เพียงใจรัก

ตอนที่ 9 : บทที่ 4 - คำสารภาพ ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 พ.ค. 60




























รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ รับรองว่ามีนิยายสนุกๆ ให้อ่านตลอดทุกปีจ้า ^^

https://www.facebook.com/DekDHayase/

 

ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ เป็นเพจใหม่ค่ะ เนื่องจากเพจเก่าถูกระงับบัญชีผู้ใช้ค่ะเลยต้องสร้างใหม่ รบกวนทุกคนเข้าไปกดถูกใจกันเยอะๆ นะคะ จะได้ติดตามกัน สัญญาว่าจะพยายามทำให้เพจนี้เป็นเพจสุดท้ายไม่เปลี่ยนแปลงแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ


 

รีอัพอีกรอบจร้า ^^

สวัสดีค่ะ ^^ เป็นตอนแรกที่อัพให้อ่านกันนะคะสำหรับเรื่อง ( รีอัพจร้า ) “ เพียงใจรัก “ ^_^ ที่เพื่อนแพงลงเรื่องนี้ให้อ่านกันก็เป็นเพราะว่าเพื่อนแพงนำนิยายเรื่องนี้ลงขาย E BOOK นะคะ แล้วเพื่อนแพงก็มีตัวอย่างให้ได้โหลดอ่านกันทั้งหมด 70 กว่าหน้าด้วยกันในเว็บของ MEB นะคะ แต่ที่เพื่อนเอามาอัพในนี้ก็เอาตัวอย่างที่ลงให้โหลดมาอัพแหล่ะค่ะ เพราะว่าเผื่อคนที่ไม่อยากไปโหลดอ่านในเว็บ MEB หรือคนที่ยังไม่เคยได้สมัครสมาชิก MEB ได้อ่านจากตรงนี้ก่อน เผื่อชอบยังไงก็ค่อยไปโหลดซื้ออ่านกันได้นะคะ ก็จะลง ทุกวัน !!! นะคะ สำหรับเรื่องนี้ เม้นๆ  โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ แต่ถ้าใครอยากอ่านเลยแบบเต็มๆ เรื่องก็โหลดได้เลยนะ เพื่อนแพงมีเว็บมาให้โหลดถึงที่ค่ะ ราคาเพียง 259 บาทเท่านั้น ! ( ไปอุดหนุนกันเยอะๆ น้า เขาตั้งใจเขียนมากๆ โลยยย ) มีเว็บมาให้โหลดด้วยน้า ^^ 
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30



 

บทที่ 4

คำสารภาพ ( 100% )




 

             ‘ เอ่อ... พี่คะ คณะแพทย์ศาสาตร์ต้องไปรายงานตัวที่ไหนหรือคะ ? ‘

            เสียงหวานใสที่เดินเข้ามาถามทางกับชายหนุ่มดังขึ้นทำลายเสียงคุยโหวกเหวกเมื่อครู่นี้ให้เงียบสงบลง ชายหนุ่มผู้ซึ่งถูกเรียกว่าพี่นั้นค่อยๆ หันหน้าไปทางหญิงสาว ทันทีที่ใบหน้าหล่อแบบใจดีได้ทอดมองเด็กผู้หญิงตัวเล็กใส่ชุดมอปลายถักเปียสองข้างตรงหน้านั้น หัวใจเจ้ากรรมก็เต้นแรงแบบไม่เป็นจังหวะ

            ใบหน้าสวยหวานมาคู่กับดวงตากลมโต

            น้องเรียนแพทย์หรือครับ นอกจากยังไม่ตอบคำถามแล้ว ชายหนุ่มยังถามกลับอีกต่างหาก

            ค่ะพี่ แต่ว่าหนูเดินงงไปงงมาตั้งหลายรอบแล้วก็ยังหาที่รายงานตัวไม่เจอเลยค่ะ “ เสียงหวานเอ่ยแบบอายๆ ยิ่งทำให้เจ้าตัวดูมีเสน่ห์มากขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

            แล้วน้องมาคนเดียวเหรอครับ มีเพื่อนมาด้วยหรือเปล่า ?

            ชนิดาเริ่มหงุดหงิดในใจเพียงเล็กน้อยที่รุ่นพี่ตรงหน้าเอาแต่ถามนู่นนี่กลับมา แต่กลับไม่รีบตอบคำถามของเจ้าหล่อนเลยสักที ผู้คนในมหาวิทยาลัยก็เริ่มเบาบางตาลงไปบ้างแล้วเพราะว่าหลายคนคงเสร็จจนกลับบ้านไปนอนตีพุงกันหมด

            วันนี้ที่ชนิดามาสายกว่าเวลาอันสมควรเพราะระหว่างทางนั้น วรรณภาเพื่อนสาวก็เกิดอาการปวดท้องขั้นรุนแรงจนต้องพากันหามเข้าสู่โรงพยาบาลอย่างกะทันหัน หญิงสาวเป็นห่วงเพื่อนตั้งใจว่าจะไม่มารายงานตัวในวันแรกแล้วจะรอรายงานตัวพร้อมเพื่อนในวันพรุ่งนี้ แต่ว่าวรรณภาเกรงใจเธอเลยบังคับให้เธอมาก่อนโดยไม่ต้องรอเจ้าตัว

            มาถึงก็สายพอควรเลยมึนงงจนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร

            ‘ คือว่าเพื่อนหนูไม่สบายมาวันนี้ไม่ได้ค่ะหนูเลยต้องมาคนเดียว แต่พี่คะ พี่ช่วยตอบคำถามหนูมาก่อนได้ไหมคะว่าหนูต้องไปรายงานตัวคณะแพทย์ที่ไหน พี่เอาแต่ถามนั่นถามนี่จนมันเสียเวลามากแล้วรู้บ้างหรือเปล่าคะ ถ้าพี่ไม่รู้พี่ก็บอกมาเลยค่ะหนูจะได้ไปถามคนอื่น ! ‘

            ในที่สุดหญิงสาวก็หมดความอดทนจนหลุดโมโหออกมา เธอยิ่งกังวลๆ อยู่ว่าจะไม่ทันตามเวลาแล้วเดี๋ยวจะไม่รู้ว่าต้องไปทำอะไรยังไงบ้าง มาถามรุ่นพี่ที่เห็นอยู่แถวนี้หวังว่าจะพึ่งพากันได้บ้าง ก็เปล่าเลย... เอาแต่เบี่ยงประเด็นหลักอยู่นั่นแหละ

            บรรดาหนุ่มๆ ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นรุ่นพี่ต่างพากันอมยิ้มกับสาวน้อยตรงหน้า วัชระอมยิ้มให้กับท่าทีของหญิงสาว ดูสิ ขนาดเจ้าหล่อนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้ยังดูน่ารักเอาเสียมากๆ เลย สาวน้อยคนนี้ช่างเป็นอันตรายต่อหัวใจของผู้ชายยิ่งนัก เขาเชื่อว่าเพื่อนในกลุ่มของเขาที่นั่งกันอยู่ตรงนี้ก็ต้องคิดแบบเขาเช่นเดียวกัน

            ขอโทษนะคะที่มารบกวนเวลาคุยของพวกพี่ ขอตัวค่ะ ! ‘

            ชนิดาที่ฟิวส์ขาดหมุนตัวกำลังจะตั้งท่าเดินออกไปจากพวกรุ่นพี่ไร้สาระในความคิดของเธอ สองเท้ายังไม่ทันที่จะได้ก้าวพ้นรัศมีจากตรงพวกรุ่นพี่หนุ่ม เสียงพูดของรุ่นพี่คนแรกที่เธอทักถามทางนั้นก็กล่าวขึ้นมาลอยๆ แบบกวนประสาทเล็กน้อย หากแต่ก็ยังคงรอยยิ้มเอาไว้เช่นเดิม

            เฮ้อ... มาก็สายแถมยังตวาดใส่รุ่นพี่อีก แบบนี้ไม่รับรายงานตัวเป็นการทำโทษน้องใหม่ในคณะเลยดีกว่ามั้ง

             คำสุดท้ายรุ่นพี่หนุ่มแกล้งพูดเสียงสูงให้ดูเหมือนว่ากำลังไม่พอใจในตัวรุ่นน้อง ชนิดาเองที่ได้ยินดังนั้นก็ต้องแอบลอบกลืนน้ำลายตัวเอง ตายแล้ว ! ยัยดาเอ๊ย... หาเรื่องแล้วไหมล่ะ

            อะ เอ่อ พี่เรียนคณะแพทย์ศาสาตร์หรือคะ ? ‘ หญิงสาวหันหน้ามาถามเสียงสั่น

            ครับ พี่เรียนคณะแพทย์ศาสาตร์ เป็นรุ่นพี่ของน้องนั่นแหละครับ ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเข้ม ชนิดายกกำปั้นมือขวาขึ้นมาเขกหัวตัวเองต่อหน้าพวกรุ่นพี่ด้วยความเจ็บใจ

            พี่คะ หนูขอโทษนะคะพี่ หนูผิดไปแล้วค่ะหนูไม่รู้ว่าพี่เรียนคณะนี้ หนูแค่โกรธที่หนูถามพี่แล้วพี่ไม่ยอมตอบเพราะว่ามันสายมากแล้ว แต่หนูไม่ได้ตั้งใจจะเสียงดังหรือว่าตวาดใส่พี่เลยนะคะ พี่อย่าทำโทษหนูเลยนะคะพี่ ขอโทษค่ะ ๆๆ

            สาวน้อยตัวเล็กถักเปียยกมือไหว้รุ่นพี่หนุ่มตรงหน้าและเอาแต่พูดคำว่าขอโทษซ้ำไปซ้ำมา หญิงสาวจะรู้ตัวไหมว่าการกระทำแบบนี้มันน่ารักมากในสายตาของผู้ชาย

            น้องครับ พอเถอะ พี่ไม่ได้โกรธหรือว่าจะลงโทษน้องจริงจังหรอก พี่แค่แกล้งหยอกน้องเล่นน่ะ วัชระพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง

            แกล้งเล่น เพราะว่าน้องน่ารักมาก

            เสียงพูดนี้ไม่ได้เป็นของวัชระ หากแต่กลับเป็นเสียงของภาคินเพื่อนซี้คนสนิทของเขา ภาคินที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วยตั้งแรกนั้นก็อดไม่ได้ที่จะปล่อยให้ผ่านไป เพราะว่าสำหรับเขาสาวน้อยถักเปียคนนี้ก็น่ารักเอาเสียมากๆ เลยจริงๆ

            ชนิดาถึงกับซ่อนอาการหน้าแดงของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ เมื่อเจอลูกชมของรุ่นพี่หนุ่มเข้าอย่างจัง หญิงสาวหลุบตาลงต่ำเอาเท้าเขี่ยพื้นเล่นแก้เขิน วัชระถึงกับต้องใจเต้นแรงอีกครั้งเพราะว่าภาพตรงหน้ามันน่ารักน่าทนุถนอมมากที่สุด นี่เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มมีความรู้สึกเกิดสนใจในตัวของผู้หญิงเป็นครั้งแรก

                ชนิดา... คือรักแรกของเขา

 

                “ ฮ่า ๆๆ “

                วัชระที่นั่งคิดถึงอดีตอยู่นั้นก็เผลอหลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ จนทำให้ชนิดาที่นั่งอยู่ตรงหน้าต้องรีบถามว่าเป็นอะไร

                “ พี่วัชเป็นอะไรเหรอคะ อยู่ดีๆ ก็หัวเราะออกมาขำอะไรดาหรือเปล่าคะ? “ หญิงสาวถาม

                “ ครับ พี่ขำน้องดา ฮ่าๆ “ ชายหนุ่มตอบกลับพ่วงด้วยเสียงหัวเราะ

                “ ขำดา ? “ หญิงสาวเอานิ้วชี้ที่ตัวเอง แล้วจึงถามต่อ “ ดามีอะไรให้น่าขำหรือคะ หรือว่าหน้าดามีอะไรติดอยู่ ใช่ ! ต้องใช่แน่ๆ เลย พี่วัชถึงได้หัวเราะดาหนักซะขนาดนี้น่ะ “

                ชนิดาไม่รอช้ารีบหยิบเอากระจกเล็กน่ารักที่ใช้พกพาติดตัวไว้ตลอดขึ้นมาส่องดูความเรียบร้อยบนใบหน้า แต่ก็ไม่เห็นว่าหน้าของเธอจะมีอะไรแปลกปลอมหลงมาเลยแม้แต่น้อย วัชระนั่งยิ้มให้กับความน่ารักใสๆ ของสาวน้อยตรงหน้า

                “ น้องดายังคงน่ารักเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ น่ารักมากตั้งแต่วันแรกที่พี่เจอจนกระทั่งถึงวันนี้ “ วัชระพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนจนหญิงสาวรู้สึกได้ เธอแอบหน้าแดงเพียงเล็กน้อย

                “ พี่วัชก็ชอบชมดาไปเรื่อย ดาไม่ได้น่ารักอะไรขนาดนั้นสักหน่อยค่ะ “ หญิงสาวถ่อมตน

                ใบหน้าหวานสวยยังคงเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน หากจะเปลี่ยนก็คงเป็นการเปลี่ยนไปในทางสวยขึ้นมากกว่าเดิม ชนิดาถือได้ว่าโตขึ้นมาในระดับหนึ่งจากวันแรกที่ได้เห็นเด็กหญิงแต่งชุดมอปลายถักเปียสองข้าง เวลานี้เธอสวยมาก มากเสียจนเขาไม่อยากให้ใครได้มองหรือว่าเข้าใกล้เธอเลย

                อาการแบบนี้จะเรียกว่า หวงก็ได้... เขาไม่เถียง

                “ แล้วนี่น้องดากลับบ้านยังไงครับ เอารถมาหรือเปล่าหรือว่ามีคนมารับ ?

                “ วันนี้ดาไม่ได้เอารถมาค่ะ แล้วก็ไม่ได้ให้ใครมารับด้วย “ หญิงสาวตอบ วัชระขมวดคิ้วกับคำตอบที่ได้รับจากรุ่นน้อง

                “ อ้าว แล้วน้องดาจะกลับบ้านยังไงล่ะครับ นั่งรถเมล์กลับเหรอ ? “ ชายหนุ่มถาม ชนิดาหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่สาวเจ้าจะพูดในสิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าเกิดอาการใจเต้นแรง

                “ ไม่ค่ะ “ หญิงสาวเงียบแล้วอมยิ้ม “ วันนี้ดาจะขอกลับกับว่าที่คุณหมอหนุ่มสุดหล่ออย่างคุณหมอวัชระยังไงล่ะคะ “ ชนิดาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

                “ กลับกับพี่เหรอครับ น้องดาพูดจริงหรือเปล่า “ วัชระถามขึ้นอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้หูเพี้ยนไปเอง

                “ จริงสิคะ หรือว่าพี่วัชไม่อยากไปส่งดา ถ้าดารบกวน... “

                “ ไม่เลยครับ ! รบกวนที่ไหนกัน เลิกเรียนแล้วใช่ไหมครับน้องดา ?

                ชายหนุ่มรีบกุลีกุจรขึ้นมาในทันที ชนิดาหัวเราะให้กับความน่ารักใจดีของรุ่นพี่หนุ่ม พี่วัชเป็นผู้ชายที่น่ารักและนิสัยดีมากคนหนึ่งเลยในสายตาของเธอ หากใครได้ผู้ชายคนนี้ไปเป็นแฟนชนิดามั่นใจว่าเธอคนนั้นจะต้องมีความสุขมากอย่างแน่นอน

                “ ค่ะ ดาเลิกเรียนแล้ว “ ชนิดายิ้มกว้าง

                “ ดีเลยครับ งั้นวันนี้ก่อนจะพาน้องดากลับบ้าน พี่ขออวดความรวยเลี้ยงข้าวรุ่นน้องสุดน่ารักคนนี้ก่อนแล้วกันนะ “ ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ ซึ่งชนิดาเองก็ไม่ได้ปฎิเสธหญิงสาวพยักหน้าด้วยรอยยิ้มส่งให้กลับรุ่นพี่หนุ่ม

                “ ยินดีเลยค่ะ พี่วัชกระเป๋าฉีกแน่ !

                ชนิดาพูดอย่างเน้นเสียงหนักแน่นเรียกเสียงหัวเราะได้ดีจากรุ่นพี่ข้างกาย ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเดินไปยังที่จอดรถของวัชระ ชายหนุ่มจัดการเปิดประตูรถบริการให้กับหญิงสาวที่ตนชอบ
                 แล้วรถของทั้งคู่ก็แล่นออกสู่ท้องถนนเพื่อไปยังจุดมุ่งหมาย

 
 

สวัสดีค่ะ ^^ มาอีก 1 ตอนแล้วนะคะ สำหรับเรื่อง “เพียงใจรัก” เรื่องนี้เพื่อนแพงมีขายเป็น E BOOK นะคะ ราคาไม่แพงค่ะ 259 บาท >< ถ้าใครชอบและอยากอ่านต่อจนจบเรื่องเลย ก็สามารถไปอุดหนุนเพื่อนแพงกันได้นะคะ เดี๋ยวเพื่อนแพงจะทิ้งลิ้งค์ E BOOK เอาไว้ให้ทุกคนนะคะ ^^ ส่วนที่นำมาลงในเว็บนี่ก็เป็นเพียงตัวอย่างจำนวนหนึ่งนะคะ เพื่อนแพงเอามาลงเผื่อว่าใครไม่อยากโหลดตัวอย่างอ่านจากในเว็บ MEB ก็สามารถอ่านจากตรงนี้ก่อนได้เนอะ เพื่อเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจและถ้าจะอุดหนุนกันก็ยินดีและขอบคุณมากๆ เลยนะคะ สุดท้ายนี้ก็ฝากทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาช่วยไปกดไลค์เพจให้เก๋าด้วยน้า ขอบคุณค่ะ ^^ ปล.เรื่องนี้อัพวันเว้นวันนะคะ จนกว่าจะครบโควตาสำหรับตัวอย่างทดลองอ่าน ^^ 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30

 


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น

  1. #106 JIJIPHOD (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 00:30
    น่ารักอ่าาาาา ชอบคู่นี้
    #106
    0