DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจ !!!

ตอนที่ 17 : บทที่ 7 - เหยียบย่ำศักดิ์ศรี ! ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    26 พ.ค. 60

             


















 

รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ ลิ้งค์บล็อกแฟนเพจอยู่ในหน้าแรกของนิยายค่ะ

แต่ถ้าใครขี้เกียจย้อนกลับไปกดไลค์ที่หน้าแรกของนิยาย วันนี้เพื่อนแพงมีลิ้งค์มาฝากค่ะ

เข้าไปกดถูกใจกันเยอะๆ นะคะ FC ทุกท่าน จะได้ติดตามผลงานนิยายกันต่อไปเนอะ

ถ้าเกิดว่ามีคนกดถูกใจถึงเป้าที่ตั้งไว้ในขั้นแรก 50 คน

เพื่อนแพงจะตอบแทนด้วยการอัพนิยายเรื่องใหม่ให้ทันทีเลยค่ะ 2 เรื่อง !!!

รีบๆ ไปกดไลค์กันเต๊อะ ^^ อิอิ

https://www.facebook.com/DekDHayase/




 

บทที่ 7
 
เหยียบย่ำศักด์ศรี ! ( 100% )


                 เปลือกตาทั้งสองคู่ค่อยๆ ปรือขึ้นอย่างช้าๆ ร่างบางพยายามสะบัดใบหน้าสวยเพื่อเรียกสติของตัวเองกลับมา ความทรงจำครั้งสุดท้ายฉันจำได้ว่าฉันยืนทะเลาะอยู่กับซีโร่ที่ป้ายรถเมล์ใช่ ! ซีโร่

                เมื่อเรียบเรียงเหตุการณ์ทุกอย่างในหัวสมอง ฉันก็รีบเด้งตัวขึ้นนั่งเอาหลังพิงกับหัวเตียง พร้อมกับกระชับผ้านวมผืนหนาขึ้นปกปิดร่างกายในทันที ท่าทางหวาดกลัวของหญิงสาวส่งผลให้คนตัวโตที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องกระตุกยิ้มร้ายที่มุมปาก มือหนาถือถาดอาหารที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นยั่วยวนใจ

                ฉันลอบกลืนน้ำลายลงคอแบบไม่ให้เขาเห็น แต่การกระทำของฉันก็ไม่อาจหลุดพ้นสายตาเหยี่ยวของเขาได้

                “ หิวใช่มั้ยล่ะ ? “ ซีโร่ถามเสียงเข้ม

                คนถูกถามไม่ตอบ หันหน้าหนีใบหน้าคมคายที่ตอนนี้ขยับเข้ามาใกล้ร่างบางมากกว่าเดิม

                “ ถ้าหิวก็กินซะ ฉันทำข้าวต้มมาให้ “

                คำพูดที่ไม่แสดงออกถึงความยินดียินร้ายอะไร ฉันเหลือบสายตามองข้าวตุ้มกุ้งหน้าตาน่าทานในชามสวยก็อดที่จะสูดดมเอากลิ่นหอมของมันไม่ได้ ฉันยอมรับว่าฉันกำลังหิวแต่ยังไงซะ ฉันก็ไม่มีวันกินของของคนใจโฉดเช่นเขา

                หึ อย่าคิดนะว่าแค่ข้าวต้มชามเดียวแล้วมันจะลบล้างความผิดที่นายทำเอาไว้กับฉันได้ ฝัน !

                “ ฉันไม่ป้อนหรอกนะ ไม่ใช่คนดี “ เขาพูดแล้วเบ้ปาก

                “ รู้ตัวด้วยเหรอ ว่า เลว น่ะ “ ฉันจงใจเน้นเสียงตรงคำว่าเลวชัดเจน

                “ รู้มานานแล้ว “ คนพูดไหวไหล่แบบไม่แคร์ “ ตกลงจะกินมั้ย ? ฉันไม่ได้ใจดีทำอาหารให้ใครกินบ่อยนักหรอกนะ ถ้าหิวก็อย่าฟอร์ม กินๆ เข้าไปซะ กินเสร็จจะได้พาไปส่งบ้าน “ ซีโร่พูดรัวเร็วในลักษณะรำคาน

                หิวจนไส้จะขาดแบบนี้ก็คงต้องกินแล้วล่ะ อย่างน้อยก็กินเอาแรงไว้ต่อกรกับคนตรงหน้า ฉันจัดการตักเอาข้าวต้มกุ้งคำแรกเข้าปากอย่างระมัดระวัง ซีโร่ยืนมองไม่วางตา

                “ ไงอร่อยมั้ย ? “ เสียงเข้มถาม

                “ ก็พอกินได้ “ ฉันตอบเสียงค่อย ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

                ซึ่งความจริงแล้วมันอร่อยมากเลยต่างหาก ! ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายลุคแบดบอยอย่างเขาจะมีฝีมือในการทำอาหารเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

                “ อร่อยก็พูดมาเหอะ สายตาเธอมันบอกฉันแบบนั้น “ เขาว่าอย่างมั่นใจ

                ด้วยความรำคานฉันจึงไม่อยากต่อปากต่อคำ จึงได้แต่ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวต้มกุ้งในชาม หวังจะให้มันหมดเร็วๆ เพื่อที่ฉันจะได้รีบกลับบ้านเสียที เย็นโพล้เพล้แบบนี้น้ำใสคงจะเป็นห่วงแย่แล้ว

                ไม่รู้ว่ากลับไปจะต้องเจอกับคำถามอะไรบ้าง

                “ ค่อยๆ กิน เดี๋ยวก็ติดคอตายพอดี “ คนร่างสูงตำหนิ

                “ ฉันไม่“ เสียงของฉันขาดหายไป พร้อมกับกระแสร้อนวูบวาบที่เข้าแทรกซึมในร่างกาย ฉันวางช้อนลงกับชามแล้วเงยหน้ามองซีโร่ ใบหน้าหล่อคมคายกระจุกยิ้มร้ายในแบบที่เขาชอบทำ

                อย่าบอกนะว่า… !!!

                “ ไงจ้ะที่รัก เป็นอะไรไปเหรอ หืม ? “ ชายหนุ่มถามพลางยิ้มยียวน

                “ นะ นาย !

                ร้อน ! เวลานี้ฉันร้อนไปทั้งตัว !

                “ นายเอาอะไรให้ฉันกิน ! “ ฉันตะหวาดเสียงกร้าว

                แต่คนถูกถามกลับหัวเราะร่ามีความสุข ราวกับต้องการจะยั่วประสาทฉันเล่น

                “ ก็สิ่งที่จะทำให้ที่รักมีความสุขยังไงล่ะจ้ะ “ รอยยิ้มชั่วร้าย

                ความรู้สึกที่ฉันกำลังรับรู้ในตอนนี้มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อน ทรมาน และ ต้องการ ไปในเวลาเดียวกัน อาการเหล่านี้มันชัดเจนร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าสิ่งที่คนใจร้ายได้ใส่อะไรลงไปในชามข้าวต้ม !

                ยาปลุกเซ็ก !!!

                “ ซะ ซีโร่“ เสียงของฉันสั่นเกินกว่าที่จะควบคุม

                “ ว่า ? “ คนเจ้าเล่ห์ยิ้มตาวาว

                “ ฉันฉัน ฮึก “

                ฉันกัดริมฝีปากอวบอิ่มจนห้อเลือด สองมือก็กำชายกระโปรงพีทของตัวเองเอาไว้แน่น เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผมเปียกชื้นไปทั่วกรอบหน้าหวาน ลมหายใจหอบถี่

                เหมือนจะตายซะให้ได้

                “ ซีโร่ฮือๆ ฉะ ฉัน “

                สติของฉันเริ่มไม่รับรู้อะไรเสียแล้ว

                ร่างสูงเห็นปฏิกิริยาของคนตรงหน้าก็พอจะเดาได้ว่าเธอต้องการอะไร ซีโร่ย่างกรายเข้าไปใกล้เจ้าตัวมากกว่าเดิม มือหนาค่อยๆ ลูบไล้ไปตามดวงหน้าหวานแล้วเลื่อนต่ำลงมายังลำคอระหงส์

                “ ซีโร่ “

                ทันทีที่ได้รับสัมผัสจากฝ่ามือร้อน ร่างกายของฉันก็วูบวาบไปตามแรงปรารถนาที่ตอนนี้มันกรูเข้ามาเกาะกินในหัวใจ ฉันช้อนสายตาขึ้นสบกับดวงคาคมดุจเหยี่ยว น้ำตาไหลรินลงอาบแก้ม

                “ นายทำแบบนี้กับฉันทำไมนายใจร้ายมาก ฮึก “ ฉันต่อว่าเขาด้วยเสียงสะอื้น

                และไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่า เพราะว่าฉันเห็นดวงตาแข็งกร้าวคู่นี้มองฉันอย่างอ่อนโยน

                “ ไอรีน“ ซีโร่เอ่ยชื่อฉันแผ่วเบา

                “ ซีโร่ ร้อน ฉันร้อน

                ไม่ว่าเปล่ามือของฉันก็เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อเชิตของเขาออกทีละตัวสองตัว ร่างสูงไม่ไหวติงใดๆ เพียงแต่ยืนนิ่งให้หญิงสาวปลดเปลื้องอาภรณ์

                จนกระทั่ง ถึงกระดุมเม็ดสุดท้าย

                ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวพร้อมกับหัวใจที่เต้นรัวแรง เม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาจนนับไม่ถ้วน ยิ่งฉันใกล้ที่จะปลดเปลื้องอาภรณ์ของคนตรงหน้ามากเท่าไหร่ เลือดในกายของฉันมันก็ยิ่งพลุ่งพล่านมากเท่านั้น ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเปรียบเสมือนเชื้อเพลิงชั้นเยี่ยมที่พล่าผลาญสติและความยับยั้งชั่งใจของฉันให้แตกกระเจิง

                “ นายทำให้ฉันเป็นแบบนี้ นายต้องช่วยฉันนะซีโร่ฉันฉันต้องการ“ น้ำเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ได้ศัพท์ ความต้องการในตัวฉันมีมากเหลือเกินตอนนี้

                “ เธอต้องการอะไร ? “ แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าร่างบางหมายถึงเรื่องอะไร แต่เขาก็ยังแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ

                ใบหน้าหวานมองเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

                “ ฉัน “ ฉันค่อยๆ ไล้มือไปตามแผงอกกำยำของเขาเบาๆ “ ต้องการนายนายเท่านั้น “ ฤทธิ์ของยามันทำให้ฉันกล้าพูด กล้าทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะกล้า

                ฉันกำลังไม่เป็นตัวเองตอนนี้ฉันเหมือนผู้หญิงไร้ยางอายคนหนึ่งที่เรียกร้องหาความต้องการจากผู้ชายตรงหน้า

                “ ถ้าเธอต้องการ “ ซีโร่เว้นคำพูด กระตุกยิ้มที่มุมปาก “ ฉันก็จะให้ “

                ร่างสูงถอยห่างออกมาจากร่างน้อยแสนเย้ายวน สอดมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะพูดในสิ่งที่สร้างความไม่เข้าใจให้กับหญิงสาว

                “ แต่ไม่ใช่ฉัน “ เอ่ยเสียงนิ่ง

                “ หมายความว่ายังไง ?

                ฉันถามเสียงแผ่วเบา เวลานี้ฉันแทบไม่รับรู้อะไรแล้ว ทุกสิ่งอย่างมันกำลังทำให้ฉันทรมาน และยิ่งเขาลีลาไม่มอบความปรารถนาให้แก่เธอสักที ความรุ่มร้อนในกายมันก็มีแต่จะเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

                “ แบบนี้ไง  “

                ร่างสูงพูดจบก็ปรบมือดังๆ สามครั้งราวกับเป็นสัญญาณอะไรสักอย่าง ฉันไม่เข้าใจในการกระทำของเขา แต่ช่วงเวลาไม่ถึงเสี้ยววินาที ฉันก็เข้าใจเจตนารมของซีโร่อย่างชัดเจน

                เมื่อ
               
ประตูห้องน้ำถูกเปิดออก ปรากฏร่างสูงใหญ่ของผู้ชายทั้งสามคน !

                “ พวกผมก็นึกว่ารุ่นพี่จะปล่อยให้พวกเรารอจนแห้งเหี่ยวกันซะแล้ว “ ผู้ชายคนหนึ่งที่มีลักษณ์ดุดันพูดขึ้น

                “ เราก็รอไปเหอะ นานจังกว่าจะเรียก “ ผู้ชายคนที่สองพูดจบก็พ่นควันบุหรี่สีขาวขุ่นมาทางฉัน

                “ หึ ออกโรงสักทีนะ “

                คนที่สามไม่ว่าเปล่า ร่างหนาบึกบึนสาวเท้าเดินเข้ามาหาฉัน แล้วรั้งเอวบางของฉันให้กระแทกเข้ากับแผงอกกำยำเกินมนุษย์ของเขาอย่างแรง ใบหน้าหล่อแต่เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมจ้องมองฉันด้วยสายตาหื่นกระหาย

                “ สวยไม่ใช่เล่นเลยนะฮะ พี่ซีโร่ “ เขายิ้มร้าย

                นะ นี่มันอะไรกัน ? ผู้ชายสามคนนี้เป็นใคร และ พวกเขามาทำไม ?

                “ ถ้าให้เดา เธอกำลังอยากรู้สินะ ว่าฉันเรียกไอ้สามคนนี้มาทำไม จริงมั้ยไอรีน “ เสียงของซีโร่ดังแทรกขึ้นมา

                “  ปะ ปล่อยฉันนะ ! “ แม้ว่าเสียงจะสั่นไม่น้อย แต่ฉันก็พยายามจะสะบัดร่างกายให้หลุดจากการเกาะกุมของไอ้ผู้ชายใจโหดคนนี้ ท่าทางของฉันคงสร้างความหรรษาให้กับพวกมันไม่น้อย เพราะทันทีที่ฉันพยศก็เกิดเสียงหัวเราะชอบใจกันยกใหญ่

                ฉันขยะแขยงแม้แต่เสียงหัวเราะของพวกมันทุกคน !

                “ นายคิดจะทำอะไรซีโร่ นายเรียกไอ้พวกบ้านี่มาทำไม ?! “ ฉันตะหวาดเสียงกร้าว

                ความกลัวกำลังเข้าเกาะกินหัวใจของฉัน

                “ ก็“ ไอ้คนที่มันกอดฉันแน่น โน้มใบหน้าลงมากระซิบที่ข้างใบหูขาวสะอาดของฉัน “ เรียกมาให้ความสุขแก่เธอยังไงล่ะ สาวน้อย หึๆ “

                ให้ความสุข ไม่นะ ไม่ !

                “ ไม่จริง ไม่จริง “ ฉันส่ายหน้าทั้งน้ำตา “ ปล่อยนะไอ้บ้า ซีโร่นายจะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ ไม่นะ ปล่อย ! “ ฉันดิ้นรนกรีดร้องราวกับคนบ้า

                พระเจ้าช่วยลูกด้วย ได้โปรด

                “ จัดการให้เต็มที่เลยนะเว้ย กูจะออกไปรอข้างนอก เอา เสร็จเมื่อไหร่ก็บอกกูได้ กูจะเข้ามาดูผลงาน “

                คำว่า เอา ของเขาทำให้หัวใจของฉันเจ็บร้าวจนเกินจะทานทน

                พรึ่บ

                “ ได้โปรดเถอะนะซีโร่ อย่าทำกับฉันแบบนี้ ปล่อยฉันไปนะ ฉันกลัวได้โปรดเถอะ ฮือๆ “ น้ำหูน้ำตาไหลทะลักออกมาราวกับสายเลือด

                ฉันสะบัดตัวหลุดจากการถูกไอ้บ้านั่นกอด ก็รีบวิ่งไปดักหน้าร่างสูงที่กำลังตั้งท่าจะหมุนลูกบิดออกไปข้างนอกตามที่พูดไว้  สายตาเย็นชาปนเยาะเย้ยของซีโร่ถูกถ่ายทอดมาสู่ฉัน

                “ เธอจะกลัวไปทำไมไอรีนไอ้พวกนั้นน่ะ มันลีลาเด็ดจะตาย รับรองเลยว่าแต่ละคนจะทำให้เธอร้องครางไม่หยุดแน่นอน เชื่อฉันสิ เธอจะมีความสุข “ น้ำเสียงราบเรียบ

                “ ไม่ซีโร่ ! ไม่ ฉันกลัว ฉันไม่ต้องการ ได้โปรดเถอะ“ ฉันส่ายหน้าทั้งน้ำตา

                “ แต่เมื่อกี้เธอบอกฉันว่าเธอต้องการ “

                “ ไม่แล้วซีโร่ ฉันไม่ต้องการแล้ว ฮือๆ “

                “ พวกมึง “ ร่างสูงหันไปหาชายหนุ่มทั้งสาม ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่เงียบๆ “ มาเอาตัวไปดิ เกะกะขวางทางกูอยู่ได้ “ คนพูดหงุดหงิด

                “ ไม่ !

                หมับ                                                                                                       

                “ ให้ฉันกราบฉันก็ยอมนะซีโร่ แต่อย่าให้ใครทำอะไรฉันเลยนะ ฉันกลัว ฉันต้องตายแน่ๆ สงสารฉันเถอะซีโร่ ฮือๆ “

                ความจนตรอกทำให้ฉันก้มลงคุกเข่าพนมมือยอมจำนนต่อชายตรงหน้า

                “ หึๆ ฉันไม่นึกเลยว่าจะได้เห็นภาพสุดรันทดแบบนี้จากเธอไอรีน “ ซีโร่ยิ้มเย็นอย่างชอบใจ ร่างสูงนั่งชันเข่าข้างเดียวลงตรงหน้าเธอ ใบหน้าสวยหวานแปดเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตาจนแทบไม่เหลือเค้าของเนื้อเครื่องสำอางชั้นดี

                “ Sorry baby… ฉันให้เธอไม่ได้จริงๆ “

                ชายหนุ่มแสร้งทำหน้าเศร้าเบ้ปาก ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเรียกให้ลูกน้องของตนมาลากตัวหญิงสาวออกไปให้ห่าง เสียงกรีดร้องโหยหวนแทบขาดใจของไอรีนทำให้เขาสะใจ จนต้องเปล่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

                “ ฮ่าๆ เต็มที่เลยพวกมึง กูติดกล้องไว้เรียบร้อยแหละ งั้นกูขอตัวไปดู หนังสด อันน่าประทับใจก่อนนะ ฮ่าๆ สะใจโว๊ย !!! “ ร่างสูงเดินหัวเราะออกไปจากห้อง

                ทิ้งให้ร่างบางต้องเผชิญกับความโหดร้ายเพียงลำพัง !

                “ มามะสาวน้อย มาสนุกสุดเหวี่ยงกับพวกเราดีกว่า “

 



 

สวัสดีค่า ^^ เพื่อนแพงมาอัพให้อีก 1 ตอน ครบ 100% แล้วนะคะ เข้มข้นมั่กมากๆๆ โลยยยย อ่านแล้วชอบไม่ชอบยังไง เม้นๆ โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ ขอบคุณทุกการติดตาม ขอบคุณที่กดแอดเป็น FC ให้กันและกันนะคะ ขอบคุณทุกคอมเม้น แม้ว่ายังมีคอมเม้นไม่มากเท่าไหร่แต่ก็ขอบคุณนะคะ นิยายเรื่องนี้ก็เหลือให้อัพอีกเพียงแค่ 3 ตอนเท่านั้น ( 8 9 10 ) ก่อนที่เพื่อนแพงจะอัพลงขายใน E-Book นะคะ ถ้าใครอยากอ่านต่อ ก็ไปอุดหนุนกันได้นะตัว รับประกันความแซ่บ ลุ้น เข้มข้น ดราม่า หนักหน่วง 555 และ ความหนาปึก แน่นอนค่ะ ( คุ้มนะ บอกเลอ ^^ 5555 ) ค่ะ ก็เช่นเดิมนะคะ กดไลค์เพจให้เขาบ้างนะตัว เพจเขาเงียบเหงามากเลอ ไปกดถูกใจกันเยอะๆ น้าจะได้ติดตามนิยายกันต่อไป จุ๊บๆ ^^ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #97 จิตร (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 12:32
    เลวมาก
    #97
    0
  2. #59 Eearnney (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 18:14
    ซีโร่ มึงเหี้_ย มาก
    #59
    0
  3. #48 โนอา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 08:54
    ซีโร่...นาย!!! เลววววว
    #48
    0
  4. #44 Looking (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 04:04
    อยากฆ่าบ้านี้ให้ตายคา.....ชิบ!!!!แมร่งเอ๊ย!!!!ฮึ๊ย!!!!แก....แกไปตายซ่ะซีโร่.... ฉันจะฆ่าแกเองฮึ๊ย!!!!
    #44
    0
  5. #31 PREMMM. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 21:24
    ทำไมซีโร่มันถึงได้ชั่วขนาดนี้-- สงสารนางเอกบ้าาา ไรท์ต้องให้นางเองเอาคืนนะT_T
    #31
    0
  6. #30 มัมมี่บ้า (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 17:07
    อ๊ากกกก ซีโร่ทำไมนายเป็นคนแบบนี้!!~~
    #30
    0