LOVE SICK : ชุลมุนหนุ่มกางเกงน้ำเงิน [YAOI]

ตอนที่ 37 : 33rd CHAOS - Do Not Disturb

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40,200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    28 มี.ค. 63


33rd CHAOS - Do Not Disturb
 

"ยังไม่เสร็จอีกเหรอ งั้นผมออกไปรอข้างนอกนะ"  นั่นคือคำพูดของปุณณ์เมื่อห้านาทีก่อน ก่อนที่มันจะเดินหายออกไปโดยไม่แม้จะก้าวเท้าเข้ามาในห้องชมรมแม้แต่ก้าวเดียว

ผมกับเอิ้นมองตากันปริบ ๆ พลางสำนึกได้ว่าควรเลิกเล่นแกล้งกันแล้วตั้งใจซ่อมเบาะให้เสร็จอย่างจริงจัง ก่อนนาฬิกาจะบอกเวลาดึกมากไปกว่านี้

"ปุณณ์มันกลับมาทำไมวะ"  เสียงทุ้มของเอิ้นถามขึ้นอย่างสงสัยระหว่างที่ผมกำลังขมีขมันขยันเย็บเบาะอยู่ อืมมม จะว่าไปผมเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าปุณณ์จะกลับมารับตามที่มันบอกจริง ๆ

"ไม่รู้ดิ เห็นมันบอกอยู่ว่าจะกลับมา แต่ไม่นึกว่าแม่งเอาจริง"  ผมบ่นขณะที่มือยังคงสอยด้ายไปด้วย ไม่ได้เงยมองหน้าเอิ้นด้วยซ้ำว่ามันกำลังทำหน้าแบบไหนตอนพูดคำว่า

"เออ เดี๋ยวกูไปตามมันมาข้างในดีกว่า ข้างนอกคงยุงกัด"  อืม ถือเป็นความคิดที่ดี ผมเห็นด้วยกับเอิ้นในใจเงียบ ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะได้ยินเสียงมันเปิดประตูเดินออกไปนอกห้องแล้ว

ว่าแต่ใจคอมึงจะปล่อยกูทิ้งไว้ในห้องคนเดียวเหรอวะ ใจร้ายเกินไปแล้วนะมึง!

เมื่อเหตุการณ์กลายเป็นเช่นนั้นผมจึงต้องรีบสอยด้ายขึ้นลงอย่างรวดเร็ว เพราะพอไอ้เอิ้นไม่อยู่ ห้องชมรมทั้งห้องก็ดูเงียบสงัดขึ้นทันตา ผมเหลือบมองไปข้าง ๆ อย่างโคตรผวา โฮ...ตั้งแต่อยู่ชมรมมาไม่เคยเกลียดเปียโนหลังนั้นขนาดนี้มาก่อน เพราะพอต้องนั่งจ้องกับมันเงียบ ๆ ในความมืดแล้วช่างรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในโลเคชันหนังผีฝรั่งยังไงยังงั้น

ดังนั้นรีบเย็บรีบกลับบ้านดีกว่า! ผมปลอบใจตัวเองว่าเหลืออีกนิดเดียวพลางหรี่ตามองรอยขาดของเบาะที่โหว่เป็นช่องอีกเพียงนิดหน่อยเท่านั้น ก่อนจะเร่งมือสอยไม่ยั้ง ณ เวลานี้ไม่เอาความสวยงามแล้วโว้ย (เคยมีเหรอ) กูอยากกลับบ้านนน

ผมนั่งสอยนั่งเนาด้ายขึ้นลงอย่างรวดเร็วพร้อมคิดว่าเชี่ยเอิ้นทำไมไปนานจัง ไหนบอกจะชวนไอ้ปุณณ์เข้ามานั่งไง นี่ไม่ใช่พวกมันพากันแพ็กคู่หนีกลับบ้านไปแล้วนะ! แต่พบว่ายิ่งคิดก็ยิ่งเสียเวลา ผมเลยตัดสินใจซ่อมเบาะตรงหน้าต่อดีกว่า ส่วนเรื่องมันสองคนหายไปไหนค่อยว่ากันทีหลัง

ใช้ความพยายามเพียงไม่นานผมก็จัดการซ่อมโซฟาตัวยาวตรงหน้าสำเร็จ แม้ฝีมือจะไม่เนี้ยบเหมือนมืออาชีพเขาทำกัน (ผมแค่สอยด้ายขึ้นลงธรรมดาพอให้มันติดกันว่ะ) แต่ก็ดีกว่าจ้างคนอื่นซ่อม เพราะชมรมเรายังมีเรื่องให้ใช้ตังค์อีกมากโข

ผมพิศมองผลงานตัวเองที่ออกมาค่อนข้างน่าพอใจ ก่อนจะจัดการเก็บสัมภาระเข็มและด้ายลงกล่องอุปกรณ์เหมือนเดิม พลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้อง พบว่านอกจากตัวผมเองที่ยืนอยู่ตรงนี้แล้ว ก็มีแค่เครื่องดนตรี โน้ตเพลง และข้าวของที่พวกเด็ก ๆ ฝากห้องไว้

ไหนวะไอ้เอิ้นที่บอกจะพาไอ้ปุณณ์เข้ามา T_T มึงหลอกกู!

ผมคิดอย่างแค้น ๆ ผสมกลัว ๆ พลางกระแทกกระทั้นเก็บของเข้าที่พลางรีบคว้ากระเป๋านักเรียนมาสะพาย ก่อนจะเปิดตูดแน่บออกจากห้องชมรมสยองโดยด่วน

แต่ขณะที่ผมกำลังก้ม ๆ เงย ๆ ใส่รองเท้าอยู่นั่นเอง หัวใจก็แทบหยุดเต้นเมื่อมีเงาประหลาดก้อนหนึ่งตัดแสงอยู่บริเวณทางเดินใต้ตึกฟ. ซึ่งแน่นอนว่าเวลาเที่ยงคืนกว่าอย่างนี้จะมีใครบ้ามาเดินเล่นกัน ซ้ำร้ายผมยังรู้สึกว่าเงานั้นใกล้เข้ามา...

ฉิบหายแล้วแม่งงง

อาป๊าอาม้าช่วยโน่ด้วย! โน่ขอโทษที่เคยดื้อ เคยซน ชอบกลับบ้านดึก ขับมอ'ไซค์ไปไหนมาไหนตอนกลางคืนบ่อย ๆ ค้างบ้านเพื่อนก็ไม่ค่อยโทรบอก แต่หลังจากนี้โน่จะกลับตัวกลับใจเป็นเด็กดี ไม่ทำให้อาป๊าบ่นแล้ว แต่อาป๊าต้องช่วยอั๊วะก่อนนน T[]T

ระหว่างที่ผมกำลังยืนสติแตกตัวสั่นเอาหัวโขกกำแพงอยู่นั่นเอง ทันใดนั้นพลันมีอะไรอุ่น ๆ มาสัมผัสบ่าผมที่สั่นอยู่แล้วให้ยิ่งสั่นขึ้นไปอีกเสียก่อน! โฮ...ซี้แหงแก๋แล้วกู!

"เชี่ยโน่! มายืนตัวสั่นทำห่าอะไรอยู่ตรงนี้ ไม่กลับบ้านรึไง!"  อ้าวไอ้สัด เสียงแบบนี้คุ้น ๆ ผมค่อย ๆ หันหน้ากลับไปมองต้นเสียงจากด้านหลัง พบว่าเป็นไอ้เอิ้นกับไอ้ปุณณ์กำลังยืนหัวเราะตัวขดตัวงอกันอยู่ เชี่ย!

"ไอ้สัด! กูนึกว่าพวกมึงกลับไปแล้ว กลัวโคตรพ่อ!"

"เชี่ยแม่งกลัวผี โดนล้อแน่มึงพรุ่งนี้"  ไอ้เอิ้นแซวผมต่อไม่พอยังชี้หน้าหัวเราะเยาะอีก ฮือ ๆๆ มึงนะมึง เป็นมึงไม่กลัวรึไง!

"ก็มึงแหละเชี่ยเอิ้น! ไหนบอกจะไปตามไอ้ปุณณ์ไง แม่งเสือกหายเงียบ กูก็นึกว่ากลับสิวะ"  ผมพูดต่อพร้อมปัดนิ้วมือที่ยื่นมาชี้ล้อผมอยู่ตรงหน้าไปด้วย พลางพยายามใส่รองเท้านักเรียนต่อให้เสร็จ ได้ยินเสียงหัวเราะต่ำ ๆ ของปุณณ์ตามมาอีก

"คุยกันเพลินไปหน่อยเนอะ"  ไอ้เลขาสภาฯ หน้าหล่อหันไปพยักพเยิดกับประธานเชียร์ ก่อนที่ผมจะเห็นเอิ้นยิ้มกว้างโชว์ลักยิ้มสวย ขณะที่พวกเราเริ่มออกเดินไปยังประตูหน้าโรงเรียนกัน

จนเมื่อถึงถนนหน้าโรงเรียนแล้วเอิ้นจึงหันกลับมาถามพวกผม  "เออ แล้วพวกมึงกลับไง ปุณณ์มึงเอาโน่กลับใช่ปะ"

"อืม"

ผมมองหน้าเอิ้นอย่างใช้ความคิด เมื่อนึกออกว่าบ้านมันอยู่คนละทางกับพวกเรา  "แล้วมึงกลับไงอะเอิ้น"

"เดี๋ยวกูโบกแท็กซี่กลับเองนี่แหละ เออ กลับดี ๆ นะพวกมึง"  มันตอบพลางยกมือเรียกแท็กซี่คันหนึ่งที่ขับผ่านมาพอดี ผมจึงได้แต่โบกมือลาขณะรถกำลังเคลื่อนตัวออกไป จนในที่สุดเหลือเพียงผมกับปุณณ์ยังยืนรอแท็กซี่อยู่เท่านั้น

ผมเหลือบมองใบหน้าคมที่ฉายแววเพลียของคนข้าง ๆ ด้วยความเป็นห่วง  "ไม่เหนื่อยเหรอวะ ย้อนกลับไปกลับมานะมึงอะ"  เพราะเห็นหน้าแม่งเหนื่อยขนาดนั้น เลยกลัวว่าเดี๋ยวคุณชายจะไม่สบายจนต้องนอนซมอีก ผมคงโดนกล่าวหาว่าพาลูกเขามาทรมาน

"ไม่เป็นไร จะปล่อยมึงกลับคนเดียวได้ไงล่ะ"  แต่...อื้อหือ ดูมันทำตัวพระเอกดิ นั่น...มาทำตาน้ำเชื่อมใส่กูอีก

ผมถอนหายใจแรง  "กูก็กลับเองคนเดียวตลอดเหอะ มึงอย่ามาเวอร์"  แต่ก็ได้แค่บ่นเท่านั้น เพราะหลังจากปุณณ์แค่นหัวเราะเสียงเบา รถแท็กซี่คันสีฟ้าก็แล่นผ่านมาให้พวกเราได้โบกกัน

"เอกมัยครับพี่"  ปุณณ์ส่งเสียงบอกแท็กซี่ว่าอย่างนั้น หมายความว่ามันจะไปส่งผม เพราะบ้านมันอยู่ทองหล่อ ได้ยินเสียงพี่แท็กซี่ตอบรับงึมงำ ก่อนปุณณ์จะเปิดประตูกว้าง เคลียร์ทางให้ผมเข้าไปนั่งก่อน อืม ทำอย่างกับกูเป็นสาวน้อยแลยแฮะ แต่ทั้งง่วงทั้งเพลียแบบนี้ขี้เกียจคิดอะไร งั้นกูขอปีนขึ้นรถก่อนเลยแล้วกัน

เสียงกดมิเตอร์ดังท่ามกลางเพลงจากคลื่นวิทยุที่พี่คนขับเปิดคลอไว้เบา ๆ ผมเงี่ยหูฟังท่วงทำนองเนิบช้าเหล่านั้นแล้วก็รู้สึกว่าตัวเองง่วงขึ้นมาอย่างประหลาด

งั้นขอหลับสักงีบก่อนแล้วกัน ไหน ๆ ปุณณ์ก็รู้ทางไปบ้านผมแล้ว คงไม่มีอะไรต้องคอยดูอีก เมื่อสมองประมวลผลได้ดังนั้นหนังตาผมก็จัดแจงปิดตัวเองทันที

แต่ระหว่างที่กำลังจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่อยู่นั่นเอง เสียงทุ้มที่ยังฟังดูสดใสอยู่ของปุณณ์ก็ดังขัดขึ้นมาก่อน  "วันนี้เหนื่อยรึเปล่า"

"อืม"  แต่คนง่วงอย่างผมก็มีแรงตอบแค่นี้

ปุณณ์ยังคงถามต่อไป  "วงกูเล่นดีมะ พอไหวปะ"

"อืม"  ผมก็ยังมีแรงตอบกลับไปแค่นี้อยู่ดี

"มึงหิวรึเปล่า จะให้แวะกินข้าวที่ไหนมั้ย"

อืม ซอกแซกจังวะ ถึงตรงนี้ผมส่ายหัว พร้อมกับความคิดว่ากูง่วงจะตายห่า

ขณะที่ไอ้ปุณณ์ดูจะยังไม่เข้าใจอะไรง่าย ๆ  "โจ๊กทองหล่อเอาป่าว"

"ไม่"  มึงเข้าใจไหมว่ากูง่วงนอน

เสียงปุณณ์เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนที่มันจะพูดขึ้นมาอีกว่า  "โน่...มึงโกรธกูเหรอ"

อะไรนะ ผมรู้สึกตื่นขึ้นมานิดหน่อย พร้อมกับคิดในใจว่ากูจะโกรธมึงเรื่องอะไร นึกยังไงก็นึกไม่เห็นออก เชี่ยแม่งไร้สาระว่ะ อีกอย่างตอนนี้ผมก็ง่วงเกินกว่าจะมานั่งคิดอะไรแล้ว  "เปล่า"

"เฮ้ย กูขอโทษ...เรื่องเอม"  ขอโทษ? ขอโทษอะไรอีก เรื่องเอม? เรื่องเอมทำไม

ผมขมวดคิ้วแต่ไม่ได้ตอบอะไร เพราะเห็นว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่าไหร่ แต่ดูท่าทางปุณณ์เข้าใจผิดยกใหญ่

มันละล่ำละลักแก้ตัวยาวเป็นหางว่าว  "เขาเป็นพวกถ้าจะมาก็ต้องมาให้ได้ ถึงกูปฏิเสธไปเขาก็มาอยู่ดี มึงเข้าใจใช่เปล่าโน่"

"อืม"  อ๋อ เรื่องนี้นี่เอง ผมไม่ได้คิดอะไร แล้วก็เข้าใจจริง ๆ

"โน่ อย่าทำแบบนี้สิครับ"  แต่ถ้าจะโกรธก็โกรธตอนนี้แหละ!

"อะไร"  ผมเริ่มมีน้ำโหแล้ว

"กูไปส่งเอมเพราะจำเป็นต้องไป แต่กับมึง กูมาหาเพราะกูอยากมานะโน่ อย่าโกรธกูแบบนี้สิ"

ตอนนี้ผมคิดว่าไอ้เลขาสภาฯ ตรงหน้าท่าทางจะเลอะเทอะใหญ่ ก็บอกว่าไม่คิดอะไรก็คือไม่คิดอะไรสิวะ! ถึงตรงนี้ความอดทนผมคงสิ้นสุด จนต้องลืมตาโพลงขึ้นมามองหน้ามันกะทันหัน

ปากผมไปไวเท่าความคิด  "กูไม่ได้คิดอะไรเลย ไม่ได้ว่าอะไรด้วย มึงจะเอาเอมมา จะไปส่งเอมถึงไหนก็เรื่องของมึง เข้าใจปะ กูไม่ได้คิดอะไรเลย"  เออ! หวังว่าหลังจากฟังคำนี้มันคงเข้าใจแล้วปล่อยผมไปนอนสักที ผมบอกมันเสร็จก็คิด(เอาเอง)ว่าปุณณ์คงเคลียร์แล้ว จึงได้หลับตาลงหวังจะนอนพักต่อ

แต่ยังไม่ทันงีบหลับ เสียงเรียบ ๆ ของปุณณ์ก็ดังขึ้นก่อน เป็นคำว่า...

"เออ กูมันคิดไปเองว่ามึงจะสนใจ แต่กูลืมไปว่าสำหรับมึงกูไม่ใช่อะไรเลย กูมันไม่ดีเท่าไอ้เอิ้นหรอก"  อ้าว ไอ้ห่านี่นอกเรื่อง ผมฟังประโยคสุดท้ายแล้วก็ต้องลืมตาขึ้นมาขมวดคิ้วมองมันที่กำลังทำสีหน้าแปลก ๆ

"มึงว่าไงนะ"  แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้รับคำตอบอะไรดี รถแท็กซี่ก็มาจอดเทียบอยู่หน้ารั้วบ้านผมแล้ว

ปุณณ์หยิบเป้โรงเรียนส่งให้ผม ก่อนจะพูดคำว่า  "ฝันดีครับโน่"  ด้วยสีหน้าตรงข้ามกับคำพูดโดยสิ้นเชิง

ผมทั้งง่วงและงงไปหมดแล้ว

นี่ผมทำอะไรผิดรึเปล่าวะ

ช่างมันเถอะ ง่วงโคตร ขอตัวขึ้นไปนอนก่อนดีกว่า ZZzz


***
 

อืม...หลังจากที่ได้นอนเต็มอิ่มไปหกชั่วโมง ร่างกายของผมก็เริ่มกลับมากระปรี้กระเปร่าเหมือนเดิม หึหึหึ ตกลงเมื่อคืนผมกลับบ้านยังไงวะ จำไม่ค่อยได้ นึกออกราง ๆ ว่าไอ้ปุณณ์นั่งแท็กซี่มาส่ง พอถึงบ้านผมก็เดินสะโหลสะเหลสะบัดถุงเท้ารองเท้า ขึ้นห้องแล้วนอนเลย (น้ำก็ไม่อาบ) โสโครกขั้นสุด

แต่ได้นอนไปแล้วก็สบายอารมณ์ขึ้นละนะ แถมยังดีใจอีกต่างหากที่เรื่องคัดวงผ่านไปด้วยดี ทำเอาโล่งใจได้เปาะใหญ่

ผมคิดพลางเดินยิ้มแฉ่งหน้าตาชื่นบานข้าโรงเรียนแต่เช้า แต่ในระหว่างที่กำลังเดินผิวปากอารมณ์ดีอยู่นั้นเอง สายตาพลันเหลือบเห็นปุณณ์กำลังทำหน้าที่เลขาสภาฯ เดินถือแฟ้มเอกสารไปมาบนตึกอำนวยการเสียก่อน แน่นอนว่าของแบบนี้ไม่ต้องผ่านกระบวนการทางความคิด ผมก็จัดการโบกมือทักมันเป็นอัตโนมัติทันที

แต่มันไม่โบกกลับ เพียงแค่หยุดมองหน้าผมแว่บหนึ่งแล้วถือแฟ้มหายเข้าห้องไปเท่านั้น

เชี่ยไรของมันวะ

ผมยืนอึ้งขณะที่น้องมาวิน (เพื่อนสนิทไอ้เป้อ เด็กในชมรม) เดินผ่านมายกมือไหว้ผมอย่างนอบน้อม อืม...ไอ้ปุณณ์มันไม่เห็นกูหรือผีเข้าอะไรอีก แต่ก็ช่างเถอะ ผมหันไปรับไหว้น้องวินแล้วพากันเดินขึ้นตึกเรียนพร้อมกันอย่างสงสัยอยู่ในที

 

แล้วหลังจากนั้นเรื่องก็ดำเนินไปในทางคุ้น ๆ นั่นคือไอ้ปุณณ์เมินผมอย่างเห็นได้ชัด สังเกตได้จากที่ผมตงิด ๆ ใจแต่เช้าว่ามันไม่ยอมโบกมือตอบผมกลับเหมือนทุกที แล้วยังก่อนเข้าห้องเรียนอีกที่มันเดินคอแข็งหน้าตั้งผ่านผมไปโดยไม่แม้แต่จะชายตาแลสักนิด อะไรของมันวะ หรือสายตามึงสั้นกะทันหัน แต่ช่างเถอะ คราวนี้ผมถึงจะรู้ตัวเองว่าถูกเมินแต่ไม่ค่อยรู้สึกเศร้าอะไรเท่าไหร่ คงเพราะยังงง ๆ ปนสงสัยมากกว่า ว่าตกลงกูไปทำอะไรให้วะ!

ผมตัดสินใจพิสูจน์ความผิดปกติของมันอีกครั้งตอนยื่นโครงการ คราวนี้ผมอุตส่าห์บากหน้าไปถึงห้องสภาฯ เพื่อยื่นโครงการด้วยตัวเอง (ปกติจะใช้รุ่นน้องเป็นส่วนมาก) เพราะอยากรู้ว่าไอ้ห่านี่มันเมินผมจริงหรือเปล่า (โดยไม่ลืมพกไอ้โอมไปด้วย กันเหนียว) แต่พอเราสองคนถ่อไปถึง ก็เจอมันนั่งพิมพ์งานก๊อกแก๊กอยู่ สายตางี้จ้องคอมเขม็งไม่มองหน้าผม เพียงแค่ส่งเสียงเย็น ๆ กลับมาว่า  "วางเอกสารไว้บนโต๊ะก็ได้"

อะไรของมึง

หน็อย คิดว่าง้อรึไงวะ!

ผมหงุดหงิดออกมาจากห้องสภาฯ เพราะเริ่มรู้แล้วว่ามันเมินผมอย่างเห็นได้ชัด จนขนาดไอ้โอมที่มาด้วยกันยังต้องออกปากพูดเลยว่า  "ทะเลาะเชี่ยไรกันอีกผัวเมียคู่นี้ มึงรีบ ๆ ไปง้อผัวหรือเมียมึงไป กูรำคาญ"  อ้าว แล้วทำไมกูต้องเป็นฝ่ายง้อด้วยวะ กูผิดตรงไหนเนี่ย!

 

ครึ่งวันเช้าผ่านไปอย่างเซ็ง เพราะไอ้เชี่ยนั่นเล่นปั้นหน้าเหวี่ยงใส่ผมตลอด เดินเจอกันทีไรเห็นพี่แกเอาแต่ค้อนตาคว่ำ (เป็นเชี่ยไรวะ!) จนผมนึกไม่ออกแล้วว่าตัวเองเผลอไปเหยียบหางมันตอนไหน ตัวผมเองพอเห็นมันเหวี่ยงใส่ก็ชักจะเหวี่ยงกลับมั่งเหมือนกัน แต่เหวี่ยงตัวต้นเหตุไม่ได้เลยเบนเข็มไปเหวี่ยงทุกคนที่ขวางหน้าแทน วันนี้ใครทำอะไรขัดใจเป็นต้องเจอผมโวยวายใส่หมด ไม่รู้ทำไมอารมณ์เสียได้ขนาดนั้นเหมือนกัน ฮึ่มมม

"มึงไปทำไรมัน คิดดี ๆ สัด"  จนในที่สุด ไอ้โอมผู้อดรนทนไม่ไหว (เพราะซวยอยู่ใกล้ผมที่สุดเลยโดนลูกหลงบ่อยสุด) ตัดสินใจถามขึ้นระหว่างเรากำลังพักกลางวันอยู่ มันคงรำคาญที่เห็นผมหงุดหงิดแต่เช้า แต่ถ้าผมรู้ว่าตัวเองไปทำอะไรปุณณ์ตอนไหน ผมจะหงุดหงิดได้ขนาดนี้มั้ยล่ะ!

"ไม่รู้ว้อย กูอยู่ของกูเฉย ๆ แม่งเซ็ง"

"แล้วเมื่อวานมันกลับมารับมึงจริงปะ"

"เออ มา"

"แม่งผัวเมียจริง ๆ มึงสองตัว แล้วระหว่างได้กันมึงไปทำอะไรให้มันไม่พอใจปะ"

"-วย! มันนั่งแท็กซี่ไปส่งกูที่บ้าน แล้วกูก็ง่วง จำไม่ค่อยได้...เออ กูง่วง แล้วกูจำได้ว่าเหมือนมันชวนกูคุย แต่กูง่วงเลยจับใจความไม่ค่อยถูก"

"แล้วไงต่อ คิดดี ๆ สัด"  ดูเหมือนไอ้โอมจะสนใจผมมากเลยใช่ปะครับ แต่จริง ๆ แล้วโคตรจะไม่! มันแค่พูดไปอย่างนั้นขณะที่ยกน้ำก๋วยเตี๋ยวในชามซดอยู่ ปล่อยให้ผมนั่งคิดมากเป็นไอ้บ้าอยู่คนเดียว

ว่าแต่สรุปแล้วตอนอยู่บนรถมันมีอะไรต่อวะ  "แล้วไงต่อวะ แม่งชวนกูคุยบนรถฉิบหายจนกูแอบโมโห แล้วกูก็...ก็..."

"กูไม่ได้คิดอะไรเลย ไม่ได้ว่าอะไรด้วย มึงจะเอาเอมมา จะไปส่งเอมถึงไหนก็เรื่องของมึง เข้าใจปะ กูไม่ได้คิดอะไรเลย!"

อื้อหือออ ณ เวลานี้เข้าใจถ่องแท้แล้วครับ ไอ้คำพูดนั้นมันย้อนกลับมาเตือนความจำผมในหัวเหมือนกรอเทปซ้ำยังไงยังงั้น ฉิบหายแล้วกู ผมเพิ่งนึกออกว่าตัวเองพูดแรงขนาดไหน

"เฮ้ยมึง..."  ผมส่งเสียงเรียกโอมเบา ๆ เมื่อนึกออก

"ไร"

"กูจำได้แล้วว่ากูทำไรไว้"

"แล้วไง มึงผิดจริงปะ"

"ผิดจริงว่ะ"  ถึงตรงนี้ไอ้โอมถอนหายใจหน่ายพลางส่ายหน้ามองผมอย่างเซ็ง ๆ

มันวางตะเกียบในมือ  "ก็ไปง้อผัวมึงหรือเมียมึงไป กูรำคาญมึงแม่งอยู่ดี ๆ เดี๋ยวก็ด่า อยู่ดี ๆ เดี๋ยวทำหน้าหมาหงอย เหมือนแม่กูเวลามีเมนส์เลยเหอะ รีบ ๆ วิ่งไปง้อมันเลยนะมึง"  อ้าวไอ้ห่านี่ ไม่ไล่ผมเปล่ายังถีบเก้าอี้ผมจากใต้โต๊ะอีก สัด! พ่อมึงเก๋ารึไง ได้ข่าวว่าเป็นเก้าอี้ยาว มีรุ่นน้องอีกสองสามคนกำลังนั่งอยู่ปลายฝั่งเก้าอี้ด้านผมถึงกับสะดุ้ง เพราะไอ้โอมมันถีบแรง

"เชี่ยนี่ น้องเขาตกใจเห็นมั้ย"

"เออ มึงก็รีบ ๆ ไปเลย กูจะไปห้องชมรมแล้ว นัดสอนฮอร์นน้องมิกไว้"

"อ้าวไอ้เชี่ย ได้ข่าวว่าคนนี้ไอ้ฟิล์มหวง"

"ก็มันเล่นฮอร์นไม่เป็นเลยบอกให้กูสอนแทนนี่หว่า มึงอย่าเจ้าปัญหาได้ปะ รีบไปง้อพ่อมึงเลยไป"  ไอ้โอมว่าพลางโบกไม้โบกมือไล่แล้วยืนถือจานจะไปเก็บ ผมเห็นดังนั้นเลยยืนมั่งแล้วตบบ่ามันสองที

"เออ เจอกันตอนบ่าย"

"เออ ๆ"  มันตอบรับผมปัด ๆ ก่อนที่เราจะแยกย้ายไปทำธุระของตัวเองกัน

 

ผมเดินออกจากโรงอาหารด้วยสภาพมึน ๆ เพราะยังไม่รู้จะไปตามหาคนที่ไอ้โอมสถาปนาว่าเป็น 'พ่อ' ผมจากไหนดี ไอ้นี่มันแดกข้าวในโรงอาหารรึเปล่าวะ แต่ผมไม่ยักเห็นมันว่ะ คนอย่างปุณณ์ ภูมิพัฒน์ถ้าโผล่หน้ามาก็น่าจะเห็นได้ไม่ยาก หรือมันออกไปกินข้าวที่คอนแวนต์อีก เอาไงดี...ผมควรโทรหามันก่อนมั้ย แต่แม่งถ้าเป็นผมโดนพูดจาแรงขนาดนั้นคงบล็อกสายทิ้งตั้งแต่จบประโยคแล้ว เหอะ ๆๆ

ทำไมกูง่วงแล้วปากเสียงั้นวะเนี่ยยย จะบ้าตาย!

ผมคิดพลางทุบหัวเหม่ง ๆ ของตัวเองเป็นการลงโทษสันดานปากเสีย แต่ในขณะที่กำลังเดินมึนอย่างไร้ทิศทางอยู่นั้น สายตาดันเหลือบไปเห็นหลังของประธานนักเรียนไว ๆ ไม่ไกลจากผมซะก่อน

แน่นอนว่าผมพุ่งเข้าใส่มันทันที  "ฟี่!"

"เฮ้ย ตกใจหมด! มีไรครับโน่ วงผมผ่านรอบคัดเลือกใช่ปะ"  โว้ะ! ไอ้ห่านี่ก็ไซโคกูจริง ๆ ผมขมวดคิ้วมองมันที่ยิ้มแฉล้มโชว์ฟันเหล็กอยู่

"ตลกครับ ยังไม่ประกาศผล! ไอ้ปุณณ์อยู่ไหนอะฟี่"  จะมาถามเรื่องนี้ต่างหาก

ฟี่มองหน้าผมงง ๆ เหมือนกับว่าคำนี้ไม่ควรหลุดจากปาก  "ผมว่าระยะนี้มันสนิทกับโน่นะ ถ้าโน่ยังไม่รู้แล้วผมจะรู้เปล่าเนี่ย"

"เฮ้ย มันแม่งงอนเราไปไหนแล้วไม่รู้ว่ะ โทรถามให้หน่อยดิว่ามันอยู่ไหน นะ ๆๆ"  ผมเริ่มสวมบทบาทสมมติเป็นเด็กสามขวบที่เกาะแขนผู้ใหญ่แจเพราะอยากได้ของเล่น โชคดีที่ฟี่ใจดีกว่าคนอื่น เพราะปกติผมทำแบบนี้ทีไรโดนดีดกลับทู้กที

"อะไรยังไงคู่นี้ มีงอนกันด้วย รอแป๊บนะโน่"  หึหึหึ น่าคบไหมล่ะครับประธานนักเรียนผม ผมยืนรอฟี่ต่อสายหาเลขาฯ มัน เพียงแค่แป๊บเดียวก็ได้คุยกับปลายสาย

"เออปุณณ์ อยู่ไหนวะ...เออน่ะ อยู่ไหน...โรงยิมใช่ปะ โอเค แล้วจะอยู่อีกนานปะ...อืม ๆ ไม่มีไร เดี๋ยวจะให้คนไปหา....เออน่า อยู่ตรงนั้นไปแหละ หึหึ เออ ๆ"

"ขอบคุณมากฟี่!"  ผมกอดคอมันเขย่า ๆ ทันทีที่คุยเสร็จเป็นการตอบแทน (วิธีนี้ดีแล้วจริงเหรอวะ) ก่อนจะวิ่งไปทางโรงยิมตามที่ได้ยินมา

 

เมื่อถึงโรงยิมก็พบว่าไอ้ปุณณ์อยู่ในนี้จริง ๆ ด้วย ท่าทางมันคงรอเรียนพละอยู่ เพราะเปลี่ยนกางเกงเป็นกางเกงวอร์มเรียบร้อย ผมรู้ว่าปุณณ์เห็นผม เพราะมันมองมาแต่แม่งเสือกเมินไป เล่นอย่างนี้อีกแล้วนะมึง!

ผมยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ครู่หนึ่งก็มีเสียงคนร้องทัก  "อ้าวโน่!"  แต่ไม่ใช่ไอ้ปุณณ์ครับ เป็นไอ้ตั้ม เพื่อนร่วมห้องปุณณ์ อดีตเพื่อนร่วมชมรมผมที่เพิ่งลาออกไปเมื่อปลายเทอมที่ผ่านมา เพราะทนทางบ้านบ่นไม่ไหว พ่อมันอยากให้ตั้งใจเรียนมากกว่า ซึ่งจริง ๆ ป๊าผมก็บ่นอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ผมดื้อ ฮ่า ๆๆๆ (ขอโทษนะครับป๊า)

"ไงวะตั้ม ไม่แวะไปที่ชมรมเลยนะมึง"  ผมเอ่ยทักตอบกับตั้มที่เดินเข้ามาหา แอบเหลือบเห็นไอ้ปุณณ์เนียนหนีไปโยนบาสฯ เล่นกับเพื่อนเรียบร้อย ไม่ชายตามองผมเลยสักนิด

ไอ้ตั้มผลักไหล่ผมเบา ๆ  "มึงอย่ามาตอแหล กูไปเหอะ มึงอะแหละไม่ค่อยอยู่ห้องชมรม เป็นประธานเชี่ยอะไร"  อ้าวเหรอ ฮ่า ๆๆๆ เออว่ะ ช่วงนี้ผมแว่บมาแว่บหายจริง ๆ ดีที่ได้ไอ้โอมอาสาเป็นผีเฝ้าห้องคอยรายงานสถานการณ์ให้ ไม่งั้นคงโดนรุ่นพี่คนอื่นสวดยับไม่ต้องผุดต้องเกิดอีก ผมหัวเราะแหะ ๆ รับคำบ่นตั้ม ก่อนที่มันจะยิงคำถามใส่ผมต่อ

"ตกลงมึงมาทำไม มาหาใครรึเปล่า"

"เออ กูมาหาไอ้ปุณณ์ว่ะ มึงเรียกให้หน่อยดิ แม่งกวนตีน"  แน่นอนว่าไม่ลืมจะด่ามันในประโยคสุดท้าย หึหึหึ ก็มันกวนตีนจริง ๆ นี่หว่า ไม่ยอมรอฟังกูอธิบายเลย

"อะไรของพวกมึง"  ไอ้ตั้มท่าทางงง ๆ แต่ก็ช่วยหันไปเรียกให้  "ปุณณ์...ปุณณ์! ปุณณ์! ปุณณ์!!! ไอ้เชี่ยปุณณ์!"  นั่น...ดูความกวนตีนของมัน กับเพื่อนร่วมห้องตัวเองยังไม่เว้น ผมละสงสารไอ้ตั้มที่ตะโกนเรียกปุณณ์ให้ผมซะคอแทบแตก

"เชี่ยแม่งกวนตีนจริง ๆ ด้วย เดี๋ยวกูจัดการให้"  ในที่สุดจึงถึงทีไอ้ตั้มโมโหบ้าง ผมรู้เพราะหลังจากที่มันบอกผมอย่างนั้น ก็เห็นมันเดินลิ่ว ๆๆ ไปตบหัวปุณณ์กลางสนามบาสฯ ในโรงยิมอย่างโคตรสะใจ

มันสองคนเถียงอะไรกันนิดหน่อย ก่อนปุณณ์จะเดินทำหน้าเซ็งมาหาผม เหอะ ๆๆๆ เอาไงดีวะ พูดอะไรดี

"มีไรครับโน่"  แล้วแม่ง โผล่มาภาษาดอกไม้แบบนี้ ได้ง้อกันยาวอีก

ผมเริ่มด้วยประโยคคลาสสิก  "มึงทำไรอยู่วะ"

แต่ไอ้ปุณณ์ตอบไม่สร้างสรรค์เลย  "ว่ายน้ำมั้งครับ"  ไอ้เชี่ย มึงช่วยจริงจังหน่อยได้ปะ!

"ส..."  กะจะด่าว่า สาดดดด แต่ต้องชะงักไว้เพราะคิดได้ว่าวันนี้มาง้อมัน ดังนั้นต้องพูดดี ๆ  "สนุกมะ"  เปลี่ยนคำก็ได้

ไอ้ปุณณ์ดูอึ้งไปนิดหน่อย สงสัยเพราะตอบไม่ถูก แต่ถ้าเป็นทุกครั้งมันต้องกวนตีนกลับมาแล้ว ไม่เหมือนครั้งนี้ที่มันนิ่งไม่ยอมเล่นกับผม ผมเริ่มใจเสีย

ผมตัดสินใจเกาหัวตัวเองแล้วเข้าเรื่องเลยดีกว่า  "เฮ้ยมึงอะ โกรธไรวะ กูไม่ตั้งใจพูดซักหน่อยเมื่อคืนอ่ะ ก็...ก็กูง่วง มึงอย่าเป็นงี้ดิ"

"..."  เงียบ...ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก ดูเหมือนที่ผมอุตส่าห์พูดอธิบายซะยืดยาว แต่ไอ้ปุณณ์ไม่สนใจฟังเลย มันหันไปพยักพเยิดอะไรกับเพื่อนร่วมห้องบนสนามนิดหน่อย ก่อนจะหันกลับมาทำหน้านิ่งใส่

"โน่มีไรอีกปะ ผมต้องไปแล้ว"  ตอแหล พักกลางวันยังอีกตั้งนาน อยู่คุยกับกูแค่นี้ก่อนก็ไม่ได้

แต่ผมไม่อยากตื้อมันมาก เพราะเดี๋ยวอีกฝ่ายจะพาลรำคาญเอา

"อือ ไปเหอะ"  ถึงจะตอบกลับอย่างนั้น ผมก็ยังอดรู้สึกน้อยใจลึก ๆ ไม่ได้ เพราะพอไอ้ปุณณ์หันหลังทำท่าจะเดินออกไปจริง ๆ ผมรู้สึกใจหาย

มือผมคว้าแขนมันเร็วกว่าความคิด  "เฮ้ย"

"อะไร"  แต่แม่งหันมาถามเสียงดุสัด Y__Y ผมหงอลงนิดหน่อยก่อนจะควัก ๆ เอาลูกอมลูกกวาดที่ติดไว้ในกระเป๋าออกมาแบ่งมันแก้เก้อ

"อะ เผื่อคาบบ่ายง่วง ๆ เอาไว้อม"  นี่สมบัติล้ำค่าเชียวนะ!

ผมยื่นให้มัน แต่ไม่รู้อุปาทานไปเองหรือเปล่าว่าเห็นปุณณ์หลุดยิ้มนิดหนึ่ง ก่อนจะกลับไปเก็กหน้าขรึมเหมือนเดิม  "อืม ขอบใจ"  มันตอบผมแค่นั้นก่อนจะรับลูกอมไว้แล้วเดินจากไป เหอะ แม่งขี้งอนเป็นบ้า

กูอุตส่าห์บากหน้ามาง้อถึงนี่ ยังไม่หายโกรธอีกก็ไม่ง้อแล้วนะโว้ยยย แบร่!



TBC.

 

 

Postscript.1 : ขอโทษจ้ะที่หายไปหลายวัน!!! (รึเปล่า?) แบบว่าโดนลากกกกกกกก ไปนครสวรรค์มา แบบมึน ๆ ตัวเองเหมือนกัน (อาการใกล้เคียงน้องโน่เข้าไปทุกที) ไปอยู่ที่นั่นไม่ใช้คอมพ์อะไรเลย แต่จังหวัดเขาสวยมากกกก ช๊อบ เอาเป็นว่าที่หายไปไม่ได้ตั้งใจดองนะจ๊ะ งานเข้าจริง ๆ Y__Y

 

แล้วก็ต้องขอโทษด้วยที่มาทั้งทีก็มาแบบนี้ เหอ ๆๆ (ทำไมไม่มาให้มันเต็ม ๆ ตอนล่ะวะเห็ด!?) เออ ก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน เอาเป็นว่าอีกครึ่งนึงจะรีบมาต่อให้แต่เช้านะจ๊ะ ตอนนี้เจ็ทแล็ก (กล้าพูด... ได้ข่าวไปแค่นครสวรรค์) สงสารน้องปุณณ์จริง ๆ คนอ่านก็ไม่เชียร์ น้องโน่ก็เหวี่ยงใส่ เฮ้อ.... มาซบอกพี่เห็ดนี่มา ๆๆ

 

ปล. สำหรับคำอวยพรวันเกิดของน้องปุณณ์เมื่อตอนที่แล้ว ขอบคุณมาก ๆ นะคะ น้องปุณณ์ฝากมาขอบคุณแล้วก็ขอให้พรที่ทุกคนให้มา เป็นพรที่ทุกคนได้รับกลับไปสิบเท่าหมดเลย ^___^ ไว้จะพาน้องมาตอบคอมเม้นท์วันเกิดให้ในครึ่งหลังนะจ๊ะ

ปปล. ตอนที่แล้วจริง ๆ เพิ่งสังเกตว่ากิ๊กน้องโอมออกแล้วนะ แต่ออกแบบผีหลอกวิญญาณหลอนมาก คงมีเห็ดที่รู้คนเดียวว่าน้องออก (เพื่อไรวะ) เอาน่า... ปล่อยให้คนอ่านลุ้นกันต่อไป

 

ตอบคอมเม้นท์ของตอนที่แล้วเดี๋ยวจะมาตอบตอนเต็มตอนนะจ๊ะ ขอบคุณมากค่า ^____^

 

 

Postscript.2 : มาแล้วจ้า เต็มตอนมาแล้ว (นี่เช้าของมึงเหรอเห็ด...) เอิ่ม... ไม่มีข้อแก้ตัว แบบว่าออกไปธุระมาง้ะ Y__Y (เนี่ยนะไม่แก้ตัว?)

มาต่อให้ครบตอนแล้วนะจ๊ะ น้องปุณณ์โกรธใหญ่แล้ว เหอ ๆๆ น้องโน่จะทำไงติดตามต่อไป จะง้อน้องปุณณ์หน่อยไหมเนี่ยยย กลัวใจมันจิง ๆ

 

ปล. ตอนที่แล้วบอกไปนครสวรรค์ คนถามถึงโมจิกันใหญ่เลย ฮ่า ๆๆ ไม่อยากบอกว่า ลืมมมมมมมมมซื้อ!!! (ได้ไงวะกู!?) ตอนขากลับร้องเร่า ๆ จะกลับไปซื้อ เพื่อนที่มาด้วยกันตบบ่าแปะ ๆ แล้วบอกว่า “ไม่เป็นไรมึง.. กรุงเทพฯก็มี” อืมมม... -*-

ปปล. หึหึ น้องโอม..

 

 

 

 

ตอบคอมเม้นของตอนที่ 32 ก่อนนะจ๊ะ ของตอนนี้ทั้งครึ่งตอนแรกครึ่งตอนหลังเด๋วรวมกันตอบตอนหน้าจ้า~ สำหรับคอมเม้น HBD น้องปุณณ์ทุกคอมเม้นต้องขอขอบคุณไว้ตรงนี้เลยนะจ้ะ (ตอบไม่หวาดไม่ไหวจริง ๆ) น้องปุณณ์บอกว่าขอให้ทุกคนได้รับพรของตัวเองเช่นกันจ้า ^___^

 

ถึงคุณ AngelJS

ไว้จะไปเค้นน้องกอล์ฟให้... ว่าตกลงเมิงคิดไรกะไอ้ปุณณ์ปะเนี่ย!? 5555

 

ถึงคุณ ซะงั้นนนน

เปลี่ยนพระเอกเลยดีไหมเนี่ย... ไอ้ปุณณ์งอนไปดาวอังคารแล้ว

 

ถึงคุณ Annaron

อย่าเพิ่ง มุวะฮ่าฮ่า แล้วจากไป... กลับมาบอกก่อนว่าสวิงกิ้งลิงโก้ โจโจ้ซัง คืออะไร ขนมยี่ห้อใหม่เหรอ? 555+

ปล. ทำไมคนอ่านเชียร์ 3P เยอะจังเนี่ย!?

 

 

ถึงคุณ cha

กอล์ฟเอิ้น.......... อืมม................ น่ากลัวไปหน่อยมั้ยอ่า Y___Y ไว้จะยุให้นะตะเอง

 

ถึงคุณ Ciin

โอ้... ขอบคุณมากค่าสำหรับเค้ก น่ากินมากเลย น้องปุณณ์ฝากบอกว่า “ขอบคุณคร้าบบ”

ตอนน้องโน่น้องกอล์ฟปรึกษากันน้องปุณณ์เขาอยู่บนแท็กซี่อะ (กะลังมาหา) น่าจะมาเร็วกว่านั้นเนอะ...

น้องโน่ให้อะไรน้องปุณณ์หว่า... มันอุบเงียบไม่บอก อย่างนี้น่าสงสัย?

 

ถึงคุณ KiHae

ตกลงยังเชียร์ปุณณ์อยู่จิงป่าวเนี่ย!?

 

ถึงคุณ Ye’zan

โห... เอาวะ! น้องโอมได้มีสโลแกนกับเขาแล้ว! (ปากหมา ขี้เมา เอาแต่พูด) 5555+ แต่ที่บอกว่าชอบเคะปากหมานี่หมายถึงไคอะ น้องโอมเหรอ 555555555555+ (ไหวเหรอวะคนนั้น?)

หวังว่าคนปากหมาคงจะเปิดเผยคู่แท้เร็ว ๆ นี้... มัวแต่อมพะนำอยู่ได้ ทั้งไอ้โน่ไอ้โอมนั่นแหละ!

 

แล้วเค้กน้องปุณณ์ก็มาไม่ถึงเราใช่ไหม? ลงไปอยู่ในท้องหมดแล้วสิ ไม่เปนไร ฝากกินด้วย น้องปุณณ์บอกว่าขอบคุณมากคร้าบบ

 

ปล. อยากอ่านฟิก! แต่งเสร็จแล้วก็ส่งมาบ้างสิ!

ปปล. เอิ้นกอล์ฟ.... สงสารเอิ้นง่ะ.... เอิ้นโอม.... ก็สงสารน้องเอิ้นอยู่ดี เฮ้อออ แต่ละคน 555+ (จริง ๆ เอิ้นโน่ก็น่าสงสารเอิ้นนะ ดูซิ... น้องปุณณ์ยังชีช้ำเลย)

 

ถึงคุณ AkiraTenrin

ขอบคุณสำหรับการ์ดค่า~~ น่าร้ากกกกกกก จังเลย

 

ถึงคุณ ぉき。ななみ

พระเอกเราโดนลดอันดับอีกแล้ว Y___Y

 

ถึงคุณ นัทจิ

คู่น้องเอิ้น.. ใครดีวะ...... อย่างนี้สงสัยต้องเปิดโหวตแล้ว

 

ถึงคุณ ต้องการเลือดกรุ๊ปY!

โถ... น้องปุณณ์... หุ้นตกแล้วตอนนี้ยังมางอนน้องโน่อีก จะมีคนอ่านเขาเห็นใจมึงไหมเนี่ย -_-“... เจ๊ดันกลุ้ม

ลัทธิเอิ้นโอมอีกแล้ว พร๊ะจ้าววววว

 

ถึงคุณ akira_ked_sa

เออ ดูดิ่ ชีวิตน้องปุณณ์มันรันทดขนาดไหน คนอ่านยังไม่รักอีก 5555555555555+

 

ถึงคุณ ต้องการเลือดกรุ๊ปY!

เอิ้นโอมอีกแล้ว 55555+ เราว่าแผ่นน้องเอมอาจจะขายดีนะ ลองเอาไปปล่อยแถวคลองถม แต่ช่วงนี้อย่าเพิ่ง เพราะยังสู้คลิปพี่อ้นไม่ได้ (กร๊ากกกกกกกก) วอนตำรวจแล้วตู...

 

ปล. ยังมีไคซื้อหุ้นน้องปุณณ์อยู่มั่งไหมเนี้ยยยยยยยยยยย

 

ถึงคุณ Boo

ไม่ต้องห่วง มันทำน้องโน่เจ็บตัวเมื่อไหร่ เจอหมัดเห็ดคนแรก 555

 

ถึงคุณ kiyoharu

โถ... อุตส่าห์แอบมาอ่านอ่า รู้สึกผิด เดี๋ยวลูกน้องมาบ่นเห็ดทำไงเนี้ย

ขอให้ปั่นงานเสร็จไว ๆ นะคะ วันเกิดปุณณ์ไปคิดว่าน้องเอิ้นน่ารักได้ไง น้องปุณณ์งอนแล้ว 555+

 

ถึงคุณ ochibieiji

เอาร้อยตอนจริงเหรอ... ให้เป็นร้อยตอนที่ปุณณ์ยังไม่รู้ความจริงด้วยดีปะ 555+ *โดนคนอ่านลากไปเก็บ*

 

ถึงคุณ H a r p

อันนี้เจ๋ง!!!!!!!!!!!!! 5555555+

 

ถึงคุณ _prince_

เห็ดไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก.... มั้ง.... (จะพยายาม)

 

ถึงคุณ tamjae_yunho

เลี้ยงดี ๆ เน้อ โตมาแล้วหล่ออย่าลืมส่งมาให้เป็นพระเอกฟิก 555+

 

ถึงคุณ kanonjiekung

น้องยูริเขาก็ออกมาในเวลาที่ออกได้อะจ้า อย่างช่วงนี้พูดถึงเรื่องภายในโรงเรียนน้องยูริเขาก็ไม่ได้มีส่วนร่วมเท่าไหร่อะเนอะ รอหน่อยนะจ๊ะ ประเดี๋ยวจะมาแน่ ๆ ^___^

เรื่องไอ้น้องโอมโชตะค่อนนั่น... เราต้องจับตาดูกันต่อไป หึหึหึ

แล้วก็ถูกแล้วจ้า น้องปุณณ์เป็นคนละเอียดอ่อน (มากกว่าไอ้โน่เยอะ... ได้ข่าวว่ามึงเรียนดนตรี ควรจะละเอียดอ่อนกว่าเขา) แต่เรื่องเคะไม่เคะเนี่ย... อืมม... ขอเจาะกำแพงแอบดูก่อนนะ อิอิ

 

ถึงคุณ นักบวชพเนจร

ที่หายกันไปนาน ๆ สองคนอาจจะเป็นอย่างนั้น......... 555555555555+

 

ถึงคุณ ploypm

เอิ้นโอมอีกแร๊ววววววววววววววววววววววว

เรื่องเม้นเออเร่อ แนะนำให้เวลาเม้นแล้วก็อปปี้ข้อความไว้กันเหนียวนะจ๊ะ เวลาเห็นเม้นบอกว่าเขียนแล้วหายเราเสียดายแทนมาก ๆ อะ เฮ้ออ ระบบไม่เสถียรอะเน้ออ

 

ถึงคุณ jin

รออีกพักใหญ่เลยค่า ยังไม่มีกำหนดเนอะ

 

ถึงคุณ D_D_K_jr

เออว่ะ... ทำไมเห็ดให้ของขวัญวันเกิดน้องโฉดอย่างนั้น Y___Y (รู้สึกผิด)

รักคนอ่านเหมือนกันจ้า~

 

ถึงคุณ PICHA

น้องปุณณ์เป็นคนผอมจ้ะ แต่เราว่าเป็นระดับที่ใส่เสื้อผ้าแล้วกำลังเท่ห์นะ ไม่ถึงกับแห้งจ้า (เขาพยายามเล่นเวทอยู่)

คนเราบางทีมวลไม่เท่ากันอ้ะ อืม... อธิบายยากแฮะ

 

ถึงคุณ สาวY

 

ได้จ้า... เดินเกาะกลุ่มนั้นไว้แหละดี เผื่อจะเจอ.... หึหึ เจออะไรหว่า....

ปล. น้องปุณณ์บอกห้องน้ำมันแคบไปครับ

 

ถึงคุณ 515

HAPPY BIRTHDAY ค่า~~ *จุดพลุฉลอง* เกิดใกล้ ๆ น้องปุณณ์เลยเนอะ

ปล. อย่าโกรธน้องปุณณ์ซี่ เกิดใกล้ ๆ กันแท้ ๆ (เกี่ยวปะ?)

 

ถึงคุณ suju13_4ever

เปนยังไงล่ะนั่น เล่น ตบกด?

 

ถึงคุณ PP_PaNdA

ขอบคุณพระเจ้าที่มีคนเห็นความจริงเรื่องน้องโอมเคะไม่ขึ้น 5555+

ปล. น้องปุณณ์อย่าหล่อไปกว่านี้เลย เห็ดจะตายวันละหลายหนแล้วววว

 

ถึงคุณ Pang

ติวแบบให้เขาคิดเงินจะปลอดภัยกว่านะปุณณ์ 55555+

โอ๋ล้อเล่นน ขอบคุณค่า ^___^

 

ถึงคุณ พาว

ส่งงานครบแล้วจ้า แต่ยังมีเรื่องยุ่ง ๆ นิดหน่อย ยังไงจะพยายามมาอัพให้บ่อย ๆ นะ

 

ถึงคุณ –Aun~Aunnn-TVXQ!

จ้าขอบคุณที่แนะนำเพลงจ้า ^____^ เพลงที่ลงนี้เหมาะกับน้องโน่น้องปุณณ์ดีเนอะ

 

ถึงคุณ MarqUeen

เป็นสมมติฐานที่ฟังดูเข้าท่า.....

 

ถึงคุณ +_*Moon_LighT*_+

ก็อปไปอ่านได้จ้า ตามสบายเนอะ

 

ถึงคุณ KulDOg

เป็นความสามารถเฉพาะตัวของน้องโอมเค้าค่ะ จนตอนนี้เห็ดก็ยังไม่เข้าใจ เหอ ๆๆ

 

ถึงคุณ ήθθήα®

เอิบ.... นี่เป็นคำชมน้องโน่จริงหรือเปล่า? 55555+

 

ถึงคุณ feiz

วันละตอนก็จะแย่แล้วจ้า ขอโทษทีน้า แต่จะพยายามมาให้บ่อยที่สุดนะจ๊ะ

น้องโน่เกิด 4 กุมภา จ้า

 

ถึงคุณ NBC*TNG

“อายุเป็นเพียงตัวเลขครับ” น้องปุณณ์บอกมา 555 (แหม.. แค่นี้ทำเป็นปิด ฉันแก่กว่าแกตั้งเยอะ)

เรื่องที่สงสัย คิดว่าตอนหน้า (34) คงได้คำตอบมั้งจ้ะ? แต่ถ้าอ่านยังไม่เคลียร์ก็เม้นถามใหม่ได้นะ

 

ถึงคุณ ~รักคนอื่นไม่เป็น~

แหม... ผู้ชายในเรื่องนี้มันขายดีจริง ๆๆๆ

ปล. ดีแล้วจ้าที่ก็อปไว้ จะได้ไม่ต้องพิมใหม่เนอะ

 

ถึงคุณ โบ้

โน่กดปุณณ์ วันอื่นก็คงหาดูได้มั้ง 5555+ (อุ๊ปส์)

สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังจ้า~~~~

 

ถึงคุณ น้ำชา

ปุณณ์เจอแบบนั้นจริง ๆ คงสยองนะ... เห็ดว่า 555+

 

ถึงคุณ ppbeau

หวาน ๆ แบบไม่เป็น NC ไม่ได้เหรอ Y____Y

แบบนั้นพอจัดให้ได้น๊า

 

ถึงคุณ เง้อ

น้องยูริเกิดวันไหนวะ.... รู้แต่ว่ามิถุนาอะจ้ะ เดี๋ยวไว้ไปถามน้องโน่อีกทีก่อนนะ

 

ถึงคุณ ชอลิ่วเฮียง

5555 เจอเพื่อนร่วมงานบอลของน้องโน่จนได้

ปีหน้าถล่มกางเกงน้ำเงินเลยนะ อย่าให้มันกร่างนาน 5555+ (อ้าว ตกลงเห็ดเชียร์ใคร)

 

ถึงคุณ watermoonj

ชมซะเขินจนตัวลอยแล้วค่า *เขิน* ขอบคุณค่ะ ^____^ จะพยายามต่อไปนะ ^__^v

 

ถึงคุณ แว่นแดงเลนส์ฟ้า

แฟนคลับน้องกอล์ฟ รอสักพักนะจ๊ะ ^____^

 

ถึงคุณ Pan2Min

น้องโน่จริง ๆ ต้องบอกว่าเป็นนางช่างใหญ่ เหอ ๆๆ สังเกตได้ว่ามีอะไรเสียอะไรพังเรียกน้องโน่กันอย่างเดียว (ลาออกไปเรียนอาชีวะเห๊อะ!)

น้องปุณณ์ไม่ต่อยผนังแล้วจ้า เจ้าตัวบอก เจ็บมือ... ไม่เท่ห์เลย 555+

ปล. สเปเชียลน้องปุณณ์จะพยายาม(ง้างปากมัน)นะจ๊ะ

 

ถึงคุณ SILVER_KNIGHTLovely Hee chuL

เฮ้ย!? ขนาดนั้น? 5555+

จะรีบมาต่อเน้ออ

 

ถึงคุณ Pakeenum

อ้าว รู้เลยว่าชื่อนัฐพล 555+

 

ถึงคุณ Casinoty

555555+ มีอะไรกะน้องโอมป่าวเนี่ยย สงสัยน้องโอมจะได้แฟนคลับ อิอิ จับตาดูมันต่อไป อย่าให้คลาดดด

 

ถึงคุณ ~Newlovely~

IE เน่าลองใช้หมาไฟ (firefox) ดูสิจ๊า ดีขึ้นทันตาเห็นนะ ๆ

ปล. ไปเรียกชื่อเพื่อนผิดเด๋วเพื่อนงอนหรอก 555+ ดีใจ มีคนรักน้องปุณณ์แล้ว 555+ (ช่วงนี้เริ่มหายาก)

 

ถึงคุณ My Love Is Vanilla

พาร์ทน้องปุณณ์จะขอเก็บไว้พิจารณาก่อนจ้า ^_____^

 

ถึงคุณ .::Sweet Latte::.

ไม่ให้ตบอะ แง ๆๆๆ T____T เด๋วน้องโน่เจบบบ

 

ถึงคุณ kira

ขอบคุณค่า ^____^ เพลงนี้เหมาะกับน้อง ๆ เนอะ ๆๆ

 

ถึงคุณ แพร

นั่นสิ... เห็ดจะแก้ปมไหนก่อนดี T_______________T เครียดกว่าน้องปุณณ์อีก

 

ถึงคุณ ไวน์ขม!(:

จัดการให้แล้วจ้า ^___^

 

ถึงคุณ ท่านโบว์

เรียบร้อยแล้วจ้า ^______^

 

ถึงคุณ นักบวชพเนจร

อืมมม มีแฟนคลับโอมมาแล้ว 55555+

โอมเกิดวันที่ 29 พฤศจิกาจ้า (เห็ดจำถูกปะวะ?) ไม่รู้วันอะไรเหมือนกัน น้องโอมเป็นคนหุ่นกลาง ๆ ค่อนไปทางผอมจ้ะ (จริง ๆ เราว่าน้องโอมสมส่วนดีนะ) คืออ้วนกว่าปุณณ์ แต่ผอมกว่าน้องโน่ เป็นคนกลางนั่นเอง 555+ น้องโอมเป็นคนผิวแทนจ้ะ คิ้วเข้ม ก็คมใช้ได้นะ ดูให้มันหล่อก็ดูได้อยู่ แต่อย่าให้พูดอะไรออกมาซักคำเชียว เสื่อมมมมมมมมศรัทธา!

 

ถึงคุณ Tachibazaki

อ้าว... โดนน้องเอิ้นเสกคาถาใกล้ไปสะกดซะแล้นนน

 

ถึงคุณ ++dek_narak++

น้องเอิ้นเคยดัดตอนม.ต้นจ้า ตอนนี้เอาเหล็กออกไปแล้ว

เคลียร์งานสู้ ๆ เด้อ (เห็นใจคนหัวอกเดียวกัน ฮือ ๆ)

 

ถึงคุณ สาวโรงงาน

ออกค่ายสนุกมั้ย ๆๆ ขอของฝากด้วยจ้า 555+ (งกเนอะ)

แสดงว่าคนเกิดเดือนนี้ส่วนมากจะหล่อล่ะสิ 555+

 

ถึงคุณ Krazz

ไว้เสร็จจากเรื่องนี้จะเคลียร์เรื่องนั้นให้นะจ๊ะ ^____^

 

ถึงคุณ Sapphire Blue

นับถือเจง ๆ ที่อ่านกันรวดเดียวจบได้เนี่ย 55555+ มอบโล่ ๆ 555+

ขอบคุณมากค่า ^____^

 

ถึงคุณ จันทราแห่งสายลม

โอ๋ ๆ เปิดเทอมแล้วก็สู้ ๆ กับเทอมใหม่นะจ๊ะ เอาสำลีอุดหูไป เวลามาเซอร์บ่นจะได้ไม่ต้องฟัง 5555+

 

ถึงคุณ LaTte

ค่า ดีใจด้วยค่าที่ผ่านมรสุมการสอบแล้ว ^___^ มาอ่านนิยายกันต่อนะ ๆๆ

 

ถึงคุณ ~=Ayumi=~

อ่านรวดเดียวจบอีกแล้ว (เก่งกันจัง)

ขอบคุณมากค่า ^____^

 

ถึงคุณ รัติกาลที่ว่างปล่าว

นี่ก็อีกคน 555+ ยินดีต้อนรับค่า ^_____^

 

ถึงคุณ Li_rong

เอาไปเทียมเกวียนไถนาซักแปลงก่อนแล้วค่อยบอกแล้วกัน 5555+

 

ถึงคุณ ~รักคนอื่นไม่เป็น~

ดีใจด้วยจ้า คุยกันดี ๆ ล่ะ

 

ถึงคุณ Nanzii

น้องเอิ้นน้องโน่ฝากบอกว่า “เจ็บสิครับ!!!”

55555+ (แล้วเมิงเล่นทำไม)

 

ถึงคุณ sweetty

ห๊ะ!? NC ปุณณ์-เอม!? จะดีเหรอ!?

 

ถึงคุณ _iaMMaI-

ดีใจจ้าที่ชอบ ^____^

 

ถึงคุณ karaki

ซะงั้น!!

 

ถึงคุณ สาวโรงงาน (ติดลมบน)

ไม่ได้เรียนถาปัดจ้า ^____^ (มีคนเข้าใจว่าเรียนอันนี้เยอะจัง สงสัยเอกเรางานเยอะจัด)

รักษาสุขภาพเช่นกันนะจ๊ะ

 

ถึงคุณ NBC*TNG

นั่นนนน นิยามรักต่างสี(กางเกง) อย่างนี้ต้องเกาะหลังคารถตามไปดู 5555+

 

ถึงคุณ แกะ

พูดอีกก็ถูกอีก!

 

 

ตอบเส็ดแล้วจ้า (ในที่สุดก็ยอมแพ้ ตอบแบบมีกล่องคอมเม้นไม่ได้อะ มันเออเร่อตลอด ไม่รู้เปนไร ฮือ ๆๆ) สำหรับใครที่ไม่ได้ตอบไม่ต้องน้อยใจนะจ๊ะ อ่านทุกคนรักทุกคนเช่นเดิมจ้า~

ชะแว้บบ เจอกันตอนหน้าค่า!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31,679 ความคิดเห็น

  1. #30883 lalalahunny (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 21:02
    ปุณณ์นี่ขี้งอนจุงวุ้ย
    #30,883
    0
  2. #30694 Lucia Eve (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 20:48
    น่ารักจนน่าอิจฉาเลย
    #30,694
    0
  3. #30563 mitake (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มกราคม 2557 / 15:54
    โอ๊ยยย ง้อกันน่ารักเกินไปแล้วคู่นี้ >///////<
    #30,563
    0
  4. #30440 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 13:39
    น่ารักอ่าาาาาาให้ลูกอมด้วยโง้ยยยยยยยยยยยยยย 
    #30,440
    0
  5. #30364 pinpin (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 20:46
    น่ารักอ่ะ 55555
    #30,364
    0
  6. #30276 ingyeye (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 02:32
    ปุณณ์ขี้งอนน่ารัก
    #30,276
    0
  7. #30163 InLove (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 20:19
    คู่ยี้เค้าง้อกันน่ารักดีนะ ><
    #30,163
    0
  8. #30073 แรมน้อย (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 18:05
    โอ๊ยยยยย ปุณณ์จ๋าอย่างอนนาน

    เดี๋ยวจะให้เอิ้นมาสอยโน่แทนซะหรอก
    #30,073
    0
  9. วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 09:11
    ง้อแบบนี้น่ารักจุงเบย ><
    #30,002
    0
  10. #29786 จิ้กจงทะลน้ำลึก (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 17:46
    มีงอนกันด้วยอ่ะ น่ารัก -//-
    #29,786
    0
  11. #29527 Nut (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 00:32
    น่ารักจังงงงงงงงงงง
    #29,527
    0
  12. #29473 panggie (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 07:12
    งอนๆง้อๆ น่ารักจัง ปุณณ์ขี้งอนนน
    #29,473
    0
  13. #29382 MayKamon (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 10:54
    โน่ค่ะ จุ๊บแก้มซะทีดิ หายงอนชัวร์^^
    #29,382
    0
  14. #29286 gemello (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 13:17
    555ให้ลูกอม
    #29,286
    0
  15. #29228 ELFIM_JUNG (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 01:58
    โอ๊ย คู่นี้น่ารักไม่ไหวแล้ว ชอบบบบบบ
    #29,228
    0
  16. #29211 YJpopsshi (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 14:59
    ปุณณ์ง่าาาาา งอนน่ารักอ้าาาาาาา 55555
    #29,211
    0
  17. #29123 ฮอลล (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 19:33
    โน่น่ารักจัง
    #29,123
    0
  18. #29019 llamll (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 19:35
    ปุณณ์ขี้งอนจริง
    #29,019
    0
  19. #28917 SomHzKs (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 17:17
    น่ารัก ><
    #28,917
    0
  20. #28890 โส-มม (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 11:22
    โน่น่ารักกกกกกกกกกกกกกก
    #28,890
    0
  21. #28758 Princecloudye (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:33
    ชอบโอมอะ 



    ชงตล๊อดด 55555555555



    ง้องอนกันน่ารักอ่ะ ปุณณ์โน่~
    #28,758
    0
  22. #28700 Cartoon_Ppan (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:37
    อร้าาาาาาาาาา น่ารัก ><
    #28,700
    0
  23. #28615 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:23
    แหม..เป็นวิธีง้อที่น่ารักซะไม่มีอ่ะ!!! >////< น้องโน่ กร๊ากกกกกก 
    #28,615
    0
  24. #28521 JENNYHA (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2556 / 20:07
    นารักอะ><
    #28,521
    0
  25. #28432 Purich28 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 02:22
    น่ารัก อ๊ายยยยยยย 



    โน่ลูกต้องเข้าใจว่าผู้ชายเข้าไม่เข้าใจความคิดผู้หญิงหรอกนะ #เอ๊ะยังไง?
    #28,432
    0