LOVE SICK : ชุลมุนหนุ่มกางเกงน้ำเงิน [YAOI]

ตอนที่ 5 : 5th CHAOS - Just let it flow

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 337 ครั้ง
    22 มี.ค. 63


5th CHAOS - Just let it flow

ผมโผล่หัวไปโรงเรียนในตอนเช้าด้วยสภาพสะบักสะบอม...

เอ่อ...อย่าเพิ่งคิดลึกไปถึงไหนต่อไหนล่ะ แม้ว่าผมจะแทบไม่ได้นอนทั้งคืนตามที่พวกคุณแอบคิดอยู่ก็เถอะ แต่ไม่ได้มีเรื่องผิดผีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน สาบาน!

ก็จะให้ผมนอนหลับเข้าไปได้ยังไงล่ะครับ! กับไอ้ปุณณ์เนี่ย ถึงจะพอรู้จักกันบ้างก็จริงอยู่ แต่ก็อย่างที่ผมเคยบอกว่าเราไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่ อันที่จริงคือไม่สนิทเลยยย ผ่านมาผ่านไปโคตร ๆ

ดังนั้นไอ้เรื่องจะให้อยู่ดี ๆ มานอนร่วมเตียงกันสองต่อสอง แถมยังในบ้านของมัน ที่ผมเคยแต่เข้ามาอย่างมากสุด ๆ ก็แค่สนามหญ้า (เมื่อสองปีก่อน) นั่นน่ะ อยู่ดี ๆ จะให้มาอัปเลเวลค้างอ้างแรมกับมันในห้องนอนสองต่อสองเลยนี่มันก็เร็วเกินไป แถมเรื่องทั้งหมดยังเกิดขึ้นภายในเวลาแค่วันเดียวนี่ก็อีก

ผมเตรียมใจไม่ทันว่ะ

แต่จริง ๆ จะให้นอนก็นอนได้นะ ไม่มีคิดมากอยู่แล้ว ผมอาบน้ำ เปลี่ยนชุดนอนของมันเสร็จสรรพ (ทั้งที่ปกติผมใส่เสื้อกล้ามนอน แต่วันนี้มิดชิดหน่อยดีกว่า เพื่อความปลอดภัย) เรานั่งคุยกันพอเป็นพิธีนิดหน่อย ตอนแรกว่าจะเล่นเครื่อง XBOX360 สุดไฮโซของมันตามที่ถูกชวน แต่เอาเข้าจริง ๆ ดันไม่ค่อยมีอารมณ์ ในที่สุดปุณณ์ก็เป็นฝ่ายปิดไฟนอนอย่างว่าง่าย

เคราะห์ดีที่บ้านมันรวย เตียงมันเลยใหญ่ นอนกลิ้งกันสองคนนี่นอนได้สบาย สามคนสี่คนก็ยังไหวนะ เอ้า!

แต่ไม่รู้ชาติที่แล้วผมทำกรรมหนักอะไรนักหนา...

น้องแป้งเสือกเปิดประตู ผลัวะ เข้ามา!

ไอ้ปุณณ์เลยรีบคว้าตัวผม (ที่นอนอยู่ไกลโพ้นอีกฝั่งเตียง แถมมีหมอนข้างกั้นอาณาเขตอีกต่างหาก) ที่ทำท่าจะหลับอยู่รอมร่อแล้วเข้าไปกอด

มันกอดผม! เรื่องจริงไม่ได้โม้!!! แม่งเอ๊ยยยย!

ผมดิ้นสุดชีวิตก็แล้ว ผลักมันออกก็แล้ว แต่สู้แรงมันไม่ไหวจริง ๆ แขนไอ้ห่านี่แม่งแรงเยอะชะมัด! เห็นผอม ๆ อยู่แต่ดูถูกไม่ได้ อีกอย่าง มันอยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบกว่าผมมากครับ ทำเอาผมได้แค่ดิ้นพราด ๆ อย่างขัดใจอยู่ในแขนมัน

"แป๊บเดียว ๆ" มันกระซิบปลอบใจผมให้หยุดดิ้น ก่อนจะทำท่าเหมือนคนเพิ่งตื่น ชะโงกหัวไปมองน้องสาวที่ยืนหน้าเอ๋ออยู่ตรงประตู เพราะเพิ่งเดินเข้ามาเจอพี่ชายนอนกอดกับแฟนตัวเองกลม (ดูดี ๆ สิวะ กูขัดขืนอยู่!)

"มีอะไรคะแป้ง" ไอ้พี่น้องคู่นี้รีบ ๆ คุย รีบ ๆ ไปซักทีสิโว้ยยย!

"แป้ง...เอาผ้าห่มมาให้เพิ่ม...กลัวพี่โน่หนาว" น้องมันทำท่าอึ้งรับประทาน ปนกับแลดูมีความสุขเล็กน้อยครับ โอ้ไม่...น้องแป้งครับ...น้องแป้งคิดอะไรรร

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะแป้ง" ผมได้ยินเสียงปุณณ์ตอบน้องแบบนั้น พร้อมกับรู้สึกได้ว่ามันกระชับกอดผมแน่นขึ้นไปอีก

แน่นอนว่าผมแกล้งหลับตายแบบไม่รับรู้เรื่องราวอะไรบนโลกนี้อีกแล้ว

"พี่โน่เขาไม่หนาวหรอก" ไม่ต้องลืมตาผมก็รู้ว่าไอ้ปุณณ์ทำหน้าแบบไหนอยู่ แล้วก็รู้ด้วยว่าน้องแป้งกำลังมีสีหน้ายังไง

โอ๊ยยย ไอ้พี่น้องบ้านนี่มันช่างขยันสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นจริงโว้ย!

"อ๋อออ แป้งลืมไป ฮิฮิ งั้นแป้งไม่กวนละ จะล็อคห้องให้นะ"

กริ๊ก

แล้วคืนนั้น เราสองคนก็แยกย้ายกันนอน ต่างคนต่างไม่ห่มผ้า (เพื่อความเท่าเทียม เพราะผ้าห่มมีอยู่ผืนเดียว) ยังดีที่ปุณณ์ปรับแอร์เป็น 25 องศาให้ห้องไม่หนาวจัด แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็นอนไม่ค่อยจะหลับเลยจริง ๆ


***

ตัดกลับมาที่เวลาปัจจุบัน...ทันทีที่ผมเปิดประตูห้องเรียนก้าวขาเข้ามา ก็ถูกรุมมองด้วยสายตาแปลก ๆ

อะไร...ไม่เคยเห็นโดมรึไง!?

"มีไร มองไม" ผมถามกลับห้วน ๆ พลางเหวี่ยงกระเป๋านักเรียน (ของปุณณ์) ลงจอดบนโต๊ะเรียนตัวประจำ โดยพยายามสบสายตาเพื่อนฝูงให้น้อยยยที่สุด เนื่องจากกลัวมันจะผิดสังเกต (ลืมไปว่าแบบนี่นี้แหละ ผิดหนัก)

"มึงไปเอาชุดนักเรียนใครมาใส่" นั่น...ไอ้เก่ง แม่งรู้ได้ไงวะ! เก่งสมชื่อจริง ๆ

"ไรของเมิงงง" แต่ถ้าคิดว่าจะยอมแพ้ง่าย ๆ ก็ไม่ใช่โน่แล้วครับ! ถูกผิดไม่สน กูขอเถียงไว้ก่อน แต่ที่ไม่มองตาแบบนี้ ไม่รู้มันจะเชื่อผมรึเปล่า

"มึงนั่นแหละปฏิเสธทำไม เห็นอยู่ทนโท่ว่าไอ้ชุดนี้ไม่ใช่ของมึง รหัสนักเรียนก็ไม่ใช่ ไซส์หลวมโพรกอย่างนี้ก็ไม่ใช่ นอกจากมึงจะตัวหดลงได้ภายในเวลา 1 คืนอะนะ" ช่างสังเกตจังวุ้ย!

"อีกอย่าง...มึงไม่ได้ใช้จาคอปรุ่นนี้ แล้วกระเป๋ามึงของแท้ต้องมีสติ๊กเกอร์เสี่ยว ๆ แปะอยู่" วิเคราะห์ได้เป็นฉาก ๆ เลยวะ!

"สรุป...มึงไปนอนบ้านใครมา เมื่อคืนกูดอทเอรอมึงมาเล่นด้วยทั้งคืน" ตกลงว่าเรื่องของเรื่องคือมึงรู้ตั้งแต่ก่อนเห็นกูแล้วว่างั้นเหอะ! ไอ้สัด ทำเป็นพูดดี

ผมถอนหายใจหน่ายกับท่าทีเค้นความจริงของไอ้เก่ง ที่มีโอมพยักหน้าเป็นกำลังเสริม

"เออ เมื่อคืนกูไม่ได้กลับบ้าน"

"วะ วะ วะ ว้าววว จิ๊กกริ้วกะสาวที่ไหนวะ!" เชี่ยโอม ไอ้หมาเจาะปากมาเกิด ถ้าเมื่อคืนกูได้ไปจิ๊กกริ้วกะสาว กูจะไม่ทำหน้าเซ็งอย่างนี้เลยโว้ย

"สาวเหี้ยที่ไหนล่ะ กูติดแหง็กอยู่กะไอ้ปุณณ์ห้อง 1 ทั้งคืน" เท่านั้นแหละ คนที่ถอยเก้าอี้ออกไปไกลโพ้นคือไอ้โอม ส่วนไอ้เก่งปรี่เข้ามายกแขน ลูบหลังผมดูเป็นการใหญ่

"ในที่สุดมึงก็เสร็จผู้ชายจนได้สินะ กูว่าแล้ว...ไหนวะ ครั้งแรกเจ็บรึเปล่า ได้ข่าวว่าของไอ้ปุณณ์มันใหญ่ด้วย" เรื่องเหี้ย ๆ น่ะไวนะมึง ไอ้สัดเก่ง! ว่าแต่ของไอ้ปุณณ์มันใหญ่จริงเหรอวะ? เฮ้ย ไม่ใช่!

"บ้านป๊ามึงสิ! กูมีธุระกับมันเฉย ๆ แล้วบังเอิญว่าดึกแล้ว กูเลยต้องนอนค้างบ้านมัน ไม่มีอะไรโว้ย!" พออธิบายถึงตรงนี้ ไอ้โอมถึงได้ยอมเดินกลับมานั่งใกล้ ๆ ผมตามเดิมครับ ไอ้เวรนี่หนิ จริง ๆ เล้ย

"มึงไปสนิทกับปุณณ์ตั้งแต่ตอนไหนวะ กูนึกว่ารู้จักกันแต่ห่าง ๆ"

"ก็ไอ้เหี้ยง่อยแหละตัวดี ทำให้กูต้องไปสนิทกับมัน...เออ กูจัดการเรื่องงบชมรมอีก 2 หมื่นให้ได้แล้วนะ"

"อย่าบอกว่ามึงไปขายตูดให้ไอ้ปุณณ์"

ผวัะ!!! ตบเกรียนมันเจ็บมือ แต่ก็ขอตบแม่งซักทีเหอะครับ ไม่ไหวแล้ว ไอ้เชี่ยโอม!

"โอ๊ยยย ตบไมวะ!" ยัง...ยังมีหน้ามาถาม

"กูเห็นหมามันแกว่งตีนออกจากปากมึงอยู่เหมือนขาดอากาศหายใจ เลยตบให้อิสรภาพมันซะมั่ง เรื่องเหี้ย ๆ ละคิดได้ สัด" ผมก่นคำด่าพลางมองนาฬิกาข้อมือพลาง เห็นแล้วขัดใจฉิบหาย ปัดโธ่เว้ย! อีกตั้งหลายนาทีกว่าจะถึงเวลาโรงเรียนเข้า ผมต้องทนนั่งให้ไอ้พวกนี้เค้นคออีกนานแค่ไหนกันวะ!

'...กับกาลเวลาอาจจะล่วงเลยพ้นผ่าน กาลเวลายาวนานเธอลืมเลือนฉันบ้างไหม~'

เสียงริงโทนท่อนฮุคเพลง คิดถึงฉันหรือเปล่า ของวง Cocktail ที่ไอ้โอมใช้มานานสามเดือนกว่า (จนผมเริ่มเบื่อ) ดังขึ้นเหมือนเป็นกระดิ่งหมดยกนักมวย เฮ้อ...ในใจแอบโล่งโคตร ๆ ที่ไม่ต้องทนฟังมันกวนประสาทต่อ ผมยิ้มเย้ย ๆ ใส่มันก่อนจะก้มลงหยิบสมุดการบ้านใต้โต๊ะมาเช็กดูความเรียบร้อย แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมากลับเห็นว่าคนเป็นฝ่ายยิ้มเยาะกลับมา กลายเป็นมันซะฉิบ

"แม่มึงโทรมาว่ะ" ไอ้ห่า ใครวะแม่กู

ผมขมวดคิ้วมองหน้าจอมือถือ LG มันอย่างใคร่รู้ ก่อนจะตาแทบเหลือกถลน "มึงบอกไปว่าไม่ได้อยู่กับกู"

"ไรวะ แฟนมึงเองแท้ ๆ ทำเป็นหยิ่ง ยูริเขาไม่น่ารักตรงไหน" ก็ไม่ได้ชอบจะให้ทำไงเล่า! อีกอย่าง ผมไม่ถนัดกับการที่มีผู้หญิงหรือใครสักคนมาวิ่งไล่ตามแบบนี้ด้วย

ไอ้โอมเมื่อไม่ได้คำตอบอะไรจากปากผม มันจึงทำแค่ยักไหล่อย่างไม่สนใจแล้วกดรับสายโทรศัพท์ที่ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ผมตบไหล่มันอีกสองทีเป็นการกำชับให้ทำตามแผน ส่วนมันก็ได้แต่ปัด ๆ มือผมออกเหมือนจะบอกว่า รู้แล้วแหละน่า

"ครับ...โน่ไม่อยู่ครับ ยังไม่เจอกันเลย" ดีมาก ดีมาก

"ง่ะ...แหะ ๆๆ...เก่งจังครับ แป๊บนึงนะ" เฮ้ย!?

"แม่มึงรู้ทันว่ะ" มันใช้มือป้องไมค์มือถือแล้วกระซิบกระซาบคำที่ผมไม่ค่อยอยากฟัง ไม่รู้ทำไม ไม่ว่าเมื่อไหร่ผู้หญิงคนนี้เป็นรู้ทันผมเสมอ

สุดท้ายคนที่ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วรับเอาโทรศัพท์เครื่องเหลี่ยมสีดำมาคุยคือผมนั่นเอง "ครับ ว่าไง"

"ทำไมยูริโทรหาโน่ไม่ติดเลยล่ะคะ" เสียงเริงร่าจากปลายสายดังตอบโต้ผมโดยที่มีเสียงรอบข้างเอะอะดังลั่น นี่เธอคงจะถึงโรงเรียนแล้วละมั้ง ผมคิดและได้แต่ฉีกยิ้มแหย ๆ ให้โทรศัพท์

"มือถือผมแบตฯ หมดน่ะ"

"เมื่อคืนก็ไม่ออนไลน์นะ"

"ก็ผมไปนอนบ้านเพื่อนมา ยูริมีอะไรจะคุยกับผมรึเปล่า" รีบเข้าประเด็นซักทีเถอะครับ!

"อ๋อ...ฮิฮิฮิ" เสียงที่เธอหัวเราะกลับมานั้นฟังดูไม่น่าไว้ใจชอบกล ตอนนี้ผมรู้สึกเหงื่อตก แม้ในห้องเรียนจะเปิดแอร์เย็นเจี๊ยบอยู่ก็เถอะ "เย็นนี้ไปกินข้าวกันนะโน่" ว่าแล้วไง

"เย็นนี้ผมต้องเข้าชมรม คงเลิกเย็น ๆ เลยน่ะ"

"ไม่เป็นไร ยูรอที่สยามนะ ร้านบ้านหญิงชั้นสองเหมือนเดิม" คิดเหมาเอาเองเสร็จสรรพ นี่แหละยูริ ตัวผมเองก็เป็นพวกปฏิเสธคนไม่เก่งเสียด้วย โดยเฉพาะกับยูริแล้ว ยิ่งปฏิเสธยากเข้าไปใหญ่ (จะว่าไปผมก็ปฏิเสธไอ้ปุณณ์ไม่เป็นเหมือนกันนี่หว่า)

"อาจจะโผล่ไปค่ำหน่อยนะ" ทำได้ดีที่สุดก็แค่นี้แหละครับ

"ไม่เป็นไรค่ะ ยูไม่รีบ แล้วเจอกันนะ" เสียงเริงร่าของเธอเอ่ยลาก่อนสายจะถูกตัดไป จริง ๆ แล้วยูริก็เป็นผู้หญิงที่ดีคนหนึ่งเลยละ เธอไม่เรื่องมาก ไม่งอแง ไม่เอาแต่ใจเหมือนผู้หญิงคนอื่น ติดแต่จะชอบคิดเหมาเอาเองก็เท่านั้น อย่างตอนนี้ที่ผมมีสถานะเป็น แฟน ของเธออยู่นี่ก็เหมือนกัน ผมยังไม่ยักจำได้เลยแฮะว่าเราไปตกลงกันตั้งแต่ตอนไหน รู้แต่ว่า...รู้ตัวอีกทีก็มีแฟนเป็นยูริซะแล้ว

แต่ก็เอาเถอะ ไม่ได้เสียหายอะไร ยูริก็น่ารักดี คุณพ่อเธอเป็นชาวญี่ปุ่น เธอจึงเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นน่ะครับ ขาว ๆ หน้าใส ตาโต (อืม...มีเขี้ยวด้วย) พูดจ้อได้ทั้งวันโดยไม่มีวี่แววจะเหนื่อย บางทีผมก็รู้สึกว่าเธอช่างสดใส และน่ารำคาญในเวลาเดียวกัน แหะ ๆๆ

วันนี้โผล่ไปเจอสักหน่อยก็แล้วกัน ไม่ได้เจอเป็นอาทิตย์แล้วนี่ เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าผมไม่ดูแลแฟน

 

TBC.
 

 

แปะริงโทนน้องโอม จริง ๆ Cocktail ทำเวอร์ชันใหม่ปี 2019 แล้ว แต่อยากให้ฟังเวอร์ชันปี 2003 มากกว่า มันได้อารมณ์ดี 555
 


Postscript (Since 2008) : ตอนแรกว่าจะไปเรียน แล้วกะหนีไปเที่ยวเล่นต่อ แต่ไป ๆ มา ๆ ไม่ได้ไปเรียน เรื่องเที่ยวเลยเป็นอันพับไป (เพราะขี้เกียจแล้ว) ฮา.... งั้นมาอัพเดทชีวิตปุณณ์กับโน่ซักหน่อยแล้วกันเนอะ (ขอโทษนะคะที่ยังไม่เรียบร้อยกัน 555+)

ตอนที่แล้วแอบตกใจ มีคุณแม่น้อง ๆ กางเกงน้ำเงิน(รองเท้าหนัง) มาคอมเม้นด้วย... ฮี่ ๆๆ สวัสดีค่ะ อยากมีลูกเรียนรร.นี้มั่งจัง จะเลี้ยงให้.......... (เซ็นเซอร์) 555+ ล้อเล่นนะคะ ^^

ว่าแต่น้องโน่มีแฟนนี่มันยังไงหว่า...... เขียนให้ตอนหน้ายูริเป็นลูคีเมียตายไม่ทราบสาเหตุเลยดีไม๊? (ดี ๆๆ -- เสียงจากปุณณ์) เดี๋ยวรอดูนะคะว่าจะเป็นลูคีเมียหรือไข้หวัดนก (ฮา) xD

คนคลิกเข้าเยอะแยะเลยแต่ไม่ค่อยมีคอมเม้น น้อยใจเนอะ อ่านแล้วอยากเขียนอะไรก็เชิญเขียนได้ตามสบายเลยค่ะ ^^ ส่วนเรื่องคะแนนโหวต ขอบคุณมากค่ะ ชอบไม่ชอบยังไงก็ช่วยกดใส่คะแนนให้ด้วยนะคะ (ชอบน้อยให้น้อย ชอบมากให้มาก) จะได้เช็คฟีดแบ็คของผู้เขียนเองด้วยเนอะ

เจอกันตอนหน้าค่ะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 337 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31,671 ความคิดเห็น

  1. #31609 Cream-o444 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 21:24

    มีแฟนทั้งสองคนแล้วอ่ะทั้งปุณและโน่

    #31,609
    0
  2. #31607 หญิงวาย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 09:06

    ตามมาจากซีรี่ส์เลยคะ

    #31,607
    0
  3. #31553 maleexlion (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 21:52
    ก็คือถึงกับต้องไปหาเพลงฟัง ;-;
    #31,553
    0
  4. #30944 Think_out (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 14:10
    พกปุณณ์ไปด้วยดีมั้ยคะ 555
    #30,944
    0
  5. #30850 lalalahunny (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 14:46
    โน่เอาปุณไปด้วยเลย
    #30,850
    0
  6. #30820 Bean_6 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2557 / 17:14
    โน่น่ารักอ่ะ >///< เอมบทน้อยจังลูก =w=;
    #30,820
    0
  7. #30748 Pokkokikku (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 18:32
    อั๊ยหยา ยูริ
    #30,748
    0
  8. #30664 Lucia Eve (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 14:12
    เลิกกับยูริเถอะมาเป็นของปุณดีกว่าเนอะ =.,= //โดนโน่ถีบ
    #30,664
    0
  9. #30521 mitake (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 19:59
    ง่าาาาาา ต่างคนต่างมีแฟนทั้งคู่เลยอ่ะ (ถึงของโน่ได้เพราะถูกมัดมือชกก็เถอะ 555)
    #30,521
    0
  10. #30473 muay42 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 18:11
    ไม่เป็นไรหรอกน่า ก็มีแฟนแล้วทั้งคู่
    #30,473
    0
  11. #30410 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 17:05
    มีแฟนแล้วได้ไงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #30,410
    0
  12. #30335 pinpin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 14:07
    ไม่เอายูริได้ป่ะ ไม่เอานางงงงง
    #30,335
    0
  13. #30199 pika pikaju (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 00:51
    ฟิคน่ารักจัง :)
    #30,199
    0
  14. #30144 SnowY (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2556 / 14:03
    ทำไมโน๋ต้องมีแฟนแล้ว
    #30,144
    0
  15. #30044 แรมน้อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 21:40
    โอ๊ยยยยยชีวิตโน่ อนาถจิต มีแฟนเป็นหญิง ยูริ

    มีเพื่อนแม่งก็กวนทีนชอบจับผิดแถมจะยัดเยียดให้เป็นเมียปุณณ์

    น้องแป้งก็จะฟินให้ได้กับปุณณ์

    ปุณณ์ก็จ้องจะเอามาทำเมีย(หลอกๆ) อิอิ
    #30,044
    0
  16. วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 12:12
    ยูริมาจากไหนนนนน
    #29,963
    0
  17. #29951 CRusing (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2556 / 11:28
    -0- มีแฟนทั้งคํ่
    #29,951
    0
  18. #29874 ALice (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 04:30
    น้องเเป้งคะ 55555+
    #29,874
    0
  19. #29839 ParKris0627 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 00:09
    ปุณณ์นี่แกแอชคิดไรกะน้องโน่เค้าปัเนี่ยย
    แล้วยัยนี่ก้อเหมาจังยกระดับให้เปนแฟนเองซะงั้น5555
    #29,839
    0
  20. #29817 Namexofan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 14:00
    5555ได้กอดโน่อุ่นมั๊ยปุนณ์
    #29,817
    0
  21. #29776 จิ้กจงทะลน้ำลึก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 06:10
    แหงะ ไหงเป็นงั้นอ่ะ
    #29,776
    0
  22. #29718 三千代 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2556 / 01:50
    อ้าว มีแฟนทั้งคู่เลยวุ้ย =   =;;
    เดี๋ยวๆ ของปุณณ์ใหญ่จริงอ่อ กร๊ากก //โดนถีบ
    โอมนี่ปากวอนส้นเท้าจริงๆ ตรงได้ใจมาก
    #29,718
    0
  23. #29617 ยัยเเก้มใส (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 09:23
    มีเเฟนทั้งคู่เเล้วถ้าเเป้งจับได้ว่าทั้ง2ไม่ได้เป็นเเฟนกันจริงๆจะเป็นยังไงน้า
    #29,617
    0
  24. #29490 Nut (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 00:02
    มีแฟนทั้งคู่เลยยยยย
    #29,490
    0
  25. #29485 GGINTONIC. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 11:28
    ยูริต้องไม่ยอมเลิกกับโน่แน่เลนอ่า
    #29,485
    0