LOVE SICK : ชุลมุนหนุ่มกางเกงน้ำเงิน [YAOI]

ตอนที่ 28 : 26th CHAOS - Kindness

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40,470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    25 มี.ค. 63


26th CHAOS - Kindness
 

ปวดหัวฉิบหาย

นี่คือความคิดเดียวที่วนเวียนรบกวนผมตอนนี้ แม่งปวดหัวมากจนแทบสลบ อยากจะนอนผึ่งอยู่ตรงนี้ให้รู้แล้วรู้รอดด้วยซ้ำไป แต่ใครวะดันลากผมเดินไม่ยอมหยุด

"ปล่อยกู กูจะนอนนน"

"เดี๋ยวได้นอนแล้ว"  ไม่ต้องใช้เวลาคิดเลยว่านี่เสียงใคร ผมรู้ได้ทันที  "ไอ้ปุณณ์ มึงจาลากกูไปหนายยย"  แต่กว่าจะพูดออกมาได้แต่ละคำนี่ยากลำบากจริงเว้ยเฮ้ย!

"ไปนอนไง โน่อย่าดิ้นสิครับ กูหนัก"  เสียงปุณณ์ตอบพลางขยับท่อนแขนผมให้พาดลำคอมันถนัด ๆ ผมรู้สึกเวียนหัวคลื่นไส้นิดหน่อย เหมือนมีอะไรกำลังจะขย้อนออกมา  "ใกล้ถึงแล้ว"  พอได้ฟังคำมันพูดแบบนั้น ใจผมค่อยชื้นขึ้นหน่อย

เราสองคนเดินทุลักทุเลขึ้นบันได ขณะที่ความรู้สึกปวดหัวยังคงเล่นงานผมอยู่ไม่หายระหว่างปุณณ์กำลังเปิดประตูอะไรสักอย่างออก จนเมื่อลืมตาดูผมก็เห็นห้องนอนมัน ผมรีบหลับตาลงอย่างปวดหัวทันที

พากูมาทำไมวะ กูจะกลับบ้าน!

"กลับบ้าน! กลับบ้านน! กลับบ้าน! จากลาบบ้านนน!"  ผมใช้แรงทั้งหมดที่มีดิ้นขลุกขลักทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังอยู่ไหน ซึ่งก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะเอะอะโวยวายไปทำไม

ปุณณ์กระชับแขนผมที่พาดบ่ามันอยู่แน่นยิ่งขึ้น  "อย่าดื้อได้มั้ย เมาขนาดนี้กลับไปให้อาป๊าตีรึไง"  ตามด้วยเสียงบ่นผมอะไรต่ออีกก็ไม่รู้งึมงำ กระทั่งรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าหลังตัวเองกำลังสัมผัสลงบนเตียงนุ่มเหมือนได้อยู่บนสวรรค์ แต่ดันไม่มีแรงแม้แต่จะเขยิบตัวขึ้นไปนอนดี ๆ นี่สิ

ผมดิ้นขลุกขลักไปมาบนเตียงเพราะรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว เดือดร้อนปุณณ์ต้องสอดมือช่วยดันหลังผมให้เคลื่อนขยับขึ้นไปนอนบนเตียงดี ๆ แต่ผมกำลังปวดหัวมากกก จนต้องยกมือข้างหนึ่งขึ้นยึดไหล่มันเอาไว้  "ไหวเปล่าโน่"  จะบอกว่าไหวหรือไม่ไหวดีล่ะ หัวแทบจะระเบิดแล้วตอนนี้ แค่อ้าปากพูดยังไม่ค่อยมีแรงเลยด้วยซ้ำ

อาการปวดหัวของผมดูรุนแรงขึ้นจนต้องฝืนลืมตาตัวเองขึ้นมา สิ่งแรกที่ผมเห็นอยู่ตรงหน้าคือ...

ใบหน้าของปุณณ์ ภูมิพัฒน์ ที่ใกล้ซะจนสัมผัสลมหายใจ

ทันทีที่ผมเห็นดวงตาคมสีดำแลดูตระหนกคู่นั้นจับจ้องอยู่ตรงหน้าผม ครู่หนึ่งกลับลืมความปวดหัวทั้งหมดเป็นปลิดทิ้ง น่าแปลกที่ในดวงตาปุณณ์มักมีอะไรบางอย่างดึงดูดให้ละสายตาไปไม่ได้เสมอ ราวกับถูกนัยน์ตาสีนิลคู่นั้นร้องขอให้อย่าจากไป

ผมมองลึกเข้าไปในดวงตาวูบไหวคู่นั้นที่ค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ผมอย่างช้า ๆ จนเราต่างเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายชัดเจน ผมรู้สึกได้ถึงฝ่ามือปุณณ์ที่ลูบไล้บนศีรษะผมเล่นอย่างอ่อนโยน เช่นเดียวกับริมฝีปากของเราที่ค่อย ๆ เคลื่อนตัวสัมผัสกัน

แต่...

"อุ๊บ...แหวะะะ"  ฉุกเฉินแล้วครับพี่น้อง! ต้องรีบเอาออกด่วน!!! ผมผลักไอ้ปุณณ์กระเด็นพลางพุ่งเข้าห้องน้ำเพื่อกอดโถชักโครกทันที

"แหวะะะ"

"หึหึ อ้วกด้วยเหรอวะ อ่อนว่ะ"  เสียงกวนประสาทของไอ้ปุณณ์ยังคงดังตามหลังผมมาไม่ไกล แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะต่อล้อต่อเถียงด้วยแล้ว เพราะการเบ่งอ้วกให้ตัวเองสำคัญกว่า ผมได้ยินเสียงมันหัวเราะในลำคอก่อนจะรู้สึกได้ว่ามีมือหนา ๆ กำลังช่วยลูบหลังให้ผมอยู่

"อ้วกก็ดีจะได้สบายตัว"  แค่พูดมันก็ง่ายแต่ให้ทำจริงน่ะยาก! ผมอยากจะหันไปด่ามันจริง ๆ แต่ติดอยู่ว่าตอนนี้รู้สึกพะอืดพะอมอยากจะอ้วก พอไอ้ครั้นพยายามเบ่งออกมาจริง ๆ ก็ดันเสือกมีแต่น้ำย่อย

ปุณณ์คอยลูบหลังให้ผมอย่างใจเย็นจนเวลาผ่านไปนานเหมือนกัน  "อ้วกปะวะ"  มันคงเห็นว่านานมากแล้วที่ผมมานั่งกอดโถส้วมไว้โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยแบบนี้

"อยากกก...แต่ม่ายยอ้วก"  ในที่สุดก็เป็นผมที่ต้องยอมจำนนให้สถานการณ์เลวร้ายแต่โดยดี ทั้งที่ยังรู้สึกพะอืดพะอมจนเหมือนจะทนไม่ไหว แต่ครั้นจะมานั่งแกร่วกอดคอโถส้วมโดยให้ปุณณ์คอยดูแลลูบหลังลูบไหล่ก็น่าเกรงใจมากอยู่ ผมจึงตัดสินใจปล่อยมือออกจากคอห่าน ปล่อยให้ปุณณ์เป็นธุระช่วยประคองผมลุกขึ้นยืนเพื่อกลับไปนอนบนเตียงดังเดิม แต่ระหว่างที่กำลังก้ม ๆ เงย ๆ นั้นเอง ผมกลับรู้สึกว่าตัวเองทนไม่ไหวแล้ว

"แหวะะะ!!!" ทะยานเต็มตัวทั้งมันและผมเลยครับพี่น้อง -_-" พอทันทีที่กระสุนนัดแรกพุ่งออกมา ผมก็ขาอ่อนลงไปกองปวกเปียกกับพื้นห้องน้ำอย่างคนหมดแรง

"ไหวเปล่าโน่!"  น่าแปลกที่ปุณณ์ไม่ด่าผม แต่กลับนั่งลงประคองร่างกะปลกกะเปลี้ยของผมยกใหญ่ซะงั้น ผมกำลังจะอ้าปากบอกมันว่าไม่เป็นไร แต่...

"แหวะะะ!!!"  ก๊อกสองครับท่าน! นี่ควบคุมตัวเองไม่ได้จริง ๆ นะ! เปล่าแกล้ง!!! สิ่งเดียวที่รู้ในตอนนี้ก็คือไหน ๆ อ้วกออกมาแล้วดังนั้นต้องล้วงออกมาให้หมด ตอนนี้ผมไม่สนแล้วว่าจะอ้วกรดใส่ใครบ้าง เอาเป็นว่าขอฉวยโอกาสที่ปุณณ์ไม่ด่าเป็นโชคงาม ๆ ของผมหน่อยแล้วกัน  "แหวะะะ!!!"

"หมดยัง"  มันลูบหลังลูบไหล่ผมเป็นการใหญ่จนได้ขย้อนอีกสองสามที ก่อนจะรู้สึกว่ากระเพาะตัวเองกลวงโบ๋และว่างเปล่า  "หมดแล้ววว"

"แน่นะ"  ปุณณ์ถามย้ำผมอีกครั้งก่อนจะพาไปล้างปากล้างตัวในอ่าง ตอนนี้เราเหม็นอ้วกกันทั้งคู่เลยครับ ถ้าจะอ้วกอีกรอบก็เพราะเหม็นอ้วกตัวเองนี่แหละ

ผมนั่งหมดแรงอยู่บนขอบอ่าง กลายเป็นโน่เชื่อง ๆ ยอมให้ปุณณ์ถอดเสื้อผมออกแต่โดยดี รวมถึงกางเกงยีนที่เลอะเทอะหมดแล้วนี่ด้วย ผมนั่งก้มหน้าให้สายน้ำจากฝักบัวรดหัว ขณะที่รอปุณณ์ถอดเสื้อผ้าของมันเองออกบ้าง จนเราสองคนเหลือแต่บ๊อกเซอร์ตัวเดียวกันทั้งคู่  "เมิงจะทำราย"  เมาแล้วขี้ระแวงไปหมดนั่นแหละครับ

"ทำอะไรล่ะ ล้างตัวสิวะ!"  มันตอบกลั้วหัวเราะพลางดึงสายฝักบัวมาฉีดทำความสะอาดล้างตัวให้ผม ผมปัดป้องตัวเองนิดหน่อยเมื่อปุณณ์ทำท่าจะถูสบู่ให้  "จะทามรายกู"

"ถ้ามึงนอนไม่อาบน้ำ กูลากลงไปนอนโรงรถแน่"  มันขู่ว่างั้นแล้วก็ยกแขนยกขาผมถูสบู่ต่อ ซึ่งจะเถียงก็ไม่ได้เพราะผมคิดว่าวันนี้ตัวเองก็โสโครกจริง ๆ

ผมนั่งเฉย ๆ ปล่อยให้ปุณณ์ทำความสะอาดตัวผมไปขณะที่รู้สึกว่าตัวเองเริ่มสร่างเมาขึ้นเรื่อย ๆ จนตาสว่างเต็มตื่นแล้ว จึงได้เห็นว่าตอนนี้ปุณณ์กำลังอาบน้ำให้ตัวเองอยู่

ผมมองภาพนั้นพลางคิดว่ามันออกจะแปลก ๆ กับการอาบน้ำโดยยังใส่กางเกงบ๊อกเซอร์อยู่อย่างนี้  "ปุณณ์..."

"ว่าไง สร่างยัง"  มันหันมาถามผมทั้งที่ยังขยี้หัวตัวเองด้วยแชมพูอยู่

"ก็ดี มึงไม่อึดอัดเหรอวะ"

"อึดอัดไรวะ"  มันถามต่อพร้อมกับหันหลังล้างผมไปด้วย

"ใส่บ๊อกเซอร์อาบน้ำเนี่ย"  อืม...ถึงแม้ผมจะคิดว่าเป็นคำถามที่ออกจะล่อแหลมไปหน่อย แต่คงเป็นเพราะความที่กำลังกรึ่ม ๆ เลยกล้าถามออกไปอย่างง่ายดาย แน่นอนว่าปุณณ์หยุดล้างผมตัวเองไปพักหนึ่ง

หน้าหล่อ ๆ ของมันหันมายักคิ้วล้อ ๆ  "แล้วไง จะให้กูถอดหมดรึไง"

"ปกติมึงไปเข้าค่าย มึงใส่งี้อาบน้ำกับเพื่อนเปล่าล่ะ"  ผมถามกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้

"ไม่...ล่อนจ้อน"  มันตอบมากลั้วหัวเราะ ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่อยากนึกจินตนาการ

"เออ แล้วนี่บ้านมึง ก็เอาที่มึงสะดวกสิ"  แล้วทำไมผมพูดงี้วะเนี่ย ปากนะปากกก มีแรงหน่อยจะตบให้เข็ด! หลังจากคำพูดนั้นผมสังเกตเห็นว่าปุณณ์นิ่ง แล้วหันไปล้างผมต่อจนเสร็จ ก่อนจะคว้าผ้าขนหนูมาเช็ดตัวเราทั้งคู่  "นี่..."  มันเกริ่น

"กูก็ไม่ใช่คนดีขนาดนั้นอะนะ แล้วก็ไม่อยากจะเลวกว่านี้ด้วย"  รอยยิ้มเหงา ๆ ของมันทำให้ผมจุกในอกอย่างบอกไม่ถูก

ปุณณ์ยิ้มให้ผมแว่บหนึ่ง ก่อนจะรู้สึกถึงริมฝีปากนุ่มที่โน้มลงมาสัมผัสหน้าผากผมแผ่ว ๆ

"แค่นี้ก็ดีใจแล้ว ไปนอนกันเถอะ อย่าอ้วกบนเตียงอะ"  มันพูดแค่นั้น ก่อนจะลากผมไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเข้านอนด้วยกัน

เรานอนห่างกันโดยมีหมอนข้างกั้น แต่เพียงแค่มือที่จับกันไว้ก็ทำให้ผมรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด

ถ้าความอ่อนโยนนี้เป็นสิ่งเดียวกับที่ปุณณ์ให้เอม

ผมไม่อยากให้มันเสียเปล่า


***
 

ผมโผล่หน้าไปโรงเรียนในวันจันทร์เพื่อจะโดนไอ้โอมแซวฉิบหายเรื่องที่เมาคาสวนลุมฯ จนถูกไอ้ปุณณ์หิ้วกลับบ้าน แถมยังวีรกรรมเชี่ย ๆ ทั้งหลายทั้งปวงที่ทำไว้อีก โอ๊ยยย ขายหน้า!

"เชี่ยแม่งเมาแล้วเก๋าฉิบหายอะ ใครขัดใจพ่อจะตื้บหมด"  มันยังไม่เลิกครับ ตอนนี้มันกำลังเดินขบวนแห่ประจานผมอยู่ นับได้เป็นรายที่สามของเช้านี้แล้วที่ไอ้โอมเอาผมไปขาย

"จริงเหรอวะ ไอ้โน่อะนะ"  ไอ้ปาล์มอุทานเสียงหลงจนผมฉุนปึ๊ด! ทำไมวะ คนอย่างกูจะเก๋ามั่งไม่ได้รึไง!

"เออ ไอ้โน่นี่แหละ เห็นแม่งเพี้ยน ๆ งี้ เมาแล้วเก๋าชิบหาย ไอ้ปุณณ์อุตส่าห์ช่วยมันดื่มตอนขวดสุดท้าย แต่แม่งเสือกตบหัวไอ้ปุณณ์คว่ำ คุณชายเขาเหวอจนเพื่อนขำทั้งโต๊ะเลย น่าอายโคตร ฮ่า ๆๆ"  เชี่ยยย ผมทำเรื่องแบบนั้นจริง ๆ เหรอวะ!

"ตบหัวปุณณ์ ภูมิพัฒน์ ไอ้เลขาสภาฯ อะนะ!"

"เออออ ทำไปได้อะ แม่งข่มผัว ไอ้ปุณณ์ก็กลัวเมียซะ"  สัดดด กูว่าอุปมามึงนี่ใช้ไม่ได้ละโอม ผมกำลังอ้าปากจะด่ามัน แต่ไอ้ปาล์มชิ่งส่งสายตาตกใจมาทางผมเสียก่อน

"มึงกับไอ้ปุณณ์ไปสัมพันธ์กันแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่วะ"

ผัวะ!

สรุปว่าตบไอ้เหี้ยนี่ก่อนคนแรกเลยครับ โทษฐานไม่มีวิจารณญาณในการฟัง แม่งงง

ไอ้โอมหัวเราะเสียงดังเอิ๊กอ๊าก (เพราะมันรอด) ก่อนจะสะกิดปาล์มให้ฟังต่อ ซึ่งแน่นอนว่าแม้จะบาดเจ็บไปแล้วแต่ก็ยังไม่เข็ด ไอ้ปาล์มตั้งใจฟังความเชี่ยของผมเมื่อวันเสาร์มากครับ

แต่จริง ๆ ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าตกลงผมไปทำเชี่ยไรไว้บ้าง (ไอ้โอมมันพูดจริงหรือว่าใส่ไข่วะ!) แต่ยิ่งได้ฟังผมก็ยิ่งไม่อยากรู้ต่อ T___T ผมเลวมากอะครับ ทั้งเสียงดัง โวยวาย กวนตีนบ๋อย ชนเหล้าหก ทำร้ายร่างกายเพื่อน ๆ แถมเพิ่งระลึกชาติได้ด้วยว่าทำมือถือตัวเองตกไปตั้งสามรอบ จนพวกมันลงมติตรงกันว่าต้องรีบเอาผมกลับ แต่ผมยังไม่ยอมกลับบ้านดี ๆ อีก โอมมันบอกว่าต้องใช้เพื่อนประมาณสิบกว่าคนช่วยกันรุมมัดผมขึ้นแท็กซี่เพื่อให้ไอ้ปุณณ์ (ผู้โชคร้าย) เอากลับไปลงหม้อถ่วงน้ำ

แล้วทำไมปุณณ์ไม่บอกผมสักคำเลยละวะ ว่าผมเชี่ยขนาดนั้น! T_____T มึงอย่ามาพระเอกกก

"ไอ้เชี่ย มีตอนนึง ห่าโน่แม่งเมาแล้วเก๋า จะเดินไปไหนไม่รู้ ไอ้ปุณณ์ก็คอยดึง ๆ ไม่ให้มันไป แต่แม่งไม่ยอม เสือกสะบัดปุณณ์กระเด็นแล้วเดินไปหน้าจะคว่ำเอง ดีว่าไอ้ห่าปุณณ์มันไว ดึงไอ้โน่ไว้ทัน ท่าแม่งอย่างกับพระเอกประคองนางเอกในนิยาย!"

"โรแมนติกโคตรเลยสิวะ!"  กูว่ามึงฟังเงียบ ๆ ไม่ต้องเสริมจะดีกว่านะปาล์ม!

"เออ โรแมนติกสัด สุดท้ายนางเอกต่อยพระเอกคว่ำ แล้วลงไปล้มกองอยู่กับพื้นทั้งคู่เอง พวกกูฮาแตกกก"  โอ๊ยยย อยากจะหายตัวเดี๋ยวนี้เลยครับ!

ไอ้โอมกับไอ้ปาล์มพักขำกลิ้งกัน ก่อนจะเริ่มวิจารณ์ต่อ  "ถ้าแม่งไม่ได้มีแฟนกันแล้วทั้งคู่นะ กูฟันธงไปแล้ววว แม่งเหมือนผัวเมียตีกันฉิบหาย"  นับว่ายังดีที่มันระลึกได้ว่าผมมีแฟน

หลังจากนั้นพวกมันจะเล่าอะไรต่อผมไม่ค่อยได้ฟังแล้ว (เยอะจัด) ตอนนี้คิดแต่ว่าปุณณ์จะเป็นไงมั่งวะนั่น ผมเองก็ไม่ได้มองซะด้วยว่าร่างกายมันบอบช้ำขนาดไหน สงสัยผมจะเมามากไปหน่อยจริง ๆ

"แล้วปุณณ์เจ็บตัวเยอะเปล่าวะโน่ กูเห็นมึงทุบมันเอา ทุบมันเอา ช้ำปะ"  โอมแว่บมาถามผมขณะที่ผมกำลังใช้ความคิดอยู่

"ไม่รู้"

"เอ้า แล้วตอนอาบน้ำมึงไม่เห็นรึไง"

"กูเมาว่ะ ภาพมันเบลอ ๆ ราง ๆ"

"..."  เอ๊ะ! นี่ผมโดนหลอกถามอะไรรึเปล่าวะ

"ไอ้เชี่ยโน่กับปุณณ์แม่งอาบน้ำด้วยกัน!!!"  ฉิบหาย! ไอ้โอมตะโกนดังมากครับ ดังจนเพื่อนทั้งห้องกรูมาตรงนี้เลยทีเดียว ไอ้สาดดดดดด กูเปล่า!!!

"เฮ้ย สัด! กูใส่บ๊อกเซอร์อาบกันทั้งคู่เหอะ!"  ผมพยายามปกป้องตัวเองครับ! แต่ไอ้รถเก๋ง (ที่วิ่งมาสมทบทีหลัง) หันมาชี้หน้าผมอย่างพยายามจะหาเรื่องให้

"ถ้าพวกมึงสองตัวไม่ได้คิดไรกัน มึงแก้ผ้าอาบด้วยกันไปแล้ว นี่แม่งมีใส่บ๊อกเซอร์ห้ามใจด้วยว่ะ!"

"ฮิ้ววว" แต่กูละเกลียดไอ้เหี้ยพวกที่เป็นลูกคู่จริง ๆ (ชั่ววว) ทำไมพวกมันรู้ทันผมไปหมดเลยครับ ไม่รู้จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนมาเถียงแล้ววว

แถมในขณะที่ทุกคนกำลังตั้งวงล้อผมกันสนุกสนานนั่นเอง

"ห้องนี้เล่นไรกัน เสียงโคตรดัง"  ไอ้ห่า มึงมาทำไมตอนนี้! ผมหันไปมองหน้าปุณณ์ คู่กรณีที่มายืนเด๋ออยู่กลางห้อง พร้อมรู้สึกเหมือนตัวเองเห็นผี

"ฮิ้ววว"  ไอ้ลูกคู่เอาอีกแล้วครับ มึงไปหากลองยาว กรับ แคน ต้นกล้วยมาเลยนะ กูจะตั้งประตูเงินประตูทอง

"อะ ส่งเจ้าสาวเข้าเรือนหอออ"  เชี่ยรถเก๋งกับไอ้เก่งดันหลังผมไปหาไอ้ปุณณ์ใหญ่ (ยังไม่ทันมีประตูเงินประตูทองเลยแม่งส่งกูเข้าเรือนหอแล้ว! สัด ไร้ค่าว่ะ) ปุณณ์ดูไม่ค่อยเข้าใจมุกนี้เท่าไหร่แต่ก็ยิ้มให้พวกผม เห็นมันขำกับความเพี้ยนของเพื่อนผมแล้วก็ยิ่งหนักใจ -_-" มึงช่วยรู้เรื่องบ้างไรบ้าง

"ยืมตัวเจ้าสาวแป๊บนึงนะ เดี๋ยวเอามาคืน"  แล้วพูดงั้นมึงรู้ความหมายเปล่าวะ! เสียงเพื่อนผมโห่รับกันใหญ่ ขณะที่ผมโดนมันลากออกไปนอกห้องแล้ว ToT ชีวิตกรู

"เพื่อนเล่นไรกันอะโน่ ท่าทางสนุกว่ะ"  ทันทีที่ออกมา มันก็ถามอย่างตื่นเต้นเมื่อเรายืนอยู่หน้าห้องกัน แต่ผมก็ไม่รู้จะตอบไงว่ะ เหอ ๆๆ

"มึง..."  ผมรีบถามเรื่องที่ผมสงสัยทันที  "มึงโดนกูเล่นเยอะเลยเหรอวะ ที่สวนลุมฯ"  ท่าทางมันคงคาดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำพูดนี้จากผม เพราะเห็นมันอึ้งไปน่าดู

"ทำไมอะ"

"ไอ้โอมบอกกูเมาเชี่ยมาก อัดมึงสารพัด เชี่ย กูขอโทษ กูเมา กูไม่ตั้งใจ!!!"  ผมยกมือไหว้มันปลก ๆ ด้วยความรู้สึกผิดอย่างท่วมท้นโคตร ๆ แต่ก็เพราะมันนั่นแหละ! แม่งจะพระเอกไปไหน ทนผมไปได้ไง แถมยังไม่ยอมเอามาบ่นสักคำ

ได้ยินเสียงมันหัวเราะหึหึอย่างมีเลศนัย

"เออ กูเจ็บตัวมากอะ มึงรุนแรงกับกูฉิบหาย กูว่าจะหาทางเอาคืนอยู่"

"เชี่ย ขอโทษษษ ต่อยกูเลย ๆๆ เตะกูก็ได้ วันนี้กูยอม"

"ก้มหน้า หลับตา!"  เชี่ยแม่งเป็นพี่ว้ากรึไงวะ แต่ผมขัดคำสั่งมันไม่ได้อยู่แล้วเพราะผมบอกวันนี้จะยอมมัน หวังว่าคงไม่อัดผมหนักมากนะ Y__Y

ผมก้มหน้า หลับตาปี๋ พร้อมกับคิดไปด้วยว่าปุณณ์จะทำอะไร มันอาจอยากตบหัวผม หรือไม่ก็ดีดหู ศอกหลัง ตีเข่า หรืออะไรสักอย่าง ว่าแต่แบบไหนมันเจ็บสุดวะ ผมจะทนเท่าที่มันทนผมได้เปล่าเนี่ย ผมคิด คิด คิด จนรู้สึกว่ามีอะไรเย็น ๆ มายุกยิก ๆ บริเวณคอ

"ลืมตาได้"

สิ่งที่เห็นอย่างแรกคือแท็กเหล็ก ของที่ระลึกงานบอลห้อยอยู่บนคอผม  "เฮ้ย! เกือบลืมไปแล้วว่ามี ตกลงมันเหลือจากแสตนเหรอวะ"

ปุณณ์ยิ้ม ๆ พลางส่ายหน้า  "ไม่อะ น้องสำรองขึ้นเยอะ พวกพี่ศิษย์เก่าก็เอาด้วย นี่พอดีตอนนั้นกูป้อนข้าวป้อนน้ำเอิ้นอยู่หน้าสแตนด์พอดี เลยคว้ามาทันอันนึง"

"อันเดียว?"

"อืม"

"แล้วของมึงอะ"

"ไม่เป็นไร นี่ไงเอามาให้มึง"  แล้วเมื่อไหร่มันจะเลิกทำตัวพระเอกสักทีครับ ผมเครียดดด

"ตลก! มึงเอามาได้มึงก็เอาไปสิวะ"  ผมด่าพลางพยายามจะแกะแท็กออก แต่ปุณณ์คว้ามือผมไว้แน่น พร้อมส่งสายตาไม่พอใจมาอย่างประหลาด

"กูให้มึง...อย่าทำแบบนี้ได้ปะ"  เออ ผมลืมไปว่าทำแบบนี้มันไม่ควร ปุณณ์คงเห็นว่าผมไม่แกะแท็กเหล็กแน่แล้วจึงยอมปล่อยมือผม

"แต่มึงก็ทำงานหนักนะ ต้องอยากได้สิ ปกติของแบบนี้เขาเอาไปให้แฟนกันนะเว้ย"  คำหลังผมพูดทำไมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แต่นี่เป็นเรื่องจริงครับ ของที่ระลึกงานสำคัญ ๆ ส่วนใหญ่ ถ้าจะให้ใครสักคน คน ๆ นั้นก็มักเป็นแฟน

ปุณณ์ถอนหายใจยาวจนผมรู้สึกได้ถึงลมหายใจมัน  "เอมเขาได้ไปจากกูเยอะแล้ว ขอกูให้อะไรมึงมั่งเหอะ อย่าห้ามอะ"  ได้ฟังแบบนี้แล้วผมจะพูดอะไรต่อได้

เราสองคนยืนมองหน้ากันเงียบ ๆ แต่ในหัวผมกลับมีเรื่องที่คิดอยู่มากมาย ผมรู้ว่าปุณณ์เองก็เหมือนกัน ดวงตาคมคู่นั้นพยายามจะบอกอะไรผมบางอย่าง

"เฮ้ยโน่! อ้าว...ปุณณ์ ห้องเรียนอยู่ไหน"  เราสองคนสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อได้ยินเสียงเอิ้นทักผมและแซวไอ้ปุณณ์ดังมาแต่ไกล ปุณณ์หันไปยิ้มให้เพื่อนที่เพิ่งทำหน้าที่ประธานเชียร์เสร็จเมื่อวันเสาร์

"แล้วห้องเรียนมึงล่ะ"  มันหันไปแซวกลับขำ ๆ เห็นเอิ้นหัวเราะกลับมา  "มึงหายเจ็บแล้วเหรอวะ"  ไอ้สัด พวกมึงเลิกพูดถึงเรื่องที่สวนลุมฯ สักทีได้ปะ!

เสียงปุณณ์หัวเราะลั่นพลางหันมาหลิ่วตาล้อผม  "กูว่าจะฟ้องพ่ออยู่เนี่ย"  สัด ไอ้ลูกแหง่ ถ้าไม่ติดว่าเมื่อวันเสาร์ผมต่อยมันไปหลายทีแล้วนะ วันนี้ผมจะต่อยอีกที

"เออ เอาเลย แล้วมึงคุยกับโน่เสร็จยังเนี่ย กูต่อ"  แต่สรุปว่าไอ้ห่าพวกนี้เห็นกูเป็นโรตีบอยรึไง วันหลังผมคงต้องทำบัตรคิวมายืนแจกแล้วครับ

ปุณณ์คลี่ยิ้มให้ผม  "เสร็จแล้ว วันศุกร์อย่าลืมนะโน่"  มันตอบเอิ้นแค่นั้นก่อนจะกำชับผมเรื่องหัวหิน ซึ่งก็เกือบลืมไปแล้วจริง ๆ  ท่าทางไอ้เอิ้นมันงง ๆ มองตามหลังปุณณ์จนหายลับไป

"วันศุกร์มีไรอะ"

"ไม่มีไรหรอก มึงแหละมีไร"  ผมบอกปัดพลางถามกลับเพราะเห็นมันทำท่าเหมือนมีเรื่องอยากจะคุยกับผม

"อ๋อใช่ ๆ กูเอานี่มาให้ตามสัญญา"  เอิ้นยิ้มเผล่แล้วแบมือโชว์แท็กเหล็กงานบอลที่คงจะเอามาให้ผม แต่...อะไรวะเนี่ยยย

"เฮ้ย กูใส่อยู่เนี่ย!"  ผมรีบชี้คอตัวเอง มันไม่ได้มองเลยใช่ไหม -_-" ไอ้เอิ้นทำหน้าตกใจเหมือนเห็นผี  "เอามาจากไหนวะ ฝ่ายเทคนิคไม่มีใครได้เลยไม่ใช่เหรอ"  แต่กูคงจะเป็นเทคนิคที่ได้ซ้อนกันสองอันว่ะ ฮ่า ๆๆ

"ปุณณ์มันเพิ่งเอามาให้เมื่อกี้เอง เสียใจด้วยพวก อกหักแล้ว"  ผมตบบ่ามันล้อ ๆ ไม่ได้กะจะพูดจริงจัง แต่เห็นหน้ามันสลดลงไป

"เออว่ะ สงสัยจะอกหักจริง ๆ"  มันพึมพำว่าอะไรนะครับ ได้ยินไม่ถนัด

"หะ?"

"เปล่า ๆๆ งั้นกูเข้าเรียนก่อน เรื่องไลฟ์คอนเทสต์ วงกูสมัครด้วยนะ เดี๋ยวเอาใบไปส่งให้"  เอิ้นเปลี่ยนมาพูดถึงเรื่องงาน Live Contest ที่ชมรมผมกำลังจะจัดช่วงก่อนคริสต์มาส เพื่อหาวงดนตรีเล่นงานคริสต์มาส และไปแข่งงาน RAD ที่วัดราชบพิธ ผมยิ้มให้มันอย่างยินดี

"เออ ๆๆ ส่งที่ห้องชมรมนะ ไม่ว่างไปก็เอามาให้กูที่ห้องได้"  ผมบอกมันอย่างนั้น แต่เห็นมันแค่นยิ้มตอบแบบเหนื่อย ๆ ก่อนจะร่ำลากันแล้วเดินจากผมกลับห้องตัวเองไป

เป็นไรของมันวะ ทำท่าเหมือนคนเซ็งโลก

แต่ช่างเถอะ...

ศุกร์นี้ผมต้องไปหัวหินแล้วเหรอวะเนี่ยยย


TBC.

 

 

Postscript2 : ขอโทษค่าที่ปล่อยให้รอข้ามวัน (เมื่อคืนคิดงานไฟนอลอยู่อ้ะ) แล้วก็ขอโทษด้วยสำหรับคนที่หวังจะเห็นฉากบนเตียงภาคต่อ (จริง ๆ ก็บอกไปแล้วนา.. ว่าน้องนอนจับมือกันเฉย ๆ 5555+) จริง ๆ บทนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรหรอกเนอะ เตรียมตัวคุณผู้อ่านไปสู่บทหน้าที่หัวหินกัน (หึหึ)

จะเป็นไงนั้นต้องติดตาม...

 

ปล. อาจจะหายไปอีกซักวันสองวันนะคะ เพราะจันทร์นี้มีส่งไฟนอลอีก 3 ตัว (หิน ๆ ทั้งหมดเลยด้วย มั่นใจแล้วว่าต้องส่งเลทตัวนึงแน่นอน) ขออนุญาตไปปั่นงานก่อนเด้ออ

 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นและคะแนนโหวตค่า m(__ __)m

 

ตอบคอมเม้นของตอนที่ 25 ก่อนนะ ส่วน 26 ครึ่งแรกขอรวบยอดไว้ตอบพร้อมครึ่งหลังในตอนที่ 27 แล้วกันน (รู้สึกคอมเม้นตอนที่แล้วน้องเอมจะโดนฉะแหลกกก)

 

ถึงคุณ สาวโรงงาน

ก็เลือกเรียนไปแล้วทำไงได้เนอะ สู้ ๆ จ้า ขอให้ประสบความสำเร็จเร็ว ๆ ^___^v

ปล. FAQ ส่งช้า หมดเขตไปแล้วนะนั่น.. แต่ไม่เป็นไร คลาดกันไม่กี่นาที เดี๋ยวจะตอบให้รวมกับ FAQ ของคนอื่น ๆ นะจ๊ะ

ปปล. กิ๊กน้องโอม ขอให้ติดตามกันต่อไป หึหึ

 

ถึงคุณ KulDog

อุ๊ย รู้สึกเหมือนโดนสารภาพรัก ///

ชอบคนอ่านเหมือนกันค่า อิอิ

 

ถึงคุณ santa

แหม... คนเคยรักกันเชียวนะ

 

ถึงคุณ มายาจันทราพิชิต

ค่า รับทราบค่า ^____^

 

ถึงคุณ NBC*TNG

ชื่อจริงโน่แปลกเหรอ? *ฟ้อง*

555555555+

 

ถึงคุณ lemon

เรื่องรวมเล่มต้องดูกันไปนาน ๆ ค่ะ ฟิกเรื่องนี้ทำท่าจะยาวด้วย เหอ ๆๆ กว่าจะจบไม่รู้คนอ่านจะหายหมดยัง Y__Y

รักปุณณ์โน่ก็ติดตามต่อไปเรื่อย ๆ เนอะ ^___^

 

ถึงคุณ kiyoharu

เอมกะปุณณ์นี่เลิกยากแฮะ (คนแต่งยังปวดหัว) ส่วน voucher อันนั้น... ขอไม่รับไว้จะดีกว่า เกรงจายยย Y____Y

ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ค่า ^____^

ปล. เห็ดกลายเป็น symbol ของหนุ่มกางเกงน้ำเงินไปซะงั้น อิอิ

 

ถึงคุณ jaeho123

อ้าวตกลง... คนแต่งผิด?

ปล. ฉากโน่เมาปุณณ์อยู่ข้าง ๆ มาแล้วเน้อ.. แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าแบบนี้เค้าเรียกหวีทป่าว 5555+

 

ถึงคุณ จันทราแห่งสายลม

ตอนแรกนึกว่าน้องปุณณ์หัวโน อ๋อ เขางอก 55555+

น้องปุณณ์เขาเป็นผู้ชายคิดบวกค่า 555+

 

ถึงคุณ PP_PaNdA

เนอะ ๆๆ น้องกอล์ฟแมนเนอะ ๆๆๆ (แอบชอบเอง)

น้องยูริรออีกซักแป๊บ เดี๋ยวจะโผล่ให้จุใจเลยค่า (เหอ ๆๆ ดีหรือไม่ดีหว่า)

ปล. เส้นทาง Y ยังอีกยาวไกลจริง ๆ แค่คิดก็เหนื่อยย

 

ถึงคุณ nalo

บร๊า น้องปุณณ์ไม่สนใจเอมได้ไง เพิ่งไปกินข้าวด้วยกันมาเองน๊า 555+

 

ถึงคุณ ~รักคนอื่นไม่เป็น~

ปุณณ์มันแอบกวนตีนแบบเนียน ๆ ค่ะ พวกนี้น่าถีบกว่ากวนตีนโจ่งแจ้งอย่างน้องโน่มากนัก (เหอ ๆ)

ปล. แผนการที่วางไว้ก็ขอให้สำเร็จจ้า

 

ถึงคุณ tamjae

ไม่รู้แบบไหนจะเรียกว่าหวานอะ Y___Y

 

ถึงคุณ D_D_K_jr

นั่นสิ รู้โดยสวัสดิภาพยังไง? 555+

 

ถึงคุณ Mamura_Hisagi

ขอบคุณค่า ^____^

 

ถึงคุณ ๛B€nz”—•

น้องโน่เมาแต่ก็ยังพอมีสติเน้ออ (รึเปล่าวะ) ไม่หลอกน้องปุณณ์หรอก

ทำงานอย่าหักโหมมากนะคะ ^___^

 

ถึงคุณ B*PYC

น้องกอล์ฟแมนเนอะ ๆๆๆๆๆ (อิอิ)

 

ถึงคุณ shinji

พูดง่ายทำยากค่ะ Y___Y

 

ถึงคุณ kam

ปุณณ์เขาก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นนา...

 

ถึงคุณ Nutsuki.

ขอบคุณที่รอค่า ^____^

 

ถึงคุณ נ ί ή g נ α ι

ไปเข้าค่ายดี ๆ ปลอดภัยเน้อออ ^____^

 

ถึงคุณ Narcissus

นั่นแหละประเด็น Y___Y น้องโน่อุตส่าห์ยอมหลีกทางให้แล้วแท้ ๆ ทำไมทำกับน้องปุณณ์อย่างเง้!!!

 

ถึงคุณ badgirl-s-magic

ฮิห้าเห็ด ก็ลองเอาอีเมลล์เซิร์จดูก็ได้ค่า

ไม่ค่อยได้เล่นหรอก มีไว้เท่ห์ ๆ ให้เพื่อนมาทิ้งข้อความด่า 555+

 

ถึงคุณ lollipop

5555555555 เพลงนี้โดนเจง ๆ

 

ถึงคุณ ~*~OrAnGe_jUiCe~*~

ขอบคุณสำหรับปรู๊ฟรีดเดอร์ค่า m(___ ___)m 5555+

 

ถึงคุณ Pang

ตอบอีกรอบ น้องปุณณ์เป็นผู้ชายคิดบวก 55555+

ปล. ต้องขึ้น ฉ. เลยจริงเหรอ Y___Y

 

ถึงคุณ SoReTiaMs

5555555+ นั่นดิ เหมือนกินฟรี แต่ผู้ชายหล่อเยอะ ให้อภัย *_*

 

ถึงคุณ The โหด คุง

รักสิจ๊า~~~ 3

 

ถึงคุณ circle.no-ip.biz

อย่าเอาหัวโขกซี่ เดี๋ยวหมดหล่อ 55+

แล้วเลิกตามหาน้องโน่กับน้องปุณณ์แล้วเหรอ (ดีดี โล่งใจ 5555+)

ปล. เป็นหนุ่ม Y แล้วมาโทษเห็ดได้ไงอ้ะ!!

 

ถึงคุณ AkiraTenrin

ว๊ายอายยย มีคนทายถูก 5555+

 

ถึงคุณ kissbomb

ขอบคุณค่า ^___^ รักคนอ่านเหมือนกันเน้อ

 

ถึงคุณ Defly

นี่ก็เป็นแฟนคลับที่เหนียวแน่นของเอิ้นมาก

น้องเอิ้นโผล่มาแล้วนะ อิอิ

 

ถึงคุณ คุณแม่เด็กกางเกงน้ำเงิน

ดีใจมากเลยที่คุณแม่มา! เห็ดแอบคิดว่าคุณแม่หายไปไหนตั้งนาน (ว่าจะประกาศจับ) 555+

เข้ารพ. 2 อาทิตย์เยอะนะคะ เป็นอะไรมากรึเปล่าเอ่ย ทานยาตามหมอสั่งด้วยนะคะ แล้วอย่าหักโหมงานอีก เห็ดเป็นห่วง Y___Y (น้องเขาก็คงเป็นห่วงคุณแม่เหมือนกันอะเน้อ~ ดีแล้วที่ไม่เอาคอมไปให้)

ว่าแต่ลูกชายคุณแม่โมเมนะเนี่ย ไม่เคยบอกรักเค้าแต่พามาหาคุณแม่เลยซะงั้น หึหึ (หรือนี่เป็นวิธีการบอกรักของน้อง 5555) โอ๊ยย ดีใจแทนคุณแม่ ลูกสะใภ้ท่าทางจะน่ารักจริง ๆ (ท่าทางขี้อายงั้นแต่กล้าร้องเพลงจีบน้องนะ 5555) ขำเพื่อนน้องอีก สังเกตกันทุกเม็ด ถึงขนาดอัพเดทริงโทนน้อง (ฮา...) เพลงนี้ปกติแล้วเห็ดก็ชอบมาก ๆ ยิ่งได้ฟังคุณแม่เล่ายิ่งชอบเข้าไปใหญ่ 3 ___,,

แลกเบอร์กับสะใภ้แล้ว เม้าน้องยังไงอย่าลืมอัพเดทนะค๊า~ มีคนเชียร์เยอะ ตอนคุณแม่หายไปแฟนคลับคุณแม่ถามหากันตรึมม (เห็ดด้วยย) ยังไงรักษาสุขภาพเช่นกันนะคะ (น้องด้วย) คุณแม่บอกให้เห็ดรักษาสุขภาพอยู่เรื่อยแต่ป่วยซะเอง ขี้โกงอ้า~ ไม่เอาแบบนี้แล้วนะ ๆๆ

*คิดถึงคุณแม่มาก ๆ เลยค่า 3

 

เสร็จแล้ว!!
ใครไม่ได้ตอบไม่ต้องน้อยใจนะคะ อ่านทุกคอมเม้น รักทุกคนเลยด้วยเนอะ ๆๆ

ขอบคุณและเจอกันตอนหน้าค่า ^____^v

 

Postscript1 : เหะ ๆๆ ใครบ่นว่างานยุ่งวะ? (อ๋อ เห็ดเอง) พอดีคิดงานไม่ออก แต่คิดเรื่องน้องโน่กับน้องปุณณ์ออก เลยพิมพ์ก่อน (นิสัย ๆๆๆๆๆ) รู้สึกว่าตอนนี้ยาวจัง กลัวคนอ่านเหนื่อย เลยตัดมาเฉพาะครึ่งแรกก่อน หึหึ ยังไงโปรดติดตามต่อครึ่งหลังนะจ๊ะ น้องโน่ขี้เมา ใช้ไม่ได้เล๊ยยย

 

สำหรับ FAQ ขอให้รอต่อไป เพราะเมื่อวานนั่งพิมพ์ตอบแล้วอยู่ดี ๆ IE ดับ (ตอบไปเยอะแล้วด้วย) เห็ดถึงกะกรี๊ดดดดดดด T[]T!!!
เอาไว้จะพยายามใหม่ ฮืออออออออออ *สู้ตาย* (ตายไปเลย)

ตอบคอมเม้นเอาไว้ครึ่งหลังมาลงแล้วจะตอบให้นะคะ ^____^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31,672 ความคิดเห็น

  1. #31651 Alljae (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 22:04

    ชอบบบบย
    #31,651
    0
  2. #30873 lalalahunny (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 20:43
    ไรต์หาคู่ให้เอิ้นด่วนนนนน
    #30,873
    0
  3. #30773 Pokkokikku (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 02:54
    อั๋ย น่ารักจริงอะไรจริง
    #30,773
    0
  4. #30686 Lucia Eve (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 18:30
    มีsp กอล์ฟ  x เอิ้นปะ? (อินี่ก็จิ้นไปได้)
    นุ้งโน่น่าจะบอกปุณณ์ไปนะ =.,=b (รอเสพดราม่าเต็มที่)
    #30,686
    0
  5. #30556 mitake (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มกราคม 2557 / 13:12
    เค้าไม่ชอบก็ปล่อยเค้าไปสิป้า -__________-
    #30,556
    0
  6. #30432 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 23:19
    เอิ้นก็คนดนะอกหักมาเรายังว่างนะ5555555555555555
    #30,432
    0
  7. #30357 pinpin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 18:44
    เอิ้นอย่าเสียจายยยยย
    มานี่มาๆ //อ้าแขนกอด
    #30,357
    0
  8. #30328 Awe ling (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2556 / 00:53
    เดี๋ยวปั้ดเอิ่นโอมซะเลยนิ คู่นี้บรรเจิด *0*!!!
    #30,328
    0
  9. #30269 ingyeye (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 23:31
    เอิ้นชอบโน่ ? อกหักแล้วจ้า

    #30,269
    0
  10. #30066 แรมน้อย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 03:30
    "เชี่ยโน่กับปุณณ์แม่งอาบน้ำด้วยกัน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" 

    โอ๊ยยยยย เพื่อนโอมและผองเพื่อน อิเพื่อนเลวววววว เผาโน่ซะ ฮาโคดดดด



    ปล.โอ๊ยยย แอบสงสารเอิ้นอ่ะอยากให้มีคู่   ไปคู่กับยูริได้ป่ะ เพราะยูริก็น่ารักดี

    #30,066
    0
  11. วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 11:59
    ชอบเพื่อนโน่ อ่านแล้วยิ้ม อ่านแล้วฮา 55555555555
    #29,989
    0
  12. #29890 little_champenge (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 21:35
    อุ้ยยย!!! น้องเอิ้น จีบโน่หรอลูก 

    มาจีบเจ๊ก็ได้ กิ้วววววววววววววววว!!!!! 
    #29,890
    0
  13. #29866 ParKris0627 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2556 / 02:48
    น้องเอิ้นควรได้บ้างนะคะพี่เชียรขาดใจอะ5555
    #29,866
    0
  14. #29736 crow (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2556 / 23:04
    อยากให้เอิ้นมีคู่อ่าา หว่าเว้น่าดู
    #29,736
    0
  15. #29517 Nut (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 01:04
    สงสารเอิ้นอะ
    #29,517
    0
  16. #29370 MayKamon (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 13:46
    หนูโน่เสน่ห์แรง ขอโทษนะเอิ้นแต่โน่มันเส็ดปุณไปแล้ว^^
    #29,370
    0
  17. #29279 gemello (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 12:29
    นั่นไง เอิ้นชอบโน่จริงด้วย
    #29,279
    0
  18. #29216 ELFIM_JUNG (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 02:41
    โน่เงิบ 55555
    #29,216
    0
  19. #29207 YJpopsshi (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 12:04
    สงสารเอิ้นง่าาาาาา
    #29,207
    0
  20. #29117 ฮอลล (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 14:40
    แหมโน่เป็นเจ้าสาวไปแล้ว555
    #29,117
    0
  21. #29012 llamll (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 19:03
    เอิ้นก็ดีนะะะ
    #29,012
    0
  22. #28953 เดินผ่านมา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 21:55
    นายมีชะตาที่จะต้องโดนหักอกมาตั้งแต่ต้นแล้วละ เอิ้น
    #28,953
    0
  23. #28906 SomHzKs (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 13:28
    สงสารเอิ้นอ่ะ ไปหาโอมเร็วววววว 5555555
    #28,906
    0
  24. #28864 Gwiyeounz (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มีนาคม 2556 / 18:52
    เอิ้นมาหาพี่มา 55555555555555
    #28,864
    0
  25. #28749 Princecloudye (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:20
    หาใครมาดามใจเิอิ้นดี? 5555 
    #28,749
    0