กรงรักเถื่อนสวาท

ตอนที่ 24 : บทที่ 9.1 - ศึกชิงนาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    23 ม.ค. 62












เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ 












บทที่ 9

ศึกชิงนาง!




           สาวิกาแสดงสีหน้าเจ็บปวด แรงที่ผู้ชายตัวโตกดลงมานั้นหนักหน่วงจนน้ำตาเล็ด แววตาของเขาแข็งกร้าวตามแรงอารมณ์ มาทันได้เห็นเหตุการณ์สำคัญพอดี

        “คุณออสติน”

        พิมพ์ชนกเรียกชื่อชายตรงหน้า เขามองเธอชั่วครู่ก่อนจะเบนสายตาดุดันกลับไปจ้องผู้หญิงน่ารังเกียจอีกครา

        “ถ้าคิดจะมาทำตัวเบ่งในบ้านของฉันก็ไสหัวออกไปซะ!

        ว่าแล้วก็ผลักร่างผู้หญิงใจร้ายลงกับพื้น สาวิกาก้นกระแทกพื้นเพราะไม่ทันตั้งตัว

        “อะไรกัน มาทำร้ายลูกฉันทำไม?” นงลักษณ์รีบรุดไปดูบุตรสาว

        “ฉันเป็นน้องชายของลูเซียโน่” ชายหนุ่มแสยะยิ้ม มารตีกลืนน้ำลายลงคอ

        ว่าแล้วเหมือนกันไม่มีผิด แม้หน้าตาอาจไม่ละม้ายคล้ายคลึง แต่แววตานั้นใช่เลย ดิบเถื่อนและดุดันไม่ต่างกัน!

        “ต่อไปห้ามพวกเธอเข้ามาเหยียบที่นี่อีก!” ออสตินชี้หน้าเรียงคน

        “แต่ยัยข้าวเป็นน้องสาวของพวกเรา ถ้าฉันจะมาหาน้องมันผิดตรงไหนไม่ทราบ” มารตีทำใจดีสู้เสือ

        ออสตินจ้องหน้าเธอพลางสาวเท้าเข้าใกล้สตรีแสนสวย รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมกับท่าทางคุกคามของเขาสั่นประสาทหล่อนได้ดีนักเชียว

        “เธอไม่ควรพูดถึงความสัมพันธ์เหล่านั้นตั้งแต่วันที่ขายน้องตัวเองให้กับผู้ชายแปลกหน้าแล้วนะ”

        มารตีสะอึก พูดอะไรไม่ออกสักคำ

        “ความเป็นญาติของเธอกับผู้หญิงคนนี้ขาดจากกันตั้งแต่วันที่พี่ชายฉันโยนเงินร้อยล้านเข้าไปแล้ว”

        เขามั่นใจว่าลูเซียโน่เองต้องการเช่นนี้ พี่ชายจอมร้ายกาจคงไม่ปรารถนาให้พิมพ์ชนกอยู่กับครอบครัวเฮงซวยถึงได้ตัดสินใจซื้อเธอมาเคียงกาย

        “เพราะฉะนั้นกลับออกไปซะ เลิกยุ่งเลิกระราน เลิกวุ่นวายกับพิมพ์ชนกอีก ถ้าไม่เชื่อฟังฉันก็ไม่รับประกันความปลอดภัย รู้ดีนี่ว่าคนอย่างลูเซียโน่เขาทำอะไรได้บ้าง”

        วาจาดุดันเล็ดรอดจากเรียวปากหยัก นงลักษณ์หวาดกลัวเพราะตนนั้นเห็นอะไรต่อมิอะไรมามาก

        โดยเฉพาะคราบเลือดที่ผู้ชายคนนั้นสร้างไว้ที่คาสิโน มันมากพอที่จะการันตีความโหดร้ายของเขา

        “แม่ว่าเรากลับกันเถอะลูก” มารดากระตุกแขนบุตรสาวทั้งสอง

        มารตีและสาวิกามองหน้ากัน อีกทั้งนงลักษณ์ยังทำท่าทีหวาดกลัวจนเห็นได้ชัด แล้วพวกหล่อนจะเหลืออะไร

        สามแม่ลูกเดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับไปมองพิมพ์ชนกอีกเลย

 

        “ปล่อยผมไปเถอะครับ อ๊าค!!!

        เสียงร้องโหยหวนแสดงความเจ็บปวดอย่างสุดซึ้ง แขนที่ถูกตรึงด้วยโซ่ตรวนขนาดใหญ่แทบฉีกขาด ใบหน้าสะบักสะบอมเต็มไปด้วยรอยเลือดน่าสะอิดสะเอือน กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งมาพร้อมกลิ่นสาปเหงื่อไคล ภายในห้องใต้ดินอันมืดมิดยิ่งทำให้บรรยกาศอึมครึมน่สะพรึงกลัว ราวกับอยู่ท่ามกลางนรกขุมสุดท้าย!

        “ผมบอกความจริงไปหมดแล้ว ทำไมไม่ปล่อยผมไป” น้ำเสียงจนตรอกเอ่ยกับผู้มาเยือน

        ใบหน้าหล่อเหลาแสยะยิ้มร้ายกาจ ยกนิ้วชี้ส่ายไปมาแล้วหัวเราะในลำคอ ทำราวกับเสียงร้องของเหยื่อเป็นเรื่องน่าขบขันเต็มประดา

        “แกก็รู้ว่าคนอย่างฉันไม่มีวันปล่อยให้พวกสารเลวรอดพ้นไปได้ง่ายๆ”

        ใช่ คนอย่างลูเซียโน่ถ้าลองได้ล่าแล้วจะไม่มีวันปล่อยให้เหยื่อน่าสมเพชคิดตีปีกหนีเด็ดขาด

        “อย่าทำอะไรผมเลย ผะ ผมกลัวแล้ว” หากแขนทั้งสองข้างไม่ได้ถูกตรึงไว้คงยกมือไหว้ขอชีวิต

        “ถ้ารู้ตัวว่าขี้ขลาดทีหลังก็อย่ามาซ่าในถิ่นของฉันสิวะ!

        พูดจบก็สาวหมัดหนักหน่วงใส่ใบหน้าแสนยับเยินของศัตรู บรรดาลูกน้องต่างยืนมองด้วยท่าทีหื่นกระหายในคาวเลือด ไม่มีใครมองว่าการกระทำของนายเกินไปสักนิด ทุกคนทราบดีว่าคาสิโนแห่งนี้เป็นยิ่งกว่าชีวิตและจิตวิญญาณของชายหนุ่ม เขาทำทุกอย่างเพื่อให้มันยืนหยัดอย่างถูกกฏหมาย และทำทุกอย่างเพื่อให้มันยิ่งใหญ่จนครองใจนักลงทุนเป็นอันดับหนึ่ง

        และแน่นอน ธุรกิจเสี่ยงดวงที่เล่นกับความรู้สึกของคนสร้างกำไรมหาศาลให้แก่ลูเซียโน่

        “ผมทำตามคำสั่ง ฮึก ปะ ปล่อยผมไปเถอะครับ ผะ ผมต้องดูแลลูกเมีย ผมมีภาระที่ต้องดูแล”

        “ฮ่าๆ พอจะตายก็เอาผู้หญิงมาอ้างเลยนะมึง” ลูเซียโน่ยิ้มสมเพช อีกฝ่ายส่ายหน้า

        “ผมมีลูกมีเมียแล้วจริงๆ ครับ ลูกผมเพิ่งคลอดส่วนเมียก็ยังเด็กอยู่มาก ธะ เธอเพิ่งจะอายุแค่สิบแปดเท่านั้น ถ้าผมตายแล้วเธอจะอยู่ยังไง ได้โปรดเถอะครับ ไว้ชีวิตผมสักครั้ง แล้วผมจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีก”

        คำพูดของเหยื่อสะกิดใจคนฟังอย่างแรง

        “เฮ้ย” ลูเซียโน่กระดิกนิ้วเรียกเจมส์ให้เข้ามาใกล้ มือขวาคนสนิทรีบสาวเท้าไปยืนเคียงข้างร่างสูงสง่าทันที

        “มันมีลูกมีเมียจริงไหม?

        “จริงครับนาย ลูกเพิ่งอายุได้แปดเดือน ส่วนเมียก็อย่างที่มันว่าครับ อายุแค่สิบแปดเท่านั้น พ่อแม่ตายหมดแล้ว ไม่มีใครเหลือนอกจากมัน”

        เจมส์ทำหน้าที่สืบหาข้อมูลล่วงหน้ามาเป็นอย่างดี เพราะเขารู้ใจลูเซียโน่ว่าชอบคนที่ทำงานเป็นและว่องไว

        ซึ่งเจมส์ทำหน้าที่ตรงนี้ได้ดีเสมอมา

        พอได้ฟังความจากปากของลูกน้องลูเซียโน่ก็บังเกิดความสงสาร ไม่ใช่สงสารผู้ชายขี้ขลาดตรงหน้า แต่เขาสงสารเด็กน้อยตาดำๆ กับผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียของมัน แล้วพลันนึกถึงใบหน้าหวานของพิมพ์ชนก อายุอานามเท่ากัน ไม่เหลือใครแล้วในชีวิตเหมือนกัน หากวันหนึ่งมีใครมาพรากลมหายใจของเขาไปแล้วเธอจะอยู่อย่างไร?

        พอคิดถึงตรงนี้ความโหดเหี้ยมที่มีในใจก็ลดลงจนแทบไม่เหลือ หันหน้าส่งสัญญาณให้ลูกน้องปล่อยร่างน่าสมเพชออกจากพันธนาการ เจมส์ขมวดคิ้วไม่เข้าใจอยู่ชั่วครู่ แต่พอสายตาดุดันของเจ้านายมองจ้องก็รีบเรียกเพื่อนๆ ให้มาช่วยกันทำตามคำสั่งอย่างไว

        “ไปซะ แล้วอย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก แล้วถ้ามึงยังไม่เข็ด”

        ลูเซียโน่ควักปืนที่เหน็บข้างเอวจ่อไปที่ศัตรู

        “ได้แดกลูกตะกั่วแทนข้าวแน่!





คุยกันหน่อยนะคะ

        บอกแล้วว่าเฮียเราโหดกับทุกคนยกเว้นนางเอกกกกก

        อัพให้อ่านเป็นตัวอย่างก่อน E-Book จะวางจำหน่ายประมาณ 50% ของเนื้อเรื่องนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า

        อัพนิยายทุก จ - และ หยุดอัพวันอาทิตย์นะคะ

        เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เก๋าด้วยน้าตะเอง จุ๊บๆ




ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

กดเข้ามาที่ลิ้งค์นี้เลยค่ะ จะเจอนิยายทุกเรื่องของเพื่อนแพง

โปรโมรชั่นนิยายทุกเรื่องลดราคาเหลือเพียง 62 บาท เท่านั้นจ้า รีบไปโหลดกันเด้อ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=tab_all&search=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%87

 



 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

11 ความคิดเห็น