คฤหาสน์สีทอง

ตอนที่ 8 : บทที่ 5 - เหยียบย่ำศักดิ์ศรี! ( 50% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ก.ค. 61















ขออนุญาตฝากแฟนเพจนิยายด้วยนะคะ ไปกดถูกใจกันเยอะๆ น้า











บทที่ 5

เหยียบย่ำศักดิ์ศรี!

 

 

 

        “อย่าพูดถึงคนอื่นสิครับ ผมต้องการแค่คุณเท่านั้น!

        ถ้อยคำจากคนตัวโตส่งผลให้แก้มนวลแดงระเรื่อ หญิงสาวรู้สึกตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนนิ่งจ้องมองร่างสูงที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาหาอย่างช้าๆ เวลานี้ฐิติวรดากลับก้าวขาไม่ออกเสียนี่ เหมือนมีใครเอาเหล็กกล้ามายึดไว้ให้สองเท้ายืนนิ่งอยู่กับที่

        “หญิงไม่ใช่ผมและผมก็ไม่ใช่หญิง เราเป็นคนละคนกัน ถ้าคุณจะยึดเหตุผลแค่นี้เพื่อปิดกั้นผมออกห่างจากคุณ มันไม่ใจร้ายไปหน่อยหรือครับ” ชยกฤตตัดพ้อ

        “ฉัน” เสียงหวานเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก มันเหมือนถูกเขาควักเอาความมั่นใจออกไปจนหมดสิ้น

        เธอเป็นอะไรกันนะ ทำไมถึงได้ไม่เป็นตัวของตัวเองได้ขนาดนี้…?

        “ผมรู้ว่าคุณลำบากใจจากสิ่งที่พบเจอ แต่ผมขอคุณแค่เรื่องเดียวเท่านั้น ต่อไปนี้อย่าหลบหน้าผมอีก ได้ไหมครับ?” ชยกฤตเว้าวอนเหลือคณา หากเป็นสตรีอื่นคงรีบตอบรับไม่รีรอ แต่นี่เป็นเธอ ผู้หญิงที่สร้างความปั่นป่วนใจให้กับเขาอย่างต่อเนื่อง

        “นะครับคุณนิด” สรรพนามที่ใช้เรียกราวกับสนิทสนมนั้นทำให้ฐิติวรดาขมวดคิ้ว

        “คุณเรียกฉันว่านิดหรือคะ” คนตัวเล็กย้อนถาม

        “ทำไมครับ หรือว่าชื่อนี้คุณให้เฉพาะคนสนิทเรียกเท่านั้น” ชยกฤตว่า

        “ไม่ได้ค่ะ คุณเองก็เป็นคนในครอบครัว” ฐิติวรดายิ้มบางเบา คำว่า คนในครอบครัว ทำให้เขาชะงักเล็กน้อย

        เขาแสดงท่าทีชัดเจนถึงเพียงนี้เธอยังดูไม่ออกอีกหรือ?

        “คุณเห็นผมเป็นแค่คนในครอบครัวเท่านั้นหรือครับ” เสียงเข้มถามต่อ นัยน์ตาคมจดจ้องดวงหน้าหวาน อยากรู้นักว่าถ้าเขารุกต่อเนื่องเธอจะมีปฏิกิริยาเช่นไร

        “ค่ะ เราคือครอบครัวเดียวกัน”

        หญิงสาวยังคงความนิ่งสงบไม่เปลี่ยน ร่างบางทิ้งถ้อยคำฝากไว้ให้อีกฝ่ายได้เศร้าสร้อยปนรอยยิ้ม ชายหนุ่มมองตามแผ่นหลังสาวเจ้าที่ค่อยๆ ลาลับ เห็นทีงานนี้คงต้องใช้ความพยายามมากเสียหน่อย หากหวังพิชิตใจแม่สาวจอมขรึมคนนี้

        “ผมไม่ยอมแพ้คุณหรอกนะ”

เสียงเข้มเอ่ยพลางยิ้มกว้าง หมุนตัวเดินหายเข้าไปในเรือนหลังเล็กอันเป็นที่พักพิงส่วนตัว โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของเขาที่มีต่อฐิติวรดาตกอยู่ในสายตาของหญิงสาวอีกคนตลอดเวลา

        มาริษากำหมัดแน่น! เรียวปากอิ่มสั่นระริก

        “ดูสิคะคุณหญิง พอลับหลังทุกคนก็แอบมาจีบกันตามลำพัง นังคุณนิดกำลังท้าทายอำนาจของคุณหญิงอยู่นะคะ” สาวใช้ช่างยุเอ่ย หล่อนสนุกเวลาที่เห็นผู้เป็นนายดิ้นเร่าไปกับคำช่างฟ้องของตน

        “หุบปากซะนังบุญ!” ภัคคิณีกระชากเสียงใส่ คนจอมสลอนหน้าสลดแทบไม่ทัน ถอยกายห่างเพื่อหลีกทางให้ผู้มีอำนาจ “อย่าไปฟังนังบุญมันพูดมากนะลูก รู้ๆ กันอยู่ว่าอีนังนี่มันช่างยุ ช่างประจบประแจง” ประโยคหลังคนพูดหันไปมองหน้าสาวใช้

        “ที่นังบุญมันพูดก็ถูกค่ะคุณแม่” มาริษากัดฟันเอ่ย น้ำเสียงอันเล็ดรอดมานั้นกดต่ำในลำคอ “นังกาฝากมันคิดแย่งพี่กฤตไปจากหญิง!

        ภัคคิณีส่ายหน้าพลางโอบไหล่บางของบุตรสาว

        “ไม่เอาน่าหญิง ตากฤตเขาไม่ตาต่ำไปคว้าผู้หญิงไร้สกุลอย่างมันหรอกลูก” มารดาไม่คิดเช่นเดียวกับเธอ

        “แล้วคุณแม่จะแน่ใจได้ยังไงคะ อย่าลืมนะคะว่านังกาฝากมันมีแม่เป็นโสเภณี มันย่อมมีวิธีหลอกล่อผู้ชายให้ติดกับได้ไม่ยาก!” หญิงสาวประณามอีกฝ่าย

        “ต่อให้มันใช้เล่ห์เลี่ยมนับพันเพื่อหลอกล่อตากฤต แม่ก็มั่นใจว่ามันไม่มีวันทำสำเร็จ เพราะแม่นี่แหละที่จะเป็นคนขัดขวางมันทุกวิถีทาง!” แววตาของมารดาแข็งกระด้าง ถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่ใครหน้าไหนก็อย่าหมายจะสร้างความเจ็บปวดให้ลูกของเธอ!

        “คุณแม่

        “แม่รู้ว่าลูกหญิงรักตากฤตมากแค่ไหน แม่สัญญาว่าชยกฤตจะต้องเป็นของลูกแต่เพียงผู้เดียว!

        มาริษายิ้มไปกับวาจาอันแน่วแน่ของมารดา

--------------------------------------------------------

          ฐิติวรดามองเรือนร่างของตัวเองผ่านกระจกบานใสภายในห้องนอน ชุดเดรสสีชมพูหวานแหวเปิดไหล่ส่งผลให้เธอดูสวยงดงามราวกับเทพธิดา เครื่องหน้ารูปไข่ประทินโฉมเพียงเล็กน้อยพอให้มีสีสัน ผิวเนื้อเนียนละเอียดตาของเธอนั้นช่างน่าภิรมย์ชมชอบ ผู้ใดพบเห็นเป็นต้องเหลียวมองแทบทุกราย

        “โอ้โหคุณนิดสวยจังเลยค่ะ”

กระถินเอ่ยพลางมองตาค้าง ปกติมักเห็นหญิงสาวในชุดธรรมดา ไม่หวือหวาอันใด พอได้มาเห็นเจ้าหล่อนแต่งองค์ทรงเครื่องครบครัน มันเลยอดที่จะประหลาดใจไม่ได้

        “ถ้าไม่แต่งก็คงไม่รอดเหมือนกันนะ” ฐิติวรดาว่า

        “ไม่จริงเลยค่ะคุณนิด ถึงไม่แต่งอะไรเยอะแยะเหมือนคุณหญิง คุณนิดของนังกระถินก็ยังสวยกว่าอยู่ดีค่ะ” สาวใช้คนสนิทอดไม่ได้ที่จะค่อนแคะอีกฝ่าย

        “ไม่เอาน่ากระถิน เกิดใครมาได้ยินเข้ามันจะไม่ดีนะ”

ฐิติวรดาตำหนิ แม้หล่อนเองจะรู้ฤทธิ์เดชของลูกพี่ลูกน้องร่วมสายเลือดว่าไม่ค่อยจะลงรอยกับบรรดาบ่าวไพร่มากนัก หากเธอก็ไม่อยากให้กระถินสาวใช้ที่รักและเอ็นดูเหมือนน้องพูดจาไม่น่ารักกับผู้เป็นนาย

        “กระถินขอโทษค่ะคุณนิด เพียงแต่กระถินไม่ชอบที่คุณหญิงรังเกียจคุณนิด นี่ทำชวนออกไปข้างนอกก็ไม่รู้ว่าจะมีแผนอะไรอีกหรือเปล่า”

        คำพูดของกระถินทำให้ร่างบางชะงักงัน ความกังวลที่มีมาตั้งแต่แรกเริ่มตีรวนขึ้นมาอีกครั้ง ไม่ใช่ว่าหล่อนไม่คิดปกติฝ่ายนั้นมักตั้งแหง่รังเกียจรังงอนตลอดเวลาที่พบหน้า มาวันนี้กลับอยากชวนไปออกงานสังคม ถ้าเป็นเมื่อก่อนมีแต่เหยียดหยันว่าเธอนั้นไม่ควรได้ออกไปเชิดหน้าชูตาที่ไหน นอกจากอยู่ในก้นครัวเท่านั้น

        “คิดมากน่ากระถิน” เสียงหวานบอกกับสาวใช้ พยายามปลอบตัวเองไปในตัว

        “กระถินว่าคุณหญิงต้องมีแผนไม่ดีแน่เลยค่ะ คนอย่างคุณหญิงน่ะหรือคะจะชวนคุณนิดไปงาน กระถินว่า

        “แกนินทาอะไรคุณหญิงของฉันนังกระถิน!

        เสียงของบุญมีดังขึ้นก่อนที่กระถินจะเอ่ยจบ ดวงตาสองดวงสบมองกันด้วยความเกลียดชัง บุญมีมองร่างบางแสนสวยของฐิติวรดาแล้วอึ้งพอสมควร หญิงสาวพอได้แต่งองค์ทรงเครื่องเข้าหน่อยก็สวยหรูจนเจ้านายของเธอเทียบไม่ติด

        “ไม่ได้นินทาเสียหน่อย” กระถินว่าพลางเบ้ปาก

        “ถ้าไม่ได้นินทาแล้วแกจะพูดถึงคุณหญิงทำไมนังกระถิน” บุญมีเองก็ไม่ยอมแพ้ ความจริงหล่อนไม่ได้รักใคร่เจ้านายสาวจอมเหวี่ยงถึงขั้นอยากออกโรงปกป้องนักหรอก เพียงแต่มีความชังน้ำหน้าสาวใช้รุ่นน้องเป็นเดิมทุน

        พอเห็นช่องทางได้หาเรื่องสักหน่อย หล่อนก็ต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้

        “แค่พูดถึงไม่ได้แปลว่าจะต้องนินทานะพี่บุญมี วันก่อนฉันเห็นพี่พูดถึงคุณนิดตั้งเยอะแยะ ฉันยังไม่เห็นต้องว่าพี่นินทาคุณนิดเลย” กระถินว่าเสียงหยัน คนถูกพาดพิงตกใจพลางมองนายสาวที่ตนไม่ชื่นชอบ

        “นังกระถิน นังเด็กปากมอม แกหาว่าฉันนินทาคุณนิดหรือ?!” บุญมีชี้หน้าต่อว่า

        “ฉันพูดแบบนั้นตอนไหน ฉันแค่อธิบายให้พี่เข้าใจก็แค่นั้น ถ้าพี่ไม่ได้นินทาจริงๆ จะเดือดร้อนทำไมคะพี่บุญมี” คนพูดว่าแล้วยิ้มร่า ความกวนประสาทยกให้หล่อนเถอะ ไม่เป็นสองรองใครแน่นอน

        “นังกระถิน!

        “พอเถอะบุญมี” เสียงหวานเอ่ยหลังจากนั่งฟังอยู่นาน “ถ้าเธอไม่ได้เป็นอย่างที่กระถินว่าก็ไม่เห็นต้องเดือดร้อนอะไร” ฐิติวรดามองหน้าสาวใช้ รู้ดีว่าบุญมีขึ้นตรงกับฝ่ายใด

        และไม่ชอบเธอตามผู้เป็นนาย

        “ไม่เดือดร้อนไม่ได้หรอกค่ะคุณนิด นังกระถินมันปากมอมแบบนี้เกิดคุณนิดเข้าใจผิดคิดว่าบุญนินทาคุณนิด บุญมีก็ซวยสิคะ” น้ำเสียงกระแทกกระทั้น

        “ฉันไม่ตัดสินใครดีใครชั่วที่คำพูดของปากคนหรอกนะ ของแบบนี้มันมองเห็นได้ด้วยการกระทำมากกว่า”

        พูดจบหญิงสาวที่มีศักดิ์สูงกว่าก็ลุกเดินจากไปทันที ทิ้งให้คนถูกต่อว่าทางอ้อมนั่งกำหมัดแน่น ถ้าไม่ติดว่าเป็นหลานของคุณท่านล่ะก็หล่อนจะไม่ไว้หน้าเลยสักนิด อย่างมากก็เป็นแค่ลูกผู้ดีครึ่งเดียวทำเป็นหยิ่งผยองวางตัวเป็นหงส์ เชอะ!

        กระถินหัวเราะพลางมองคู่อริที่ถูกนายสาวตอกกลับอย่างเจ็บแสบ บุญมีถลึงตาใส่เจ้าหล่อน

        “แหมคุณนิดของนังกระถินนี่ฉลาดใช่เล่นเลยนะจ้ะพี่บุญมี ถึงเธอจะดูอ่อนโยนแต่เธอก็รู้ว่าใครดีใครชั่ว!

        “นังกระถิน!

        กระถินไม่อยู่ให้อีกฝ่ายได้พ่นคำด่าทอ สาวใช้รุ่นน้องรีบวิ่งตามผู้เป็นนายไปติดๆ

        “คอยดูเถอะ ถ้าคุณหญิงของฉันขึ้นเป็นใหญ่เมื่อไหร่ ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่นังฐิติวรดา!

         บุญมีมองตามแผ่นหลังบางด้วยความชิงชัง

ttttttttttttttt






สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักของเพื่อนแพงทุกคน ^^ วันนี้เพื่อนแพงเปิดฤกษ์งามยามดีอัพนิยายเรื่อง คฤหาสน์สีทอง ให้แล้วนะคะ เพื่อนแพงจะอัพ 2 ตอนเลยนะคะ อยากให้อ่านกันเยอะๆ ติ ชม ได้เต็มที่เลยนะคะ เพื่อนแพงยินดีรับฟังค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นอีกแนวที่ตั้งใจแต่งมากๆ ตัวละครทุกตัวมีความเป็นมนุษย์ รัก โลภ โกรธ หลง ไม่ได้ขาว 100% และไม่มีใครเทา 100% เช่นกันค่ะ ยังไงเพื่อนแพงต้องขอฝากให้ติดตามด้วยนะคะ อ่านแล้วก็เม้นๆ โหวตๆ ให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ เพื่อนแพงอยากอ่านคอมเม้น อยากรู้ว่าทุกคนชอบหรือไม่ชอบ

ปล, นิยายเรื่องนี้ เพื่อนแพงอัพให้อ่าน วัน เว้น วัน นะคะ

ฝากติดตามแฟนเพจและ E-Book ทุกเรื่องของเพื่อนแพงด้วยนะคะ ตอนนี้มีเรื่องจัดโปรฯ อยู่ ถ้าสนใจก็ไปอ่านกันได้นะคะ สนุกทุกเรื่องจ้า

 



ฝากนิยาย E-Book เรื่องอื่นๆ  ด้วยนะคะ สนุก แซ่บ ทุกเรื่องจ้า

( หลายๆ เรื่องกำลังโปรฯ อยู่นะคะ ภายในเดือนนี้เท่านั้น รีบหน่อยน้า โหลดเลย ^^ ) 



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น