LOVE SICK : ชุลมุนหนุ่มกางเกงน้ำเงิน [YAOI]

ตอนที่ 29 : 27th CHAOS - Boys & Girls

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    25 มี.ค. 63


27th CHAOS - Boys & Girls
 

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา กลายเป็นอาทิตย์สุขสันต์สำหรับพวกเราทุกคนเลยครับ เพราะผลงานบอลออกมาดี ทุกคนเลยพลอยอารมณ์ดีไปด้วย ขนาดมาสเตอร์เฟี้ยมที่ปกติต้องยืนปั้นหน้าเหวี่ยงเด็กบริเวณประตูทางเข้าเป็นประจำ อาทิตย์ที่ผ่านมาผมยังไม่เห็นแกเลยครับ สงสัยมัวแต่ปลื้มใจจัด เออ เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ผมชอบบบ (ไม่ต้องคอยเอาเสื้อยัดในกางเกง) ^___^

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น พระเจ้าก็ยังไม่เคยเห็นใจผมครับ! เพราะแม้จะเป็นอาทิตย์สุขแสนสำหรับทุกคน แต่สำหรับผมน่ะ เสือกเป็นอาทิตย์นรกดี ๆ นี่เอง -_-"

ซึ่งอันที่จริงผมก็ลืม ๆ ไปแล้วว่าช่วงชีวิตที่ปกติสุขน่ะมันเป็นยังไง เพราะนับแต่วันแรกที่ได้รับมอบหมายตำแหน่งประธานชมรมดนตรีต่อจากพี่โอ๊ค (อย่างขืนใจ) จนถึงวันนี้ ชีวิตผมก็ยังหาความสงบสุขไม่ได้ แม้ในช่วงเวลาที่คนอื่นเขาแฮปปี้กัน แต่ไอ้ประธานชมรมดนตรีผู้น่าสงสารอย่างผมยังต้องวิ่งไปวิ่งมาหัวปั่นอยู่เลยครับ

ก็จะอะไรซะอีก ถ้าไม่ใช่เพราะเหลือแค่ไม่กี่อาทิตย์ก็จะถึงงานไลฟ์คอนเทสต์ที่ชมรมผมรับหน้าที่เป็นโต้โผจัดกันประจำทุกปีอยู่แล้ว งานนี้มีไว้เฟ้นหาวงดนตรีที่ดีที่สุดเพื่อทำชื่อเสียงคุณประโยชน์ให้แก่โรงเรียนต่อไปครับ ซึ่งถือเป็นเป็นงานเปิด ไม่ใช่คนในชมรมดนตรีก็สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้ เพราะอยู่ชมรมดนตรีไม่ได้หมายความว่าจะเก่งที่สุดเสมอไป (ดูไอ้โอมสิ โง่ฉิบหาย) (โอ๋ ล้อเล่นครับ มันก็มีดีของมัน...รึเปล่าวะ)

อย่างเช่นไอ้เอิ้นก็มาสมัครครับ (มันอยู่ชมรมเชียร์) จริง ๆ แล้วมันร้องเพลงเพราะครับไอ้นี่ ผมเคยจีบมาช่วยชมรมเราหลายทีละ มันก็ช่วยบ้างปฏิเสธบ้าง แล้วแต่จะสะดวกอะนะ คราวนี้เอิ้นมาพร้อม ๆ เพื่อนสตาฟเชียร์ของมันครบวง คงสนุกมันละ

ปุณณ์เองก็มีรายชื่อติดอยู่ในวงหนึ่งเหมือนกัน (ไปซุ่มฟอร์มวงมาตั้งแต่ตอนไหนวะนั่น) ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะเล่นกีตาร์นี่แหละครับ มันเล่นดนตรีเก่ง (เคยได้เดี่ยวเปียโนในงานคริสต์มาสเมื่อ 3-4 ปีที่แล้วด้วยมั้ง) เราเคยเกือบได้อยู่ชมรมเดียวกันแล้วด้วยครับ ถ้ามันไม่ได้เก่งจัดซะจนโดนบราเดอร์ลากไปทำงานให้สภานักเรียนก่อน มันก็คงอยู่ชมรมดนตรีกับผมนี่แหละ (หรือมันจะอยู่ชมรมบาสฯ หว่า คิดไปคิดมาชมรมซูโดกุก็ได้ ชมรมคำนวณก็ดี เออ สรุปว่ามันเก่งหลายเรื่องครับ ปล่อยมันไปทำสภาฯ แหละดีแล้ว)

นอกจากนี้ยังมีอีกล้านแปดแสนวงเดินแถวกันเข้ามาสมัครยั้วเยี้ยเต็มไปหมดเหมือนอยากช่วยเพิ่มงานให้ผม ให้มันได้อย่างงี้เซ่! (จะขยันอะไรกันนักหนา) เดี๋ยวอาทิตย์หน้าคงต้องเปิดแข่งรอบคัดเลือกก่อนขึ้นเวทีใหญ่รอบนึง ไม่งั้นมีหวังผมได้จัดงานยาวถึงตีสามแหง (โลกร้อนครับ ไม่ดี) (ที่จริงไม่มีตังค์ช่วยโรงเรียนจ่ายค่าไฟ)

"เป็นไรโน่ เงียบเชียว" แต่ก่อนที่ผมจะฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ เสียงไอ้ปุณณ์ดันสะกิดให้ตื่นจากภวังค์(แห่งความเครียด)เสียก่อน ผมสะดุ้งมองนอกกระจกรถ ที่ตอนนี้เปลี่ยนวิวทิวทัศน์เป็นทุ่งนาของตัวจังหวัดราชบุรีไปแล้ว

"มึงอย่าเสียงดัง กูกำลังเงี่ยหูฟังเสียงทะเลอยู่" ผมบอกปัดมันมั่ว ๆ ได้ยินเสียงไอ้ปุณณ์หัวเราะหึ ๆ พลางบ่นอะไรทำนองว่า ผมบ้า สักอย่าง

หึหึ ตกใจละสิว่าวันนี้ผมมาอยู่นี่กับมันได้ยังไง วันนี้ผมโดดเรียนครับ! งดหน้าที่ประธานชมรมดนตรีไว้ชั่วคราว (ที่แม่งช่วงนี้เนื้อหอมฉิบหาย ใคร ๆ ก็เรียกหา) มานั่งเจ๋ออยู่บนรถเก๋งสีดำคันเดิมของไอ้ปุณณ์ สืบเนื่องจากที่เผอิญตกปากรับคำสาว ๆ ไว้ ว่าจะไปเที่ยวหัวหินด้วยกันเมื่ออาทิตย์ก่อน

จริง ๆ แล้วผมว่านี่เป็นความคิดที่ดีเหมือนกันครับ เพราะจะได้ถือโอกาสหนีจากไอ้พวกบ้านั่นที่เจ้าปัญหาไม่รู้จบ (พี่ครับใบสมัครยับได้ไหม พับได้หรือเปล่า ผมอยากเปลี่ยนชื่อวง เล่นเพลงไทยสากลหรือฝรั่งดี นักดนตรีไม่ครบยืมวงอื่นได้ไหม เอาแฟนมาดูด้วยได้รึเปล่า แมวที่บ้านไม่กินปลาทูควรจะทำไง...พ่อมึงสิ) ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่บนเบาะด้านหลังคนขับครับ ซึ่งแน่นอนว่าเอมนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถคู่กับปุณณ์ ส่วนผมกับยูริเรานั่งข้างหลังกัน

"โน่ กิน ๆ" ยูริยื่นถุงสีแดงของขนมโดริโทสที่เธอแวะตุนจากวิลล่าไว้ตั้งแต่เมื่อคืนส่งให้ผม แน่นอนว่าเรื่องกิน(ขนม)ผมไม่มีขัด ผมหยิบกินพลางถามไอ้ปุณณ์ไปด้วย "กินเปล่ามึง"

"ไอ้ห่านี่ ชวนเหมือนเป็นเจ้าของเอง" แต่แม่งเสือกด่าผมกลับซะงั้น เฮ้ย! คนชวนดี ๆ ก็กวนตีนว่ะ!

เสียงยูริหัวเราะคิกคักกับการทะเลาะกันเป็นเด็ก ๆ ของพวกเรา ก่อนจะยื่นถุงขนมให้ปุณณ์เอง "กินสิคะ ขนมถุงเบ้อเร่อ ยูกินเองไม่ไหวหรอก" ผมเหล่มองไอ้หน้าหล่อที่ทำเป็นอิดออดเกรงใจอยู่พักหนึ่งแต่ก็กินอยู่ดี เหอะ ๆ บางทีก็หมั่นไส้อยากจะถีบมันจริง ๆ

"เอมกินไหมครับ" ปุณณ์หันไปถามแฟนตัวเองหลังจากที่เพิ่งรู้ตัวว่าปล่อยให้เอมนั่งเงียบมาได้พักใหญ่แล้ว ผมลอบมองหน้าสาวเจ้าที่งอหงิกนิดหน่อยอย่างงง ๆ เห็นเธอหันหนีไปมองนอกหน้าต่างก่อนจะพูดว่า

"เอมไดเอต" ไม่รู้นี่เป็นคำตอบหรือแค่ประโยคบอกเล่าธรรมดาแฮะ แต่ก็ช่างเหอะเพราะยังไงผมก็จะกินขนมต่ออยู่ดี

"เราสองคนเป็นคู่อ้วนเนอะโน่เนอะ" ยูริว่าคำนั้นพลางหันมายิ้มโชว์เขี้ยวสวย เรียกให้ผมยิ้มกลับ "ช่ายยย ไปทะเลเราก็จะไม่จม เพราะเรามีห่วงยาง" ผมต่อปากต่อคำจนได้ยินเสียงเธอหัวเราะร่ากลับมา

"แต่ถ้ามีลูก ลูกจะมีพุงเหมือนเราไม่ได้นะ ต้องเป็นเด็กสุขภาพดี"

แค่ก แค่ก แค่ก แค่ก แค่ก สำลักขนมครับ! เจอมุกแบบนี้เข้าผมไปต่อไม่ถูกเลย ได้แต่ปล่อยผงโดริโทสพ่นออกจมูกอย่างทรมานจนน่าสงสาร ในขณะที่ยูริหัวเราะขำตัวงอ "โน่! ยูพูดเล่น!!! ทำไมตกใจขนาดนั้นล่ะ ฮะฮะฮะ อะน้ำ ๆๆ" เธอหัวเราะพลางกุลีกุจอรินน้ำจากขวดยื่นให้ ก็เข้าใจล้อเล่นนะผู้หญิงสมัยนี้ สนุกใช่ไหมที่ทำผมใจหล่บวูบลงไปกองอยู่ตาตุ่มได้เนี่ย

ผมรับแก้วน้ำมาพลางเหลือบมองปุณณ์ ที่แอบมองผมผ่านกระจกมองหลังนั่นอยู่แล้ว

ขำอะไรวะ ไอ้ห่าาา

***
 

ปุณณ์ขับรถไปเรื่อย ขณะที่ผู้โดยสารอย่างเอม ยูริ และผม ชวนคุยกันตลอดทาง เราแวะปั๊มหลายที่ ซึ่งทุกที่ยูริก็มักได้ขนมติดไม้ติดมือมาเสมอ (เธอบอกว่าตุนไปกินต่อที่โรงแรมครับ เชื่อเขาเลย) หรือบางทีผมกับยูริก็ผลัดกันเลือกแว่นกันแดดรูปทรงประหลาด ๆ เล่นเสียงดังบ้าง ในขณะที่คู่ของปุณณ์และเอมดูจะอยู่กันเงียบ ๆ มากกว่าที่ผมคิด เพราะไม่ว่าจะหันไปมองกี่ครั้งก็มักเห็นปุณณ์เป็นฝ่ายเดินตามเอมอยู่เสมอ

จนในที่สุดเราก็มาถึงรีสอร์ตที่พักตอนบ่ายแก่ ๆ เย้! ผมก้มลงมองนาฬิกาตัวเองที่บอกเวลาบ่ายสามโมงกว่าขณะที่ปุณณ์และเอมเป็นธุระเดินไปเช็กอินให้

"รีสอร์ตเขาน่ารักมากเลยเนอะ" ยูริพูดพลางทิ้งน้ำหนักตัวลงนั่งบนโซฟาทรงโมเดิร์นกลางล็อบบี้อย่างสำราญใจ เธอขย่มมันนิดหน่อย สปริงเบาะคงจะเด้งดึ๋งสะใจเธอดี ผมแอบนึกขำ "โซฟาขนหางกระรอกเลยนะเนี่ย"

"จริงเหรอ!" ลุกพรวดพราดเร็วมากครับพี่น้อง อันนี้ต้องทำความเข้าใจกันนิดหนึ่งว่ายูริเขาเป็นชมรมคนรักสัตว์ตัวเล็ก ๆ รักซะจนผมคิดว่าคงจบไปทำงานกับกรีนพีซได้เลย ไม่มีปัญหาแน่ ๆ ดังนั้นเรื่องทรมานสัตว์เป็นเรื่องต้องห้ามสำหรับยูริที่ผมรู้ดี (ครั้งหนึ่งเธอเคยห้ามไม่ให้ผมเล่นเกมชิพกับเดล เพราะสงสารไอ้กระรอกสองตัวที่ต้องถูกฝ่ายตรงข้ามทุ่มแอปเปิ้ลใส่)

"ซะเมื่อไหร่" แน่นอนว่าพอสิ้นคำปุ๊บ ผมก็โดนหมอนที่ตั้งอยู่บนโซฟาเขวี้ยงอัดหน้าปั๊บทันที ฮ่า ๆๆ (หาเรื่องให้ตัวเองทำไมวะเนี่ย) พวกผมสองคนยืนขำคิกคักพลางแกล้งหยอกกันไปมาอยู่อีกพักใหญ่ จนกระทั่งเอมและปุณณ์เดินกลับเข้ามาพร้อมพวงกุญแจห้องในมือ

"เล่นไรกันสองคนนี้" เสียงเอมถามยิ้ม ๆ เมื่อยังคงเห็นพวกผมสองคนส่งเสียงโหวกเหวกโวยวายกันอยู่ แน่นอนว่ายูริได้ทีก็รีบฟ้องเพื่อนยกใหญ่ "โน่ขี้แกล้งมากเลย ฉันทนไม่ไหวแล้ว เด็กโรงเรียนนี้ขี้แกล้งเหมือนกันทุกคนรึเปล่าปุณณ์!" อ้าวเฮ้ย! อยู่ ๆ เหมาสถาบันซะงั้น

ปุณณ์ยิ้มรับคำนั้นของยูริพลางมองผมขำ ๆ "มันคนเดียวครับยูริ" แล้วไอ้สัดนี่ก็ไม่ได้ช่วยกูเล้ย ผมเหล่มองมันก่อนจะแหย่ยูริต่อ "ยูริก็ขี้แกล้งเหมือนกัน สาว ๆ โรงเรียนนี้เขาเป็นงี้กันทั้งโรงเรียนเลยรึเปล่าครับเอม" แล้วก็เป็นเพราะคำถามนั้น ผมเลยโดนยูริตีแขนเข้าไปอีกหลายฉาด (อูยยย เจ็บนะเนี่ย)

แน่นอนว่าเอมหัวเราะขำความเพี้ยนของพวกผม "ยูริกับโน่สนิทกันดีจังเนอะ งี้ให้นอนด้วยกันแล้วกัน" เธอว่าอย่างนั้นพลางยื่นกุญแจห้องพวงหนึ่งมาให้ แต่ผมอึ้งสนิท ได้แต่มองกุญแจดอกนั้นสลับกับหน้าปุณณ์ไปมาอย่างไม่แน่ใจ

สีหน้าเจ้านั่นดูหนักใจขึ้นมาทันที "เอมครับ ปุณณ์นึกว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ"

"ปุณณ์พูดเองเออเองอยู่คนเดียวต่างหาก" เอาละจุ้ย! เกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคนนี้ล่ะครับเนี่ย ผมกับยูริเริ่มปิดปากเงียบพลางลอบมองหน้ากันเองอย่างงง ๆ ขณะที่ปุณณ์กับเอมยังคงต่อล้อต่อเถียงกัน

"ถ้ารู้ว่ามาเที่ยวกันแล้วจะให้นอนคนละห้อง เอมไม่มาด้วยหรอก!" แต่เป็นเพราะเสียงค่อนข้างดังของเอม ทำให้พวกพนักงานในล็อบบี้หันมามองเราแบบแปลก ๆ ขณะที่ปุณณ์ส่ายหัวระอาก่อนจะดึงให้เอมตามออกไปยังบริเวณอื่น (ที่ไม่ค่อยมีคน)

"รอแป๊บนะโน่ ยูริ" มันหันมาบอกพวกผมแค่นั้น ผมจึงได้แต่ยืนคอยต่อไปอย่างงง ๆ

ยูริล้มตัวนั่งบนโซฟาอีกที "เอมเขาคงอยากนอนห้องเดียวกับปุณณ์น่ะ" แต่ผมที่กำลังจะนั่งตามไม่ค่อยเข้าใจความคิดของผู้หญิงสมัยนี้เท่าไหร่

"ไม่ดีหรอก" นี่คือความคิดของผม

"ทำไมล่ะ ก็เขามีอะไรกันแล้วนะ นอนด้วยกันก็ไม่แปลกไม่ใช่เหรอไงโน่" ยูริยังคงพยายามเข้าข้างเพื่อนตัวเองอยู่ จนดูเหมือนจะลืมเรื่องอื่น ๆ ไปสนิท "แล้วเราล่ะ" ผมจึงหวังว่าคำถามของผมจะทำให้เธอฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้บ้าง

ท่าทางยูริซึมไปจนผมต้องพูดต่อ "ชายหญิงนอนห้องเดียวกันคนอื่นมองไม่ดีหรอกครับ ผู้ชายเราไม่มีอะไรเสียหาย แต่ยูริกับเอมจะแย่เอารู้มั้ย มีคนรู้จักพ่อแม่ผ่านมาเจอเข้าจะทำไง ผมไม่มีตังค์ไปสู่ขอนะเนี่ย" ผมพยายามพูดติดตลกพลางลูบผมหญิงสาวที่นั่งเงียบอยู่ข้าง ๆ เพราะไม่อยากให้เธอคิดมาก แต่คำถามที่ได้รับกลับมาทำเอาผมสะอึก

"โน่รังเกียจยูเหรอ"

"ทำไมพูดงั้นอะครับ"

นัยน์ตากลมแป๋วของยูริเริ่มจะแดง ๆ ขึ้นมาจนน่าหวั่นใจ "ก็โน่ไม่เคยแตะต้องยูเลย" เฮ้ยยย อย่าร้องนะ! ไอ้โรคแพ้น้ำตาผู้หญิงมาก ๆๆ เนี่ย ผมก็ไม่ได้อยากจะเป็น

"เฮ้ย! ไม่ดีรึไง ผมให้เกียรตินะ"

"โน่รังเกียจ"

"ผมให้เกียรติ"

"รังเกียจ"

"ให้เกียรติ"

"โน่..." เมื่อทำท่าว่าจะเถียงไม่ชนะ เธอจึงเปลี่ยนเป็นยื่นปากแบบเด็ก ๆ แทนจนผมอดขำกับท่าทางแบบนั้นไม่ได้ "ยูเองก็โตแล้ว เข้าใจผมหน่อยสิ" ผมพูดพลางตบหัวปลอบเธอเบา ๆ (ไม่แรงอย่างเวลาตบหัวไอ้โอม)

"แต่ยูอิจฉา เวลาเพื่อนคุยกันเรื่องนั้นมันเหมือนกับเขารักกันมาก"

"..." ยิ่งพอได้ยินแบบนั้น ผมก็ยิ่งไม่รู้จะตอบว่ายังไง คงเป็นเพราะผมรู้ตัวเองดีว่าคงไม่มีทางให้ในสิ่งที่ยูริต้องการได้ นัยน์ตาของเธอแดงก่ำ จนผมได้แต่กุมมือเล็กไว้เบา ๆ อย่างต้องการปลอบใจ

ยูรินั่งเงียบ ก่อนจะเปิดปากพูด "ยูรู้ว่าโน่ไม่เคยรักยูเลย ไม่ว่ายูจะพยายามแค่ไหน โน่ก็ไม่เคยรักยู" พร้อมปล่อยหยดน้ำตาร่วงบนหลังมือผล็อยจนใจผมหายวาบ รู้สึกตัวอีกครั้งยูริก็ร้องไห้จนตัวโยน ในขณะที่ผมไม่รู้ว่าควรทำยังไง ผมไม่ถนัดการปลอบใจผู้หญิงจริง ๆ ที่ทำได้อย่างมากก็เพียงกุมมือเธอให้แน่นขึ้นเท่านั้น

"ยูเป็นอะไรน่ะ" เสียงเอมดังจากข้างหลังจนผมต้องเงยหน้ามองอย่างต้องการขอความช่วยเหลือ ท่าทางทั้งปุณณ์และเอมอึ้งไปเมื่อเห็นยูริร้องไห้อยู่ ครู่หนึ่งยูริก็เป็นฝ่ายลุกเอง "เอม...เราอยากพัก ขอเข้าห้องก่อนนะ" เธอพูดพลางหันไปคว้าเอากระเป๋าสัมภาระและถุงข้าวของต่าง ๆ เดินนำออกไป โดยมีเอมวิ่งตามช่วยไขกุญแจให้

ปุณณ์มองหน้าผมงง ๆ เหมือนอยากถามอะไรบางอย่าง แต่คงเป็นเพราะผมส่ายหัวกลับ มันเลยพาผมเข้าห้องพักบ้าง

 

เราสองคนเดินต๊อกแต๊กกันตามทางเดินที่ถูกตกแต่งมาอย่างเก๋ ผมเพิ่งสังเกตว่ารีสอร์ตแห่งนี้หรูมาก ราคาคงแพงระยับถ้ามากันเอง ปุณณ์ไขกุญแจลงในห้องหนึ่งที่พนักงานบอกพวกเราว่ามันคือห้อง Studio Piers ฟังจากชื่อผมก็งง ๆ ว่าเกี่ยวอะไรกับท่าน้ำ แต่พอเปิดเข้าไปดูก็ร้องอ๋อออ เพราะหลังห้องที่พวกเราพักถูกต่อเติมเป็นคล้าย ๆ โป๊ะออกไปสู่สระน้ำได้ (เรียกว่ามีสระน้ำผ่านหลังห้อง) ผมเห็นแล้วตาวาวทันที เดาว่าป่านนี้สาว ๆ คงกรี๊ดกร๊าดกันอยู่

ผมรีบโยนกระเป๋าลงเตียงพลางเดินวนสำรวจรอบห้อง พบว่าภายในถูกตกแต่งให้น่าอยู่มากครับ ห้องนี้มีทีวี LCD เข้าผนัง เตียงนอนคิงไซส์ อ่างอาบน้ำกึ่งสปา ไม่ใช่ว่าจะธรรมดานะเนี่ย

คงเพราะมัวแต่ตื่นตาตื่นใจไปหน่อย เลยไม่ทันสังเกตว่าไอ้ปุณณ์กำลังค่อย ๆ จัดของออกจากกระเป๋า "ไม่จัดของไงวะ" มันส่งเสียงตะโกนถามผม

"จัดไม จะเอาไรค่อยหยิบ ไม่กี่วันก็กลับ" แต่อย่าลืมว่าสันดานคนมันต่างกัน ปุณณ์หัวเราะร่วนกับความไร้ระเบียบในชีวิตผม ขณะที่มันค่อย ๆ แขวนเสื้อเก็บ พร้อมกับได้ยินเสียงสาว ๆ กรี๊ดกร๊าดแว่วดังมาจากกำแพงอีกห้องหนึ่งที่อยู่ติดกัน

"พวกผู้หญิงคงอารมณ์ดีแล้ว" ปุณณ์พูดพลางยิ้มจนผมต้องยิ้มกลับ เรานั่งรอเวลาไม่นานนัก พอเห็นว่าแดดร่มก็เริ่มตั้งท่าเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปชวนพวกผู้หญิงเล่นน้ำกัน

แต่ขณะที่ผมกำลังใส่รองเท้าแตะอยู่หน้าห้องนั่นเอง ก็บังเกิดความคิดอยากถามจะอะไรปุณณ์ขึ้นมาข้อหนึ่ง

"มึง..." ผมเกริ่นนำให้มันละสายตาจากเชือกกางเกงที่กำลังง่วนผูกอยู่ เงยขึ้นมามองหน้าผม "อะไร"

"ทำไมไม่นอนกับเอม" ขอเช็กหน่อยแล้วกันว่ามันคิดอะไร

หลังจบคำนั้น ปุณณ์ไม่มีท่าทีอึกอักใด ๆ ระหว่างตอบผมกลับมา "ไม่ใช่เรื่องดีหรอก แค่ที่ผ่านมาก็เลวพอแล้ว" มันว่าพลางหยิบผ้าเช็ดตัวให้ทั้งผมและมันเอง ได้ฟังคำตอบแบบนี้ผมรู้สึกดีขึ้นเยอะ

ผมตบบ่าปุณณ์พร้อมรอยยิ้มกว้าง "ตอนนี้มึงเป็นคนดีแล้วแหละ กูว่า" เพราะก่อนหน้านั้นผมคิดในใจว่าถ้าปุณณ์ตอบว่าอยากนอนกับผม ผมจะต่อยให้คว่ำแล้วโบกรถกลับกรุงเทพฯ ทันที


***
 

เราออกจากห้อง เดินไปชวนพวกผู้หญิงเล่นน้ำ ซึ่งดูเหมือนเธอจะรออยู่แล้ว ผมยอมรับว่าตัวเองกลืนน้ำลายลำบากเมื่อเห็นสองสาวในชุดบิกินี่สีหวาน อืมมม...เป็นวัยรุ่นนี่ดีจริง ๆ หึหึ

แต่ท่าทางไอ้ปุณณ์จะรู้ทันผมว่ะ เพราะมันกระทืบเท้าผมปัง! โคตรพ่อเจ็บ! กูจะมองแฟนมึงมั่งไม่ได้เลยใช่มั้ย!

"เอานี่ไปเล่นด้วย ๆๆ" ยูริส่งเสียงเริงร่าพลางหอบเอาลูกบอลชายหาดกับตุ๊กตายางรูปปลาโลมาตัวใหญ่ออกมา ผมอาสาช่วยยูริถืออย่างไม่รอช้าซึ่งเธอก็ปล่อยให้ผมทำอย่างนั้น แต่ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าว่ายูริไม่มองหน้าผมเลย

เราสี่คนเดินกึ่งวิ่งไปยังชายหาดบริเวณหน้ารีสอร์ต ที่ตรงนี้ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านมากครับ ส่วนมากมักเป็นฝรั่ง (อืม ผมชอบ หึหึ) กะเหรี่ยงอย่างเรา ๆ พอเห็นทะเลก็วิ่งร่าลงน้ำกันโครม ๆ ยกเว้นเอมไว้คนหนึ่งที่อิดออดอยู่นานกว่าจะยอมลงมาได้

"มาซี่เอม! ชวนมาเองน้า!" เสียงยูริตะโกนเรียกเพื่อนตัวเองจากไกล ๆ เพราะเธอบุกน้ำจนเปียกไปครึ่งตัวแล้ว ผมกับปุณณ์เองก็ยืนรออยู่ในน้ำเช่นกันครับ

"เฮ้ยไม่เอา ว่ายน้ำไม่เป็น" เอมอุบอิบพูดจนพวกเราหัวเราะก๊าก นี่จบอนุบาลจากโรงเรียนไหนมาเนี่ยเอม! พวกผมหัวเราะขำขณะที่ได้ยินเสียงปุณณ์เองก็หัวเราะเหมือนกัน

"อะไรเนี่ยยย น้ำมันไม่ลึกซักหน่อย ใครเขาว่ายกันล่ะ! จะนั่งดูอยู่ตรงนั้นรึไง!" แต่ยูริยังไม่เลิกล้มความพยายามที่จะชักชวนเพื่อนตัวเองให้ลงทะเลอยู่ ผมมองเห็นเอมพยักหน้าหงึกหงักจากบนชายหาด

ยูริสะบัดตัวไปมาเหมือนเด็ก ๆ เธอเอื้อมมือไปเกาะแขนไอ้ปุณณ์แจ "ปุณณ์จัดการให้หน่อยน้า ๆๆ"

"ยังไงดีล่ะ" หมอนั่นขำกับท่าทางของยูริที่เข้ามาเกาะแขนแน่น ยูริยังคงส่งเสียงออดอ้อนอยู่ "ยังไงก็ได้นะ น้าาา"

หึหึ เจอแบบนี้ใครจะปฏิเสธไหวล่ะครับ (ผมเองยังไม่รอดเลย) ปุณณ์ก็ปุณณ์เหอะ หึหึ ในที่สุดยอดชายนายปุณณ์ก็เป็นอันพ่ายแพ้ต่อนางสาวยูริ ต้องยอมเดินขึ้นไปหาเอมให้แต่โดยดี

พวกผมยืนมองสองคนนั้นคุยอะไรกันบนฝั่งอยู่ครู่หนึ่ง ท่าทางเหมือนกำลังอยู่ในช่วงตกลงอะไรสักอย่าง (เฮ้ย เล่นทะเลไม่ใช่เล่นหุ้น ไม่ต้องเจรจานานขนาดนั้น) ก่อนที่ปุณณ์จะพยักหน้ายิ้ม ๆ แล้วช้อนตัวเอมไว้ในสองแขนวิ่งเข้ามา

"มาแล้ว ๆๆ เจ้าหญิงมาแล้ววว" มันตะโกนว่าอย่างนั้นก่อนจะโยนแฟนตัวเองลงทะเลซะเนื้อตัวเปียกปอนไปหมด แน่นอนว่ายูริกับผมขำกลิ้ง ก่อนที่เอมจะแหวกน้ำขึ้นมาตะโกนลั่น

"ปุณณ์! ไม่ได้ตกลงว่าจะลงอย่างนี้นี่!!!" หญิงสาวประท้วงพลางทุบอกปุณณ์เป็นการใหญ่ ผมเห็นเจ้านั่นหัวเราะร่าจนตาหยี "ก็เอมไม่ได้บอกว่าอยากลงแบบไหนนี่ครับ"

หลังจากนั้นเราทั้งสี่คนก็เปียกไปตาม ๆ กันเมื่อไม่มีใครยอมหนาวอยู่ฝ่ายเดียว ผมจำได้ว่าเอมกดปุณณ์ลงน้ำเพื่อเป็นการทำโทษ แต่มันเสือกไม่ยอมโดนน็อกอยู่คนเดียว แขนที่ผอม ๆ แต่อุดมด้วยแรงเยอะกว่าฉุดผมลงใต้น้ำเป็นเพื่อน (สำลักโว้ย) จนบังเกิดความอาฆาตพยาบาท การพยายามฆาตกรรมกันหมกทะเลจึงเกิดขึ้น

พวกเราเล่นน้ำเสียงดังอยู่นานสลับกับขึ้นไปตีลูกบอลเล่นบนบก ไม่อยากจะบ่นว่าลิงชิงบอลนี่แม่งโคตรเหนื่อยฉิบหาย เพราะไม่ยอมมีใครเป็นลิงสักทีนอกจากผม พวกนั้นโยนบอลข้ามหัวผมไปมาอย่างสนุกสนานดี

แต่นอกจากความสนุกตรงหน้าแล้ว สิ่งที่ผมสังเกตได้อย่างหนึ่งก็คือ ยูริแทบจะไม่พูดคุยหรือมองหน้าผมเลย ทุกครั้งที่เราสบตากัน มักจะเป็นเธอที่หลบก่อนเสมอ จนผมเองเริ่มไม่แน่ใจว่าเรากำลังผิดใจกันเรื่องอะไร ซึ่งผมก็พยายามทำตัวเองให้เป็นปกติที่สุด

"หนาวเปล่าครับ" ลองชวนคุยหน่อยก็ได้มั้ง (ถึงจะยังไม่แน่ใจว่าทะเลาะกันเรื่องอะไรก็เถอะ) ผมถามพลางลุยน้ำเข้าไปหายูริที่ขี่โลมายักษ์หลังจากเพิ่งเล่นลิงชิงบอลเสร็จ คงเพราะลมเย็นจากทะเลเริ่มตีขึ้นมาแล้ว ทำให้ผมอดเป็นห่วงเธอหน่อย ๆ ไม่ได้

"ไม่ค่ะ..." แต่ยูริกระท่อนกระแท่นตอบผมแค่นั้น ถือเป็นเรื่องแปลกมาก เพราะปกติยูริพูดได้น้ำไหลไฟดับจนผมแทบจะไหว้ให้หยุด แต่ตอนนี้ผมคงต้องไหว้ให้เธอพูดแทน ว่าตกลงแล้วเธอเป็นอะไรกันแน่

"เป็นไรรึเปล่า ทำไมเงียบ ๆ"

"โอ๊ย!"

แต่ยังไม่ทันที่ผมกับยูริจะทันคุยกันรู้เรื่องดี เสียงอุทานด้วยความเจ็บปวดของเอมก็ดังขึ้นก่อน ผมหันไปมองว่าไอ้คู่รักบนบกคู่นั้นเล่นอะไรกัน แต่ก็เห็นเอมลงไปนั่งกองกับพื้นแล้ว

ปุณณ์ก้มพลิกดูข้อเท้าแฟนตัวเองไปมาก่อนจะทำสัญลักษณ์มือบอกผมว่าเอมข้อเท้าพลิก ผมพยักหน้ารับทราบพลางมองมันที่แบกเอมขึ้นหลังกลับรีสอร์ตไป

ยูริมองตามแผ่นหลังของปุณณ์ที่แบกเอมไว้อยู่ครู่หนึ่ง แล้วสะสายตากลับมาตีขาเล่นบนโลมายักษ์เหมือนเดิม ยิ่งผมเห็นท่าทางลอยหน้าลอยตาแบบนั้น ก็ยิ่งทำให้นึกเคืองขึ้นมาตงิด ๆ

"ยูริครับ มาเที่ยวกันอย่างอนเป็นเด็กอย่างงี้สิ" เสียงผมที่เอ็ดไปคงจะฟังดูเย็นชามาก สาวเจ้าเลยหันกลับมาจ้องหน้าผมกลับนัยน์ตาเขม็ง "ยูไม่ใช่เด็ก!" เธอแหวผมเสียงดัง

ดวงตาโตนั้นวาวโรจน์จ้องมาทางผมอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน อันที่จริงแล้วต้องพูดว่าผมไม่เคยเห็นยูริงอนเป็นจริงเป็นจังขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ แต่วันนี้ยูริงอนจนเหมือนกับเธอกำลังโกรธอะไรผมอยู่นั่นแหละ

ผมขมวดคิ้วมองหญิงสาวตรงหน้าที่เริ่มปีนลงจากโลมายักษ์มาแช่ในน้ำทะเลตรงหน้าผมอย่างสงสัย นัยน์ตากลมโตนั้นมีประกายราวกับทั้งโกรธและท้าทายผมบางอย่าง

"โน่เป็นผู้ชายจริงรึเปล่า" ริมฝีปากบางของยูริขยับถามอย่างนั้น ก่อนจะคว้ามือผมไปจับลงบนหน้าอกเธอ ผ่านเนื้อผ้าบิกินี่



TBC.

 

Postscript : ฉากนี้อาจจะคุ้น ๆ ไปเหมือนเรื่องรักแห่งสยามบ้าง (ซะงั้น) ขอแก้ตัวด้วยการยืนยันก่อนว่าเขียนฉากนี้ไว้ก่อนดูหนัง (T__T เชื่อหน่อย) ตอนแรกจำไม่ได้ พอมาเขียนซีนนี้ซ้ำจากที่ร่างไว้อีกที เออ... มันคุ้น ๆ อยู่แฮะ.. ว่าจะแก้บท แต่ก็นึกอะไรไม่ออกที่ดีกว่านี้ (จะให้จับตรงอื่นคงไม่งาม) อีกอย่างคนอ่านบอกว่าใกล้ลงแดงแล้วด้วย (ขนาดนั้นเลยเหรอ T__T) เลยตัดสินใจว่าปล่อยไปแบบนี้ละกัน.. ส่วนผลลัพท์จะเป็นยังไง โปรดติดตาม โน่จะร้องไห้แง ๆ เหมือนโต้งหรือไม่!? (ฮา...)

 

แล้วก็ขอโทษนะจ๊ะที่อัพช้า-------- (มาก) (เหรอ?) จริง ๆ ว่าจะอัพตั้งแต่เมื่อวานนะ แต่โดนลากไปที่อื่นซะก่อน T___T วันนี้ก็ว่าจะโดดมาอัพ แต่เพื่อนส่งข่าวว่าอาจารย์เรียกให้รีบส่งงานไฟนอลอีก (จะบร้า....) เคลียร์ไปอีกหนึ่งตัว เหลืออีก 4 ศุกร์นี้มีกำหนดส่งอีกสาม ถ้าเห็นเราไม่มาต่อจนกว่าจะวันศุกร์ก็อย่าสงสัยไป (ปั่นงานจริง ๆ) แต่ถ้าเห็นเรามาต่อก่อนวันศุกร์ แสดงว่าแม่งโคตรขี้อู้ อนุญาตให้คอมเม้นด่าได้ว่าช่วยไปทำงานซักที (ฮา....)

 

พูดมากฟ่ะ รีบมาต่อเพราะเห็นคอมเม้นชักจะเยอะด้วย รีบตอบคอมเม้นก่อนจะดองจนตอบไม่ไหวดีกว่า โฮ....

 

ถึงคุณ waltzza

ชื่อเหมือนกันเยอะหมายความว่าไงเอ่ย? ตัวละครเหรอ? หรือชื่อเรื่อง?

 

ถึงคุณ ZatanZ_niZ

ก็มัน “ล้อนจ้อน” อะค่ะ อย่าบรรยายจะดีกว่า (ฮา...)

 

ถึงคุณ โบ้

ฝันถึง NC แล้วช่วยมาบอกด้วย จะเขียนตาม 55555555

ปล. อยากเห็นน้องโน่น้องปุณณ์ในฝันมั่งอ้ะ 3

 

ถึงคุณ –Aun~Aunnn-TVXQ!

FAQ เห็ดก็ยังสู้อยู่นะ -____-v สู้ตาย (เริ่มมึน)

 

ถึงคุณ ต้องการเลือดกรุ๊ปY!
เรื่องนี้หวัง NC ยากจ้า ต้องขออำภัยด้วยเน้ออ m(__ __)m

 

ถึงคุณ ตุ๊หว่ะ
คนดีรักกะคนดีมีแต่เรื่องดีๆเนาะ
^
^
ชอบคำนี้จัง ^_________^ ขอบคุณค่า

ปล. คนอื่นปิดเทอม เห็ดไม่ปิดอะ Y____Y งานไฟนอลอีกบานนน

 

ถึงคุณ KiHae

คิดไรอะ คิดถึงน้องปุณณ์ล้อนจ้อนเหรอ (หึหึ)

อยากให้ความคิดปริ้นออกมาเปนรูปได้เจง ๆ จะขอดูมั่ง (กร๊าก)

 

ถึงคุณ kiyoharu

เขียนมา 26 ตอน ในที่สุดก็มีคนเห็นความดีของน้องปุณณ์ซักที 5555555

ถึงคุณ Krazz

ขอดองเรื่องนั้นก่อนนะจ๊ะ *ทึ้งหัวตัวเอง ทำไมนิสัยเสียอย่างเง้ ๆๆๆๆ*

แต่จะพยายามไปอัพให้แน่นอนค่ะ หลังจากจบเรื่องนี้ ^___^

 

ถึงคุณ ++dek_narak++

เม้นช้าดีกว่าไม่เม้นค่า ^____^ ดีจายย

เรื่องจริงไม่จริงอย่าไปซีเครียดเนอะ อ่านหนุก ๆ ละกัน

เพลงออกัสชอบเหมือนกัน ___,, ชอบน้องงง อิอิ

รักคนอ่านเหมือนกันค่า 3

 

ถึงคุณ กิ๊สสสสส

ยูริคู่เอิ้น? เอาจิง??

 

ถึงคุณ My Love Is Vanilla

สงสารปุณณ์ สงสารโน่ สงสารคนแต่งมั่งมั้ย?

งานเยอะท่วมหัวแหล่ววว T____T

ปล. ข้อความถึงคุณแม่ คุณแม่อย่าลืมเข้าไปอ่านน๊าคะ

 

ถึงคุณ KaPomRanJer

ได้คุย msn กันแล้วเนอะ (ตบมือแปะ ๆ)

นิยายเรื่องนั้นก็สู้ ๆ ค่า เห็ดแนะนำอะไรมากไม่ได้ (คนเราก็ต้องมีสไตล์เป็นของตัวเอง) แต่ขอให้ได้อย่างที่ต้องการนะจ๊ะ

 

ถึงคุณ Ciin

ถ้ารู้ที่อยู่บ้านเอม เห็ดเผาคนแรก! (ฮา...)

 

ถึงคุณ น้ามเงิน

รักเหมือนกันจ้า 3

 

ถึงคุณ D_D_K_jr

เม้นที่ไหนก็อ่านเหมือนกันจ้า แต่เม้นที่นี่จะตอบให้มากกว่าเนอะ ^___^

 

ถึงคุณ ~PikkeenU~

ให้น้องโน่จับน้องปุณณ์กด?

อันนั้นน่าจะรอน้องปุณณ์เมามากกว่านะ 5555

 

ถึงคุณ BlueSweetEinS

ครึ่งแรกปุณณ์นำ 1-0 แล้วครึ่งหลังอะ? (อิอิ)

 

ถึงคุณ Of-Nightmare

ตัดได้ไง เอมเค้าเป็นเจ้าของ gift voucher นะ 55555+

 

ถึงคุณ Mr.natcy

น้องโน่กับน้องปุณณ์ก็รักคนอ่านคะ ^___^

 

ถึงคุณ นักบวชพเนจร

เอาล่ะ... น้องกอล์ฟมีแฟนคลับแล้ว (ฮา..)

น้องกอล์ฟยังไม่ไปแน่นอนจ้า ยังมีบทอีกเยอะ

 

ถึงคุณ tsukaiba

อ้าว เจอแล้วทำไมไม่เรียกวะ ยิ่งสายตาสั้น ๆ อยู่

ไม่เปนไร คราวหน้าเอาใหม่

 

ถึงคุณ –Aun~Aunnn-TVXQ!

นี่แต่งให้เห็ดจนจบเรื่องแล้ว 555555555

ปวดร้าวจิงจิงงงง

รอลุ้นดีกว่าเน้อ อย่าเพิ่งเดาไป

 

ถึงคุณ สาวโรงงาน(โหดโว้ย)

โหดจิง ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ^^”

 

ถึงคุณ amado

อ้าว... ตกลงเห็ดผิด?

T_______T ไม่ได้ตั้งใจจจ

 

ถึงคุณ mo-na-me

เขียนเองก็จะอ้วกตามน้องโน่เองเหมือนกัน (แหวะ)

FAQ กำลังพยายามทยอยตอบอยู่ค่า คำถามเยอะมาก ๆ เลย

 

ถึงคุณ ซิน

ขอให้ผ่านช่วงมรสุมไปได้นะจ๊ะ ^__^v

เป็นกำลังใจให้เน้อ

 

ถึงคุณ .::Sweet Latte::.

น้องปุณณ์บอกว่า อดเปรี้ยวไว้กินหวาน ๆ ครับ ^___^

 

ถึงคุณ spidy =^o^=

ยังไม่ปิดค่า T__________T งานบาน เทอมนี้คงไม่มีปิดเทอม T_________T

 

ถึงคุณ Mr.natcy

เรื่องหนังสือให้คำตอบไม่ได้จ้า ดูกันไปนาน ๆ เนอะ

 

ถึงคุณ Pakeenum

รักคนอ่านเหมือนกันเน้อ ^___^

 

ถึงคุณ Ciin

เออ เพิ่งสังเกตว่าคู่นี้มัน SM จิง ๆ (คราวหน้าต้องมีแส้ประกอบ)

รักคนอ่านเหมือนกันจ้า ^___^

 

ถึงคุณ Defly

แม่ยกน้องเอิ้นยังตามมาเชียร์ไม่ขาด ไม่ต้องห่วงจ้ะ น้องเอิ้นยังอยู่อีกนาน

 

ถึงคุณ akira_ked_sa

ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้า ^___^

 

ถึงคุณ B*PYC

เอิ้นกับโอม...

เอิ้นกับรถเก๋ง....

แต่ละคน -_-“.....

โอมกับปาล์มอีก....... -_-“ (เข้าข่ายว่าแย่) สงสารน้องปาล์มเถอะ 555+

ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคำอวยพรจ้า ^___^

 

ถึงคุณ KaPomRanJer

พักผ่อนบ้างเน้อ

 

ถึงคุณ KulDog

รักคนอ่านเหมือนกันจ้ะ

 

ถึงคุณ badgirl-s-magic

เจอฮิห้าเห็ดยังเอ่ย? (แหะ ๆๆ)

เอาปุณณ์ไปแล้วโน่จะอยู่กะไคอ้ะ!?

 

ถึงคุณ Pan2Min

สร้อยที่ให้ก็เป็นแท็คเหล็กของที่ระลึกงานบอลนั่นแหละจ้า ไม่ได้สาวอะไร (ฮ่า ๆ) ขืนให้สร้อยสาว ๆ มีหวังน้องโน่บ่นตายยยย

 

ถึงคุณ นัทจิ

เพื่อนดีนะนี่ มีการส่งข่าวเวลาอัพด้วย อิอิ

แล้วให้แม่อ่านด้วยจะดีเหรอ Y___Y (อาย) ดูซิ มีแต่เด็กผู้ชายพูดจาหยาบ ๆ คาย ๆ 5555+

น้องกอล์ฟคู่น้องเอิ้น มันคงต่อยกันหลายที กว่าจะลงตัวว่าใครกดใครอะค่ะ

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรจ้า

 

ถึงคุณ TVXQ

หนุ่มที่ไหนหว่า???

 

ถึงคุณ circle.no-ip.biz

เป็นยังไงหว่า เห็ดศรีศิษย์ท่านเทพปุณณ์????

เผาบ้านเห็ดจะเอาเนททีไหนอัพนิยายให้อ่านอ้ะ!?

 

ถึงคุณ DemOnzz

ออกมานอกเงาเถอะจ้า เห็ดรออยู่ ^___^

เม้นอะไรก็ได้เนอะ เห็ดยังเขียนตรงไหนไม่ดีก็บอกได้จ้า

 

ถึงคุณ ~ Ŝm~iĺ_ ^^

I LOVE YOU TOO! ^___^

 

ถึงคุณ ~รักคนอื่นไม่เป็น~

อ้าว ชื่อน้องปาล์มไปเหมือนชื่อคนที่ชอบเหรอจ้ะ บังเอิญจังง

 

ถึงคุณ PP_PaNdA

ยูริโผล่มาแล้ว... เปนไงล่ะ 5555+

 

ถึงคุณ May_Sweet

ตกลงสงสารน้องเอิ้นจริงรึเปล่าเนี่ย 55555

 

ถึงคุณ Pang

เบอร์น้องโอมโทรไปได้แถว ๆ เทศบาลน่ะค่ะ น้องโน่แจ้งเทศบาลให้จับไปฉีดยาแล้ว ฮ่า ๆ

 

ถึงคุณ lLucifer…

คู่คนอื่นขอให้ดูต่อไปจ้า

 

ถึงคุณ [Z]e[L]es

รักคนอ่านเหมือนกันจ้า

อยากให้เรื่องนี้ไม่มีวันจบ เห็ดทำได้นะ ดองตั้งแต่ตอนนี้เลยเป็นไง?

5555555 ล้อเล่นนนน

 

ถึงคุณ สาวโรงงาน

ไอ้น้องโน่บู๊ไม่เป็นหรอกจ้า ตบยุงยังตบไม่ค่อยโดนเล้ย

 

ถึงคุณ jaeho123

ท่าทางจะทำให้ผิดหวังซะแล้วล่ะมั้ง กับการไปหัวหินของทั้ง 4 คน Y___Y

 

ถึงคุณ ۩۞۩-P@tJi C@§§iOpEia

มีคนเข้าใจน้องโน่แล้ว (ว่าเวลาเมาทรมานยังไง) ดีใจ 55555

ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่า

 

ถึงคุณ จันทราแห่งสายลม

ฮา ผู้ชายเลือดบวก 5555555+

ไม่อนุญาตให้น้องปุณณ์ไปมีอะไรกับคนอื่นแล้ว!!

ถึงคุณ Trla_#DDy
ขอบคุณสำหรับคำชมค่า ^___^ (ตัวจะลอย)
อ่านเรื่องนี้ห้ามบอกพี่ชายนะ 5555555+

 

ถึงคุณ _iaMMaI-

ใครหว่า... กิ๊กน้องโอม....

ถึงคุณ circle.no-ip.biz

ปรากฏการ Love Sick คืออะไร -_-a ไม่น่ากลัวเหมือนสตรอมเซิร์ฟใช่มั้ย -*-
ปล. ดีใจกับเพื่อนด้วยค่า 55555+

 

ถึงคุณ _prince_

น้องโน่บอกว่า อย่าเพิ่งกำลังพลช่วยแซวมากไปกว่านี้เลยครับ Y___Y รับมือไม่ไหว Y____Y

ถึงคุณ maytarapat

อ่านวันเดียว 26 ตอน *ตบมือลูกเสือ 3 ชุด* อึดมากค่า~~~

น้องโน่หยาบคายเป็นเพราะสันดานมันค่ะ (อุ๊ปส์..) คือมันก็หยาบงี้แหละ ไม่รู้จะแก้ไงเหมือนกัน เขกหัวมันไปหลายทีก็แล้วยังไม่เลิกพูดคำหยาบ ๆ ขอโทษแทนด้วยนะคะ m(__ __)m

 

ถึงคุณ Mr.natcy

อ่านซ้ำไปซ้ำมาเดี๋ยวจับผิดเห็ดได้หมดนะ อาย Y___Y

 

ถึงคุณ waltzza

รักคนอ่านเช่นกันค่า ^____^

 

ถึงคุณ OAziz

ขอบคุณสำหรับเม้นและคะแนนโหวตจ้า ^___^

 

ถึงคุณ MarqUeen

น้องปุณณ์เป็นคนดี คนอ่านก็เศร้าอีกเนอะ 55555+

 

ถึงคุณ ήθθήα®

เรื่องเรียนสู้ ๆ จ้า ^___^ ขอบคุณสำหรับคำอวยพรเน้ออ

 

ถึงคุณ คึรึจัง

ขอให้อ่านทันเร็ว ๆ ค่า ^_____^

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ

 

ถึงคุณ w_me

ไม่เป็นไรค่า ^___^ ฝากข้อความถึงคุณแม่ได้ตามสบายเลยจ้า คุณแม่จะได้รู้ว่ามีคนรักคุณแม่อยู่เยอะเนอะ ^___^

 

ถึงคุณ NBC*TNG

FAQ รออีกสักครู่นะจ๊ะ คำถามเยอะมากเลย กำลังทยอยตอบให้จ้า ^___^

 

ถึงคุณ *+*+Devil+Wing+*+*

น้องเอิ้นยังไม่ยอมตัดใจง่าย ๆ แน่นอนจ้ะ หึหึ

 

ถึงคุณ แว่นแดงเลนส์ฟ้า

ดีใจมากค่าที่มีคนอ่านในเงาโผล่ออกมาอีกคน 555+

ขอบคุณสำหรับการติดตามและกำลังใจนะคะ ^____^ เรื่องทำหนังสือไว้ดูก่อนเน้อ ขอบคุณมากจ้า ^____^

 

ถึงคุณ ++dek_narak++

เอ๊ะ รู้สึกเดี๋ยวนี้จะมีคนฝันถึงน้องโน่น้องปุณณ์บ่อย 5555+

อัดวีดีโอมาให้เห็ดดูมั่งซี่ ๆๆ

 

ถึงคุณ NBC*TNG

อ่านแล้วฮามากค่า 5555+ (นั่งหัวเราะใหญ่) แต่เขียนเมื่อนานปีมะโว้แล้วนะ ตั้งแต่รุ่น 116

ยังไงก็ยังจิ้นได้เนอะ 555+

 

ถึงคุณ พาว

เห็ดก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครจะดามใจเอิ้น?

 

ถึงคุณ suju13_4ever

เรียกอะไรก็ได้ตามสบายจ้า ^____^

 

ถึงคุณ **++..กาลครั้งหนึ่ง..++**

กำลังคิดว่าตัวเองนี่ ถึกมากกกกกกกก อยู่เหมือนกัน 5555+

 

ถึงคุณ The โหด คุง

อีกสองอาทิตย์เจอกันจ้า ^___^

 

ถึงคุณ PP_PaNdA

จิ้นคนเดียวจิ้นไปถึงไหนแล้วเนี่ย (สงสัยวันหลังต้องมีเปิดให้เขียนแฟนฟิก Love Sick 5555+)

 

ถึงคุณ AdLy

ขอโทษนะจ๊ะที่มาลง 2 ตอนรวดไม่ไหว Y___Y ยังไงอดใจรออีกซักพักเน้อ

 

ถึงคุณ Dragon\\\\\\\\

อ้าว มีการฝากข้อความถึงคุณแคร์ในเรื่องเห็ดเกิดขึ้น 555+

ตามสบายจ้า

 

ถึงคุณ BOOOO

มีคนยุให้รวมเล่มเยอะแฮะ (ยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลยมั้งตอนนี้)

ขอดูอีกทีนะจ๊ะ ^___^ ขอบคุณจ้า

 

ถึงคุณ murua

ก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าเรานี่เป็นเกย์รึเปล่า? 5555+

ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่า

 

ถึงคุณ ลิงน้อย

เรียกอะไรก็ได้จ้า ตามสะดวกเนอะ ^___^

 

ถึงคุณ เซีย

อย่าเพิ่งพูดถึงตอนจบซี่ ๆๆ อีกยาวไกล ^___^

 

ถึงคุณ My Love Is Vanilla

สงสัยจะได้เซ็งอีก 5555555555555555555555+

 

ถึงคุณ Tick_Jo

น้องติ๊กป่วยเป็นอะไรเอ่ย!?

หายไว ๆ นะจ๊ะ! ^____^

 

ถึงคุณ ๛B€nz”—•

เออ ถ้าเอิ้นมาเร็วกว่านี้ซัก 5 นาทีก็ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน หึหึ

 

ตอบเสร็จแล้วค่า ^________^ ใครไม่ได้ตอบไม่ต้องเสียใจเน้อ อ่านทุกคนรักทุกคนนะจ๊ะ

เจอกันตอนหน้าเมื่อชาติต้องการ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31,679 ความคิดเห็น

  1. #31652 Alljae (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 22:22
    อายุ 17 ยังมีนิสัยชอบอวดเพื่อนอีกหรอ
    #31,652
    0
  2. #31626 จีจี (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 13:29

    จริงๆยูริน่ารักนะ ใครได้เป็นแฟนคงโชคดี อยากให้ยูริหาแฟนที่เขารักยูริจริงๆไม่ใช่คนที่น้องมัดมือชกเอา น้องคงจะมีความสุขกว่านี้

    #31,626
    0
  3. #30876 lalalahunny (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 17:11
    ยูริเธอแรงงงงงง
    #30,876
    0
  4. #30774 Pokkokikku (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 03:04
    โห ผู้หญิงสองคนนี้...แร๊ง
    #30,774
    0
  5. #30687 Lucia Eve (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 18:35
    ใครก็ได้เอาผู้หญิงสองคนนั้นไปเก็บที หมั่นใส้โว้ย o[]o //ตะโกนใส่ทะเล
    #30,687
    0
  6. #30557 mitake (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มกราคม 2557 / 13:23
    ป้ายูเล่นไรเนี่ย ตกใจหมด 5555555
    #30,557
    0
  7. #30517 propro (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 15:42
    อ่อยยังงี้ไม่ดีนะน้อง -3-

    //ใครก็ได้เอาเอม กับยูริ ไปเก็บที-0-
    #30,517
    0
  8. #30510 NUT_MINJUN (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 20:16
    คือนางว้อนนาบีไปไหนค่ะหล่อน
    แหม่ มันจะพูดอะไรก็เรื่องของมันอ่ะเพื่อน
    เราต้องมีเหมือนมันทุกอย่างเลยเหรอ
    มันมีรถเราต้องมี มันเสียซิงเราต้องเสีย
    17 น่าจะคิดได้แล้วนะ ของห่วงเอาไว้ตั้งนาน
    ต้องมาเสียไปเพียงเพราะจะอวดเพื่อน มันไม่ใช่นะคะหนู
    ถึงว่าทำไมโน่จังถึงชอบทางหลังมากกว่า >//<
    #30,510
    0
  9. #30434 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 12:11
    ผู้หญิงเรื่องนี้ต้องได้ผู้ชายสินะโอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #30,434
    0
  10. #30358 pinpin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 19:03
    เฮ้ยยยยยยยยยย นางแรงงงงงงงงงง
    ถ้านางจะขนาดนี้นะ =_=;;;
    #30,358
    0
  11. #30270 ingyeye (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 00:07
    ยูรินิสัยดีนะแม้จะอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่ไม่ดี-_-
    #30,270
    0
  12. #30152 InLove (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 20:08
    อะไรอะยู ทำตัวไม่ดีเลยอะ

    โตแล้วน่าจะคิดได้นะ
    #30,152
    0
  13. #30067 แรมน้อย (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 03:42
    ง่าาาาาาา ยูจ๋า โน่เค้าให้เกียรติน่ะดีแล้วนะ อย่างอนเลยนะ

    อย่าทำตัวร่านแบบเอมนะยู
    #30,067
    0
  14. วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 08:23
    เฮ้ยๆๆ รู้อะไรกันมาแน่เลยสองสาว ตายๆๆ ปุณณ์ไปเล่าอะไรรึเปล่าเนี่ย
    #29,995
    0
  15. #29991 aim13542 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 13:48
    ผิดหวังว่ะแกร๊ ผู้ชายอย่างโน่หาได้ตามโลตัสรึไง 
    ผู้ชายน่ารักงี้หายากน่ะอิบร้าาาาาา
    #29,991
    0
  16. #29906 สายลับสีม่วง (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 13:59
    เรื่องนี้ไม่มีอิมเมจตัวละครหรอค่ะ
    #29,906
    0
  17. #29891 little_champenge (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 21:44
    นังยูริ ฉันหมดอคติกับหล่อนไปแล้วนะ 

    แต่ตอนนี้ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


    ไม่ไหวๆๆๆๆๆๆๆๆ 

    รู้สึกว่าหล่อนจะอยากได้อยากโดนจัง

    ไปเบี้ยนกับนังชะเอมเลยไป ชิ่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #29,891
    0
  18. #29880 Iจ้ๅจoม--หลี่ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2556 / 13:15
    ว๊ายยยย บัดสี ทหารรร !! ไปจับกุมตัวนังยูริมา โบย 20 ไม้แล้ว รอลงอาญาาา !!
    #29,880
    0
  19. #29599 Pann (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 17:39
    ยูจ๋าที่เป็นอยู่หนูก็น่ารักแล้ว อย่าแรดตามเพื่อรหนูสิ โอ้ยยยย เจ๊ผิดหวัง
    #29,599
    0
  20. #29520 Nut (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 13:30
    ยูริ มากไปและๆๆๆๆ เดี๋ยวปั๊ดด = =
    #29,520
    0
  21. #29371 MayKamon (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 15:12
    เฮ้ย โต้ง อ้าวไม่ใช่ เฮ้ย โน่ นาย แบบว่านะ หน้าอกอ่ะ อดใจไหวหรอ เอิ๊กๆ
    #29,371
    0
  22. #29280 gemello (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 12:38
    ยูริเธอทำอะไร๊
    #29,280
    0
  23. #29217 ELFIM_JUNG (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 03:08
    น้องยูคะ เริ่มจะไม่น่ารักแล้วนะคะะะะะะะะ
    #29,217
    0
  24. #29168 EXO...SHINee เลือดผสม (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 00:37
    สงสารพ่อแม่ของเอมกับยูริว่ะ ลูกแรดลูกร่านน

    ทำตัวยังกะผู้หญิงขายตัว ไม่รักนวลสงวนตัว

    เอมก็ให้ผู้ชายเอาเหมือนนางกากี ส่วนยูริก็อยากให้ผู้ชายเขาเอา เงี่ยน หรอว่ะ

    อย่างงี้มันต้องเอาสากกะเบือแทง ...... จะได้หายยเงี่ยน :)

    เฮ้อออ ผู้หญิงสองคนนี้ เสื่อมมมม ว่ะ!



    เอิ่มม.. จะว่าหาว่าเราแรงก็ได้น่ะ ณ จุดนี้
    #29,168
    0
  25. #29118 ฮอลล (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 14:58
    บอกเลิกเลยสิ
    #29,118
    0