กรงรักเถื่อนสวาท

ตอนที่ 18 : บทที่ 7.1 - ถอนพิษไข้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    15 ม.ค. 62















เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ 













บทที่ 7

ถอนพิษไข้




            ลูเซียโน่จำใจผละจากร่างบางที่นอนกอดนอนฟัดตลอดทั้งคืน เขาล้างเนื้อล้างตัวเตรียมไปทำงานในตอนเช้า ส่องกระจกเห็นอกแกร่งเต็มไปด้วยรอยเล็บข่วนพลันชื่นใจ มันคือเครื่องหมายยืนยันว่าเมื่อคืนแม่กวางน้อยเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์ รอยยิ้มสุขสมยามทอดมองคนที่หลับใหลอยู่บนเตียงกว้าง ไม่วายขึ้นไปจูบหน้าผากนวลอย่างรักใคร่ ลูบไล้พวงแก้มของอีกฝ่ายแล้วมองเธออย่างชื่นชม

        “ขี้เซาจริงๆ น้าเด็กดี”

        ลูเซียโน่พูดชิดปากอิ่ม กดจูบแรงๆ เพราะหมันเขี้ยวในความน่ารักน่าชัง คนถูกรบกวนขยับกายเข้าหาความอบอุ่น หัวใจแกร่งพองโต แม้จะรู้ว่าหล่อนทำไปเพราะไม่ได้สติก็ตาม

        “ยั่วกันแต่เช้าแล้วฉันจะไปทำงานได้ไหมเนี่ย”

        คนพูดกัดฟันข่มอารมณ์ ถ้าไม่ติดว่าต้องไปสะสางบัญชีดำที่คาสิโนล่ะก็ คงไม่แคล้วหมกตัวอยู่กับเธอในห้องทั้งวันทั้งคืนแน่

        “อื้อ”

        เสียงหวานครางอือในลำคอก่อนที่เปลือกตาคู่งามจะลืมขึ้นมองร่างสูง ใบหน้าหล่อเหลาส่งยิ้มทักทาย พิมพ์ชนกเรียบเรียงเหตุการณ์ทุกอย่างในหัวสมอง พลันภาพความเร่าร้อนระหว่างเขาและเธอต่างผุดขึ้นเป็นฉากๆ ดวงหน้ามนแดงระเรื่อ รู้สึกอายระคนเสียใจ

        “ฮึก”

        น้ำตาไหลอีกแล้ว แม้ไม่อยากให้ไหลแต่มันห้ามไม่ไหวจริงๆ พิมพ์ชนกหันหน้าหนีคนใจร้าย ลูเซียโน่ถอนหายใจที่เห็นเธอเล่นบทโศกแต่เช้า

        “ร้องอีกแล้ว”

        น้ำเสียงที่ว่าติดคล้ายเอ็นดูมากกว่าเอือมระอา เขาทิ้งตัวนอนขนาบข้างแล้วสวมกอดเมียเด็กจากทางด้านหลัง

        “อย่าค่ะ อย่า

        พิมพ์ชนกร้องห้าม คนที่กำลังกดจูบหัวไหล่มนถึงกับชะงัก จ้องมองเสี้ยวหน้าของอีกฝ่ายแล้วถามเสียงเข้ม

        “ทำไม?

        “ฉันไม่ชอบ ไม่ชอบสัมผัสของคุณ”

        ช่างไม่รู้เสียเลยว่าคำพูดที่เปล่งออกไปนั้นคือไฟเผาตัวเอง

        “ทั้งๆ ที่เป็นเมียแล้ว!

        แววตาเริ่มดุดัน จากอารมณ์ดีๆ เปลี่ยนเป็นมาคุเพราะวาจาไร้เหตุผลของคนในอ้อมกอด

        “เด็กงี่เง่า!” เขาว่าแล้วผละตัวออกห่าง ทุบกำปั้นลงบนที่นอนจนร่างบางสะดุ้ง ชายหนุ่มตวัดหางตามองคนที่กอดกุมผ้านวมผืนหนาแน่น ราวกับยึดมันไว้เป็นเกราะป้องกันตัว

        เหอะ! คิดเหรอว่าไอ้ผ้าห่มผืนเดียวมันจะช่วยให้รอดพ้นได้หากเขาคิดจะจัดหนักอีกสักรอบ

        “ฉันไม่ชอบนะพิมพ์ชนก” เขาพูดขึ้นโดยไม่ละสายตาจากเธอ คนหันหลังให้ฟังด้วยความหวาดหวั่น

        “เวลาที่เรามีอะไรกันเธอร้องครางอย่างสุขสม แต่พอตอนนี้กลับบอกว่าไม่ชอบสัมผัสของฉัน พูดบ้าอะไรออกมา!” ยิ่งพูดก็ยิ่งโกรธ ลูเซียโน่กัดฟันกรอด

        “หน้าที่ของเมียมันมีไม่กี่อย่างหรอกนะ กลางวันดูแลสามี กลางคืนปรนเปรอให้ความสุข ทำได้ใช่ไหม?

        เหมือนแกมบังคับมากกว่าเป็นคำถาม พิมพ์ชนกอึ้ง ลุกขึ้นนั่งมองคนตัวโต

        “เห็นแก่ตัว!

        “ว่าไงนะ?” ลูเซียโน่ขมวดคิ้วถาม

        “ฉันไม่ทำอะไรแบบนั้น ไม่คิดทำแล้วก็จะไม่มีวันทำด้วย” หล่อนบอกทั้งน้ำตา

        “แล้วจะเอายังไง จะละเลยผัวที่เธอเพิ่งได้ฟันไปหยกๆ งั้นเหรอ?!” ลูเซียโน่ยืนเต็มความสูง ยกมือเท้าเอวมองสาวน้อย

        “น่าเกลียด! ใครฟันใครกันแน่ คุณมันคนนิสัยไม่ดี ถ้าคุณหยุดซะฉันก็คงไม่ต้องเสียตัว ไม่ต้องมานั่งร้องไห้อยู่แบบนี้”

        หล่อนสะอื้นไห้หนักหน่วง ยิ่งคิดถึงภาพที่เขาเชยชมเรือนร่างความรู้สึกเกลียดก็ยิ่งเพิ่มทวีคูณ แต่น่าแปลกที่ไม่ได้เกลียดเขา หากเกลียดตัวเองมากกว่าที่เผลอใจ

        “เออ! ฉันฟันเธอเองแหละ”

        เขายอมรับหน้าตาเฉย พิมพ์ชนกอ้าปากค้าง ยังไม่ทันได้ต่อว่าอะไรเสียงเข้มๆ ก็แทรกขึ้นเสียก่อน

        “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น!” เขาชี้หน้าดุดัน พิมพ์ชนกเก็บถ้อยคำที่จะเถียงกลืนลงลำคอ หลุบตามองต่ำ

        พอเห็นเมียตัวน้อยสั่นหงกเป็นลูกแมวความสงสารก็บังเกิด ลูเซียโน่ถอนหายใจไล่ความขุ่นเคือง ทิ้งตัวนั่งลงเคียงข้างหล่อนอีกครั้ง ดึงรั้งคนที่พันตัวเองเป็นดักแด้เข้าหาแผงอกกว้าง

        “ไปอาบน้ำเดี๋ยวจะพาไปทำงานด้วย” เขากระซิบบอก

        “ไม่ไปได้ไหมคะ”

        พิมพ์ชนกไม่อยากลงจากเตียงเลย เธอร้าวระบมไปหมด แต่ไม่กล้าบอกเขาตรงๆ  

        “ไปเถอะ ฉันทำงานแปบเดียว เสร็จแล้วเราไปทานข้าวกันนะ อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม” เขาเอาใจ พิมพ์ชนกส่ายหน้าปฏิเสธ

        “ถ้างั้นก็ไปอาบน้ำนะ” พูดแล้วก็ทำท่าจะอุ้มเธอขึ้นแนบอก พิมพ์ชนกลนลานขัดขืนทันที

        “จะทำอะไรคะ?!

        “ก็พาไปอาบน้ำไง” เขาตอบหน้าตาเฉย “หรืออยากอาบเอง” ลูเซียโน่รู้ทัน สาวเจ้าพยักหน้าถี่ๆ

        “ไม่ไหวหรอกที่รัก เธอโดนฉันเล่นงานหนักปานนั้นแค่แรงจะเดินมีหรือเปล่าก็ไม่รู้” คนเจ้าเล่ห์พูดแล้วยิ้มมุมปาก

        “ฉันจะอาบเอง!” พิมพ์ชนกเสียงแข็ง

        “เชิญ”

        ลูเซียโน่แสร้งถอยหนีแล้วปล่อยให้คนอวดดีช่วยเหลือตัวเอง พิมพ์ชนกพยายามเก็บความปวดร้าวไว้ในอก ไม่แสดงออกผ่านสีหน้าให้เขารู้ สองเท้าเล็กค่อยๆ หย่อนแตะพื้นข้างเตียงนอน เพียงแค่จะลุกขึ้นยืนเธอก็ล้มฟุบลงไปต่อหน้าต่อตาชายหนุ่ม

        “ก็บอกแล้วว่าไม่ไหวๆ ยังจะดื้ออีก!

        เขาตำหนิพลางเดินไปอุ้มคนจอมพยศโดยคราวนี้ไม่สนเสียงทัดทานใดๆ อีกแล้ว

        “ปล่อยนะ!

        น้ำเสียงอู้อี้เอ่ยราวกระซิบ เพียงกายแนบกายความร้อนรุ่มก็กัดกินหัวใจ ลูเซียโน่วางเธอลงบนขอบอ่างอาบน้ำสุดหรู จัดการดึงผ้านวมผืนใหญ่ออกจากร่างบาง

        “คุณ!

        พิมพ์ชนกอายจนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี หุ่นอรชรปรากฏแก่สายตาเหยี่ยวยามไร้สิ่งใดบดบัง คนมองเริ่มรู้สึกหอบสะท้าน คราแรกตั้งใจจะออกไปรอข้างนอกแล้วปล่อยให้เธอชำระล้างเพียงลำพัง ทว่าพอเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของเมียเด็กอารมณ์ใคร่พลันบังเกิดขึ้นอีกครั้ง

        “อะ ออกไปสิ” พิมพ์ชนกไม่กล้าสบตา รีบลงไปแช่ตัวในอ่างอาบน้ำทันที

        ลูเซียโน่หูตาพร่ามัว เขาเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ พิมพ์ชนกพ่นลมหายใจโล่งอก ลอบยิ้มเพียงลำพัง มือเรียวบีบครีมอาบน้ำหอมละมุนใส่อ่างแล้วตีฟองกระจาย บรรจงล้างจุดซ่อนเร้นโดยอ้าขาออกกว้างแล้วถูไถฝ่ามืออย่างนุ่มนวล ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเพราะเจ็บแสบ คิดแล้วอกกลัดหนอง ความจริงที่ว่าเธอนั้นไม่บริสุทธิ์อีกต่อไป

        “ให้ฉันช่วยเถอะนะ” 

       น้ำเสียงแหบพร่ามาพร้อมร่างสูงที่เปลือยเปล่า ดวงตากลมโตเบิกกว้าง






คุยกันหน่อยนะคะ

        หง่อออออ! เฮียสายหื่นต้องมาจ้า เอ่ยปากขนาดนี้พิมพ์ชนกจะรอดไหมลูก มาลุ้นกันตอนต่อไปนะคะ >O<

        อัพนิยายทุก จ - และ หยุดอัพวันอาทิตย์นะคะ

        เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เก๋าด้วยน้าตะเอง จุ๊บๆ




ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

กดเข้ามาที่ลิ้งค์นี้เลยค่ะ จะเจอนิยายทุกเรื่องของเพื่อนแพง

โปรโมรชั่นนิยายทุกเรื่องลดราคาเหลือเพียง 62 บาท เท่านั้นจ้า รีบไปโหลดกันเด้อ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=tab_all&search=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%87

 



ฝากแฟนเพจด้วยนะคะทุกคน  

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

11 ความคิดเห็น