เพียงใจรัก

ตอนที่ 17 : บทที่ 8 - ค่ายอาสา... หัวใจ ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 พ.ย. 58




































รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ รับรองว่ามีนิยายสนุกๆ ให้อ่านตลอดทุกปีจ้า ^^
https://www.facebook.com/FriendShip.writerpage/


 

รีอัพอีกรอบจร้า ^^

สวัสดีค่ะ ^^ เป็นตอนแรกที่อัพให้อ่านกันนะคะสำหรับเรื่อง ( รีอัพจร้า ) “ เพียงใจรัก “ ^_^ ที่เพื่อนแพงลงเรื่องนี้ให้อ่านกันก็เป็นเพราะว่าเพื่อนแพงนำนิยายเรื่องนี้ลงขาย E BOOK นะคะ แล้วเพื่อนแพงก็มีตัวอย่างให้ได้โหลดอ่านกันทั้งหมด 70 กว่าหน้าด้วยกันในเว็บของ MEB นะคะ แต่ที่เพื่อนเอามาอัพในนี้ก็เอาตัวอย่างที่ลงให้โหลดมาอัพแหล่ะค่ะ เพราะว่าเผื่อคนที่ไม่อยากไปโหลดอ่านในเว็บ MEB หรือคนที่ยังไม่เคยได้สมัครสมาชิก MEB ได้อ่านจากตรงนี้ก่อน เผื่อชอบยังไงก็ค่อยไปโหลดซื้ออ่านกันได้นะคะ ก็จะลง ทุกวัน !!! นะคะ สำหรับเรื่องนี้ เม้นๆ  โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ แต่ถ้าใครอยากอ่านเลยแบบเต็มๆ เรื่องก็โหลดได้เลยนะ เพื่อนแพงมีเว็บมาให้โหลดถึงที่ค่ะ ราคาเพียง 259 บาทเท่านั้น ! ( ไปอุดหนุนกันเยอะๆ น้า เขาตั้งใจเขียนมากๆ โลยยย ) มีเว็บมาให้โหลดด้วยน้า ^^ 
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30


วิธีโหลดนิยายนะคะ ( สำหรับคนที่สนใจแต่ยังไม่เคยโหลด )

https://www.mebmarket.com/index.php?action=HowToBuy


 

บทที่ 8

 

ค่ายอาสาหัวใจ ( 100% )

 

 

 

                และแล้ววันแห่งการเปิดโลกกิจกรรมสู่ค่ายอาสาก็มาถึง นักศึกษาชาวคณะแพทย์ศาสตร์ทุกคนที่มีใจอาสาสมัครไปบำเพ็ญประโยชน์ ต่างพากันตื่นเต้นดีใจที่จะได้ออกค่ายอาสากันเป็นแถวๆ ไม่เว้นแม้แต่สาวน้อยเพื่อนรักเพื่อนซี้อย่างเธอสองคน

                ชนิดาและวรรณภาตื่นแต่เช้ามาที่จุดนัดพบกันที่มหาวิทยาลัย เธอทั้งสองต่างช่วยกันดูว่ามีใครลืมอะไรยังไงกันบ้าง ขณะที่หญิงสาวกำลังหัวเราะต่อกระซิกกันอยู่นั้นก็มีแขกไม่ได้รับเชิญเข้ามาแทรกระหว่างบทสนทนาของคนทั้งคู่

                “ สวัสดียามเช้าครับ น้องภา “ ภาคินทักทายด้วยรอยยิ้ม เขาจงใจแกล้งไม่ทักทายสาวน้อยอีกคนที่อยู่ในที่นี้ด้วยเช่นกัน วรรณภาพอจะดูออกว่าระหว่างเพื่อนของเธอกับรุ่นพี่หนุ่มมันมีอะไรแอบแฝงต่อกัน แต่เธอก็เลือกที่จะเก็บความสงสัยเอาไว้ที่ตัวเองและไม่แสดงท่าทีอะไรออกไป นอกจากยิ้มและปฎิบัติตัวกับชายหนุ่มเฉกเช่นชายหญิงที่กำลังดูใจกัน

                ชนิดารู้สึกได้ว่าตัวเองเป็นส่วนเกินระหว่างคนทั้งสอง เธอจึงเดินเลี่ยงออกมาจากตรงนั้นแล้วหันไปพูดคุยกับบรรดาเพื่อนผู้ชายที่เรียนหมออยู่ในคณะเดียวกัน หญิงสาวเป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์ดียิ้มง่ายพูดคุยอย่างเป็นกันเอง จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่หนุ่มๆ ทั้งหลายต่างพากันชอบพอเธอ

                บางคนก็ชอบแบบเพื่อน บางคนก็ชอบในแบบที่อยากจะเป็นคนรู้ใจ

                แต่ใครจะรู้ว่ายามที่ร่างบางได้เดินห่างออกไปนั้น ภาคินก็ไม่มีอารมณ์หรือกระจิตกระใจจะคุยกับสาวน้อยอีกคนอย่างวรรณภาเลยทีเดียว สายตาคมดุจเหยี่ยวคอยเอาแต่จ้องมองไปยังร่างบางที่ตอนนี้กำลังเอาแต่ยิ้มและหัวเราะอยู่ในกลุ่มของชายหนุ่มหล่อทั้งสิ้น

                ยิ่งได้เห็นสายตาของหลายคนที่ทอดมองชนิดาแบบหวานหยดนั้นเขาก็ยิ่งหงุดหงิด !

                “ เอ่อ พี่คินมองอะไรเหรอคะ ? “ แม้จะรู้คำอยู่เต็มอก หากก็อดไม่ได้ที่จะแหย่ความรู้สึกอ่อนไหวของคนตรงหน้าเล่น ชายหนุ่มรีบเบนสายตาให้กับมาสบกับสาวน้อยผู้ตั้งคำถาม รอยยิ้มหวานบาดใจผุดขึ้นบนริมฝีปากหยักสวย

                “ มองคนสวยอย่างน้องภาไงครับ “ เสียงเข้มเอ่ยกระเซ้า

                “ เหรอคะ ? อืม แต่ภาว่าไม่น่าจะใช่นะคะ “

เห็นการเอาตัวรอดแบบกะล่อนของรุ่นพี่หนุ่ม ก็ยิ่งทำให้วรรณภาเกิดรู้สึกหมันไส้ขึ้นมาตะหงิดๆ เลยยังไม่ยอมจบเรื่องนี้เอาเสียง่ายๆ

                เจ้าชู้นักนะพี่คินหญิงสาวคิดในใจ

                “ ทำไมล่ะครับ พี่คินมีของมีค่าอยู่ตรงหน้าแล้วจะให้มองอย่างอื่นได้ยังไงล่ะครับ จริงไหม? “ ชายหนุ่มรู้ตัวว่ากำลังถูกต้อนแต่ก็ไม่ยอมจนมุมง่ายๆ คนอย่างภาคินไม่มีวันให้ผู้หญิงคนไหนมาลูบคมเขาได้หรอก ถึงแม้ว่าวรรณภาจะเป็นหญิงสาวที่เขาพอใจก็ตาม

                พอเจอเข้ากับคำพูดหวานปนยอของชายหนุ่ม วรรณภาก็รู้ตัวในทันทีเลยว่าคนอย่างเธอมันคนละชั้นกันกับผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้ เธอจึงได้แต่ยิ้มเขินอายที่มันถูกปลุกความรู้สึกขึ้นมาจากจิตใต้สำนึกด้วยคำพูดของชายหนุ่ม ขนาดเธอเองขึ้นชื่อว่ามีภูมิต้านทานในเรื่องพวกนี้สูงพอทน แต่นั่นก็ยังไม่มากพอหากจะนำมาใช้กับผู้ชายตรงหน้า              

                ภาคินพยายามที่จะไม่สนใจมองชนิดาแล้วหันมาแกล้งทำหนุงหนิงกับวรรณภาแทน แต่ก็ยังมีบ้างเป็นครั้งคราวที่เขานั้นแอบชำเลืองมองสาวน้อยยิ้มหวาน และก็มีหลายครั้งด้วยกันที่ทำให้เขาแทบจะควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่เมื่อเห็นว่าชนิดาเที่ยวแจกยิ้มให้กับคนนั้นคนนี้ไปทั่ว

                แต่ไม่ใช่กับเขา !

                “ เอ้า ! ไอ้คินมาได้ไงวะ ?

เสียงของวัชระดังขึ้นท่ามกลางสายตาของรุ่นน้องทั้งหลายที่พากันจับจ้องและยกมือไหว้ทำความเคารพเขา ว่าที่คุณหมอสุดแสนจะอ่อนโยนเดินเข้าไปต่อยเข้าที่อกของเพื่อนรักก่อนจะเอ่ยกระเซ้าเย้าแหย่ตามประสาปากคึกคะนองของผู้ชาย

                “ แหมๆ จะห่างกันแค่สองสามวันนี่มันไม่ได้เลยใช่ไหมครับคุณเพื่อน “ ว่าจบก็หรี่ตามองไปยังวรรณภาที่ยืนยิ้มเหนียมอายอยู่ข้างกายของเพื่อนซี้ ตอนแรกภาคินเองก็จะไม่ว่าอะไรแต่ในช่วงจังหวะนั้นสายตาเขาเล็งเห็นว่าชนิดามองมายังพวกเขา ชายหนุ่มจึงหยักยิ้มขึ้นที่มุมปากแล้วใช้มือหนาโอบเอวของวรรณภาดึงเข้ามาหาตัวเองพร้อมกับจงใจพูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างดังมากกว่าปกติ

                “ เห็นทีว่าจะไม่ได้ว่ะ ของรักของหวง จะไม่อยู่ข้างกายตั้งสามวันแล้วฉันจะทนได้ยังไงกัน “

                ชายหนุ่มจงใจเน้นเสียงตรงประโยคที่ว่า ของรักของหวง อย่างชัดเจน วัชระแอบงงเล็กน้อยที่อยู่ดีๆ เพื่อนของเขาก็ใช้เสียงที่ดังเกินกว่าเหตุ ไม่นานเขาก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะคิดว่าเพื่อนคงอยากจะแสดงให้หลายๆ คนเห็นว่าตัวเองรักและห่วงใยหญิงสาวมากแค่ไหน

                ด้านสาวน้อยยิ้มหวานอย่างชนิดาเอง ก็แอบเจ็บปวดไม่น้อยกับคำพูดและการกระทำของชายหนุ่ม ยิ่งได้เห็นกิริยาแบบนี้ของเขามันก็พาลทำให้เธออดนึกถึงเรื่องเมื่อสองวันก่อนไม่ได้ วันที่รุ่นพี่หนุ่มฉกฉวยเอาจูบแรกของเธอไปครอบครอง

                “ น้องดาครับ ทานข้าวเช้ามาหรือยังครับ ? “ เสียงอ่อนโยนของวัชระทำให้หญิงสาวเผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้ง ภาคินแทบจะอยู่นิ่งไม่ได้เมื่อเห็นว่าเพื่อนซี้เดินเข้าไปทักทายหญิงสาว

                “ ยังเลยค่ะดาไม่ค่อยชอบทานข้าวเช้าน่ะค่ะ “ หญิงสาวตอบกลับ วัชระส่ายหน้าพร้อมกับรอยยิ้มแล้วเจ้าตัวก็แกล้งดุเธอ

                “ ไม่ได้นะครับน้องดา ไม่ชอบก็ต้องทานนะครับ เอางี้ ! พี่จะขออาสาพาน้องดาไปทานข้าวเช้าเองนะครับ ตกลงไหมครับ ?

                “ แต่ว่าดาไม่ชอบทานข้าวเช้านี่คะ “ หญิงสาวหน้าหวานทำแก้มป่องน้ำเสียงอ้อนใส่คนตรงหน้า

                การกระทำระหว่างชนิดาและรุ่นพี่หมอหนุ่มสุดหล่ออยู่ในสายตาของคนทุกคนที่อยู่ในบริเวณแห่งนี้ บรรดาหนุ่มน้อยรุ่นน้องแพทย์หลายคนต่างพากันคอตกและคิดไปว่าทั้งสองคงกำลังมีสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ส่วนตัวของภาคินเองก็ร้อนรนไม่ต่างไปจากคนอื่น แต่สำหรับชายหนุ่มอาจจะมากกว่าคนอื่นเสียด้วยซ้ำ

                หึ ทำเป็นชวนกันไปกินข้าวเช้า มันน่าหมันไส้นัก !

                “ ไม่ได้ครับ น้องดาต้องทานข้าวเช้านะครับมันมีประโยชน์มากต่อร่างกายและสมองของเรา “ ว่าที่คุณหมอหนุ่มเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ความอ่อนโยนของเขาทำให้ชนิดาพ่ายแพ้ตกลงไปทานข้าวเช้าด้วย ทั้งสองกำลังจะพากันเดินไปขึ้นรถของวัชระ หากทว่าก็มีเสียงๆ หนึ่งดักคอขึ้นมาเสียก่อนที่ทั้งคู่จะได้เดินไป

                “ ฉันเองก็ยังไม่ได้กินข้าวเช้ามา ขอฉันไปด้วยคนแล้วกัน “ เสียงเข้มพูดขึ้น วัชระถึงกับแอบหัวเสียเล็กน้อยเพราะว่าเขาต้องการฉกฉวยเวลาและโอกาสที่จะอยู่กับสาวน้อยในดวงใจเพียงลำพัง แบบไม่มีก้างขวางคอ

                “ ถ้าแกไปแล้วน้องภาจะอยู่กับใครล่ะ ? “ เพื่อนซี้ตั้งคำถาม ภาคินชะงักไปนิดนึงก่อนจะเอ่ยปากชวนวรรณภาให้ไปด้วยกัน แต่หญิงสาวปฎิเสธด้วยเหตุผลที่ว่าเธอทานมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทีนี้เลยไม่มีเหตุผลอะไรอีกที่จะเอามาขัดขวางเพื่อนจอมแสบของเขาได้ วัชระกัดฟันตัวเองพลางกับคาดโทษเจ้าตัวปัญหาไว้ในใจ

                ชนิดาอึดอัดมากที่จะต้องมานั่งอยู่ในรถคันเดียวกันระหว่างรุ่นพี่หนุ่มทั้งสองคน แต่ระหว่างทางที่นั่งมานั้นเธอกับวัชระก็คุยเรื่องนั้นเรื่องนี้กันอยู่เพียงลำพัง โดยไม่ได้สนใจผู้ร่วมทางด้วยอีกคน

                “ ช่วยคุยกันในเรื่องที่ฉันรู้เรื่องหน่อยได้ไหม ?

คนเรียกร้องความสนใจพูดขึ้นมาด้วยความสุดจะทน เขาอุตสาห์อดทนอดกลั้นไม่พูดไม่จานั่งนิ่งเงียบมาตลอดทาง หวังจะให้คนนั่งข้างหน้าทั้งสองสำนึกและสนใจเขาขึ้นมาเอง แต่ก็เปล่าเลยชนิดากับวัชระเอาแต่คุยกันกระหนุงกระหนิง แล้วคิดว่าคนอย่างเขาจะยอมทนต่อไปหรือไง ฝันไปเถอะ !

                “ แกก็มาเรียนนแพทย์สิวะ จะได้คุยกับพวกฉันรู้เรื่อง “ วัชระพูดกลั้วรอยยิ้ม ส่วนหญิงสาวนั่งอมยิ้มเพียงบางๆ แต่ไม่นานเธอก็หุบยิ้มไปด้วยกลัวว่าจะถูกจับได้จากบุคคลที่นั่งอยู่ทางด้านหลัง

                “ ไร้สาระ ! แล้วเมื่อไหร่จะถึงสักทีวะ ไอร้านโจ๊กหมูรสเลิศของแกเนี่ย ?! “ อารมณ์ของเขายังคงหงุดหงิดไม่หาย

                “ ใกล้แล้วโว๊ย นี่แกเป็นอะไรวะ เมนส์ไม่มาเหรอ ? “ วัชระตอกกลับด้วยความสงสัย อยู่ดีๆ เพื่อนของเขาก็อารมณ์หงุดหงิดทำตัวขวางโลกตั้งแต่เช้า บทสนทนาระหว่างชายหนุ่มทั้งสองทำให้หญิงสาวเพียงคนเดียวอย่างสาวน้อยแก้มป่อง รู้สึกเหมือนตัวเล็กลงๆ เรื่อยๆ

                “ เออ เมนส์ไม่มา หงุดหงิดจะแย่แล้ว !!! “ ภาคินพูดเสียงเข้มแล้วใช้สายตาคมจ้องมองหญิงสาวตรงหน้า ให้ตายเถอะ นี่เขากำลังทำบ้าอะไรอยู่ ทำไมเขาต้องมาอยู่ตรงนี้ ทำไมเขาจึงไม่อยู่กับน้องภา ทำไมเขาต้องมาตามติดชีวิตของเธอ แล้วทำไม ทำไม ทำไม ทำไม

                คำว่า ทำไม มันดังกึกก้องอยู่ในโสตประสาทของเขาไปหมด

                “ ถึงแล้วไอ้คิน ! ถึงแล้วครับน้องดา “

                ประโยคหลังวัชระหันมาพูดกับหญิงสาว ก่อนจะลงจากรถแล้วรีบเดินอ้อมมาเปิดประตูให้กับเธอ ยิ่งเห็นภาพแบบนี้ต่อหน้าต่อตาภาคินก็อดไม่ได้ที่จะพูดจากระแหนะกระแหน ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วนิสัยของเขาไม่ได้งี่เง่าแบบนี้เลยด้วยซ้ำ

                “ มือด้วนเหรอ ? ถึงเปิดประตูเองไม่ได้น่ะ ! “ เขาเหยียดรอยยิ้มใส่เธอ สาวน้อยหน้าเสียลงอย่างชัดเจนที่ถูกชายหนุ่มว่าใส่

                “ ปากแกน่ะสิด้วน “ วัชระสวนเข้าให้ทันควัน “ เป็นบ้าอะไรวะ กัดคนนั้นคนนี้ไปทั่ว เอาตระกร้อสักใบไหม ? เดี๋ยวฉันจะซื้อครอบปากให้ “

                “ ไอ้วัช นี่แกหาว่าฉันเป็นหมาเหรอวะ !!! “ ภาคินหันมาทำหน้ายักษ์หน้าเขียวใส่เพื่อน วัชระไม่ตอบโต้อะไรเพียงแต่ยิ้มออกมาก่อนจะเดินนำเข้าไปในร้าน โดยมีสาวน้อยกับอีกหนึ่งหนุ่มเดินตามเข้ามาติดๆ เขาจัดการดึงเก้าอี้ให้ชนิดานั่งด้วยท่าทางสุภาพอ่อนโยน

                “ ขอบคุณค่ะพี่วัช “ หญิงสาวยิ้ม

                ภาคินทำเสียงหึในลำคอแบบไม่ให้ใครได้ยิน แหมพี่วัชคะ พี่วัชขา เหอะ เลี่ยนจนอยากจะอาเจียนออกมาเป็นน้ำคำ !

                วัชระบริการเพื่อนและรุ่นน้องคนสวยด้วยการเดินไปสั่งอาหารให้ ชนิดาแทบจะกลืนน้ำลายไม่ลงคอเมื่อต้องอยู่กับรุ่นพี่หนุ่มอีกคนเพียงลำพังที่โต๊ะอาหาร แม้ภายในร้านจะมีลูกค้าอยู่มากมายก็ตามแต่เธอเองก็ไม่อยากจะอยู่เผชิญหน้ากับเขาสักเท่าไหร่นัก

                ภาคินจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ            

 

 
 

 

 

สวัสดีค่ะ ^^ มาอีก 1 ตอนแล้วนะคะ สำหรับเรื่อง “เพียงใจรัก” เรื่องนี้เพื่อนแพงมีขายเป็น E BOOK นะคะ ราคาไม่แพงค่ะ 259 บาท >< ถ้าใครชอบและอยากอ่านต่อจนจบเรื่องเลย ก็สามารถไปอุดหนุนเพื่อนแพงกันได้นะคะ เดี๋ยวเพื่อนแพงจะทิ้งลิ้งค์ E BOOK เอาไว้ให้ทุกคนนะคะ ^^ ส่วนที่นำมาลงในเว็บนี่ก็เป็นเพียงตัวอย่างจำนวนหนึ่งนะคะ เพื่อนแพงเอามาลงเผื่อว่าใครไม่อยากโหลดตัวอย่างอ่านจากในเว็บ MEB ก็สามารถอ่านจากตรงนี้ก่อนได้เนอะ เพื่อเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจและถ้าจะอุดหนุนกันก็ยินดีและขอบคุณมากๆ เลยนะคะ สุดท้ายนี้ก็ฝากทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาช่วยไปกดไลค์เพจให้เก๋าด้วยน้า ขอบคุณค่ะ ^^ ปล.เรื่องนี้อัพวันเว้นวันนะคะ จนกว่าจะครบโควตาสำหรับตัวอย่างทดลองอ่าน ^^ 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น