คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic Kagerou Project - Nightmare's Dream [haruka x shintarou]

โดย Hayato Yu

"ที่...นี้ที่ไหน" "พวกเราคงติดอยู่ในนี้แล้วล่ะ" "ชินทาโร่คุงต้องอยู่กับผมตลอดไปนะ"

ยอดวิวรวม

881

ยอดวิวเดือนนี้

15

ยอดวิวรวม


881

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


26
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  18 มิ.ย. 60 / 12:27 น.
นิยาย Fic Kagerou Project - Nightmare's Dream [haruka x shintarou] Fic Kagerou Project - Nightmare's Dream [haruka x shintarou] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
                 

                 ดีจ้า นี้เป็นฟิคสั้นของฮารุกะกับน้องโค้ก
    ไม่รู้ว่าจะมีคนเข้ามาอ่านไหม ก็มันนานมากแล้ว
    แล้ว(ไอ้)เราก็เพิ่งจะมาแต่ง T^T แต่รับประกัน
    ความสนุก(ยัน)แน่นอนนนน(ล่ะมั่ง)

                 
                  Story      - Nightmare
                  Pair        - Haruka x Shintaro
                  Warning  - อาจมีหลุดตัวละครเล็กน้อย

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 มิ.ย. 60 / 12:27


       
   
                               

                         
                                      Short Fic - Nightmare's Dream





                  "ที่..นี้ที่ไหน.."

  
                  ภายในทุ่งดอกกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์ ปรากฎร่างของ
  คิราซากิ ชินทาโร่ที่กำลังสับสนอยู่ ว่าตนมาที่นี้ได้ไง ก็เมื่อกี้ตน
  ยังอยู่ในห้องอยู่เลย


                  "ชินทาโร่คุง"


                  "ใครน่ะ!"  ชินทาโร่ตะโกนถามขึ้นเมื่ออยู่ดีๆก็มีเสียง
   เรียกชื่อตัวเองขึ้น แถมยังจับที่มาขอเสียงไม่ได้ด้วย แต่ว่า...
   ทำไมมันรู้สึกคุ้นเคยจัง


                  "จำผม...ไม่ได้หรอ"  เสียงตอบกลับที่แฝงความเศร้า
   ปนอยู่ในน้ำเสียง ซึ่งตอนนี้เสียงดังมาจากข้างหลัง ทำให้ร่างบาง
   หันหลังกลับไปดูอย่างรวดเร็ว


                  "ฮารุกะ!" ไม่...จริง ก็ในเมื่อ...


                  "ฮะ ฮะ อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิครับ"


                  ร่างสูงพูดขึ้นอย่างขำๆ เมื่ออีกคนค้างไปเป็นที่เรียบร้อย


                   "น...นาย ได้ไง.." ชินทาโร่ร้องออกมาอย่างตะกุกตะกัก
     ในเมื่อร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าเขา...ไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว แถม
      การที่ร่างสูงพูดตอบกลับมา ทำให้นี้ไม่เหมือนความฝันเอาสักเลย


                    "...ฟังแล้วห้ามตกใจนะ"


       ...

       ..

       .

                     "งั้น...พอนายรู้สึกตัวอีกที่ก็มาอยู่ในนี้ และเห็นฉัน
    เลยทัก?"

                  
                      หลังจากที่ฟังฮารุกะเล่ามาตลอด6นาทีที่ผ่านมา
    ชินทาโร่จึงถามขึ้นเพื่อความแน่ใจ


                      "อืม แล้วชินทาโร่คุงล่ะ"


                      "ก็เหมือนกับนายนั้นแหละ"


                      "เหรอครับ...ไม่รู้ด้วยสิว่าจะออกจากที่นี้ยังไง
    งั้น...เรามานั้งคุยกันก่อนเถอะครับ ถ้าจำได้ไม่ผิด แถวๆตรงโน้น
    มีศาลาขาวอยู่นะครับ"


                      "ก็ดีเหมือนกัน"


                       ร่างบางพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจอะไรทั้งสิ้น 
    ทั้งที่ตัวเองต้องติดอยู่ในนี้ โดยที่ไม่รู้วิธีออกด้วยซ้ำ


                      "ดูสบายจังนะครับ"


                      "ถ้าให้มานั้งเครียด คงไม่มีอะไรดีขึ้นเหรอ"

         
                       จริงอย่างที่ร่างบางพูด ถึงจะมานั้งคิดหาทางออก
     จากที่นี้ แต่ถ้าไม่มีเบาะแสก็ไม่มีประโยชน์... 






                       เพียงไม่นานทั้งสองร่างก็ถึงศาลาขาว ชินทาโร่ก้าว
     ขึ้นไปอย่างช้าๆ ตามด้วยร่างสูงอีกคน ทั้งสองนั้งหันหน้าเข้าหากัน
     ทำให้ตอนนี้ร่างบางได้มองหน้าร่างสูงได้อย่างละเอียดสักที


                        เหมือนเดิมเลย...จะว่าไปแล้วฮารุกะรู้ได้ไง
      ว่าที่นี้มีศาลาอยู่...ชั่งมันเถอะ


                        "ชินทาโร่คุง หน้าผมมีอะไรติดเรอะครับ"


                        "ม...ไม่มีอะไร! จะว่าไปที่นี้เงียบดีจังเลยนะ..."


                        "นั้นสินะครับ"


                       "เหมือนไม่มีที่สิ้นสุดเลย ขาวไปหมด..."


                        ร่างบางพูดขึ้นมาอย่างเหม่อลอย สายตามองออกไป
       ใกล้ ในโลกสีขาวที่ไม่น่ามีที่สิ้นสุด...


                        "...จะออกไป..ได้ไหมนะ..." ร่างบางเอ่ยขึ้น
        พร้อมกับยกขาตัวเองขึ้นมากอด


                        "นั้นสินะครับ..."


                        "อืม...." น้ำเสียงของร่างบางเอ่ยขึ้นมาอย่างง่วงนอน
       ก่อนที่เปลือกตาเริ่มจะปิดลงช้าๆ


                        "ชินทาโร่คุง"


                        "..." ไร้เสียงตอบรับกลับมา


                        ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้ร่างบาง และก้มลงไป
       ใกล้หน้าของอีกคนเรื่อยๆ

                        
                        จุ้บ

                     
                       "นอนหลับให้สบายนะครับ"


                        อืม ง่วงจัง.. ทำไม...นายถึง..ยิ้ม..อย่างงั้นล่ะ









                       พรึ่บ!!


                       "แฮ่ก..แฮ่ก...เมื่อกี้มันอะไร..ฝัน?" ชินทาโร่ลุก
       ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ซึ่งตอนนี้ใบหน้าและร่างกายชุ่มไปด้วย
       เหงื่อเป็นที่เรียบร้อย


                       "นายท่านนนนนน!!!! ตื่นได้แล้ว!!!!!"


                       "โอ้ย...ขอนอนอีกหน่อยก็แล้วกัน"


                       "ไม่ได้นะคะนายท่าน! ไม่งั้นฉันจะโพสต์รูป
       พวกนี้ของนายท่านลงบนอินเตอร์เน็ตให้คนอื่นได้ดูกันนะ!"


                       เอเน่ยกคำขู่ขึ้นมา ทำให้ชินทาโร่รีบลุกขึ้นมา
       ด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำไป


                       ฝัน...ต้องฝันแน่ๆ







                       - กลางคืน -


                      "เอ๊ะ! ที่เดิมนี้" กลับมาที่เดิมอีกแล้ว ทิวทัศน์เดิม
        ตำแหน่งเดิม เงียบสงบเหมือนเดิม...


                      "ชินทาโร่คุง มาอีกแล้วนะครับ"


                      "ฮารุกะ!!" ชินทาโร่เอ่ยขึ้นเมื่อร่างสูงมายืนอยู่
        ด้านหลังตัวเองอีกแล้ว 


                      "ไปที่เดิมกันก่อนเถอะครับ"





                      - 10 นาทีผ่านมา - 
 

                      
                      "อย่างงั้น...เรอะครับ" ฮารุกะเอ่ยตอบมา เมื่อ
      อีกคนเล่าเรื่องราวให้ฟังแล้ว


                      "เพราะฉะนั้นฉันคิดว่าทุกครั้งที่ฉันนอน
      ฉันก็จะเข้ามาในโลกนี้" 


                      "...ก็ดีนี้ครับ..." ร่างสูงพูดขึ้นมาอย่างแผ่วเบา 
      ทำให้ร่างบางได้ยินไม่ค่อยถนัด 


                      "เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรน่ะ"


                      "ไม่มีอะไรเหรอครับ เรามาหาอะไรคุยกันดีกว่า"


                      "....โอเค" ร่างบางก็ไม่ได้คิดอะไรมาก และตอบกลับไป


                      ชินทาโร่เป็นอย่างนี้ทุกครั้งเวลาหลับ เข้ามาเจอฮารุกะ
     ยืนอยู่ข้างหลังโดยไม่บอกกล่าว ทำให้รู้สึกหวาดระแวงบ้างใน
     บางครั้ง จนความฝันที่ไม่ใช่ความฝันนี้ดำเนินไปเรื่อยๆ 
     จนวันที่ห้า...



                      "ฮารุกะ ฉันรู้สึกว่าช่วงนี้มีคนคอยจ้องฉันอยู่ตลอด
      เวลาเลย"


                      "ชินทาโร่คุงอาจจะคิดไปเองก็ได้นะ" ร่างสูงออก
       ความเห็นมาอย่างไม่ค่อยสนใจ ทำให้ร่างบางก็ไม่คิดมาก
       ถ้าฮารุกะบอกอย่างงั้น เขาก็จะเชื่อ


                      "..."


                      "ชินทาโร่คุงครับ ช่วยหลับตาลงหน่อยได้ไหมครับ"


                      "อืม" ชินทาโร่รู้สึกว่าช่วงนี้เขาจะเชื่อฟังอีกคนแปลกๆ


                       หลังจากหลับตาลง ฮารุกะก็ยื่นหน้าเข้าใกล้ๆ
        และประกบปากลงมา อย่างไม่ได้บอกกล่าว


                        "...อือ..." มีเสียงครางออกมาเบาๆจากร่างบาง
        เพราะตนยังไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่ฮารุกะจะผละออกมาอย่างช้าๆ


                        "...ฮา..รุกะ..." 


                         อยู่ๆร่างของชินทาโร่ก็วูบลงไป แต่ฮารุกะรับไว้ทัน
        ก่อนที่กุหลาบที่เคยเป็นสีขาวบริสุทธ์ ได้กลายเป็นกุหลาบ
        สีแดงฉาดดังเลือดอย่างช้าๆ...


                        "ชินทาโร่คุง จริงๆแล้วผมอยู่ที่นี้มาสองเดือนได้แล้วล่ะ
         ผมคอยเผ้ามองชินทาโร่คุงตลอดเลย...."





                      "มาอยู่กับผมนะ ด้วยกัน...ตลอดไป"


 

                -----------------------------------------------------------
                       


                        จบแล้วววววว รู้สึกว่าเรื่องนี้จะแต่งนานสุดล่ะ
       เหนื่อยสุดๆไปเลยค่ะ ยังไงก็ฝากคอมเมนต์ด้วยน้าาา






                    

    


              

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Hayato Yu จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 14:26
    ถถถถถถ ฮารุชินล่ะ
    #2
    1
    • 8 มีนาคม 2560 / 15:23
      ชินต้องเคะตลอดกาลลลลล สาธุ
      #2-1
  2. วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 22:34
    ฏรี๊ศศศศศซศษษษษษษษษืฝ ฮารุชินนนน
    #1
    1
    • 8 มีนาคม 2560 / 09:32
      ใจเย็นค่ะ ใจเย็นนนนนนนนนนนน!!
      #1-1