คฤหาสน์สีทอง

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 - เป็นที่น่ารังเกียจ… ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61















ขออนุญาตฝากแฟนเพจนิยายด้วยนะคะ ไปกดถูกใจกันเยอะๆ น้า

https://www.facebook.com/DekDHayase/ 












บทที่ 1

เป็นที่น่ารังเกียจ









        ปัง!

        มือหนาเหี่ยวย่นตามวัยทุบโต๊ะรับประทานอาหารเสียงดังลั่น เป็นเหตุให้คนพูดด้วยท่าทีหยิ่งผยองเมื่อครู่ตกใจแทบสิ้นสติ มองตามสายตาของผู้อาวุโสแล้วนึกหวาดหวั่นนัก

        “ฉันไม่คิดเลยนะว่าแกจะมีความคิดต่ำๆ แบบนี้กับน้องสาวของตัวเอง” ชายชราชี้หน้าหลานสาวคนโต ก่อนจะเลื่อนสายตาหันไปมองตัวต้นเหตุอีกคน “เธอสั่งสอนลูกของเธอยังไงให้เป็นเด็กก้าวร้าวแบบนี้ ชาติตระกูลและการศึกษาไม่ได้ช่วยขัดเกลานิสัยของมันบ้างเลยหรืออย่างไร!

        “มากไปแล้วนะคะคุณปู่!” หญิงสาวเดือดดาลเมื่อถูกด่าด้วยถ้อยคำรุนแรง อีกทั้งบ่าวไพร่ยังยืนเรียงหน้า ทำแบบนี้ไม่ให้เกียรติกันชัดๆ

        “นี่แกกล้าขึ้นเสียงกับฉันเหรอยัยหญิง!” ผู้เป็นปู่โกรธจัด

        “ค่ะ หญิงกล้า”

        “หญิงลูก พอเถอะลูก” เมื่อเห็นว่าเรื่องมันชักจะไปกันใหญ่ ภัคคิณีจึงรีบลุกขึ้นดึงมือบุตรสาวเป็นการเตือนสติ

        “คุณปู่ลำเอียงรักหลานไม่เท่ากัน อย่าคิดว่าหญิงไม่รู้นะคะว่าคุณปู่คิดจะเอาอีลูกไพร่นั่นมาทัดเทียมหญิง ฝันไปเถอะค่ะ หญิงไม่มีวันยอมให้มันได้มาชูคอเสมอหญิง ไม่มีวันนับญาติกับเลือดชั้นต่ำอย่างมัน!

        “แล้วไอ้เลือดชั้นต่ำที่แกว่ามันก็มีเลือดของธนาศินอยู่ครึ่งหนึ่ง ซึ่งเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกับแก!

        “คุณปู่!

        มาริษาโกรธจัดเมื่อประมุขของบ้านยกความจริงข้อนี้มาอ้างกับตน เป็นสิ่งเดียวที่รังเกียจจนแทบกระอักเลือด

        “แล้วก็จำไว้ อย่าพูดจาพล่อยๆ แบบนี้อีก ถ้าไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน!

--------------------------------------------------------

        “หญิงเกลียดคุณปู่ เกลียดๆ!!!

        เสียงแหลมสูงพูดซ้ำไปมาอยู่ภายในห้องนอนส่วนตัว มารดาที่รีบตามบุตรสาวเข้ามาติดๆ ถึงกับตกใจเมื่อได้ยินถ้อยคำไม่ลื่นหู

        “ไม่ได้นะลูก หนูจะเกลียดคุณปู่ไม่ได้นะลูก” มารดารีบร้องห้าม ก่อนจะเอ่ยต่อ “ยังไงซะคุณปู่ก็เป็นผู้มีพระคุณกับเรา อีกทั้งยังเลี้ยงดูส่งเสียหนูให้สุขสบายจนถึงทุกวันนี้”

        นับตั้งแต่วันที่สามีเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุพร้อมกับน้องชายนั้น ก็มีแต่ผู้อาวุโสท่านนี้ที่ให้การเลี้ยงดูตนและลูกมาเป็นอย่างดี ไม่ได้ทำให้รู้สึกขาดหรือหว้าเหว่แต่อย่างใด

        “คุณแม่พูดมาคำเดียวเถอะค่ะ ว่าคุณปู่มีทรัพย์สมบัติมหาศาล มันยังฟังง่ายเสียกว่า” น้ำเสียงประชดประชันของบุตรสาวทำเอามารดาหน้าเจื่อนทันที

        แล้วแทนที่ด้วยความริษยา

        “ใช่คุณปู่มีสมบัติมากมายที่มันควรตกเป็นของเรา ไม่ใช่ของนังเด็กกาฝากนั่น” แววตาของหญิงวัยกลางคนรุ่มร้อน

“แต่คุณปู่รักมัน อะไรๆ ก็เรียกหาแต่มัน แบบนี้เราจะทำยังไงกันดีคะคุณแม่”

มาริษาเองก็ว้าวุ่นใจไม่ต่างกับมารดาเท่าใดนัก เมื่อก่อนหล่อนไม่เคยคิดสนใจปัญหาส่วนนี้ เพราะถือตัวว่าเป็นหลานเพียงคนเดียว ไม่ว่ายังไงทรัพย์สมบัติที่คุณปู่ท่านมีย่อมตกเป็นของตนและผู้ให้กำเนิด แต่ทว่าพอมีฐิติวรดาเข้ามา ทุกอย่างเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ความรักและความกรุณาที่คุณปู่มีต่อนังกาฝากนั้นท่วมท้นเสียจนหล่อนกลัว กลัวว่าจะต้องสูญเสียทุกอย่างให้กับลูกผู้หญิงหากินอย่างมัน

        มาริษารังเกียจนักตั้งแต่วันที่รู้ว่าคุณปู่รับนังเด็กไร้หัวนอนปลายเท้า ลูกสาวของผู้หญิงหากินเข้ามาอยู่ร่วมชายคา แม้จะมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องทางสายเลือดหาก็ได้รักใคร่ไม่ เธอเกิดมาสูงศักดิ์ด้วยชาติตระกูลและการศึกษา ไม่เคยมีสิ่งใดมาทำให้กายมัวหมอง แต่พอมีมันเข้ามาก็มีเรื่องติฉินนินทาจากบรรดาเพื่อนฝูงไม่หยุดหย่อน ด้วยว่าแม่ของฐิติวรดาเป็นนังผู้หญิงหยำฉ่าหากินกับเรือนร่างของตัวเอง ไม่รู้ว่าในเวลานั้นคุณอาของเธอนึกบ้าอะไรถึงได้ไปคว้าผู้หญิงโคมแดงอย่างแม่นั่นมาทำเมีย ไม่แปลกใจเลยที่ตอนนั้นคุณย่ารับไม่ได้ถึงขั้นไล่คุณอาออกจากบ้านไปพร้อมกับเมียไพร่ชั้นต่ำ ขนาดมีหลานสาวหวังใช้เป็นประตูเบิกทางท่านก็ยังไม่ยอมรับ ในตอนนั้นมารดาของเธอก็คิดว่าจะหมดเสี้ยนหนามทางผลประโยชน์ แต่ที่ไหนได้! พอสิ้นบารมีคุณย่าผู้เป็นใหญ่สุดภายในบ้าน คุณปู่ก็รับเอาลูกสาวของมันมาเลี้ยงดูปูเสื่อ นับว่าบุญนักที่แม่ของมันมีจิตสำนึก ละอายแก่ใจขอกลับไปอยู่บ้านนอกตามเดิม มิเช่นนั้นเห็นทีคฤหาสน์หลังนี้คงลุกเป็นไฟ!

        “ตอนนี้เรายังทำอะไรไม่ได้หรอกลูก” เสียงของมารดาอ่อนใจเหลือเกิน

        “อะไรกัน นี่คุณแม่จะให้หนูทนใช้นามสกุลร่วมกับมันไปอีกนานแค่ไหนคะ ตลอดระยะเวลาสิบกว่าปีที่ผ่านก็นานเกินพอแล้วนะคะคุณแม่” บุตรสาวโวยวาย

        “ใจเย็นสิลูก แม่รู้แม่เข้าใจ แต่หนูต้องใจเย็นๆ นะลูก” ผู้ให้กำเนิดพยายามปลอบประโลมลูกรัก

        “ใครบอกว่าแม่จะให้ลูกทนเกลือกกลั้วกับพวกชั้นต่ำแบบมัน แม่เพียงแต่ให้ลูกของแม่เอาใจคุณปู่ให้มากๆ อย่าทำให้ท่านโกรธหรือขุ่นเคืองใจ เพราะไม่เช่นนั้นลูกแม่จะเสียคะแนนจากท่าน อย่าลืมสิว่าตอนนี้นังเด็กนั่นมันกำลังเป็นที่โปรดปราน ถ้าลูกหญิงเอาแต่วีนใส่คุณปู่อยู่แบบนี้เห็นทีจะไม่ดีกับตัวนะลูก”

        มาริษาคิดตามมารดา จริงอย่างที่ท่านพูด เวลานี้อะไรๆ ก็เรียกหาแต่ยัยเด็กนั่น ถ้าหล่อนมัวเอาแต่ใจอยู่แบบนี้สักวันคุณปู่คงเกลียดและไม่คิดยกทรัพย์สมบัติให้

        ไม่ได้! เธอจะไม่มีวันยอมให้มันเป็นเช่นนั้นเด็ดขาด

        “ค่ะคุณแม่ หญิงจะทำตามที่คุณแม่บอกทุกอย่าง”

        หญิงสาวเอ่ยชัดด้วยความมุงมั่น!

ttttttttttttttt











สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักของเพื่อนแพงทุกคน ^^ วันนี้เพื่อนแพงเปิดฤกษ์งามยามดีอัพนิยายเรื่อง คฤหาสน์สีทอง ให้แล้วนะคะ เพื่อนแพงจะอัพ 2 ตอนเลยนะคะ อยากให้อ่านกันเยอะๆ ติ ชม ได้เต็มที่เลยนะคะ เพื่อนแพงยินดีรับฟังค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นอีกแนวที่ตั้งใจแต่งมากๆ ตัวละครทุกตัวมีความเป็นมนุษย์ รัก โลภ โกรธ หลง ไม่ได้ขาว 100% และไม่มีใครเทา 100% เช่นกันค่ะ ยังไงเพื่อนแพงต้องขอฝากให้ติดตามด้วยนะคะ อ่านแล้วก็เม้นๆ โหวตๆ ให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ เพื่อนแพงอยากอ่านคอมเม้น อยากรู้ว่าทุกคนชอบหรือไม่ชอบ

ปล, นิยายเรื่องนี้ เพื่อนแพงอัพให้อ่าน วัน เว้น วัน นะคะ

ฝากติดตามแฟนเพจและ E-Book ทุกเรื่องของเพื่อนแพงด้วยนะคะ ตอนนี้มีเรื่องจัดโปรฯ อยู่ ถ้าสนใจก็ไปอ่านกันได้นะคะ สนุกทุกเรื่องจ้า

 




ฝากนิยาย E-Book เรื่องอื่นๆ  ด้วยนะคะ สนุก แซ่บ ทุกเรื่องจ้า

( บางเรื่องกำลังโปรฯ อยู่นะคะ ภายในเดือนนี้เท่านั้น รีบหน่อยน้า โหลดเลย ^^ ) 



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น