LOVE SICK : ชุลมุนหนุ่มกางเกงน้ำเงิน [YAOI]

ตอนที่ 39 : 35th CHAOS - We're the same.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,475
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    28 มี.ค. 63


35th CHAOS - We're the same.
 

เวลาเดินทางมาจนถึงวันศุกร์ ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของสัปดาห์ ผมนั่งปั่นการบ้าน (ลอกไอ้เก่ง) ยิก ๆๆ อยู่กับไอ้โอม (ที่ลอกของปาล์ม) แบบไม่ลืมหูลืมตา คิดดูว่าลนขนาดต้องถ่อมาโรงเรียนตั้งแต่เจ็ดโมง (โทรปลุกไอ้เก่งด้วยให้มาเร็ว ๆ) เพื่อลอกการบ้านวิชาภาษาอังกฤษบทนี้ เพราะซัมมารีที่ให้ทำแม่งโคตรยาก แถมช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมายังเอาแต่เกเรไม่ยอมทำงานอีก เออ สมน้ำหน้าตัวเอง

"เชี่ยปาล์ม กูว่าประโยคนี้มันเขียนผิดว่ะ มึงเอาของไอ้เก่งมาดูหน่อยเด๊ะ" เสียงไอ้โอมบ่นพลางพลิกหน้ากระดาษไปมาแล้วชะโงกหัวมองสมุดไอ้เก่งข้าง ๆ ผม มันค้างอยู่อย่างนั้นแป๊บหนึ่งก่อนโทรศัพท์ผมจะดัง

'ขอให้เจ้าภาพจงจาเริ้นนน คิดเงินให้ได้เงิน คิดทองให้ได้ทอง ขอให้เจ้าภาพจงเจริญญญ'

พอดีเปลี่ยนริงโทนเป็นงานอดิเรกอะครับ (ว่างมาก) ไอ้โอมเหล่มองผมทั้งที่มือยังลอกการบ้านอยู่

"ไอโฟนมึงเสียราคาเพราะริงโทนนี่แหละ" สัด กูชอบของกู

ผมยักไหล่ไม่สนใจคำแขวะมันก่อนจะชะโงกหัวมองว่าใครโทรมา อึ๋ยยย รีบกดปิดเสียงก่อนดีกว่า

"แม่มึงอีกสิ" แต่ไอ้เพื่อนข้าง ๆ เสือกรู้ทันทั้งปี ผมว่าผมไม่ต้องตอบมันหรอก ยังไงมันก็รู้คำตอบอยู่ดี

"มึงรับเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นคนซวยจะคือกู" ไอ้โอมด่าอีกแต่โทรศัพท์ผมเงียบไปแล้ว รอแค่อึดใจเดียวเท่านั้นเสียงริงโทนก็เปลี่ยน

'อย่าขี้โม้ววว์ อย่าขี้โม้ววว์ อย่าขี้โม้ววว์ โอ่ โอ่ โอ...'

เชี่ยแม่งด่าแต่กู ริงโทนนี้ก็ทำ LG Secret ของมึงไร้ราคาเหมือนกันแหละวะ!

ไอ้โอมเหล่ผมตาขวางทันทีที่มือถือมันดัง พลางคว้าเอาโทรศัพท์ส่งมาให้โดยที่ไม่ต้องมองว่าใครโทรมาด้วยซ้ำ "มึงเอาไปคุยเองเลย แม่มึงแหละ กูไม่ว่างเป็นต้นห้อง"

"เฮ้ยไรวะ งั้นกูปิดเสียงนะ" ผมว่าพลางจะกดปิดเสียง (แล้วมันปิดยังไงวะ) แต่ไอ้โอมหันมาจ้องหน้าผมเขม็ง

"รับสายไปสิวะ แฟนมึงอะ อีกอย่างนโยบายมือถือกู รับสายผู้หญิงทุกคน ดังนั้นมึงห้ามแหกกฎ!" โหไอ้ชั่ว มึงเอาเหตุผลควาย ๆ ของมึงมาบังคับกูเนี่ยนะ! ผมทำหน้าปูเลี่ยนมองจอ LG ของโอมที่ขึ้นชื่อว่า 'แม่โน่' หรา ก็เข้าใจเม็มนะมึง!

เอาวะ รับก็รับ

"ครับยูริ" ผมตัดสินใจกดรับสาย ทั้งที่จริง ๆ แล้วการบ้านที่ต้องทำเยอะจะตายห่า แถมต้องจัดการให้เสร็จก่อนเข้าเรียนตอนเช้าอีก ได้ยินเสียงยูริดังผ่านโทรศัพท์มาฟังดูสดใสร่าเริงจนผมอดอิจฉาไม่ได้ ว่าเธอเคยมีเรื่องเครียดกับใครเขาบ้างรึเปล่า

"โน่เย็นนี้ว่างมั้ย" คิดแล้วเชียว ผมแอบขำกับโทรศัพท์ของไอ้โอมเล็กน้อย

"เย็นนี้ก็ไม่มีอะไรครับ" ตอบโดยเหมาเองเสร็จสรรพว่าโอมคงอยู่ดูชมรมให้ได้ แต่ก็ต้องหัวทิ่มไป เพราะโดนมันตบเอา

ยูริส่งเสียงดังมาต่อ "ไปเดินเล่นกัน ยูอยากได้ของขวัญวันเกิดให้โต้ซังอะ ช่วยเลือกหน่อยนะ" อืม เหตุผลน่าไป (ยูริเรียกพ่อว่าโต้ซังครับ เพราะพ่อเธอเป็นชาวญี่ปุ่น) ผมรู้ว่าถ้าปล่อยยูริให้เลือกของเอง โต้ซังมีแววจะได้ที่ทับกระดาษลายคิตตี้คิดเป็นเปอร์เซ็นต์สูง

"ได้สิ ที่ไหนครับ"

"เลิกเรียนเจอกันที่สยามนะโน่ เดี๋ยวยูเดินเล่นรอ" เธอนัดไว้แค่นั้นก่อนจะวางสายไป ผมคืนโทรศัพท์ให้โอม ได้ยินเสียงมันผิวปากแซวหวือ

"เนื้อหอมนะมึง" เชี่ยไรของแม่งวะ ผมชักไม่ค่อยแน่ใจว่ามันรู้อะไรบ้าง


***
 

พอเลิกเรียนผมรีบตรงไปหายูริที่สยามทันที จนเมื่อถึงที่หมายและลงจากแท็กซี่แล้ว ผมก็คว้ามือถือกะจะโทรหา แต่บังเอิญเหลือบไปเห็นร่างขาว ๆ นั้นกำลังเลือกขนมอยู่ใน Au Bon Pain ซะก่อน

เซอร์ไพรส์เล่นหน่อยดีกว่า หึหึ

ผมคิดแผนชั่วพลางค่อย ๆ ย่องเข้าไปในร้าน กะจะแกล้งจ๊ะเอ๋ให้ยูริร้องกรี๊ด ๆ แสบแก้วหูเล่น ในขณะที่กำลังค่อย ๆ ย่องเข้าไปจนเกือบถึงตัวอีกฝ่ายอยู่นั่นเอง...

ยูริเสือกหันมาตะโกนใส่หน้าผมลั่น "แว้!!!"

"เฮ้ยยย!" ผิดแผนละ เพราะไอ้คนร้องเสียงหลงดันกลายเป็นผมซะเอง อายเขาฉิบหาย แอบเห็นพี่ ๆ พนักงานในร้าน แถมยังคนที่นั่งกินขนมปังอยู่กลั้นหัวเราะแทบแย่

"ตกใจหมดยูริ!" ผมโวยใส่พลางลูบหน้าอกตัวเองเรียกขวัญยกใหญ่ แต่ยูริกลับชี้หน้าผมหัวเราะร่า เฮ้ย โคตรอายเถอะ!

"ฮ่า ๆๆๆ จะแกล้งยูอะเร็วไปสิบชาติ ฮ่า ๆๆๆ กินไรเปล่าโน่ กำลังจะจ่ายเงินพอดี" แล้วใครจะไปกินครับ! รีบจ่ายรีบออกดีกว่า แทบมุดดินหนีแล้วเนี่ย!

ยูริเห็นผมส่ายหัวเซ็ง ๆ อย่างนั้นก็หัวเราะร่าเริงทับถมกันอีกทีก่อนจะหันไปจ่ายตังค์ เธอถือถุงของร้านออกมาพลางคล้องแขนลงกับผมฉับ "จะไปซื้อที่ไหนดีอะ โน่ช่วยคิดหน่อย"

"อืม ยูริอยากซื้ออะไรให้โต้ซังล่ะ"

"อยากได้พวกของที่ใช้งานได้อะ ซื้อของใช้สำนักงานให้ดีมั้ย" ภาพที่ทับกระดาษลายคิตตี้ผุดขึ้นมาในหัวผมทันที

"โน่ว่าผู้ชายเขาอยากได้อะไรอะ"

"ไม่ใช่ที่ทับกระดาษลายคิตตี้แน่ ๆ" ผมรีบชิงพูด แต่พอถึงตรงนี้ ยูริกลับปล่อยมือจากแขนผมก่อนจะมองมาอย่างอึ้ง ๆ

"รู้ได้ไง! กำลังคิดอยู่พอดีเลย!!!" นั่นไง กูว่าแล้ว คิดถูกจริง ๆ ที่มาเป็นเพื่อน

"หึหึหึ" ผมหัวเราะขำขณะที่ยูริตีแขนผมไปมา

"โน่บอกมาเดี๋ยวนี้นะว่ารู้ได้ไง! อ่านใจยูออกเหรอ"

"หึหึหึ"

"โน่รู้ได้ยังไงอะ!"

"หึหึหึ"

"โน้!!!" ก็ผมว่ายูริน่ะเดาง่ายจะตาย หึหึหึ

 

หลังจากที่ตกลงกันแล้วว่าจะไม่ซื้อที่ทับกระดาษลายคิตตี้ ยูริก็พาผมเดินวนรอบสยามซะขาแทบขวิด แต่ดูผิดประเด็นเล็กน้อย เพราะตอนนี้เราเข้ามาเลือกกระโปรงอยู่ในร้านเสื้อผ้าแถวซอยสี่ โต้ซังคงไม่ใส่กระโปรงมั้ง

"โน่ว่าตัวนี้น่ารักปะ" ยูริถามผมขึ้นขณะที่หยิบกระโปรงตัวหนึ่งมาทาบลองอยู่

"อือ น่ารักดี" แต่ผมไม่รู้จะตอบยังไง เพราะว่าตัวไหนผมว่าก็เหมือน ๆ กัน

"สั้นไปมะ" เธอยังคงถามต่อ

"ก็สั้นนะ" ถึงตรงนี้ยูริเริ่มพองแก้มป่องมองมาทางผมอย่างงอน ๆ แล้วครับ

เสียงเล็กนั้นเริ่มกระเง้ากระงอด "ให้ใส่จริงเหรอ ไม่หวงหน่อยเหรอ" มาไม้ไหนอีกล่ะเนี่ย ผมขำออกมาเบา ๆ

"ก็ตัวยูริเองนี่ครับ ถ้าอยากใส่โน่จะห้ามได้ไง"

"ไม่หวงเลยจริง ๆ ด้วย" เธอพึมพำกับตัวเองพลางทำไหล่ห่อ ดูแล้วน่ารักชะมัด เห็นดังนั้นผมเลยพูดต่ออีกสักหน่อย

"ใส่ได้ แต่อย่ากลับบ้านดึก ๆ ก็พอ มันอันตรายรู้มั้ย" แต่พอจบคำนี้ ยูริตาโตทันที

"เป็นห่วงใช่มั้ย!" เอ๋า ก็ผู้หญิงใส่กระโปรงสั้น ๆ เดินกลับบ้านคนเดียว ในฐานะที่ผมเป็นผู้ชาย ผมรู้ดีว่ามันเสี่ยงต่ออะไร

แต่ไม่รู้ยูริคิดไปถึงไหน เธอยิ้มกว้างก่อนจะแขวนกระโปรงลงราวเดิมแล้วเอื้อมมากอดแขนผมแน่น(มาก) "โน่น่ารักจังเลยยย" ทำเอาผมนิ่งไปเพราะตามไม่ทัน

อ๋อ สรุปว่าอยากให้เป็นห่วงใช่รึเปล่า อืม แปลกดีนะ

 

หลังเดินมือเปล่าออกมาจากร้านกระโปรง เราก็เดินลัดเลาะสยามสแควร์เพื่อข้ามฝั่งไปสยามเซ็นเตอร์ ก่อนจะทะลุออกสยามดิสฯ เพราะยูริบอกอยากดูของใน Loft ซึ่งผมไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าคนข้าง ๆ ผมจะมาซื้อของให้ตัวเองหรือซื้อให้โต้ซังกันแน่ เห็นจากที่สุดท้ายยูริได้ถุงผ้า กระเป๋าดินสอ แผ่นรองเมาส์ และตุ๊กตุ่นรองข้อมือมาอย่างละอัน อืม แล้วไหนล่ะของขวัญโต้ซัง

ตอนยูริจ่ายตังค์ เธอหันมามองหน้าผมแหย ๆ "มีแต่ของยูเองอะ ทำไงดี" ทำเอาผมหลุดขำ

"ก็เตือนแล้วว่าอย่ามาที่นี่" ยูริพยักหน้ารับคำผมอย่างปลง ๆ พลางหยิบเอาถุงสีเหลืองอ๋อยที่จ่ายเงินแล้วจากพนักงานมา

"งั้นไปไหนดีอะ" เธอบ่นกับตัวเองเสียงเบา ขณะที่ผมรับถุงสีเหลืองนั้นมาเก็บไว้ในถุงแฮร์รอดส์ของยูริที่อาสาถือให้คู่กับกระเป๋านักเรียน ใบหน้าขาวนั้นดูครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้าง

"ไปเซ็นทรัลกันนะ ดูของในเซ็นทรัลคงไม่มีอะไรยั่วยูเท่าไหร่" อืม มีเหตุผล ผมคิดแล้วว่ามาสยามคงไม่ได้เรื่องเท่าไหร่ ลองก้มมองนาฬิกาข้อมือตัวเองดู ก็เห็นบอกเวลาห้าโมงกว่า นับว่าเย็นแล้วแต่ยังพอมีเวลา ผมจึงพยักหน้ารับก่อนที่เราสองคนจะต่อรถไฟฟ้าไปเซ็นทรัลชิดลมกันแทน

 

ที่เซ็นทรัลชิดลมดูจะได้เรื่องกว่าจริง ๆ เพราะมีแต่ของผู้ใหญ่ วัยรุ่นอย่างยูริเลยหน้าเซ็งลงไปหน่อย แต่ก็อย่างว่าแหละ ถ้าอยากซื้อของให้โต้ซังก็ต้องบรรยากาศแบบนี้จึงจะถูก ผมอมยิ้มกับท่าทางจริงจังนั้นของยูริ ระหว่างกำลังเลือกว่าจะซื้อเข็มกลัดเน็คไทหรือนาฬิกาให้คุณพ่อสัญชาติญี่ปุ่นของเธอดี

"โน่ว่าอันนี้สวยปะ" เธอหยิบเข็มกลัดเน็คไทดูภูมิฐานมาอันหนึ่งให้ผมช่วยดู

"สวยดีนะ"

"แล้วนาฬิกานี่ละ" แล้วก็ยกนาฬิกาขึ้นมาเทียบอีกเรือน

ถึงตรงนี้ผมเริ่มเขว "เลือกยากแฮะ" ตอบไม่ถูกจริง ๆ เพราะถึงนาฬิกาจะแพงกว่า แต่ก็สวยน่าดูเหมือนกัน

ยูริถอนหายใจแรง "เฮ้อ เป็นโน่อยากได้อะไรอะ" เธอถามพลางเงยหน้ามาขอความคิดเห็นจากผมเหมือนอยากอ้อน ผมยิ้มให้ท่าทางแบบนั้น

"ถ้าเป็นโน่ โน่อยากได้นาฬิกา แต่พ่อยูริ โน่ไม่รู้เหมือนกัน"

"งั้นยูซื้อเข็มกลัดให้โต้ซัง แล้วซื้อนาฬิกาให้โน่ดีกว่า" เฮ้ย! เธอเหมาเองเสร็จสรรพ ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่ยอมแน่ ๆ

เป็นเสียอย่างนั้นจึงต้องรีบปราม "อย่าทำอย่างนี้สิครับยูริ ไม่เอานะ แพงไป" แต่พอได้ยิน ยูริก็ยิ่งทำหน้าบู้ "ก็อยากซื้อให้โน่ด้วยนี่"

ผมจึงต้องเปลี่ยนจากดุเป็นปลอบ "ไม่เอาครับ วันนี้มาซื้อของให้โต้ซังนะ" เพราะอย่างนั้นท่าทางยูริจึงได้อ่อนลง เธอพยักหน้ารับก่อนจะยื่นเข็มกลัดเน็คไทไปให้พนักงานคิดเงิน รอเพียงไม่นานเราก็ได้เข็มกลัดเน็คไทบรรจุในกล่องสวยงามมา

ยูริยิ้มร่าเหมือนเด็ก ๆ "หิวแล้วละ ไปหาอะไรกินกันเถอะ" เธอว่าพลางรับของที่ห่อเรียบร้อยแล้วจากพนักงาน ก่อนจะหันมาชูของขวัญโชว์ผมหรา อืม หิวเหมือนกัน กระเพาะเริ่มส่งเสียงร้องประท้วงว่าหิวแล้วด้วยสิ

เราสองคนจึงมาลงเอยที่มอสเบอร์เกอร์ชั้นใต้ดินตามฟอร์ม ยูริติดมอสเบอร์เกอร์มากครับ ไม่รู้ร้านนี้แอบผสมยาบ้าเข้าไปรึเปล่า เพราะถ้าผมไปสยามกับยูริสองคน เธอก็ชอบพาผมข้ามไปกินในพารากอนประจำ หรือถ้าเป็นสมัยก่อนตอนที่ยังไม่มีสาขาในพารากอน ยูริก็ถึงขนาดพาผมเดินจากสยามไปยันเซ็นทรัลเวิลด์เพื่อกินเลยก็มี เห็นว่าโต้ซังของเธอก็ชอบ ผมเองก็ชอบเหมือนกันนะ ให้เนื้อเยอะ ขนมปังก็หวาน เสียอย่างเดียวที่มันใหญ่ไปหน่อย เห็นยูริกินทีไรก็เปื้อนปากไปหมดทุกที

"นั่น เลอะหมดแล้ว หึหึหึ" ผมว่าพลางยื่นทิชชูให้คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เห็นยูริทำหน้าเหลอหลาก่อนจะรับไปซับ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังเช็ดออกไม่หมดอยู่ดี

เห็นดังนั้นผมจึงช่วยดูให้ "ขวาอีกหน่อยยูริ ขึ้นไปหน่อยครับ ไม่ ๆ ลงมา ขวาอีกนิด อีกนิด เฮ้อ มานี่ ผมเช็ดให้" ลุ้นจนเหนื่อย ผมว่าผมจัดการเองดีกว่า คิดได้ดังนั้นก็หันไปหยิบทิชชูอีกแผ่นจัดแจงเช็ดให้เองอย่างเบามือ (มั้ง)

"อื้อออ เบา ๆ หน่อยสิโน่ ถูแรงหวยก็ไม่ขึ้นหรอก" อ้าวเหรอ ตกลงว่าคงแรงเกิน ผมจึงปรับระดับความเบาลงไปอีก ทีนี้หน้ายูดูเกลี้ยงขึ้นเยอะ แต่...

ไอ้คนที่ยืนมองผมตาค้างหน้าเคาน์เตอร์นั่นคุ้นฉิบหาย

"ปุณณ์" ผมเผลอเรียกชื่อมันเบา ๆ พลางชักมือกลับจากกิจกรรมที่กำลังทำอยู่ จนยูริต้องหันไปมองด้วยอีกคน

"อ้าวปุณณ์ มานั่งนี่สิ!" เฮ้ย อย่าไปเรียก! แต่ไม่ทันแล้ว ยูริกวักมือยิกขณะที่ปุณณ์ก็ว่าง่าย เดินเข้ามาแต่โดยดี มันมองหน้าผมแปลก ๆ ขณะที่ผมมองมันได้ไม่นานก็ต้องหลบตา ไม่รู้จะสั่นทำไมเหมือนกัน รู้แต่ว่ากลัว...กลัวปุณณ์เสียใจ ทั้งที่ก็เถียงกับตัวเองไปด้วยว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน

ปุณณ์เดินมาบีบไหล่ผมเบา ๆ หนึ่งที แต่ผมไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร

"นัดเอมไว้เหรอปุณณ์" เสียงยูริเจื้อยแจ้วถามถึงเพื่อนเธออีกคนหนึ่ง ดูท่าทางปุณณ์อึกอักไป

"เอ่อ...เปล่า ไม่ได้นัดกับเอม" มันลงมานั่งข้างผม พลางมองหน้าผมไปด้วย

"อ้าว แล้วมาถึงนี่ทำไม" ยูริยังคงถามต่อ ส่วนผมเงียบสนิท เหล่ตามองปุณณ์เป็นระยะ แปลกที่เห็นหน้ามันยังดูสดใสดี

"มารับน้องน่ะ นัดกันไว้"

"น้องแป้งเหรอ" ผมถามขึ้น เห็นมันพยักหน้ายิ้ม ๆ ฉิบหายแล้วไง ผมลืมว่าโรงเรียนน้องแป้งอยู่ตรงข้ามเซ็นทรัลชิดลมนี้เอง

"นัดกี่โมง ที่ไหนวะ" ผมถามต่อเสียงอ่อยพลางคิดล่วงหน้าในใจว่าถ้าน้องแป้งมาเห็นตอนนี้ละแย่แน่ แต่ปุณณ์กลับดูไม่เป็นเดือดเป็นร้อนเลยสักนิด

"หกโมง หน้าประตูโรงเรียน อ๊ะ ขอบคุณครับ" มันยังตอบไม่ทันเสร็จดี พี่พนักงานก็เดินเอาเมนูที่ปุณณ์สั่งแบบกลับบ้านไว้มาให้ก่อน ผมมองถุงพลาสติกใบโตนั่น พลางคิดเดาว่าปุณณ์คงสั่งเผื่อน้องแป้งด้วย

มันเช็กของในถุงก่อนจะเงยหน้ามาพูดยิ้ม ๆ "งั้นผมไปรับน้องก่อนนะ แล้วเจอกัน" ประโยคหลังมันหันมาพูดกับผมก่อนจะลุกขึ้นโบกมือลา ยูริก็โบกด้วย แต่ไม่วายทำหน้าหงิกออกมาเมื่อลับตาปุณณ์

"ปุณณ์โกหก" เป็นเพราะอยู่ดี ๆ ยูริก็พูดคำนั้น ผมจึงได้แต่เหวอไป

"อ้าว ทำไมพูดงั้นล่ะ"

เธอเบ้หน้าก่อนจะดูดน้ำพันซ์ในแก้วตัวเอง พลางพูดว่า "ก็วันนี้ปุณณ์บอกเอมว่าไม่ว่างดูหนังด้วย มีธุระสำคัญ ที่แท้มาจีบสาวอยู่ชิดลมนี่เอง"

ผมรีบช่วยมันแก้ตัวเป็นพัลวัน "เฮ้ย น้องมันเรียนอยู่ที่นี่จริง ๆ" แต่ดูเหมือนยูริจะไม่ยอมฟังแล้ว

ใบหน้าใสนั้นยังคงงอหงิก "หลัง ๆ มานี้ปุณณ์เป็นแบบนี้บ่อย ตั้งแต่ตอนเกิดเรื่อง" ผมรู้ดีว่าเรื่องอะไร และก็คิดว่าตัวเองรู้ว่าปุณณ์เป็นอะไร ในใจเกือบจะรู้สึกผิดอยู่แล้ว ถ้าเรื่องเอมที่หัวหินไม่ได้ผุดขึ้นมาในหัวเสียก่อน "สงสารเอม ไม่น่ายอมปุณณ์เลยจริง ๆ" เสียงยูริยังคงพูดต่อ

แต่สิ่งที่ผมทำคือ แค่กินเบอร์เกอร์ในมือต่อไปนิ่ง ๆ ถึงแม้จะอยากหัวเราะออกมาก็ตาม

"เรื่องบางเรื่องก็โทษแต่พวกเราผู้ชายไม่ได้หรอกนะยูริ"

ถึงตรงนี้ใบหน้าขาวของคู่สนทนาจ้องผมนิ่งเหมือนอยากเถียง แต่ผมเพียงส่ายหน้ากลับ เพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ต่ออีกแล้ว

เพื่อนใคร ใครก็รัก

ยูริอาจจะรักเพื่อนเธอ

ผมเองก็รักปุณณ์เหมือนกัน



TBC.

 

Postscript : *เอาหัวโขกกำแพงพันทีเป็นการทำโทษตัวเอง* ขอโทษค่าที่หายไป~~~ พอดีโดนเพื่อนลากไปบางแสนอ่า y___y (อีกแล้ว ดวงเดินทางเจง ๆ) อยู่ดี ๆ มันลากเราไปแบบไม่รู้อีโหน่อีเหน่เลย สวมวิญญาณเบลอเป็นน้องโน่อีกแล้วฉัน ฮือ ๆๆ

 

แล้วก็ต้องขอโทษด้วยเน้อที่มาต่อสั้น ๆ แถมน้องปุณณ์ยังโผล่มาแว่บเดียวอีก (แต่ไม่มีใครสนหรอกครับ ก็คนอ่านไม่รักผมแล้วนิ่ -- เสียงน้องปุณณ์ตัดพ้อ 555) เอาเป็นว่าตอนนี้ featuring น้องยูริไปก่อน แล้วตอนหน้า อืม..... เราคิดว่าที่ใครหลาย ๆ คนรอคอย (รึเปล่า) ก็ใกล้เข้ามาทุกทีแล้วนะ

 

อ้อ ก่อนไป โปรโมทให้ เห็นว่าน่ารักดีอ้ะ 555
http://my.dek-d.com/kurosora/story/view.php?id=458919
คุณ คุโระ เขียน fan-fiction ให้เลิฟซิกจ้า~~~ 555+ เป็นคู่น้องฟี่กับใครหว่า.... ไปลองอ่านดู (แหม ไอ้ฟี่... มึงออกไม่กี่ตอนขโมยซีนจังเลยนะ รู้สึก!) น่ารักดีเน้ออ เราชอบอ่านเลิฟซิกหลาย ๆ แบบ เขียนมาได้จ้า (บอกแล้วว่าเขียนเป็นแฟนฟิกให้เลยยังดีกว่าก็อปพล็อตนะ ฮือ ๆๆ อันนั้นเราเสียใจ) แต่ยังไงก็ยังยืนยันว่าไม่เกี่ยวกับเรื่องหลักนะจ๊ะ อ่านเอาสนุก ๆ ได้ แต่อย่ามารวมกันล่ะ เดี๋ยวจะมึนเปล่า ๆ (ยังไงคนเขียนก็คนละคนอะเน้อ) ก็เป็นกำลังใจให้ค่า มาเขียนให้จบนะเออ อยากเห็นน้องฟี่โดนปราบ หึหึหึ

 

ขอตัวไปนอนเอาแรงก่อนเน้อ พุ่งนี้ต้องขับรถตั้งแต่แปดโมงอะ!! (แย่แน่เห็ด...) ตอบคอมเม้นสองตอนรวด (ตอนที่แล้วด้วย โห... ดองซะ!) จะมาตอบให้พุ่งนี้นะ สัญญา ๆๆๆๆๆๆ ตอนที่แล้วดองเพราะตอบเสร็จมันหายหมดเลยอะ เด็กดีบ้า จะไม่ยุ่งกับกล่องคอมเม้นแล้ว Y___Y ฮือ ๆๆ

 

แล้วเจอกันตอนหน้าจ้า!

 

มาตอบคอมเม้นของตอน our day แล้วจ้า~~~~ (เป็นตอนที่คอมเม้นถล่มทลาย โอ่ววว์....)

เอาล่ะ!! *สูดลมหายใจเฮือกใหญ่*

 

เริ่มมมมมมมมมมมมม

 

ถึงคุณ จันทราแห่งสายลม (คห.3664)

น้องโน่อยู่ม.5 อ้ะ เรียนซอฟต์บอลจ้า~

เออว่ะ สงสัยว่าถ้าเรียนลีลาศมันจะเรียนกันยังไงวะนั่น น้องโน่น้องโอม สงสัยมันได้เป่ายิ้งฉุบกันมือเป็นระวิง เหอ ๆๆ

 

ถึงคุณ H a r p (คห.3667)

อ่านตอนแรกไม่ได้คิดอะไร....

พอบอกว่า ทะลึ่งจังเรา เห็ดคิดออกเลย (ฮา....)

น้องโน่บอกว่า ทำงั้นไม่ได้หรอกครับ มันใหญ่เกินไป (เมิง...)

 

ถึงคุณ aliaunz (คห.3669)

ขอบคุณค่า ^____________^

 

ถึงคุณ RedDevil with BlackMagic (คห.3671)

น้องโน่บอกว่า ไม่วิ่งไม่ได้คร้าบบบบ พี่ดูสิไอ้ปุณณ์มันหน้าด้านขนาดไหน T^T

กิ๊กน้องโอมยังเป็นที่ถามหาไม่เลิก อย่างนี้ต้องตั้งค่าหัวให้ล่ากันแล้ว 555

 

ถึงคุณ Momo (คห.3674)

วาดแมวเพื่อนยังนึกว่าเป็นหมูเลยอะ T^T วาดน้องโน่น้องปุณณ์จนอ่านจะดูออกไหมว่าไหนจมูก ไหนตา เหอ ๆๆ

จิ้นได้ตามใจชอบเลยค่า ^____^

 

ถึงคุณ KuroSora (คห.3679)

ค่า ได้รับข้อความแล้วค่า ^____^

 

ถึงคุณ D_D_K_jr (คห.3681)

รักคนอ่านเช่นกันจ้า ^____^

 

ถึงคุณ Pan2Min (คห.3682)

เซฟได้เลยค่า ^____^ เดินทางดี ๆ เน้อออ

 

ถึงคุณ SoReTiaMs (คห.3683)

เนอะ คิดถึงสมัยมัธยมจัง ชีวิตสบ๊ายยย สบาย

โตมาแล้วจะตายเอา T____T

 

ถึงคุณ NBC*TNG (คห.3688)

ใช่... เป็นมือกีต้าร์แหละดีแล้วน้องปุณณ์..... ก็เสียงแกมัน........

ร้องไปน้องโน่คงซึ้งยาก 55555+

ปล. คู่น้องโอมยังไม่ทันแฉเลย รอไป อิอิ

 

ถึงคุณ jaeho123 (คห.3691)

โถ... น้องปุณณ์อย่าอิ่มทิพย์เลย แค่นี้ก็ผอมจะแย่แล้วลูกกกก

 

ถึงคุณ สาวโรงงาน (คห.3693)

นั่น... ไอ้น้องโอมเริ่มได้ใจคนอ่านกันไปทีละน้อย อิอิ

 

ถึงคุณ *+*+Devil+Wing+*+* (คห.3694)

ก็หึงแหละจ้ะ แต่ไม่พาลมากกว่า เขาเข้าใจกันล่ะเนอะ ^___^

 

ถึงคุณ Casinoty (คห.3696)

อะ จับตาดูไอ้น้องโอมต่อปายยยยยยย

 

ถึงคุณ ชอลิ่วเฮียง (คห.3697)

อยากอ่านกางเกงดำเหมือนกัน เขียนเลย ๆๆๆ อิอิอิ

ปล. สโลแกนดี ชอบ 5555

 

ถึงคุณ –Aun~Aunnn-TVXQ! (คห.3699)

เอิ่ม... ตกเก้าอี้เจ็บไหมอ่า ขอโต๊ดดดด

รักคนอ่านเหมือนกันจ้า ^___^

 

ถึงคุณ ดร.สาวสวย (คห.3702)

มีการให้จังหวะกรี๊ด 55555

สงสัยต้องแจกน้ำมะนาวให้คนอ่านซะแล้วว

 

ถึงคุณ B*PYC (คห.3705)

น้องมิกเหรอ.... จะใช่ป่าวว๊า.......

น้องปุณณ์จำคำนั้นจนวันตายแหละจ้า ^____^

 

ถึงคุณ cha (คห.3707)

โปรเจคบ็อกซ์คอมเม้นมันได้ล่มไปแล้ว 5555+ เออเร่อตลอด สงสัยเยอะไปอ่า Y___Y

 

ถึงคุณ ::Maple:: (คห.3709)

ขอบคุณมากค่า ___

 

ถึงคุณ kwankaow (คห.3712)

นั่นสิ อยากมีแบบนี้มั่งเนอะ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

ถึงคุณ lLucifer… (คห.3713)

อ้าว นี่มีการเหวอเป็นเพื่อนน้องปุณณ์เหรอ 5555

 

ถึงคุณ watermoonj (คห.3718)

นานกว่านั้นเดี๋ยวเมื่อยแก้มแย่นา.... อิอิ

 

ถึงคุณ po_po (คห. 3719)

ง่า... คราวหน้าเซฟที่คอมเม้นไว้เนอะ หายอีกจะได้ไม่ต้องพิมใหม่ เป็นเราคอมเม้นแล้วหายก็เซ็งอ่า Y___Y

เห็ดจะลอยแล้วจริง ๆ เนี่ย ดีที่พุงหนัก 5555+ (ดีจริงเหรอวะ) ขอบคุณมาก ๆๆๆ ค่ะ ^_____^ วันหลังมาเม้นอีกน๊า ^____^

 

ถึงคุณ נ ί ή g נ α ι (คห.3724)

เจ็บคอไหมนั่น *ยื่นน้ำมะนาวให้* 55555

 

ถึงคุณ ~*~OrAnGe_jUiCe~*~ (คห.3730)

น้องปุณณ์ก็คิดว่าน้องโน่น่ารักเหมือนกันจ้า ^_____^

 

ถึงคุณ ~รักคนอื่นไม่เป็น~ (คห.3732)

ดีใจด้วยจ้าที่เขาเป็นห่วงเนอะ ^____^ อิจฉาจิง ๆ

นิยายเห็ดได้เป็นแรงบันดาลใจให้เรื่องอื่น ๆ ก็ดีใจมากค่า ^____^ เอาไว้เอาเรื่องของตัวเองมาลงมั่งสิ จะได้แวะไปอ่านนะ อิอิ

ปาล์มกับโอม เอาจิงเหรอ กวน... พอกันเล้ย

 

ถึงคุณ Navys (คห.3733)

ยินดีต้อนรับสู่เลิฟซิกค่า ^_____^

 

ถึงคุณ Asgard (คห.3737)

โอ๊ะ... เรื่องสะกดคำว่า “ว๊า” กับ “น๊า” ขอโทษด้วยค่า

บางทีติดภาษาปากอะ แหะ ๆๆ เดี๋ยวจะแก้ให้นะคะ ^___^

 

ถึงคุณ chopsticksMC (คห.3739)

ดีใจจังรักตัวละครของเห็ดทุกตัวด้วย ____,,

ทุกคนก็รักคนอ่านค่า ^____^

 

ถึงคุณ เหอๆๆๆๆๆ (คห.3741)

ตึก ฟ. ... แฟนจ๋า ฉันมาแล้วจ้ะ

5555+

 

ถึงคุณ โพะ (คห.3743)

เฮ้ย! น้องโน่เขาไม่ได้เป็นเกย์! เขาแค่ชอบน้องปุณณ์! 5555555555+

 

ถึงคุณ โอโห (คห.3744)

อาการนี้คนเป็นกันเยอะ แถมยังแก้ยากนะ...

แนะนำให้ไม่ต้องแก้ รักมันต่อไปเรื่อย ๆ นั่นแหละจ้ะ ดีแล้ว ^____^

 

ถึงคุณ Sunshine_me (คห.3745)

ใครคือซาร่า????

แก้มฉีกต้องไปให้หมอเย็บนะ T_____T มือสั่นอีก... (อันนี้น่ากลัว)

555+ ขอบคุณมากค่า ^_____^

 

ถึงคุณ AngelJS+ (คห.3750)

ขอโทษเน้อที่สั้น Y___Y มันแล้วแต่เนื้อหาในบทนั้น ๆ อะจ้ะ แต่เราจะพยายามให้มันยาวกว่านี้นะ

 

ถึงคุณ My Love Is Vanilla (คห.3753)

เอิ่ม.... แม่ยกฟี่อารมณ์รุนแรง 55555+

 

ถึงคุณ ~Newlovely~ (คห.3754)

ตอบให้แล้วนะจ้ะ ^____^ 555555+

 

ถึงคุณ bowlyngz (คห.3755)

ตกลงน้องโอมชื่อน้องเชี่ยโอมไปแล้ว 55555+ (เออ เข้ากันดีเนอะ)

 

ถึงคุณ Joyz (คห.3756)

บางทีพวกเขาก็น่ารักกว่าที่คิดใช่ไหมล่า~ อิอิ

 

ถึงคุณ PP_PaNdA (คห.3759)

น้องโน่น้องโอมก็เริ่มน่าสนแฮะ 5555+ (ปุณณ์เริ่มหนาวแล้วสิ!)

 

ถึงคุณ M E M O (คห.3760)

เร็ว ๆๆ ช่วยกันซื้อหุ้นน้องปุณณ์หน่อยเร้ววววววววว~ ^____^

 

ถึงคุณ Li_rong (คห.3761)

หวัดดีค่า แฟนคลับน้องโอม 5555+

 

ถึงคุณ Bon (คห.3764)

เออนั่นดิ ตกลงสองคนนั้นมันเลี้ยงอะไรกัน... เป็นปริศนาไป?

 

ถึงคุณ The thief of scholar (คห.3766)

บางทีเขาก็มีมุมกุ๊กกิ๊กกันมั่งอะ Y____Y

รับรองว่าง้อกันเสร็จกลับมาแมน ๆ ปกติแน่นอนค่า ^____^

 

ถึงคุณ _prince_ (คห.3768)

พยายามวิเคราะห์อยู่ว่าน่าจะติดเชื้ออ้อนจากยูริมา?

อันนี้ต้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ดู?

 

ถึงคุณ ShynNi3zZ (คห.3769)

เย้ ๆๆๆ เลิฟซิกโกอินเตอร์ สวัสดีค่า ^____^ รักคนอ่านเหมือนกันเน้ออ

 

ถึงคุณ tuck (คห.3770)

อินเตอร์อีกคนป่าวเนี่ย 5555+

ขอบคุณมากค่า ^____^ พิมภาษาอะไรก็ด้ายจ้า เห็ดเปิดดิกเก่ง 5555+

 

ถึงคุณ แพร (คห.3772)

อ่านไปลุ้นไปว่าคุณแพรจะเข้าข้างใครดี สรุปได้ว่าเจ้าตัวเองก็ยังงงเหมือนกัน (ฮา..)

ไม่เป็นไร รออ่านต่อไปเนอะ ^____^

 

ถึงคุณ นัทจิ (คห.3774)

เปิดโหวตแล้วเนี่ย 5555555+

อย่าลืมไปโหวตนะ ๆๆ

 

ถึงคุณ ochibieiji (คห.3777)

นั่นสิ! สงสัยโพลครั้งที่สองต้องโหวตตัวละคร 5555+

แบบว่าเรื่องนี้ตัวประกอบคะแนนนำโด่งกันเหลือเกินนนนนน

 

ถึงคุณ RedDevil with BlackMagic (คห.3779)

วันปิยะเหรอ!? *ลืมวันลืมคืน*

สุขสันต์วันธรรมดาค่า ^_____^

 

ถึงคุณ mo-na-me (คห.3780)

เรื่องแบนเนอร์ไม่เป็นไรค่ะ ^____^ เพื่อนบ้านกัน ๆๆ

 

ถึงคุณ waltzza (คห.3783)

นั่นสิ... ใครหว่าจะมาได้ยิน... อิอิ

 

ถึงคุณ จอมมารปีกหัก (คห.3784)

ไม่สงวนลิขสิทธิ์ค่า ^____^ เอาไปลองใช้ดูได้ ผลเป็นไงมาบอกด้วยนะ อิอิ

 

ถึงคุณ spidy =^o^= (คห.3787)

ต้องตะโกนจองไว้ คนอื่นจะได้ไม่มายุ่ง 555

 

ถึงคุณ ดินสอปลายหัก (คห.3788)

ขอบคุณค่า ^___^ ยินดีต้อนรับสู่เลิฟซิกเน้อออ

 

ถึงคุณ เบลล์ (คห.3789)

สงสารน้องเอิ้นแย่เลยย

 

ถึงคุณ K2KARN (คห.3799)

เอ... แล้วน้องโอมได้ยินรึเปล่าน๊อ.....

 

ถึงคุณ ลัลลาโบว์ (คห.3801)

ไม่ป้องกันค่า อยากก็อปไปปริ้น ไปอ่านที่อื่น จะได้ทำได้เนอะ

ไม่ก็อปไปทำอย่างอื่นที่ไม่ดีก็พออ่า Y___Y

 

ถึงคุณ 515 (คห.3806)

อินมากจริง ๆ นะเนี่ย ทำเอาเห็ดเครียดไปด้วยเลย 555+

เดี๋ยวจะช่วยคิดตามทีละเปลาะนะ.. อะเริ่ม ๆๆ

ที่โน่รู้ความจริงแล้วแต่ทำไมไม่ทำอะไรให้ชัดเจน เป็นเพราะโน่ยังไม่กล้าบอกปุณณ์นั่นเองเน้อ อันนี้เป็นที่รู้กันเนอะว่าเรื่องพวกนี้คนอื่นไม่ควรพูด เพราะถ้าเราพูดไปแล้วอีกฝ่ายเขาไม่เชื่อ หรือแฟนเขาปฏิเสธขึ้นมา เราก็จะกลายเป็นหมาไป เพราะไปใส่ร้ายให้เขาเลิกกัน จริงไหมจ้ะ? นั่นแหละคือสิ่งที่น้องโน่กลัว (ไม่อยากให้น้องปุณณ์ต้องเสียใจเพราะคำพูดของตัวเองก็ด้วยอีกสาเหตุหนึ่ง) เหมือนกับน้องโน่เขาไม่อยากเข้าไปยุ่ง แต่ก็เป็นห่วงน้องปุณณ์มาก เป็นความรู้สึกติดค้างในใจที่ไม่รู้จะทำไงดีเหมือนกัน (ไม่ใช่แต่คนอ่านที่ตงิดในใจคนเดียวหรอกเน้อ) สรุปว่า ถ้าน้องโน่ไม่รักน้องปุณณ์ก็คงไม่แคร์ความรู้สึกน้องปุณณ์ขนาดนี้อะจ้ะ

ความรักนี้เป็นแบบไหน... ก็คงเป็นความรักที่ไม่มีนิยามอะจ้ะ เขาเป็นความรักที่เป็นห่วงกันมากกว่า มันก็คือความรู้สึกที่สองคนนั้นบอกนั่นแหละว่าจะกลับไปเป็นเพื่อน แต่สุดท้ายแล้วก็รู้สึกแคร์กันมากกว่าเพื่อนคนอื่นอยู่ดี ก็เลยออกมาเป็นความสัมพันธ์อย่างที่เห็น มันเป็นความรักที่มีตัวแปรหลายอย่างอยู่ ไม่ให้แสดงออกได้เต็มที่ ก็คือผู้หญิงของตัวเอง ทำให้ทุกอย่างกดดันจนสองคนนี้เหลือแค่นี้.... อืม.. พูดเองงงเองนะเนี่ย เอาเป็นว่าต้องลองคิดเทียบกับตัวเองดู อาจจะเข้าใจมากขึ้นนะ (แต่ก็นั่นแหละ คนเรามีวิธีจัดการกับปัญหาไม่เหมือนกันอีก.. เอาเป็นว่านี่เป็นวิธีของน้อง ๆ เขาอะเน้ออ)

ส่วนเคสปุณณ์ ส่วนตัวเราไม่คิดว่าน้องจับปลาสองมือนะ เพียงแต่น้องเหมือนมีภารกิจที่ผู้ชายสมควรทำอยู่ แม้ว่าตอนนี้น้องจะรู้แล้วว่าตัวเองรักใคร แต่น้องก็ยังเป็นลูกผู้ชายมากพอที่จะไม่เลือกตัวเอง... จุดนี้เราคิดว่าคนที่เสียสละมากที่สุดยังเป็นน้องปุณณ์อยู่ดีอ่า (หรือเราเข้าข้างน้องวะเนี่ย!!) เรื่องของเรื่องคือน้องไม่รู้อย่างที่คนอ่านและน้องโน่รู้ ก็เลยทำให้คนอ่านค่อนข้างหงุดหงิดกับน้องปุณณ์ใช่ไหมล่า.... ส่วนตัวแล้วเราเลยคิดว่าคนน่าสงสารที่สุดคือน้องปุณณ์นั่นแหละ ที่ความพยายามทั้งหมดของน้องต้องสูญเปล่าเพราะมีเรื่องราวที่น้องไม่รู้อยู่... เฮ้อ

เครียดเลย อินจัด 55555555555+ ขอบคุณมาก ๆ ค่า ^____^

 

ถึงคุณ BlissfullyME (คห.3808)

ยินดีต้อนรับค่า ^_________^

คนเชียร์เอิ้นเยอะ ไม่แปลกหรอก 5555+ ณ เวลานี้ คนบอกว่าเชียร์ปุณณ์อาจแปลกกว่า 5555+

 

ถึงคุณ Acare_jan (คห.3810)

นั่นสิ... อิจฉา -_-***

 

ถึงคุณ r4inbow (คห.3811)

เสียดาย น้องปุณณ์ตะโกนดังไม่ถึงรร.น้องเอมเนอะ 555+ อาจมีเฮได้ 555

 

ถึงคุณ ye’zan (คห.3812)

5555+ พระเอกเห็ดโดนหมั่นไส้!! Y___Y 555+

จบเรื่องนี้เมื่อไหร่ น้องปุณณ์คงหวงน้องโน่สุด ๆ (เพราะกว่าจะได้มายากเหลื๊อออเกิน) ไปตกลงกันเองนะ 555+

ปล. ไหน ๆๆ ฟิกอยากอ่าน ส่งมาได้จ้า อีเมวเราขึ้นไว้ในบทความไง้! อิอิ

ปปล. น้องโอมเป็นเคะ!? น่ากลัวมากกกกกกกกกกกกกกก

 

ถึงคุณ ploypm (คห.3813)

เรื่องของน้องโอมก็น่าเขียนนะ... แต่ไม่รู้จะเขียนรึเปล่าอะจ้ะ

ไม่รับปากแล้วกันเนอะ

 

ถึงคุณ TVXQ_XMJCY (คห.3817)

น้องโอม กับ น้องฟิล์ม..... มันคงเอาแต่เป่าแตรใส่หูกันทั้งวันมั้งนั่น

เดี๋ยวก็ได้รู้แล้วจ้าว่าคือใคร ^___^ ไปโหวตเล่น ๆ ก่อนพลาง ๆ นะ

 

ถึงคุณ –Aun~Aunnn-TVXQ! (คห.3822)

มิน่า หนาว ๆ ร้อน ๆ ที่แท้มีคนส่งกระแสจิตมานี่เอง 555+

 

ถึงคุณ สาวY (คห.3823)

สนามหญ้าไม่ได้ ๆๆๆ เดี๋ยวหญ้าทิ่มหลัง เจ็บ 555+

 

ถึงคุณ Dangerous Jenny (คห.3825)

รักคนอ่านเหมือนกันจ้า ^____^

 

ถึงคุณ o_น้ำส้มปั่น_o (คห.3828)

คิดว่าอย่างโน่จะยอมสารภาพไหมล่ะ หึหึหึ

 

ถึงคุณ ήθθήα® (คห.3829)

เอ่อ.... ถ้าเห็นแม่บ้านใส่กางเกงน้ำเงินแล้วยังกรี๊ดนี่ถือว่าอาการหนัก (แถมยังผิดคอนเซปต์) 555+

รักคนอ่านเหมือนกันจ้า ^___^

 

ถึงคุณ kiyoharu (คห.3830)

ดีใจด้วยค่าที่งานเสร็จแล้ว ^_________^

เมาแล้วบ้าพลังอย่างน้องโน่ป่าวเนี่ย 555+

ลองง้อดูหน่อยก็อาจจะดีก็ได้น้า... ดูอย่างน้องโน่ดิ่ หน้าไม่ให้ซักติ๊ด ยังออกมาน่ารักได้เลย อิอิ ของแบบนี้ต้องลอง ๆๆ

 

ถึงคุณ +3+ (คห.3832)

รองเท้าไรอะจ้ะ หมายถึงรองเท้านักเรียนเหรอ

น้องโน่ใส่รองเท้าหนังสีดำจ้า ^___^

 

ถึงคุณ Bicx (คห.3833)

ปกติน้องปุณณ์ไม่ใส่แว่นจ้า ใส่เฉพาะเวลาอ่านหนังสือเยอะ ๆ เท่านั้น

เท่าที่เขียนมายังไม่เคยมีฉากน้องปุณณใส่แว่นนะ (มั้ง)

 

ถึงคุณ NakOii (คห.3838)

โห... สภาพตอนอ่านเสร็จฟังดูน่ากลัวมาก 5555555+ คนที่บ้านตกใจป่าวจ้ะนั่น 555+

ดีใจ ๆๆ มีคนเชียร์น้องปุณณ์แล้ว อิอิอิ

 

ถึงคุณ เง้อ (คห.3841)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31,671 ความคิดเห็น

  1. #31591 สุดารัตน์ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 11:22

    อ่านเพลินๆ ก่อนไปดูซีรีย์ ขอบคุณนะคะ ที่เปิดให้อ่านอีกครั้ง

    #31,591
    0
  2. #30885 lalalahunny (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 21:30
    ใช่เพื่อนใครใครก็รัก แต่โน่ก็รักปุณณ์นี่คือระ แอร๊กฟิน
    #30,885
    0
  3. #30696 Lucia Eve (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 20:50
    ผมเองก็รักปุณณ์เหมือนกัน
    จ้ารู้แล้ว >[]< คบกันซะทีเท้ออ
    #30,696
    0
  4. #30442 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 14:04
    โอ้ยยยยยยยยยอยากให้ปุณณ์รู้เรื่องอ่ะ
     
    #30,442
    0
  5. #30366 pinpin (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 21:13
    ผมก็รักปุณณ์เหมือนกัน
    แหมมมมม คนละความหมายกับยูริป่ะจ๊ะะะะ
    #30,366
    0
  6. #30278 ingyeye (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 03:14
    เมื่อไหร่จะบอกความจริงวะโน่
    #30,278
    0
  7. #30245 ต้นสน (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 15:58
    ยูริไม่รู้สินะ T^T

    โน่จ๋า มันเกินเพื่อนแล้วว

    อ่า..พี่เห็ดเขียนหัวหินเป็นระยองอ๊ะเปล่าครับ ' '
    #30,245
    0
  8. #30220 SMOKYRAIN (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 00:19
    ยูริน่ารักกก เอากลับบ้านมาเล่นด้วยน่าจะสนุก 5555555
    #30,220
    0
  9. #30077 แรมน้อย (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 19:08
    เหยยยยยยย ช้านรักยูริ   นี่ถ้าโน่ไม่ได้รักปุณณ์ จะเชียร์ยูริแล้วนะ


    งั้นยูริไปคู่เอิ้นแล้วกัน คู่นี้คงจะหวานกันน่าดู


    ช้านเกลียดนังเอม ยูริ อย่าไปอยู่กับมันมากนะเดี๋ยวติดนิสัยไม่ดีมา

    ปล."ไอโฟนลาวเพราะริงโทนนี่แหละ" ประโยคนี้เจ็บจุงเบย ฮ่าๆ
    #30,077
    0
  10. #30019 มิกิตัวน้อย (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 19:27
    ลูกโน่!!! นั่นมันเกินคำว่าเพื่อนแล้วลูก!!!!
    #30,019
    0
  11. วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 09:31
    รักอ่ะรักแบบไหน -/////-
    #30,004
    0
  12. #29871 ปีศาจสาว Y >///< (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 00:33
    หนูก็รักปุณณ์ ค่ะ หนูก็รักโน่ค่ะ อุต๊ะ! ฟินเฟ่อ
    #29,871
    0
  13. #29530 Nut (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 22:36
    รู้ความจริงซักทีเถอะนะ ยูริ ปุณ กอล์ฟมาบอกปุณที
    #29,530
    0
  14. #29384 MayKamon (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 11:33
    เพื่อนแบบโอมหาได้ที่ไหน ขอซักคนดิ 555
    #29,384
    0
  15. #29288 gemello (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 13:31
    ยูริคงไม่รู้ว่าเอมทำตัวยังไง
    #29,288
    0
  16. #29231 ELFIM_JUNG (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 23:24
    แอบสงสารยูริที่ไม่รู้อะไรเลย...
    #29,231
    0
  17. #29219 YJpopsshi (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 15:49
    เมื่อไหร่จะบอกความจริิงงงงงงงง เฮ้ออออ
    #29,219
    0
  18. #29125 ฮอลล (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 19:56
    ยูริคงไม่รู้สินะ
    #29,125
    0
  19. #29021 llamll (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 19:43
    ถ้าบอกยูไปน่าจะดี
    #29,021
    0
  20. #28921 SomHzKs (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 18:24
    อยากให้ยูริรู้่าเพื่อนตัวเองเป็นยังไง -____-
    #28,921
    0
  21. #28892 โส-มม (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 11:23
    เราว่ายูริน่ารักดี
    #28,892
    0
  22. #28839 ∞.βaяrettë (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 22:51
    มันเป็นระยองอะเกนนนนนน ค่ะพี่เห็ด หนูเพิ่งเข้ามาอ่านบอกทันมั้ย55555
    #28,839
    0
  23. #28775 Princecloudye (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 21:53
    ถ้ายูริรู้ว่าเพื่อนตัวเองเป็นยังไงจะทำหน้ายังไงนะ - -
    #28,775
    0
  24. #28702 Cartoon_Ppan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:57
    นางใสมากจริงๆนะยู
    #28,702
    0
  25. #28617 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:52
    รักในแบบที่ไม่ใช่เพื่อนกันด้วยใช่มั้ยคะน้องโน่..อ๊ายยยยย >////< 
    น่ารักอ่ะ!!! 
    #28,617
    0