดตูดกางเกงแล้วตะโกนบอกเพื่อน ๆ ในสนาม ทำเอาพวกมันหันมามองเป็นตาเดียว

"โหไอ้เชี่ยปุณณ์! แย่งเพื่อนกูอีกแล้วนะ"  น่าน...ไอ้ที่มึงแบกน้องม.ต้นขี่คอไว้มันยังไม่เหนื่อยพอใช่มะ ถึงได้หันมากัดกูเพิ่มอีกเนี่ยไอ้เชี่ยโอม ผมชูมะเหงกใส่มันขณะที่ปุณณ์แค่หัวเราะพลางยกมือเป็นเชิงว่า ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย

หลังจากใช้ภาษากายตอบโต้กันได้พักหนึ่ง จึงถึงเวลาที่ผมควรเดินไปหยิบกระเป๋านักเรียนพลางโบกมือลาเพื่อน ๆ ทั้งหมดสักที โดยไม่ลืมรับปากไอ้เก่งว่าคืนนี้จะกลับไปดอทเอด้วยแน่ ๆ ให้แม่งเตรียมทีมไว้รอได้เลย ผมโบกมือให้เพื่อนทั้งสนามก่อนจะเดินตามปุณณ์ไปเอากระเป๋านักเรียนในห้องสภาฯ แล้วพากันมุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟฟ้าทันที

"กินเนื้อย่างร้านเดิมมะ ไม่ได้ไปนานแล้ว อยากกินอะ"  แต่ยังไม่ทันพ้นประตูโรงเรียนได้เท่าไหร่ ไอ้คนข้าง ๆ ก็เริ่มคิดเมนูประจำเย็นนี้แล้วครับ ขณะที่คนหมดตูดอย่างผมทำหน้าเหมือนขี้ไม่ออก  "ร้านนั้นก็แพงดิว้า กูว่าแดกข้าวขาหมูตรงซอยนั้นก็ได้มั้ง"

"เฮ้ย ข้าวขาหมูกินจนเบื่อแล้ว ไปเหอะ มื้อนี้กูเลี้ยงเอง แล้วเดี๋ยวเดือนหน้ามึงค่อยเลี้ยงกู"  โอ้โฮไอ้นี่ จะเลี้ยงกูทั้งทีก็ช่วยเลี้ยงฟรี ๆ ไม่ได้รึไง ผมเหล่มองคนเสนอไอเดียที่ทำเป็นยิ้มกว้างอยู่แล้วก็ต้องพยักหน้าปลง ๆ กลับ เออ...เอาไงก็เอา

 

เราสองคนเดินลากขามาเรื่อยจนถึงสถานีรถไฟฟ้า แต่ขณะบันไดเลื่อนกำลังไต่ขึ้นชานชาลาอยู่นั้น เสียงเตือนประตูใกล้ปิดเสือกดังขึ้นก่อน!

แล้วก็โรคจิตพอกันทั้งคู่อะครับผมว่า เพราะผมกับปุณณ์มีความเพี้ยนเหมือนกันอย่างหนึ่งคือได้ยินเสียงเตือนปิ๊บ ๆๆๆ เวลาประตูรถไฟใกล้ปิดไม่ได้ ไม่ใช่ว่าฟังแล้วจะลงไปนอนชักดิ้นกระแด่ว ๆ ตายหรอกนะครับ (นั่นก็เว่อร์ไป) แค่ฟังแล้วคล้าย ๆ กับฟังเพลงปลุกใจ อะไรสักอย่างอะ ความรู้สึกมันเหมือนถูกบังคับให้รีบใส่เกียร์หมาโกยเข้าขบวนโดยเร็ว ยังไงยังงั้น!

แน่นอนว่าโรคจิตทั้งคู่แบบนี้ไม่มีเหลือ ผมกับปุณณ์ที่ได้ยินเสียงสัญญาณ ปิ๊บ ๆๆๆๆ ดังก้องชานชาลา ถึงกับพากันสะดุ้งโหยง ก่อนจะคว้าเอาแขนอีกฝ่ายโกยแน่บเข้าโบกี้ขบวนสุดท้ายได้ทันอย่างเฉียดฉิว ฮูเร่!!! ว่าแต่กูรีบทำไมวะ รอขบวนใหม่แค่ 3 นาทีเอง เร็วกว่าต้มมาม่าอีก -_-

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก...รีบไมวะ!"  แน่นอนว่าพอระลึกชาติได้ว่าตัวเองเพิ่งทำสิ่งไร้สาระโคตร ๆ ไปหมาด ๆ ผมจึงหันไปโวยปุณณ์เข้าให้ดอกหนึ่ง แม้จะยังหอบตัวโยนอยู่ก็ตาม ซึ่งไอ้คนยืนข้าง ๆ ก็ไม่ได้มีสภาพต่างกันไปสักเท่าไหร่

"มึงแหละพากูรีบ!"  อ้าววว ๆๆ โยนอีก ตกลงใครนำใครก่อนวะ ผมหลุดขำออกมาขณะปาดเหงื่อเม็ดเป้งออกจากขมับ

หลังจากค่อยกลืนน้ำลายคล่องคอ เป็นสัญญาณว่าเริ่มหายเหนื่อยแล้ว จึงได้เวลามองสำรวจในขบวนรถไฟฟ้าบ้าง ซึ่งจริง ๆ ก็ไม่ถึงกับสังเกตสังกาอะไรมากมายหรอกครับ แค่ตามันเหลือบไปเห็นเองว่า...

กว่า 80% ของโบกี้นี้ มีแต่ผู้หญิง

โอย ประชากรเพศแม่ในประเทศนี้มันจะเยอะไปไหน ผมลอบมองนักเรียนสาว ๆ ทั้งกระโปรงแดงและกระโปรงน้ำเงิน ที่เวลาเลิกเรียนคงใกล้ ๆ กับโรงเรียนผม ไหนจะยังสาวออฟฟิศบริเวณนั้นอีก ที่ขึ้นมาบนรถไฟขบวนเดียวกัน

ต่างคนคงต่างมีจุดหมายปลายทางไม่เหมือนกันไป แต่จุดร่วมที่สาว ๆ ในขบวนนี้มีเหมือนกันคือ...ผู้ชายที่ยืนพิงเสาอยู่ข้าง ๆ ผม

ผมขมวดคิ้วมุ่นเมื่อสังเกตเห็นว่าเกินค่อนของผู้หญิงในขบวนนี้ล้วนจับจ้อง รวมถึงแอบมอง มายังไอ้หน้าหล่อซึ่งมัวแต่ยืนผึ่งแอร์รถไฟฟ้าดับร้อนแบบไม่รู้อีโหน่อีเหน่อยู่นี่ ซึ่งอืมมม...ก็รู้มานาน (ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันแล้วแหละ) ว่าปุณณ์มันหน้าตาดี แต่ไม่เคยคิดขนาดว่าจะสามารถดึงดูดให้สาวนั่งมองตามกันตาเป็นมันได้เท่านี้

เมื่อเห็นเช่นนั้นผมจึงขอร่วมวงแอบมองไอ้คนที่ยืนไหล่กระแทกกันอยู่นี่บ้าง อืม...ปฏิเสธไม่ได้แฮะ ว่าปุณณ์ดูดีและโดดเด่นมากขนาดไหน เพราะถึงมันไม่ได้บ้าดีเดือดวิ่งเข้ามาในรถไฟตอนประตูจวนเจียนใกล้ปิด แต่แค่ใบหน้าและรูปร่างสูงโปร่งของมันก็มากเกินพอแล้วที่จะดึงดูดเอาสายตาใครต่อใครให้ต่างจ้องมองมาที่มันได้

"เงียบไมโน่ ยังเหนื่อยอยู่เหรอ"  แต่เอ๋...ผมถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อจู่ ๆ ปุณณ์ก็หันมาถามแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาเจ้าตัวรู้หมดว่าผมกำลังแอบมองอยู่

แน่นอนว่าใบหน้าคมนั้นฉายแววยียวนทันที อย่างที่ผมรู้ว่าตัวเองต้องถูกแซวแน่  "แอบมองกูไม ถ้าเป็นมึงจะมองตรง ๆ เลยก็ได้นะ หึหึ"  กวนตีนนน ผมด่ามันแบบไม่มีเสียงก่อนจะเสตาหันไปมองทางอื่น แต่ยังได้ยินแม่งหัวเราะแผ่ว ๆ อย่างสนุกในอารมณ์(มัน)อยู่

'สถานีต่อไป ทองหล่อ Next station Thong-Lor'

แต่ก่อนที่เราจะแง่ง ๆ ใส่กันมากไปกว่านี้ เสียงผู้หญิงในอินเตอร์คอมก็ร้องเตือนว่าถึงที่หมายแล้วเป็นการตัดบทขึ้น นำให้ปุณณ์หันมายิ้มกับผม ก่อนจะค่อย ๆ ดันไหล่ให้เดินไปรอหน้าประตูด้วยกัน

บางครั้งผมก็รู้สึกว่าตัวเองช่างอยู่ผิดที่ผิดทางจริง ๆ


***
 

เราสองคนพากันเดินต๊อกแต๊กขึ้นรถสองแถวสีแดงปากซอยทองหล่อเพื่อมุ่งหน้าไปยังเจอเวนิว เชื่อมั้ยว่าขนาดบนรถสองแถวก็ยังไม่วายมีสาวแก่แม่ม่ายนั่งจ้องไอ้ปุณณ์กันตาเป็นมัน เหอ ๆๆ ของมันแน่นอนจริง ๆ ว่ะ แม้แต่กระเป๋ารถยังดูเกร็งเลย เวลาเรียกเก็บตังค์จากคุณชายปุณณ์

และแล้วเราก็หักอกคนทั้งรถสองแถวด้วยการกดออดขอลงที่ปากซอยทองหล่อ 13 เพื่อมาตายรังกันที่เจอเวนิวเหมือนเดิม ซึ่งจริง ๆ ก็เอียนนะ กูมาทำไมบ่อย ๆ วะ แต่เอาเถอะช่วยไม่ได้ เสือกอยู่ใกล้บ้านนี่หว่า -_-

"เออ ขากลับเตือนกูซื้อหนมไปฝากแป้งด้วยนะ เดี๋ยวโดนงอนอีก"  แต่เอ้า! น้องมึงเองเสือกให้กูเตือนซะงั้น ผมแกล้งทำเป็นผิวปากไม่ฟังหวังจะกวนตีนมัน แต่ไอ้พ่อพระดันทุบหัวผมโป้กใหญ่เป็นการทำโทษ อูย โหดว่ะ

เราเดินคุยกันไปกวนตีนกันไป จนมาถึงหน้าร้านเนื้อย่างเจ้าประจำที่กินกี่ทีก็ยังรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ทุกครั้ง  "สองที่ครับ"  ปุณณ์หันไปบอกพี่พนักงานก่อนเธอจะนำเราไปนั่งโต๊ะบริเวณข้างกระจก ซึ่งเป็นที่โปรดของผมเลย เพราะเวลากินไปได้มองสาวสวย ๆ เดินผ่าน มันเจริญอาหารดี อิอิ

"กินไรดี มึงเลี้ยงใช่มะ งั้นเอาทุกอย่างที่ร้านนี้มีอะพี่"  ผมแกล้งวนนิ้วไปรอบ ๆ เมนูจนไอ้ปุณณ์ยื่นมือมาโบกเข้าให้ เรียกเสียงหัวเราะเบา ๆ จากพนักงานในร้านที่มาคอยเราสั่งอาหารอยู่ อูยไอ้นี่ ตบหัวกูสองทีแล้วนะ ถ้าคืนนี้นอนเยี่ยวราดมึงจะซักผ้าปูให้กูปะ

"เอาข้าวกระเทียม 2 ครับ หมูหมักน้ำจิ้ม ริบอาย เนื้อสันนอก เนื้อสันใน"  ไอ้ปุณณ์เริ่มร่ายเมนู โดยมีผมช่วยแทรกเป็นพัก ๆ

"เนื้อสันในเอาแบบหมักน้ำจิ้มนะ"

"อ่าครับ ตามที่มันบอก เอาเนื้อสันในหมักน้ำจิ้ม แล้วเอาไรอีกโน่"

"เห็ด ปลาหมึก เท็มปุระด้วย"  โอ่ยยย แค่คิดก็หิว ผมรีบปิดเมนูหลังจากพูดเสร็จเพราะคิดว่าแค่นี้ก็คงพอสำหรับสองคนแล้ว แต่ปุณณ์ยังคงสั่งต่ออีกนิดหน่อย

"เนื้อแกะด้วยครับ เครื่องดื่มขอชาจีนรีฟิลนะ"

แล้วเราก็ได้ฟังพี่สาวคนสวยทวนรายการอาหารอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะถึงเวลาคอยของกินมา ซึ่งช่างเป็นช่วงที่แสนทรมานจริง ๆ เพราะการแอบมองโต๊ะข้าง ๆ เขาปิ้งของกินกัน มันช่างยั่วน้ำลายอะไรเช่นนี้!

"โน่ วันนี้แวะเข้าบ้านกูนะ"  แล้วอยู่ดี ๆ มาโผล่เรื่องนี้ได้ไงเนี่ย! ผมสะดุ้งโหยงมองหน้ามันแบบงง ๆ

"เฮ้ยไร ไปทำไม"  ก็ไหน ๆ ได้โอกาสทั้งที ขอแกล้งโวยมันหน่อยแล้วกันครับ หึหึ ผมว่าพลางทำเป็นมองหน้ากวนตีนมัน แต่เห็นไอ้ปุณณ์แค่คลี่ยิ้มกริ่มส่งกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้าน

"ไปเยี่ยมน้องแป้งไง ไม่เจอหลายวันแล้ว"  นี่ก็เอาน้องมาอ้างตลอดด! ผมเลิกคิ้วมองมันเป็นเชิงไม่เชื่อ แต่ปุณณ์กลับยักคิ้วสบาย ๆ ใส่ก่อนจะคว้าเอามือผมไปจับไว้บนโต๊ะ

"เฮ้ย!"  แล้วมึงจะประเจิดประเจ้อทำไมวะ อายเขา! แน่นอนว่าผมพยายามใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อบิดมือตัวเองออกจากมือมันอยู่

"ปล่อย-สิ-วะ!"

"บอกว่าไปก่อน แล้วจะปล่อย"  หูยไอ้ชั่ว นี่มึงไปเอาวิธีเลว ๆ พรรค์นี้มาจากไหน ผมเหลือกตามองมันอย่างสุดจะเคือง แต่ถ้าฝันว่าคนอย่างโน่จะยอมน่ะยาก!

"ยิ่งแกล้งกูยิ่งไม่ไปอะ เอาดิ"  แน่นอนว่าผมขู่กลับ แต่เห็นมันแค่ลอยหน้าลอยตาเหมือนไม่กลัวอย่างงั้นอะ

"บอกว่าไปดิ เร็ว ๆ"  แถมยังมีหน้ามาบังคับอีก! ผมกำลังจะอ้าปากด่ามันอยู่แล้ว ถ้าไม่ได้มี...

"ขออนุญาตเสิร์ฟเครื่องดื่มก่อนนะคะ"  เฮ้ยยย เป็นเพราะพี่พนักงานผู้หญิงคนนี้ผมจึงต้องใช้รองเท้าหนังตัวเองถีบเข่าไอ้ปุณณ์ไปอย่างไม่ค่อยแรง เอ่อ...แรงไม่แรงไม่รู้ว่ะ รู้แต่ว่ามันรีบปล่อยมือผมอย่างเร็ว (ถ้าปล่อยแต่แรกก็ไม่ต้องเจ็บตัวแล้วนะมึง!)

"ขอบคุณครับ"  ผมหันไปยิ้มรับชาจีนเย็นสองแถ้วมาวางให้ปุณณ์แก้วหนึ่งและผมแก้วหนึ่ง ก่อนที่พี่พนักงานคนสวยจะเดินจากไป เหลือไว้เพียงไอ้ปุณณ์ที่หน้าบูดเป็นตูดลิง  "ลอบทำร้ายกูนะ"  ดูมันยังมีหน้ามาบ่นอีก

"ก็มึงกวนตีนก่อนอะ"  หรือไม่จริง! หึหึหึ

เรานั่งเถียงกันได้ไม่นานบรรดาเนื้อสัตว์ทั้งหลายแหล่ที่สั่งไป ก็เริ่มยกขบวนพาเหรดมาวางล่อน้ำย่อยรวมถึงน้ำลายบนโต๊ะพวกผม ฮ้าาา สวรรค์ของคนกินเนื้ออย่างโน่จริง ๆ ผมรีบจัดแจงช่วยปุณณ์เอาเนื้อลงเตาอย่างไม่รอช้า โดยคาบกุ้งเท็มปุระไว้ในปากด้วยเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา หึหึ

ว่าแต่ไอ้ปุณณ์มันจะขี้บริการไปไหนวะ! เพราะตั้งแต่ย่างเนื้อมา มีห่าเหวอะไรสุกแม่งต้องคีบลงจานผมทั้งปี จนแทบไม่มีที่เหลือแล้วเนี่ยครับ ส่วนสิ่งที่ผมทำได้ก็มีแต่นั่งเกาหัวอย่างขัดใจ เพราะเท่านั้นยังไม่พอ เวลาน้ำจิ้มหมด ชาหมด ปุณณ์มันยังหันไปหยิบเหยือกชากับกาน้ำจิ้มมาเทเองโดยไม่ยอมเรียกพนักงานอีก เออ ไอ้นี่อาการหนักว่ะ สงสัยอยู่บ้านจะมีคนทำให้ทุกอย่างจนเก็บกด พอออกมาข้างนอกเลยชอบบริการคนอื่นซะงั้น (ว่าแต่มึงลืมไปรึเปล่าว่าที่นี่เขาคิดค่าเซอร์วิสชาร์จด้วย 7%)

"โอ๊ยไอ้เชี่ย กูแดกไม่ทันแล้ว แดกเองมั่งดิวะ!"  ก็เป็นอย่างนี้จะไม่ให้ผมบ่นยังไงไหวอะครับ ผมเหวี่ยงใส่มันรอบที่ห้าล้านกว่าเห็นจะได้ แต่ไอ้เชี่ยปุณณ์ยังมัวตีหน้าเฉย โดยที่มือคีบเนื้อย่างใส่จานผมไม่ยอมหยุด จนแน่นท้องไปหมดแล้วเนี่ย โอ่ยยย สงสัยเพราะยัดห่าเกินอัตรา

"มึงแหละแดกเข้าไปเยอะ ๆ ของดีมีประโยชน์ทั้งนั้น"  แถมไม่ฟังไม่พอ ยังเถียงแล้วคีบเนื้อใส่จานผมเพิ่มอีก! โอ่ยมึง กะจะขุนกูให้อ้วนแล้วเอาไปแล่เนื้อขายใช่มะ ผมมองหน้าปุณณ์ที่ตั้งอกตั้งใจย่างเนื้อในเตาโดยที่ปากยังพูดไม่หยุด  "กูได้ข่าวว่าเดือนนี้มึงเหลือตังค์แค่กินก๋วยเตี๋ยว ฮ่า ๆๆ มีโอกาสกินของดี ๆ ก็กินเข้าไปเหอะ"  อ้าวไอ้นี่ เสือกซ้ำเติมกูอีก

ได้ยินดังนั้นผมจึงหันไปคีบเห็ดจากเตายัดใส่ปากมันทันที  "มึงก็แดกเข้าไปเหอะ ไม่ต้องพูดมาก"  ฮ่า ๆๆ แต่สงสัยจะเป็นเห็ดพิษว่ะ เพราะทันทีที่เห็ดเข้าถึงปากเลขาสภาฯ มันก็รีบส่งเสียงร้องอุทานไม่เป็นภาษา ก่อนจะคายออกมาอย่างไว ก๊ากกก

"ไอ้สัด ร้อนนน"

"ฮ่า ๆๆ ปากพองแน่มึง แดกน้ำไปเดี๋ยวกูมา ปวดขี้ว่ะ"  ผมว่าพลางดันแก้วน้ำให้ปุณณ์แบบไร้สำนึก (ก๊ากกก) ก่อนจะลุกออกจากโต๊ะหมายไปปลดทุกข์ในห้องน้ำสักหน่อย ถ้าไม่ได้เดินผ่านบาร์ที่พนักงานสาว ๆ ชอบแอบไปรวมตัวสิงกันอยู่ แถมบังเอิญได้ยินบางคำที่ทำเอาผมต้องผงะไป

"แก๊!!! ดูน้องผู้ชายโต๊ะข้างกระจกดิ หล่อมากอะ!"  ก็พี่เล่นเริ่มมาแบบนี้ คนปวดขี้อย่างน้องก็ต้องหยุดฟังดิครับ ผมถึงกับสะดุดกึกทันทีเพราะไอ้ผู้ชายโต๊ะข้างหน้าต่างมีแต่ไอ้ปุณณ์นั่งเด่นอยู่นี่หว่า

"โหยยย เห็นตั้งแต่เดินเข้าร้านแล้วย่ะ! น้องเขามากินออกจะบ่อย ฉันเหล่มานานแล้ว"  เสียงพนักงานอีกคนเริ่มเกทับคนแรก จนผมต้องหลุดขำออกมาเบา ๆ

"จริงเหรอ ฉันไม่เคยเจอเลยอะ น้องเขาชอบมากินวันไหนเวลาไหนอะไร จะได้ขอผู้จัดการลงตารางงานเอาไว้ถูก อิอิอิ"

"เป็นเอามากนะแก!"

"เมาท์อะไรกันอยู่เหรอ ไม่ยอมออกไปหน้าบาร์เลย"  ผมยืนฟังสองคนนั้นคุยกันได้แป๊บหนึ่ง ก็มีเสียงพนักงานคนที่สามแทรกขึ้นมาอีก ซึ่งถ้าจำไม่ผิด คิดว่าคงเป็นคนสวย ๆ ที่มารับเมนูโต๊ะพวกผมแหง

"น้องโต๊ะ E-2 ไง คนที่หล่อ ๆ ตอนนี้นั่งคนเดียวอะ เห็นปะ"

"อ๋อเห็น ฉันเป็นคนรับเมนูเค้าเองแหละ อิจฉารึเปล่า ฮิฮิฮิ"  ฮ่า...แสดงว่าความจำผมดีจริง ๆ ด้วยครับ อิอิ ผมกระหยิ่มยิ้มย่องในใจก่อนจะเกิดความรู้สึกแปลก ๆ เพราะจะว่าไป การแอบฟังคนอื่นคุยกันมันใช้ได้ที่ไหน เมื่อผมฉุกคิดได้ดังนั้นก็ว่าจะหลบฉากไปเข้าห้องน้ำตามที่ตั้งใจไว้แล้วเชียว ถ้าไม่ได้ยินประโยคต่อไปของพนักงานสาว ๆ เสียก่อน

"น้องเขามากับเพื่อนผู้ชายอีกคนด้วยนะ น่ารักเหมือนกัน สงสัยออกไปทำธุระมั้ง"

"คู่ขารึเปล่าแก"

"บ้าาา! แต่ฉันเห็นน้องเขานั่งจับมือกันด้วยนะ ตอนที่เข้าไปเสิร์ฟน้ำอะ"  เวรแล้วไหมล่ะ ด้วยประโยคนี้ทำเอาผมที่กำลังจะก้าวขาออกไปเข้าห้องน้ำถึงกับยืนตัวแข็งทันที ราวกับถูกหมุดพันเล่มตรึงเท้าไว้ให้ยืนฟังต่อ

"จริงเหรอ! บ้า คงไม่มีอะไรหรอก น้องเขาหล่อขนาดนั้นจะเป็นอื่นได้ไง"

"อือ ก็คงงั้นแหละ ถ้าหล่อ ๆ แบบนั้นเป็นอย่างว่าจริง ๆ นะ เสียดายแย่เลย"

"ไป ๆๆ ออกไปทำงานเหอะ ผู้จัดการมาแล้ว"  เสียงพนักงานสาว ๆ ในบาร์โวยวายกันพักหนึ่งก่อนจะเงียบหายไป เหลือไว้แค่เพียงผม ที่ยังคงยืนพ่นลมหายใจ

ก็อยากเที่ยวแอบฟังเขาดีนัก

ที่กำลังรู้สึกแย่แบบนี้คงเป็นเพราะผลกรรม...


***
 

หลังจากนั้น ผมก็กลับมากินเนื้อย่างต่อกับปุณณ์อีกประมาณพักใหญ่ ๆ กว่าคนที่มาด้วยกันจะยอมอิ่ม โห...เห็นผอม ๆ อย่างนี้แต่ประมาทไม่ได้เลยครับ เพราะแม่งกินจุมากถึงขนาดหันไปสั่งเนื้ออะไรต่อมิอะไรมาเพิ่มอีกตั้งหลายอย่าง แต่สงสัยคงเป็นเพราะช่วงแรก ๆ มันมัวแต่ย่างนู่นย่างนี่ให้ผมกินด้วยละมั้ง เลยต้องมาหนักตอนหลังซะเอง เพราะผมน่ะอิ่มจนแน่น ไม่มีแรงกินอะไรต่อแล้ว แต่เอ๊ะ! จะว่าไป นี่ใช่แผนตัดกำลังคู่ต่อสู้ของมันรึเปล่าวะ (โถกู...เพิ่งจะรู้ตัว)

แต่ก็เอาเหอะ เพราะยังไงก็ได้กินฟรี (อิอิ) หลังจากจ่ายค่าเสียหายหลังมื้ออาหารไปเป็นเลขสี่หลักกว่า ๆ แล้ว (แพงโคตร ดีนะมีเจ้ามือเลี้ยง) ก็ถึงเวลาเดินย่อยอาหารบ้าง ผมชอบร้านนี้อย่างหนึ่งตรงที่มีเครื่องดูดกลิ่นข้างเตาครับ ทำให้เวลาออกจากร้านเนื้อตัวก็ยังหอมมมเหมือนตอนเข้าร้านไม่มีผิด อิอิ (อ่อ แต่วันนี้เหม็นนิดหน่อยเพราะไปเตะบอลมา) แต่ถ้าเป็นร้านอื่นน่ะนะ กินเสร็จปุ๊บคงต้องรีบกลับบ้านปั๊บ เพราะไม่ว่าจะเดินไปทางไหนยังไง ชาวบ้านก็คงรู้กันหมดว่าเพิ่งกินเนื้อย่างมา ก็กลิ่นติดเสื้อเล่นประจานซะขนาดนั้น

ปุณณ์กับผมบอกลาร้านเนื้อย่างมาเดินเล่นในวิลล่า เพื่อซื้อขนมกลับไปฝากน้องแป้งอีกนิดหน่อย เลยได้รู้ครับ ว่าช่วงนี้น้องแป้งมีสอบเก็บคะแนนหลายวิชาแต่งอแงไม่ยอมอ่านหนังสือ เลยลำบากถึงยอดพี่ชายอย่างนายปุณณ์จำเป็นต้องปฏิบัติภารกิจสำคัญ คือการหลอกล่อน้องสาวตัวแสบทุกวิถีทางเพื่อให้แป้งอ่านหนังสือให้ได้ โดยวิธีที่ได้ผลชะงัดสุด ๆ ก็คือการ 'เอาของกินมาล่อ' (แต่เอ๊ะ น้องมึงไม่ใช่ปลาโลมานะ...)

เพราะเป็นเช่นนั้นเราจึงต้องมาเดินเลือกซื้อขนมล่อน้องแป้งกันครับ (รวมถึงล่อตัวเองด้วย เพราะพอเห็นขนมเยอะ ๆ แล้ว ไอ้ที่เคยคิดว่าอิ่มก็เสือกกลายเป็นหิวขึ้นมาเฉย ๆ ซะอย่างนั้น) โดยมีผมยืนให้กำลังใจปุณณ์ ที่กำลังคิดไม่ตกอยู่ว่าวันนี้จะซื้อเค้กหรือคุกกี้ไปล่อน้องสาวตัวแสบดี และก็คงต้องใช้เวลานานขึ้นไปอีก เพราะขณะผมกำลังรอปุณณ์เถียงกับตัวเองอยู่นั้น พลันมีเสียงทักทายหวาน ๆ ดังจากด้านหลังของเราสองคนเสียก่อน

"น้องปุณณ์!"  หืม? ซึ่งแน่นอนว่าถึงนั่นไม่ใช่ชื่อผม แต่ก็อดหันไปมองด้วยคนไม่ได้จริง ๆ ใครวะ

ผมเหลียวไปมองด้านหลังด้วยสีหน้างงงวย ขณะที่ปุณณ์ฉีกยิ้มร่า  "อ้าว หวัดดีครับอาหมิว เอ๊ะ หรืออาเหมียว"  เอ่อ ตกลงมึงรู้จักเค้าจริงปะวะ ผมเหล่มองไอ้ปุณณ์ที่ดูมึน ๆ แบบงง ๆ ไปกับมัน โดยเพิ่งมารู้ทีหลังว่าพ่อของปุณณ์มีน้องสาวฝาแฝดชื่อหมิวกับเหมียว ซึ่งไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร ปุณณ์ก็ไม่เคยแยกหน้าอาตัวเองออกสักครั้ง นี่จึงเป็นสาเหตุให้มันถูกแกล้งอยู่บ่อย ๆ (เออ ตลกดีว่ะ เป็นผมผมก็แกล้ง ฮ่า ๆ)

ผมเลิกคิ้วสูงเมื่อได้ยินคำว่าอาจากปากปุณณ์ ก่อนจะมือไม้อ่อนรีบยกไหว้ทักทายตามประเพณีไทยทันที  "สวัสดีครับ"

"หวัดดีจ้า นี่อาหมิวเอง เมื่อไหร่จะจำได้หะเนี่ยน้องปุณณ์!"  คุณอาคนสวยรับไหว้ผม ก่อนจะหันไปตีแขนหลานตัวเองอย่างเอาเรื่อง ฮ่า ๆ เอาให้หนัก ๆ เลยก็ได้ครับอา ผมสะใจ :D ผมยืนขำมองท่าทางสองอาหลานที่หยอกล้อกันไปมาครู่หนึ่ง ก่อนเธอจะเบนความสนใจมายังผม

"แล้วนี่เพื่อนเหรอ"  ซึ่งแน่นอนว่าคำถามพวกนี้อย่าปล่อยให้ไอ้ตัวดีได้อ้าปากตอบ  "ครับ เพื่อนครับ ชื่อโน่ครับ แหะ ๆๆ"  แต่แม่งมีจิ้งจกที่ไหนวะมาส่งเสียงจิ๊จ๊ะใส่กู เดี๊ยะเหอะมึง เดี๋ยวเหนี่ยวแม่งเลย

ผมหันไปแยกเขี้ยวใส่ปุณณ์แว่บหนึ่ง ก่อนจะฉีกยิ้มให้อาหมิวจนเห็นฟันครบ 32 ซี่ (ครบจริงเปล่าก็ไม่รู้ไม่เคยนับ) ในขณะที่เธอยิ้มกลับมาอย่างใจดี  "แล้วน้องโน่มาเดินเล่นกับน้องปุณณ์สองคนเองเหรอคะ เหงาแย่เลย ดาวคอนแวนต์แฟนแกหายไปไหนแล้วล่ะปุณณ์"  อ้าว แล้วนี่อาหมิวรู้เรื่องของเอมด้วยเหรอเนี่ย ผมถึงกับสะดุ้งโหยงมองหน้าปุณณ์ที่ก็หันมามองตอบโดยอัตโนมัติหลังจากฟังคำถามนั้น แววตาปุณณ์ดูกระอักกระอ่วนอย่างปิดไม่มิด เสียจนอาสาวตรงหน้าเราคงรู้สึกได้  "เลิกแล้วเหรอ"

"เอ่อ...ครับ"

น่าแปลกที่อาหมิวส่งเสียงหัวเราะร่า  "ก็งี้แหละน้าหนุ่มสาว! สวยหล่อทั้งคู่มีทางเลือกเยอะแยะจะทนคบคนเดียวไปนาน ๆ ทำม้าย!"  เอ่อ...ว่าแต่ใช้ตรรกะนี้จริงเหรอครับ -*- ผมเหงื่อตกมองหญิงสาวตรงหน้าที่อ้าปากหัวเราะเอิ๊ก ๆ พลางตบบ่าหลานชายที่เธอเพิ่งชมว่า 'หล่อ' ไปหมาด ๆ เออนะ เห็นแล้วก็อดขำกับท่าทางไม่ซีเรียสของอาหมิวไม่ได้

"ว่าแต่หาใหม่ได้ยังล่ะ"  คำถามแจ็กพอต! ผมเหลือบมองปุณณ์ที่ยืนใบ้กินอยู่ทันที

"เอ่อ..."

"นี่! อย่าทำตัวโสดนานละ เดี๋ยวผู้หญิงเขาจะนึกว่าเราอาลัยอาวรณ์ เสียเชิงชายหมดรู้เปล่า! หลานอาหล่อขนาดนี้ไว้จะแนะนำเด็กสาว ๆ ในโมเดลลิงให้เอามะ มีแต่น่ารักคิกขุเรียนโรงเรียนดี ๆ ทั้งนั้น"  อืม...สาว ๆ น่ารักคิกขุเรียนโรงเรียนดี ๆ งั้นเหรอ ฟังดูเข้าท่าแฮะ ขนาดผมยังอดสนใจด้วยไม่ได้เลย ผมหลุดหัวเราะขึ้นมาเบา ๆ ขณะที่รู้สึกตัวอีกที สิ่งที่มองเห็นตรงหน้าก็กลายเป็นพื้นสีขาวของซูเปอร์มาร์เก็ตเสียแล้ว

ปุณณ์ฉวยฝ่ามือผมมาแอบจับไว้แผ่ว ๆ โดยใช้ลำตัวมันบังสายตาผู้ใหญ่ตรงหน้าเราเอาไว้  "ไม่เอาหรอกครับ ปุณณ์มีของปุณณ์แล้ว"  แล้วนั่นมึงพูดไรวะ! ผมเงยหน้ามองปุณณ์แทบจะทันที แต่เจ้าของใบหน้าหล่อเหลากลับไม่มองตอบมาสักนิด แถมยังส่งยิ้มกริ่มอย่างแสนภูมิใจให้อาสาวอีก

"อ๋อเหรอจ๊ะ ก็คิดแล้วว่าหลานอาคงโสดได้ไม่นานหร้อก หวังว่าสาวใหม่จะเจ๋งจนควงแล้วหนุ่มอิจฉากันทั้งสยามแบบคนเก่าอีกละ!"  เหอ ๆ ก็พูดไป ผมยิ้มกับตัวเองเมื่อสิ้นสุดคำนั้นจากอาหมิว พร้อมความรู้สึกว่าอากาศรอบตัวค่อยหนาวเย็นขึ้นมาอย่างประหลาด ซึ่งผมอาจคิดมากเกินไปก็ได้ หรือไม่วิลล่าคงเปิดแอร์เย็นเอง แต่ความรู้สึกเหล่านั้นกลับอยู่กับผมเพียงไม่นาน เมื่อฝ่ามืออุ่นข้างที่สัมผัสผมอยู่ ค่อย ๆ กระชับอุ้งมือเย็นเยียบของแผ่วผมเบา ราวกับต้องการไล่ความรู้สึกเหล่านั้นให้หายไป

แล้วส่งผ่านความอบอุ่นปลอดภัยเข้ามาแทนที่

"เจ๋งไม่เจ๋งไม่รู้ แต่สำหรับปุณณ์เขาน่ารักมากเลย ไว้เขาพร้อมแล้วจะพาไปให้อาหมิวรู้จักนะ"  เสียงทุ้มที่ผมคุ้นเคยนั่นโอ้อวดสรรพคุณของแฟนตัวเองให้อาสาวฟังเสร็จสรรพ จนคนฟังคงยิ้มรับ  "ได้สิ จะรอนะ ไปก่อนละ เดี๋ยวต้องแวะเข้าออฟฟิศอีก บายจ้ะน้องโน่น้องปุณณ์"

"บ๊ายบายครับ"  ผมกับปุณณ์โบกมือลาอาหมิวที่เพิ่งเดินออกจากวิลล่าไป ทั้งที่มือข้างหนึ่งของเรายังเกาะกุมกันไว้แน่น ก่อนปุณณ์จะหันมายิ้มให้ผมบาง ๆ

"ถ้าพร้อมเมื่อไหร่บอกนะ"

ผมแค่นยิ้มรับคำพูดนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

...เพราะไม่รู้ว่าเราจะไปถึงวันนั้นได้จริงหรือเปล่า
 


TBC.

 

 

Postscript : เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออออออ (ถอนหายใจยาวไปถึงหน้าปากซอย) รู้สึกเหนื่อยสายตัวแทบขาดทุกครั้งเวลาต้องอารัมภบทเพื่อเข้าสู่ช่วงดราม่า เฮ้ออออออออออออ (ขอถอนหายใจอีกที) คือก็พยายามให้เห็นความรู้สึกขัดแย้งในใจน้องโน่ แต่ก็ไม่อยากให้มันดูวิตกจริตมากจนเกินไป ไม่รู้ว่าทำได้ดีรึเปล่า -_- เอาเป็นว่าขอโทษด้วยนะจ๊ะที่มาเกือบช้า (แต่ยังดีกว่าไม่มานะ) ไม่มีข้ออ้างใด ๆ ทั้งสิ้นนอกจากติดเกม (ก๊ากกกก) (ก็ยังกล้าบอกคนอ่านเนอะ!) ฮ่า ๆๆ แบบว่าเราจริงใจ ทำชั่วอะไรไว้ไม่มีปิดบัง ฮี่ ๆๆๆ (แต่ถ้าใครเอาเราไปเปรียบกับธัชกรเราจะเคืองงง ฮือออออ ไม่ขนาดนั้นน๊า!!!)

 

ตอนหน้าก็จะพยายามรีบมาจ้า ^____^ ไม่ชักช้าเป็นห้าหกเดือนแน่นอน (ฮา ๆ) เออเพิ่งได้ลองอัพเกรด my.id เป็นเวอชั่น 2 ดูอะ จ๊าบดี (โอ้โห... ศัพท์ทันสมัย) ใครเล่นก็แอด ๆๆๆ กันนะ อยากมีเพื่อนเยอะ ๆ มั่งง่ะ ว่าจะเลี้ยงช้างซะหน่อย แต่กลัวน้องช้างมันเหงาเลยรอมีเพื่อนเยอะ ๆ ก่อนแล้วค่อยเลี้ยง (ฮา...) ต้องเข้าใจ ช่วงนี้หายใจเข้าออกเป็นเกม 55555+

 

เอ่อ... ไม่รู้จะพูดไรแล้ว ณ จุดจุดนี้ เวลาตีสี่ครึ่ง และฝนตกพรำ ๆ โอ๊วว goshhh ฉันจะไม่นอนใช่ไหม!? (ไม่ใช่แน่!) งั้นขอตัวไปนอนก่อนนะจ๊ะ แล้วจะรีบตื่นมาตอบคอมเม้นท์ให้ไม่ดองใส่โหลแน่นอนค่า ^____^ ราตรีสวัสดิ์ อรุณสวัสดิ์ ค่า~~~

 

ปล. สำหรับที่มีคนอ่านท้วงมาเรื่องเราชอบลากเสียงยาวววววววววววววววววววววววววววววววเกินไป (แบบนี้ใช่ปะ 555+) เราแก้ให้แล้วนะ! ไม่ต้องกลัวเราว่าก็ได้ Y___Y เราดุเหรอ Y____Y มีอะไรต้องปรับปรุงตรงไหนบอกเค้านะ นะ นะ ไม่ต้องกลัวเค้า นะ นะ นะ รับได้ทุกคำวิจารณ์จริง ๆ จ้ะ Y_____Y

 

ปปล. พรุ่งนี้เช้า fanarts ทั้งหมดที่ส่งมาในเมว จะปรากฏบนหน้าหลักแน่นอน!!!

 

โย่ววว มาแล้วเน้อ ช่วงตอบคอมเม้น พอเป็นกระสัย ยัย ยัย (แอคโคเพื่อ.........?) เอาล่ะ ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง รีบตอบเลยดีกว่า ^_____________^

 

อ้อ เห็ดจัดการเรื่อง Fanarts ใหม่ให้หมดแล้วนะจ๊ะ ของใครตกหล่นเป็นกระทงหลงทางแจ้งได้จ้า!!

 

ถึงคุณ nomsod (คห.10342)

ดีใจด้วยค่าที่เอนท์ติด!!!!!!!!!!! นิเทศศิลป์ลาดกระบังงั้นเหรอ หึหึหึ... โดน ๆๆ

ปล. มีละครเวทีเมื่อไหร่อย่าลืมส่งข่าวนะ ^___^

 

ถึงคุณ สาวโรงงาน (คห.10346)

ที่บอกว่า มีหนุ่มก็มีแต่... อย่าให้พูดเลย เนี่ย เรารู้นะ ฮา ๆๆ

คุณสาวโรงงานยังดี อยู่มหาลัยน่าจะพอมีหนุ่ม ๆ บ้าง แต่เห็ดนี่ดิ่ Y___Y ตูเรียนมหาลัยหญิงล้วนปะวะ -_- หันไปทางไหนก็เจอแต่ เก้ง กะ ชะนี แง.........

ปล. อยากไปสวนสยองงง เอ๊ย สยามมมม

 

ถึงคุณ feiz (คห.10349)

ไม่รู้จะไปหาที่ไหนเหมือนกันค่ะ Y___Y เจอแล้วช่วยจับใส่ถุงมาให้ดูด้วย ฮือ ๆๆ

 

ถึงคุณ SALi_Va (คห.10353)

เหวออออ น้องฟิล์มหลอกไม่เนียนเหรอเนี่ย 55555+ สรุปว่าน้องโน่โง่เองใช่ปะที่เชื่อ ฮ่า ๆๆ

ส่วนที่ฝากถามน้องมิกว่าพี่โอมเป็นไงมั่ง น้องมิกตอบมาว่า

น้องมิก : *นั่งมองตักตัวเอง หน้าแดง* “เอ่อ... ก็.. ดีอะคับ... ใจ.. ดี..” *ดึงเบาะชมรมจนหนังเกือบขาด*

ส่วนที่ฝากบอกปุณณ์ไว้ เจ้าตัวหันมายิ้มแล้วบอกว่า “แน่นอนอยู่แล้ว!” (เดี๋ยวนะ.. มึงติดโรคไม่ถ่อมตัวมาจากใครวะเนี่ย!?)

ปล. ที่บอกว่าอยากเอาน้องโน่ไปอยู่บ้านสองวัน น้องปุณณ์มีข้อแม้ว่าขอไปด้วยยย

 

ถึงคุณ K.TNG (คห.10365)

ฟี่บอกว่า “ไม่ได้ฟ้องครับ! แค่เล่าให้ฟังเฉยเฉยยยยย” (เหรออออออออ.. วะ!!)

ปล. โหวต voiz ได้รางวัลเป็นไรอะ! *-* (ตาลุกวาว)

 

ถึงคุณ _iaMMaI- (คห.10366)

น้องโน่ฝากถามว่า “ผมเป็นคนแบบไหนครับ!!!”

 

ถึงคุณ เดกหลังห้อง (คห.10369)

อ่อ... ชมรมนี้มันหน้าด้านค่ะ (ด้านตั้งแต่ประธานชมรม) ปล่อยมันไป

เราก็ชอบเพลง disco พาเพลินน ร้องเวลาเมาแล้วจะเข้าถึงอารมณ์ 5555+

 

ถึงคุณ Raincoat (คห.10373)

เอ่อะ.... ฝนตกไม่ควรเปิดคอมนะ! เดี๋ยวฟ้าผ่า! (บอกแต่คนอื่น ตัวเองก็ไม่ทำง่ะ 555)

ปล. ปุณณ์ฟี่ จะสยองเกินไปนะ 5555

 

ถึงคุณ ARS_fOnfOn (คห.10375)

น้องฟี่งอแงบอก “ก็บอกว่าไม่ได้ฟ้องอ่า~~ แค่เล่าให้ฟังเฉยเฉยยยย”

5555+ เชื่อมันหน่อย

ปล. เอิ้น.... จะยังคงหายไปอีกหลายตอน ฮี่ ๆๆๆ

 

ถึงคุณ wolfgirl (คห.10377)

JI สเลฟก้องี้.... ชอบอะไรที่มันซึน ๆ 5555555555555555555555+

เป็น JI สเลฟเหมือนก๊านนนนนนนนน แต่ช่วงนี้ IR มาแรง (ม่ายยยยยยย รับม่ายด้ายยยยย)

ปล. เออใช่ สกรีนเนมกับ id เราก็บอกหมดเลยนี่หว่า -_- กรรม.... ออกนอกหน้าเหรอเนี่ยฉัน

ปปล. ตี๋เจประกาศแต่งงานแบบ official แล้วนะ รู้ข่าวรึยัง Y____Y JI สเลฟหัวใจสลาย แต่ถ้าเจ้าสาวเป็นอิโนะจังก็โอเค กร๊าก ๆๆ

 

ถึงคุณ Bonza (คห.10380)

มันต้องมีสิ!! สู้ ๆ !!!

 

ถึงคุณ Gotto (คห.10385)

ด้ายเลย เด๋วจะให้น้องโน่ส่งยิ้มให้ทุกคนนะ! ^______^

 

ถึงคุณ BLNOO (คห.10386)

ทุกคนก็ฝากบอกกลับมาว่า “รักเหมือนกันนะค้าบบบบบบบบบ” จ้า อิอิ ^____^

ปล. เอ่อะ.. พลพรรคนี้มีระบบ SOTUS ด้วยเหรอ 5555

ปปล. ขโมยแบนเนอร์เค้าไปแปะไหนอ่า... บอกด้วยเน้อ จะได้แปะกลับให้ถูก ^____^

รักเหมือนกันจ้ะ!!

 

ถึงคุณ dasmallroom (คห.10387)

รู้ได้ไงว่าเป็นโรงเรียนนั้น อาจจะไม่ใช่ก็ได้นะ 5555555555+

OMAC เห็นส่วนใหญ่เค้าลงเอยกับ OSK กัน ลองไปยุดูดิ่ 5555 (คิดอารายออกปาย)

 

ถึงคุณ chaoyui (คห.10390)

ขอยาดมให้ฟิล์มหน่อย 5555555

 

ถึงคุณ G_Prince (คห.10391)

ฟี่หันมาโวยว่า “ก็บอกว่าไม่ได้ฟ้องอ้า!!!!!!!!!!!!! แค่เล่าให้ฟังเฉยเฉยยยยยยย”

ปล. โอ๊ะ รู้สึกเหมือนจะไม่สบายยย

 

ถึงคุณ kizz (คห.10392)

Side story โอมมิก ต่อคิวเลยจ้า ขอเขียนคู่นี้ให้จบก่อนนะ

ว่าแต่อยากอ่านจริงเร้อ... มัน.......... นะ

 

ถึงคุณ ~FILMKUNGZ~ (คห.10393)

โอ้ววว ใช่แล้ว เห็ดพิมพ์ผิด 55555555555 ขอโทษและขอบคุณค่า ^___^ เห็นตรงไหนก็สะกิด ๆ เตือนได้ บางทีเราก็เบลอออ (ว่ารักแถบ)

 

ถึงคุณ มิกไม่หริม (คห.10395)

นั่นสิ!! อยากรู้เหมือนกัน!! น้องโน่หลอกถามได้ความถึงไหนแล้ว!!!

 

ถึงคุณ GaRNeT (คห.10398)

มีสิจ้ะ... มีอยู่ในเด็กดีไง 55555555555

 

ถึงคุณ youyui (คห.10400)

ไม่ต้องเอาเพอร์เฟคมากก็ได้ 5555 เอาแบบที่รักเราจริงก็พอ เนอะ ๆๆๆ

 

ถึงคุณ Jin*MoLa (คห.10403)

โอ่ยยย พูดถึงพิซซ่าแล้วหิววววววว

 

ถึงคุณ ne-run-cha-ra (คห.10404)

อยากรู้เหมือนกัน!?

 

ถึงคุณ nnnt (คห.10405)

อย่าเพิ่งบ้า!!!

 

ถึงคุณ ~๐ $yI2inX ๐~ (คห.10407)

ยาหม่องพม่า ของเค้าดีจริง ๆ 55555

ปล. แต่อย่าดมแรง วิงเวียนนน

 

ถึงคุณ นัทจิ (คห.10410)

โอ๊ะโอ.... เอิ้น... ไปไหน? น้องม่ำมันก็บทเยอะตามน้ำหนักตัวอะค่า (เกี่ยวปะ?) 555

ปล. น็อตเหรอ หึหึหึ... ไม่บอก....

 

ถึงคุณ Defly (คห.10412)

น้องเอิ้นนี่มันแน่นอนจริง ๆ.... หายไปตั้งหลายตอน คนอ่านยังถามหากันระงมมมม

 

ถึงคุณ Uefa_Cup (คห.10413)

เฮ้ยใจเย็นนนนนน เดี๋ยวแม่ตกใจ 555

 

ถึงคุณ ๐โซดาเปรี้ยว๐ (คห.10416)

เจ้าแม่?????????????????????????

 

ถึงคุณ Pang (คห.10417)

เอ่อะ.... ใครเอาข้าวสารเสกปาคุณแป้ง? 55555555+

ไอ้ที่บอกว่ามีอีกเราต่อได้นะ เจอกันหลังไมค์ 55555

น้องโอมฝากบอกว่า “ผมเป็นคนนะพี่ ไม่ใช่นกแก้ว จะได้เลี้ยงเฝ้าบ้าน” (โถ... มึง ดร.แหวนเค้าเลี้ยงนกแก้วเฝ้าบ้านเหรอ)

เฟซบุ้คเล่นดิ่ ๆๆ กะลังสนุกเลย เห็ดไม่ได้เล่น บั๊กโอลิมปิก อะ เห็ดติดเกมของ playfish พวก pet society (เลี้ยงตัวด๋อยไรไม่รุ อาบน้ำถูสบู่ให้มันทั้งวัน) / who has the biggest brain (ทดสอบไอคิว รู้เลยว่าตูโง่ขนาดไหน) / geo challenge (ทายประเทศต่าง ๆ วิงเวียนนนน) แล้วก็ restaurant city (เปิดร้านอาหารท้างงงวัน) ช่วงนี้ติดควิซด้วย มีควิซห่าเหวอะไรทำหมด 555 ไปเล่นจิ่ ๆๆ ฮา ๆๆ

 

ถึงคุณ -۩۞۩-P@tJi C@ (คห.10419)

แฟนน้องฟี่ถึงไม่ใช่บรรณารักษ์ก็ใกล้เคียงอะค่ะ 5555555

 

ถึงคุณ ZOM (คห.10422)

ลึกซึ้งจริงเร้ออออออ คู่นั้น Y___Y

 

ถึงคุณ สาวก~โฮจัง[[,,hope,,]] (คห.10424)

โอ่วววววววววววว... อ่านใหม่ทั้งเรื่องอีกรอบ ขยันมั่ก ๆๆๆ *ตบมือเกรียววว*

 

ถึงคุณ ZAFFIROBLU (คห.10427)

เอาแบนเน้อไปแปะทีไหนจ๊ะ แวะกลับมาบอกด้วยนะ จะได้ลิ้งค์กลับให้ถูกไง ^____^

ปล. น้องแป้งจะมีคู่เรอะ พี่ปุณณ์หวงง ซะขนาดนั้น

ปปล. พี่เห็ดมีแฟนเยอะเลยค่ะ อนันดา โดม เป้สเลอ ฯลฯ 55555555555555

 

ถึงคุณ My Honey^.^[ Honey~SuJu^///^] (คห.10428)

น็อตเป็นสามี(?) แล้วกิ๊กน็อตล่ะทำไง???????? (กร๊าก ๆๆ)

ฟี่บอกว่า ไม่ได้เผา!!!!!!!!! แค่เล่าให้ฟัง!!!!!!!! (กร๊ากก) โดนคนอ่านประณามแล้วเมิง สม ๆๆ

 

ถึงคุณ olo (คห.10432)

น้องปุณณ์ คนอ่านบอกแกทำตัวเลี่ยนนนนนนน น่ะ เข้าใจมั้ยยยยยยย *น้องปุณณ์โก้งโค้งงาม ๆ* “ขอโทษค้าบบบบ”

ส่วนเรื่องตัวหนังสือเด่นไว้จะลองพิจารณาวิธีใหม่ ๆ ในภายหลังต่อไปค่า ขอบคุณค่า ^____^

 

ถึงคุณ sign (คห.10433)

อ่าว... คิดไปไหน 55555555555

 

ถึงคุณ Lkidna (คห.10435)

สู้ ๆ ค่า ^____^ เรื่องเรียนมาก่อนเนอะ!

 

ถึงคุณ หนุง (คห.10439)

น้องปุณณ์เค้าคนนะ ไม่ใช่ถั่วงอก จะได้หว่าน ๆ ไปแล้วผุดขึ้นมา 55555

 

ถึงคุณ luckyhunter (คห.10440)

ทีละคู่เน้ออ คนเขียนเบลอ 55

 

ถึงคุณ รักเด็ก (คห.10450)

นิยายหรือเฮโรอีนเนี่ย... อ่านแล้วติดงอมแงม -_-

 

ถึงคุณ จินจัง~* (คห.10454)

จิงเหรอ *-* ได้ไวโอ้รึปล่าวววววว ถ้าได้ไวโอ้จะรีบมาอัพทุกวันเลย 55555 (ไม่ค่อยเลยนะเห็ดนะ..)

ปล. ไหนเอม?????????

 

ถึงคุณ ๐FenrilL๐ (คห.10464)

ช่ายยย ฟี่นิสัยไม่ดี จัดการมันนนนน วะฮ่า ๆๆ (อ้าวพี่!!!!!! – เสียงฟี่โวย)

ปล. เดี๋ยวก็ได้เจอละ น้องแป้ง อิอิ

 

ถึงคุณ –Ai- (คห.10467)

ฮ่า ๆๆๆๆๆๆ ใช่ ๆ ปุณณ์น่ารักได้(เก็บ)โล่ 555555

 

ถึงคุณ K.TNG (คห.10471)

T___________T คิดถึงคุณแม่

 

ถึงคุณ ลูกชุบเจ็ดสี (คห.10472)

ห๊ะ??????????????? ขอคำถามใหม่อีกครั้ง????????????????

 

ถึงคุณ Juni liebe LIV (คห.10473)

เย้~~~ ดีใจด้วยค่าที่เอนท์ติด ^_________^

 

ถึงคุณ Sacrubb (คห.10477)
ม่ายเอา กลัวความสูงงงงงงงงงงงง่า

 

ถึงคุณ MaPraNg (คห.10479)

รู้สึกจะไม่แอบ.. น้ำเน่ากันแบบโต้ง ๆ นี่แหละว้า

 

ถึงคุณ ||||T_T||| (คห.10480)
ต้องคอยติดตามต่อไปนะ

 

ถึงคุณ frye (คห.10481)

รออ่านค่า ^____^

 

ถึงคุณ เหมียว (คห.10482)

นิยายเห็ดไม่ใช่พงศาวดารนะ 555555555 จะมาตำนงตำนานอะไร๊ -_-

 

ถึงคุณ niinurs3 (คห.10488)

ไม่จริง เอนท์ติดต้องดีใจกว่าสิ 5555555

 

ถึงคุณ akira_ked_sa (คห.10491)

เวลาเม้นอย่าลืมเซฟนะตะเอง จะได้ไม่เซ็ง

 

ถึงคุณ sun_chai (คห.10492)

โน่จะยอมรับอย่างเป็นทางการหรือไม่...... ต้องติดตามม

 

ถึงคุณ Pensil (คห.10495)

โอ๊ะ งง... อย่าดิ่ เห็ดตกเลข 5555

 

ถึงคุณ waltzza (คห.10497)

บ้านแตกเด๋วไม่มีที่อยู่!!!!!!!!

 

ถึงคุณ ของขวัญ (คห.10498)

อีกหน่อยเราจะมีบริการส่ง sms เตือน ดีมะ 5555555

 

ถึงคุณ Frozen (คห.10501)

โอ่ย ๆๆ ใจเย็นนนนนน เอาน้ำมะนาวไหมหนู

 

ถึงคุณ Chun!!! (คห.10503)

แค่นี้มันก็อ้วนเป็นหมูแล้ว!!!

 

ถึงคุณ Mo..3..Mo..Tha..Ro (คห.10507)

เอ่อ... น้องน็อตฝากแก้ข่าวว่า ผมไม่ได้ตะกละครับ พี่โน่เอามาวางไว้หน้าผมเอง -*- แกล้งอะ!!!!!!!

ปล. กิ๊กเยอะนะเนี่ย 55555

 

ถึงคุณ NECROMANCER (คห.10509)

แก้ให้แล้วนะค้า ^_______^

ปล. เห็ดดุขนาดนั้นเลยเหรอ Y____Y ไม่ต้องกลัวเค้าโกรธก็ได้อะ Y____Y

 

ถึงคุณ Gsei (คห.10513)
โอ๊ะโอ.. ใครหว่า แฟนฟี่?

 

ถึงคุณ 123 (คห.10519)

ขอบคุณค่า ^__________^

 

ถึงคุณ =*PlumE*= (คห.10520)

แหม... ก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าใครจะสนใจ อิอิ

 

ถึงคุณ MY[AOI] (คห.10523)

โอมมิกรอโน่ปุณณ์จบก่อนนะ ^____^

 

ถึงคุณ รักนาย U2 [U-KnowU-Chun] (คห.10525)

เออ... ท่าจะบ้าไปแล้วจริง ๆ ด้วย 55555

 

ถึงคุณ MazAmeLo (คห.10529)

ซาฟคงกลับประเทศไปแล้ว 5555

 

ถึงคุณ [SonE]~โรแมนติก#,,Fany (คห.10532)

ขอบคุณค่า ^____^ ชมซะเขินเลยอะ ติมั่งก็ได้นะ ไม่ว่ากัน 555

ปล. เด๋วนะ.. นิยายคุณภาพไม่ใช่นิยายที่สนุก แต่เป็นนิยายที่ทำให้คนอ่านติดตามต่อได้จนจบเรื่อง???? (แล้วตามกันจนจบเรื่องนี่ไม่สนุกเหรอ Y____Y)

ปปล. มึนก็ต้องตอบ Y____Y อยากคุยกะคนอ่านอะ 555555

 

ถึงคุณ weehoho123 (คห.10539)

โอมมิก... รอไปก่อนนะจ๊ะ ^____^

 

ถึงคุณ ริต้า (คห.10540)

คิดถึงทุกคนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเหมือนกัน ^____^

 

ถึงคุณ ~*Butler*~ (คห.10542)

อ่านใหม่ทั้งหมดเลยเหรอ!? ฟิตมาก 555555

ขอบคุณค่า ^___^

 

ถึงคุณ onym (คห.10549)

แง๊!!! ขู่เหรอ 55555

 

ถึงคุณ sun_chai (คห.10550)

ขอบคุณค่า ^____^ ขอบคุณทุกคนที่โหวตให้เช่นกันค่า ^_______^

 

ถึงคุณ oiloil (คห.10553)

น้องปุณณ์เค้าไม่ใช่คนรุนแรงนะ 5555

 

ถึงคุณ DIVE (คห.10557)

นับด้วย?

 

ถึงคุณ viiitsuki (คห.10560)

ขอบคุณมากค่าที่รักน้อง ๆ ทุกคน ^_____^

ทั้งน้อง ๆ และเห็ดก็รักคนอ่านนะ ^______^

 

ถึงคุณ อ๋อเหรอจ๊ะ (คห.10561)

Facebook 55555

 

ถึงคุณ mimimi (คห.10564)

ขอบคุณค่า ^____^ ตาพร่าก็อย่าลืมพักผ่อนเยอะ ๆ นะ!

 

ถึงคุณ ฟาโกมิ (คห.10569)

โพสสิชั่นไม่ชัดเจนค่ะ เห็ดก็งงเหมือนกัน (ฮา ๆๆ) หนุ่ม ๆ เค้าฮอร์โมนดีกันทั้งคู่ (กร๊ากกกก)

เอ้อ รักแห่งสยามนี่ไม่ตั้งใจเหมือนนะ แต่งก่อนดูจริง ๆ 5555 (แต่งแล้วมีคนทักว่าเหมือนเลยค่อยไปหาดูอะ ปรากฏว่า.. เออเหมือนจริงด้วย สงสัยจะใจตรงกับคุณมะเดี่ยว ฮี่ ๆๆ)

เอิ้นโอมจะดีเหรอ -_-

 

ถึงคุณ narutotaszu (คห.10570)

แปะกลับให้แล้วนะจ๊ะ ^___^

 

ถึงคุณ sinorita (คห.10571)

ขอให้สนุกในชีวิตมหาลัยค่า ^_____^

 

ถึงคุณ เป็ดเหลือง (คห.10573)

สงสัยนิยายเห็ดจะใส่กัญชา 555

 

ถึงคุณ SnowMan (คห.10575)

โอมมิกขอแปะไว้ก่อนนะ ^____^ โน่ปุณณ์ก่อนแล้วกันจ้า~

 

ถึงคุณ Dew_wed (คห.10577)

อยู่สองบอร์ดเลยเหรอเนี่ยยย ^____^

ปล. เรื่องใหญ่????

 

ถึงคุณ murua (คห.10578)

โอ๋ ๆ ไม่เป็นไรนะ เลิฟซิกยังอยู่ อิอิ ^____^

 

ถึงคุณ Chaokhun (คห.10583)

อ่อค่า ยินดีต้อนรับค่า ^____^ แปะแบนเนอร์กลับให้แล้วเน้อ~~

 

ถึงคุณ whitedemon (คห.10584)

แปะแบนเนอร์ให้แล้วนะค๊า ^____^ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับโค้ดด้วยค่า ^_____^

 

*ปาดเหงื่ออออออออออออออออออออออออ*

เหนื่อยมวากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

ขอไปกินข้าวก่อน Y____Y เนทก็บ้า browse ก็เพี้ยน ชีวิตหนอออออชีวิต

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31,673 ความคิดเห็น

  1. #30911 Kett (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 22:21
    ดิฉันสัมผัสได้ ว่าจะเริ่มดราม่าน้ำตาแตกกันอีกแล้ว

    น้องแป้งมาช่วยพี่ๆเค้าหน่อยเร็ว
    #30,911
    0
  2. #30875 ingyeye (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 00:23
    น่ารักที่สุดดดดดด 

    เมื่อไหร่โน่จะพร้อมเนี่ยย
    #30,875
    0
  3. #30718 Lucia Eve (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 09:21
    โว้ยยย เดี๋ยวปั้ดจับโน่ใส่กระโปรงซะให้รู้แล้วรู้รอด
    #30,718
    0
  4. #30597 mitake (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:01
    อ่าาา แววดราม่ามาแต่ไกล...
    #30,597
    0
  5. #30594 mitake (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:18
    อ่าาา แววดราม่ามาแต่ไกล...
    #30,594
    0
  6. #30465 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 22:41
    โน่ง่ะแคร์แค่ปุณณ์ก็พอละเหอะ
    #30,465
    0
  7. #30388 pinpin (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 14:03
    อย่าคิดมากดิโน่ๆๆ
    #30,388
    0
  8. #30113 แรมน้อย (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 00:11
    โน่อย่าคิดมาก  แคร์สายตาคนที่เขาแคร์เราก็พอ
    #30,113
    0
  9. วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 10:16
    แอบหน่วงนิดๆ 
    #30,032
    0
  10. #29901 little_champenge (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 21:57
    หนูโน่ชอบคิดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก 

    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก หิวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ทำไมมีแต่ของกิ๊นนนนนนนนนนนนนนนนน
    #29,901
    0
  11. #29570 ELFIM_JUNG (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 01:53
    รอให้โน่พร้อม.........มาชาติเศษละ หึ้ยยยยย ><
    #29,570
    0
  12. #29556 Nut (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 12:30
    ไม่ต้องคิดมากหรอกโน่ รักกันซะอย่าง
    #29,556
    0
  13. #29412 MayKamon (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 12:38
    รอคอยวันที่น้องโน่พร้อม ตอนนี้ก็พร้อมแล้วนะ พร้อมยังอ่ะ พร้อมเหอะ เออ พร้อม!!!!!!!
    #29,412
    0
  14. #29316 gemello (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 16:39
    เรารักกันซะอย่าง
    #29,316
    0
  15. #29155 ฮอลล (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 18:07
    ปุณน่ารัก
    #29,155
    0
  16. #28937 โส-มม (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 21:27
    โน่อย่าเศร้า ~
    #28,937
    0
  17. #28797 Princecloudye (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 16:25
    โน่อย่าคิดมากกก เชื่อใจกันไว้ก็พอ~
    #28,797
    0
  18. #28761 Cartoon_Ppan (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:41
    โน่เอ้ยยย อย่าคิดมาก



    #28,761
    0
  19. #28645 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:33
    ต้องไปถึงวันที่น้องปุณณ์แนะนำโน่ให้คนในบ้านรู้จักแน่นอน ปุณณ์รักโน่จะตาย..น้องเค้าไม่ทิ้งโน่หรอก.. >/////<
    #28,645
    0
  20. #28574 *CassEM~! (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:51
    พี่โน่ ไฟต์ติ้ง !!!
    #28,574
    0
  21. #28546 JENNYHA (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 มกราคม 2556 / 21:21
    สู้ๆทั้งสองคน
    #28,546
    0
  22. #28457 Purich28 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 มกราคม 2556 / 22:52
    โน่อายตลอด แต่ปุณณ์ แกก็แอบด้านเกินนนนนนนน
    #28,457
    0
  23. #28370 KiHaE*129 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 มกราคม 2556 / 00:00
    โน่อยาคิดมากกกกกกกก
    #28,370
    0
  24. #28277 E.L.F.&SUJU13~~ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2555 / 14:15
    อย่าคิดมากสิโน่



    #28,277
    0
  25. #28141 greentea.hh (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 22:26
    เขินโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เขินเขินเขิน
    #28,141
    0