LOVE SICK : ชุลมุนหนุ่มกางเกงน้ำเงิน [YAOI]

ตอนที่ 41 : 36th.1 CHAOS - Such a coward, I am.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    28 มี.ค. 63


36th.1 CHAOS - Such a coward, I am.
 

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ผมก็รู้ชะตากรรมตัวเองแน่แล้ว เพราะที่บ้านไม่มีทางมีรองเท้าหนังหัวแหลมวางอยู่สิบคู่เป็นตับอย่างนี้แน่นอน ไอ้มหกรรมรองเท้าเต็มหน้าบ้านอย่างนี้ก็มีแต่...

"ไอ้เชี่ย พวกมึงไม่คิดจะบอกเจ้าของบ้านก่อนเลยใช่มะว่าจะมา" ผมตะโกนด่าเข้าไปขณะที่ถอดรองเท้าตัวเองเพิ่มปริมาณอยู่ ได้ยินเสียงไอ้พวกเวรหัวเราะกันดังลั่นหลังจากรวมหัวหุบปากเงียบรอเซอร์ไพรส์ผมมานาน

ไอ้เก่งตบหัวไอ้ปาล์มฉาดใหญ่ "ก็กูบอกแล้วให้มึงอะไปเก็บรองเท้าก่อน เยอะงั้นไอ้โน่มันก็รู้ดิวะ!" แต่คนโดนตบกลับทำหน้าเหวอ

"ไอ้เชี่ยยย มึงเนียนนะ! คนบอกอะกู มึงนั่นแหละไม่ไป!!!" แล้วหัวไอ้เก่งก็โดนไอ้ปาล์มตบกลับอีกสองที เป็นอันว่าหายกัน เออดี เอาเข้าไป บ้านกูถล่มอีกตามเคย

ผมส่ายหน้าขำพวกมัน พลางพยายามกะจากสายตาก็พบว่าคงมากกว่าสิบ ตรงนั้นที่ล้อมหม้อสุกี้อยู่มีไอ้เก่ง ไอ้ปาล์ม ไอ้คม ไอ้พ้ง ไอ้เอ็ม ส่วนที่เล่นเกมหน้าทีวีมีไอ้โอม ไอ้เป้อ ไอ้น็อตนั่งอยู่ แล้วยังแว่ว ๆ เสียงไอ้โด่ง ไอ้รถเก๋ง ไอ้เคนอีกที่ดังมาจากครัว จับใจความได้ว่ากำลังง่วนกับการทำยำวุ้นเส้นอยู่ สรุปนับรวมได้ อืม...สิบเอ็ดคนครับ ยังไม่ทำลายสถิติ (มากที่สุดคือสิบเจ็ด เมื่อปีใหม่ที่แล้ว บ้านเกือบแตกครับ)

"ใครเป็นสายรายงานพวกมึงอีกล่ะ ว่าป๊าม้ากูไม่อยู่" เพราะของแบบนี้ไม่มีทางนั่งญาณได้เองแน่ ๆ ซึ่งจริง ๆ แล้วแค่ถามเป็นมารยาทไปอย่างนั้นเอง เพราะผมรู้คำตอบดีว่าใคร

"พี่อิมมม สุดที่รักของกู!" ว่าแล้ว -_-" พี่อิมชอบไอ้โอมมากครับ ไม่รู้ราหูดลใจหรือทำเวรกรรมอะไรร่วมกันมา เพราะทุกครั้งที่น้องโอมของพี่อิมมาเที่ยวบ้าน ผมจะรู้สึกว่าบ้านตัวเองมีขนมเยอะผิดหูผิดตา (นี่ถ้าไอ้โอมไม่มา ผมจะได้กินมั้ย) แล้วแถมเวลาป๊าม้าไม่อยู่ (บางทีเขาต้องไปเช็กโรงงานที่ต่างจังหวัด ต้องค้างหลาย ๆ คืนครับ) ก็เป็นพี่อิมอีกนั่นแหละที่ชอบโทรบอกไอ้โอม พากันนัดแนะให้มันมาถล่มบ้านผมตลอด

จำไว้เลยนะพี่อิม!

ผมส่ายหัวหน่ายพลางโยนกระเป๋านักเรียนลงพื้น (โซฟาไม่ว่างแล้วตอนนี้) แอบเห็นว่าไอ้ตัวดีคนไหนสักคนยกเอาเครื่อง PS3 ของผมลงมาต่อทีวีข้างล่าง แล้วก็ไม่รู้ไอ้ตัวดีตัวไหนอีกเหมือนกัน ที่มันยกหม้อสุกี้ออกมาต้มกินกันหอมฉุยแล้วตอนนี้

เออดี! เพราะถึงจะกินอะไรมาแล้ว แต่พอได้กลิ่นอีกก็หิวอีกที ผมสะบัดถุงเท้าออกพลางล้มตัวนั่งในวงสุกี้ ข้างไอ้พ้งทันที

"แดกได้ยังวะ กูหิว"

"เดี๋ยวดิ หมูยังไม่สุก! เชี่ยโอมบอกมึงไปเดต กูนึกว่าจะกลับดึกกว่านี้" ไอ้พ้งว่าพลางแง้มฝาหม้อดูให้ควันฉุยขึ้นมาเล่น ๆ ขณะที่ไอ้ปาล์มหันไปหยิบอาวุธเป็นชามและตะเกียบยื่นมาให้ ผมเพิ่งสังเกตว่าพวกมันใส่เส้นมาม่าลงไปด้วย เล่นหนักจริงนะมึง

"เดตเชี่ยไร กูไปซื้อของเป็นเพื่อนยูริเฉย ๆ"

"ก็นั่นแหละเดต กลับเร็วนะมึง แฟนไม่เร้าใจรึไง" แต่ปากเสียงี้เลยโดนฝ่าตีนผมยันเข้าเต็มเข่าเลยครับไอ้เอ็ม ผมเอาตะเกียบชี้หน้ามันให้หยุดพูด ก่อนจะยกฝาหม้อสุกี้ดูอีกที ทั้งที่รู้ว่ายังไงก็ยังกินไม่ได้

เสียงไอ้โอมรีบเห่าหอนมารับช่วงต่อจากไอ้เอ็ม "ยูริเขาออกจะน่ารัก มึงบอกไม่เร้าใจได้ไง เพื่อนเรายังไม่ตายด้านนะเว้ยยย" เสียงมันกวนประสาทจริง ๆ ครับ ผมเหล่มองไอ้ตัวต้นเสียงที่อยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ แค่หน้าทีวีนี่เอง แต่ยิ่งเห็นแม่งหัวเราะเจ้าเล่ห์แล้วก็ยิ่งนึกอยากเดินไปสับคัทเอาท์ไฟขึ้นมาตงิด ๆ ให้มันเดือดร้อนเล่นดูสักที

"เดี๊ยะเหอะมึง กูแช่งให้ได้กะน้องปลาคาร์ป" ผมจึงเลือกปล่อยท่าไม้ตายครับ แค่คำนี้ทำเอาไอ้โอมจอยเกมหลุดมือทันที ฮ่า ๆๆ

"ไอ้สาดดด มึงแช่งกูสอบตกทุกวิชายังรู้สึกดีซะกว่า" มันลุกขึ้นโวยเสียงดังจนเพื่อน ๆ ยังงง ยิ่งไอ้โด่ง ไอ้รถเก๋ง ไอ้เคนที่เพิ่งถือจานยำมั่วของมันมาสมทบแล้วยิ่งงงใหญ่

"อะไร ทำไมอยู่ดี ๆ ไอ้โอมอยากสอบตกทุกวิชา" โด่งถามพลางวางจานยำจานที่หนึ่งลงกับพื้นในวงสุกี้

"จริง ๆ ไม่แช่งแม่งก็ตกอยู่แล้วเปล่าวะ" รถเก๋งพูดต่อ พร้อมด้วยยำจานที่สองกลางวงสุกี้

"น้องปลาคาร์ปว่าที่เมียมึงใช่มะ กูเคยเห็นแล้ว" ไอ้เคนปิดท้าย ก่อนจะสูดวุ้นเส้นในจานยำของตัวเองแล้ววางลงกลางวงเป็นคนสุดท้าย

แน่นอนว่าหน้าไอ้โอมตอนนี้บอกบุญไม่รับอย่างโคตร ๆๆ มันจิปากส่งเสียงหงุดหงิด ทำทีเป็นไม่ฟังพวกผม หึหึหึ ไม่รู้เพราะกำลังแข่งรถแพ้ไอ้เป้อหรือพวกผมแทงใจดำมันกันแน่ น้องปลาคาร์ปเป็นน้องโรงเรียนตรงข้ามผมนี่ละครับ แต่ไม่รู้เกิดอาเพศอะไรมาหลงเสน่ห์ไอ้โอมได้ (ตาบอดโคตร ๆ ผมว่าผมหล่อกว่าตั้งเยอะ) น้องเขาตามตื้อโอมมาสามสี่เดือนละ แถมยังไม่มีทีท่าว่าจะหมดไฟ จริง ๆ แล้วเขาชื่อน้องแนน แต่พวกผมเรียกน้องปลาคาร์ปเป็นโค้ดลับ อย่าถามว่าเพราะอะไรนะครับ ก็เดี๋ยวมันไม่เป็นความลับ หึหึหึ

พวกเราคุยกันถึงน้องปลาคาร์ปได้แป๊บหนึ่ง เสียงไอ้เป้อก็ดังแทรกขึ้นมา

"พี่โอมเขาไม่สนใจปลาคาร์ปหรอก เขาชอบ หนู..." ด้วยประโยคนี้ทำเอาพวกผมหันขวับ! พอมองไปหน้าทีวีก็เห็นไอ้โอมจ้องไอ้เป้อเขม็งอยู่เหมือนกัน

"หนูไหนวะเป้อ! มึงพูดต่อ เชี่ยโอมแม่งดีแต่แซวคนอื่น วันนี้กูจะล้วงให้ถึงรูตูดเลย" เสียงไอ้รถเก๋งคาดโทษอย่างโคตรคะนอง

แต่ไอ้โอมรีบเข่นเขี้ยวขู่ "ถ้ามึงพูดนะไอ้เป้อ" พอจบคำนี้ผมก็ไม่รู้แล้วไอ้เป้อมันซื่อหรือแกล้งโง่กันแน่ เพราะมันหันไปถามโอมกลับทันควัน

"อ้าวพูดไม่ได้เหรอพี่ เรื่องน้องมิกกี้เมาส์อะ"

เชี่ยโอม! น้องมิกกี้ที่เพิ่งสมัครเข้าวงเมื่อต้นเทอมครับ! น้องอยู่ม.3 น่ารักโคตรของโคตรของโคตรของโคตร จนไอ้ฟิล์มถึงขนาดลั่นวาจาไว้ว่าใครก็ตามห้ามแตะ! แต่อุตส่าห์ไว้ใจไอ้โอมให้เป็นคนช่วยสอนฮอร์นน้องเขา ก็เสือกมีซัมธิงรองกันซะงั้น!

"ไอ้โอม! มึงทำไรน้องมิก!!!" ผมตะโกนถามมันด้วยความเป็นห่วงสวัสดิภาพรุ่นน้อง เห็นผู้ต้องสงสัยรีบส่ายหน้าพรืดอย่างมีพิรุธโคตร ๆ

"กูเปล่าทำ!"

"น้องเขาชอบพี่โอมอะพี่โน่!" หืม ไอ้เป้อวันนี้มึงน่ารักมาก! ผมคิดว่าจะอนุญาตให้มันโดดซ้อมได้อาทิตย์ละ 2 ครั้งตามโควตาที่มันขอ เพราะวันนี้มันทำตัวถูกใจดีจริง ๆ หึหึหึ

"เชี่ยโอมมึงทำเสน่ห์ยาแฝด" เสียงไอ้เคนตะโกนไป ได้รับเป็นนิ้วกลางของโอมชูกลับมาแทน

"เอาจริง ๆ น้องเขาชอบมึงเหรอวะ คนจีบโคตรเยอะเลยนะนั่น กูไม่ได้เป็นเกย์กูยังชอบเลย น้องแม่งน่ารักฉิบหาย" ไอ้คมพูดต่ออย่างอึ้ง ๆ ตอนนี้หม้อสุกี้ไม่มีคนสนใจแล้วครับ มองกันแต่หลังไอ้โอมที่ไม่ยอมหันหน้ามาสบตาคุยกับพวกผมสักที

"ไม่รู้ว้อยยย" แต่แม่งไอ้ห่านี่มีไรโวยวายไว้ก่อน

ไอ้เป้อยังคงทำหน้าที่ตัวแฉของมันต่อไป "ผมเห็นพี่โอมกอดน้องมิกด้วยเถอะ คอยดู จะฟ้องพี่ฟิล์ม" เฮ้ยเรื่องใหญ่! ไอ้เป้อ! มึงพูดอีก!

"เชี่ยเป้อ มึงแอบดูพวกกูเหรอ!" ถึงตอนนี้ผมเห็นไอ้โอมเริ่มโชว์เขาออกมาทีละนิดแล้วครับ

ไอ้เป้อรีบโบกมือว่อน "เปล่าพี่ วันนั้นผมลืมโน้ตเพลงไว้พอดี จะกลับไปเอาแต่เจอฉากเด็ดก่อนเลยทิ้งเนื้อเพลงไว้งั้น ตอนเช้าเลยเล่นไม่ได้ไง เช้านั้นที่พี่โน่ด่าผมเรื่องเพลงมาร์ชอะแหละ" อ๋อออ เรื่องนี้ผมจำได้แล้ว เพราะกำชับไว้ดิบดีให้ไอ้เป้อไปซ้อมมาดี ๆ แต่ตอนเช้ามันเสือกไม่ได้ซ้อมซะงั้น ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง

แต่เฮ้ย เรื่องมันเพิ่งเมื่อวานซืนเองนี่หว่า!

"ไอ้เป้อ มึงทำเป็นเผากู ของมึงกับน้องมาวินนะ กูเห็น" พอมาถึงจุดวิกฤติ ไอ้โอมก็เริ่มเบี่ยงประเด็นโยนขี้ไปให้ไอ้เป้อแทนแล้วครับ เอาวะวันนี้ ช่วงแฉรอบวง

"ผมกับวินอะไรพี่ เพื่อนกันเถอะ" คนถูกแฉรายต่อมาบอกปัดยกใหญ่ แต่ผมรู้จักน้องมาวินครับ เห็นเป้อบอกเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก แต่น้องวินเขาดูเรียบร้อยเป็นผู้เป็นคนกว่าไอ้เป้อเย้อออ รู้มาว่าพ่อน้องเขาเป็นนายทหารใหญ่ก็เลยค่อนข้างเข้มงวด ไม่รู้ปล่อยให้ลูกชายมาคบกับกุ๊ยอย่างไอ้เป้อเป็นเพื่อนสนิทได้ไง ฮ่า ๆๆ

"มึงอย่ามา วันก่อนน้องมาวินร้องไห้ กูปลอบอยู่ มึงนะใจร้ายกับเขา"

"ใช่พี่ ไอ้เป้อแม่งโคตรใจร้ายอะ พอวินมาใกล้ ๆ ก็ด่ารำคาญ พอวินมันหายไปก็วิ่งไปง้อถึงบ้าน" ไอ้น็อตที่นั่งเงียบมานานเริ่มผสมโรงแฉเพื่อนตัวเองอีกคน จนตอนนี้หูไอ้เป้อจากดำ ๆ (ตัวมันขาว แต่มันหน้าม่อครับ หูเลยดำ ฮ่า ๆ) กลายเป็นสีแดงเหมือนเสกได้ทันตา

ผมเลยขอร่วมวงด้วยคน "อะไรเป้อ ปุณณ์บอกเจอมึงกินข้าวกลางวันที่คอนแวนต์ตลอด มึงจะเอาแบบไหนกันแน่" แต่เสือกเผลอพูดชื่อบุคคลต้องห้ามซะงั้น! ฉิบหายแล้วไง ขว้างงูไม่พ้นคอจนได้ ประเด็นไอ้เป้อยังไม่ทันจบ ไอ้โอมหันมาทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ผมทันที

"เออ คงเหมือนไอ้ปุณณ์อะ แดกข้าวกลางวันคอนแวนต์ แต่เช้าเย็นอยู่กับมึง กูรู้นะเรื่องหน้าตึกฟ.อะ" เชี่ยแม่ง! กูว่าแล้วต้องถึงหูไอ้โอม แม่งเล่นตะโกนขนาดนั้น ตอนนี้เพื่อนคนอื่นเริ่มสนใจประเด็นผมกับไอ้ปุณณ์แทนแล้วครับ

"ยังไงวะ ๆๆ" ไอ้เก่งไม่ถามเปล่ายังเอากระบวยมาเคาะพื้นอีก เชี่ย เดี๋ยวพื้นเป็นรอย ผมรีบฉกกระบวยจากมือมันมาเคาะหัวเหม่ง ๆ ของแม่งแทน ก่อนจะคว้าเบียร์ลังหนึ่งที่ตั้งอยู่บนพื้นไปห้องครัวทันที

"กูแช่เบียร์ให้นะ พวกมึงวางไว้งี้เดี๋ยวไม่เย็น"

"เชี่ย มึงแม่งหนี!"

"กูแค่จะไปแช่เบียร์!" ไม่ฟังแล้วครับมันจะด่าอะไร ผมรีบชิ่งไปกบดานในห้องครัวก่อนดีกว่าาา


***
 

ผมใช้เวลาพักหนึ่งสิงอยู่ในห้องครัว (รอจนกว่าพวกมันจะลืมก่อน) แช่เบียร์เข้า เอาเบียร์ออก แช่เบียร์ใหม่ เอาเบียร์ออกมาอีก เอาเข้าเอาออกอยู่อย่างนั้น (เพื่อไรวะ) หรือไม่ก็ทำเป็นจัดขวดน้ำ ขวดเบียร์ ขวดนมต่าง ๆ ให้เข้าที่ (ทั้งที่พี่แอนจัดเป็นระเบียบอยู่แล้ว) เฮ้อ มันเลิกพูดถึงเรื่องนั้นยังวะ

ผมเดินไปเดินมา แล้วก็ได้ไอเดียใหม่ว่าหั่นมะนาวกับเทเกลือเตรียมออกไปให้พวกมันเลยดีกว่า เพราะเห็นมีขวดวอดก้ามาด้วย อืม เข้าท่าแฮะ แบบนี้จะได้อยู่ในครัวนานขึ้นอีกหน่อย (หึหึ) ผมคิดได้ดังนั้นก็หยิบเอามีด เขียง กับมะนาวในตู้เย็นออกมาทันที

แต่ด้วยความที่ไม่เคยทำ มะนาวมันต้องหั่นยังไงวะ ต้องเป็นแนวตั้งหรือแนวนอน ตามยาวหรือตามขวาง (แต่แม่งก็กลม ๆ หมดนี่หว่า) งงว่ะ ผมกลับมะนาวไปกลับมะนาวมาอย่างมึน ๆ แถมพอหั่นลงไปที น้ำก็พุ่งปรี๊ดออกมาอีก เฮ้ยเข้าตา! แสบว่ะ!

ขณะที่กำลังหันรีหันขวางยกแขนเสื้อขึ้นมาเช็ดตาอยู่นั่นเอง หูก็ดันแว่ว ๆ ได้ยินเสียงประหลาด นอกจากเสียงโวยวายของไอ้พวกกลางบ้านแล้ว ยังมีเสียงเครื่องยนต์รถกำลังจอดอีก ใครแม่งมาเพิ่มวะ แค่นี้ยังถล่มบ้านกูกันไม่พอรึไง

ผมคิดสงสัยแต่ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ (เพราะกำลังแสบตามากกว่า) แต่ระหว่างกำลังตัดสินใจได้ว่าเช็ดยังไงคงไม่หายแสบ สู้ไปล้างตาในห้องน้ำจะแลดูฉลาดกว่าอยู่นั่นเอง สายตาปรือ ๆ ของผมก็เหลือบไปเห็นสิ่งที่ทำผมตกใจได้พอ ๆ กับผีเสียก่อน

"เช็ดแรงงั้นเดี๋ยวก็ตาแดงหรอก"  เสียงที่คุ้นหูผมดีดังขึ้นอยู่ตรงหน้า พลางพยายามปรี่เข้ามาช่วยพาผมไปห้องน้ำ ในขณะที่ผมกำลังคิดว่ามันมาโผล่ที่นี่ได้ยังไง ก็รู้สึกถึงน้ำเย็น ๆ กำลังถูกวักเข้าหน้าเสียก่อน

"ต้องถูเบา ๆ อย่างนี้ เอามือออกสิ"  เสียงนั้นยังคงสั่งให้ผมเอามือลง (ก็บ้าจี้ทำตามอีก) ก่อนจะช่วยลูบให้อย่างเบา ๆ จนอาการแสบตาเริ่มหายไป ผมจึงกะพริบเปลือกตาถี่ ๆ เพื่อไล่น้ำ ก่อนที่อีกฝ่ายจะใช้ผ้าเช็ดหน้าช่วยซับหยดน้ำออกให้อย่างเบามือ

"หั่นมะนาวแค่นี้ก็ไม่เป็น หึหึ อดตายแน่มึง"  อ้าวไอ้ห่า แค่นี้ต้องด่ากูด้วย กูไม่ใช่แม่บ้านนะถึงจะได้ทำเป็น ผมเอียงคอมองไอ้ปุณณ์ ภูมิพัฒน์ที่อยู่ดี ๆ ก็โผล่มาตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง

"มึงมาได้ไงเนี่ย"

"แท็กซี่"

"ไอ้ห่า กูหมายความว่า..."  ถึงตรงนี้ไม่รู้จะถามยังไงให้ไม่น่าเกลียดแล้วว่ะครับ

"หมายความว่ากูจะมาทำไมใช่ปะ เออ งั้นกลับก็ได้"  อ้าวซะงั้น! ว่าแล้วต้องโดนแบบนี้ ผมเกาหัวแกรกเพราะเห็นมันหันหลังกลับทำท่าจะเดินออกไปจริง ๆ แล้วทุกอย่างก็เร็วกว่าใจคิด เมื่อมือผมเอื้อมไปรั้งมันไว้ทันที

เพียงแค่นั้น ไอ้คนที่ว่าจะกลับตะกี้ดันหยุดกึก โดยไม่มีการปัดป้องใด ๆ โด่เอ๊ย! มึงรอให้กูรั้งอยู่ก็บอกเถอะไอ้ปุณณ์!

"มีไร"  มันยังมีหน้ามาถาม

ผมทำหน้าเซ็งเพราะรู้สึกว่าแพ้ทางมัน ก่อนจะพูด  "เอาผ้าเช็ดหน้ากลับไปด้วย"  ฮ่า ๆๆๆๆ สะใจว้อย

สิ้นคำปุ๊บ ปุณณ์ก็หันกลับมาทำหน้าเหวี่ยงใส่ผมทันที แน่นอนว่าผมยักคิ้วกวนตีนกลับ มันคงเห็นอย่างนั้นเลยเปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างมาให้ผมอย่างมีเลศนัยแทน

"ไล่ก็ไม่กลับว่ะ หึหึหึ มาแล้วต้องอยู่ให้ถึงที่สุด"  มันว่างั้นก่อนจะเดินนำผมเข้าไปในครัว เพื่อจัดแจงช่วยหั่นลูกมะนาวให้ต่อ เพิ่งรู้ว่าไอ้คุณหนูนี่คล่องฉิบหาย หั่นเหมือนเป็นเรื่องกล้วย ๆ จนผมเองยังงง

"มึงไปฝึกหั่นมะนาวมาจากไหนวะ"

"ไอ้เชี่ย ใคร ๆ เขาก็ทำเป็นกัน กูต้องถามมึงมากกว่าว่าไปอยู่ไหนมา หั่นมะนาวไม่เป็น"  อ้าววว เสียหมาอีกกู โดนคุณหนูอย่างไอ้ปุณณ์พูดงี้แล้วแทบอยากเอาหัวมุดกระทะ แต่ระหว่างที่กำลังมองหาว่ากระทะอยู่ไหนนั่นเอง เสียงไอ้ปุณณ์ก็หัวเราะหึหึดังขึ้นซะก่อน

"ล้อเล่น! กูเป็นลูกมือช่วยแป้งทำครัวบ่อยอะ เรื่องหั่น ๆ กูต้องทำให้น้อง ไม่งั้นได้มีเด็กเสียเลือดแน่"  มันเฉลยพลางยิ้มละมุน ปุณณ์มักจะยิ้มอย่างนี้เสมอเวลาพูดถึงน้องแป้ง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหมอนี่รักน้องสาวมากขนาดไหน

ผมพยักหน้ารับคำมัน "วันหลังแบ่งของที่น้องแป้งทำมากินมั่งเด่ะ อยากชิม"  ว่าแล้วก็จัดแจงปีนขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์เตรียมอาหารดีกว่า (มุมประจำของพี่แอนพี่อิมครับ) ผมปีนขึ้นไปนั่งพลางคว้าเอาครัวซ็องในตะกร้าขนมมากัด เพราะพอพูดถึงของกินก็รู้สึกหิวขึ้นมาทันที อ่า... (กระเพาะผมคงทำงานดีเกินไปว่ะ)

ปุณณ์ยิ้มพลางเดินไปหามะนาวมาหั่นเพิ่ม เพราะดูท่าทางไม่พอพวกข้างนอก  "มึงได้ท้องเสียแน่ กูกินเองกูยังป่วยเลย"  เออไอ้นี่ เผาน้องตัวเองก็เป็น

ผมหัวเราะขำพลางยัดครัวซ็องคำสุดท้ายเข้าปาก แต่ดูท่าทางมันคงใหญ่ไปนิด (ไม่นิดมั้ง) เลยทุลักทุเลเอาการในการเคี้ยว

"อ้าวนั่น กลัวกูแย่งแดกรึไง ค่อย ๆ กินก็ได้ ครัวซ็องไม่ได้มีชิ้นเดียวในโลกซักหน่อย"  แล้วเชี่ยปุณณ์ดันหันมาเจอตอนผมกำลังยัดพอดีนี่สิครับ เลยโดนกัดไปตามระเบียบ ผมอยากเถียงจะแย่ แต่...

"อ้อ อึง อิ"  ครัวซ็องเต็มปาก ด่าไม่ถนัดครับ อ็อก...

ผมพยายามเคี้ยวอย่างทุลักทุเล แต่คงดูตลกมากเพราะเห็นไอ้ปุณณ์ขำ มันมองหน้าผมยิ้ม ๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาเช็ดเศษครัวซ็องที่ติดอยู่ตามมุมปากให้

นัยน์ตาคมนั้นมีแววประหลาดเล็กน้อย

"คุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นฉากนี้เมื่อเย็นเลยนะ"  มันพูด ทำเอาครัวซ็องที่ยังเคี้ยวไม่ทันละเอียดไหลลงคอผมทันที

"เฮ้ยยย แค่ก ๆๆ"  สำลักเลยครับ! วุ่นวายไอ้ปุณณ์ต้องวิ่งไปหยิบน้ำมารินให้

"เคี้ยวก่อนกลืนด้วยดิ! บอกแล้วไงว่าอย่ารีบกิน"  แถมยังโดนดุเป็นเด็ก ๆ อีก แต่ตอนนี้ผมไม่สนใจแล้ว เพราะมีอีกเรื่องหนึ่งอยากจะรีบบอกมัน

"มึง...เมื่อเย็นกูกับยูริไม่ได้มีอะไรนะเว่ย"

"หือ?"

"คือ...ยูริเค้าแค่แบบ...กินเลอะเทอะอะ! กูเลยช่วยเช็ดให้เฉย ๆ กูไม่ได้...เอ่อ...โอ๊ย พูดไม่ถูกว่ะ!"  ดูเหมือนแก้ตัวยังไงก็ฟังไม่ขึ้นอยู่ดี ผมเกาหัวตัวเองแรง ๆ อีก แต่ไอ้ปุณณ์กลับขำ

"เออ ช่างเหอะ กูเข้าใจ"  มันว่าพลางหัวเราะเหมือนผมเป็นเด็ก ๆ แต่ไม่ค่อยอยากเชื่อคำพูดมันเลยว่ะ

"เฮ้ยจริง ๆ นะ มึงอย่าทำงี้ดิ"  ผมดึงแขนมันไว้ก่อนที่มันจะหันไปหั่นมะนาวต่อ หน้าไอ้ปุณณ์ที่หันมาดูงง ๆ ก่อนจะหัวเราะใส่ผมอีก

"กูไม่ได้คิดไรจริง ๆ!"  เชื่อได้ปะวะ ผมเหล่มองมันที่ยืนขำอยู่เป็นวรรคเป็นเวร

"แล้วมึงขำไร"

"ขำมึงอะ"

"กูทำไมวะ"  ผมยังไม่เข้าใจ แต่ปุณณ์แค่ส่ายหัวแล้วหันไปหยิบมะนาวมาหั่นต่อพลางพูด

"ก็มึงเหมือนกูวันนั้นเลย"

"วันไหน"

"บนแท็กซี่ไง หึหึ"  มันว่าแล้วก็ขำอีก อารมณ์ดีนักนะ ระวังเหอะ มีดจะบาดมือเอา

ผมคิดตามมันช้า ๆ ก่อนจะร้องอ๋อออกมาเบา ๆ แล้วก็ต้องขำเอง จนไอ้ปุณณ์หันมายักคิ้วให้ผมอย่างรู้ทันนิดหน่อย เออว่ะ ผมวันนี้เหมือนไอ้ปุณณ์วันนั้นที่ตื้อขอโทษผมเรื่องเอมบนรถแท็กซี่จริง ๆ

ตอนนี้ผมคิดว่าผมเข้าใจมันมากขึ้น แล้วก็มั่นใจว่าปุณณ์คงเข้าใจผมมากขึ้นเช่นกัน

ระหว่างเรา ไม่ว่าในโลกแห่งความเป็นจริง อีกฝ่ายจะต้องอยู่กับใคร

แต่ในโลกเล็ก ๆ ของผมและปุณณ์ใบนี้ ขอแค่ยังได้อยู่ข้าง ๆ กันก็พอใจ

ผมยิ้มกับตัวเองก่อนจะสะดุ้งนิด ๆ เมื่อคิดเรื่อง ๆ นึงออก

นี่ผมเกือบลืมเรื่องสำคัญไปเสียสนิท วันก่อนผมตัดสินใจครั้งหนึ่งแล้วว่าจะบอกปุณณ์เรื่องเอมเลยเอาคลิปใส่ในมือถือไว้แต่ก็ไม่กล้าบอกจนเกือบลืมไปแล้ว กระทั่งความรู้สึกเมื่อฝ่ามือสัมผัสมือถือของตัวเองในกระเป๋าอีกครั้งหนึ่ง ถึงได้เรียกความทรงจำในเรื่องที่ผมอยากลืมที่สุดขึ้นมา

เรื่องที่จะทำให้ปุณณ์เสียใจมากที่สุด ผมควรบอกเรื่องนั้นกับปุณณ์ยังไง หรือผมไม่ควรบอก...แต่ผมคงทนไม่ได้ที่จะเห็นปุณณ์ต้องถูกหลอกอยู่อย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"ปุณณ์"  ปากไปไวเท่าความคิด เพียงแค่คิดว่าคนตรงหน้าผมกำลังถูกผู้หญิงคนนั้นหลอก ปากเจ้ากรรมก็ทำท่าจะเปิดเผยความจริงทันที ปุณณ์หันมามองหน้าผมที่อึกอักอยู่ด้วยความสงสัย แต่ผมในเวลานี้กลับตะกุกตะกักอย่างที่ไม่เคยมาก่อน

"เอ่อ..."

"มีไรรึเปล่าครับ"  ดวงตาคมที่เคลือบรอยยิ้มให้ผมตลอดเวลานั้น เหมือนกับยิ่งตอกย้ำว่าผมจะทำร้ายปุณณ์ได้อย่างไร

ผมนิ่ง ก่อนจะเริ่มพูด  "มะนาวพอแล้วแหละ เอาออกไปดีกว่า เดี๋ยวไอ้พวกนั้นบ่น"  สุดท้ายวิธีที่ถูกเลือกกลับกลายเป็นการตัดบทเสียดื้อ ๆ ผมเลื่อนตัวลงจากเคาน์เตอร์แล้วพาตัวเองเดินออกจากห้องครัวทั้งอย่างนั้น โดยปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินต่อไป ทั้งที่แม้ผมจะรู้ แต่กลับไม่มีความกล้ามากพอจะหยุดมัน

ผมไม่เข้มแข็งพอจะทำลายรอยยิ้มของปุณณ์
 

 

TBC.


Postscript : เอิ่ม.... *เงยหน้ามองหัวตอน* ตอนที่ สามสิบหก... จุดหนึ่ง (จุดหนึ่งคืออะไร?) เหอ ๆๆ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน รู้แต่ว่าตอนที่ 36 ยาวจัง เลยตัดมาเป็นจุดหนึ่งให้ แต่ทำไมไม่แบ่งเป็นครึ่งแรกครึ่งหลังเหมือนปกติวะ.... อืม... ก็เพราะคิดว่าในตอนที่ จุดหนึ่ง ก็มี “อะไร” ของมัน และตอนที่ จุดสอง ก็มี “อะไร” ของมันเช่นกัน แต่มันก็เชื่อมโยงกันจนไม่อยากแยกบท ดังนั้นเลยให้เป็น ตอนเดียวที่แยกกัน... แล้วกัน (งงมะ... เออ เห็ดก็งง ฮา ๆๆๆๆ) เอาเป็นว่าสงสัยเห็ดติสท์แตก 5555+

 

และในที่สุดก็เปิดตัวไปแล้น (จากปากคำของไอ้น้องเป้อ) ว่าคู่ตุนาหงันของน้องโอมคือใคร ฮา ๆๆ ก็คือน้องมิก 5% ของเรานั่นเอง!! (ห้าเปอร์เซ็นต์เจง ๆๆ ไม่เชื่อกลับไปดูโพลได้ T___T) แต่จะได้คู่กันจริงหรือไม่ น้องโอมจะหักอกน้องมิก (ดอกฟ้าที่อุตส่าห์โน้มลงมาหาหมาวัด) หรือเปล่า... เออ ลองติดตามต่อไป ไว้จะให้น้องโน่ค่อย ๆ ไปสืบมาทีละน้อย หึหึหึ (ขอให้ผ่านดงตีนฟิล์มอย่างปลอดภัยนะน้องโอมนะ)

 

ปล. ไม่แนะนำให้เดาเนื้อเรื่องในจุดสอง!!! (หรือถ้าจะเดาขอให้เดาในใจเงียบ ๆ) เพราะคนแต่งไม่อยากเสียเซ้ว 5555555+

ปปล. คนอ่านอาจจะโวยได้ว่าตกลงให้โหวตทำไม ไม่ได้ตามใจเล้ยยย ฮ่า ๆๆ *เผ่นแน่บกลับรังอย่างรวดเร็ว* (ว่าแต่ไอ้น้องเอิ้นให้เขามาอยู่กับน้องโอมนี่จะดีจริงเรอะ!? ผลโหวตถล่มทลายเจง ๆๆ)

 

ตอบคอมเม้นเลยแล้วกันค่า~ ไม่ดองแล้ว เข็ดโคตรรรร T^T


ถึงคุณ Pakeenum (คห.3949)

ง่า.... รู้สึกเป็นเกียรติมากเลยค่าที่ทำให้คนเขียนนิยายติดนิยายที่เราเขียนได้ 555+ (ทำไมฟังดูแปลก ๆ?) แต่ดีใจจริง ๆ นะจ๊ะ ^____^ เขินอ้ะ

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นที่เป็นกำลังใจดี ๆ เช่นกันจ้ะ ^___^ ฝันดีเช่นกันเนอะ

ปล. เรื่องชวนไปเที่ยว ถ้าไปเที่ยวครั้งไหนแล้วรู้ตัวก่อนก็ไว้จะชวนนะ 555+ (ปกติโดนลากไปแบบเบลอ ๆ ทู้กกกที โน่โฮลิกแน่เลยฉัน)

 

ถึงคุณ (o-*-o)v เกริด้า (คห.3950)

น้องยูริกับน้องเอมเพิ่งมาอยู่กลุ่มเดียวกันตอนม.สี่จ้ะ ถามว่าสนิทไหมตอบไม่ได้นะ เหมือนกับว่าตอนแรกไม่สนิทเท่าตอนนี้อะจ้ะ อารมณ์ว่าพอรู้ว่าแฟนอยู่กลุ่มเดียวกันแล้วก็เลยสนิทกันกว่าเก่ามากกว่า แล้วก็... บางทีเราก็ไม่ได้รู้จักเพื่อนของเราไปซะทุกมุมเนอะ ^___^

 

ถึงคุณ Raisara (คห.3955)

จัดการแบนเนอร์ให้แล้วจ้า ^____^

ถึงคุณ ไฟ้ติ้ง ,, (คห.3962)

อ่า.... น่ารักจนอ่านแล้วร้องไห้.. มันอารมณ์ไหนนั่น!? 555+ ดีใจจ้า ขอบคุณนะคะ ^___^

มีเรียนก็อย่าลืมไปเรียนเน้อ เด๋วจะกลายเป็นว่าอ่านฟิกเห็ดจนไม่ไปเรียนอ่า เสียใจ Y__Y

ขอบคุณค่า ^___^ ดูแลสุขภาพเช่นกันนะจ้ะ ^____^

 

ถึงคุณ lemon (คห.3639)

บาปกรรมไหมหนอเห็ด.... ขัดขวางคนจะหลับจะนอน 55+

 

ถึงคุณ ตุ๊หว่ะ (คห.3964)

น้องปุณณ์เขาหล่ออยู่แล้วนะ ฮา ๆๆ (ยกหางให้สุด ๆ)

อ่านความเห็นคุณตุ๊หว่ะแล้วก็อยากจะตัวลอยเหมือนกัน (ดีว่าหนักพุง) ถ้าเรื่องที่เห็ดเขียนทำให้คนอ่านมีความสุขได้ แม้จะแค่คนเดียวเห็ดก็ดีใจแล้วค่ะ ^___^ (มีหลายคนก็ยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่เลย)

ขอบคุณนะคะสำหรับคอมเม้นดี ๆ ^____^ แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาด หรือมีจุดอ่อนตรงไหนก็ติได้นะคะ เห็ดรับฟังทั้งคำติและคำชมได้เสมอค่ะ ^____^

 

ถึงคุณ kiyoharu (คห.3965)

ถิ่นเก่านี่มหาลัยเหรอคะ??

(ไม่อยากบอกว่าไปนั่งกึ่ม ๆ มาแถวหน้ามหาลัยด้วย 5555+ หนุกดี ๆๆ)

คิดว่าเร็ว ๆ นี้คงได้ไปอีกอะค่ะ อาจจะเจอกันเนอะ อิอิ

 

ถึงคุณ H a r p (คห.3966)

อ่อ.. มิน่ายูริกับโต้ซังถึงชอบเนอะ ^___^

น้องแป้ง.... ไม่นานเกินรอจ้า อิอิ

 

ถึงคุณ mo-na-me (คห.3971)

น้องปุณณ์น่ารักไหมล่า..... เข้าใจน้องโน่ด้วย อิอิ

 

ถึงคุณ H a r p (คห.3972)

มา... มะ... มาจอยกัน จอยกัน (เมื่อไหร่จะเลิกร้องเพลงนี้ซักทีอะเห็ด?)

ฮา ๆๆๆ

 

ถึงคุณ chopsticksMC (คห.3975)

โอ๊ะ... อย่าพูดดังไป เดี๋ยวตำรวจมาจับเห็ด 5555+ จริง ๆ แล้วใส่ยาบ้าต่างหาก (เออ ไม่ใช่ละ)

ขอบคุณมากค่า ^____^ จะพยายามวาบหวิว (ยังไง??) ต่อไปเรื่อย ๆ นะจ๊ะ ฮา ๆๆ

 

ถึงคุณ NaKOii (คห.3976)

น้องยูริเขาตกลงกับน้องโน่น่ะจ้ะว่าถ้ามีใครที่ชอบก็ขอให้บอก แล้วน้องยูริจะหลบให้ น้องโน่เขาบอกว่ายังไม่มีนี่เนอะ ก็เลยยังคบ ๆ กันแบบนี้ไปก่อน สบายใจดีอะนะ ^____^

ส่วนน้องปุณณ์ไม่ต้องเป็นห่วงค่า เขาเข้าใจน้องโน่เสมอแหละ เนอะ ๆๆ

 

ถึงคุณ ochibieiji (คห.3979)

ข้าวหลามหนองมนไม่ได้ซื้อกลับมาล่ะ แต่ได้กิน (ก็ดีใจแระ) อิอิอิ น้ำทะเลดำปิ๊ดปี๋เลยจริง ๆ ด้วย ไม่อยากลงอะ แต่เพื่อนโยนลงไป (ฝากไว้ก่อนเหอะเมิงงงง) กลับมากรุงเทพยังปวดทั้งตัวอยู่เลย ช้ำไปหมดแล้วเนี่ย โดนโยนลงทะเล y___y อยากให้น้องปุณณ์มาปลอบใจ (ไม่เกี่ยวแระ) ฮี่ ๆๆ

 

ถึงคุณ bowlyngz (คห.3983)

น้องปุณณ์ไปรับน้องแป้งจริง ๆ น๊า

 

ถึงคุณ Tick_Jo (คห.3986)

ดีใจด้วยจ้าที่สบายดีแล้ว ^______^ หลังจากนี้ดูแลตัวเองเยอะ ๆ เน้ออ เดี๋ยวป่วยอีก ป่วยบ่อยไม่ดี ๆๆ

 

ถึงคุณ ~รักคนอื่นไม่เป็น~ (คห.3987)

ตอนนี้ ปาล์ม ก็มาบ้านโน่นะ 5555+ (ทำไมช่วยกันดันงี้เนี่ย)

 

ถึงคุณ ปลาโลมา (คห.3989)

ยินดีต้อนรับสู่ LOVE SICK ค่า ^____^

 

ถึงคุณ Bow~boo (คห.3991)

ง่า.... ขอโทษนะคะที่ทำให้กังวล y____y หลังจากนี้จะพยายามไม่หายไปไหนนาน ๆ แล้วนะตะเอง (ถ้าโดนลากอีกจะพยายามหาอินเตอเนทมาทิ้งข่าวคราวไว้ ดีมะ...) ขอบคุณมากจ้า ^___^

 

ถึงคุณ +_+Kimmeyoung+_+ (คห.3992)

ขอบคุณค่า ^__________^

ส่วนตัวเห็ดก็ชอบเขียนบทของน้องโอมนะ แบบว่าเขียนแล้วสนุกดี มันปากพล่อยได้ใจดี ฮา ๆ (พี่หลอกด่าผมเหรอ... เสียงน้องโอมลอยมา) แล้วน้องปุณณ์เขาก็เข้าใจน้องโน่เสมอล่ะเนอะ ^___^
แล้วก็เม้นช้าเม้นเร็วไม่เป็นไรค่า ^___^ มาคอมเม้นให้ก็ดีใจแล้วเนอะ ๆๆ ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ ติมั่งก็ได้นะ เห็ดไม่ถือ 555+ (รู้สึกช่วงนี้มีแต่คนชมอ่า... กลัวว่าบางทีถ้ามีที่อยากติแล้วจะไม่กล้าติเพราะเกรงใจกัน อันนี้ไม่เป็นไรนะ ติได้จ้า)

ยังไงก็ขอบคุณมาก ๆ ค่า ^__________________^

 

ถึงคุณ Thul2sD4y (คห.3996)

ยินดีต้อนรับสู่ LOVE SICK ค่า ^___^ รักษาสุขภาพเช่นกันนะคะ

ขอบคุณมาก ๆๆๆ เลยค่า ^____^

 

ถึงคุณ จันทราแห่งสายลม (คห.3997)

ก็คงอย่างนั้นแหละที่น้องปุณณ์คิด 5555+ น้ำเน่าพอกัน

 

ถึงคุณ NBC*TNG (คห.3998)

นั่น.... กินแล้วมองดูดี ๆ อาจจะเจอกางเกงน้ำเงินหัวสกินเฮดกับกระโปรงแดงมีเขี้ยวนั่งกินอยู่ (หึหึ.. ทำไมเสี้ยมคนอ่านงี้วะเห็ด)

ปล. เห้ยยย อย่าพูดชื่อโรงเรียนน้องแป้ง! 5555+ น้องปุณณ์บอกว่าไม่ให้เรียนคอนแวนต์เพราะแถวนั้นมันผู้ชายเยอะค่า น้องปุณณ์หวงน้องแป้ง เหอ ๆๆ

ปปล. ริงโทนทุเรศจริง ๆ เนอะ

 

ถึงคุณ ปลายฝน ต้นหนาว (คห.3999)

ค่า~ ยินดีต้อนรับค่า ^____^ แล้วแวะมาอ่าน + คอมเม้นไว้อีกนะ

 

ถึงคุณ NBC*TNG (คห.4000)

อ่า.. เลขสวยมาก 5555+

 

ถึงคุณ *+*+Devil+Wing+*+* (คห.4004)

โอ่.... อยากเห็นน้องกางเกงน้ำเงินเสื้อเปียกมั่ง *น้ำลายไหล* หึหึหึหึ

 

ถึงคุณ cri! (คห.4006)

รู้สึกว่าลัทธินี้จะถือกำเนิดทุกตอน 555555+

 

ถึงคุณ image2 (คห.4008)

น้องปุณณ์เขาเข้าใจจ้า ^_____^

 

ถึงคุณ ybgcw (คห.4013)

เอิ่ม.............. สอนแต่งหน้าเลยด้วยดีมั้ยยย

 

ถึงคุณ Persona gratA (คห.4014)

นั่นสิ!!!! ลืมน้องเงาะได้ไงงงงงงงงงง 55555+

 

ถึงคุณ นัทจิ (คห.4018)

ตายและ... เพลงแบบนั้นไม่ได้มีแต่ไอ้น้องโอมฟังคนเดียวเหรอ 55555+

ไม่อยากจะบอกว่ามีไว้ในลิสต์วินแอมป์เหมือนกัน แบบว่าขี้เกียจลบอะ 555+

 

ถึงคุณ Ciin (คห.4019)

โอม-โน่ มาแบบงง ๆ เหมือนกัน 55555+ จริง ๆ ตอนแรกจะใส่โอม-ปุณณ์ด้วย แต่ที่ไม่พอ 5555+

 

ถึงคุณ H a r p (คห.4022)

พี่ดิว... ต้องกลับไปอ่านตอนออดิชั่นนะ พี่ดิวเป็นคนปราบหมาในปากน้องโอมได้ 555+ (ด้วยก้นแก้วกาแฟ) คู่เป้อ – แป้ง ออกแนวรักเกิดในตลาดสดแน่ ๆ แต่ละคน -*-... เวียนหัว

ถึงคุณ H a r p (คห.4024)

โอม – เห็ด ม่ายอาววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

 

ถึงคุณ -۩۞۩-P@tJi C@§§iOpEia (คห.4034)

เอ่อะ... ให้คิดใหม่คิดไม่ออกแล้ว... โอมกับ ม.เฟี้ยม เป็นไง?? 555+

พี่ดิวกลับไปอ่านตอนออดิชั่นวงจ้า เป็นกรรมการที่ปราบหมาในปากน้องโอมได้ (แป๊บนึง)

 

ถึงคุณ NaKOii (คห.4037)

*จุดพลุ* ขอแสดงความยินดีด้วยกับ 5% ของเรา 55555555+

น้องฟิล์มไม่ได้เป็นแฟนน้องมิกนะจ๊ะ แค่แบบว่าน้องมิกน่ารักน้องฟิล์มเลยหวงอะ ประมาณว่าเด็กคนนี้ใครอย่าแตะ อารายเง้ ๆๆ (หารู้ไม่ว่าเสร็จเจ้าโอมไปละ)

น้องโอมเคะไม่ออกจริง ๆ แฮะ

 

ถึงคุณ ตุ๊หว่ะ (คห.4041)

น้องโอมเองก็คิดว่าตัวเองไม่มีทางคิดอะไรกับผู้ชาย

แต่เดี๋ยวเราคอยดูความน่ารักของน้องมิกต่อไป ว่าจะทำให้พี่โอมในอ่อน ทิ้งปลาคาร์ฟมาจับหนูได้รึเปล่า ฮา ๆๆ

ปล. ส่วนตัวคิดว่าน้องโอมเคะไม่ขึ้นแล้ววว

 

ถึงคุณ MarqUeen (คห.4046)

สยองไปแล้วอะ ทำไงดี 5555555+ น้องมิกน่ารักน๊า!

 

ถึงคุณ zone-kh (คห.4047)

น้องโน่ (ถ้าเทียบกะเห็ด) ก็ไม่แก่นะ 5555+

ในเรื่องก็อยู่ ม.5 ไง้ อายุ 16 จ้า

 

ถึงคุณ H a r p (คห.4053)

จริงเหรอ 555 ไว้ไปอีกจะไปถ่ายรูปกบมา

ขอบใจจ้า ^____^

 

ถึงคุณ .::Sweet Latte::. (คห.4059)

ขอโทษค่า Y____Y

 

ถึงคุณ สาวY (คห.4062)

เปิดเทอมแล้วตั้งใจเรียนนะจ๊ะ ^___^

 

ถึงคุณ PP_PaNdA (คห.4065)

เอ่อะ... โอมเอิ้น มันไปออกอาการหึงหวงกันตอนไหน?? (เขียนเองลืมเอง) เคลียร์ด้วยยย 555+

ปล. เดินทางตลอดจริง ๆ รู้สึกว่ามีแววจะได้ไปนครนายกอีกแล้ว

 

ถึงคุณ ท่านโบว์ (คห.4067)

น้องยูริเหมือนคิตตี้จริง ๆ ด้วย 5555+

 

ถึงคุณ kidkiss (คห.4071)

เดี๋ยวจะให้ออกแล้วค่า น้องแป้งเนี่ย อิอิ

 

ถึงคุณ My Love Is Vanilla (คห.4072)

เอาเล้ยยย ไม่ปิดกั้น จิ้นเล้ยยยยย 55555+

 

ถึงคุณ ZejoneraJBsefin (คห.4074)

อ่าว ชื่อน้องโน่เหมือนชื่อพี่ชายซะงั้น 55555+ ขอโทษค่า

เรื่อง nc ที่น้องแป้งอ่านนี่เดี๋ยวต้องแอบเข้าไปดูซักที หึหึหึ พี่ปุณณ์จะจัดเรทไว้ให้น้องรึเปล่าหนอ

 

ถึงคุณ Pang (คห.4076)

โอมปาล์ม จิ้มโหวตอื่น ๆ โลด 55555+

 

ถึงคุณ Pang (คห.4077)

ไปมอสเบอร์เกอร์ซื้อมาเผื่อด้วย Y____Y

น้องแป้งไม่ใช่สาวคอนแวนต์ค่า ^_____^

 

ถึงคุณ sa_i (คห.4082)

อีกเรื่องรอเรื่องนี้จบแล้วจะเข้าไปอัพให้นะคะ Y__Y ขอโทษค่า~~

 

ถึงคุณ ~*~ ChlaKi ~*~ (คห.4084)

น้องปุณณ์ไปรับน้องแป้งจริงจริ๊งงงงงงงงงงงงง~ 555+

 

ถึงคุณ Noosa (คห.4088)

โอมเป็นเคะเหรอ... สงสารเมะมันจริง ๆๆ

 

ถึงคุณ ~รักคนอื่นไม่เป็น~ (คห.4092)

โอมปาล์มเหรอ 555+ กดอื่น ๆ โลดเลยจ้า~

อยากดูหนังเหมือนกันอ่า หนุกไม่หนุกมาบอกด้วยนะ ^___^

ปล. กางเกงน้ำเงินนี่มันน่าจิ้นเจง ๆๆ

 

ถึงคุณ andyus1 (คห.4094)

นั่นสิ ต้องหาเวลาทำโปรไฟล์เหล่านักแสดงสมทบซักทีแล้ว 555555

 

ถึงคุณ Club_BlackSakura…Killer (คห.4096)

ออกมาจากเงาแล้วก็อย่าลืมเม้นบ่อย ๆ เน้ออ ^____^

 

ถึงคุณ akira_ked_sa (คห.4102)

55555+ นี่ไง 5% ของเรา 555555+

 

ถึงคุณ _iaMMaI- (คห.4104)

น้องแป้งไม่ได้เรียนคอนแวนต์จ้า ^_____^ (เอ๊ะ!? หรือเห็ดเผลอพิมพ์ว่าน้องแป้งอยู่คอนแวนต์ไป!?)

 

ถึงคุณ _iaMMaI- (คห.4106)

5555+ เจอ 5% อีกคนแล้ววว

 

ถึงคุณ ochibieiji (คห.4108)

เย้ ๆๆๆ 5% อิอิอิ จริง ๆ โอมเงาะ ก็น่าสนเนอะ 5555

 

ถึงคุณ BloodyWar (คห.4110)

อื้อหือ.... ฝีมือฉกาจมาก 55555+ น้องแป้งต้องซูฮก

 

ถึงคุณ Jin*Kawaii (คห.4112)

สรุปว่าคะแนนโหวตไม่มีผล 55555555+ (แล้วจะให้โหวตทำไมยะ!!! --- เสียงคนอ่านโวย)

 

ถึงคุณ KiHae (คห.4114)

5555+ ถ้าเพราะเห็นความพยายามเอิ้นเลยจะให้โอมเป็นรางวัลนี่... น้องเอิ้นออกแนว ทำดีไม่ได้ดีนะนั่น 55555555+ (หมายความว่าไงพี่!! – น้องโอมโวยมา)

 

ถึงคุณ –Aun~Aunnn-TVXQ! (คห.4116)

ถูกกกกกกกกก!! เข็ดแล้ว ToT

 

ถึงคุณ **++..กาลครั้งหนึ่ง..++** (คห.4127)

น้องโน่เขาก็สุภาพบุรุษอยู่แล้วน้า.... อิอิ

 

ถึงคุณ B*PYC (คห.4128)

เอ๊ะ... ทำไมไอ้น้องปาล์มแอบมาแรง??? (มาจากไหนวะไอ้นี่)

แต่ยินดีด้วยค่าที่ได้เป็น 5% ของเห็ด 5555+

 

ถึงคุณ นัทจิ (คห.4129)

แต่งเลย อยากอ่าน 5555555555+

 

ถึงคุณ จดหมาย (คห.4130)

เอาจริงปะ?

ห้า ๆ

 

ถึงคุณ dangerousjenny (คห.4135)

เซ้นส์แรงนะ อิอิ

 

ถึงคุณ r4inbow (คห.4137)

จะรอคอมเม้นทุกตอนเลยค่า ^____^

 

ถึงคุณ D_D_K_jr (คห.4139)

จริง ๆ เห็ดก็ชอบโอมเป้อนะ 555555+ มันเชี่ย ๆ พอกันดี 555+

 

ถึงคุณ OAziz (คห.4143)

น้องฟิล์มโดน มคปด. แล้วค่ะ ส่งปลาย่างเข้าปากแมว 55555555555+

 

ถึงคุณ Casinoty (คห.4146)

โอ๊ยยย บรรยายซะอยากเขียนโอมดิว! 55555+

 

จบแล้วจ้า~~~ เจอกันจุดสองนะ หึหึหึ.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31,671 ความคิดเห็น

  1. #30886 lalalahunny (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 20:43
    โน่นี่ก็ปากหนักจัง บอกไปดิกลัวไร ผู้ ญ แบบนั้นอย่าปล่อยให้ลอยนวลลล
    #30,886
    0
  2. #30697 Lucia Eve (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 20:50
    สู้ๆ นะโน่  ป้าจะอยู่ข้างโน่เสมอ(เขาขอหรออ)
    #30,697
    0
  3. #30565 mitake (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 มกราคม 2557 / 20:54
    บอกไปเลยยยยยยยยยยยยย
    #30,565
    0
  4. #30443 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 18:59
    บอกเถอะะะะะแต่มันก็พูดยากแหละง่อยยยยยยยยยยยย
    #30,443
    0
  5. #30367 pinpin (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 22:16
    บอกเหอะๆๆๆ บอกเลยยยยยย
    #30,367
    0
  6. #30279 ingyeye (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 03:40
    บอกปุณณ์เหอะโน่
    #30,279
    0
  7. #30080 แรมน้อย (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 19:21
    อิเพื่อนโอมมันเสือร้ายจริงๆ ได้น้องมิกกี้ไปครอง

    อิน้องเป้อ เด๋วเมิงก็อดได้มาวินหรอก เล่นตัวนัก



    ส่วนโน่ จะเผาเพื่อนดันโดนเพื่อนเผาซะงั้น ฮ่าๆ

    โน่บอกปุณณ์เหอะ เกลียดชะนีเอม (ได้ข่าวว่าเราก็เป็นชะนี อิอิ)
    #30,080
    0
  8. วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 09:45
    ชอบตอนนี้ แฉไปแฉมา 5555555555

    โอมมิก แอร๊ยย ตอนแรกนึกว่าโอมเป้อ 555555555

    โน่บอกปุณณ์เหอะน้าาา
    #30,006
    0
  9. #29895 little_champenge (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กันยายน 2556 / 21:29
    บอกไปเลยค่ะ 

    นังเอมนังงูพิษ
    #29,895
    0
  10. #29832 Helena Kadian (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2556 / 20:32
    ปุณณ์ผู้น่าสงสาร ถูกสวมเขา(ใหญ่ด้วยลา)555+
    #29,832
    0
  11. #29531 Nut (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 22:58
    บอกไปเถอะอย่าคิดมากเลยยยย
    #29,531
    0
  12. #29386 MayKamon (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 13:15
    อยาดเป็นเป้ออ่ะ แอบดูเค้ากอดกัน เชื่อว่าโอมโหมดนั้นคงเท่ห์น่าดู อิย๊ะ มโนล้วนๆ

    น้องโน่ค่ะ กล้าๆหน่อยนะค่ะ สู้ๆ แต่เอาเข้าจริง ถ้าเป็นพี่ พี่ก็ไม่กล้าบอกค่ะ อ่อยยยยยย
    #29,386
    0
  13. #29289 gemello (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 13:38
    บอกไปเหอะ
    #29,289
    0
  14. #29232 ELFIM_JUNG (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 23:47
    ลุ้นเหงือกแห้งละเนี่ย อยากให้โน่บอกปุณณ์เรื่องเอมเร็วๆๆๆๆๆๆอ่ะ
    #29,232
    0
  15. #29126 ฮอลล (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 20:17
    บอกเลยใจแข็งเข้าไว้
    #29,126
    0
  16. #29022 llamll (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 19:47
    ความแตกเองก็ดีนะ
    #29,022
    0
  17. #28924 SomHzKs (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 20:54
    โน่ทำไมไม่บอกกกกกกกกกกกกกกก!!
    #28,924
    0
  18. #28893 โส-มม (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 11:24
    โอมมิกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #28,893
    0
  19. #28776 Princecloudye (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มีนาคม 2556 / 10:05
    ตะไมโน่ไม่บอกกกกกกกกกก

    แต่ก็นะ เข้าใจความรู้สึก  
    #28,776
    0
  20. #28703 Cartoon_Ppan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:19
    เมื่อไหร่ปุณณ์จะรู้สันดานของนังเอมน้าาาา
    #28,703
    0
  21. #28623 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:57
    โฮกกกกก สงสารน้องปุณณ์แต่ก็ไม่อยากให้น้องปุณณ์ยังคบกับนางคนนั้นต่อ.. 
    จะมีวิธีไหนที่ทำให้น้องปุณณ์เจ็บน้อยที่สุดล่ะเนี่ย..ฮืออออออออออ 
    #28,623
    0
  22. #28524 JENNYHA (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มกราคม 2556 / 21:05
    ปุณรู้ความจิงจะเนไงนะ
    #28,524
    0
  23. #28435 Purich28 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 03:47
    โอมกินเด็ก โอมกินเด็ก ฮ่าๆ



    ถ้าโน่บอก ปุณณ์จะโกดโน่มั้ย
    #28,435
    0
  24. #28349 KiHaE*129 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 19:50
    บอกเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    อย่าเก็บไว้

    #28,349
    0
  25. #28108 greentea.hh (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 00:19
    โอมรู้ทุกเรื่อง 555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #28,108
    0