SO BAD LOVE รักสุดร้ายของนายจอมมาร !!!

ตอนที่ 5 : บทที่ 2.1 - เจ็บซ้ำสอง!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 พ.ย. 62











เมนต์ๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ




บทที่ 2

เจ็บซ้ำสอง!



          “ปล่อยนะ ! ปล่อยฉัน !

          เสียงหวานกรีดร้องดังลั่นเมื่อถูกคุกคามด้วยร่างสูง หญิงสาวพยายามดิ้นสุดชีวิตเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการ แต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งเธอดิ้น ความต้องการของเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

          เซนกำลังร้อนรุ่มไปทั้งตัว !

          “บอกให้ปล่อยไง !” หญิงสาวดิ้นไม่หยุด

          “ถ้าคิดจะเก่งมันก็ต้องเก่งให้ตลอดสิ” คนพูดยิ้มหยัน มือหนารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างขึ้นไปไว้เหนือศีรษะของผู้เป็นเจ้าของ

          “คุณมันบ้า ! ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง ?” นาเดียตะคอกถาม ดวงตาแดงก่ำ

          บ้าที่สุด ! ทำไมเธอต้องมาเสียท่าให้เขาอยู่เรื่อย

          “ทำไมฉันจะทำไม่ได้ เธอวิเศษวิโสมาจากไหนเหรอ ?” ชายหนุ่มย้อนถามด้วยใบหน้ายียวน

          “ฉันจะฟ้องคุณแม่ ฉันจะบอกท่านว่าคุณทำเลวระยำอะไรกับฉันเอาไว้บ้าง !” คนใต้ร่างหลับหูหลับตาพูดเพราะความโกรธ

          โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าคำพูดของตนนั้นกำลังนำภัยมาสู่ตัวเอง !

          เซนที่ตอนแรกแค่อยากจะแกล้งร่างบางเล่น พอได้ยินประโยคนี้เข้าไป อารมณ์หยอกล้อก็วิบหายไปในพริบตา ชายหนุ่มกัดกรามแน่น จ้องมองใบหน้าหวานดุดัน

          “เมื่อกี้เธอว่าอะไรนะ ? จะฟ้องคุณแม่เหรอ…?” คนพูดเสียงหยัน เป็นเหตุให้ร่างบางต้องลืมตามองความเป็นไปตรงหน้า

          สิ่งแรกที่เธอเห็นก็คือ ใบหน้าหล่อเข้มที่กำลังถมึงทึง !

          “คุณ

          “บอกสิ บอกเลย !” ชายหนุ่มท้าทาย “บอกแล้วก็บอกให้หมดเลยนะ บอกทุกท่า ! บอกด้วยว่าเธอร้องครางแบบไหนตอนที่อยู่ใต้ร่างฉันบอกด้วยว่าเธอดิ้นพล่านจะเป็นจะตายยังไงตอนที่ฉันเข้าไปอยู่ในตัวเธอบอกด้วยว่าร่างกายของเธอมันตอบสนองฉันมากแค่ไหนบอกด้วยว่า

          “หยุดพูดนะ !

          นาเดียไม่อาจทนฟังคำพูดเหล่านั้นได้

          “บอกให้หมด !!!” เซนตวาดลั่น

          มือหนาบีบข้อมือเล็กแน่นขึ้นกว่าเดิม

          “เจ็บนะ” คนถูกกระทำร้อง

          “ยังจะกล้าบอกอีกไหม ?!

          เขาไม่สนในความเจ็บปวดของเธอ ดวงตาคมกริบคาดคั้นเอาคำตอบจากร่างบาง หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น น้ำตารินไหลอาบแก้มนวลทั้งสองข้าง เสียงสะอื้นเบาๆ เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม

          “จะร้องทำไม ?” ถามเสียงห้วน

          ยิ่งเขาดุดันมากเท่าไหร่ น้ำตาเจ้ากรรมมันก็ยิ่งไหลมากเท่านั้น นาเดียไม่อาจข่มกลั้นมันได้อีกต่อไป เมื่อความเจ็บที่เธอได้รับมันยากเกินเยียวยา

          “เป็นบ้าอะไรวะ ! จะร้องหาพระแสงอะไร ?!” ยิ่งเห็นว่าเธอเอาแต่ร้องไห้ คนบ้าเลือดอย่างเขาก็ยิ่งหงุดหงิด

          “แม่งเอ๊ย !!!

          ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นนั่งอย่างหัวเสีย ยกมือขึ้นลูบใบหน้าคมคายแล้วปรายตามองคนที่เอาแต่นอนสะอื้นไม่หยุด ชายหนุ่มกัดปากด้วยความโมโห ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วหยิบหมอนปาใส่หน้าเธอ

          ฟึ่บ !

          “ร้องให้ตายไปเลย น่ารำคาน !!!      ว่าจบร่างหนาก็เดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว เสียงปิดประตูดังสนั่นบ่งบอกอารมณ์ของผู้กระทำได้เป็นอย่างดีว่าตอนนี้กำลังอยู่ในโหมดไหน

          นาเดียค่อยๆ พยุงร่างกายตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ร่างบางยังคงร้องไห้ไม่หยุด เธอไม่ได้เสียใจที่ถูกเขาดูถูก แต่เธอเสียใจที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย แม้แต่จะปกป้องตัวเองเธอยังไม่มีสิทธิ์เลย

          ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เธอจะไม่ยอมเป็นลูกบุญธรรมของคุณแม่ เธอจะไม่ยอมมาอยู่ที่นี่เมื่อวัยเยาว์

          หญิงสาวนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย โดยเฉพาะความหลังที่เธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ในวันแรก ตอนนั้นเธอเพิ่งเรียนอยู่ในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่สาม เธอเป็นเด็กผอมแห้ง ดูขี้โรค เป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยชอบเล่นกับคนอื่น และไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า ในสายตาของเพื่อนในห้องเธอจึงดูเป็นเด็กประหลาดแตกต่างไปจากทุกคน

          แม้แต่คุณครูประจำชั้นยังไม่อยากจะยุ่งกับเธอสักเท่าไหร่นัก

          แต่นั่นคงเป็นเพราะเธอเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เกิด อยู่บ้านเลี้ยงเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เล็ก ทำงานช่วยเหลือตัวเองทุกอย่าง ด้วยความลำบากที่พบเจอ จึงหล่อหลอมให้เธอเข้มแข็งและชอบอยู่ตัวคนเดียวมากกว่าไปเที่ยวเล่นตามประสาเด็กทั่วไป

          อีกอย่าง เธอไม่ชอบเวลาที่ถูกเพื่อนๆ มองด้วยสายตาดูถูก และคำพูดถากถางว่าเธอไม่มีพ่อไม่มีแม่

          สิ่งเหล่านั้นทำให้เธอเลี่ยงที่จะอยู่ในกลุ่มคนหมู่มาก

          แต่แล้ววันหนึ่งสวรรค์ก็เข้าข้างคนยากไร้เช่นเธอ พระเจ้าทรงเมตตาส่งผู้หญิงฝรั่งใจดีคนหนึ่งมาให้พบเจอกับเธอ มาดามเธียน่า แกริค เข้ามาทำบุญกับทางบ้านเด็กกำพร้าที่เธออาศัยอยู่ แล้วก็ได้พบเจอกับเธอเข้า ตอนนั้นเธอยังจำสายตาของท่านได้เป็นอย่างดี

          สายตาที่มองเธอด้วยความเอ็นดู

 



คุยกันหน่อยนะคะ

          เพื่อนแพงมารีอัปนิยายเรื่อง SO BAD LOVE รักสุดร้ายของนายจอมมาร ให้อีกรอบนะคะ เผื่อว่าบางท่านยังไม่ได้อ่าน ยังไงถ้าใครหลงเข้ามาแล้วก็ฝากติดตามนิยายด้วยนะคะ เมนต์ๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ ติ ชม ได้เต็มที่ค่ะ ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นจ้า

          ปลนิยายเรื่องนี้แต่งเมื่อนานมาแล้ว ดังนั้นภาษาอาจยังไม่สละสลวยเท่ากับเรื่องอื่นๆ ในปัจจุบัน ต้องขออภัยในความไม่สะดวกมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

          อัพนิยาย วัน เว้น วัน นะคะ ฝากติดตามด้วยจ้า ^_^





SO BAD LOVE รักสุดร้ายของนายจอมมาร

ฉบับ E-Book ราคา 139 บาท ฝากด้วยนะคะ  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น