เพียงใจรัก

ตอนที่ 14 : บทที่ 7 - ความจริงที่เจ็บปวด ( 50% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 พ.ค. 60








































รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ รับรองว่ามีนิยายสนุกๆ ให้อ่านตลอดทุกปีจ้า ^^

https://www.facebook.com/DekDHayase/

 

ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ เป็นเพจใหม่ค่ะ เนื่องจากเพจเก่าถูกระงับบัญชีผู้ใช้ค่ะเลยต้องสร้างใหม่ รบกวนทุกคนเข้าไปกดถูกใจกันเยอะๆ นะคะ จะได้ติดตามกัน สัญญาว่าจะพยายามทำให้เพจนี้เป็นเพจสุดท้ายไม่เปลี่ยนแปลงแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ


 

รีอัพอีกรอบจร้า ^^

สวัสดีค่ะ ^^ เป็นตอนแรกที่อัพให้อ่านกันนะคะสำหรับเรื่อง ( รีอัพจร้า ) “ เพียงใจรัก “ ^_^ ที่เพื่อนแพงลงเรื่องนี้ให้อ่านกันก็เป็นเพราะว่าเพื่อนแพงนำนิยายเรื่องนี้ลงขาย E BOOK นะคะ แล้วเพื่อนแพงก็มีตัวอย่างให้ได้โหลดอ่านกันทั้งหมด 70 กว่าหน้าด้วยกันในเว็บของ MEB นะคะ แต่ที่เพื่อนเอามาอัพในนี้ก็เอาตัวอย่างที่ลงให้โหลดมาอัพแหล่ะค่ะ เพราะว่าเผื่อคนที่ไม่อยากไปโหลดอ่านในเว็บ MEB หรือคนที่ยังไม่เคยได้สมัครสมาชิก MEB ได้อ่านจากตรงนี้ก่อน เผื่อชอบยังไงก็ค่อยไปโหลดซื้ออ่านกันได้นะคะ ก็จะลง ทุกวัน !!! นะคะ สำหรับเรื่องนี้ เม้นๆ  โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ แต่ถ้าใครอยากอ่านเลยแบบเต็มๆ เรื่องก็โหลดได้เลยนะ เพื่อนแพงมีเว็บมาให้โหลดถึงที่ค่ะ ราคาเพียง 259 บาทเท่านั้น ! ( ไปอุดหนุนกันเยอะๆ น้า เขาตั้งใจเขียนมากๆ โลยยย ) มีเว็บมาให้โหลดด้วยน้า ^^ 
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30


 

บทที่ 7

ความจริงที่เจ็บปวด ( 50% )



                “ ฮือๆๆ “

                ชนิดานั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนเตียงนอนกว้างใหญ่ น้ำเสียงและท่าทางของพี่คินเมื่อครู่มันยังฝังแน่นอยู่ในใจแม้ว่าจะผ่านมาหลายชั่วโมงแล้วก็ตาม เธอแค่เป็นห่วงเกรงว่ารุ่นพี่หนุ่มอาจจะป่วย เห็นว่าใบหน้าคมคายนั้นแดงมากจนน่ากลัวเธอเลยคิดว่าเขาอาจจะกำลังไม่สบาย

                เลยทำแบบนั้นออกไป...

                วันนี้ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่เธอได้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับชายหนุ่ม หัวใจเธออบอุ่นไปด้วยความรู้สึกแห่งความรัก มันเหมือนความฝัน ฝันที่เธอไม่อยากจะตื่นขึ้นมาแล้วพบกับความจริงที่ว่า ระหว่างเธอกับเขามันไม่มีทางจะเป็นไปได้ ไม่อยากรับรู้ว่าความจริงแล้วหัวใจของพี่คินไม่ได้อยู่ที่เธอ

                แต่ว่าอยู่กับเพื่อนรักของเธอ

                ตื๊ด ๆ

                เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากหัวเตียง หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมากดดู สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้เธอรู้สึกร้อนหนาวขึ้นมาทันที

                ลงมาเจอพี่คินหน่อยครับ พี่มีเรื่องจะคุยด้วยรออยู่หน้าล็อบบี้

                หญิงสาวเช็ดน้ำตาบนใบหน้าพลางจ้องข้อความตาไม่กระพริบ เธอกัดริมฝีปากตัวเอง ใจหนึ่งก็อยากลงไปพบ แต่อีกใจหนึ่งก็กำลังงอน... งอน ? จะว่าแบบนั้นก็ได้ เลยทำให้ไม่อยากจะลงไปเจอหน้าเขาตอนนี้

                “ แต่ถ้าเราไม่ลงไป พี่คินก็ต้องรอเก้อ “ เธอพึมพำด้วยความห่วง หัวสมองกำลังประมวลนั่นนี่ไปเรื่อยจนเวลามันล่วงเลยมาเป็นชั่วโมงได้ และชนิดาก็มั่นใจว่าป่านนี้พี่คินคงจะกลับบ้านไปแล้ว แน่นอนว่าเขาต้องกลับไปแล้วเพราะว่าตอนนี้มันก็จะห้าทุ่มแล้วเขาคงไม่มานั่งรอเธออยู่หรอก

                ติ๊ด ๆ

                พี่คินยังรออยู่นะครับ พนักงานบอกว่าประมาณเที่ยงคืนเขาจะไม่ให้พี่คินรอแล้ว น้องดาลงมาเจอพี่หน่อยเถอะครับ พี่มีเรื่องสำคัญอยากจะคุยด้วยจริงๆ

                พี่คินยังรอเราอยู่เหรอ ? !

                ชนิดารีบจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อยมากกว่านี้ แล้วออกจากห้องลงลิฟต์มาเจอกับคนที่กำลังรออยู่ด้วยความรู้สึกดีใจและสงสาร ดีใจที่รู้ว่าเขายังคงรอเธออยู่แม้ว่าเธอจะแกล้งลองใจชายหนุ่ม ไม่นานร่างบางก็เห็นว่าเขายังคงนั่งรอด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล มือข้างขวากำโทรศัพท์เอาไว้แน่นราวกับกลัวว่ามันจะหายไปไหน

                “ พี่คินคะ “ หญิงสาวเรียกคนตรงหน้า ภาคินแย้มรอยยิ้มด้วยความดีใจที่เห็นว่าชนิดายอมลงมาพบกับตน เขาผายมือไปที่โซฟาข้างหน้าเขา จากนั้นร่างบางก็เดินไปนั่งลงอย่างไม่แสดงท่าทีอะไร

                “ เอ่อ พี่คินไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงดี อืม... พี่คินรู้นะครับว่าพี่คินผิดที่เผลอตวาดใส่น้องดาไปแบบนั้น แต่พี่อยากให้น้องดารู้ไว้นะครับว่าพี่คินไม่ได้ตั้งใจ พี่คินแค่กำลังงงๆ เบลอๆ พี่คินมึน พี่คิน โอ๊ย พี่ พี่... “ ชายหนุ่มพูดด้วยความลนลานจนดูออกว่าเขาซีเรียสมากแค่ไหน ความโกรธของชนิดาพลันสลายหายไปจนหมดสิ้นเมื่อเจอกับท่าทางน่ารักๆ ตลกๆ ของเขา หญิงสาวหลุดขำออกมาอย่างไม่ปิดบัง

                “ น้องดาขำอะไรครับ ? “ ชายหนุ่มถาม

                “ ขำพี่คินนั่นแหล่ะค่ะ พูดสั้นๆ ก็ได้ค่ะ ดารอฟังอยู่ไม่หนีไปไหนหรอก “ สาวน้อยยิ้มหวานให้กับร่างสูงใหญ่ ภาคินเมื่อได้เห็นรอยยิ้มของเธอ เขาจึงมีความกล้ามากยิ่งขึ้น

                “ พี่คินขอโทษครับ “

                เขาจ้องหน้าหญิงสาวนิ่งอย่างต้องการจะบอกให้รู้ว่าเขารู้สึกผิดจริงๆ พอกลับไปบ้านเขาก็กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ในหัวเอาแต่คิดถึงแต่เรื่องที่ทำให้เธอหวาดกลัวเสียงอันดุดันของตัวเอง จนในที่สุดก็ทนทุกข์ใจไม่ไหว รอให้ถึงวันพรุ่งนี้เช้าไม่ได้ เลยต้องรีบมาหาสาวน้อยในยามค่ำคืนแบบนี้

                “ แต่ว่าน้องดาโกรธพี่คิน ! “ หญิงสาวเอ่ยเสียงแข็ง ชายหนุ่มถึงกับหัวใจแทบหยุดเต้นทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวของเจ้าหล่อน ใบหน้าคมคายก้มหน้าลงต่ำแล้วไม่พูดอะไรออกมาอีกอยู่หลายนาที ชนิดาเองด้วยความที่ต้องการจะเอาคืนคนตรงหน้าจึงแกล้งทำเป็นนิ่งด้วยเช่นกัน และเพียงไม่นานคนที่นิ่งไม่ได้อีกต่อไปก็คือ...

                “ ไม่ผิดหรอกครับที่น้องดาจะโกรธพี่ พี่เองก็ขอแค่ให้ได้มาขอโทษน้องดาก็เท่านั้น... “ เขาเงยหน้าขึ้นมาจ้องมองใบหน้าหวาน “ ถ้าจะไม่ยกโทษให้กันพี่ก็ไม่ว่าอะไรหรอกครับ ขอตัวนะครับพี่ไม่กวนแล้ว “ ภาคินยิ้มให้กับร่างบาง ที่ดูก็รู้ว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ฝืนมากแค่ไหน ร่างสูงใหญ่กำลังทำท่าจะลุกขึ้นแต่ชนิดาก็ร้องทักเสียก่อน

                “ ดาแกล้งเล่นค่ะ ดาหายโกรธพี่คินตั้งแต่ตอนแรกที่ขอโทษดาแล้วค่ะ “ หญิงสาวส่งยิ้มให้

                “ จริงเหรอครับ ! “ ชายหนุ่มถามเสียงดัง จนผู้คนแถวนั้นต้องพาสายตาหันมาจ้องมอง ชนิดารีบเอานิ้วชี้ขึ้นมาจุ๊ปากเพื่อบอกทางอ้อมว่าให้เขาลดระดับเสียงลง

                “ อ่า... ขอโทษครับ พี่คินแค่ดีใจไปหน่อยที่น้องดาไม่โกรธกัน “ ชายหนุ่มนั่งลงดังเดิม เป่าลมออกมาด้วยความรู้สึกโล่งในหัวใจ

                “ ไม่ใช่ไม่โกรธค่ะ แต่ว่าแค่หายโกรธแล้วต่างหาก “

                หญิงสาวเน้นเสียงเพราะต้องการให้ชายหนุ่มรู้ว่าตอนแรกนั้นเธอโกรธเขาจริงๆ ภาคินหัวเราะออกมาเบาๆ ชนิดายิ่งถ้าได้รู้จักจะยิ่งรู้นิสัยอะไรมากมายเกี่ยวกับตัวเธอได้มากยิ่งขึ้น ทั้งสองคนคุยกันไปได้สักพักจนเวลามันล่วงเลยมาจนถึงเที่ยงคืน ชายหนุ่มจึงขอตัวกลับบ้าน

                ชนิดาหลังจากที่ล่ำลากับรุ่นพี่หนุ่มเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ร่างบางจึงรีบกลับขึ้นห้องไปด้วยหัวใจที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข แค่เขามานั่งรอเพื่อจะเอ่ยคำขอโทษกับเธอแค่นี้ก็ทำให้มีความสุขและรู้สึกดีมากมายแล้ว ระหว่างทางเดินที่จะไปถึงตัวห้องหญิงสาวก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนคนตกอยู่ในภวังค์

                “ เจ้าหมีน้อยคืนนี้ฉันต้องฝันดีแน่เลย “ ชนิดาเอ่ยเสียงหวานกับตุ๊กตาหมีขนฟูตัวโปรดของเธอ
                หลังจากนั้นไม่นานร่างบางก็ผล็อยหลับไปด้วยหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความสุข 



สวัสดีค่ะ ^^ มาอีก 1 ตอนแล้วนะคะ สำหรับเรื่อง “เพียงใจรัก” เรื่องนี้เพื่อนแพงมีขายเป็น E BOOK นะคะ ราคาไม่แพงค่ะ 259 บาท >< ถ้าใครชอบและอยากอ่านต่อจนจบเรื่องเลย ก็สามารถไปอุดหนุนเพื่อนแพงกันได้นะคะ เดี๋ยวเพื่อนแพงจะทิ้งลิ้งค์ E BOOK เอาไว้ให้ทุกคนนะคะ ^^ ส่วนที่นำมาลงในเว็บนี่ก็เป็นเพียงตัวอย่างจำนวนหนึ่งนะคะ เพื่อนแพงเอามาลงเผื่อว่าใครไม่อยากโหลดตัวอย่างอ่านจากในเว็บ MEB ก็สามารถอ่านจากตรงนี้ก่อนได้เนอะ เพื่อเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจและถ้าจะอุดหนุนกันก็ยินดีและขอบคุณมากๆ เลยนะคะ สุดท้ายนี้ก็ฝากทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาช่วยไปกดไลค์เพจให้เก๋าด้วยน้า ขอบคุณค่ะ ^^ ปล.เรื่องนี้อัพวันเว้นวันนะคะ จนกว่าจะครบโควตาสำหรับตัวอย่างทดลองอ่าน ^^ 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น

  1. #110 JIJIPHOD (@ji-phod) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 01:01
    ฟินนนนนน
    #110
    0
  2. วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 16:58
    มาอัพต่อเรวๆๆๆนะค่ะ จะรอค่ะ
    #94
    0