เพียงใจรัก

ตอนที่ 16 : บทที่ 8 - ค่ายอาสา... หัวใจ ( 50% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 พ.ย. 58


































รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ รับรองว่ามีนิยายสนุกๆ ให้อ่านตลอดทุกปีจ้า ^^

https://www.facebook.com/FriendShip.writerpage/

 

รีอัพอีกรอบจร้า ^^

สวัสดีค่ะ ^^ เป็นตอนแรกที่อัพให้อ่านกันนะคะสำหรับเรื่อง ( รีอัพจร้า ) “ เพียงใจรัก “ ^_^ ที่เพื่อนแพงลงเรื่องนี้ให้อ่านกันก็เป็นเพราะว่าเพื่อนแพงนำนิยายเรื่องนี้ลงขาย E BOOK นะคะ แล้วเพื่อนแพงก็มีตัวอย่างให้ได้โหลดอ่านกันทั้งหมด 70 กว่าหน้าด้วยกันในเว็บของ MEB นะคะ แต่ที่เพื่อนเอามาอัพในนี้ก็เอาตัวอย่างที่ลงให้โหลดมาอัพแหล่ะค่ะ เพราะว่าเผื่อคนที่ไม่อยากไปโหลดอ่านในเว็บ MEB หรือคนที่ยังไม่เคยได้สมัครสมาชิก MEB ได้อ่านจากตรงนี้ก่อน เผื่อชอบยังไงก็ค่อยไปโหลดซื้ออ่านกันได้นะคะ ก็จะลง ทุกวัน !!! นะคะ สำหรับเรื่องนี้ เม้นๆ  โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ แต่ถ้าใครอยากอ่านเลยแบบเต็มๆ เรื่องก็โหลดได้เลยนะ เพื่อนแพงมีเว็บมาให้โหลดถึงที่ค่ะ ราคาเพียง 259 บาทเท่านั้น ! ( ไปอุดหนุนกันเยอะๆ น้า เขาตั้งใจเขียนมากๆ โลยยย ) มีเว็บมาให้โหลดด้วยน้า ^^ 
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30

 

วิธีโหลดนิยายนะคะ ( สำหรับคนที่สนใจแต่ยังไม่เคยโหลด )

https://www.mebmarket.com/index.php?action=HowToBuy

 

บทที่ 8

ค่ายอาสา ( หัวใจ ) ( 50% )


                ชายหนุ่มปลดล็อคให้กับหญิงสาวด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดสุดๆ ชนิดาเองก็ไม่รอช้ารีบลงมาจากรถคันหรูด้วยความรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งหัวใจ ร่างบางเดินไปตามท้องถนนแบบคนไม่รู้ทิศทาง ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ทางกลับคอนโดแต่ว่าเธอยังไม่อยากจะกลับไปอยู่เพียงลำพังก็เท่านั้นเอง

                ร่างบางนั่งพักลงที่เก้าอี้สวนสาธารณะแถวๆ นั้น ใบหน้าสวยหวานยังคงมีน้ำตาไหลลงมาไม่ขาดสาย เหมือนความรู้สึกทั้งหมดมันต้องการจะประท้วงให้เธอชินชากับความเจ็บปวด ชนิดาควานหามือถือในกระเป๋าแล้วชั่งใจอยู่พักหนึ่งจึงตัดสินใจกดเบอร์โทรฯ โทรฯ หารุ่นพี่หนุ่มคนสนิทในคณะเดียวกันกับเธอ

                “ พี่วัช“ สาวน้อยพึมพำชื่อของพี่หมอคนเก่งของเธอออกมา ในเวลานี้แบบนี้เธอต้องการเพื่อน เธอไม่ต้องการอยู่ต่อสู้กับความเจ็บเพียงลำพัง แม้ว่าใจจริงนั้นเธออยากจะโทรหาวรรณภามากกว่าก็ตาม แต่พอมาคิดอีกทีเธอก็ไม่อยากให้เพื่อนต้องมานั่งคิดมากและโทษว่าเป็นความผิดของตัวเองที่ทำให้เธอรู้สึกแย่

                ชนิดาห่วงความรู้สึกของคนรอบข้างมากยิ่งกว่าตัวเอง

                “ พี่วัชคะ นี่ดาเองนะคะ “ ชนิดาพยายามทำน้ำเสียงให้เป็นปกติมากที่สุด

                ( ครับน้องดา นี่น้องดาอยู่ที่ไหนครับแล้วมีปัญหาอะไรกับไอ้คินมันหรือเปล่า ทำไมอยู่ดีๆ มันถึงต้องลากน้องดาออกไปแบบนั้นด้วยครับ ! )

                “ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แต่พี่วัชออกมาหาดาหน่อยได้ไหมคะ ดาไม่อยากอยู่คนเดียว “ สาวน้อยพูดในน้ำเสียงติดอ้อน ไม่นานเธอก็ได้รับคำตอบจากปลายสาย

                ( โอเคครับ บอกที่ที่น้องดาอยู่มาครับเดี๋ยวพี่จะรีบไปหาทันทีเลย )

                ชนิดาบอกกับรุ่นพี่หนุ่มว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน เมื่อเรียบร้อยทุกอย่างแล้วเธอจึงกดวางสายไปและรอให้วัชชระมาหาเธอตามสถานที่ที่เธอได้บอกเขา โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังแอบมองเธอผ่านกระจกรถติดฟิล์มชั้นดีอยู่ไม่คลาดสายตา

                ภาคินคนอวดเก่งและหยิ่งในศักด์ศรี ตอนนี้กำลังนั่งแอบมองสาวน้อยตรงหน้าด้วยหัวใจที่พะว้าพะวง หลังจากที่สาวเจ้าเธอลงจากรถได้ก็วิ่งแบบไม่คิดชีวิตนั้น ชายหนุ่มก็อดห่วงไม่ได้เลยต้องขับรถตามมาอยู่ห่างๆ แบบไม่ให้เธอรู้ตัว เพราะฉะนั้นเขาจึงเห็นทุกอย่างที่เธอร้องไห้และหยิบมือถือขึ้นมากดโทรฯ

                โทรฯ หาใครกันนะชนิดา ?

                และแล้วชายหนุ่มก็ได้คำตอบว่าสาวน้อยขี้แยนั้นโทรฯ หาใคร เมื่อภาพตรงหน้ากำลังมีอิทธิพลมากพอที่ทำให้ร่างกายของเขาแทบลุกเป็นไฟ ชนิดาโผเข้ากอดวัชชระเพื่อนรักของเขาราวกับเด็กเสียขวัญก็ไม่ปาน ท่าทีเสียอกเสียใจของหญิงสาวยิ่งทำให้ชายหนุ่มมั่นใจว่าเธอรังเกียจรังงอนในสัมผัสของเขา !

                “ หึหรือฉันจะมองเธอดีเกินไป ชนิดา “ ภาคินเค่นเสียงในลำคอแบบเย้ยหยันตัวเองและร่างบางที่ตอนนี้กำลังนั่งร้องไห้ แล้วให้เพื่อนรักตัวดีของเขาใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาบนใบหน้าหวานใส ยิ่งเห็นว่าวัชชระได้กอดได้สัมผัสร่างกายของชนิดา เขาก็กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นมาอย่างน่ากลัว

                “ จะใกล้ชิดกันเกินไปแล้วนะ คิดจะอ่อยไอ้วัชหรือไงยัยแม่มด ! “ อารมณ์ตอนนี้ของเขามันคือคนพาลชัดๆ ชายหนุ่มตัดสินใจสตาร์ทรถทยานออกสู่ท้องถนน ยอมรับว่าเขาไม่อาจทนมองภาพบาดตาบาดใจแบบนั้นได้อีกต่อไป เขาไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงกับชนิดา แต่ที่รู้แน่ๆ ก็คือเขาไม่ชอบให้เธอทำตัวเหินห่างกับเขา เย็นชาต่อเขา และเขาก็ไม่ชอบให้ใครมาใกล้ชิดกับสาวน้อยหน้าหวาน โดยเฉพาะบรรดาพวกผู้ชายทั้งหลายทั้งแล

                เรื่องราวของชนิดารบกวนหัวสมองของเขามาตลอดทางที่ขับรถกลับบ้าน ภาคินเดินกระแทกเท้าหนักๆ ขึ้นห้องนอนแล้วปิดประตูห้องเสียงดังลั่นจนบรรดาคนใช้ถึงกับต้องสะดุ้งไปตามๆ กัน ทุกคนในบ้านนี้รู้ดีว่าคุณชายของพวกเธอเวลาอารมณ์ดีก็ดีใจหาย แต่ถ้าวันไหนอารมณ์ร้ายขึ้นมาแล้วล่ะก็ ต่อให้หน้าอินทร์หน้าพรมมาจากไหนเขาก็ไม่สนใจ

                “ คุณชายเป็นอะไร ?

                ป้านวลคนเก่าคนแก่ของตระกูลถามกับสาวใช้คนหนึ่งที่กำลังล้างจานอยู่ คำตอบที่ได้รับก็คือการส่ายหน้าตอบกลับมาแบบเร็วๆ ของสาวใช้ หญิงวัยกลางคนจึงตัดสินใจเดินขึ้นบันไดไปเคาะที่ประตูห้องคุณชายของบ้าน

                “ คุณชายคะ ทานข้าวมาหรือยังคะ จะให้ป้านำอาหารขึ้นมาให้บนห้องหรือเปล่า ? “ ป้านวลพูดถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ในยามที่คุณชายอารมณ์ไม่ดีแบบนี้เห็นทีทั้งบ้านจะมีก็แต่หญิงชราคนเดียวที่จะสามารถกล้าเข้าหาคุณชายได้ เธอเลี้ยงคุณชายมาตั้งแต่แบเบาะ เธอจึงเป็นที่รักและที่เคารพของชายหนุ่มดี

                “ ไม่ต้องครับ ผมไม่หิว “ น้ำเสียงติดห้วนด้วยว่าตามอารมณ์นั้น ทำให้ป้านวลรู้ดีเลยว่าเขากำลังหงุดหงิดมากแค่ไหน และถ้าจะให้เธอเดาก็คงหนีไม่พ้นในเรื่องของความรัก

                “ ขอป้าเข้าไปหน่อยได้ไหมคะคุณชาย ? “ หญิงชราเอ่ย

                ชายหนุ่มที่ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงหนานุ่มพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูให้กับป้านวล หรือคนที่เขาเคารพมากจนเปรียบเสมือนเป็นแม่คนที่สอง รอยยิ้มอบอุ่นของหญิงชราทำให้เขาอารมณ์เย็นลงมากกว่าเดิมหลายเท่า

                “ ไม่สบายหรือเปลาคะ ? “ แกล้งถามไปอย่างนั้น โดยรู้อยู่เต็มอกว่าคุณชายสุดที่รักของเธอเป็นอะไร ชายหนุ่มส่ายหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะนั่งลงบนเตียงกว้างแล้วหญิงชราก็ตามมานั่งด้วยติดๆ

                “ อกหักหรือคะ ?

                คำถามนี้ของป้านวลทำเอาคุณชายถึงกับหันขวับมามองคนตั้งคำถามอย่างรวดเร็ว สายตาของเขาฉายชัดถึงความไม่พอใจ หงุดหงิด และร้อนรนจนทำให้หญิงชรามีความมั่นใจมากกว่าเดิม ว่าตนนั้นเข้าใจและคิดอะไรไม่มีผิด

                “ คุณชายต้องใจเย็นๆ ค่ะ เรื่องความรักน่ะเราจะเอาแต่ใจมากจนเกินไปไม่ได้นะคะ “ หญิงชรายังคงพูดไปเรื่อย ในที่สุดคนที่เริ่มทนไม่ไหวจึงเปล่งเสียงออกมา

                “ ผมไม่ได้อกหัก ! “ เสียงกร้าวเอ่ย

                “ ถ้าไม่ได้อกหัก งั้นก็ต้องมีปัญหาเกี่ยวกับความรักและคนที่ตัวเองรัก “ ป้านวลจงใจเน้นคำว่าคนที่ตัวเองรักเพื่อให้สะกิดใจของคุณชายปากแข็ง

                “ พอสักทีเถอะครับป้า ผมไม่ได้มีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องความรักอะไรหรอกครับ ในเมื่อตอนนี้ผมเองก็มีความสุขและสมหวังแล้วในเรื่องของความรัก “ ชายหนุ่มเปลี่ยนอารมณ์ของตัวเองให้กลับมาอมยิ้ม ทำราวกับว่าไม่เคยได้โกรธหรือว่าหงุดหงิดอะไรมาก่อน

                เขาจะไม่มีวันยอมให้ผู้หญิงเจ้าเล่ห์อย่างชนิดามาทำให้เขาหวั่นไหวได้อีกเป็นอันขาด !

                “ คุณชายมีแฟนแล้วหรือคะ ? “ ป้านวลเอียงคอถามด้วยความสงสัย

                “ ยังไม่เชิงหรอกครับ แต่ว่าเรากำลังดูใจกันอยู่ เธอสวยมากเลยนะครับ “ น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนขึ้นมา หญิงชราเลื่อนสายตาไปมองที่หัวเตียงแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

                “ สวยจริงๆ ด้วยค่ะ “ ชายหนุ่มถึงกับงงว่าป้านวลรู้ได้อย่างไร ในเมื่อเขายังไม่เคยพาวรรณภามาที่บ้านเลยสักครั้งเดียว แต่แล้วความสงสัยนั้นก็ได้ถูกไขให้กระจ่างต่อความคิด “ ผู้หญิงยิ้มหวานในรูปคนนั้นใช่ไหมคะ ? เธอดูมีความสวยและน่ารักเป็นธรรมชาติมากเลยนะคะ นิสัยเธอคงจะดีมากเลยทีเดียวป้าว่า “

                นัยน์ตาคมเข้มหันไปมองตามเสียงของหญิงชรา ภาพของสาวน้อยยิ้มหวานกำลังทำมือเป็นรูปหัวใจอยู่ตรงบริเวณหน้าอกถ่ายคู่กับแสงสีสดสวยของสายรุ้ง ชายหนุ่มเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัวเมื่อได้ทอดมองภาพตรงหน้า แล้วเหตุการณ์ในวันนั้นทั้งหมดก็วิ่งแล่นเข้ามาในหัวสมองของเขา ความทรงจำดีๆ ระหว่างเขากับหญิงสาว

                “ คุณชายเลือกคนไม่ผิดจริงๆ ค่ะ ป้ารู้สึกได้ว่าเธอเป็นเด็กที่น่ารัก “ หญิงชรายังคงเอ่ยชมอย่างไม่ขาดปาก เธอมองแค่แวบเดียวถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่รูปภาพ แต่ก็สามารถรู้ไปถึงแก่นแท้ของสาวน้อยได้เสียแล้วว่าเป็นคนมีนิสัยใจคอเช่นไร

                “ ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนที่ผมกำลังดูใจครับ เธอไม่มีวันใช่ !!! “ แต่แล้วเหตุการณ์ในวันนี้และภาพที่สาวน้อยออดอ้อนร้องไห้อยู่กับวัชชระก็ทำให้อารมณ์ของชายหนุ่มเดือดปะทุขึ้นมาอีกครั้ง ป้านวลมองคุณชายด้วยความไม่เข้าใจว่าเรื่องมันเป็นมายังไงกันแน่ หากแต่ก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งมากจนเกินไป

                “ ยัยเด็กนั่นไม่มีวันทำให้ผมหลงรักได้หรอก !!! “ คุณชายยังคงเสียงดังต่อเนื่องด้วยความโกรธ

                “ เหรอคะ ?ป้าไม่กวนคุณชายแล้วดีกว่า ถ้าหิวหรือว่าอยากทานอะไรเป็นพิเศษก็บอกป้าแล้วกันนะคะคุณชาย “ หญิงชราบอกก่อนจะลุกขึ้นยืน สายตาเหลือบมองไปยังรูปของสาวน้อยวัยใสครู่หนึ่งพลางถอนหายใจแล้วเดินออกจากห้องไป เหลือเพียงชายหนุ่มที่นั่งกำหมัดแน่นเมื่อสมองเกิดภาพระหว่างชนิดาและเพื่อนรักของตนขึ้น

                “ ก็แค่ผู้หญิงมารยาคนหนึ่งก็แค่นั้น !

 

 

สวัสดีค่ะ ^^ มาอีก 1 ตอนแล้วนะคะ สำหรับเรื่อง “เพียงใจรัก” เรื่องนี้เพื่อนแพงมีขายเป็น E BOOK นะคะ ราคาไม่แพงค่ะ 259 บาท >< ถ้าใครชอบและอยากอ่านต่อจนจบเรื่องเลย ก็สามารถไปอุดหนุนเพื่อนแพงกันได้นะคะ เดี๋ยวเพื่อนแพงจะทิ้งลิ้งค์ E BOOK เอาไว้ให้ทุกคนนะคะ ^^ ส่วนที่นำมาลงในเว็บนี่ก็เป็นเพียงตัวอย่างจำนวนหนึ่งนะคะ เพื่อนแพงเอามาลงเผื่อว่าใครไม่อยากโหลดตัวอย่างอ่านจากในเว็บ MEB ก็สามารถอ่านจากตรงนี้ก่อนได้เนอะ เพื่อเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจและถ้าจะอุดหนุนกันก็ยินดีและขอบคุณมากๆ เลยนะคะ สุดท้ายนี้ก็ฝากทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาช่วยไปกดไลค์เพจให้เก๋าด้วยน้า ขอบคุณค่ะ ^^ ปล.เรื่องนี้อัพวันเว้นวันนะคะ จนกว่าจะครบโควตาสำหรับตัวอย่างทดลองอ่าน ^^ 



 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น

  1. #112 JIJIPHOD (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 01:21
    รอๆๆๆๆๆๆๆ
    #112
    0
  2. #96 พิชารัตน์ ปฐมรักษ์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 15:52
    มาอัพต่ออีกเรวๆๆๆๆๆๆนะค้ะ จะรอค่ะ อยากรุ้ต่อแล้วววว สู้ๆๆๆ >^<\\\\
    #96
    0