DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจ !!!

ตอนที่ 42 : บทที่ 16 - ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ! ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 พ.ค. 60









































รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ รับรองว่ามีนิยายสนุกๆ ให้อ่านตลอดทุกปีจ้า ^^

https://www.facebook.com/DekDHayase/

 


นำซีโร่ลงเว็บ MEB แล้วนะคะคาดว่าไม่น่าจะเกินวันศุกร์ก็จะสามารถหาโหลดซื้ออ่านได้แล้วค่ะ จำนวนหน้า 590 หน้า ราคาสงวนอยู่ที่ 299 บาท !!! ( ถูกมากกกกก ) บอกเลยว่าคุ้ม ! สนุกจัดเต็มแน่นอนค่ะ !!! ใครเป็น FC เรื่องนี้ตั้งแต่ต้นห้ามพลาดนะคะ มาไขปมต่างๆ ไปด้วยกันค่ะ อิอิ และขอแอบใบ้นิดหนึ่งว่าในเล่มมีคำโปรยของบรรดาหนึ่งในสามหนุ่ม DEVIL มาฝากให้ชวนน่าติดตามอีกล่วยยยย >< กรี๊ด !!!

 

ถ้าหนังสือลงหน้าเว็บเมื่อไหร่ เพื่อนแพงจะมาแจ้งข่าวในที่นี้อีกทีนะคะ และจะนำลิ้งค์การโหลดซื้อมาฝากทุกคนที่อยากจะติดตามต่อด้วยค่ะ ขอบคุณสำหรับการติดตาม และ คอมเม้นของทุกๆ คนค่ะ อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะคะ เพราะว่าเพื่อนแพงยังคงมีนิยายสนุกๆ มาให้ทุกคนอ่านกันเรื่อยๆ จ้า

รักน้าม๊วฟๆ ^_^

วันนี้เลยมาอัพตอนสุดท้าย ( ของการทดลองอ่าน ) ให้กับ FC ทุกคนค่ะ หลังจากนี้เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต่อ เชิญติดตามต่อในเล่มนะคะ ขอบคุณค่ะ ^^
 




บทที่ 16

ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ! ( 100% )


       ณ ห้างสรรพสินค้า...

          “ โห ! แกเชื่อไหม ? ว่าฉันยังอึ้งไม่หายเลยที่แกจัดการตอกหน้ายัยแนนนี่นั่นอ่ะ “ น้ำใสพูดพร้อมกับตักไอศกรีมเข้าปาก

          พอสอบเสร็จทั้งสองสาวก็ชวนกันออกมาทานข้าว และตบท้ายของหวานด้วยไอศกรีม

          “ ก็ไม่คิดว่ามันจะบานปลายขนาดนั้นหรอก แต่ตอนนั้นคนมันโมโหนี่น่า “ ฉันว่าแล้วเบ้ปากเบาๆ

          “ ก็นะ เจอคนด่าซะขนาดนั้นเป็นใครๆ ก็ต้องปี๊ดเป็นธรรมดา “ น้ำใสว่า

          “ ฉันไม่ได้ปี๊ดที่เขาด่าฉันหรอก แต่ฉันโกรธที่เขาจะมาทำร้ายแกต่างหากล่ะ “

          เรื่องอะไรจะปล่อยให้เพื่อนตัวเองถูกตบต่อหน้าต่อตา โดยไม่ทำอะไรเลย

          “ แกพูดจริงเหรอ ? “ น้ำใสถามอย่างไม่อยากเชื่อ

          เพราะตั้งแต่คบกันมาก็มีแต่เธอที่เป็นฝ่ายปกป้องไอรีนซะส่วนใหญ่ เนื่องด้วยไอรีนเป็นผู้หญิงอ่อนหวาน อ่อนโยน จนใครๆ ก็ต่างพากันหมันไส้ เลยทำให้มีพวกจอมขี้อิจฉาเข้ามากลั่นแกล้งไอรีนอยู่บ่อยครั้ง เธอจึงต้องสวมบทบาทเป็นฮีโร่คอยปกป้องเพื่อนรักอยู่ร่ำไป

          แต่ถึงกระนั้น เธอก็มีความสุขที่ได้ปกป้องไอรีน

          “ พูดเล่นมั้ง ! “ ฉันว่าเสียงสูง “ ทำไม คนอย่างฉันนี่จะรักเพื่อน ห่วงเพื่อนบ้างไม่ได้เหรอ ? “ ฉันแสร้งถามอย่างงอนๆ

          “ โอ๋ๆ อย่างอนน้า “ น้ำใสเอื้อมมือมาดึงแก้มของฉันเล่น “ แค่รู้ว่าแกทำเพื่อฉัน ฉันก็โคตรมีความสุขแล้วล่ะ “ ว่าแล้วยิ้มกว้าง

          “ นี่ยังน้อยไปด้วยซ้ำ ถ้าเทียบกับสิ่งที่แกทำเพื่อฉันเสมอมา “ ฉันพูด

          มันเทียบไม่ได้เลยกับการที่คนตรงหน้าอยู่เคียงข้างฉันมาตลอด ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข

          “ โอ๊ย คิดไรมาก ! “ น้ำใสโบกไม้โบกมือ “ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วย่ะ “

          ฉันมองหน้ายัยน้ำใสแล้วถอนหายใจออกมายาวๆ จนคนถูกมองต้องหยิบกระจกขึ้นมาส่องใบหน้าของตนเอง

          “ แกมองหน้าฉันทำไมอ่ะ หน้าฉันมีอะไรผิดปกติเหรอ ? “ ว่าแล้วก็สำรวจใบหน้าของตัวเองในกระจกยกใหญ่ “ ก็ปกติดีนิ แล้วแกมองไรยะ ? “ น้ำใสจิกตาใส่เพื่อน

          “ งงน่ะ ? “ ฉันพูดสั้นๆ

          “ งงงงอะไร ? “ น้ำใสถาม

          “ ก็งงว่าทำไมแกถึงยังคบกับฉันมาจนถึงทุกวันนี้ ทั้งๆ ที่ฉันในตอนนั้นก็มีแต่เรื่อง มีแต่ปัญหามาคอยทำให้แกวุ่นวายใจตลอด แต่แกก็ยังคบกับฉันมาตลอด “ ฉันว่าอย่างสงสัย

          คราวนี้ก็เป็นฝ่ายของน้ำใสบ้างที่ถอนหายใจออกมายาวๆ หญิงสาวเอื้อมมือไปกุมมือบางของเพื่อนรัก

          “ ไม่รู้นะ แต่ว่าอยู่กับแกแล้วมันทำให้ฉันสบายใจว่ะ “ น้ำเสียงที่จริงจัง “ ฉันเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องแสแสร้งอะไร ฉันรับรู้ได้ว่าแกรักฉันจริงๆ คบฉันด้วยความจริงใจ ไม่ใช่เพราะเงินทองหรือเพราะสิ่งของนอกกาย “

          ฉันพยักหน้ากับสิ่งที่ได้ฟัง เพราะบ้านของยัยน้ำใสจัดได้ว่ารวยมากพอสมควร ก็ไม่แปลกที่ยัยนี่จะคิดระแวงว่าคนที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับตัว จะมาด้วยความจริงใจหรือว่าหลอกลวง

          “ แกเป็นคนดี เป็นคนจริงใจ แค่นี้ก็มากพอที่จะทำให้ฉันคบกับแก “ น้ำใสยิ้มหวาน

          คำพูดและรอยยิ้มของยัยน้ำใสวันนี้ พลอยทำให้ฉันต้องอมยิ้มไปด้วย

          “ ฮันแน่ ! ดีใจใช่ป่ะ ที่ฉันชมแกอ่ะ “ น้ำใสเย้าเพื่อน

          ฉันไม่ตอบแต่พยักหน้าแทน

          “ ฮ่าๆ เห็นแกเขินแบบนี้แล้วตลกดี ปกติเอาแต่เก๊กหน้าสวย “ น้ำใสแซว

          “ บ้า ใครเก๊กหน้าสวย ฉันสวยมากตั้งแต่เกิดแล้วย่ะ “ ฉันว่าแล้วยิ้มตาพราว

          “ แหวะ “ น้ำใสแกล้งทำท่าอ้วก แต่กระนั้นก็อดขำไปกับมุขของเพื่อนรักไม่ได้อยู่ดี

          สองสาวเพื่อนรักยิ้มแย้มแจ่มใสให้กันอย่างมีความสุข แต่แล้วบทสนทนาของทั้งคู่ก็ต้องถูกชะงักลงเมื่อสายตาของไอรีนเหลือบไปเห็นใครคนหนึ่งเข้า

          ซีโร่กับคริสตัลนี่

          “ แกมองไรอ่ะ ? “ น้ำใสถาม เมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวเอาแต่จ้องมองไปยังข้างหน้า

          “ ปะ เปล่าน่ะ ไม่มีไรหรอก “ ฉันรีบปฎิเสธ

          ฉันก้มหน้าก้มตากินไอศกรีมต่อ วันนี้ฉันมากับยัยน้ำใสฉันไม่อยากมีเรื่องบาดหมางอะไร นานทีฉันจะมีเวลาว่างมาเที่ยวผ่อนคลายกับเพื่อนรัก

          เพราะฉะนั้นไม่ว่าเขาจะมากับใคร ก็ไม่เกี่ยวกับฉัน

          แต่เหมือนสวรรค์ไม่เข้าข้าง

          “ เจอกันอีกแล้วนะ “

          น้ำเสียงเข้มเอ่ยฉันรู้ทันทีว่าเป็นใครแม้ว่ายังไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง ความรู้สึกกำลังบอกว่าตอนนี้แขกที่ไม่ได้รับเชิญกำลังยืนอยู่ข้างๆ ฉัน

          “ ไอรีน “ น้ำใสเรียกเพื่อนเบาๆ “ เขาทักแกหรือเปล่า ? “ เสียงหวานถามต่อ

          ฉันถอนหายใจอย่างเซ็งๆ ทำไมนะ ทำไมพระเจ้าต้องแกล้งให้ชีวิตของฉันเจอแต่เรื่องไม่หยุดไม่หย่อน

          “ ไม่รู้สิ “ ฉันว่า “ ไปกันเหอะ ฉันอิ่มแล้ว “ ฉันลุกขึ้นยืนตั้งท่าจะเดินหนีคนทั้งสอง

          หมับ !

          “ ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยเหรอ ? “ ซีโร่พูดยิ้มๆ แววตาเป็นประกาย

          “ ปล่อย “ ฉันสั่งเสียงเรียบ

          “ ว้า โหดจัง “ ชายหนุ่มยียวน

          ฉันไม่สนวาจากวนโทสะของเขา พยายามสลัดข้อมือให้หลุดจากมือหนา แต่ซีโร่ก็คือซีโร่ ถ้าเขาไม่เป็นฝ่ายปล่อย ฉันก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

          “ นี่คุณ ปล่อยเพื่อนฉันนะ !

          น้ำใสเดินเข้ามาจับแขนของร่างสูง หญิงสาวไม่พูดเปล่าแต่จิกเล็บแหลมคมลงบนหลังมือของชายหนุ่ม

          “ โอ๊ย ! “ ซีโร่ร้องทันที

          หึ สมน้ำหน้า

          พลั่ก !

          “ ทำบ้าอะไรของเธอ ?!

          คริสตัลที่ยืนมองอยู่นานอดรนทนไม่ได้ นางเอกแถวหน้าของวงการผลักร่างเล็กของยัยน้ำใสจนแทบกระเด็น แต่โชคดีที่ฉันรับร่างของเพื่อนเอาไว้ได้ทัน

          “ ไม่รู้เหรอว่าซีเขาเป็นใคร หัดสั่งสอนเพื่อนของเธอบ้างนะไอรีน เธออาจจะตกงานได้ง่ายๆ เพราะมีเพื่อนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงแบบนี้ ! “ คริสตัลจิกตามอง ประโยคหลังหันมาพูดกับฉัน

          “ ซีงั้นเหรอ ? “ น้ำใสทวนเบาๆ

          “ ใช่ ! “ คริสตัลว่าแล้วแสยะยิ้ม “ ผู้ชายคนนี้ชื่อซีโร่ เป็นลูกชายของเจ้าของ Hi Magazine บริษัทฯ ที่เพื่อนของเธอทำงานอยู่ยังไงล่ะ “ คริสตัลเล่าเป็นฉาก

          คำพูดของนางเอกสาวทำให้น้ำใสหันมาจ้องหน้าของไอรีน สายตาของเธอเต็มไปด้วยคำถามมากมาย แค่ไอรีนสบกับมันก็รู้แล้วว่าเพื่อนรักต้องการจะสื่อถึงอะไร

          พระเจ้า ! ความลับที่เธอพยายามปกปิดมาตลอด

          “ ซีโร่ “ น้ำใสหันมาพูดกับไอรีน

          ใช่แล้ว ! ไม่แปลกใจเลยที่รู้สึกคุ้นหน้าผู้ชายคนนี้ เพราะว่าเธอเคยเห็นรูปของเขาในไดอารี่ของไอรีนนั่นเอง

          นี่เหรอคนที่เป็น รักแรก ของไอรีน

          “ ไปกันเถอะน้ำใส ฉันอยากกลับแล้ว “

          ฉันว่าแล้วจูงมือน้ำใสให้เดินตามออกมา ถ้าถึงห้องเมื่อไหร่ฉันคงไม่ต่างอะไรกับนักโทษรอวันประหาร ยัยน้ำใสคงรีดเค้นเอาความจริงทุกอย่างออกจากปากฉัน

          “ ทำไมแกไม่บอกฉัน ?

          น้ำใสเปิดประเด็นทันทีที่ทั้งสองเดินออกมาจากร้านไอศกรีม

          “ ฉัน“ ฉันอ้ำอึ้ง

          “ แกน่าจะบอกฉันว่าบริษัทฯ ที่แกไปทำงานเป็นของไอ้ผู้ชายคนนั้น ! “ เสียงของยัยน้ำใสเริ่มดังขึ้นกว่าเก่า

          “ ไปคุยกันที่ห้องดีกว่าแก คนมองใหญ่แล้ว “ ฉันว่าพลางกับกวาดสายตาไปรอบๆ ห้าง หลายคนพากันจับจ้องมาที่ฉันกับยัยน้ำใส

          “ ฉันไม่เข้าใจแกเลยจริงๆ ไอรีน แกจะปิดบังฉันทำไมวะ ไหนบอกว่าเราเป็นเพื่อนกันไง เพื่อนกันเขาหลอกกันแบบนี้เหรอ ? “ น้ำใสเหลืออด

          เวลานี้เธอรู้สึกไม่ต่างอะไรกับโดนคนที่ไว้ใจที่สุดหักหลัง

          “ แกจริงจังมากไปแล้วนะ ฉันแค่“ ฉันพยายามจะอธิบาย แต่คนตรงหน้าก็ไม่เปิดโอกาสให้พูด

          “ ต้องจริงจังดิ ! “ น้ำใสตวาดลั่น “ ผู้ชายคนนั้นมันเป็นคนทำลายชีวิตแกนะ แกลืมไปแล้วหรือไง ?! “ ร่างบางเดินหน้าโวยวายไม่หยุด

          ฉันรู้ว่าเวลานี้ยัยน้ำใสสติแตกจนยากเกินกว่าที่จะควบคุมได้

          “ ฉันไม่ได้ลืม ที่ไม่ได้บอกเพราะว่าไม่อยากให้แกเป็นห่วง ก็เพราะฉันรู้ไงว่าถ้าบอกแกไปมันต้องเป็นแบบนี้ ฉันเลยไม่ได้บอก “ ฉันชี้แจงเหตุผล

          เป็นความจริงนะ ยัยนี่ควรจะรู้บ้างว่าฉันแคร์ความรู้สึกของมันมากแค่ไหน

          “ เหตุผลแกฟังไม่ขึ้นเลยว่ะ ฉันเสียความรู้สึกกับแกมากไอรีน “ น้ำใสส่ายหน้า

          “ เดี๋ยวสิน้ำใส แกจะไปไหน น้ำใส “

          ฉันพยายามจะดึงแขนเรียวเล็กเอาไว้แต่ยัยน้ำใสก็สะบัดออกอย่างไม่ใยดี ก่อนที่ร่างบางจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งจากไป ทิ้งให้ฉันยืนกุมขมับตามลำพัง

          ให้ตายเถอะ ! ชาติที่แล้วฉันคงทำกรรมเอาไว้เยอะสินะ ถึงได้ส่งผลมาถึงชาตินี้

          “ เหมือนเพื่อนรักของเธอจะโกรธน่าดูเลยนะ “

          ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดที่ต้นคอ ฉันรีบหันหน้ามามองบุคคลที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง ใบหน้าหล่อเหลายิ้มระรื่น ราวกับว่าเห็นความเดือดร้อนของฉันเป็นของสนุก

          ก็แน่ล่ะ ความทุกข์ของฉันมันคือความสุขของผู้ชายสารเลวอย่างเขา !

          “ จะไปไหนเล่า ฉันเป็นห่วงเธอนะ “ น้ำเสียงเข้มยังไม่เลิกยียวน

          “ ถ้าเป็นห่วงก็ช่วยอยู่ห่างๆ ฉันเริ่มจะไม่ไหวกับคนอย่างนายแล้วนะ เมื่อไหร่จะเลิกจองเวรจองกรรมกับฉันสักที !

          เป็นอีกครั้งที่ฉันเดือดจนตัวสั่น

          “ เมื่อไหร่ดีล่ะ ? เอ้จะเลิกจองเวรจองกรรมเมื่อไหร่ดีน้า ? “ ร่างสูงยกมือหนาลูบปลายคาง ทำท่าครุ่นคิดกวนอารมณ์

          ฉันกัดฟันแน่น โกรธจนอยากฆ่าเขาให้ตายคามือ

          “ ไปหาหมอจิตเวชบ้างนะซีโร่ นายมันบ้าจนเกินเยี่ยวยาแล้ว “ ฉันกระแทกเสียงใส่

          “ เอ้า ! แต่เธอก็เคยนอน คราง อยู่ใต้ร่างคนบ้าคนนี้ไม่ใช่เหรอ ? “ ใบหน้าคมคายทำท่าตกใจแล้วอมยิ้ม

          หมดแล้วความอดทนของฉัน มันหมดลงแล้ว !

          เพี้ย !

          ฉันฟาดฝ่ามือใส่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเต็มแรง การกระทำของฉันหยุดทุกสายตาให้จับจ้องมาที่เราทั้งสองคน แต่ถึงกระนั้นฉันก็ไม่แค่อะไร ขอแค่ได้สั่งสอนผู้ชายปากมอมคนนี้

          “ ไอรีน“ น้ำเสียงเข้มกดต่ำ ดวงตาคมกริบจ้องมองฉันอย่างเจ็บแค้น

          สิ่งที่เขาพ่นออกมาแต่ละคำ มันเจ็บมากกว่านี้เสียอีก

          “ ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายเป็นโรคบ้าอะไรถึงได้เอาแต่คอยรังควานฉันไม่จบไม่สิ้น ! “ ฉันพูดไปตัวก็สั่นไป

          “ แต่ขอให้รู้เอาไว้เลยว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่นายทำ มันทำให้ฉันเกลียดนาย เกลียดจนเข้ากระดูกดำ เกลียดจนไม่อยากอยู่ใกล้ เกลียดแม้กระทั่งต้องหายใจร่วมโลกกับคนอย่างนาย ฉันเกลียดนาย !!! “ ฉันแหกปากใส่หน้าเขา

          น้ำตารินไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง มันเป็นน้ำตาแห่งความเจ็บแค้น เจ็บ ! ที่เขามีอิทธิพลต่อชีวิตของฉัน ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน และก็เจ็บ ! ที่ไม่ว่าจะต่อสู้ยังไง ก็เหมือนจะแพ้เขาอยู่ร่ำไป

          ซีโร่ดันกระพุ้งแก้มแล้วยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้เป็นมิตรแม้แต่น้อย

          “ ไอรีน“ ร่างสูงเรียกชื่อฉัน ก่อนจะสาวเท้าเข้ามาใกล้

          หมับ !

          มือหนากระชากร่างเล็กเข้าหาตัว แล้วก้มหน้ากระซิบที่ข้างใบหูขาวสะอาด

          “ ฉันจะจองเวรจองกรรมกับเธอ จนกว่าจะได้รับความยุติธรรมคืน ! “ ซีโร่เน้นทุกถ้อยคำ

          ฉันมองหน้าเขาด้วยความไม่เข้าใจ มันหมายความว่าไง ?

          “ ความยุติธรรมบ้าบออะไรของนาย !?

          “ หึ “ เสียงเข้มหัวเราะในลำคอ มือหนาบีบแขนเรียวแน่น “ คงไม่เคยรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปเลยสินะ “

          “ นายพูดเรื่องอะไร ? ฉันไปทำอะไรให้นาย “

          เขาพูดบ้าอะไร ? ฉันไม่เคยไปทำอะไรให้เขานะ มีแต่เขานั่นแหละที่ทำร้ายฉันมาโดยตลอด

          “ เก็บเอาไปคิดแล้วกันนะไอรีน ว่าเคยทำ เลวระยำ อะไรเอาไว้ในอดีต ! “ ซีโร่จ้องตาร่างบาง “ ถ้าเธอคิดออกและสำนึกผิดเมื่อไหร่ ก็มาบอกฉัน บางทีฉันอาจจะเห็นใจและเมตตาเธอขึ้นมาบ้าง “

          ยิ่งเขาพูดฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจ นี่มันเรื่องอะไรกัน ใครทำอะไร ? แล้วคนอย่างฉันจะเคยไปทำเลวอะไรในอดีต คนอย่างฉันเนี่ยนะ ?!

          “ ยังไม่ต้องรีบคิดตอนนี้ก็ได้คนสวย เพราะเธอกับฉันเรายังต้องสู้กันอีกเยอะ “

          “ นาย

          “ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน !

       ประโยคสุดท้ายที่ซีโร่ทิ้งเอาไว้ให้ร่างบาง

 

 

 

 

เอาหน้าปกมาฝากอีกรอบจ้า ^____^



 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น