Love Diary บันทึกรักด้วยหัวใจ

ตอนที่ 6 : บทที่ 5 - มิสพอเพียง... ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 ส.ค. 60










































ขออนุญาติใช้รูปเดิมไปจนถึงตอนที่ 10 เลยนะคะ (ลงให้อ่านเป็นตัวอย่าง 10 ตอนจ้า)


ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ ^^ จะได้ติดตามผลงานกันง่ายขึ้น

https://www.facebook.com/DekDHayase/




 

บทที่ 5

มีสพอเพียง… ( 100% )


          วันเสาร์ ณ บ้านแกรมม่า

          “กรี๊ดดดดดดดดดด !!!!!!!!!

          “โอ๊ย ! หูจะแตก >O<

          “ฉันฟินนนนนน >///<

          “ยัยบ้าเอ๊ย ผ่านมาตั้งสามวันแล้วหล่อนจะฟินอะไรนักหนายะ >[]<

          “พี่เขาบอกว่าฉันน่ารัก แกได้ยินไหมพี่พัตเตอร์ชมว่าฉันน่ารัก >///<

          ป๊าบ !

          ศีรษะของฉันถูกยัยเพื่อนใจโหดตบเข้าให้เต็มแรง

          “ไอ้แกรมม่า L !” ฉันชี้หน้ามันด้วยความโกรธ

          “ไง หายฟินนนนน” มันทำเสียงล้อเลียนฉัน ลอยหน้าลอยตาอีกต่างหาก “หรือยังจ้ะ J

          “แกไม่มาเป็นฉันไม่มีวันเข้าใจหรอก >_<

          “ฉันเข้าใจแก แต่เวลานี้แกช่วยฉันทำรายงานวิชาสังคมฯ ก่อนดีกว่าปะ หรือว่าอยากโดนอาจารย์ทุบหลังเข้าให้อีก”

          ยัยแกรมม่านั่งกอดอกอยู่หน้าโต๊ะคอมฯ เออ จริงด้วย วันนี้ที่ฉันมาบ้านยัยนี่ก็เพื่อต้องการจะมาทำรายงานส่งอาจารย์นี่น่า -_-^

          “ขอโทษๆ เดี๋ยวฉันจะรีบพิมพ์เลย แกก็แต่งรูปไปแล้วกันนะ”

          ฉันเปิดกระเป๋าหยิบเอาโน๊ตบุ๊คส่วนตัวออกมาเปิดโปรแกรมเวิร์ค รายงานวิชาสังคมเยอะจริงอะไรจริง หยุดแค่สองวันเสาร์กับอาทิตย์อาจารย์สั่งงานราวกับว่าหยุดเป็นชาติ -_-^^

          บางครั้งอนาคตของชาติก็ล้าเป็นอะไรเป็นนะ ><

          “เบื่อว่ะ จันทร์หน้าต้องโดนตรวจผมอีกแหละ L” จู่ๆ ยัยแกรมม่าก็พูดขึ้นแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

          “ตัดผม O_O !” ฉันเงยหน้าขึ้นจากจอโน๊ตบุ๊คทันที

          ว่าแล้วก็รีบวิ่งไปที่โต๊ะเครื่องแป้งส่องกระจกบานใหญ่ดูหน้าผมตัวเอง ผมสั้นที่เลยติ่งหูมาพอประมาณ ฉันต้องตัดมันอีกแล้วเหรอเนี่ย มันเพิ่งจะยาวเพิ่มเสริมให้หน้าฉันดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมากับเขาบ้างเองนะ ฉันต้องตัดมันอีกแล้วเหรอเนี่ย YOY

          เรียนโรงเรียนรัฐบาลมันช่างปวดใจเหลือเกิน T_T

          “ช่ายยยยยตัดผม =_=” ยัยแกรมม่าทำหน้าเซ็ง

          “ไม่ได้นะ ฉันตัดผมไม่ได้ >_<” ฉันรีบส่ายหน้า ไม่ๆๆๆๆๆๆๆ

          หน้าเด๋อด๋า ( กว่าเดิม ) ไปเจอพี่พัตเตอร์เนี่ยนะ Y^Y

          “หรือแกอยากโดนแง็บ เกศสยองบาร์เบอร์อ่ะ ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ L” ยัยแกรมม่าเบ้ปาก

          เกศสยองบาร์เบอร์ ชื่อนี้สร้างความสะพรึงกลัวให้กับนักเรียนทั้งโรงเรียน อาจารย์เกศราฝ่ายปกครองขาโหดประจำโรงเรียน แกเป็นศูนย์กลางของความโหดร้ายทั้งหมดทั้งมวลมารวมตัวกัน แถมแกยังเป็นอาจารย์สอนวิชาภาษาอังกฤษอีกต่างหาก หึ เลยยิ่งคูณความน่ากลัวให้เพิ่มขึ้นอีกเป็นร้อยเท่า ! >O<

          สังเกตุเหมือนฉันไหม ทำไมอาจารย์ฝ่ายปกครองเกือบจะทุกคนมักจะสอนวิชาภาษาอังกฤษ และอาจารย์ส่วนใหญ่ที่สอนวิชาภาษาอังกฤษมักจะชอบทำตัวโหดร้ายใส่เด็กนักเรียน -__-^

          “ไม่ ฉันไม่อยากโดนแง็บ Y^Y

          โดนแง็บหนักกว่าเดิมแน่ ผมเสียทรง เสียศูนย์แก้ลำบากบานตะไท

          “งั้นแกก็ต้องตัดผม -_-^

          “แต่ฉันไม่อยากตัดผม Y_Y

          “ถ้าอย่างนั้น” ยัยแกรมม่าทำหน้าเอือม “แกก็ย้ายโรงเรียนไปซะ ไปเรียนโรงเรียนเอกชนไปจะได้ไม่ต้องโดนตัดผม ไอ้บ้า ><

          ทำไมต้องเสียงดังใส่เพื่อน UOU

          “ย้ายโรงเรียนไปก็ไม่ได้เจอพี่พัตเตอร์น่ะสิ ไม่เอาอ่ะ (-_-   ) (   -_-)” ส่ายหน้าพัลวัน

          การไม่ได้เห็นหน้าพี่พัตเตอร์มันเลวร้ายกว่าต้องตัดผม เชื่อฉันเถอะ

          “โห แม่คุณ เทิดทูนความรักเสียจริง =O=

          “หน้าฉันมักจะเอ๋อที่สุดเวลาที่ตัดผมใหม่ๆ แกเองก็รู้ U_U

          หน้าอวบๆ กับทรงผมที่สั้นเท่าติ่งหู TOT

          “ปล่อยวางเรื่องทรงผมเถอะแก เราทำอะไรไม่ได้หรอก อีกอย่างแกจะกลัวอะไร ลืมคำพูดของพี่พัตเตอร์ไปแล้วหรือไง ที่เขาบอกให้แกคิดไว้เสมอว่าตัวเองเป็นคนน่ารักอ่ะ”

          ยัยแกรมม่าเตือนสติฉัน จริงด้วยสิ O_O ฉันลืมไปได้ยังไงนะ จะผมสั้นหรือผมยาวมันจะสำคัญอะไร เพราะไม่ว่าจะทรงไหนฉันก็น่ารักอยู่แล้ว >_<

          “แกจำได้ด้วยเหรอ ตั้งใจฟังฉันเหมือนกันนะเนี่ย ^O^

          “เปล่าหรอก ก็แกเล่นแพล่มมันตั้งสามวันสามคืนวันละสิบๆ รอบ พี่พัตเตอร์อย่างนั้น พี่พัตเตอร์อย่างนี้ แล้วจะไม่ให้ฉันจำได้ได้ไงอ่ะ ฟังมันจนเลี่ยนไปหมดแล้ว =__=^^

          ยัยแกรมม่าทำหน้าเอือม เชอะ ปากแข็ง นึกว่าฉันไม่รู้นิสัยแกหรือไง ทำเป็นชอบว่าแต่ข้างในใจก็แอบรู้สึกดีไปกับฉันด้วยทุกครั้ง

          “กลับมาประจำตำแหน่งได้แล้วแกน่ะ เพ้อเจ้ออยู่หน้ากระจกทำไม รายงานจะเสร็จมะ ?” ยัยแกรมม่าเท้าเอวถาม

          เพื่อนคนนี้นี่ ><

          “จ้าๆ” ฉันขานรับเสียงยาวๆ คลานขึ้นเตียงเตรียมตัวพิมพ์รายงานต่อไป ฮือๆ เหลืออีกตั้งมากโขจะทำทันไหมเนี่ย ไม่เสร็จมีหวังได้กินตุ๊บตั๊บของอาจารย์นิภาพรรณแน่นอน U_U

          สู้ๆ มายด์เฟรน รานงานต้องเสร็จ สู้ๆ ^_^

 

          ณ โรงเรียน

          T_T

          T^T

          TOT

          นี่คือสีหน้าของเพื่อนนักเรียนทุกคน

          และนี่คือสีหน้าของฉัน… U_U YOY TOT

          “เธอนี่ทุกเดือนเลยนะยัยทิพวรรณ ผมเผ้าไม่อยากจะตัด !” ไม้เรียวสีส้มตีเข้าที่ศีรษะเบาๆ พร้อมกับร่างอ้วนท้วมของอาจารย์เกศราที่เดินวนไปวนมารอบตัวฉัน

          “หนูตัดแล้วค่ะอาจารย์ T_T” เสียงกระเซ่า

          “ไม่ต้องมาเถียง !” เสียงดังแปดหลอด

          “หนูไม่ได้เถียงนะคะ หนูตัดแล้วจริงๆ YOY

          อยากตายยยยยย TT_TT

          เพี้ยะ !

          ฟาดไม้เรียวสีส้มประจำตัวลงกับโต๊ะเสียงดังลั่น ทำเอาเพื่อนๆ ในห้องสะดุ้งโหยงกันเป็นแถว ฉันเองก็ด้วย  

          “ยังจะเถียงอีก !” อาจารย์เกศราตะคอก “ตัดภาษาบ้าภาษาบออะไรทำไมมันยังยาวอยู่ล่ะ หลอกใครหลอกได้แต่เธอหลอกฉันไม่ได้หรอกนะยัยทิพวรรณ !

          เข้าใจไหมว่าผมฉันมันย้วย ทั้งย้วยทั้งหนามาก ! ตัดมาแล้วก็เหมือนว่าไม่ได้ตัด เกิดเป็นคนผมเยอะนี่มันลำบากหัวกะบาลจริงๆ พูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจ >.<

          “เพราะฉันไม่ได้โง่ !” เสียงดังไม่มีตก

          ถ้าจะบอกว่าตอนนี้อาจารย์กำลังโง่ล่ะคะ หนูคงโดนตัดหัวแทนตัดผมชิมิ Y_Y กระซิกๆ

          ฉับๆ

          เสียงอันน่าเจ็บปวด TTOTT

          ฉับๆ

          พอเถอะหนูขอร้องงงงง -/\-

          “จำไว้นะ ถ้าเดือนหน้ายังขืนผิดกฏโรงเรียนไม่ยอมตัดผมอีกเธอจะโดนมากกว่านี้ นี่ฉันยังเมตตาเธอนะ ยัยทิพวรรณ” ว่าจบก็สะบัดบ๊อบเดินจากไป

          ฉันก้มลงเก็บเศษเส้นผมอันแสนสวยของตัวเองขึ้นมาดู นี่อาจารย์แกใช้คำว่าเมตตาแล้วเหรอ ? ถ้าไม่เมตตาคงหมดหัวกะบาลเลยใช่ไหม เศษผมเป็นกำมือถ้าจับมัดรวมกันเอาไปขายให้กับทางร้านเสริมสวยได้เลย โหดร้าย ! อาจารย์เกศราโหดร้าย ทารุณ L

          “แก โอเคปะ O_o ?” ยัยแกรมม่าถามทันทีที่ฉันนั่งประจำที่ข้างมัน

          “L

          “ท่าจะไม่โอเค -_-^

          ฉันนั่งเงียบหยิบกระจกลายหมีพูอันเล็กกระจิ๋วมาส่องดูหน้าผมตัวเอง บางทีฉันควรจะหาซื้อกระจกบานใหม่นะ หน้าฉันมันใหญ่เกินไปส่องไม่หมด =__=

          “ฮ่าๆๆ” เสียงหัวเราะที่แสนริษยา ร่างตันเตี้ยหน้าขาวโบ๊ะทาปากแดงจัดราวกับไปกินเลือดไก่มาสดๆ ร้อนๆ ยืนเท้ามือลงบนโต๊ะเรียนของฉัน

          ยัยโมจิ !

          “น่าสงสารเนอะ ดูดิ โดนแง็บผมทุกเดือนเลยอ่า ^^” ยัยโมจิจีบปากจีบคอพูด

          ปากปีจอประจำห้องตำแหน่งนี้ฉันยกให้มันเลย ><

          “แล้วเธอดีกว่าฉันตรงไหนไม่ทราบ” กอดอก จ้องหน้า “ซอยผมมาทีไหร่ก็โดนอาจารย์จิกหัวแง็บทุกที ก่อนจะว่าใครหัดดูสภาพหัวของตัวเองก่อนนะ เส้นผมหรือฝอยขัดหม้ออ่ะ J” ฉันชี้นิ้วไปที่ศีรษะยัยโมจิเน่า ( ฉันขอเรียกหล่อนแบบนี้ )

          “ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ”

          คำพูดของฉันเรียกเสียงฮาได้ดีจากเพื่อนๆ ทุกคน

          “เจ๋งว่ะแก ! นี่ใช่ปะ ที่โบราณเขาบอกว่า หัวเราะทีหลังดังกว่า ดูดิ ดังทั้งห้องเลย ฮ่าๆๆๆ”

          ยัยแกรมม่ายกนิ้วโป้งให้ฉันก่อนจะทำตัวเป็นแกนนำพาเพื่อนๆ หัวเราะปล่อยพลังความสะใจกันอีกรอบ ยัยโมจิเน่ายืนกำหมัด กัดฟันแน่นอย่างโกรธจัด ยัยนี่เลื่อนสายตาอาฆาติมาที่ฉันก่อนจะพูดห้วนๆ ใส่

          “อวดดีกับฉันให้มากๆ แล้วแกจะเจอดี ฝากไว้ก่อนเหอะ !” นางสะบัดหัวฝอยขัดหม้อออกจากห้องไปเลย พร้อมด้วยเพื่อนลูกสมุนของนางอีกสามคน

          วันๆ ก็เอาแต่แต่งหน้าทาแป้งทาปากแล้วยังจะมาว่าคนอื่นเขาอีก ยัยโมจิเน่าเอ๊ย ! L

 

          13.00 . ณ ใต้อาคารสาม

          ขณะนี้บรรดานักเรียนชั้นมอสองทับหกทุกคนกำลังเข้าแถวตองหนึ่งแบ่งเป็นสองแถวระหว่างชายกับหญิง อยู่ดีๆ อาจารย์วรรณดี อาจารย์ประจำชั้นของพวกเราก็เรียกให้พวกเราลงมารวมตัวกันที่ข้างล่างด่วน บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะแจ้งให้ทราบ ซึ่งกว่าจะพากันออกมาจากห้องเรียนวิชาภาษาอังกฤษได้ ก็แทบจะคลานกราบเท้าอาจารย์เกศรากันทั้งห้อง ! =__=^^

          บอกแล้วว่าอาจารย์แกเข้มงวดที่สุดในกาแลคซี่ >O<

          “รู้ไหมว่าเรียกตัวมาเพราะอะไร ?” อาจารย์วรรณดีเอ่ยถาม ซึ่งแน่นอนฟีคแบคที่แกได้รับ

          “(-_-   ) (   -_-)” ทั้งห้องส่ายหน้าโดยพร้อมเพรียงกัน

          “เฮ้อ ! ลูกศิษย์ฉัน -__-^” อาจารย์วรรณดีถอนหายใจ “ อาทิตย์หน้าโรงเรียนเราจะจัดงาน รู้ไหมว่างานอะไร ? “ ถามอีก

          “(-_-   ) (   -_-)” เช่นเดิม

          “พวกเธอเนี่ยน้า รู้อะไรกับเขาบ้างไหมเนี่ย ดูสิห้องอื่นเขาเตรียมการเตรียมงานกันไปถึงไหนแล้ว พวกเธอยังทำตัวเป็นกบในกะลากันอยู่เลย” ชี้หน้าเรียงคน

          ยาวๆ ไปค่ะพี่น้อง =__=^^

          “งานที่ว่าก็คืองานวันพ่อ ซึ่งงานวันพ่อเนี่ยเขาจะมีกิจกรรมให้พวกเธอเข้าร่วมหลายอย่าง แต่มีอยู่กิจกรรมหนึ่งที่เรียกได้ว่าเป็นไฮไลต์ของงาน และกิจกรรมนี้ก็จำเป็นจะต้องมีตัวแทนห้องเพียงหนึ่งคนเพื่อเข้าร่วม”

          ตัวแทนห้อง O_O !

          ถอยห่างถอยห่าง ถอยห่าง

          “อะไรกันเด็กๆ นี่พวกเธอจะพากันเดินถอยหลังทำไมเนี่ย -_-^

          ได้ยินคำว่า ตัวแทนห้อง ทีไหร่ปฎิกิริยาของทุกคนก็จะออกมาในลักษณะเยี่ยงนี้ -_-

          “ซึ่งวันนี้” อาจารย์วรรณดีกวาดสายตามองทุกคน “เราจะมาค้นหาตัวแทนห้องกัน ^_^

          O_O

          O_O

          O_o

          !!!!!

          “จะให้ครูเลือกหรือว่าพวกเธอจะเลือกเอง ?

          “ครูเลือกค่ะ/ครับ !” ทุกคนประสานเสียงขึ้นพร้อมกัน

          อาจารย์วรรณดีทำสีหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าแล้วบอก

          “ไม่เอาดีกว่า ครูเลือกเดี๋ยวมันจะดูไม่ยุติธรรมกับคนๆ นั้น เอาเป็นเสียงโหวตดีกว่า ให้เพื่อนในห้องช่วยกันโหวตว่าใครเหมาะเป็นตัวแทนห้องในการทำกิจกรรมครั้งนี้ ^^

          O_O

          “ครูจะนับ หนึ่งถึงสามนะ แล้วพวกเธอก็พูดชื่อของคนที่อยากให้เขาได้เป็นตัวแทนห้อง โอเค้ ?

อาจารย์วรรณดีถาม นักเรียนทุกคนพยักหน้าพร้อมเพรียงกัน แกจึงเริ่มนับ

          “หนึ่ง

          ใครจะเป็นตัวแทนห้องกันหนอ ><

          “สอง

          น่าจะเป็นหัวหน้าห้องคนสวยที่ได้ถือพานไหว้ครูปีนี้แน่นอน >_<

          “สาม

          หรือจะเป็นหนุ่มหน้าหล่ออย่างรองหัวหน้าห้องที่ได้เป็นตัวแทนภาคนักกีฬาฟุตบอล >O<

          หรือว่าจะเป็น

          “พวกเราขอเลือกมายด์เฟรนค่ะ/ครับ !!!

          อ๋อทีแท้ก็เป็นฉันนี่เอง นึกว่าใคร ^_^

          หะ !!! ฉัน O_O

          O_o

          “เฮ้ย !

          แถวหายไปไหน ? ทำไมมีแต่ฉันที่ยืนเอ๋อเด่นหราอยู่คนเดียวล่ะ O_=

          (   -_-) ขวับ !

          OoO

          โอ้วเอ็มจี ! ทุกคนอพยพไปยืนอยู่ข้างหลังกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่มีใครบอกฉัน ทำไมปล่อยฉันยืนอยู่คนเดียว ทำม้ายยยยย UU_UU

          “เสียงโหวตชัดเจนมาก ^_^” อาจารย์วรรณดีพยักหน้า เดินมาหยุดอยู่ที่ฉัน “เพื่อนๆ ไว้ใจให้เธอทำภารกิจนี้นะมายด์เฟรน เธอต้องทำให้เต็มที่รู้ไหมจ้ะ ^^” อาจารย์วรรณดีตบบ่าฉันเป็นเชิงให้กำลังใจ

          “ไม่นะคะอาจารย์ หนูไม่อยากทามมมมม T^T

          เห็นใจกันเถอะ พลีส U_U

          “ได้ไง ! เพื่อนๆ โหวตเธอแล้วนะ”

          “ไม่เอาค่ะ มันไม่ยุติธรรมอ่า ( -/\- )” ฉันยกมือไหว้อ้อนวอนอาจารย์ยกใหญ่

          “ไม่ได้ !” อาจารย์วรรณดีทำเสียงเข้ม “นี่มันยุติธรรมที่สุดแล้ว เธอมาจากเสียงโหวตของเพื่อนทุกคน ครูไม่ได้แต่งตั้งเองนะ ประชาธิปไตยล้วนๆ ไม่ยุติธรรมตรงไหน เดี๋ยวเหอะ ! เดี๋ยวครูจะไปฟ้องอาจารย์นิภาพรรณว่าเธอขัดขืนประชาธิปไตย”

          โอ๊ย จะบ้า >_< ทำไมต้องเอาอาจารย์วิชาสังคมฯ มาขู่ด้วยเนี่ย TOT

          “อาจารย์อ่า YOY” ลากเสียงยาวเป็นหมาหงอย

          “สรุปตามนี้นะทุกคน เราได้ตัวแทนห้องในการเข้าร่วมกิจกรรมแล้วคือมายด์เฟรน ^^” อาจารย์วรรณดีพูดปิดสำนวน ปิดช่องทางการคัดค้านของฉันทุกทาง

          มันคงเป็นเวรกรรมของฉันกระมัง ฉันต้องก้มหน้ายอมรับมันชิมิ T.T

          “หนูต้องทำอะไรบ้างคะ ?” ถามเสียงเครือ ไหนๆ ก็ทำอะไรไม่ได้แล้วนี่

          “….

          “….

          “….

          “เตรียมตัวเป็นผู้เข้าประกวด มีสพอเพียง ^_^

          O_o

          “มีสพอเพียง !!!

 

Top v 5: “เตรียมตัวเป็นผู้เข้าประกวด มีสพอเพียง ^_^

                                                                By AJ Wandee

_________________________________________

ฝากนิยาย E-Book ทุกเรื่องของเพื่อนแพงด้วยนะคะ


 

ฝากนิยายเรื่อง เพียงใจรักด้วยนะคะ เป็นแนวผู้ใหญ่เคล้าน้ำตา ( เล็กน้อย ) ถ้าใครยังไม่เคยอ่านมีตัวอย่างให้ทดลองอ่านในเว็บ MEB ยะคะ สามารถโหลดมาอ่านฟรีก่อนได้ค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมด 502 หน้า ราคา 259 บาทค่ะ !!!

 ปล.และเรื่องนี้ติดอันดับขายดีของเว็บด้วยนะคะ เย้ !!!!!! ^^
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30







 

ฝากนิยายเรื่อง “DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นแนววัยรุ่น ดาร์คๆ ดราม่า มีครบทุกรสชาติเลยค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมดอยู่ที่ 559 หน้า ราคาสงวนอยู่ที่ 299 บาทค่ะ ! เรื่องนี้แซ่บมากค่ะ หากใครยังไม่เคยอ่านก็สามารถโหลดตัวอย่างมาทดลองอ่านก่อนได้ในเว็บ MEB ค่ะ

ปล.และเรื่องนี้ติดอันดับขายดีของเว็บด้วยนะคะ เย้ !!!!!! ^^
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzQ3MzUiO30







 

เรื่องล่าสุด !!!

ฝากนิยายเรื่อง “So Bad Love รักสุดร้ายของนายจอมมาร ด้วยนะคะ เนื้อเรื่องแซ่บ และ จัดเต็มค่ะ จำนวนหน้าทั้งหมด 327 หน้า กับราคาเบาๆ เพียงแค่ 139 บาทเท่านั้นคร่า !!! ^^ ใครที่ติดตามพี่เซน และ หนูเดียอยู่ อย่าลืมไปอุดหนุนกันน้า ^^ จุ๊บๆ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzg3MTAiO30

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น