เพียงใจรัก

ตอนที่ 26 : บทที่ 13 - คุณเป็นของผม !!! ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ธ.ค. 58
































รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ รับรองว่ามีนิยายสนุกๆ ให้อ่านตลอดทุกปีจ้า ^^
https://www.facebook.com/FriendShip.writerpage/

 

ตอนนี้นิยายอยู่ในช่วงโปรโมรชั่นลดราคาจากเดิม 259 เหลือเพียง 99 บาทเท่านั้นนะคะ เหลือเวลาอีก 78 วัน อย่าลืมไปอุดหนุนกันน้า ขอบคุณค่ะ ^^

เว็บโหลดนิยาย
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30


วิธีโหลดนิยายนะคะ ( สำหรับคนที่สนใจแต่ยังไม่เคยโหลด )
https://www.mebmarket.com/index.php?action=HowToBuy



 

บทที่ 13

คุณเป็นของผม !!! ( 100% )


“ น้องดาโอเคนะครับ “

น้ำเสียงห่วงใยถามสาวน้อยร่างเล็กที่นั่งนิ่งมาตลอดทางจนกระทั่งถึงคอนโด จะมีพูดบ้างก็ตอนที่หญิงสาวจะต้องบอกทางให้กับชายหนุ่ม

“ โอเคค่ะ ดามีพี่วัชอยู่ทั้งคนนี่คะ “ หญิงสาวตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

“ ถ้ามีเรื่องที่ไม่สบายใจบอกพี่ได้เสมอนะครับ “ คนตัวโตยังคงห่วงใยจนวินาทีสุดท้าย เขาไม่เชื่อหรอกที่เธอบอกว่าไม่เป็นอะไร ดูจากสีหน้า ท่าทาง เขาก็พอจะเดาได้ไม่ยากว่าหญิงสาวรู้สึกเช่นไร

          ไอ้คินมันทำให้น้องดาเป็นได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ ?

          “ ขอบคุณมากค่ะ พี่วัชดีกับดาที่สุดเลย “ เธอรู้สึกซาบซึ้ง

          “ ก็พี่เป็นแฟนดานี่ครับ ถึงแม้ว่าดาจะบอกว่าเราสองคนอยู่ในระยะของการดูใจกันอยู่ แต่พี่วัชคิดไปไกลแล้วนะ โทษใครไม่ได้นะครับ เพราะว่าน้องดาเองที่เป็นคนป่าวประกาศสถานะแฟนของเราให้คนอื่นได้รับรู้ พี่จะเล่นตามบทบาทที่ได้รับอย่างเต็มที่เลย “ น้ำเสียงทะเล้นทำให้อารมณ์ของสาวน้อยพอจะครื้นเครงขึ้นมาบ้าง มือเล็กเลื่อนไปกุมมือใหญ่เอาไว้แล้วพูดด้วยถ้อยคำจริงจัง

          “ ดาให้พี่วัชเป็นแฟนของดาจริงๆ ค่ะ ไม่ใช่ให้เล่นตามบทบาทหรือว่าอะไรทั้งนั้น “

          “ น้องดา“ วัชระครางชื่อของคนตรงหน้า เขาดีใจจนพูดไม่ออกเลยทีเดียว

          “ พี่วัชเป็นผู้ชายที่ดีขนาดนี้ ถ้าดาปล่อยให้หลุดมือไม่โง่ก็บ้าแล้วล่ะค่ะ “ หญิงสาวทำแก้มป่องตอนพูดประโยคสุดท้าย เรียกเสียงหัวเราะได้ดีจากวัชระ เขาค่อยรั้งร่างบางเข้ามากอดไว้แน่น มือหนาลูบผมนุ่มสลวยอย่างทนุถนอม

          “ พี่เองก็จะไม่ปล่อยให้น้องดาหลุดมือไปเหมือนกันครับ “ เขาเอ่ยอย่างหนักแน่น ดีใจเหลือเกินที่ได้ขยับสถานะเป็นแฟนกับหญิงสาวที่ตนรักสุดหัวใจ

          “ ดาขอตัวก่อนนะคะ เหนื่อยมากเลยจะรีบพักผ่อน พี่วัชเองก็เช่นกันนะคะพักผ่อนให้มากๆ “ ชนิดาพูดหลังจากที่เขาคลายอ้อมกอดแล้ว

          “ แล้วกระเป๋าเสื้อผ้าของน้องดา ให้พี่วัชช่วยยกขึ้นไปที่ห้องไหมครับ ? “ เขาถามด้วยความเป็นห่วง หญิงสาวส่ายหน้า

          “ ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่วัช กระเป๋าดาใบเล็กนิดเดียวเอง ดายกไหวค่ะ “

          หญิงสาวไม่ใช่คนสำอางอะไรมากมายถึงจะต้องหอบของพะรุงพะรังเยอะแยะ ไปค่ายอาสาครั้งนี้เรียกได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เอาของไปน้อยที่สุดก็ว่าได้

          “ อ่อ ครับ งั้น ฝันดีนะครับ “ เสียงนุ่มนวลเอ่ย

          “ ค่ะ ฝันดีนะคะ “

          หญิงสาวยิ้มให้ก่อนที่จะเปิดประตูลงจากรถคันหรู วัชระเปิดกระจกรถโบกมือให้กับสาวน้อยพลางส่งรอยยิ้มหวานให้ส่งท้าย ชนิดาโบกมือให้กับเขา

          “ ขับรถดีๆ นะคะ “ เธอเอ่ยก่อนที่รถของวัชระจะเคลื่อนตัวออกไป เมื่อมองตามหลังจนแน่ใจว่ารถของชายหนุ่มเคลื่อนตัวพ้นรัศมีประตูทางเข้าของคอนโดแล้ว ร่างบางจึงหมุนตัวเพื่อที่จะเดินเข้าประตูแก้วบานใหญ่

          “ ดา ดา !

          หมับ !

          “ เอ๊ะ คุณ !

          ข้อมือเล็กถูกพันธนาการด้วยมือหนา และไม่ใช่ใครที่ไหนนอกเสียจากภาคิน

          “ ตามฉันมาถึงนี่เลยเหรอ เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับฉันสักที ปล่อยนะ ! “ ชนิดาว่าพลางกับพยายามจะแกะมือหนาออก ภาคินออกแรงเพียงนิดเดียวร่างเล็กทั้งร่างก็ต้องเดินตามเขาไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

          “ จะพาฉันไปไหน ปล่อยนะ ฉันจะร้องให้คนช่วยจริงๆ ด้วย ! “ เธอขู่เขาเมื่อค่อนข้างจะได้สติเธอจึงใช้กระเป๋าเสื้อผ้าฟาดเข้าที่ลำตัวของชายหนุ่ม

          ภาคินจับเอากระเป๋าของเธอมาถือไว้ในมืออีกข้างหนึ่ง ก่อนจะออกแรงกระชากอีกครั้งคนตัวเล็กก็แทบจะลอยหวือตามเขาไป

          “ ถ้าดาร้องพี่คินจะจูบดาตรงนี้เลย ลองไหมล่ะ ? “ ชายหนุ่มขู่

          “ อย่ามาหยาบคายนะ น่ารังเกียจที่สุด !“ หญิงสาวพูดโกรธๆ ร่างบางถูกเขาผลักให้เข้าไปนั่งในรถอย่างรวดเร็ว “ ปล่อยฉันนะ !

          “ เข้าไปดา เร็วๆ ! “ ภาคินดันร่างบางให้เข้าไปนั่งอีกฝั่งได้สำเร็จ ก่อนที่ตัวเองจะตามเข้ามานั่งยังที่คนขับ กระเป๋าเสื้อผ้าถูกมือหนาเหวี่ยงไปที่เบาะหลังแบบไม่แยแสอะไร เจ้าตัวไม่รอช้ารีบปลดล็อคประตูรถ ชนิดาหันขวับมาจ้องหน้าเขา

          “ ปลดล็อคเดี๋ยวนี้ ! “ เสียงหวานสั่ง

          “ คุยกันก่อน เข้าใจพี่แล้วพี่จะปล่อยดาเอง “ ภาคินว่าก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะหันมาหาหญิงสาว

          “ ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณทั้งนั้น “ เธอเบนหน้าหนี

          “ แต่พี่มี และเยอะด้วย “ เสียงเข้มพูด

          “ ไม่คุย ! “ สาวน้อยตวาดลั่นรถ ภาคินพยายามนับหนึ่งถึงสิบเอาไว้ในใจ เขาไม่อยากโกรธจนขาดสติแล้วเผลอทำร้ายให้เธอต้องเจ็บทั้งตัวและก็หัวใจอีกเฉกเช่นครั้งก่อนๆ

          “ เลิกกับไอ้วัชซะ “ ชายหนุ่มเอ่ยเสียงนิ่ง หากแต่แววตาของเขากลับมีความโกรธฉายชัดออกมา เขาไม่สามารถบังคับตัวเองไม่ให้หึง ไม่ให้หวงคนตัวเล็กได้เลยสักนิดเดียว

          “ อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันไม่เลิกกับพี่วัชไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องทำตามคำสั่งของคุณ “ ชนิดาจ้องตาเขาอย่างไม่ยอมแพ้ มียัยภาอยู่แล้วทั้งคนแต่ยังมาเที่ยวสั่งให้คนนั้นคนนี้เขาทำตามใจตัวเอง

          เห็นแก่ตัวที่สุด

          “ แล้วถ้าพี่ไม่ได้สั่งล่ะ “ น้ำเสียงของเขาอ่อนลง “ พี่กำลังขอร้องน้องดาอยู่ “

          “ หมายความว่ายังไง ?

          “ พี่ทนไม่ได้ที่เห็นดามีคนอื่น ทนไม่ได้ที่เห็นไอ้วัชมันใกล้ชิดดา พี่รักน้องดา รักมาก รักจนจะบ้าตายอยู่แล้วดา ! “ ชายหนุ่มพูดออกมาจนหมด เขาละทิ้งความหยิ่งความยโสออกไปจนหมดสิ้น นาทีแห่งความรักไม่จำเป็นอีกแล้วกับเรื่องของศักดิ์ศรีอะไรทั้งนั้น

          “ ขอร้องล่ะดา เลิกกับไอ้วัชเถอะนะ มาเป็นแฟนกับพี่ พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ทำให้ดาต้องเสียใจไม่ทำให้ดาต้องร้องไห้ พี่สัญญา “ ภาคินกุมมือของหญิงสาวเอาไว้แน่น ชนิดาที่เริ่มพอจะมีสติขึ้นมาบ้างรีบส่ายหน้าแรงๆ ให้กับสิ่งที่ตนเองได้ยิน เธอไม่มีวันเชื่อคำพูดหลอกลวงของเขาเด็ดขาด

          “ จะเล่นตลกอะไรกับฉันอีก คิดนานไหมกับคำพูดพวกนี้ คุณภาคิน “ หญิงสาวย้อนถาม พร้อมกับรอยยิ้มเหยียด

          “ ดานี่ดาคิดว่าพี่โกหกเหรอ “ เขาผิดหวังกับคำพูดของเธอ

          “ คนอย่างคุณไม่เคยมีความจริง !

          “ นี่ไงดา ความจริงของพี่ ความจริงที่ว่าพี่รักดา รักมานานแล้ว รักมาตลอด รักตั้งแต่วันแรกที่เราได้เจอกันไม่ใช่แค่ดาเพียงคนเดียวที่รักพี่ แต่วันนั้นพี่เองก็รักดาเช่นกัน พี่มันโง่เองที่ไม่รู้ใจตัวเอง พี่โง่เองที่ไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวยังไงกับดา พี่โง่เอง พี่โง่เอง !!!

          ภาคินตะโกนเสียงดัง ไม่ใช่ว่าเขาไม่เจ็บนะสำหรับเรื่องราวที่ผ่านมา เขาเองก็เจ็บไม่น้อยไปกว่าเธอ เวลาที่สองมือนี้มันทำให้ผู้หญิงตรงหน้าต้องเจ็บ กลับเป็นเขาที่ทรมานราวกับจะขาดใจ

          ทำไมเธอไม่เข้าใจความรู้สึกของเขาบ้าง !

          “ แล้วยัยภาล่ะ คุณเอาเพื่อนฉันไปไว้ที่ไหน “ ชนิดาถามเขา ภาคินจับมือเรียวมาแนบไว้ที่แก้มของตนเอง

          “ พี่คุยกับภาแล้ว ภาเขาเป็นคนบอกเลิกพี่เอง เขาเข้าใจว่าเราสองคนรักกัน “ ชายหนุ่มประทับจูบลงที่หลังมือของชนิดา ร่างบางสะบัดมือให้หลุดจากมือหนา

          “ คนเห็นแก่ตัว !

          “ น้องดา

          “ คุณหลอกเพื่อนฉัน หลอกฉัน ยังจะมีหน้ามาบอกว่ารักฉันอีกเหรอ “ เธอตอกหน้าชายหนุ่ม ภาคินลูบใบหน้าตัวเองเพื่อระงับอารมณ์ เขาต้องใจเย็นๆ เพราะเขาเองที่ทำให้เธอคิดว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเพียงแค่เรื่องหลอกลวง

          “ ฟังพี่ดา ! พี่รักดามันคือเรื่องจริง พี่ไม่ได้หลอกดา !

          “ ฉันไม่ฟัง ไม่ฟังอะไรทั้งนั้น จริงอยู่ที่เมื่อก่อนฉันเคยรักคุณ แต่ว่าตอนนี้มันไม่มีเหลืออีกแล้ว ความรักเหล่านั้นมันหมดลงไปแล้ว ตอนนี้ฉันไม่ได้รักคุณกรุณาทำความเข้าใจไว้ใหม่ด้วย !!!

          “ ไม่ได้รักพี่แล้วดารักใคร !

          ภาคินไม่สามารถระงับอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ได้อีกต่อไป เขาโกรธเหลือเกินตอนที่ได้ยินคำว่า ไม่รัก ออกมาจากปากของเธอ ชนิดายิ้มร้ายกาจ

          “ คนที่ฉันรักคือพี่วัช ! “ เสียงหวานประกาศกร้าว

          “ ไม่จริง ! “ ภาคินเถียงเสียงดัง

          “ จริง ! “ หญิงสาวย้ำ “ ฉันรักพี่วัช คุณมันเป็นอดีตไปแล้วคุณภาคิน ปัจจุบันคนที่ฉันรักก็คือพี่วัช ได้ยินไหมว่าฉันรักพี่วัช รักพี่วัช ฉันรักพี่วัช !!! “ ชนิดาตะโกนใส่หน้าชายหนุ่ม

          “ ได้ ! รักมันมากใช่ไหม รักมันมากใช่ไหม !

          ชายหนุ่มตวาดใส่ใบหน้าหวาน จัดการสตาร์ทรถแล้วขับออกไปด้วยความเร็วแบบไม่ห่วงเลยว่าเธอจะกลัวหรือไม่ ชนิดากลัวมากจนต้องเอามือขึ้นปิดหน้า ยามที่เขาบ้าคลั่งปาดหน้ารถคันนั้นแซงคันนี้มั่วไปหมด

          “ รักมันมาก เธอรักมันมาก รักมันมาก ได้ชนิดา ได้ “ ตลอดทางร่างสูงก็เอาแต่พร่ำอยู่แต่ประโยคเดียว เวลานี้เขาน่ากลัวเหลือเกิน น่ากลัวจนชนิดาไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยคำพูดอะไรออกมา

          ประตูอัตโนมัติเปิดทันทีที่รถคันหรูมาจอดรออยู่ตรงหน้า ชนิดาตื่นกลัวกับสถานที่แปลกใหม่ที่เธอไม่เคยคุ้นตากับมัน ร่างบางหันมองหน้าชายหนุ่มที่เอาแต่ขับรถไม่สนใจตน หากแววตากลับเต็มไปด้วยประกายไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้สิ้นซาก!

“ ลงมา !

ภาคินลงจากรถไม่รอช้าร่างสูงรีบเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งที่หญิงสาวนั่งอยู่ มือจับเข้าที่ต้นแขนเรียวเล็กอย่างแรง 

“ ปล่อยฉันนะ พาฉันมาที่ไหน “ ชนิดาขืนตัวไม่ยอมให้ชายหนุ่มกระชากลงจากรถง่ายๆ

“ บ้านฉันเอง ลงมา !!!

จบคำร่างเล็กก็ไม่สามารถต้านทานแรงช้างของเขาได้ ภาคินกระชากร่างเล็กให้กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามเขาเข้าไปในตัวคฤหาสน์หลังใหญ่ บรรดาสาวใช้ที่กำลังจะกรูเข้ามาต้อนรับคุณชายของบ้านต่างพากันตกอกตกใจที่เห็นชายหนุ่มหิ้วผู้หญิงมาด้วย

แถมเธอคนนี้ดูท่าทางไม่เต็มใจอีกต่างหาก !

“ คุณชาย “ สาวใช้คนหนึ่งครางตกใจกับภาพตรงหน้า ชนิดาร้องไห้น้ำตาท่วมใบหน้าหวาน เธอร้องไห้ขอความช่วยเหลือจากทุกคน

“ หุบปาก !!! “ เขาตวาดเสียงก้อง “ ทุกคนออกไปจากตึกใหญ่ให้หมด และห้ามใครหน้าไหนเสนอหน้าขึ้นมารบกวนฉันเด็ดขาดจนกว่าจะเช้า เข้าใจไหม!!!

ชนิดาใจหายทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเขา จนกว่าจะเช้า! พระเจ้าขอร้องล่ะ อย่าให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับลูกเลย ตอนนี้เธอกลัวเขาเหลือเกิน

“ คะ ค่ะ “ สาวใช้ประมาณสี่ห้าคนรีบตอบรับเสียงสั่น ไม่ถึงวินาทีพวกหล่อนก็พากันออกไปจากตึกใหญ่จนหมด ประตูบานใหญ่ที่สลักด้วยไม้ชั้นดีถูกปิดลง ไม่ต่างอะไรกับอิสรภาพที่ถูกปิดตามไปด้วยของลูกนกอย่างชนิดาเลยสักนิด ภาคินออกแรงกระชากร่างบางให้เดินขึ้นบันไดเพื่อไปยังชั้นบน

“ ไม่ ฉันไม่ไป ปล่อยฉัน ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ! “ เธอตะโกนขอความช่วยเหลืออย่างน่าสงสาร ภาคินยิ้มเย็นรั้งร่างเล็กให้เข้าหาตนมากขึ้นกว่าเดิม

“ ใครมันจะช่วยเธอชนิดา นี่มันบ้านฉัน และตอนนี้ก็มีแค่เธอกับฉันเท่านั้น “ ชายหนุ่มพูด

“ ปล่อยฉันไปเถอะ อย่าทำแบบนี้เลยคุณภาคิน ฉันกลัว “ น้ำตาอาบแก้มยามขอร้องอ้อนวอนเขา ภาคินส่ายหน้าก่อนจะออกแรงกระชากหญิงสาวอีกครั้ง

“ ไม่ ! ปล่อยฉัน ไม่ !

ชนิดาถูกปีศาจร้ายอย่างภาคินลากขึ้นมายังชั้นบน ชายหนุ่มเปิดประตูห้องของตนเองแล้วผลักร่างบางให้เข้าไปข้างใน หญิงสาวล้มลงไปกองกับพื้นด้วยว่าไม่ทันตั้งตัว

ปึก !

ประตูห้องถูกปิดและถูกมือหนาจัดการล็อคเสร็จสรรพ ชนิดากลัวจนตัวสั่น เธอรีบลุกขึ้นทำท่าจะวิ่งไปที่ประตู แต่ร่างเล็กก็ไปไม่ถึงฝันเพราะว่าถูกคนตัวโตขวางทางเอาไว้

“ จะหนีไปไหน หืม “ ชายหนุ่มยิ้มกวนประสาท

“ คะ คุณจะทำอะไร ? “ หญิงสาวถามทั้งน้ำตา ร่างหนากระตุกยิ้มที่มุมปากแล้วค่อยๆ สาวเท้าเดินเข้ามาหาร่างบาง สองเท้าเล็กขยับหนีด้วยความกลัว

“ ก็ทำให้เธอเป็นของฉันยังไงล่ะ ! “ เสียงเข้มตอบ

“ ไม่“ เธอส่ายหน้า “ พี่คินคะ อย่าทำแบบนี้กับน้องดาเลย ปล่อยน้องดาไปเถอะ น้องดาขอร้อง น้องดากลัว ฮือๆ อย่าทำแบบนี้เลย “ เธอเปลี่ยนสรรพนามมาเรียกแทนตัวเองว่าน้องดา และเรียกแทนตัวเขาว่าพี่คินเช่นเดิม ถ้าเป็นในเวลาอื่นชายหนุ่มคงจะดีใจที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้อีกครั้ง

หากในเวลาแบบนี้เขาไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น นอกจากตัวของเธอ !

“ อย่ามาใช้คำพูดอ่อนหวานให้ฉันตายใจชนิดา ถ้าเธอไม่รักฉัน ไม่ให้โอกาสฉัน ก็อย่าหวังเลยว่าฉันจะปล่อยเธอไป ฉันมันคนเอาแต่ใจในเมื่ออยากได้อะไรแล้วฉันก็ต้องได้ ไม่มีคำว่ายินยอม ไม่มีคำว่าเสียสละ สำหรับฉันต้องมีแต่คำว่าสมหวังเท่านั้น จำไว้ !

“ คนนิสัยไม่ดี เห็นแก่ตัว ผู้ชายอย่างคุณมันน่ารังเกียจ คนจิตใจหยาบกระด้างอย่างคุณไม่มีผู้หญิงคนไหนเขารักลงหรอก ฉันเกลียดคุณ !

สิ้นสุดกันทีสำหรับความกลัว ตอนนี้เลือดแห่งความโกรธ ความเกลียดชังมันกำลังถาโถมเข้าใส่ ชนิดาไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว คำพูดของเขามันทำให้เธอไม่สามารถยอมอะไรได้ทั้งสิ้น

“ มันจะมีใครดีไปกว่าไอ้วัชแฟนของเธอล่ะ ! “ ชายหนุ่มตะคอกกลับมา

“ ไม่ว่ามันจะทำอะไร พูดอะไรเธอก็คงเชื่อมันหมดแล้วใช่ไหม ไม่ยอมเชื่อคำพูดฉันคงเป็นเพราะไอ้วัชมันปั่นหัวเธอจนไม่เหลือความคิดเป็นของตัวเองแล้วใช่ไหมชนิดา หะ !

“ พี่วัชเป็นคนดี เป็นผู้ชายที่ดีมาก เขาไม่เคยปั่นหัวฉัน คนอย่างคุณต่อให้ตายไปอีกสักสิบชาติก็ไม่มีวันเทียบพี่วัชได้หรอก ! “ หญิงสาวสาดคำพูดร้ายกาจใส่เขา

“ ก็ดี ! งั้นฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้ชายดีๆ อย่างมันจะทนได้ไหมถ้ารู้ว่าแฟนที่รัก ต้องมาเป็นเมียคนอื่น และคนๆ นั้นก็คือเพื่อนของตัวเอง !!!

“ กรี๊ด !!!

ร่างทั้งร่างของชนิดาถูกภาคินอุ้มขึ้นไปพาดอยู่บนบ่ากว้างใหญ่ ชายหนุ่มสาวเท้าเดินเข้าไปหาเตียงกว้างแล้วก็ปล่อยร่างเล็กกระแทกลงกับเตียงหนานุ่ม ชนิดารีบเด้งตัวขึ้นคลานหนีแต่ข้อเท้าเล็กก็ถูกมือหนากระชากให้กลับมาอยู่ภายใต้ร่างอันสูงใหญ่ของตัวเอง

“ ปล่อยฉันนะ ปล่อย ! “ หญิงสาวใช้สองมือทุบตีไปตามร่างกายของชายหนุ่ม มือหนาจับแขนเรียวกดลงกับเตียงเอาไว้ทั้งสองข้าง

“ พอกันที ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปอีกแล้ว เธอต้องเป็นของฉันชนิดา เธอต้องเป็นของฉัน !

ริมฝีปากหยักสวยบดจูบลงมายังริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างบ้าคลั่ง ชนิดาไม่ยอมให้เขาเข้ามาลุกล้ำเอาได้ง่ายๆ เธอเม้มปากแน่น แต่แล้วร่างบางก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับความชำนาญและความป่าเถื่อนของเขา ภาคินใช้ฟันขบเม้มริมฝีปากของคนตัวเล็กจนความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้เธอต้องเผยอริมฝีปากออกมา

“ ถ้าคุณทำอะไรฉัน สาบานเลยว่าจะเกลียดคุณไปจนวันตาย ! “ น้ำเสียงเจ็บแค้น คนตัวโตไม่ได้สนใจอะไรกับคำพูดของเธอเลย ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาซุกไซ้ต้นคอขาวเนียน สร้างร่องรอยแห่งความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเอาไว้จนทั่ว

“ คุณมันบ้าคุณภาคิน คุณมันบ้า !“ เมื่อทำอะไรไม่ได้ชนิดาก็เอาแต่พิพากษาเขาด้วยคำพูดต่างๆ นานา ร่างหนากระตุกยิ้มร้ายกาจก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับร่างบาง

“ นี่ยังน้อยนะ ฉันบ้าได้มากกว่านี้อีก จะทำให้ดู “

ว่าจบเขาก็ลุกขึ้นเดินไปหยิบเชือกไนลอนที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้วเดินเข้ามาหาร่างเล็กที่นอนตัวสั่นอยู่บนเตียง ดวงตากลมเบิกกว้างมองสิ่งที่อยู่ในมือของเขาอย่างตกใจ

เขามันปีศาจ !

“ เพิ่งซื้อมาสดๆ ร้อนๆ ได้ใช้งานจริงก็คราวนี้ “ ชายหนุ่มยิ้มพลางโยนเชือกในมือเล่น

“ อย่านะ อย่าทำกับฉันแบบนี้ กรี๊ด !!! “ ชนิดากรีดร้องเมื่อข้อมือเรียวถูกพันธนาการด้วยเชือกไนลอน ภาคินจัดการมัดข้อมือของหญิงสาวเอาไว้กับหัวเตียงทั้งสองข้างอย่างแน่นหนา น้ำตาไหลราวกับจะขาดใจเสียให้ได้เมื่อถูกคนตรงหน้ากระทำกับตนราวกับสิ่งของที่ไร้ซึ่งชีวิต

น้ำตาของเธอไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มหยุดการกระทำอันบ้าคลั่ง นาทีนี้ต่อให้เอาช้างสักร้อยโขลงมาขวางก็ไม่สามารถหยุดการกระทำของภาคินได้ ความรัก ความหึงหวง และความแค้นที่ร่างบางไม่ยอมให้โอกาสตนกำลังถาโถมเข้ามาทำให้เขาขาดสติ

รู้แค่ว่าผู้หญิงคนนี้จะต้องเป็นของเขา และต้องเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว !

“ ไอ้วัชมันจะทำหน้ายังไงถ้ารู้ว่าแฟนของมันกำลังจะเป็น เมีย ของเพื่อนตัวเอง ฮ่าๆ “ เขาหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ พลางกับปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ด ชนิดากัดริมฝีปากจนห้อเลือด

“ เลว เลวที่สุด ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยพบเจอใครที่เลวเท่าคุณมาก่อนเลย !

“ งั้นก็เจอซะ ! “ ชายหนุ่มเอื้อมมือมาบีบแก้มเนียนใสของเธอ “ เพราะว่านี่แหละ คือวิธีที่คนเลวๆ เขาทำกัน !!!

แควก !

“ กรี๊ด !!!

ซาตานร้ายกระชากชุดเดรสกระโปรงสีชมพูหวานของหญิงสาวออกอย่างแรง เศษผ้าเสียดสีกับเนื้อขาวจนพาลทำให้เกิดรอยแดงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองจนหมดสิ้น ร่างกายสมส่วนดูดีในแบบของผู้ชายที่ดูแลตัวเองทาบทับลงกับร่างเล็กที่ตอนนี้มีเพียงเนื้อนวลขาวผ่องให้เห็นเท่านั้น ริมฝีปากหยักพรมจูบไปทั่วใบหน้าหวาน ต้นคอ และเนินอก

“ ฮือๆ “ ชนิดาทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนรับชะตากรรมที่เขาเป็นคนมอบให้ ยิ่งเธอพยายามดิ้นรนกระเสือกกระสนมากเท่าไหร่ ข้อมือเล็กที่ถูกพันธนาการด้วยเชือกไนลอนก็ยิ่งบาดและเสียดสีให้ยิ่งเจ็บมากเท่านั้น !

          “ ได้โปรดปล่อยน้องดาเถอะพี่คิน น้องดากลัว ฮือๆ “ ความกลัวทำให้เธอพยายามใช้ไม้อ่อนเข้าสู่ แต่คนที่กำลังหลงใหลในรสชาติของกระต่ายเนื้อหวานอย่างภาคินก็เมินเฉยต่อคำขอร้องที่น่าสงสาร

          ภาคินจูบซับน้ำตาให้กับเธอด้วยความอ่อนโยน สัมผัสแผ่วเบาเหมือนต้องการจะปลอบประโลมไม่ให้เธอต้องกลัว แต่ถึงอย่างนั้นมันก็แฝงไปด้วยความดุดัน โหดร้าย และก็ป่าเถื่อน หญิงสาวพยายามเบนหน้าหนี หากคนเอาแต่ใจก็ลากไล้ริมฝีปากตามไปประทับจูบอย่างไม่ลดละ

          เธอขัดขืนเขาทุกวิถีทาง

          “ พี่รักดาดาต้องเป็นของพี่ !!!

 

 

โปรดติดตามต่อในเล่ม

 ( ในรูปแบบของ E BOOK นะคะ ^^ )

 

 ตอนนี้นิยายเรื่อง เพียงใจรัก อยู่ในช่วงโปโมรชั่นลดราคาจาก 259 เหลือเพียง 99 บาทนะคะ มีเวลาเหลืออีก 78 วันนะคะ ใครอยากติดตามอ่านจนจบอย่าลืมไปอุดหนุนกันนะคะ 99 บาทเองอ่ะ โห ถูกสุดๆ ^^ 

 

 

 

 

 


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น

  1. #121 JIJIPHOD (@ji-phod) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 01:20
    จะไปอุดหนุนนะค่ะ
    #121
    1
    • #121-1 Friend Ship (@hayase) (จากตอนที่ 26)
      24 ธันวาคม 2558 / 19:58
      ขอบคุณมากๆ ค่าาาาาาา ^___^ ฝากเรื่องอื่นๆ ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ สนุกแน่นอนจ้า ^^
      #121-1