คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #12 : CHAPTER ELEVEN : DELICIOUS BREAKFAST???
CHAPTER ELEVEN : DELICIOUS BREAKFAST ?
พระอาทิตย์ยามเช้าโผล่ขึ้นจากขอบฟ้า แสงสว่างสาดส่องไปทั่ว ไล่ความมืดมิดยามกลางคืนให้จางหายไป เป็นการเริ่มต้นเช้าวันใหม่ที่แสนสดใส
ไม่รู้ว่าเพราะเมื่อคืนมีเรื่องให้คิดจนนอนไม่หลับ หรือมัวแต่นั่งเล่นคอมจนดึก...คนทำอาหารเช้าวันนี้ถึงยังไม่ตื่นมาทำอาหารเช้าสักที
จนซีวอนที่วันนี้ตื่นเป็นคนแรกต้องลุกมาปลุกคุณพี่มังกรขี้เซาที่ยังนอนหลับอย่างไม่รู้หน้าที่ตัวเองเลย...
"พี่ฮันกยองครับ...วันนี้เวรพี่ทำอาหารไม่ใช่เหรอครับ...มันเจ็ดโมงกว่าแล้วนะครับ พี่จะให้ผมอดตายเหรอ" ซีวอนเขย่าตัวฮันกยองพลางเรียกไปด้วย
"อาราย~...เช้าแล้วเหรอ...ขออีกแป๊ปนะ...ยังง่วงอยู่เลย" ฮันกยองว่าอย่างง่วงเต็มทนก่อนจะหันหน้าหนีพร้อมเอาผ้าห่มคลุมมาหัวไม่ให้ซีวอนกวนได้....
...ดูคุณพี่มังกรที่เคารพรักของผมสิครับ...ถ้าไม่ตื่นจริงๆแล้ววันนี้พวกผมจะกินอะไรอ่ะ...
"พี่ฮันกยอง...พี่ฮันกยองตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะ..." ซีวอนว่าก่อนจะเขย่าตัวฮันกยองสุดแรงที่สิงโตจะทำได้ แต่ดูเหมือนจะแรงไปสักนิด เพราะคนที่โดนเขย่าตัวเมื่อกี้ลงไปกองกับพื้นซะแล้วนะสิ...
เอ่อ...เอาไงดีหว่าสงสัยจะแรงไปหน่อยแฮะ...(ไม่หน่อยแล้ว...ซีวอนเอ้ย~_~)
"ซีวอน!!!!" ฮันกยองที่ถึงยังงัวเงียๆอยู่ แต่ก็เรียกซีวอนตัวต้นเหตุเสียงอันดังก่อนที่เจ้าสิงโตตัวดีจะหนีไปซะก่อน ซีวอนหยุดอยู่กับที่ก่อนหันไปมองฮันกยองที่ยังนั่งอยู่กับพื้นอย่างหวาดๆ
~ตายๆ..ซีวอนเอ้ย...ตายแน่ๆคราวนี้...พี่ฮันกยองตอนโมโหน่ากลัวน้อยซะเมื่อไหร่ล่ะ...T_T~
"กี่โมงแล้ว?"
คำถามที่ทำเอาเจ้าตัวชะงักไปทันที...ก่อนจะเกาหัวตัวเองอย่างงงๆ นี่...ตกลงวันนี้เขารอดใช่มั้ยเนี่ย...ค่อยยังชั่วหน่อย ที่คุณพี่มังกรไม่โกรธ^^
"อ้อ...เอ่อ...เจ็ดโมงกว่าแล้วครับ...วันนี้เวรพี่ทำอาหารไม่ใช่เหรอครับ..."
"อืม...รู้แล้วล่ะ เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย โทษที ไปปลุกคนอื่นด้วยล่ะ" ฮันกยองว่าก่อนจะเดินไปล้างหน้าล้างตา เพื่อเตรียมเข้าครัวทำอาหารเช้าวันนี้...
...เมื่อคืนเล่นคอมดึกไปหน่อยมันเลยเบลอๆนะเนี่ย ง่วงชะมัดเลย อยากนอนนนนน ===> เสียงในใจมังกรฮันกยอง
...อืม...ว่าแต่เมื่อกี้ใส่น้ำปลาไปรึยังหว่า...สงสัยยังมั้ง....แล้วน้ำตาลนี่มันช้อนที่เท่าไหร่แล้วนะ... อืม...3 มั้ง ช่างมันเถอะ รีบๆทำแล้วไปนอนต่อดีกว่า...แล้วต่อไปมันต้องใส่อะไรหว่า...หือ? กระป๋องนี้มั้ง...
ฮันกยองหยิบกระป๋องที่วางอยู่ข้างขึ้นมาก่อนจะเปิดแล้วใส่ลงไปในข้าวผัด...
"พี่ฮันกยองครับ...พี่ฮันกยอง!!!" ซีวอนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องหลังจากปลุกคู่รักหวานแหวนประจำวงอย่างคิบอมกับดงแฮเสร็จแล้ว ตะโกนเรียกฮันกยองอย่างตกใจ ที่เห็นฮันกยองใส่นมข้นหวานลงไปในข้าวผัด
"มีอะไรเหรอ..." หันมาถามอย่างงัวเงียๆ โดยไม่ได้หันไปมอง
"พี่จะเอานมข้นใส่ข้าวผัดจริงๆเหรอ..." ซีวอนถามเพราะนึกว่าฮันกยองตั้งใจทำอย่างนั้นจริงๆ
"เฮ้ย..." เจ้าพ่อมาเฟียพึ่งรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป...รีบยกกระป๋องขึ้นแทบไม่ทัน แต่กว่าจะรู้ตัวก็ใส่ไปจนจะหมดกระป๋องอยู่แล้ว...
"พี่ฮันกยองครับ...แล้วจะทำไงดีล่ะครับ..."
ที่ซีวอนพูดอย่างนั้นก็เพราะว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ โดยปกติแล้วพวกเขาจะซื้อของกินของใช้เข้าบ้านทุกวันศุกร์ แต่เมื่อวานทุกคนเหนื่อยกันมากจึงเลื่อนมาเป็นวันเสาร์แทน ...ดังนั้นวันนี้ของในตู้เย็นจึงไม่เหลืออะไรเลย...นอกจากสิ่งที่ฮันกยองใช้ทำข้าวผัดเมื่อกี้นี้...จริงๆแล้วพวกเขาก็มีบะหมี่ไว้ยามฉุกเฉินหรอก...แต่เมื่อคืนชินดงเล่นกินหมดเลยนี่นา...เพราะฉะนั้นเช้านี้ก็คงมีแค่ข้าวผัดนี่เท่านั้นแหละนะ
"โทษทีเถอะซีวอน...นายช่วยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นทีได้มั้ย..." ฮันกยองว่าก่อนจะผัดข้าวกับนมข้นให้เข้ากัน
"หา!! แต่ว่า..."
"ไม่เป็นไรหรอกน่า...ถ้านายไม่พูดก็ไม่มีใครรู้" ฮันกยองว่าขณะตักข้าวผัดใส่จานทีละจาน
"เอาจริงเหรอฮะ..."
"จริง" ฮันกยองหันมาทำหน้าจริงจังเพื่อยืนยันความตั้งใจ ซีวอนเลยทำหน้าปุเลี่ยนๆ เช้าวันนี้เขาต้องกินเมนูอาหารพิสดารนี่จริงๆเหรอเนี่ย...
"มีอะไรกันเหรอ...?" ดงแฮที่พึ่งออกมาจากห้องเห็นซีวอนกับฮันกยองกำลังคุยอะไรกันอยู่จึงเข้ามาดู... ซีวอนสะดุ้งโหยงทันทีผิดกับฮันกยองที่ยังตักข้าวผัดนั่นใส่จานต่อไปก่อนจะหันมาตอบดงแฮ
"อ้อ...เปล่าๆไม่มีอะไรหรอก...ฉันแค่ใช้ซีวอนไปปลุกฮีชอลกับลีทึกแต่เจ้านี่มันไม่ยอมน่ะ...ดงแฮช่วยไปแทนหน่อยได้มั้ย...ฝากบอกด้วยนะว่าอาหารเช้าเสร็จแล้ว... "
"ได้ครับ..." ดงแฮตอบรับฮันกยองก่อนจะหันมาพูดกับซีวอน "ว่าแต่...อะไรของนายน่ะ ปกติเห็นอยากจะเป็นคนปลุกพี่ฮีชอลจะตายวันนี้เกิดอะไรขึ้นมาล่ะ" ถึงจะถามไปอย่างนั้นแต่ก็ไม่ได้อยากรอฟังคำตอบอะไรนักหนาหรอก เพราะเจ้าตัวกลับเดินไปทางห้องของฮีชอลกับลีทึกแล้ว ส่วนซีวอนนะเหรอ...แข็งทื่อไปตั้งแต่ได้ยินฮันกยองพูดประโยคเมื่อกี้แล้วล่ะ
"พี่ฮีชอล...พี่ลีทึก ตื่นกันหรือยังเอ่ย? อาหารเช้าเสร็จแล้วนะฮะ...ถ้าไม่รีบจะไม่เหลือนะฮะ วันนี้พี่ฮันกยองทำน่ากินมากๆเลยล่ะ..." เสียงของดงแฮตะโกนผ่านประตูพร้อมๆกับเคาะประตูสองสามครั้ง ก่อนจะได้ยินเสียงตะโกนกลับจากเจ้าหญิงคนสวย
"ตื่นแล้วๆ นายไปกินก่อนก็ได้ เดี๋ยวพวกพี่ตามไป" ว่าแล้วก็หันมาเรียกท่านหัวหน้าวงที่ดูเหมือนเสียงตะโกนของดงแฮจะไม่ทำให้เจ้าตัวตื่นได้เลย...
"ลีทึกตื่นเร็วๆเข้า...ไปกินข้าวได้แล้ว... ฉันไปแปรงฟันก่อนนะ รีบตามไปล่ะ..."
แล้วเมื่อฮีชอลและลีทึกเดินมายังโต๊ะกินข้าวก็พบว่าสมาชิกคนอื่นนั่งประจำที่กันครบแล้ว...ขาดก็แต่ฮันกยอง...พ่อครัวคนเก่งที่หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้
"ซีวอน...ฮันกยองล่ะ..." เสียงหวานเอ่ยถามโดยไม่ได้สังเกตเลยว่าเจ้าชายสิงโตวันนี้ทำหน้าตากล้ำกลืนกับข้าวผัดตรงหน้ามากแค่ไหน
"ไปนอนต่อฮะ...พี่เค้าบอกว่า สิบโมงแล้วให้ไปปลุกด้วย สงสัยเมื่อคืนจะนอนดึก" เสียงดงแฮตอบแทนซีวอนที่ยังคงไม่ขยับเขยื้อน...
"แล้วนี่...เริ่มกินกันได้รึยังอ่ะ?" เสียงชินดงผู้นั่งมองข้าวผัดแสนอร่อยตรงหน้ามาประมาณ 3 นาทีแล้วถามเพราะตอนนี้เจ้าตัวน่ะหิวเต็มทีแล้วล่ะ...หลังจากรอให้สมาชิกมานั่งครบทุกคนเนี่ย...
"เอาสิ..."ฮีชอลว่าก่อนจะนั่งลงข้างลีทึก แต่แค่ได้ยินที่ฮีชอลว่าเท่านั้นล่ะซีวอนถึงกับทำช้อนที่ถือไว้ตกกระทบจานเสียงดังทำเอาทุกคนหันมามองเป็นทางเดียว... ดงแฮจึงอดถามไม่ได้ว่า
"ซีวอนเป็นอะไรเหรอ? ไม่สบายรึเปล่า ฉันเห็นนายแปลกๆมาตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วนะ"
"เอ่อ...เปล่าๆไม่ได้เป็นอะไร..."
"ไม่ได้เป็นอะไรก็รีบกินเถอะ เดี๋ยวเย็นแล้วไม่อร่อยหรอก..." ดงแฮว่าก่อนจะเริ่มทาน โดยมีซีวอนที่นั่งมองลุ้นอย่างเต็มที่
"ยังอร่อยเหมือนเดิมเลย...แต่ว่าหวานไปหน่อย สงสัยใส่น้ำตาลเยอะไปนะเนี่ย..."
"อืม...ฉันก็ว่างั้นแหละ ซีวอนนายก็รีบๆกินซะทีสิ" เสียงเร่งเร้าจากฮีชอลทำให้ซีวอนพยักหน้าก่อนจะจำใจตักข้าวผัดคำแรกเข้าปาก...
~เอ่อ...แบบว่า...รสชาติก็อร่อยดีแฮะ แต่หวานบาดคอไปหน่อยนะเนี่ย...เฮ้ย!!!! เป็นไปได้ไงเนี่ย...เอาเถอะ...ถึงวิธีทำแปลกไปหน่อย แต่รสชาติใช้ได้ก็โอเค...~
แล้วทุกคนก็ทานข้าวเช้ามื้อนั้นอย่างเอร็ดอร่อย จะมีก็เพียงซีวอนเท่านั้นแหละที่ ออกจะทำหน้าเลี่ยนๆ เพราะนึกถึงเจ้าพ่อมาเฟียตัวต้นเหตุที่นอนหลับอย่างสบายใจ...ปล่อยให้เค้ามารับชะตากรรมอยู่คนเดียวจนซีวอนแอบคิดในใจไม่ได้ว่า ฮันกยองตั้งใจแก้แค้นที่เค้าไปปลุกจนเจ้าตัวตกเตียงรึเปล่าเนี่ย.....????
พอได้เวลาทำงานดงแฮก็ไปปลุกฮันกยองก่อนจะออกไปทำงานพร้อมกัน หลังจากแสดง LIVE จบลงมีฮันกยองกับซองมินที่แยกไปถ่ายแบบ และลีทึกกับอึนฮยอกที่ต้องไปสถานีวิทยุ โดยมีซีวอน ดงแฮ เยซอง เรียววุค และชินดง ตามไปด้วย ส่วนคนที่เหลือ คังอินกับคยูฮยอนไปซื้อของที่ซุปเปอร์ ส่วนคิบอมกับฮีชอลกลับไปทำความสะอาดบ้าน...
ณ สถานีวิทยุ
"นี่ซีวอน นายเห็นชินดงมั้ย?...หายไปไหนของเขานะ..." เสียงลีทึกถามขึ้นระหว่างอยู่ในสถานี เพราะเขาไม่เห็นชินดงอยู่ในห้องสักพักแล้ว ซีวอนเองก็ได้แต่ส่ายหน้าเพราะเค้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน...
"หมอนั่นไปเข้าห้องน้ำยังไม่มาเลยครับ เห็นบ่นว่าปวดท้องสงสัยจะท้องเสีย..." คนที่ตอบขึ้นมาคือเยซองที่นั่งฟังเพลงอยู่
"ท้องเสียงั้นเหรอ??? ที่กินเข้าไปก็มีแต่ข้าวผัดไม่ใช่เหรอ? หรือจะกินมากเกินไปรึเปล่านะ?" ลีทึกทำหน้างงๆ เพราะอาหารที่ชินดงกินก่อนจะมาทำงานก็มีแค่ข้าวผัดเมื่อเช้าเท่านั้น...ถึงจะกินมากเกินไปแต่กระเพาะเหล็กอย่างชินดงไม่เคยหวั่นอยู่แล้วนี่นา...มันจะเป็นไปได้ไงนะ
และสิ่งที่ได้ยินทำให้ซีวอนสะดุ้งขึ้นมาเบาๆ พร้อมกับเหงื่อที่เริ่มจะผุดขึ้นทั้งๆที่แอร์เย็นฉ่ำ แต่อาการเพียงเล็กน้อยนั่นก็ไม่สามารถรอดสายตาของลีทึกไปได้...
"ซีวอนเป็นอะไรรึเปล่า? ฉันเห็นนายแปลกๆมาตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว ไม่สบายรึเปล่า?" ลีทึกว่าก่อนจะเอื้อมมือไปแตะหน้าผากซีวอนเบาๆ
"อืม...ก็ไม่มีไข้นี่นา...แต่ถ้ารู้สึกไม่สบายกลับไปพักก่อนก็ได้นะ" ลีทึกว่าอย่างเป็นห่วง แต่ซีวอนรีบส่ายหน้าพร้อมกับปฏิเสธเป็นพัลวัน...
"ปะ...เปล่าครับ ผมไม่ได้เป็นอะไรครับ"
"เอาเถอะ...ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว...อ้าว!!! อึนฮยอกจะไปไหนล่ะนั่นน่ะ"
"ผมไปห้องน้ำแปล็บนึงนะครับเดี๋ยวมา มันปวดท้องอ่ะ..." ว่าแล้วก็รีบเดินไปทันที...
"ปวดท้องอีกแล้วเหรอ?" ลีทึกพูดกับตัวเองเบาๆ แต่ซีวอนนี่สิ...เริ่มจะหน้าซีดขึ้นมาซะแล้ว..พลางคิดในใจกับตัวเองว่าจะบอกดีหรือไม่บอกดี...สักพักซีวอนก็ตัดสินใจได้
...เอาว่ะ...ตายเป็นตาย...เพราะถึงจะบอกหรือไม่บอกยังไงผลก็ไม่ต่างกันอยู่ดี...ให้รู้ตั้งแต่ตอนนี้อาจจะดีกว่า...ชเวซีวอน..สู้ๆ (แล้วจะเชียร์ตัวเองทำไมเนี่ย??)
"พี่ลีทึกครับ...ผมมีอะไรจะสารภาพ" ซีวอนพูดเบาๆพอให้ได้ยินกันสองคน...
"หือ...?ว่ามาสิ" ลีทึกตอบรับแต่ไม่ได้หันมามองเพราะกำลังจดตารางงานวันต่อไปอยู่...
"คือ...คือว่าเมื่อเช้าพี่ฮันกยอง...ใส่นมข้นลงไปในข้าวผัดครับ..." ซีวอนว่าอย่างหวาดๆ แต่ตัดสินใจพูดไปแล้วนี่ทำไงได้...
"อ๋อเหรอ...มิน่า...ถึงว่า...ทำไมถึงได้หวานกว่าปกติ...." ลีทึกเงยหน้าขึ้นฟังก่อนจะว่าเหมือนเป็นเรื่องปกติ แล้วลงมือเขียนตารางงานต่อ... ซีวอนเลยได้แต่นั่งเอ๋อ
แต่พอเวลาผ่านไปสักพักลีทึกทบทวนสิ่งที่ซีวอนพูดในหัวสมอง "นมข้นกับข้าวผัด...นมข้นกับข้าวผัด...ข้าวผัดเมื่อเช้าใส่นมข้น... เฮ้ย!!!!...ซีวอน...เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ??"
"พี่ฮันกยอง...ใส่นมข้นลงไปในข้าวผัดครับ... " พอคราวนี้ได้ยินชัดๆ ลีทึกถึงกับมืออ่อนจนปล่อยปากกาในมือให้หล่นโดยไม่ได้ตั้งใจ ส่วนเยซองเองก็ทำหูฟังร่วงไปตั้งแต่ได้ยินแล้ว...
ตุ้บ!!~~
เสียงที่เกิดขึ้นทำเอาทุกคนในห้องหันไปมองเป็นทางเดียวกัน...เรียววุคกับดงแฮที่พึ่งไปซื้อของกลับมา ได้ยินสิ่งที่ซีวอนพูดเมื่อกี้พอดี...ดงแฮอึ้งจนถึงกับทำหนังสือที่ถือมาตกพื้นทันที...
"ซีวอน...แล้วทำไมนายไม่บอกพวกเราตั้งแต่เมื่อเช้าล่ะ..." ลีทึกที่ดูเหมือนจะตั้งสติได้ก่อนใคร กล่าวขึ้นเพื่อถามซีวอน...ก่อนที่ทุกคนจะหันมาที่ซีวอนเป็นทางเดียวกันเพื่อขอคำตอบ...
"พี่ฮันกยองเค้าสั่งห้ามไม่ให้ผมบอกใคร...คือ...พี่เค้าง่วงมากเลยเผลอหยิบมาใส่น่ะครับ..." ซีวอนว่าพร้อมแก้ตัวให้เสร็จสับ...จะได้มีข้อแก้ตัวกับฮันกยองว่าเค้าไม่ได้ใส่ร้ายอย่างเดียวนะ ยังอุตส่าห์แก้ต่างให้ด้วย...(ข้อแก้ตัวของสิงโตหัวฟู...????)
~So I Pray For You (Oh) So I So I Promise you (Oh) So I ~
เสียงโทรศัพท์ของลีทึกดังขึ้น... ลีทึกจึงรับคว้ามาก่อนจะรีบรับสายเพราะคนที่โทรมาคือเจ้าหญิงคนสวยประจำวงนั่นเอง...(รับช้าเจ๊ก็โวยน่ะสิ 555+)
"มีอะไร..." แต่เสียงที่ลีทึกได้ยินกลับเป็นของคิบอมซะนี่...
"คือ...พี่ลีทึกครับ...นี่ผมเอง..."
"คิบอม...มีอะไร"
"เอ่อ...คือเมือ่เช้าพี่รู้สึกว่าข้าวมันหวานไปใช่มั้ยครับ..."
"อืม...พี่รู้จากซีวอนแล้วล่ะ...เรื่องที่ฮันกยองเบลอเลยเผลอใส่นมข้นลงไปน่ะ...ว่าแต่นายรู้ได้ยังไง..."
"ก็ตอนที่ทำความสะอาดอยู่ แล้วพี่ฮีชอลเจอกระป๋องอยู่ในถังขยะน่ะฮะก็เลย..."
"อืม...ว่าแต่ตอนนี้นาย 2 คนปวดท้องกันบ้างรึเปล่า..." ลีทึกถามอย่างเป็นห่วง
"ไม่เป็นไรครับ แต่พี่ฮีชอลน่ะโมโหมากเลยครับ แล้วให้ผมโทรมาบอกให้พวกพี่รีบกลับพี่ฮีชอลมีเรื่องจะคุยด้วย..."
"เอ่อ...เอาเถอะแล้วพี่จะรีบกลับไปแล้วกัน" ลีทึกว่างสายลงก่อนถอนหายใจ
ทำไมเขาจะไม่รู้เรื่องที่ฮีชอลจะคุยน่ะ คงไม่พ้นเรื่องแก้แค้นเจ้ามังกรสมองเบลอนั่นแน่นอน...
ฮันกยองเอ้ย...
ซวยจริงๆเลยนายน่ะ...
* + * + * + * + * + * + * + * + * + * + * + * +
มาต่อแล้วนะจ้ะ ขอโทษทีที่ช้าไปหน่อย...
แล้วก็ต้องติดตามกันต่อไปนะว่า
เจ้ามังกรสมองเบลอจะโดนแกล้งคืนยังไง...555+
รักคนอ่านจ้า บาย
(ช่วยกันเม้นต์ด้วยนะ...^^)
- - + + R z.
ความคิดเห็น