เพียงใจรัก

ตอนที่ 12 : บทที่ 6 - ความรู้สึกที่แปลกใหม่ ( 50% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 พ.ค. 60





























รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ รับรองว่ามีนิยายสนุกๆ ให้อ่านตลอดทุกปีจ้า ^^

https://www.facebook.com/DekDHayase/

 

ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ เป็นเพจใหม่ค่ะ เนื่องจากเพจเก่าถูกระงับบัญชีผู้ใช้ค่ะเลยต้องสร้างใหม่ รบกวนทุกคนเข้าไปกดถูกใจกันเยอะๆ นะคะ จะได้ติดตามกัน สัญญาว่าจะพยายามทำให้เพจนี้เป็นเพจสุดท้ายไม่เปลี่ยนแปลงแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ

 

รีอัพอีกรอบจร้า ^^

สวัสดีค่ะ ^^ เป็นตอนแรกที่อัพให้อ่านกันนะคะสำหรับเรื่อง ( รีอัพจร้า ) “ เพียงใจรัก “ ^_^ ที่เพื่อนแพงลงเรื่องนี้ให้อ่านกันก็เป็นเพราะว่าเพื่อนแพงนำนิยายเรื่องนี้ลงขาย E BOOK นะคะ แล้วเพื่อนแพงก็มีตัวอย่างให้ได้โหลดอ่านกันทั้งหมด 70 กว่าหน้าด้วยกันในเว็บของ MEB นะคะ แต่ที่เพื่อนเอามาอัพในนี้ก็เอาตัวอย่างที่ลงให้โหลดมาอัพแหล่ะค่ะ เพราะว่าเผื่อคนที่ไม่อยากไปโหลดอ่านในเว็บ MEB หรือคนที่ยังไม่เคยได้สมัครสมาชิก MEB ได้อ่านจากตรงนี้ก่อน เผื่อชอบยังไงก็ค่อยไปโหลดซื้ออ่านกันได้นะคะ ก็จะลง ทุกวัน !!! นะคะ สำหรับเรื่องนี้ เม้นๆ  โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ แต่ถ้าใครอยากอ่านเลยแบบเต็มๆ เรื่องก็โหลดได้เลยนะ เพื่อนแพงมีเว็บมาให้โหลดถึงที่ค่ะ ราคาเพียง 259 บาทเท่านั้น ! ( ไปอุดหนุนกันเยอะๆ น้า เขาตั้งใจเขียนมากๆ โลยยย ) มีเว็บมาให้โหลดด้วยน้า ^^ 
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30



 

 

บทที่ 6

ความรู้สึกที่แปลกใหม่ ( 50% )


                “ พี่อิ่มใจที่สุดเลยครับ “

                หลังจากที่ได้ทำบุญถวายสังฆทานอันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้งเธอและรุ่นพี่ภาคินก็มาปล่อยนกปล่อยปลากันต่อภายในบริเวณวัด สายลมที่พัดเข้ามาปะทะใบหน้าหวานทำให้หัวใจของเธอลืมความเจ็บปวดได้อย่างหมดสิ้น บุญกุศลและธรรมมะที่พระพุทธเจ้าท่านทรงทิ้งไว้ให้ต่อพวกเราชาวพุทธ เป็นความรู้สึกที่วิเศษมากสำหรับเธอ

                “ อิ่มใจอยู่ได้นานนะคะพี่คิน แม่ของดาท่านสอนดาเสมอว่า คนเราเกิดมาต้องรู้จักทำบุญทำความดีและตอบแทนพระพุทธศาสนาค่ะ ดาชอบทำบุญ เพราะว่าเมื่อใดก็ตามที่ดาได้เข้าวัดดาจะรู้สึกว่าดามีความสุข และสบายใจมากขึ้นค่ะ “

                ชนิดาพูดด้วยรอยยิ้มตลอดจนจบประโยค ภาคินที่มองถึงกับต้องรีบเบือนใบหน้าหันไปมองนั่นนี่เพราะว่าชายหนุ่มรู้ดีว่าตอนนี้ใจของเขากำลังเต้นแรงอีกแล้ว และที่สำคัญครั้งนี้... แก้มสากของเขายังร้อนผ่าวจนไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันกำลังแดงมากแค่ไหน

                ผู้หญิงคนนี้อันตรายต่อหัวใจของผู้ชายทุกคนอย่างที่เจ้าวัชเคยพูดเอาไว้จริงๆ

                “ พี่คินดูนั่นสิคะ ! “ เสียงของสาวเจ้าเรียกให้ชายหนุ่มที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ต้องรีบดึงตัวเองกลับขึ้นมา ชายหนุ่มใช้สายตามองไปตามปลายนิ้วชี้ของหญิงสาว ก็เห็นว่ามีสายรุ้งสีแสนสวยกำลังทอประกายอยู่บนฟากฟ้า

                “ ว้าว ! สวยจังเลยค่ะ นานๆ ทีดาจะได้เห็น “ ชนิดาพูดด้วยความตื่นเต้น

                “ น้องดาจะทำอะไรครับ ? “ ชายหนุ่มถามเมื่อเห็นว่ารุ่นน้องกำลังพยายามค้นหาอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าสะพายสีหวาน ชนิดาหยิบโทรศัพท์ยี่ห้อไอโพนขึ้นมาชูต่อหน้ารุ่นพี่หนุ่มพลางกับฉีกรอยยิ้มกว้าง

                “ ถ่ายรูปเก็บไว้ดูไงคะ “ ร่างบางก้มหน้ากดสัมผัสไปที่หน้าจอโทรศัพท์ได้เพียงไม่เท่าไหร่ หน้าจอก็ดับมืดไปอย่างรวดเร็ว “ อ้าว... แบตหมดไปเลยซะงั้นน่ะ “

                “ น้องดาอยากถ่ายรูปมากเหรอครับ ?

                “ ใช่ค่ะ “ หญิงสาวตอบแล้วเก็บเอาโทรศัพท์ที่ตอนนี้แน่นิ่งไปแล้วใส่ลงในกระเป๋าดังเดิม “ แต่ว่าตอนนี้คงไม่ทันแล้วล่ะค่ะ สายรุ้งก็กำลังจะสลายไปแล้ว “ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าปนเสียดาย

                “ ใครว่าไม่ทันกันครับ มา... เดี๋ยวเอาโทรศัพท์พี่คินถ่ายแทนก็ได้ “ ภาคินหยิบเอาโทรศัพท์ไอโพนสีดำออกมาจากกระเป๋ากางเกง “ เร็วสิครับน้องดา เดี๋ยวจะไม่ทันเอานะ “ ชายหนุ่มเร่งหญิงสาว

                “ ค่ะๆ “

                ชนิดารับคำก่อนจะใช้มือเรียวสางผมของตัวเองสักเล็กน้อยเพื่อความมั่นใจก่อนเข้ากล้อง ร่างบางเอามือสองข้างมาประกบเข้าหากันแล้วทำเป็นรูปหัวใจอยู่ตรงระหว่างบริเวณหน้าอก พร้อมกับส่งรอยยิ้มหวานหยดปานน้ำผึ้งไปให้กับช่างภาพจำเป็นอย่างชายหนุ่ม ภาคินกดชัตเตอร์ด้วยความรู้สึกเหมือนเลือดลมสูบฉีด เพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของเธอที่ส่งมอบให้กับเขาผ่านกล้องของโทรศัพท์มือถือเท่านั้น

                “ พี่คินเสร็จหรือยังคะ ? “ ชนิดาร้องถาม เธอกลัวว่าจะไม่ได้รูปที่ฉากหลังเป็นสีสายรุ้งสวยสดเอาไว้เชยชมเล่น

                “ อีกสักรูปแล้วกันนะครับ “ ว่าจบชายหนุ่มก็กดชัตเตอร์อีกสองถึงสามครั้งก่อนจะหยุด ร่างเล็กรีบวิ่งเข้าไปดูรูปของเธอด้วยความอยากรู้

                “ ไหนๆ ขอดาดูด้วยค่ะ “

                “ นี่ครับ “

                ชายหนุ่มยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้กับชนิดา หญิงสาวยิ้มกว้างในทันทีที่เห็นรูปของเธอเบื้องหลังคือสายรุ้งสีสวยสด ยิ่งรูปสวยเธอก็ยิ่งชอบใจมากขึ้นเป็นพิเศษ ใบหน้าหวานเงยขึ้นจากการมองรูปเปลี่ยนมามองหน้าของชายหนุ่มแทน ร่างหนาถึงกับต้องถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวเพื่อที่จะเว้นระยะห่างเพื่อให้ตัวเองได้หายใจ

                “ สวยจังค่ะ ดาชอบมากเลย “ เสียงใสเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

                เอาอีกแล้ว ยิ้มอีกแล้ว !

                เขายอมรับจากก้นบึ้งหัวใจเลยว่า... ชนิดานั้นมีรอยยิ้มที่มีเสน่ห์มากจริงๆ ถ้าจะให้พูดคือตั้งแต่เกิดมาจนโตถึงป่านนี้เขาก็ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนจะมีรอยยิ้มสวยเท่าเธอมาก่อน แม้แต่ผู้หญิงที่เขาพึงพอใจอย่างวรรณภา เธอก็ยังไม่มีรอยยิ้มที่ชวนน่ามองได้ขนาดหญิงสาวตรงหน้าเลยสักนิด

                “ พี่คินถ่ายรูปสวยมากเลยค่ะ ดาชอบจัง “ หญิงสาวข้างกายพูดชื่นชมชายหนุ่ม เขายิ้มก่อนจะพูดในสิ่งที่ทำให้หญิงสาวได้เป็นฝ่ายเขินอายเองบ้าง

                “ ที่รูปสวย ก็เพราะว่าน้องดาสวยไงครับ “

                ใบหน้าหวานแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ส่วนคนที่เพิ่งพูดชมไปอยู่หยกๆ ก็เกิดอาการเขินด้วยเช่นกัน เขาอยากจะกัดลิ้นตายเอาเสียให้ได้ ทำไมถึงได้กล้าพูดกล้าชมสาวน้อยรุ่นน้องคนนี้นักนะ ทั้งๆ ที่เขาค่อนข้างจะเป็นผู้ชายที่ระมัดระวังในคำพูด ไม่เที่ยวชมใครพร่ำเพื่อถ้าไม่ได้เป็นคนที่ชอบหรือว่าเป็นอะไรกันจริงๆ

                แต่กับสาวน้อยคนนี้... กับชนิดาเขากลับเอาความกล้ามาจากไหนเอ่ยชม

                “ เอ่อ ดาว่า เรากลับกันดีกว่าค่ะนี่ก็เย็นมากแล้ว “ ชนิดารีบเปลี่ยนบรรยกาศแห่งความเขินอายให้เข้าสู่ความปกติ ชายหนุ่มก็พยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินคุยกันไปเรื่อยๆ เพราะว่ารถของชายหนุ่มจอดห่างอยู่พอสมควร

                “ ช่วยด้วยค่ะ ! ช่วยด้วย โจรกระชากกระเป๋าค่ะ ช่วยด้วยค่ะ !!!

                เสียงร้องตะโกนขอความช่วยเหลือจากผู้หญิงคนหนึ่งที่อายุอานามน่าจะประมาณสี่สิบกว่าได้ร้องดังขึ้น ชนิดาและภาคินที่กำลังเดินคุยกันระหว่างทางจะไปขึ้นรถนั้นต้องรีบหันไปหาต้นเสียง

                “ พี่คินคะ คุณน้าคนนั้นโดนกระชากกระเป๋าค่ะ ! “ ชนิดาพูดกับชายหนุ่มข้างกาย ภาคินไม่รอช้ารีบวิ่งตามไอ้โจรห้าร้อยที่กล้าทำอุกอาจถึงในวัด หญิงสาวยืนมองรุ่นพี่หนุ่มวิ่งตามไอ้โจรน่ากลัวคนนั้นไปเธอก็อดเป็นห่วงไม่ได้

                “ คุณน้ารออยู่ตรงนี้นะคะ เดี๋ยวหนูจะไปเอากระเป๋ามาให้ค่ะ “ ชนิดาบอกกับผู้หญิงคนนั้น

                “ ช่วยน้าด้วยนะคะหนู เงินน้าจะเอาไปรักษาลูกสาวที่ป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล ช่วยน้าด้วยนะคะ ฮือๆ “ คุณน้าเอ่ยทั้งน้ำตา ซึ่งภาพตรงหน้าก็ทำให้ชนิดาอดสงสารไม่ได้

                หญิงสาวรีบวิ่งตามชายหนุ่มไป ก็เห็นว่าภาคินกำลังต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายกับไอ้โจรนั่น ด้วยความที่กลัวว่ารุ่นพี่หนุ่มจะเป็นอะไรไปเธอจึงวิ่งเข้าไปและใช้กระเป๋าฟาดที่หลังของไอ้โจรชั่ว

                “ ยัยบ้า แกอยากตายใช่ไหมหะ ! “ ไอ้โจรหน้าตาน่ากลัวหันขวับกลับมามองที่เธอ ชนิดาถึงกับตัวสั่นเพราะว่ากลัวไอ้คนตรงหน้าที่มันไว้นวดเคราเต็มไปหมด

                ฟึ่บ !

                ไอ้โจรชั่วยิ้มเหี้ยมก่อนจะชูมีดเล็กขนาดพกพาจ่อไปที่ตัวเธอ หญิงสาวเริ่มมีน้ำตาคลอด้วยความกลัวและตกใจสุดขีด เธอก้าวเท้าถอยหลังไปอย่างช้าๆ โดยที่มีขยะสังคมอย่างไอ้โจรคนนี้เดินตามด้วยรอยยิ้มเหมือนคนบ้าไม่มีผิด

                “ เสือกเรื่องชาวบ้านมากนักใช่ไหมมึง ดี ! เดี๋ยวกูจะให้มึงได้เสือกสมใจเลย “ ว่าจบมันก็พุ่งตัวเข้าใส่เธอทั้งที่มือถือมีดปลายแหลมคม

                “ กรี๊ด !!! “ ชนิดากรีดร้องเสียงดังลั่น

                “ อ๊าก !

                หญิงสาวรู้สึกเหมือนมีใครมากอดร่างเธอเอาไว้ในอ้อมแขน หญิงสาวรีบลืมตามองดูภาพตรงหน้าก็เห็นว่าพี่ภาคินของเธอโดนมีดของไอ้โจรชั่วนั่นเฉือนลงไปที่หัวไหล่ข้างซ้าย นัยน์ตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความโกรธ และสิ่งที่ชนิดาคิดไม่ถึงมากที่สุดก็คือ..

                ชายหนุ่มชักปืนออกมาถือไว้ในมือ !

                “ กูหมดความอดทนแล้ว ถ้ามึงไม่อยากตายวางมีดลงซะ แล้วยืนอยู่เฉยๆ !!! “ ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเหี้ยมโหด ปลายกระบอกปืนถูกจ่อไปที่ตัวของไอ้โจรนั่น มันมีสีหน้าตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัด รีบวางมีดขนาดเล็กยิ่งกว่าเดิมเมื่อเทียบกับกระบอกปืนตรงหน้าลงในทันที

                “ วะ วางแล้วครับ วางแล้ว “ เสียงมันสั่นมากเมื่อรับรู้ได้ว่าคนตรงหน้าเอาจริง ภาคินยังคงชี้ปลายกระบอกปืนไปที่ตัวมันอย่างไม่ลดละ

                “ ดา โทรเรียกตำรวจให้มาที่นี่ ! “ ชายหนุ่มบอกเสียงเข้ม ชนิดากลืนน้ำลายลงด้วยความตกใจก่อนจะรีบทำตามที่รุ่นพี่หนุ่มบอก

                “ อย่าขยับนะมึง อยู่รอห้องขังอยู่ตรงนี้แหละ !!! “ ร่างสูงยังคงพูดขู่ต่อเนื่อง เพียงไม่นานรถตำรวจก็เข้ามาทำหน้าที่ให้กับประชาชน ทันทีที่ตำรวจมาถึงชายหนุ่มก็เก็บกระบอกปืนเหน็บที่เอวกางเกงด้านหลังดังเดิม

                 “ ขอบคุณมากค่ะที่ช่วยน้า “ ผู้เสียหายพูดขอบคุณชายหนุ่มและหญิงสาวตรงหน้า เธอรีบเก็บกระเป๋าเงินของตัวเองขึ้นมากอดไว้แนบอก

                “ ไม่เป็นไรค่ะ คุณน้าโอเคนะคะ “ หญิงสาวถามด้วยความเป็นห่วง

                “ ค่ะ น้าโอเค ขอตัวก่อนนะคะน้าต้องรีบไปจ่ายค่ารักษาพยาบาลลูกสาว ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ทั้งสองคนเป็นคนดีมากๆ เลยจ้ะ “ เธอยังคงกล่าวคำขอบคุณ ไม่รู้ว่าจะตอบแทนหนุ่มสาวคู่นี้อย่างไรดี เพราะว่าถ้าหากไม่ได้ทั้งสองป่านนี้เธอคงสิ้นหวังหมดเงินไปรักษาลูกสาวอันเป็นที่รักเสียแล้ว

                “ ครับ/ค่ะ “ ทั้งสองพูดขึ้นพร้อมกัน

                ตำรวจจัดการรวบตัวผู้ต้องหาขึ้นรถพลางกับเดินเข้ามาขอบคุณพลเมืองดีอย่างหญิงสาวกับชายหนุ่ม และดูเหมือนว่าตำรวจคนนี้จะชื่นชมรุ่นพี่ภาคินเป็นพิเศษ เพราะว่าเขารู้จักชาติตระกูลของชายหนุ่มดีว่าใหญ่โตมากเพียงใด ไม่นานนักรถตำรวจก็ลาลับหายไปจากสายตา

                “ พี่คิน เจ็บตรงไหนบ้างคะ ไหนขอดาดูแผลหน่อย ฮึกๆ “ เสียงสะอื้นดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบาง เธอพยายามกลั้นไว้แล้วแต่มันก็กลั้นไว้ไม่อยู่จริงๆ

                “ พี่ไม่เป็นไรมากหรอก แผลเท่าขี้มดเองนะ ดาร้องไห้ทำไมครับ “ ชายหนุ่มจ้องหน้าหญิงสาวที่ตอนนี้จมูกและตาแดงก่ำเอาเสียแล้ว

                “ ก็ดาเป็นห่วงพี่คินนี่คะ “ ชนิดาพูดแล้วใช้มือจับที่หัวไหล่ด้านซ้ายของชายหนุ่ม “ เลือดยังไหลอยู่เลย ไปหาหมอเถอะค่ะพี่คิน “ เธอพูดด้วยความเป็นห่วง

                “ พี่จะต้องไปหาหมอทำไมกัน ในเมื่อคุณหมอก็ยืนอยู่ตรงหน้า “ ชายหนุ่มพูดแล้วอมยิ้ม

                “ ยังจะมีอารมณ์มาพูดเล่นอีกนะคะ ดาไม่มีเครื่องมืออะไรเลยสักอย่างจะทำแผลให้พี่คินได้ยังไง ? “ หญิงสาวนึกโมโหคนตรงหน้าที่ขนาดเจ็บตัวแล้วยังไม่วายพูดเล่นไปเรื่อย

                “ ในรถพี่คินมีครับ ไอ้วัชมันเป็นคนขี้ห่วงเพื่อนฝูงเลยเอาพวกกล่องปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้กับเพื่อนๆ ทุกคนไว้เพื่อฉุกเฉิน ดาไปทำแผลให้พี่ที่รถก็แล้วกันนะ “

                “ แต่ดาว่าไปโรง... “

                “ นะครับ พี่คินไม่ชอบโรงพยาบาล เหม็นยา “ ชายหนุ่มอ้อนหญิงสาว เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มคงจะไม่ชอบโรงพยาบาลเอาเสียมาก ชนิดาเลยพยักหน้าตกลงที่จะเป็นคนทำแผลให้กับเขาเอง

                ร่างบางจัดการหยิบกล่องปฐมพยาบาลเบื้องต้นออกมา แล้วควานหาพวกตัวยาต่างๆ ที่จำเป็นขึ้นมาเพื่อที่จะปฏิบัติการทำแผลให้กับคนตรงหน้า

                “ เอ่อ... พะ พี่คินถอดเสื้อเลยได้ไหมคะ ? “ น้ำเสียงของเธอสั่นมากตอนที่พูดประโยคนี้ออกไป

                “ โอเคครับ “ ชายหนุ่มรับคำและจัดการถอดเสื้ออย่างรวดเร็ว รูปร่างที่ดูดีมีซิกแพ็กปรากฏต่อสายตาหญิงสาวที่ตอนนี้แก้มแดงเป็นลูกมะเขือเทศแล้ว ทุกอย่างรวดเร็วมากจนชนิดาถึงกับแทบจะต้องกลั้นลมหายใจ หัวใจเต้นแรงและรัวไม่เป็นจังหวะ ความเย็นของแอร์ในรถไม่ได้ทำให้อุณหภูมิในร่างกายรู้สึกเย็นตามเลยสักนิด ตรงกันข้ามมันกลับยิ่งร้อนขึ้นๆ ไม่ต่างกับกำลังอยู่ในกองไฟ

                “ รบกวนหันหลังให้ดาด้วยค่ะ “ หญิงสาวบอกพลางพยายามระงับการสั่นของเสียง ภาคินพยักหน้าและหันหลังตามคำขอ ท่าทางของชายหนุ่มไม่ได้ทุกข์ร้อนหรือว่าเขินอายอะไรเลย ตรงข้ามกับชนิดาโดยสิ้นเชิง

                “ ขะ ขอโทษนะคะ “

                หญิงสาวพูดก่อนจะยื่นมือและขยับตัวเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม สองมือทำแผลให้กับรุ่นพี่อย่างอ่อนโยนด้วยกลัวว่าเขาจะเจ็บ ใบหน้านวลยังคงร้อนผ่าวและแดงอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแดงได้ เกิดมายังไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายมากถึงขนาดนี้เลย ยิ่งตอนช่วงบนไม่มีอาภรณ์ติดตัวด้วยแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง

                ผู้ชายคนนี้คือคนที่เธอรัก และตอนนี้เธอกำลังได้มองหุ่นที่สวยงามของเขาอยู่

                “ มือเบาจัง “ ชายหนุ่มพูดเสียงอ่อนโยน

                “ คะ ขอบคุณค่ะ “ ชนิดารีบเร่งทำแผลให้กับเขาจนมาถึงขั้นตอนสุดท้าย พอเสร็จเรียบร้อยร่างบางจึงขยับตัวให้ถอยห่างจากร่างหนาอย่างว่องไว อายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลย

                “ เสร็จแล้วค่ะพี่คิน “ ชนิดาพูดกับเขา ภาคินค่อยๆ หันร่างกายและใบหน้าหล่อเหลากลับมาหาคุณหมอสาวจำเป็น เขาเห็นใบหน้าหวานมีเลือดสูบฉีดอยู่เต็มใบหน้าก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ หึ นี่คงจะเขินเขามากอยู่แน่เลยล่ะสิ

                “ หน้าแดงเชียว “ ชายหนุ่มพูดแซวอย่างนึกสนุกปาก ชนิดาเลยยิ่งหน้าแดงมากกว่าเดิม หญิงสาวเลยทำแก้มป่องเพื่อปกปิดความเขินอาย

                “ เวลาน้องดาเขิน ทำไมชอบทำแก้มป่องครับ “ ชายหนุ่มพูดแล้วยิ้มให้กับสาวเจ้า เพราะว่าเขาสังเกตเห็นหลายครั้งแล้วว่าเวลาที่ชนิดามีอาการเขินอาย เธอมักจะชอบทำแก้มป่องอยู่เสมอ ซึ่งเจ้าตัวจะรู้หรือเปล่า ว่าสำหรับในสายตาของผู้ชายคนหนึ่งท่าทางแบบนั้นมันน่ารักมากเลยทีเดียว

                “ มันคงเป็นเอกลักษณ์ของดาไปแล้วมั้งคะ “ หญิงสาวก้มหน้าพูด ภาคินไม่อยากแกล้งคนตัวเล็กต่อเขาเลยเงียบไว้ มือหนาค่อยๆ บรรจงใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวอย่างช้าๆพอจัดการกับตัวเองเสร็จชายหนุ่มก็เปิดลิ้นชักในรถแล้วเอาอาวุธปืนใส่ลงไปในนั้นท่ามกลางสายตาของสาวน้อย

                “ พี่คิน... พกปืนด้วยเหรอคะ ? “ เธอถามเพราะว่ายังตกใจไม่หายกับเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาสดๆ ร้อนๆ ในตอนนั้นรุ่นพี่ที่แสนอ่อนโยนของเธอดูน่ากลัวมากจนบอกไม่ถูก

                “ ป้องกันตัวน่ะครับ ถูกต้องตามกฎหมายนะ “ ชายหนุ่มพูด

                ชนิดาถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอ ทำไมต้องมีปืนไว้ป้องกันตัวเองด้วยล่ะ พี่คินมีศัตรูร้ายแรงมากถึงขนาดต้องพกปืนเอาไว้กับตัวเลยเหรอ ? ถึงจะอยากรู้รายละเอียดมากกว่านี้ แต่เธอก็เลือกที่จะไม่เสียมารยาทถามอะไรมากความ เพราะว่ามันก็คือสิทธิและเรื่องส่วนตัวของชายหนุ่ม

                ภาคินออกตัวพารถคันหรูออกสู่ท้องถนน เหลือบสายตามองไปที่สาวน้อยร่างบางที่นั่งเอามือสองข้างประสานกันไว้บนตัก ท่าทางดูก็รู้ว่าคนตัวเล็กกำลังเกรงกลัวอะไรบางอย่าง แล้วเขาก็รู้ดีด้วยว่าเธอกลัวอะไร

                “ ปืนน่ะ “ ชายหนุ่มพูดขึ้นมาสั้นๆ เรียกสติของชนิดาให้กลับมาที่ตัว ใบหน้าหวานหันไปมองเสี้ยวหน้าเพียงครึ่งเดียวของชายหนุ่ม เขายิ้ม... สองมือทำหน้าที่จับพวงมาลัยขับรถอย่างดีเยี่ยม ก่อนจะพูดอธิบายขยายความต่อให้หญิงสาวเข้าใจ

                “ พี่ไม่ใช่พวกอันธพาลอะไรหรอกนะ พกไว้เพราะว่าเมื่อสามปีก่อนพี่เคยถูกลอบทำร้ายจนเกือบตาย ทางบ้านคาดว่าน่าจะมาจากการขัดแย้งของปัญหาธุรกิจที่ครอบครัวพี่เป็นเจ้าของ คุณพ่อก็เลยให้ปืนพี่เอาไว้ป้องกันตัว และพี่เองก็ชอบยิงปืนเป็นชีวิตจิตใจอีกด้วย พี่เรียนยิงปืนมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วน่ะ ดารู้ไหมครับว่าของสะสมของพี่คินคืออะไร ? “ ชายหนุ่มพูดแล้วถามคำถามใส่ร่างบางที่ตั้งใจฟังอย่างไม่มีขัด

                “ พี่คินสะสมปืนเหรอคะ ? “ หญิงสาวถามแล้วทำตาโต ชายหนุ่มถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ กับท่าทีของสาวน้อย

                “ ครับ พี่สะสมปืนมาตั้งแต่สมัยเรียนมอต้นแล้ว “ ชายหนุ่มยักคิ้วให้กับเธอ

                “ แอบโหดเหมือนกันนะคะ มอต้นดาสะสมตุ๊กตาบาร์บี้และโมเดลโดราเอมอนค่ะ ฮ่าๆๆ “ ว่าจบเธอก็หลุดเสียงหัวเราะออกมาอย่างไม่นึกอายคนข้างตัว แต่พอสักพักก็เริ่มรู้สึกตัวว่ากำลังทำเรื่องน่าขายหน้าอยู่ จึงเงียบเสียงลงฉับพลัน

                “ ขอโทษค่ะ ดาเสียมารยาทมากไปหน่อย “ ชนิดาก้มหน้าเป็นเชิงขอโทษ

                น่าอายชะมัดเลยยัยดา เธอทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย
                 หญิงสาวก้นด่าตัวเองอยู่ในใจ 



 

สวัสดีค่ะ ^^ มาอีก 1 ตอนแล้วนะคะ สำหรับเรื่อง “เพียงใจรัก” เรื่องนี้เพื่อนแพงมีขายเป็น E BOOK นะคะ ราคาไม่แพงค่ะ 259 บาท >< ถ้าใครชอบและอยากอ่านต่อจนจบเรื่องเลย ก็สามารถไปอุดหนุนเพื่อนแพงกันได้นะคะ เดี๋ยวเพื่อนแพงจะทิ้งลิ้งค์ E BOOK เอาไว้ให้ทุกคนนะคะ ^^ ส่วนที่นำมาลงในเว็บนี่ก็เป็นเพียงตัวอย่างจำนวนหนึ่งนะคะ เพื่อนแพงเอามาลงเผื่อว่าใครไม่อยากโหลดตัวอย่างอ่านจากในเว็บ MEB ก็สามารถอ่านจากตรงนี้ก่อนได้เนอะ เพื่อเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจและถ้าจะอุดหนุนกันก็ยินดีและขอบคุณมากๆ เลยนะคะ สุดท้ายนี้ก็ฝากทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาช่วยไปกดไลค์เพจให้เก๋าด้วยน้า ขอบคุณค่ะ ^^ ปล.เรื่องนี้อัพวันเว้นวันนะคะ จนกว่าจะครบโควตาสำหรับตัวอย่างทดลองอ่าน ^^

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 16:23
    รอนะค่ะมาอัพเรวนะค่ะ
    #92
    0