Love Diary บันทึกรักด้วยหัวใจ

ตอนที่ 4 : บทที่ 3 - หาวิธรใกล้ชิด >///< ( ภาค 2 ) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 ส.ค. 60







































ขออนุญาติใช้รูปเดิมไปจนถึงตอนที่ 10 เลยนะคะ (ลงให้อ่านเป็นตัวอย่าง 10 ตอนจ้า)

 

เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

https://www.facebook.com/DekDHayase/







 

ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ ^^ จะได้ติดตามผลงานกันง่ายขึ้น
 

____________________________________________________

 

มีเรื่องมาชี้แจงค่ะ

พอดีว่าตอนนี้ในแฟนเพจของเพื่อนแพงกำลังทำการจำหน่ายนิยายมือ 2 สภาพเยี่ยมอยู่ค่ะ ราคาเริ่มต้นที่เล่มละ 50-150 บาทค่ะ !

สภาพเกิน 95% ทุกเล่มค่ะ และตอนนี้ก็มีคนจองไปแล้ว 5 เล่ม จากตอนแรกที่มีอยู่ 17 เล่ม ตอนนี้เหลือห้าเล่มแล้วนะคะ ถ้าใครสนใจก็สามารถเข้าไปดูรายละเอียดนิยาย+รูปภาพเต็มๆ ที่แฟนเพจของเก๋าได้น้าตะเอง รีบหน่อยจ้า เพื่อนแพงโละนิยายมือ 2 ของเพื่อนแพงและพี่สาวจ้า สภาพดีมากจริงๆ ค่ะ ใครสนใจก็เข้าไปที่ลิ้งค์นี้ได้เลยนะคะ ขอบคุณค่ะ

ถ้าใครสนใจก็สามารถกดเข้ามาที่ลิ้งค์เพจนี้ได้เลยนะคะ

ราคาถูกและนิยายสภาพดีค่ะ ^^

 https://www.facebook.com/%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%87-%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81-%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A1-1144244208947237/

 

 



 

บทที่ 3

หาวิธีใกล้ชิด >< ( ภาค 2 )

 

          “ขอบคุณนะคะที่ช่วย พี่หนักแย่เลย >_<

          ฉันรับเอาสมุดทั้งหมดมาถือไว้ ตอนนี้เราทั้งคู่ยืนอยู่หน้าห้องเรียนวิชาภาษาไทย อาจารย์ยังไม่เข้าเสียงภายในห้องก็เลยดังโหวกเหวกราวกับตลาดสด บางคนก็พับจรวดเล่นโยนไปมาอย่างสนุกสนาน บางคนก็ตีโต๊ะตั้งวงแหกปากร้องเพลงแบบไม่เกรงใจใคร หนักหน่อยก็วางมวยกันหลังห้อง เตะ ต่อย กระทืบกันอย่างเมามันส์

          ส่วนพวกผู้หญิงก็เดิมๆ แต่งหน้าทาปาก เมาส์มอยนินทาคนอื่น มองเข้าไปเห็นจะมีก็แต่ยัยแกรมม่าคนเดียวที่ใส่หูฟังและนั่งอ่านนิยายสบายใจไม่ยุ่งกับใคร

          บอกแล้วเพื่อนฉันรักสันโดษ =__=

          “ไม่หรอก พี่มีเรียนตึกนี้พอดี”

          “ห้องไหนคะ ? O_o !

          ฉันถามเสียงดัง พี่พัตเตอร์อึ้งไปพักหนึ่ง ฉันแสดงอาการมากไปเหรอ ไม่ได้ๆ เดี๋ยวไก่ตื่น ><

          “หนูถามเผื่อไว้น่ะค่ะ ช่วงนี้หนูชอบหลงห้องเรียนอยู่บ่อยๆ”

          ช่างเป็นการแก้ตัวที่ไม่เข้าท่าเข้าทาง Y^Y

          “วิทยาศาสตร์น่ะ ห้องห้าศูนย์หนึ่ง ^^

          พี่พัตเตอร์ชี้นิ้วไปยังจุดเชื่อมระหว่างอาคารสี่และอาคารห้า ห้องห้าศูนย์หนึ่งเหรอ ฉันรีบเมมโมรีไว้ในหัวสมองว่าเวลานี้ วันนี้ พี่เขาเรียนวิชาวิทยาศาสตร์อยู่ที่ห้องห้าศูนย์หนึ่ง

          ได้ข้อมูลเพิ่มมาอีกหนึ่งข้อ ^_^

          “งั้นพี่ไปก่อนนะ ป่านนี้อาจารย์คงเข้าแล้วอ่ะ เดี๋ยวจะโดนดุ ><

          พี่พัตเตอร์ทำแก้มป่องตอนที่พูดว่าจะโดนดุ อย่าทำตัวน่ารักมากได้ไหมอ่า เกิดฉันฟิวส์ขาดเผลอตัวปล้ำขึ้นมาแล้วจะรู้สึก >O<  

          “ค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะพี่พัตเตอร์ ^O^

          “เอ๊ะ เรารู้จักชื่อพี่ได้ยังไง ?” พี่พัตเตอร์ขมวดคิ้ว แต่บอกไว้ก่อนว่ามันเป็นการขมวดคิ้วได้น่ารักที่สุดในทวีปเอเชีย จริงๆ นะ ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนที่ขมวดคิ้วแล้วน่ารักแบบพี่เขามาก่อนเลย

          “ก็ เอ่อตอนที่พี่ช่วยหนูที่ร้านผลไม้อ่ะค่ะ >O<

          พี่พัตเตอร์ทำหน้าครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะดีดนิ้วเข้าหากันเสียงดัง เสียใจนะเนี่ยพี่เขาจำฉันไม่ได้แฮะ Y_Y

          “อ้ออออ” ลากเสียงยาวมาก “น้องนั่นเอง ก็คิดอยู่ว่าทำไมคุ้นๆ ^^

          แค่รู้สึกคุ้นก็ยังดี เนอะ ^_^

          “แล้วน้องชื่ออะไรเหรอ พี่จะได้เรียกถูก”

          O_o ชื่อ พี่พัตเตอร์ถามชื่อฉัน เขาถามชื่อฉัน >< กรี๊ดๆ

          “มะ มายด์เฟรนค่ะ”

          “ว้าว ชื่อน่ารักจัง J

          “>///<

          หัวใจของฉันเต้นแรงเสมือนจะหลุดออกจากอก พี่พัตเตอร์ทำไมถึงได้น่ารักผิดมนุษย์มนาขนาดนี้นะ เขาจะรู้ตัวบ้างหรือเปล่าว่าเขาทำให้หัวใจของฉันทำงานหนักตั้งแต่วินาทีแรกที่พบกัน แค่ลองคิดไปถึงวันที่จะได้เป็นแฟนกับเขาฉันก็แทบจะกรี๊ดให้คอแตก ถ้าหากว่าฟลุ๊คมีวันนั้นขึ้นมาจริงๆ ฉันคงกลายเป็นยัยบ้าที่นั่งยิ้มนั่งสำลักความสุขได้ทั้งวันแน่ๆ

          “พี่ไปก่อนนะ น้องมายด์เฟรน J

          พี่พัตเตอร์โบกมือลาฉัน ร่างสูงกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังอาคารห้า เขาที่กำลังจะก้าวเท้าขึ้นบันไดยังอุตสาห์ชะโงกหน้า ( หล่อๆ ) ออกมายิ้มให้กับฉันที่ยืนนิ่งอยู่กับที่ ฉันยิ้มตอบอย่างรวดเร็ว มองจนพี่พัตเตอร์ลับสายตาถึงได้เดินถือกองสมุดสี่สิบหกเล่มเข้าไปในห้องเรียน

          “ฉันเห็นนะ -_-^” ยัยแกรมม่าถอดหูฟังออกปิดหนังสือนิยายแล้วพูดกับฉัน “แผนสูงมาก !

          จะถือว่าเป็นคำชมแล้วกัน ^^

          “มันก็ต้องมีบ้าง ><

          “มีความสุขสิท่า”

                “แน่นอน แกรมม่า กรี๊ด ! พี่เขาน่ารักมากเลยอ่า พูดเพราะนิสัยดี >_<

          “แฟนคลับพี่เขาเยอะเหมือนกันนะแก ทำอะไรก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน” ยัยแกรมม่าเตือน

          “ทำไมเหรอพวกแฟนคลับน่ากลัวเหรอแก ( . . )”

          ใจคอเริ่มไม่สู้ดีซะแล้วสิ

          “ไม่เชิงน่ากลัวหรอก ฉันก็แค่เตือนเฉยๆ น่ะ ฉันยอมรับนะว่ายังแอบเป็นห่วงแกอยู่เรื่องที่พี่เขา

          “มีประวัติไม่ดี ( . . )”

          ยัยแกรมม่าถอนหายใจ ข้างในใจลึกๆ ฉันไม่เชื่อนะ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้เก่งมากพอถึงขนาดรู้ไส้รู้พุงใครเพียงแค่พบหน้า แต่ครั้งนี้ฉันค่อนข้างมั่นใจ เซ็นท์ในร่างกายมันบอกว่าฉันมองผู้ชายคนนี้ไม่ผิด พี่พัตเตอร์ไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอย่างที่ยัยแกรมม่าได้ยินมาแน่นอน

          “เอาเถอะๆ ถ้าแกชอบฉันก็ชอบด้วย คิดไรมาก J” ยัยแกรมม่ายิ้มกว้าง

          “แกน่ารักจัง รักแกที่ซู้ด >O<

 

          12.00 .

          “แกไปกินข้าวกันเตอะ T^T

          ยัยแกรมม่าโอดครวญ

          “แปบสิ เดี๋ยวพี่เขาก็ออกมาแล้ว”

          ใช่ ! ตอนนี้ทั้งฉันและยัยแกรมม่าเรากำลังยืนด้อมๆ มองๆ อยู่แถวๆ ห้องห้าศูนย์หนึ่ง ซึ่งภายในห้องนั้นเต็มไปด้วยนักเรียนชั้นมอห้าทับสาม พวกเขากำลังทดลองอะไรกันสักอย่างนี่แหละซึ่งฉันไม่สนใจหรอก เพราะสิ่งเดียวที่ฉันสนใจก็คือ

          ผู้ชายขาวตี๋หน้าหล่อคนนั้นพี่พัตเตอร์ >_<

          “ฮือๆ แต่ฉันหิวข้าวนี่ T_T

          “ฉันก็หิว”

          “ไป ไปกินข้าวกัน เดี๋ยวมันหมดเวลานะ เดี๋ยวขนมจีนหมด ><” ยัยแกรมม่าดึงแขนฉันยกใหญ่

          “ได้เวลาแล้ว ครบสองนาทีแล้ว ฉันไปนะ ^^

          กำลังจะลุก ทว่า

          “ฮะ ? นี่แกจะไปอีกแล้วเหรอ O.O” ทำหน้าไม่อยากเชื่อ

          “ใช่สิ มันครบตามเวลาที่กำหนดแล้วนี่”

          “แกจะบ้าเหรอมายด์เฟรน นี่แกแกล้งเดินผ่านหน้าห้องเรียนพี่เขามาห้ารอบแล้วนะ =_=^^

          ห้ารอบเดินไปแล้วเดินกลับห้ารอบดูบ้าใช่ไหม ? แต่เชื่อเถอะว่าฉันกำลังทำมันอยู่ ฉันกำลังทำในสิ่งที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะต้องทำ อยากเห็นหน้าพี่เขาจัดถึงขนาดต้องแกล้งเดินผ่านหน้าห้องเรียนเผื่อจะได้แอบมองใบหน้าหล่อๆ ในยามที่กำลังตั้งอกตั้งใจเรียนหนังสือ

          ฟินชะมัดยาด ><

          “ก็ฉันอยากเห็นหน้าพี่เขานี่น่า” ฉันบอกเสียงอ่อย การแอบชอบใครสักคนมันให้ความรู้สึกแบบนี้นี่เอง

          “แต่ฉันหิวข้าวววว เห็นใจฉันเถอะ พลีส *O*

          ยัยแกรมม่าทำตาเป็นประกาย ระหว่างพี่พัตเตอร์กับเพื่อนฉันควรเลือกใครดี T_T

          พี่พัตเตอร์

          “ไส้จะขาดแล้ว อยากกินหนมจีนนนนน *O*

          ยัยแกรมม่า

          “พี่พัตเตอร์คงใกล้เลิกแล้วล่ะ ><

          พี่พัตเตอร์

          “ฮือๆ หิววววว *O*

          สายตาที่สุดแสนจะเป็นประกาย ท่าทางที่โอดครวญเต็มที่

          “ตกลง ไปกินข้าวกัน -__-^

          ถ้าไม่เลือกเพื่อนฉันก็คงแย่เต็มทน

          “เยส ! ไปกินข้าวกัน ^O^” ยัยแกรมม่าตะโกนลั่นด้วยความดีใจ

          “เบาๆ หน่อยสิยะ >O<

          เรื่องกินนี่ไม่เคยเก็บอาการเล้ย

          “โทษที >< ลืมตัวไปหน่อย ไปแก ไปกินข้าวกัน ^^

ไม่หน่อยนะ… -_-^^ เราทั้งสองคนจูงมือกำลังจะเดินลงบันไดไปยังโรงอาหาร ยัยแกรมม่าดี๊ด๊าสุดๆ ฮัมเพลงเบาๆ ข้างรูหูฉันตลอดเวลา แค่ได้กินข้าวยัยนี่ทำยังกับว่าจะได้ไปเจอเจมส์จิ -.,-

“นักเรียนๆ” เสียงเรียกที่ทำให้เราทั้งคู่หยุดชะงักฝีเท้า หันหน้าไปมองยังต้นเสียง นี่มันอาจารย์คนที่กำลังสอนพวกพี่พัตเตอร์อยู่นี่น่า

“หนูเหรอคะ O_o ?” ฉันชี้ที่ตัวเอง

“ใช่ เธอทั้งสองคนนั่นแหละ มาหาครูที” แกควักมือเรียกเราทั้งคู่ ฉันกับยัยแกรมม่าเลยต้องเดินไปตามคำบัญชาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“มีอะไรหรือเปล่าคะ ?

ตอนนี้ฉันยืนอยู่หน้าห้องห้าศูนย์หนึ่ง

“เข้ามาสิ”

และตอนนี้ฉันก็ยืนอยู่ภายในห้องเรียบร้อยแล้ว ทุกสายตาของพวกพี่ๆ ที่กำลังทดลองส่องกล้องจุลทรรศน์กันอยู่นั้นเงยหน้ามองเราทั้งสองคนเพียงชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับไปสนใจเรื่องเรียนของตัวเองต่อ ขยันเรียนกันจริงๆ

O_O

J

>///<

สายตาของฉันดันไปปะทะกับพี่พัตเตอร์โดยบังเอิญ พี่เขาส่งยิ้มหวานให้กับฉัน ก่อนที่เขาจะเบนความสนใจไปยังเพื่อนคนหนึ่งที่กำลังพูดอะไรสักอย่าง

“เดี๋ยวช่วยยกเอกสารไปไว้ที่ห้องพักครูคนหนึ่งนะ ส่วนอีกคนเดี๋ยวมาช่วยครูแม็กงาน ไม่เยอะหรอก นิดเดียว”

อาจารย์แกยื่นเอกสารสามปึกมาตรงหน้าฉันกับยัยแกรมม่า ยัยแกรมม่าส่งสายตาที่มองแวบเดียวก็รู้ว่ามันต้องการอะไร ฉันเลยยื่นมือไปรับเอกสารปึกหนาสามปึกนั้นมาไว้กับตัว

“เดี๋ยวหนูเอาไปไว้ให้ค่ะ”

ห้องพักของพวกครูประจำวิชาวิทยาศาสตร์อยู่ตั้งตึกสองแหน่ะ ซึ่งระยะทางมันช่าง U_U

“จ้ะ ขอบใจนะ”

“ค่ะ”

          ฉันมองหน้ายัยแกรมม่าทีหนึ่ง หน้ายัยนั่นดูโล่งเป็นที่สุด เชอะ ! ถ้าไม่ติดว่ารู้สึกผิดที่ทำให้เพื่อนต้องมาติดแหง็กในช่วงเวลาพักเที่ยงล่ะก็ ฉันไม่มีวันยอมเดินไปเก็บของคนเดียวแน่ >_<

          “อาจารย์ครับ !

          สะ เสียงนี้มัน

          “ว่าไงนายกมลทัศน์”

          พี่พัตเตอร์ชื่อจริงว่า กมลทัศน์ เหรอ กรี๊ด ><

          “กลุ่มผมทำใบงานเสร็จแล้วครับ อาจารย์จะให้เอาไปส่งที่ไหนครับ ?” พี่พัตเตอร์ชูใบงานจำนวนหลายใบขึ้น

          “เอาไปส่งที่โต๊ะห้องพักครูแล้วกัน พอดีเลย ไปกับน้องเขาเลยเนี่ย” อาจารย์หันหน้ามาทางฉัน

          O_O

          ปะ ไปกับฉัน ?

          “ครับ  งั้นกลุ่มผมก็ไปทานข้าวได้แล้วใช่ไหมครับ ?” พี่พัตเตอร์ถามต่อ

          “อื้ม ทำงานเสร็จแล้วก็ไปทานข้าวได้ ส่วนพวกที่ยังไม่เสร็จก็รีบเร่งมือทำหน่อยนะจ้ะ อย่ามัวแต่คุยกัน” อาจารย์ปรายสายตามองไปยังนักเรียนทุกคน

          กลุ่มของพี่พัตเตอร์ดูแฮปปี้สุดๆ รีบลุกกระจัดกระจายกันออกจากห้องแบบกลัวว่าโรงอาหารจะหนี ส่วนพี่พัตเตอร์ก็พาร่างสูงโปร่งของเขามายืนอยู่ข้างๆ ฉัน ใบหน้าหล่อใสยิ้มให้อีกเช่นเคย

          “เจอกันอีกแล้วนะ ^^

          หวังว่าพี่เขาคงไม่คิดว่าฉันเป็นพวกโรคจิตที่ชอบสะกดรอยตามหรอกนะ ( ซึ่งมันก็ใช่ -_-^ )

          “ค่ะ ( . . )” ก้มหน้า

          “ไป ไปส่งงานกัน”

          พี่พัตเตอร์เดินนำหน้าฉัน กรี๊ด ! ขอบคุณสวรรค์ ขอบคุณดวงดาว ขอบคุณเทวดา นางฟ้า และขอบคุณทุกสิ่งอย่างบนโลกใบนี้ที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสใกล้ชิดกับชายในฝัน ><

          มันจะมีอะไรฟินไปมากกว่าการได้เดินเคียงข้างพี่พัตเตอร์ ไม่มีหรอก ฉันเชื่อว่าไม่มี

          “ไม่กินข้าวเที่ยงเหรอ ?

          พี่พัตเตอร์เอ่ยถามระหว่างทาง ไอ้ตึกสองนี่มันเป็นนรกสำหรับนักเรียนที่นี่จริงๆ ห่างไกลจากตึกเรียนตึกอื่นๆ ที่เขามักจะเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีอยู่ใกล้ๆ กัน แถมบันไดยังชันเดินทีนี่เหนื่อยจนลิ้นห้อย :P

          แต่วันนี้ฉันรักมันวันหนึ่ง ถ้าไม่ใช่เพราะระยะทางที่ไกลแสนไกลของมันหรอกเหรอฉันถึงได้มีโอกาสอยู่ข้างๆ พี่พัตเตอร์ได้นานเท่าที่ควร >_<

          “อ๋อ กำลังจะไปกินน่ะค่ะ แต่ว่าโดนอาจารย์เรียกใช้งานซะก่อน ^^

          “เหรอ นึกว่ามาหาพี่ซะอีก”

          “O_o?

          “ฮ่าๆ พี่ล้อเล่นน่ะ ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้น ^_^

          “>_<

          ทีหลังอย่าล้อเล่นแบบนี้อีกนะคะ หนูหัวใจจะวาย !

          “พี่เอาไปเก็บให้เอาไหม ส่วนเราก็ไปกินข้าวจะได้ไม่เสียเวลา”

          พี่พัตเตอร์หยุดเดินแล้วหันหน้ามาคุยกับฉัน ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษตลอด แต่เสียใจค่ะ งานนี้บอกเลยว่าไม่อยากพลาด โอกาสทองเช่นนี้ใช่ว่าจะได้มาโดยง่าย นาทีนี้ข้าวอะไรก็มาหยุดยั้งไม่ได้ บอกเลย >O<

          “ไม่เป็นไรค่ะ หนูรับมอบหมายงานมาแล้ว อีกอย่างพี่เองก็ถือของเยอะเหมือนกัน ไปด้วยกันดีกว่าค่ะ ><

          คำตอบของฉันช่างดูเป็นคนดีอะไรเยี่ยงนี้ เลิศ ^_^

          “ถ้างั้นก็ไปด้วยกันเนอะ ^_^” พี่พัตเตอร์ยิ้ม

          ค่ะ ไปด้วยกันนนน >[]<

          เราทั้งคู่เดินกันมาเงียบๆ จนกระทั่งถึงตึกสอง พี่พัตเตอร์ไม่พูดอะไรกับฉันอีกเลยได้แต่เดินนำทางอย่างเดียว ฉันไม่ชอบบรรยกาศเงียบเชียบแบบนี้เลยอ่ะ รู้สึกได้ถึงความประหม่าและเสียงหัวใจที่เต้นแรงจนบ้าคลั่งของตัวเอง มันเต้นดังขนาดนี้พี่พัตเตอร์เขาจะได้ยินหรือเปล่านะ ?

          แล้วถ้าเกิดพี่เขาได้ยินล่ะถ้าเกิดพี่เขาจับได้ถ้าเกิดพี่เขาสงสัย ?

          โอ๊ยๆ >< เป็นบ้าอะไรเนี่ยยัยมายด์เฟรน มีสติหน่อยสิยะ สติน่ะ ท่องไว้สติ !

          “วางไว้ตรงนี้แล้วกัน เรียบร้อย” พี่พัตเตอร์วางใบงานลงบนโต๊ะของอาจารย์ ตามด้วยใบงานอีกสามปึกของฉัน

          จะปล่อยไปแบบนี้เหรอ ? ส่งงานเสร็จแล้วนะ

          “พี่พัตเตอร์จะไปไหนคะ O_o?

มัวแต่ยืนคิดนั่นนี่หันมาอีกทีก็เห็นพี่พัตเตอร์ตั้งท่าจะเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นบน ร่างสูงหยุดชะงัก

          “พี่มีซ้อมดนตรีกับเพื่อนน่ะ มายด์เฟรนไปก่อนเลย ^^

          แปลว่าพี่เขาเล่นดนตรีด้วยใช่ไหม อยากไปดูจังเลย >///<

          “หนูไปด้วยได้ไหมคะ ? OXO

          อุ๊บ ! ฉันแค่คิดนะ คิดในใจแล้วมันออกมาทำม้ายยยย >< ตายแล้วๆ พี่พัตเตอร์จะคิดยังไงล่ะทีนี้ แบบนี้มันเข้าข่ายพยายามทำตัวเข้าหาเขาเลย ถ้าแม่รู้ว่าลูกสาวใจกล้าขนาดนี้แม่จะลมจับไหมเนี่ย

          เงียบ

          ….

          พี่พัตเตอร์มองฉันนิ่งๆ ย้ำ ว่านิ่งจริงๆ U_U

          “….

          ต่อว่าฉันอยู่ในใจแน่นอน

          “....

          “ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรค่ะ หนูแค่

          “ไม่มีปัญหา มาด้วยกันสิ ^^

          กรี๊ดดดดด !!!

         

Top v 3: “เหรอ พี่นึกว่ามาหาพี่ซะอีก”

By Putter

________________________

ฝากนิยายเรื่อง เพียงใจรักด้วยนะคะ เป็นแนวผู้ใหญ่เคล้าน้ำตา ( เล็กน้อย ) ถ้าใครยังไม่เคยอ่านมีตัวอย่างให้ทดลองอ่านในเว็บ MEB ยะคะ สามารถโหลดมาอ่านฟรีก่อนได้ค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมด 502 หน้า ราคา 259 บาทค่ะ !!!

 ปล.และเรื่องนี้ติดอันดับขายดีของเว็บด้วยนะคะ เย้ !!!!!! ^^

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30





ฝากนิยายเรื่อง “DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นแนววัยรุ่น ดาร์คๆ ดราม่า มีครบทุกรสชาติเลยค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมดอยู่ที่ 559 หน้า ราคาสงวนอยู่ที่ 299 บาทค่ะ ! เรื่องนี้แซ่บมากค่ะ หากใครยังไม่เคยอ่านก็สามารถโหลดตัวอย่างมาทดลองอ่านก่อนได้ในเว็บ MEB ค่ะ

 

ปล.และเรื่องนี้ติดอันดับขายดีของเว็บด้วยนะคะ เย้ !!!!!! ^^

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzQ3MzUiO30



 

 

 

เรื่องล่าสุด !!!

ฝากนิยายเรื่อง “So Bad Love รักสุดร้ายของนายจอมมาร ด้วยนะคะ เนื้อเรื่องแซ่บ และ จัดเต็มค่ะ จำนวนหน้าทั้งหมด 327 หน้า กับราคาเบาๆ เพียงแค่ 139 บาทเท่านั้นคร่า !!! ^^ ใครที่ติดตามพี่เซน และ หนูเดียอยู่ อย่าลืมไปอุดหนุนกันน้า ^^ จุ๊บๆ

อย่าช้า !!! เรื่องนี้กำลังอยู่ในช่วงโปรโมชั่นด้วยนะคะ รีบหน่อยเด้อ เวลามีจำกัดจร้า ^^

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzg3MTAiO30

 

 

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น