คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic MBLAQ]One night in Japan

โดย BeTrayed

ตอนแรกๆ มันก็แค่เกมส์บ้าๆ แต่ผมไม่น่าเชื่อฮยองเลย TT_TT Joon x Mir feat. MBLAQ

ยอดวิวรวม

187

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


187

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


2
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 เม.ย. 57 / 15:27 น.
[Fic MBLAQ]One night in Japan | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 เม.ย. 57 / 15:27

บันทึกเป็น Favorite


One night in Japan



มีรือหยุดยืนตัวแข็งทื่อหน้าบานประตูห้อง 1044 ณ โรงแรมแห่งหนึ่งใจกลางกรุงโตเกียว อีกสองร่างกระแทกตัวเข้ากับแผ่นหลังของเขา

"นี่มันบ้าชัดๆ เลยนะฮยอง ผมทำไม่ได้หรอก" มีรือพูดพร้อมกระเถิบหนีออกจากหน้าประตู

"นายต้องทำ" ซึงโฮขู่มักเน่น้อยฟ่อๆ ตาที่ดูเป็นแพนด้าเมาๆส่องประกายขบขัน

"กฏก็ต้องเป็นกฏ นายจะมาปอดแหกเอาอะไรตอนนี้มีร์" จีโอสมทบอีกแรง

"ตอนนี้ช่างกฏมันเถอะน่าฮยอง นี่มันเกินไปจริงๆ แล้วถ้าผมโดนจับได้ขึ้นมานะ มีแต่ตายกับตายเท่านั้น ผมไม่ยอมตายคนเดียวแน่ๆ"

"เฮ้ จะหนีไปในเล่า" จีโอผลักหลังน้องชายให้มายืนหน้าประตูอีกครั้ง "นี่มันความผิดนายของนายเองนะ ตอนนั้นถ้านายพูดว่า Truth สะก็จบเรื่อง

มีรือส่ายหัวให้กับความคิดพิเรนๆ ของเหล่าฮยอง เขาเริ่มรู้สึกตาขวากระตุกขึ้นมาตะหงิดๆ "ให้ตายเถอะ! นี่มันบ้าชัดๆ"

ซึงโฮกับจีโอเริ่มสุมหัวกันหัวเราะคิกๆคักๆ อยู่ข้างหลัง มีรือเหลือบดูฮยองตัวแสบทั้งคู่แล้วชั่งใจอีกครั้ง

"เอานี่กุญแจ ฮยองอุตส่าห์ไปขอโอเปอเรเตอร์มาให้เลยนะเนี่ย ทำให้สำเร็จล่ะมีรือ"


ไอ้ฮยองบ้าสองคนนี่ทำท่าทางสนุกกันใหญ่ นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นฮยองนะ ผมกระโดดถีบขาคู่ ราวน์ดรอฟอีกครึ่งรอบไปแล้ว ฮยองนะฮยอง แต่ก็โทษใครไม่ได้ ก็ผมน่ะสิดันไปบ้าจี้ตามพวกเขา ทะลึ่งไปร่วมวงด้วย เหล้าก็ไม่ได้กิน เบียร์สักนิดก็ไม่ได้แตะ มะขามเปียกสักชิ้นก็ไม่ได้ แค่เอื้อมไปหยิบก็โดนตีมือ ห้องก็ห้องผม แค่นั้นยังไม่พอยังโดนจับมานั่งเล่นเกมส์งี่เง่า แถมยังขู่ผมอีกว่าถ้าไม่ยอมเล่นจะฟ้องฮยองผจก. ว่าผมเป็นคนไปซื้อเหล้ามา ทั้งๆที่ฮยองผจก. กำชับแล้วว่ามาทำงานต่างประเทศ ห้ามเด็ดขาด ซวยทั้งขึ้นทั้งล่องจริงๆ ผมเนี่ย T T


แรกๆ มันก็ไม่เลยเถิดอะไรมากมาย แต่พอสติสตังค์ฮยองเขาเริ่มหายกันเท่านั้นแหล่ะ



"Truth or Dare มีรือยา~"

"Dare!" ผมพูดโพล่งออกไปทันทีโดยไม่ได้คิดอะไรทั้งสิน แล้วจีโอฮยองก็หัวเราะผมอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง แล้วก็กระซิบกระซาบกันกับซึงโฮฮยอง จากนั้นก็หันมาส่งยิ้มและสายตาวิบวับให้ผม 

"ขโมย boxer ของจุนนี่มาตัวหนึ่ง!"

กรี๊ด!!!!!!!! 

ผมนั่งตัวแข็งทื่อ อ้าปากหวอ กรีดร้องอยู่ภายในใจ ในขณะที่ฮยองตัวแสบนั่งหัวเราะจนกลิ้งลงไปนอนหัวเราะกับพื้นพร้อมกับเอามือกุมท้อง ซึ่งในระหว่างนั้นชอนดุงฮยองยังคงเมาหลับไม่รู้เรื่อง



"เฮ้ พร้อมรึยัง พร้อมแล้วก็เข้าไปเลย" ซึงโฮฮยองพูดแล้วดันหลังผมยิกๆ

"ผมขอบอกเป็นครั้งที่ สองแสนห้าหมื่นสี่พันหกร้อยเก้าสิบเจ็ดจุดสี่แปดครั้ง จุนนี่ฮยองต้องฆ่าหั่นศพผมใส่กระเป๋าเดินทางแล้วยัดไว้ใต้เตียงแน่ๆ"

แล้วก็มีอีกมือผลักหลังผมอีก "ไปเลยมีรือ ลุย สู้ๆ" จีโอฮยองเร่งแล้วเขาก็เริ่มส่งเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ "ทำสะ ไม่งั้นฉันจะแหกปากจนจุนนี่มันตื่นเลยคอยดู

"รู้แล้วๆ จะไปทำเดี๋ยวนี้แล้วครับ T T"


มีรือค่อยๆ เสียบลูกกุญแจปลดล๊อคประตู แล้วแง้มประตูให้เบามือที่สุด... กึ่ก!!

"ฮยอง มันติด" มีรือกระซิบ

"เอา นี่" ซึงโฮพูดพร้อมส่งไม้แขวนเสื้อมาให้มีรือ

"อะไรเนี่ยฮยอง" มีรือมองไม้แขวนเสื้ออย่าง งงๆ

"นายก็เอาไอ้นี่คล้องไว้แล้วก็ดึงขึ้น แบบนี้เข้าใจมั้ย เดี๋ยวโซ่คล้องประตูมันก็หลุดเอง เร็วสิ" ซึงโฮคะยั้นคะยอให้มีรือรีบๆทำสุดฤทธิ์

"เวรๆ เวรจริงๆ" มีรือพึมพำในลำคอ จ้องมองเข้าไปในความมืดภายในห้องของอีจุน "ตายๆ ตายเห็นๆ"

"จำไว้นะ เอา boxer มาให้ได้นะ ไม่งั้นไม่นับ" จีโอบอกมีรือด้วยท่าทางร่าเริงสุดขีด "ห้ามโกงนะ เสื้อยืดหรืออย่างอื่นไม่เอานะ"

"ตอนนี้ผมเกลียดพวกฮยองมากๆเลย รู้ไหม"

ซึงโฮและจีโอไม่สนใจคำพูดมักเน่น้อยผู้น่าสงสารเลยสักนิด ได้แต่ยืนหัวเราะคิกคัก

"ฮยองสองคนก็เงียบๆ ด้วยล่ะ" มีรือหันกลับไปมองฮยองทั้งคู่อีกครั้ง "อย่าให้ผมถูกจับได้นะฮยอง"


มีรือนึกด่าตัวเองอยู่ในใจ ปกติก็ไม่ค่อยลงรอยกะอีจุนอยู่แล้ว นี่ต้องมาทำอะไรเสี่ยงๆ ให้อีจุนโมโหอีก

เขาค่อยๆแทรกตัวผ่านช่องว่างที่แง้มประตูไว้นิดๆกันเสียงดัง ภายในห้องของโรงแรมถูกออกแบบไว้เหมือนกันหมด มีรือจึงพอจะจับทิศทางได้บ้างว่าห้องนอนของอีจุนอยู่ทางทิศไหน เขาพยายามกลั้นหายใจเพื่อให้เงียบมากที่สุด ระหว่างที่ค่อยๆเดินไปเรื่อยๆ

มีรือมาถึงประตูห้องนอน แต่ว่าประตูกลับเปิดอ้าอยู่  ลมเย็นๆกระทบกับตัวเขาเบาๆ เงี่ยหูฟังเสียง ได้ยินแต่เสียงลมหายใจและเสียงเครื่องปรับอากาศเท่านั้น เขาแอบถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยังรอดๆ พ้นความตายไปก้าวหนึ่ง

มีรือค่อยๆคลาน ย้ำว่า คลาน เข้าไปในห้องเรื่อยๆ มือก็ป่ายแปะไปทั่วเหมือนกับกำลังว่ายน้ำท่ากบสี่คูณร้อย ทั้งคลำหาบนพื้นบ้าง หวังว่าจะหา boxer เจอสักตัวสองตัว แต่ไม่เลย = =

จน...โป๊ก!! หัวโขกเตียงเต็มๆเลย  แต่มือก็ยังคลำไปเรื่อย รู้สึกได้ถึงรูปร่างของเตียง แล้วก็...รองเท้า ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้นเลยหรือไงเนี่ย "เวรแท้ๆ" มีรือกระซิบกับตัวเอง ในใจคิดว่ารู้งี้น่าไปที่ห้องน้ำเผื่อจะเจอ box...

มีรือสะดุ้งโหยงในขณะที่มือใหญ่ๆ ขยุ้มคอเสื้อของเขาจากทางด้านหลังแล้วกระชากตัวเขาขึ้นมา เขาตกใจสุดขีดหัวใจตกไปตาตุ่มแต่ก็ขัดขืนจนหลุดมาได้ แล้วหันหลังเตรียมจะวิ่ง ทันใดนั้นเองแขนของเขาก็ถูกมือใหญ่คว้าไว้ พร้อมกับโดนเหวี่ยงไปที่เตียง ซึ่งตอนนี้...ว่างเปล่า

"กรี๊ด!!!!" มีรือกรีดร้องด้วยความตกใจ เมื่อเขารู้สึกถึงร่างใหญ่ที่ทาบทับลงมาบนด้านหลัง


"เวร! ซวยแล้วไง เผ่นเหอะ" จีโอและซึงโฮมองหน้ากันแล้วพูด จากนั้นก็รีบวิ่งกลับห้องใครห้องมันทันทีที่ได้ยินเสียงมีรือร้องลั่น แต่ก็ไม่ลืมคว้าแขนชอนดุงที่เดินงัวเงียออกมาจากห้องของมีรือที่อยู่ห่างไปอีกสองห้อง


"นายมาทำอะไรห้องฉัน" เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างหู

มีรือได้แต่ทำเสียงเหมือนลูกหมาถูกทิ้ง ซึ่งก็โดนเหล่าฮยองทิ้งจริงๆนั่นแหล่ะ "ผมขอโทษนะฮยอง มันแค่เกมส์งี่เง่าเท่านั้นเอง ผมขอโทษจริงๆ นะจุนนี่ฮยอง นะนะๆ

"เกมส์อะไร?" อีจุนถาม

แต่เอ๊ะ...จำได้ว่าเสียงจุนนี่ฮยองไม่ได้แหบขนาดนี้นี่นา แต่ก็เถอะ ไม่เคยได้ยินข้างหูมาก่อนนี่ มีรือคิดในใจ 

"ก็แค่เกมส์ Truth or Dare" มีรือตอบด้วยความยากลำบากเพราะท่อนแขนของอีจุนกดทับท้ายทอยเขาอยู่

"โทษที" อีจุนยกแขนขึ้นเพื่อให้มีรือพูดได้สะดวกขึ้น แต่ยังคงใช้ตัวทาบทับมีรืออยู่

"Truth or Dare เนี่ยนะ!" อีจุนถามด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อ "นี่นายอายุเท่าไรแล้วเนี่ย เล่นกันเป็นเด็กๆ"

"แต่ผมไม่ใช่คนคิดเกมส์นี้สักหน่อย จีโอฮยองกับซึงโฮฮยองต่างหาก ถ้าจะว่าก็ต้องว่าพวกเขาไม่ใช่ผม" มีรือตอบกระฟึดกระฟัด หงุดหงิดเล็กๆ ที่อีจุนต่อว่าเขา

"โอเคๆ ฉันไม่ว่านายแล้ว ว่าแต่อะไรคือ Dare ของนายล่ะ"

"ก็...ก็...ขโมย boxer ของจุนนี่ฮยอง" มีรือกระซิบเบาๆ พร้อมก้มหน้างุดๆ

เตียงเริ่มสั่นไหวเบาๆ 

เฮ้ แผ่นดินไหวเหรอเนี่ย บอกแล้วว่าอย่าอยู่ตึกสูงๆในญี่ปุ่นมันเสี่ยงเวลาเกิดแผ่นดินไหว 
ไม่ใช่ จุนนี่ฮยองนี่เอง หัวเราะอะไรขนาดนั้นจนเตียงสะเทือนเลยเนี่ย ขำมากนักรึไง "ผมรู้ว่ามันตลกสิ้นดี แล้วก็บ้ามากๆด้วย" มีรือพูด ทั้งโกรธทั้งอาย "แต่ทั้งหมดเนี่ยความคิดพวกฮยองเขาต่างหากล่ะ"

ในที่สุดเตียงก็หยุดสั่น เสียงของอีจุนขาดเป็นห้วงๆ ในขณะถาม "แล้วถ้านายคิดว่ามันบ้า ทำไมถึงยอมตกลงร่วมเล่นด้วยล่ะ"

"ใครบอกว่าผมตกลง ผมโดนบังคับต่างหาก ก็เพราะพวกเขาจะฟ้องฮยองผจก. น่ะสิ ว่าผมไปซื้อเหล้ามา ทั้งๆที่โดนสั่งห้ามแล้วแท้ๆ"

"สมควรแล้วล่ะ" อีจุนยังคงขำต่อ "นายนี่มันโดนพวกนั้นแกล้งอยู่เรื่อยเลยจริงๆนา"

"แต่ฮยองก็ห้ามบอกฮยองผจก. นะ" มีรือวิงวอน

"ฉันจะบอกหรือไม่ มันก็ขึ้นอยู่กับนาย" อีจุนพูดพร้อมมองมีรือด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

มีรือไม่ชอบน้ำเสียงแบบนี้เอาสะเลย "หมายความว่าไงอ่ะฮยอง"

"ก็ง่ายๆ แค่นายเล่นเกมส์นั้นกับฉัน ถ้าฉันพอใจเมื่อไร นายก็เดินออกจากห้องนี้ไปได้เลยและฉันก็จะไม่บอกผจก.ด้วย"

"เล่น Truth or Dare กับฮยองอ่ะนะ" มีรือถามด้วยความไม่แน่ใจ "ไม่เอาอ่ะ ผมไม่มีทางขโมย boxer ซึงโฮฮยองแน่ หัวเด็ดตีนขาดไงก็ไม่ทำ ซึงโฮฮยองน่ากลัวจะตาย"

ลมหายใจของอีจุนกระทบต้นคอมีรือเบาๆ ทำให้ทั้งร่างของมีรือสั่นสะท้าน

"เราเปลี่ยนอะไรนิดหน่อย ฉันจะถูกถามแค่ Truth เท่านั้น แล้วก็จะไม่มี Dare อันไหนที่ต้องออกจากห้องนี่ ตกลงไหม?"

"กับจุนนี่ฮยองเท่านั้นเหรอ?" มีรือกัดริมฝีปาก เขาไม่มีทางเลือกสักนิด "ก็ได้ ผมเล่นก็ได้แต่ฮยองต้องปล่อยผมไปจริงๆนะ แล้วก็ห้ามฟ้องด้วย ตกลงนะ"

อีจุนยกร่างของตัวเองขึ้นแทนคำตอบ มีรือสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างเต็มที่ ผ้าปูที่นอนอบอุ่นไปด้วยความร้อนจาากร่างกายของอีจุน กลิ่นกายของเขามีอยู่ทั่วไปหมด มันทำให้มีรืออยากจะซุกหน้าลงไปกับผ้าห่ม 

เขาสูดกลิ่นจางๆ ในขณะที่โคมไฟหัวเตียงถูกเปิดขึ้น มีรือถอนหายใจแล้วยันตัวขึ้นช้าๆ แล้วหันไปมองอีจุนที่นั่งอยู่ปลายเตียง มีรือกระพริบตาถี่ๆ หลายครั้ง จุนนี่ฮยองดู เอ่อ... เร่าร้อน เขาไม่เคยเห็นอีจุนใกล้ๆ ในสภาพนี้กับความรู้สึกแบบนี้มาก่อน ปกติเขาทั้งคู่ไม่ค่อยจะสนิทกันแล้วก็ไม่เคยมีโอกาสได้อยู่กันสองต่อสองเท่าไร เพราะอีจุนดูจะเป็นคนเข้าถึงยากที่สุดในวง

ร่างกายที่กำยำเต็มไปด้วยมัดกล้าม แผ่นอกเปลือยเปล่า และกลุ่มขนรำไรบริเวณเหนือขอบ boxer... boxer งั้นเหรอ เอิ่ม... มีรือพยามยามสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว

"Truth or Dare ล่ะ มีรือ" อีจุนถาม

มีรือช้อนตาขึ้นมอง อีจุนกำลังจ้องมองเขาอยู่ด้วยท่าทางขรึมๆ ตามเคย "เดี๋ยวสิ ทำไมฮยองได้เริ่มก่อนล่ะ"

"เพราะมันเป็นเกมส์ของฉันไง" อีจุนตอบทื่อๆ "แล้วอย่าลืมนะว่านายถาม Dare กับฉันไม่ได้ ได้แค่ Truth เท่านั้น"

"อะไรเนี่ย" มีรือกลอกตาไปมา "ไม่ยุติธรรมเลย แล้วผมจะชนะได้ไงล่ะ"

อีจุนยิ้มมุมปากน้อยๆ จนมีรือพอจะเข้าใจได้ว่า... บางทีอาจไม่มีโอกาสชนะเลย T T

มีรือเลียริมฝีปากด้วยความประหม่า "แล้วจะรู้ได้ไงว่าเกมส์จะจบเมื่อไร?"

"เมื่อฉันพอใจไง เดี๋ยวนายก็รู้ เชื่อฉันสิ"

เชื่อฮยองเนี่ยนะ ให้ตายสิ! ฮยองแทบจะไม่เคยมีความสนุกสนานในชีวิตเลย ยกเว้นบนเวทีไม่ก็หน้ากล้อง อย่างกับคนละคนเลย ฮยองทำได้ไงเนี่ย แล้วนี่ผมต้องมาเล่นเกมส์บ้าๆ กับจุนนี่ฮยอง แถมฮยองยังตั้งกฏเอง สนุกลืมโลกกันเลยล่ะที่นี่ = = ผมคิดในใจ "ก็ได้ๆ มันคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้วล่ะ ผมเลือก Truth"

"โอเค มีเซ็กส์ครั้งล่าสุดเมื่อไร?"

"มีเซ็กส์ล่าสุด..." ผมแทบจะกัดลิ้นตัวเองตาย ทำไมต้องถามอะไรแบบนี้ด้วย "ก็...อาทิตย์ที่แล้ว ถ้าฮยองจะถือว่าการช่วยตัวเองเทียบเท่าการมีเซ็กส์" ผมยักคิ้วใส่จุนนี่ฮยอง เขายิ้มตอบกลับผมแปลกๆ

"ทีนี้ตาผมบ้างล่ะ" ผมหยุดคิดครู่หนึ่ง "ทำไมฮยองไม่อนุญาตให้ผมไปจากที่นี่แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นล่ะ?"

อีจุนหลิ่วตาภายใต้แสงจากโคมไฟที่สาดส่องลงมา แล้วตอบว่า "เพราะฉันอยากให้นายอยู่เป็นเพื่อนไง"

"อะไรอ่ะ นั่นมันไม่ใช่ความจริงสักหน่อย" มีรือแย้ง "ถ้าฮยองอยากให้ผมซื่อสัตย์ ฮยองก็ต้องซื่อสัตย์ด้วยสิ"

"ฉันพูดความจริง" อีจุนตอบ มีร์อึ้งทันที ไม่รู้จะตอบยังไง ปกติอีจุนแทบจะไม่สุงสิงกับเขาเลยแท้ๆ

"ตาฉัน Truth or Dare?" อีจุนถามต่อทันที

"Truth" มีรือเองก็แทบจะตอบในทันที

"ปอดแหกชะมัด!" อีจุนแหย่ แล้วเงียบไปสักพัก ทำท่าเหมือนพยายามคิดคำถาม 

"อะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดเวลามีเซ็กส์?"

มีรือพยายามคิดคำตอบอยู่นาน แล้วก็ได้แต่บ่นกับตัวเอง ทำไมไม่เลือก Dare ฟะเนี่ย โอ๋ยๆ จะโกหกก็ไม่ได้ เอาไงดี อืม... ตอบก็ได้ฟะ 

"ประสบการณ์มั้ง"

"อธิบายหน่อยสิ" อีจุนแกล้งถาม

มีรือหน้าเหวออย่างสุดๆ คิดว่าตอบแค่นั้นแล้วจะจบ แต่ก็กล้ำกลืนตอบไปในที่สุด "ผมก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง ยกตัวอย่างได้มั้ย" 

อีจุนพยักหน้าเป็นเชิงตกลง

"ก็ถ้าสมมุติว่า ผมกับฮยอง เรา...เอ่อ... นอนด้วยกัน ฮยองมีประสบการณ์ ฮยองก็จะมีความมั่นใจใช่ไหมล่ะ เวลาจะทำอะไรฮยองก็จะไม่ลังเล ไม่กระอักกระอ่วน แล้วก็จะรู้ว่าต้องเร้าอารมณ์ผมยังไง ตรงไหน และพอมันเป็นแบบนั้นผมก็จะรู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ แล้วที่นี่มันก็จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเวลามีเซ็กส์ ฮยองเข้าใจไหม?" มีรือเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ที่ตอบไปมันควรตอบไหม เพราะตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกร้อนผ่าวๆ บนใบหน้า

ดวงตาของอีจุนจับจ้องมีรืออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มีรือรู้สึกประหม่าเหลือเกินที่จะต้องสบตาคู่นั้น

"แล้วถ้าไม่ใช่เรื่องสมมุติล่ะ?" อีจุนถาม

มีรือไม่เข้าใจกับคำถามของอีจุน แต่ก็ยังมีสติพอที่จะตอบกลับไปว่า "เสียใจด้วย ฮยองถามคำถามผมไปแล้ว ตานี้ผมต่างหากที่เป็นคนถาม" มีรือคิดว่าอีจุนชักจะเล่นแรงเกินไปหน่อยแล้ว คราวนี้ขอเอาคืนสักหน่อยเหอะ

"ฮยองจะทำยังไงถ้าผมสอดลิ้นเข้าไปในปากฮยองเดี๋ยวนี้" เอาสิๆ ผมขำอยู่ในใจ ฮยองแพ้แน่ แล้วผมก็จะเป็นอิสระ ฮยองต้องลุกขึ้นตะโกนด่าจากนั้นก็เตะผมออกจากห้องแน่ๆ คิกๆ

"ฉันคิดว่าฉันอาจจะชอบมัน" อีจุนตอบง่ายๆ 

ผิดคาด!! = = มีรือกระพริบตาปริบๆ นี่เขาคงจะหูฝาดไปแน่ๆ จุนนี่ฮยองเนี่ยนะจะพูดว่า... ไม่หรอกน่า ไม่มีทาง แล้วยังท่าทางแปลกๆ นั่นอีก โอ๊ย ปวดหัว~

"Truth or Dare มีรือ?"

เวรแท้! นี่ยังไม่จบอีกเหรอเนี่ย ถ้าเลือก Truth อีกไม่พ้นคำถามเรื่องเซ็กส์แน่ "Dare! ผมเลือก Dare" 

"ขอบคุณ" อีจุนตอบเบาๆ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และจ้องมองมีรือนิ่งๆ "เอาล่ะ ที่นี้ก็สอดลิ้นเข้ามาในปากฉันสิ"

@#=":%%!;$×!!!!! เวรแล้วไหมล่ะ "พูดจริงรึเปล่าเนี่ยฮยอง?"

"นายอยากจะแพ้ไหมล่ะ?" อีจุนถามกลับด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

โนววววว!!!!! 

"ไม่มีทาง" มีรือลังเล แล้วค่อยๆ คลานมาหาอีจุน

อีจุนมองหน้ามีรือที่ตอนนี้คลานหน้ามุ่ยมาหาอย่างขำๆ "ไม่อยากแพ้ไม่ใช่เหรอ"

มีรือไม่อยากจะเชื่อนักหรอก แต่จะทำไงได้ เอาก็เอาฟะ! 

ผมค่อยๆ โน้มตัวลงมาช้าๆ หลับตาลงเพื่อจะได้ไม่ต้องสบตาคู่นั้นของจุนนี่ฮยอง ริมฝีปากของเราประกบเข้าหากัน หัวใจผมเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ จุนนี่ฮยองเลื่อนมือมาประครองหน้าผม ริมฝีปากของเขาแนบสนิทกับริมฝีปากของผม เนิ่นนาน นุ่มนวล และอ่อนหวานจนแทบละลาย...

"ส่งลิ้นของนายมาสิ"












ฉั่บ!!!!!! ตัดจบฉั่บๆๆ 555555

ขอบคุณสำหรับทุกยอดวิว และคอมเม้นครับผม
ฟิคเรื่องที่ 2 แล้วครับ เรื่องแรกยังไม่จบ 5555
ตอนนี้ดราม่าไม่ไหว ตัน!!! เอิ๊กๆ จะกลับมาต่อให้จบแน่นอน แต่ว่านานหน่อย แหะๆ

ฟิคนี้ก็เป็นฟิคที่ได้แรงบันดาลใจมาจากฟิคฝรั่งครับ^^
เนื้อเรื่องก็จะประมาณว่าไปคัมแบคกันที่ญี่ปุ่นช้ะ แล้วก็แบบนอนกันคนละห้องไปเลย แบบว่าลุงทุนหนุนเต็มที่ช้ะ
แล้วพอมีเวลาว่างช้ะ ก็เลยเล่นกันแบบนี้สะเลย อ้างอิงเรื่องจริงนิดโหน่ย แล้วก็แต่งเติมอีกนิส 55555

ขอบอกว่าช่วงนี้ 2-3 เดือนนี้สิ ไรท์เตอร์ไม่ค่อยได้เขียนฟิคเท่าไหร่เลยมัวแต่ไปบ้าซีรี่ย์ฝรั่ง เกาหลีก็ไม่ได้เสพ ㅠㅠ

ปล. ไม่รู้ว่าอยากให้มีตอนต่อกันรึเปล่า คิคิคิคิคิคิ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ BeTrayed จากทั้งหมด 2 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • แฟนฟิคอื่นๆ

    เรื่องสั้น

    1/187

    3

    100%

    17 เม.ย. 57

  • แฟนฟิคอื่นๆ

    9

    2/712

    25

    60%

    19 มี.ค. 57

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 กันยายน 2557 / 17:45
    กรี๊ดดดดด อยากให้มีต่ออ๊าาา
    แล้ว...เอ่อ..มีรือกรี๊ด?
    #3
    0
  2. วันที่ 27 เมษายน 2557 / 20:01
    กรี๊ดดด~ คือแบบ…เขิน>< จุนเจ้าเลห์อ่า มีรือนี่เชื่อคนง่ายเนอะ 555 87ไลน์แสบมาก ยกนิ้วให้เลย^^
    #2
    0
  3. วันที่ 27 เมษายน 2557 / 20:00
    กรี๊ดดด~ คือแบบ…เขิน>< จุนเจ้าเลห์อ่า มีรือนี่เชื่อคนง่ายเนอะ 555 87ไลน์แสบมาก ยกนิ้วให้เลย^^
    #1
    0